Annemiek van Vleuten over diskwalificatie Wiebes: “Je neemt als ploeg heel veel risico”
Er is al veel gezegd en geschreven over de diskwalificatie van Lorena Wiebes. De sprintster werd vanwege een te lichte fiets al na één dag uit de Giro d’Italia Women gezet. Annemiek van Vleuten snapt niet dat SD Worx-Protime – de ploeg van Wiebes – zoveel risico heeft genomen. “Je kunt zelf beter niet op de limiet gaan zitten”, vertelt ze aan de NOS.
Het was de laatste dagen hét gespreksonderwerp: de diskwalificatie van Lorena Wiebes in de Giro d’Italia Women. De Nederlandse werd enkele uren na haar dubbelslag in de openingsrit van de Giro d’Italia Women uit koers gezet. Ze werd gediskwalificeerd aangezien haar fiets niet voldeed aan de UCI-regels. Na afloop werd haar fiets gewogen en twintig gram te licht bevonden.
Vier theezakjes
Een diskwalificatie was het gevolg, maar is dit ook een terechte straf? “Gevoelsmatig zou ik zeggen: diskwalificeer haar voor de etappe, maar laat haar wel de volgende dag starten met een fiets die wel conform is volgens de reglementen. Maar goed, dit staat nu eenmaal in de reglementen”, aldus Van Vleuten. “Het is heel duidelijk en daar moet je je als ploeg gewoon aan houden.”
“Het is natuurlijk wel verschrikkelijk. Het moet enorm unfair voelen. Er zijn haar nu ook echt meerdere overwinningen uit handen genomen, voor iets wat helemaal geen voordeel heeft opgeleverd. Dat is wel een bittere pil. Het gaat om vier theezakjes. Bergop heb je er misschien wat aan, maar zelfs bergop maakt dat niet het verschil tussen winst of verlies. En dus al zeker niet in een vlakke etappe.”
“Het klinkt niet heel zorgvuldig”
SD Worx-Protime, de ploeg van Wiebes, stelt dat de sprintster al het hele seizoen op dezelfde fiets koerst. Maar dit argument gaat volgens Van Vleuten niet op. “Met een ander voorblad, een andere derailleur of net te veel sealing (een vloeistof voor tubeless banden die kleine gaatjes automatisch dicht tijdens het fietsen, red.) kan het al twintig gram schelen. Het klinkt niet heel zorgvuldig.”
“Waarom je als ploeg dan zoveel risico neemt? Dat is een goede vraag. Je neemt heel veel risico voor iets wat geen winst oplevert. In 2019 zat mijn fiets ook op die 6,8 kilo. Mijn ploeg (Mitchelton-Scott, red.) heeft er toen voor gekozen om een blokje lood van 20 gram in de fiets te doen, om een veiligheidsmarge in te bouwen. Het voelde gek, maar alles beter dan gediskwalificeerd worden. De UCI heeft geen marge bij het wegen, dus kun je zelf beter niet op de limiet gaan zitten.”
De diskwalificatie van Lorena Wiebes krijgt waarschijnlijk nog een (juridisch) staartje. SD Word-Protime, de ploeg van Wiebes, wil de beslissing van de UCI namelijk aanvechten.
Teammanager Erwin Janssen benadrukt bij de NOS nog maar eens dat de ploeg helemaal geen risico’s heeft genomen. “Nee, dat is de reinste onzin. Er is niets veranderd aan de fiets. Echt niet, er is niets anders gedaan dan anders. We gaan altijd iets hoger zitten, nooit op de grens en we gaan al 14 jaar mee.”
“Als we dit zouden doen, als we dit soort voordelen zouden willen of zouden opzoeken, dan gooit ze bijvoorbeeld haar volle bidon toch ook wel weg? Die weegt meer dan twintig gram. En ze heeft al vaker met deze fiets gereden. Andere rensters van ons rijden er nu nog mee rond.”
En ik denk dat SDW beter haar energie niet in een rechtszaak steekt. Geen positieve reclame voor de ploeg, en wat brengt het?
Gaan ze nu bewijzen dat een fiets, die na de weging door de UCI door tientallen handjes gegaan is (die allemaal een plakje kaas aan de fiets kunnen toevoegen) toch zwaar genoeg was?
Gaan ze nu bewijzen dat de meting van de UCI niet klopt?
Gaan ze de Giro over laten rijden?
Wat denken ze te gaan bereiken? Waarschijnlijk helemaal niks, behalve dat ze aangeven hun renster te steunen.
SDW, pak je verlies, zorg dat je uiteindelijk de juiste marges hebt die om kunnen gaan met het amateurisme van de UCI als dat er is. En ga door met leven.
Als de uci waarnemers beweren dat er veel wind stond en dat ze na 10 x meten geen enkele keer hetzelfde getal uit kwam.
Als SDW kan bewijzen dat er door veel wind schommelingen zijn.
Als SDW kan bewijzen dat de fiets voor de rit bij hun eigen weging wel zwaar genoeg was.
Als SDW kan bewijzen dat de uci-bazen niet wilde gaan wegen in een windstille vrachtwagen, wat de waarnemers wel adviseerde.
Dan vind ik dat SDW wel een sterke zaak heeft. Maar als de fiets echt te licht was, dan zou ik inderdaad mijn verlies pakken.
Hoe ga je bewijzen wat je mis loopt als SDW zijnde?
Is er een garantie dat Wiebes iets gewonnen zou hebben?
Hoe bepaal je het schadebedrag?
Of zou het ze enkel om excuses gaan? Want dan worden het dure excuses van de UCI, die ook nog eens ten koste gaan van je eigen imago. Dat je denk ik beter dient door je verlies te accepteren, daar win je denk ik veel meer goodwill mee bij sponsoren en volgers. Nu kom je als SDW over als een jammerende voetballer die zijn gelijk wil halen. Je wint de slag, je verliest de oorlog.
De enige garantie die er was, is de publicitaire waarde van Wiebes in het roze aan de start van etappe 2. Wie weet was ze in de neutralisatie onderuit gegaan. Wie weet had ze nog 3 etappes gewonnen. Niemand die het kan zeggen, en daarom ook lastig om een schade te claimen lijkt me.
Daarom adviseer ik om de bittere pil te slikken. En door te gaan met leven.
De huidige UCI weegmethodiek riekt meer naar naar ondeskundig getallen aflezen dan naar nauwkeurig meten. Dan kun je er net zo goed het rad van fortuin naast kunnen zetten en daar een zwengel aan geven.
Een beetje extra UCI geld naar het dameswielrennen kan geen kwaad.
@Aerts, maar als SDW de kans had om te meting in een beschutte omgeving te laten doen, op voorgeven van de controleurs, en ze wilden niet. Zouden ze dan wel echt recht in hun schoenen staan, ik zou bij een te lage waarde en ze stellen voor om het nog eens te meten waar geen wind is direct meewerken als ik recht in mijn schoenen sta. Nu komt het wat over dat ze goed wisten dat het niet klopte en liever een situatie hadden waarmee ze nadien zichzelf in een slachtofferrol konden maneuvreren.
Wat trouwens in het belang is van de renners, lijkt me, is met alle betrokkenen om de tafel gaan zitten en kijken of en hoe de procedure beter kan en de regels eerlijker.
Het punt is dat we hier vooralsnog geen enkel eenduidig antwoord gehad hebben over wat de meetwaarden exact aanwezen. Tenminste ik heb die harde cijfers nergens effectief bevestigd gezien.
Verder heb ik ook nergens gelezen over wat de fiets volgens de officiele metingen van SDW dan daadwerkelijk zou wegen. Met welke meetmethode zij dat doen, welke toleranties zij hanteren.
Dan kun je heel gewichtig van alles roepen over meetprotocollen en afwijkingen, maar we missen simpelweg heel veel feiten om de UCI van onprofessioneel gedrag te beschuldigen, en om SDW vrij te pleiten.
Of heb jij die feiten wel allemaal op een rijtje? Want dan hoor en lees ik die graag, uiteraard inclusief bron.
Wat ik wel weet is dat bijna iedereen in de valkuil van schijnnauwkeurigheid van digitale meetapparatuur trapt.
Hands-on ervaring met zo'n Kern hangweegschaal heb ik, zodoende herken ik het toestel. Circa 8 tientjes bij Conrad exclusief certificaat.
1. De regel is er gekomen om te garanderen dat iedereen op een veilige fiets rijdt. In het verleden is daarvoor het minimum gewicht daarvoor op 6,8 kg ingesteld. Er worden tegenwoordig fietsen geproduceerd die zelfs met aanzienlijk minder gewicht sterker zijn dan de fietsen met een gewicht van 6,8 kg. M.a.w. de fiets waar Wiebes voldeed misschien niet aan de letter van de wet, maar wel volgens de geest van deze regel. Verder wordt dit gewicht (voor zover dit al een goede indicator kan zijn voor de sterkte van de fiets) niet gerelateerd aan de frame-grootte en het gewicht van de renner. Je kunt dus niet beweren dat een fiets die 6,78 kg weegt onveilig is.
2. Als daarnaast het doel van deze regel is om niemand van de deelnemers een gewichtsvoordeel te geven, kan ik me voorstellen dat daar bij overtreding een straf op staat. Maar het voordeel van een 20 gr. te lichte fiets in een bergetappe (klimtijdrit van vandaag) is natuurlijk al verwaarloosbaar, laat staan in een vlakke sprintetappe. Ja, er is in theorie (Newton) een voordeel bij de versnelling van de fiets (en die is in een sprint natuurlijk groot), maar 20 gr. op een totaal (fiets en renner) gewicht van 60000 gr. (?)) kg is 0,03% !
Bij een klassementsrenner kan ieder tijdsvoordeel, hoe klein ook, tellen. Maar zelfs dan zou een veel betere consequentie bij overtreding, een grote, aan het gewichtsverschil gerelateerde tijdstraf zijn voor de renner en een fikse geldboete voor de ploeg. De tijdstraf zou natuurlijk wel vele malen groter moeten zijn dan het te berekenen tijdsvoordeel op de hellingen in de betreffende etappe.
Als deze regel dan ook nog eens niet goed te controleren is en zelfs een nauwkeurigheid van 50 gr. niet is te garanderen, wordt het wel erg triest dat een potentieel winnaar van misschien wel vier etappes op basis hiervan wordt uitgesloten.
Ja regels zijn regels, maar deze mag wel eens heel goed onder de loep genomen worden.
Neemt niet weg dat de regel en met name de consequentie van overtreden van de regel absurd zijn.
Tenzij UCI/Shimano een maatwerk weegtoestel heeft aangekocht, dat betwijfel.
- Stop met schaven.
- Stop met innoveren.
Wij als UCI hebben daar geen zin in want het bezorgt ons extra werk. Houdt u aan de regels.
Ergens anders lees ik "Wiebes reed in Gent-Wevelgem met een dubbel voorblad [...] In de Giro reed ze met een enkel voorblad" (inclusief fotobewijs).
Wie heeft er gelijk?
Wheely heeft jullie niet voor niets betaald ;-)
Daar heb ik echt geen abbonement voor genomen hoor. ;)
Wat is er precies gewogen? Welke getallen kwamen daar uit?
Met welke methode? Fout marges, ijkrapporten, etc. Niet alleen bij de UCI maar ook bij SDW.
Wat is er daadwerkelijk veranderd aan de fiets van Wiebes (enkel vs dubbel blad)
Wat weegt de fiets normaal gesproken precies volgens SDW? Welke marges hanteren ze? En waarom?
Tientallen vragen over relevante feiten, die een stuk verder gaan dan het "plak kaas" of "4 theezakjes" gehalte wat we horen uit de interviews van mensen die er een mening over hebben.
En ik zou dolgraag premium betalen als ik zou weten dat de site er beter van zou worden. Maar een blik op de verbeterpunten zegt genoeg over hoe men in het verleden met adviezen en suggesties om ging. En ik heb geen enkel signaal dat dit gaat veranderen als ik ervoor ga betalen.
En dan daaronder opeens een lofzang aan complimenten van jou zeker? Zie het al helemaal voor me...
Maar soms het Kwalitatief Uitermate Teleurstellend; "analyses met de diepgang van een opblaasbootje" en een hoog opendeuren gehalte. Of veel copy paste, soms zelfs met de foute vertalingen er nog in.
En juist dit onderwerp loont zich in mijn ogen voor een goed en gedegen onderzoek...
Verder helemaal eens dat het een mooi onderwerp is om even goed in te duiken maar vraag me af of het een realistische verwachting is. Ze zouden wat mij betreft wel prima in hun eigen netwerk kunnen duiken en een analyse kunnen maken van wat er mis is gegaan. Dan heb ik het over deskundigen als mecaniciens, materiaal freaks, ploegleiders etc. Dat zou goed zijn.
Abonnementje moet je er verder los van zien is mijn mening.
En voor dit onderwerp: als ze geen toegang hebben tot SDW (of als die niets willen loslaten ivm een aankomende rechtszaak), dan zou Raymond toch op zijn minst connecties moeten hebben met Vislab. Om daar na te gaan hoe zij hiermee om gaan. Wat zij weten van het weegproces bij de UCI, en hoe zij daar om gaan met die onzekerheid die in dat proces zit. En dan niet op "plakje kaas niveau", maar over methodes, afwijkingen, marges, etc.
Als ze dit natuurlijk prijs willen geven. Maar daarvoor ben je natuurlijk goed betaalde journalist.
Als bij zo'n digitale weegschaal niet aan alle spelregels van de fabrikant is voldaan, dan is zo'n apparaat geen weegschaal meer maar een generator van willekeurige getallen. Feitelijk kun je dan stellen dat er geen weging is gedaan.
Nee, te zwaar is te zwaar. Niet reglementair is niet reglementair. Het zijn grenzen die iedereen moet respecteren. Al is grenzen accepteren in Nederland een lastig ding: in onze IK-maatschappij lijkt iedereen zijn eigen grenzen te bepalen. En bij een niet reglementaire fiets hoort een straf. Namelijk uitsluiting van de wedstrijd.
Daarnaast kun je vanalles vinden over het meetprotocol. Maar vooralsnog hoor ik vooral aannames en beschuldigingen van amateurisme van de UCI, maar niks over wat er feitelijk is gemeten en ook niet hoe SDW om gaat met de meetonzekerheid die er is bij de UCI. Want als goede professionele ploeg zou je dat moeten weten.
Als UCI schrijft 6,800 kg zonder opgave van tolerantie, dan is de algemeen geaccepteerde afspraak dat de tolerantie ±0,0005 kg (±0,5 gram) is. Oftewel met 1 gram extra gewicht zit je goed (dit vereist dat je zelf nauwkeurig kunt meten).
Het is vervolgens niet aan de ploegen om ook nog eens rekening te gaan houden met de onnauwkeurigheid van UCI's meetmethodiek.
Als UCI er in de reglementen voor kiest dat met een klasse III (middelmatige nauwkeurigheid) digitaal toestel gewogen wordt, dan is het aan UCI-commies om de juiste meetonnauwkeurigheid op de afgelezen waarde toe te passen en alle randvoorwaarden van de fabrikant van het meettoestel in acht te nemen.
Ook de ploegen zullen, afhankelijk van de apparatuur die ze gebruiken, rekening moeten houden met meetonzekerheden. Dezelfde weegmethode en apparatuur zal ook bij de ploegen afwijkingen geven. Dus als ze hun fietsen precies afstemmen op 6,800 kg, maar ze vergeten hun eigen meetonzekerheid, dan doe je als ploeg gewoon iets fout.
En ik heb op geen enkele manier iets gezien of gelezen dat de ploeg hier voldoende marge voor neemt. Of dat ze de fiets nog een keer nagewogen hebben met het enkele kettingblad, slechts 1 bidonhouder, een enkel stuurlint of whatever. Jij wel?
Met deze uitspraak van ik het helemaal eens.
Het amateurisme van UCI blijkt al uit de regel 6,8 kg die ze in een andere document verduidelijken als 6,800 kg. Schrijf dan in de regel zelf 6,800 kg. Om vervolgens met een klasse III weegschaal 6,800 kg tot op de gram nauwkeurig te willen gaan controleren is al de volgende knulligheid. Zo'n klasse III toestel is bedoeld voor de snelle controleweging bij goederenontvangst en -verzending, niet voor nauwkeurig wegen.
PART 12 DISCIPLINE AND PROCEDURES
§ 3 Disqualification
Definition
12.3.003 Disqualification may take the form of a rider or a team being forbidden to take the start,
elimination from a race or a decision taken after the conclusion of the event.
Als zodanig staat niet vast dat dsq (art 2.12.007 2.2 rider: elimination, dsq, fine ) een directe uitzetting uit de Giro betekende. Uit de definitie blijkt dat er enige ruimte was. Bijvoorbeeld dus een beslissing einde Giro.
Vast staat ook wel dat die vermeende 20 gr lichter geen andere uitkomst op de zege van Wiebes zou hebben gehad. De overtreding staat maw in geen enkele verhouding tot de straf.
Wat betreft de weegprocedure bestaan daar geen regels over in het reglement, slechts een plaatje. Dit geeft onduidelijkheid en rechtsonzekerheid. Kan SD Works winnen.
Maar procederen ivm schadeverhaal materiële of immateriële, valt niet zo veel te halen. Gederfde inkomsten : niet zeker, uitgezonderd dag roze met exposure en dat Wiebes voorlopig tijdens Giro geen andere koersen mag rijden. Aantasting goede naam, imagoschade Wiebes/ SD Works, hoe te becijferen als daar überhaupt al sprake van zou zijn. Verhaal onkosten dat wel. Zit hem
meer in dat Sram onlangs haar zaak tegen de UCI gewonnen heeft. Nogmaals verliezen tast de geloofwaardigheid van de UCI nog meer aan. Oftewel meer professionalisme bij UCI gewenst.
Eerst haar nog 3 etappes laten winnen, roze laten dragen, paars laten winnen. En dan haar aan het eind diskwalificeren voor een illegale fiets in etappe 1? Hoe leg je dat uit aan Balsamo? Of aan het wielerpubliek?
Want de straf voor illegaal materiaal is diskwalificatie.
Hoef niets voor te stellen, dat doen Wiebes en SD wel.
Zou ook mooi zijn 3 zege's en paars IDD. UCI komt einde Giro na weging 2 en 3 zege dat fiets ok was. 1e weging mss toch fout om tal van redenen hier door anderen genoemd. Of toch na eind Giro dsq als decision. Dan procederen. Zou btw ook gek zijn dat alleen de fiets van Wiebes te licht zou zijn in deze Giro. Neem aan dat dagelijks van vele rensters de fiets wordt gewogen. In F1 wordt overigens ook vaak na race gestraft. Dus zo onlogisch niet mi.
Doping: als iemand nu tijdens de koers betrapt wordt op doping, gaat hij/zij er meteen uit. Die laten ze niet eerst de race uitfietsen. Pas als je later betrapt wordt, dan word je alsnog uit de uitslagen genomen.
In de F1 wordt na de race gemeten en gestraft; denk aan de skid blocks van McLaren afgelopen jaar. Dat doen ze niet nadat ze er al een heel kampioenschap mee hebben gereden. En als de auto voor de start illegaal blijkt, dan mag ie niet eens mee doen.
Verder kun je nu op geen enkele manier betrouwbaar meer aantonen dat de fiets wel zwaar genoeg was. Of gaan ze de betreffende fiets aan het einde van de Giro alsnog aan de haak hangen om hem opnieuw te wegen, nadat Wiebes er op heeft gekoerst, er weer allerlei aanpassingen aan gedaan zijn, en er heel veel handjes aan hebben gezeten.
Nee, de jury deed het enige juiste. Namelijk meteen iemand uit de wedstrijd halen nadat het materiaal niet conform was. Ook al is het misschien heel naar voor de persoon in kwestie, en een hele zware straf voor een plakje kaas.
En verder kan ik me niet voorstellen dat de UCI iemand uit de koers knikkert terwijl ze zelf ook maar de geringste twijfel hebben over de betrouwbaarheid van hun meting.
Ik vermoed dat er een dubbel kettingblad en een voorderailleur zijn verdwenen, en daarmee de fiets te licht is geworden.
In Chapter V ORGANISATION § 1 Commissaires’ Panel Definition and jurisdiction 12.5.001 is onder meer bepaald (tav tijdstip) :
'The Commissaires’ Panel may issue decisions on race incidents of which it becomes aware until the moment it is disbanded'....
Dwz het reglement staat toe einde Giro.
Lees het betreffende Chapter maar.
De UCI constateert een onreglementaire fiets. Straf daarvoor is uitsluiting van de race (in dit geval de Giro).
Als je dat constateert, hoe kun je dan motiveren dat je wacht met uitsluiten tot de hele race gereden is, om dan alsnog uit te sluiten. Dan doe je toch aan competitievervalsing.
Of ga je er als UCI van uit dat er nieuwe feiten opduiken. Dat de fiets die eerst te licht was ineens wonderbaarlijk genoeg toch zwaar genoeg blijkt. Alsof kaboutertjes de fiets verzwaard hebben.
Maar de UCI weet ook dat er geen nieuw bewijs te verwachten is. En doen ze het enige logische. De "valsspeler" uit de wedstrijd halen. En wel meteen.