De haakse bocht voor het opdraaien van de kasseien, dat was het cruciale punt

De haakse bocht voor het opdraaien van de kasseien, dat was het cruciale punt

foto: Cor Vos

maandag 21 december 2020 om 14:45
Analyse

De wereldbekermanche in Namen was tot dusver de mooiste cross van deze winter. Een eerste climax na een voorzichtige, maar ondanks alle Covid-19 ellende voorlopig mooi opgebouwd veldritseizoen. De winnaars (m/v) op de Citadel waren voorspelbaar. Het wedstrijdverloop bij de mannen veel minder. Al een geluk dat Eddy Planckaert niet te gast was in de studio.

Ere wie ere toekomt: complimenten aan Lucinda Brand. Haar overstap van Team Sunweb naar de combinatie Telenet-Baloise in de winter en Trek-Segafredo in de zomer heeft haar geen windeieren gelegd. Tenminste, toch niet tijdens het veldritseizoen. We herinneren ons 9 december 2018. Die dag won Brand de Druivencross. Maar niet vooraleer ze – met enige zin voor overdrijving – een vijftal bomen in het Mariëndal had proberen ontwortelen. Ze won het pleit, weliswaar puur op basis van haar fysieke capaciteiten.

Maar zie, twee jaar later heeft de Rotterdamse, ondertussen dertiger, haar crosstechnische achterstand weggewerkt. Een durfal zoals Ceylin del Carmen Alvarado, op dat vlak de referentie bij de dames, wordt Lucinda Brand wellicht niet meer. Geen noodzaak om te winnen, zo blijkt. Brand was sinds 2018 al de meest regelmatige van vrouwelijke veldritpeloton (de voorbije twee jaar haalde ze op twee wedstrijden na overal het podium waar ze van start ging!), vandaag is ze met zes zeges in haar laatste zeven wedstrijden ook veelwinnares geworden.

Nee, dat is niet de grootste verrassing. Maar had je ons in augustus gevraagd wie deze winter het damesveldrijden zo gaan domineren, dan waren we in alle oprechtheid bij Alvarado of Worst uitgekomen. En situeerden we Brand, samen met Kastelijn en Betsema, daar toch net iets onder. Tot we in september Brand in Lichtaart (in de bossen rond Camping Floreal) met eigen ogen rondjes zagen draaien aan de zijde van Sven Nys en haar mannelijke ploegmaats Aerts en Van der Haar. September, dat was sinds 2011 steevast de maand waarin Band zich voorbereidde op het WK op de weg…

Namur – foto: Cor Vos

Nu afwachten of Sven Nys er in slaagt zijn kopvrouw in topvorm te houden tot in Oostende. Een regenboogtrui zou immers de opperste bekroning zijn van haar topseizoen én de investering om een volle winter te focussen op het veldrijden. Wees er maar zeker van dat ze in Morkhoven (ten huize de broers Roodhooft) nog wel een plannetje hebben om Alvarado, Worst en Kastelijn tegen eind januari in topvorm te krijgen. En Denise Betsema is geboren in het zand van Texel. Brand weet met andere woorden wat haar te doen staat.

Zesde prijs voor Van Aert
De meest opmerkelijke uitspraak na afloop van de Citadelcross kwam van Wout van Aert. Die was in Namen naar eigen zeggen (na de Nationale Trofee voor Sportverdienste, de Kristallen Fiets, de Flandrien, de Vlaamse Reus en de titel van Belgische Sportman van het jaar) zijn zesde prijs in een paar weken tijd komen ophalen. “Ik verdien vandaag de prijs van de domste, denk ik”, liet de Jumbo-Visma-kopman zich in een eerste reactie ontvallen. “Ik heb Mathieu opnieuw in de wedstrijd gebracht.”

Gelukkig zat Eddy Planckaert op de Esplanade boven op de Citadel niet in de Telenet-studio om de wedstrijd te analyseren, maar was het de immer realistische Richard Groenendaal die daar aan de zijde van Sven Nys en presentator Bram Lambert zat. Had Van Aert een punt? Ja, hij was het die in het laatste kwartier vóór het ingaan van de slotronde Mathieu van der Poel weer tot in het spoor van Tom Pidcock bracht. Waardoor de wens van het Britse talent (“ik had gehoopt dat Wout en Mathieu naar elkaar zouden kijken”) geen waarheid werd.

Een eventuele verwijzing naar het scenario Gent-Wevelgem kon op die manier alvast de prullenmand in. Wat Van Aert er niet bij vertelde is dat Van der Poel in de eerste koershelft ook wel zijn deel van het werk in de achtervolging had opgeknapt. Pidcock was immers al een keertje aan de haal gegaan. Toegegeven, door een gebrek aan zelfvertrouwen (na zijn vierde plaats in Boom was Van Aert écht teleurgesteld) kwam het besef bij de Kempenaar dat hij meedeed voor winst net iets te laat. Maar wat als hij in dat derde wedstrijdkwart iets langer in spaarmodus had gefietst? Had Van der Poel de kloof dan kunnen dichten? Nee, dan was Pidcock ongetwijfeld met de overwinning gaan lopen en mochten de twee rivalen knokken voor de tweede plaats.

Sleutel
Komen we in de slotronde terecht. Met Van der Poel als ‘killer’. Het ging na afloop over die befaamde laatste ronde van de Nederlander. Toch is de analyse dat VdP maar op één punt het verschil heeft kunnen maken: bij het opdraaien van de kasseistrook. Richard Groenendaal kaartte het voor de wedstrijd al aan: “Vreemd dat die afdaling niet in een vloeiende beweging overgaat in die kasseipassage, maar via en haakse bocht.” Wel, net dat bleek ook tijdens de finale het cruciale punt te zijn.

Van der Poel was de enige van alle toppers die de volledige afdaling op de fiets én in de klikpedalen bleef, waardoor hij in die aanzetmeters op de kasseien telkens weer vijf seconden bonus pakte. Het zijn die vijf seconden die Van Aert tekort kwam op de streep. Van der Poel was in de slotronde zoals verwacht lucide genoeg om te weten dat hij voor Van Aert aan die korte afdaling moest beginnen. Daar lag de sleutel tot de overwinning en dat heeft hij perfect gedaan.

Namur – foto: Cor Vos

Verder zijn de verschillen tussen de top drie in deze fase van het seizoen minimaal. Al moeten we onderstrepen dat Tom Pidcock naar deze periode had gepiekt, terwijl Van Aert en Van der Poel eerder nog in hun opbouwfase zitten. De Brit zal het de komende weken op training ongetwijfeld iets rustiger aan doen, om een tweede keer te pieken richting het WK in Oostende. Hoe dan ook zullen Van Aert en Van der Poel daar dé topfavorieten zijn. Dan was Namen maar een eerste hoogtepunt van dit voorlopig bijzonder aangename veldritseizoen.

Een seizoen dat door omstandigheden een leuke opbouw kent. In oktober en november zagen we spannende wedstrijden met dank aan de kopmannen van Pauwels Sauzen-Bingoal en Telenet-Baloise (al trokken de mannen van Mettepenningen telkens aan het langste eind), in december sloten eerst Van Aert en Pidcock aan, later Van der Poel. Maar de nummers één en twee van de Ronde van Vlaanderen stelden hun eerste confrontatie – al dan niet bewust – uit tot op de Citadel.

Jammer dat Toon Aerts de voorbije week op training werd aangereden door een wagen en dat Eli Iserbyt in de start wegviel met kettingproblemen. In tegenstelling tot Michael Vanthourenhout hebben zij zo niet de kans gekregen om te tonen of ze al dan niet een stapje dichter bij de Kings of cyclocross (zoals Pidcock met veel respect over Van der Poel en Van Aert praatte) zijn gekomen. Dat zien we dan wel de komende twee weken…

Dit artikel delen:

34 Reacties

Evlojami 21 december 2020 om 10:48

Helemaal mee eens. Vdp schoot daar dan wel eens uit zijn pedaal maar het was daar idd zijn stuk. Het is ook wel de cross waar WvA meestal sterker is dan VdP, dat vond ik ook nu het geval maar het ontbrak hem nog aan het kleine beetje geloof dat ervoor nodig is om er vol voor de bloemen te gaan. We gaan nog een leuke periode tegemoet.

theking 21 december 2020 om 14:54

Nou volgens mij heeft vdp van Aert hier vaker verslagen dan andersom. De cross die nu niet meer bestaat in spa was altijd waar van Aert sterker was en de koppenberg. In Namen volgens mij maar 1x tot nu toe.

Rom 21 december 2020 om 10:52

Vanwaar komt die haat tegenover Eddy Planckaert? Ik vind het onnodig en ongepast om dat in zulk artikel te verkondigen. Waarom wordt Eddy Planckaert hier zelfs vermeld? Ik zie er echt geen reden toe hem zo af te knallen. Of heb ik iets gemist?

Verder wel een goede analyse, vind ik. Al had Van Aert volgens mij nooit kunnen winnen. Hij moet dus niet zo ontgoocheld zijn, nu heeft hij ten minste gestreden voor wat hij waard was en heeft hij weer een stap gezet.

Lalsacien 21 december 2020 om 11:03

Haat??? Dat is wel een erg sterke bewering. Dat is een oordeel vanuit emotie. En dat is precies de manier hoe Planckaert de koers regelmatig analyseert. Vanuit emotie.
Wantrouwen tegenover Planckaert is wat mij betreft een beter woord.

klootje kriekeljon 21 december 2020 om 11:06

Nou idd. waarom dat?

Nico Dick 21 december 2020 om 11:17

@rom: om misverstanden te vermijden. Er is ab-so-luut geen haat tegenover Planckaert, integendeel. Ik verwijs hiermee alleen naar zijn iets te chauvinistische reactie na het WK.

Joaquim Agostinho 21 december 2020 om 11:22

WF en chauvinisme….

Lalsacien 21 december 2020 om 11:26

@Joaquim WF leden en chauvinisme…

Beer 21 december 2020 om 10:52

Ben het er ook mee eens. Dit stuk zet de wedstrijd van gisteren en de verhoudingen mooi in het juiste perspectief. Topcross was het.

HoofdIsVrij 21 december 2020 om 11:28

Wel mooi dat al dan niet die haakse bocht het verschil maakte voor MvdP terwijl zijn vader op Proximus na de wedstrijd enorm kritisch was op juist die bocht en het echt niet vond kunnen.

Barry Batsbak 21 december 2020 om 13:19

Het is geen zeldzaamheid dat papa Adrie commentaar heeft op zaken die in het voordeel van Mathieu zijn, of op het rijden van zoonlief an sich. Adrie vindt iets en dan zegt hij dat. Eigenlijk wel mooi.

Beer 21 december 2020 om 14:00

Het is ook geen zeldzaamheid dat Adrie de zaken uitlegt in het voordeel van zijn zoon. Zo had hij het gisteren over de samenwerking tussen WVA & MVDP waardoor ze Pidcock terug pakten, waar het natuurlijk van Aert is die alleen het gat dicht rijdt. Iets waar Mathieu niet toe in staat was. Wel jammer dat het Adrie hier niet in lukt om eerlijker te zijn. Iets wat me al vaker is opgevallen en niet zo mooi.

Lalsacien 21 december 2020 om 14:30

@beer het is maar hoe je het bekijkt. Het verschil was daarvoor 11 seconden. Mathieu rijdt en het blijft hangen op 5. Het laatste stuk reed van Aert dicht.

Barry Batsbak 21 december 2020 om 15:00

@Beer, Cry me a river. Dat verongelijkte Belgische gejank begint inmiddels wel weer astronomische proporties aan te nemen zeg. En dat vanwege die paar minuutjes dat Van Aert vóór Van der Poel gereden heeft in plaats van die 3 kwartier er achter. Het móet en zál er bij elke topic weer bij gesleept worden hè?

Michelangelo 21 december 2020 om 15:14

Beer,
Je chauvinsitische plaat blijft af en toe hangen. Zie verder de comments van Barry B, daar sluit ik me volledig bij aan.

En OT: de oplettende kijker zag ook dat Mathieu enkele keren een gat heeft dichtgepoeft op de lange helling. Ik geloof in de tweede lange klim, toen hij de twee fluomannen (Hermans en Van Kessel geloof ik) ineens op achterstand zette en het gat op de koplopers dicht reed. En verder ook de kasseienhelling, waar hij steevast goed was.
Maar verder vond ik hem nog altijd slordig crossen voor zijn doen. Schuine kant ging nooit briljant (Wout en Pidcock leken me daar veel stabieler), zijn uitschuiver op de boomwortel, nog regelmatig op andere plekken moeten corrigeren, etc.

Nog een hoop werk aan de winkel. Zeker ook als je ziet hoe “belabberd” zijn zandwerk was in Antwerpen…

Beer 21 december 2020 om 15:28

@Barry,

Cry me a river, verongelijkte Belgische gejank, astronomische proporties…

Ik stel voor dat je even rustig en normaal doet. VDP kreeg het gat niet dicht, van Aert wel. Het moet er in idd bij, want het is een essentieel onderdeel van het wedstrijdverloop gisteren. Geen reden om als door een wesp gestoken te reageren. Je held heeft zich gisteren de sterkste getoond dus wees blij. Hij kon het echter niet zonder wat hulp. Dat is duidelijk.

doorak 21 december 2020 om 19:57

edit wf: pas je toon aan

Redactie, u edit beter bij lieden die continue een weeklaag laten horen. Mijn woorden waren wellicht erg direct maar wel zo als het is.

kampie 21 december 2020 om 21:27

Sorry Beer maar ik vind t ook quatsch wat je hier opschrijft.

Veleta 21 december 2020 om 12:20

De strook was idd voor VdP maar dat het nou steeds 5sec winst opleverde, zeker niet. Er waren ook rondjes dat hij op dat stuk niks goedmaakte, maar allez de laatste ronde heeft hij de koers daar wel beslist. Met dank aan Wout, die net teveel had gegeven en Pidcock, voor wie de koers 1 ronde te lang was.

Boomie1 21 december 2020 om 15:21

Met alle respect, maar kijk de cross nog maar eens terug. De twee laatste (en beste) rondes van MvdP stapte ook hij van de fiets in die bocht om geen enkel risico te nemen.

Van der Poel is in echt heel explosieve inspanningen net wat vinniger dan WvA en sloeg daardoor een beslissend gaatje.

Veleta 21 december 2020 om 16:14

Dat spreek ik ook niet tegen, maar in het stuk staat dat hij telkens 5 sec. pakt in de aanzetmeters, maar dat is natuurlijk niet waar.

Jean Dumas 21 december 2020 om 12:37

VDP liet steeds los op het juiste moment en gaf gas op het juiste moment, nadat Pidcock en Van Aert het beste hadden gegeven. Cross is erg leuk zo.

Arie den Blanken 21 december 2020 om 13:02

Cross is altijd leuk om te kijken , deze keer extra leuk.

Luke 21 december 2020 om 14:53

Prima analyse, maar ik zou eerder spreken van een voordeel van 1 a 2 seconden in plaats van 5 seconden…

yo-eddy 21 december 2020 om 15:19

“Van der Poel was de enige van alle toppers die de volledige afdaling op de fiets én in de klikpedalen bleef, waardoor hij in die aanzetmeters op de kasseien telkens weer vijf seconden bonus pakte. Het zijn die vijf seconden die Van Aert tekort kwam op de streep.”

Zelden zoveel onzin gelezen

Michelangelo 21 december 2020 om 15:25

Inderdaad, beetje gevoel voor drama. Ik heb vooral gezien hoe hij iedere keer met 1 voet uit het pedaal de helling af ging, en er op het eind (bij het opdraaien van de kasseien) weer inklikte ipv volledig af te stappen. En daarmee pakte hij 2-3 seconden, niet meer dan dat.

En de enige die volgens mij ingeklikt naar beneden ging was Vas in de vrouwenkoers… helemaal bovenlangs. Maar kan me vergist hebben net als Nico….

Nico Dick 21 december 2020 om 15:44

@yo-eddy: Toch maar eens de cross helemaal aandachtig terugkijken. Vooral die passages. Als je dan objectief evalueert, zal je mijn onzin misschien iets minder onzinnig vinden ;-)

@michelangelo: Klopt wat je zegt. Ik had het alleen over de mannen. En die 2-3 seconden zijn ook correct, maar daar haal je 20 meter verder nog steeds je voordeel uit. Dan kom je echt wel bij die vijf uit… (waar je dat 'gevoel voor drama' haalt, weet ik niet)

Kelder is de Man 21 december 2020 om 16:26

5 seconden zijn het volgens mij ook niet wat betreft het verschil in blijven zitten en van de fiets, maar een klein voordeel had het wel. In de laatste ronde pakte het inderdaad goed uit, maar het was niet iedere ronde een voordeel. Het optrekken ging soms best moeizaam itt het eerste stukje na de haakse bocht rennen en op de fiets jumpen. Het hing samen met hoe snel het inklikken ging. Zo heb ik het gezien.

Michelangelo 21 december 2020 om 17:46

@Nico, dan ben jij wat optimistischer over het voordeel dan ik. Maakt verder niet uit.

Waar we het wel over eens zijn is dat dit de sleutelpassage was, samen met de lange klim als je het mij vraagt. Want dat was het punt waar Mathieu heel vaak tijd goed maakte of een gat dicht reed, en in de laatste ronde iedereen op de rekker legde.

Verder vond ik Mathieu slordig rijden, met veel foutjes of voetjes uit het pedaal. Ook op de schuine kant (die inmiddels een stukje van zijn spektakelwaarde kwijt is) waren zowel Wout als Pidcock stabieler en sneller. Kortom, technisch is het nog niet zoals het vorig jaar was. Geeft misschien aan hoe pittig het tempo was gedurende de hele cross…

doorak 21 december 2020 om 20:01

Yoneddy, absoluutngeen onzin. Wellicht de ene keer 5, de andere keer 3 seconden maar het telt telkens wel mee. Door vnl. in de pedalen te blijven behoud hij momentum en dat was in zijn voordeel.
Maar evengoed een aantal keren op stijgend stuk asfalt waarna het “graveldeel” volgde reed hij ook het gat dichtnof kwam er dichterbij.

girardengo 21 december 2020 om 15:49

Het valt me op dat Van der Poel in Namen altijd veel moeite heeft in de wedstrijd, maar wel meestal wint. Hij is ondanks ‘problemen’ steeds in staat op het juiste moment het verschil te maken. Deze eigenschap verklaart in het algemeen zijn grote voorsprong in zeges op Van Aert, die toch vaak gelijkwaardig is.

Murcia 21 december 2020 om 16:06

De moeite die hij relatief heeft in Namen is rechtstreeks te herleiden tot het aantal hoogtemeters en het parcours zonder veel bochten. De Koppenberg is een cross waar je hetzelfde ziet. Matthieu zijn grootste wapen is de interval, het afwisselen van tempo en super draaien en keren en dan weer optrekken. Dit element zit veel minder in Gavere, Namen en Koppenberg. Dat hij Namen desondanks veel wint heeft soms te maken met een factor geluk (vorig jaar met Toon en zijn val) maar ook dat de laatste ronde, het ruiken van de finish als het ware hem nog een extra zetje kan geven.

VerstandOpNul 21 december 2020 om 16:09

Die overgang naar de kasseien was wel een punt waar je ze veel zag worstelen. Maar waarom wordt deze bekritiseerd? Ik vond het juist wel een mooie extra moeilijkheidsgraad.

FDJ 21 december 2020 om 17:16

Het beslissende punt was volgens mij die keitjes na de bocht. Ook Van der Poel moest een aantal keren even een voet uit de pedalen halen. Juist op die keitjes kon hij zijn explosiviteit kwijt. Daar zag je hem ook een paar keer echt dichter komen.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair