Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Amaury Capiot lag na val in Ronde van Brugge op intensive care: “Ergste pijn nu pas van de baan”
Amaury Capiot kon na een valpartij in de Ronde van Brugge een kruis maken over zijn voorjaar, maar het bleek een val met nog grotere gevolgen. In het ziekenhuis werd duidelijk dat de schade groter is dan aanvankelijk gedacht. De renner van Jayco AlUla verbleef zelfs een week op de intensive care.
In de hectische sprint in Brugge ging het helemaal mis voor Capiot: de Belg kwam aan de rechterkant van de weg ten val en greep meteen naar zijn sleutelbeen. “Het gekke was dat de klap niet eens zo hard aanvoelde. Toch wist ik onmiddellijk dat mijn heup en sleutelbeen gebroken waren”, vertelt hij nu, twee maanden na de crash, in gesprek met Het Nieuwsblad.
Aan bed gekluisterd
“Eenmaal thuis bleef ik aan mijn bed gekluisterd. Dat bed stond letterlijk beneden in de woonkamer, omdat trappen nemen onmogelijk was. Twee weken lang heb ik beneden geslapen. Aanvankelijk vergeleek ik mijn blessures met die van 2018 (toen liep Capiot ook meerdere botbreuken op, red.). Niet veel later had ik echter snel door dat de situatie ernstiger was dan toen.”
“Door de klap waren zowel mijn dijbeen als heup verplaatst. Dat had zodanig veel impact op mijn spierstelsel dat de ergste pijn en risico’s nu pas van de baan zijn. Trainen zit er nog niet in. Wel trek ik, sinds week zeven na de val, naar Stayen waar ik revalideer. Momenteel zit ik in de fase dat ik terug aan spieropbouw kan doen.”
Capiot na de val – foto: Fotopersburo Cor Vos
Een ding is zeker: we zien de 32-jarige coureur voorlopig niet in koers. “Hopelijk kan ik over twee à drie weken opnieuw de fiets op. Om buiten te trainen of op de rollen. De eerste prognose was zes maanden revalidatie met trainingsopbouw. Ik heb geen idee of dat realistisch is. Eind augustus is mogelijk, denk ik. Maar dan moet vanaf nu alles perfect verlopen.”
Komst van zoon motiveert
Gelukkig heeft Capiot in de tussentijd ook iets om naar uit te kijken. “Over een maand verwelkomen Silke (zijn partner, red.) en ik ons eerste kind, een zoon. Wat maakt dat ik geregeld mijn gedachten kan verzetten en makkelijker de situatie kan relativeren. Daarnaast merk ik ook dat het me meer motiveert. Zo wil ik niet enkel terugkomen voor mezelf, maar ook voor de kleine.”
Sterkte !