Materiaalzone 
Fietstoerisme 
De kop is eraf: Jasper Philipsen sprint naar eerste seizoenszege in Tirreno-Adriatico
De tweede etappe van Tirreno-Adriatico, met finish in Follonica, is gewonnen door Jasper Philipsen. De Belg van Alpecin-Deceuninck kreeg in de laatste honderden meters onbedoeld een lead-out van zijn grote concurrent Tim Merlier en won met meerdere fietslengtes voorsprong. Merlier werd nog wel tweede, Axel Zingle derde.
Op dag twee van Tirreno-Adriatico stond een relatief vlakke etappe op het programma. Vanuit het vertrek in Camaiore ging het wel even omhoog en halverwege de rit zat nog een gecategoriseerde beklimming (11,7 km aan 3%) naar Castellina Marittima, maar de snelle mannen hoefden zich geen zorgen te maken. Grote kans dat we na 198 kilometer een massasprint te zien zouden krijgen in Follonica.
Kopgroep met drie Italianen en één Zwitser
Vier renners hadden andere plannen en wisten een vroege vlucht op poten te zetten. Met Lorenzo Quartucci en Jan Stöckli waren twee renners van Team Corratec-Vini Fantini vertegenwoordigd in de kopgroep, net als Davide Bais (Team Polti-Kometa) en Filippo Magli (VF Group-Bardiani CSF-Faizanè). De voorsprong van de drie Italianen en Zwitser liep op tot ruim vijf minuten, maar in het peloton leek alles onder controle.
De vroege vlucht – foto: Cor Vos
Alpecin-Deceuninck en Soudal Quick-Step – de ploegen van dagfavorieten Jasper Philipsen en Tim Merlier – wisten de vier vluchters in het gareel te houden. De voorsprong van Quartucci, Stöckli, Bais en Magli werd zo met het verstrijken van de kilometers alsmaar kleiner. Met nog honderd kilometer te gaan, was het verschil alweer gezakt tot twee minuten. De koplopers hoefden zich kortom geen illusies te maken voor de ritzege, maar de eerste bergtrui lag nog wel voor het oprapen, op de top van de beklimming naar Castellina Marittima.
Stöckli spartelt nog tegen, maar is een vogel voor de kat
Davide Bais sprong op het juiste moment weg uit de kopgroep, kwam zo als eerste boven op de klim en werd zo de eerste bergkoning in deze Tirreno-Adriatico. Dit bleek ook meteen zijn laatste wapenfeit. De Italiaan werd op een vijftigtal kilometer van de finish – samen met zijn medevluchters Quartucci en Magli – weer bijgehaald door het peloton. En Stöckli? De Zwitser gaf zich niet zomaar gewonnen en wist het in zijn eentje nog wat langer uit te zingen in de spits van de koers. Maar ook hij bleek een vogel voor de spreekwoordelijke kat.
Het was aan Josef Cerny om de vlucht weer in te rekenen – foto: Cor Vos
De dappere Stöckli werd met nog 36 kilometer te gaan in de kraag gevat. Na de hergroepering ging het in gestrekte draf naar de laatste twintig kilometer, en konden we ons langzaam gaan opmaken voor een sprint. Verder viel er niet veel meer te beleven in de finale, al kreeg Mark Cavendish nog af te rekenen met een lekke band. De Brit, toch een van de favorieten voor de zege, leek nog genoeg tijd te hebben om weer terug te keren. Alleen: dit bleek niet zo evident voor Cavendish.
Sterker, de sprinttroef van Astana Qazaqstan zag het peloton niet meer terug en kon zo zijn kansen niet verdedigen. De andere rappe mannen maakten zich wel op voor een eerste sprintclash. In een bijzonder snelle finale probeerden Kasper Asgreen en Julian Alaphilippe sprintkopman Merlier zo goed mogelijk van voren te houden, maar Intermarché-Wanty nam over in de voorlaatste kilometer. De Belgische formatie slaagde er echter niet in om dit vol te houden tot de laatste bocht, waardoor we een toch ietwat chaotische sprint kregen.
Philipsen wint, na een onbedoelde lead-out van Merlier
Merlier kwam als eerste door de laatste bocht, maar kwam daardoor ongewild meteen op kop op zo’n 300 meter van de finish. Inhouden bleek geen optie meer, maar de man van Soudal Quick-Step bleek zo vooral een ideale gangmaker voor zijn landgenoot en ex-ploegmaat Jasper Philipsen. Die laatste profiteerde optimaal en wist met een machtige sprint naar de zege te snellen. Merlier zette zich neer, maar besloot zich toch weer te herlanceren en werd zo alsnog tweede. Girmay kwam als derde over de streep, maar werd teruggezet in de daguitslag.
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
Overigens wel hilarisch dat Merlier nog 2e wordt nadat hij zich na 2 seconden uitbollen realiseerde dat hij samen met Philipsen op 5 fietslengtes voorsprong van de rest van het veld was beland :D
Girmay verdiend wel een straf zeg, steekt de hele weg over in de sprint en blokkeert daarmee een andere renner.
Ik denk dat Philipsen (naast zichzelf natuurlijk) ook de overwinning aan zijn leadout man mag danken.
Net voor de bocht laat die zich uitzakken en duwt zo Merlier naar binnenkant bocht toe. Daardoor moest ie wel binnendoor langs die Uno-X mannen (of in de remmen gaan, maar dan was zijn sprint ook voorbij)
Als Merlier gewoon in hun slipstream kan blijven, dan zou het een prachtige dragrace tussen philipsen en Merlier geweest zijn, waarvan ik de winnaar niet kan zeggen
Kijk hoe Merlier door die laatste bocht gaat, met welke snelheid hij onderdoor komt. Ook daar is het een wonder dat er geen ongelukken gebeurden.
Misschien gewoon wat minder sprintritten uittekenen. Al heeft zo'n laatste 5 km wel veel spektakelwaarde.