Column Remko Mulder: “De Geheimen van Goa”
zaterdag 2 juli 2011 om 10:22 Volg in Google

Column Remko Mulder: “De Geheimen van Goa”

Wie niet snel genoeg is, krijgt natte voeten op de Passage du Gois. Twee keer per dag stijgt het water bij hoogtij minimaal een meter, soms zelfs vier keer zoveel. Zwemdiploma’s zijn derhalve verplicht voor deelnemers aan de jaarlijkse hardloopwedstrijd ‘Les Foulées du Gois’.

Het startsein wordt op het vaste land in Beauvoir-sur-Mer gegeven, zodra een eerste liter water de glibberige weg naar het eiland van Noirmoutier in beslag neemt. In de wetenschap dat het niet bij deze ene liter zal blijven, lopen de atleten de 8 kilometer (heen en terug) op blote voeten. Ze proberen zoveel mogelijk te profiteren van de verschillende stromingen en, richting het eind van de race, van de golven.

Precies een week voor de Tour de France van 2011 werd Les Foulées du Gois voor de 25e keer georganiseerd. Voorafgaand aan de ‘azencross’ waaraan slechts 30 atleten op uitnodiging mogen deelnemen worden de gehele dag droge wedstrijdjes georganiseerd voor alle leeftijden. Het grote volksfeest is daarmee de op één na grootste toeristische attractie van de Vendée, na de zeilwedstrijd Vendée Globe.

Twaalf jaar na een historische etappe is de Tour de France terug in de Vendée en terug op de Passage du Gois of Gôa, in Oud-Frans. Michael Boogerd en vooral Alex Zülle worden niet graag herinnerd aan de tweede rit uit de Tour van 1999 tussen Challans en Saint-Nazaire. Jaan Kirsipuu behield die dag de gele trui die hij een dag eerder van proloogwinnaar Lance Armstrong had overgenomen. Tom Steels won de massasprint die er geen was, omdat een groot deel van het peloton bij de oversteek van de glibberige Passage du Gois onderuit was gegaan.

De bebrilde brokkenpiloot Zülle, een Zwitser met Nederlandse moeder en favoriet voor de eindzege na onder andere twee eindzeges in de Vuelta, was het grootste slachtoffer: hij verloor ruim 6 minuten en kon de gele trui onmiddellijk vergeten. Desondanks eindigde Alex Zülle in Parijs als tweede. Het verschil met Armstrong, die zijn eerste van uiteindelijk zeven editie won, was maar iets meer dan die 6 minuten. Zonder de Passage du Gois had de recente historie van de Tour de France er wellicht heel anders uitgezien!

Voor Rabobank had diezelfde Tour de France van 1999 niet slechter kunnen beginnen. Een jaar eerder had Michael Boogerd de door de Festina-affaire overschaduwde ‘Tour Dopage’ als 5e beëindigd. Nederland vond daarom, dat hij in 1999 minimaal kans maakte op het podium. Ook Boogerd moest echter zijn meerdere erkennen in de Passage du Gois en ging -samen met enkele ploeggenoten- onderuit. De Belg Marc Wauters moest na zijn val onmiddellijk opgeven. Hetzelfde lot trof Jonathan Vaughters, destijds ploeggenoot van Lance Armstrong en tegenwoordig teambaas bij de diverse ploegen van Garmin-Cervélo.

De Tour de France van 1999 was ook de editie met de befaamde valpartij van Guiseppe Guerini op Alpe d’Huez, waarna hij toch de etappe won. Mario Cipollini won maar liefst vier etappes op een rij om vervolgens meteen af te stappen. Ook Lance Armstrong won vier ritten, waaronder drie tijdritten. De Belg Ludo Dierckxsens won solo in Saint-Etienne en zijn landgenoot Tom Steels boekte drie sprintzeges, maar moest de eer op de Champs-Elysées laten aan Robbie McEwen, die de meubelen voor Rabobank een klein beetje wist te redden. Het was zijn laatste jaar bij Rabobank, aan de vooravond van het tijdperk ‘Erik Dekker’.

In 2005 keerde de Tour de France terug naar het eiland van Noirmoutier, echter zonder de Passage du Gois in het parkoers op te nemen. Dave Zabriskie versloeg in een vlakke tijdrit over 19 kilometer Lance Armstrong met 2 seconden. De Amerikaan behield de gele trui tot de ploegentijdrit, waarin hij in de laatste bocht ten val zodat zijn CSC-ploeg de overwinning moest laten aan de ploeg van Armstrong, die het geel overnam om het onderweg naar Parijs slechts één dag uit te lenen aan Jens Voigt. Armstrong, die dat jaar zijn zevende en laatste Tour de France zou winnen, achterhaalde in de tijdrit zijn één minuut eerder gestarte rivaal Jan Ullrich. De Duitser was de dag ervoor in botsing gekomen met een auto van de ploeg en daarbij had hij bloed verloren. Ullrich werd overigens toch nog 12e in de tijdrit om in Parijs op het laagste treetje van het podium te staan, na Armstrong en Basso.

De kans is klein dat de Geheimen van Goa ook in 2011 onmiddellijk voor historische ontwikkelingen zullen zorgen. Weliswaar wordt de officiële start van de Tour de France voltrokken op de glibberige kasseien, maar de eerste kilometers kennen een geneutraliseerd karakter. Indien de omstandigheden daarom vragen, zal de koersdirecteur de officiële start ongetwijfeld uitstellen tot het moment waarop het vaste land wordt bereikt. Desondanks zullen de beelden, die het wereldwijde miljoenenpubliek via televisie en internet bereiken, adembenemend zijn en doen terugdenken aan de historische Tour de France van 1999. Dit jaar zal de Passage du Gois derhalve wel degelijk de belangrijkste toeristische attractie zijn van de Vendée, met Les Foulées du Gois als goede derde. Dominique Chauvelier zal er niet wakker van liggen: ook in de 25e editie bleef zijn record uit 1990 van 12 minuten en 8 seconden op het nippertje overeind. Anthony Guillard strandde op 8 seconden van de schier onaantastbare recordtijd van de Franse olympiër.

Columnist Remko Mulder (xistnc) volgt de Tour de France van 2011 van dichtbij en zal regelmatig verslag doen op WielerFlits.nl en Eyserbos.nl.

Voor de zomervakantie