Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Alaphilippe verslaat Van der Poel en Van Aert in Tirreno-Adriatico
Video De tweede etappe van Tirreno-Adriatico 2021 is gewonnen door Julian Alaphilippe. De wereldkampioen bleek in Chiusdino over de beste punch te beschikken, al kwam Mathieu van der Poel nog sterk opzetten. Wout van Aert finishte als derde, maar blijft wel leider.
Na de winst van Wout van Aert in de openingsetappe ging Tirreno-Adriatico verder met een heuveletappe. De finale van de 202 kilometer lange rit van Camaiore naar Chiusdino was behoorlijk zwaar en op het lijf geschreven van goed klimmende puncheurs als wereldkampioen Julian Alaphilippe, Wout van Aert en Mathieu van der Poel. Of hadden de klimmers stoute plannen op weg naar het middeleeuwse centrum van Chiusdino?
Kopgroep van zes
Na acht kilometer koers was de kopgroep van de dag een feit. De aanvalslustige Simon Pellaud van Androni Giocattoli-Sidermec was een van de aanstichters en de Zwitser werd tijdens zijn reis vergezeld door bergkoning Vincenzo Albanese (EOLO-Kometa), de eveneens voor EOLO-Kometa uitkomende John Archibald, Marcus Burghardt (BORA-hansgrohe), Simone Velasco (Gazprom-Rusvelo) en Pieter Vanspeybrouck ((Intermarché-Wanty-Gobert).
De vroege vluchters – foto: Cor Vos
In het peloton was men aanvankelijk druk aan het keuvelen en dus liep de voorsprong van de zes vluchters in de poldervlakte op tot ongeveer vijf minuten. Zo hadden sportieve rivalen Van der Poel en Van Aert alle tijd om nog even een praatje te maken. Intussen reden de ploegmakkers van de klassementsleider op kop van het peloton, om zo de vluchters binnen schootafstand te houden. Het verschil bleef lange tijd schommelen rond de vier minuten.
Met nog vijftig kilometer te gaan begonnen de renners aan de heuvelzone en was de voorsprong van de vluchters inmiddels geslonken naar goed drie minuten. In de groep der favorieten ging het nog niet echt hard, maar toch zagen we Peter Sagan al lossen uit het peloton. De drievoudige wereldkampioen was na een coronabesmetting nog maar bezig aan zijn tweede koersdag van het seizoen en heeft duidelijk nog niet de topvorm te pakken.
Egan Bernal gooit kaarten op tafel
Vlak na het opdraaien van de Poggio alla Croce (6 km aan 5%), op goed 35 kilometer van de meet, was het gedaan voor de vroege vluchters. Het was opeens alle hens aan dek voor de favorieten voor de eindzege, na een verrassingsaanval van Egan Bernal. De Colombiaanse kopman van INEOS Grenadiers wist samen met Kasper Asgreen en Florian Vermeersch een mooie kloof uit te bouwen en dus moest er een reactie komen vanuit het peloton.
Het was aan titelverdediger Simon Yates om het laatste gaatje te dichten op de groep-Bernal en de Brit van Team BikeExchange bleek sterk genoeg om de oversteek te maken. In zijn spoor zagen we ook toppers als João Almeida, Sergio Higuita, Tim Wellens en Pello Bilbao aansluiten, maar het uitgedunde peloton (met Van Aert en Van der Poel) zat niet ver. Op 500 meter van de top was de hergroepering een feit, maar de deur stond achteraan wel wagenwijd open.
Egan Bernal in de aanval – foto: Cor Vos
Vier kleppers vinden elkaar
Zo had Thibaut Pinot, de kopman van Groupama-FDJ, het bijzonder lastig. Voor de Fransman ging het duidelijk te snel, maar vooraan bleken Almeida, Yates, Pavel Sivakov en Mikel Landa wel over goede benen te beschikken. Deze vier kleppers wisten zich vlak voor de bergsprint van de Poggio alla Croce los te rukken en het was Yates die op de top de meeste punten wist te sprokkelen. Het verschil met de tweede groep liep op tot twintig seconden.
Blauwetruidrager Van Aert kon in de tweede groep van ruim vijftig man nog rekenen op steun van een sterke Tobias Foss en Timo Roosen. Zo probeerde Jumbo-Visma de boel te controleren in dienst van zijn Belgische kopman. Yates, Landa, Almeida en Sivakov bleven echter goed samenwerken en begonnen met een bonus van dertig seconden aan de laatste vijftien kilometer. De voorsprong werd nog wel gehalveerd voor het opdraaien van de slotklim naar Chiusdino.
Almeida redt het niet, Alaphilippe verslaat Van der Poel en Van Aert
Op deze zeven kilometer lange slothelling (aan een gemiddelde van 4%) was het aan de favorieten om een laatste pijl af te schieten. De vier koplopers begonnen met een aardige voorsprong (vijftien seconden) aan de laatste drie kilometer en op tweeduizend meter van de finish probeerde Sivakov zijn medevluchters te lossen. De Rus werd echter geremonteerd door Almeida, maar ook de Portugees bleek niet in staat om alleen weg te rijden.
Net voor het aansnijden van de laatste kilometer probeerde Almeida het nog een keer en de tweede demarrage van de Portugees bleek wel succesvol. Almeida reed Landa en Sivakov uit het wiel en begon met tien seconden voorsprong op puncheurs als Van Aert, Van der Poel en Alaphilippe aan de laatste 500 meter. Dit bleek echter niet voldoende, aangezien Almeida in het zich van de haven werd opgeslokt door de ‘Grote Drie.’
Ritwinnaar Alaphilippe – foto: Cor Vos
Alaphilippe zat met nog tweehonderd meter te gaan ideaal geplaatst en wist als eerste de finish te bereiken. Van der Poel kwam net te laat om de wereldkampioen nog te remonteren en klopte van woede op zijn stuur. Van Aert moest dit keer, een dag na zijn zege, genoegen nemen met de derde plaats. Tadej Pogacar en Alex Aranburu vervolledigden de top-5.
Laatste km:
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. Een van de verhalen gaat over de band tussen Mathieu van der Poel en zijn opa Raymond Poulidor. Wat zijn hun gelijkenissen? Welke invloed heeft Poulidor gehad op de wielrenner en de mens Mathieu? En hoe wordt in Frankrijk aangekeken tegen MVDP? In de Zomergids lees je verder alles over de Tour de France en de Tour Femmes, Jonas Vingegaard over de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Nienke Vinke en nog veel meer!
Dat gezegd hebbende kan het natuurlijk nog steeds een 'fout' zijn, maar we moeten er denk ik ook niet te makkelijk over denken.
Niemand noemt hem dan ook een 'uitgebluste renner die toevallig 2e wordt'. Natuurlijk baalt hij. Hij komt ondanks zijn verkeerde positie alsnog zo dicht bij. Dat zou mij ook enorm frustreren. Dat wil echter nog steeds niet zeggen dat zijn verkeerde positionering een 'domme fout' was, of 100% te maken had met 'het niet goed doen'. Het zou ook heel goed te maken kunnen hebben met het niet beter kúnnen in dit specifieke geval. En ook dat is iets waar je van kan balen.
VDP is extreem goed, maar nog steeds geen Griekse god. De mate waarin mensen hier roepen dat VDP 'gewoon' beter gepositioneerd had moeten zitten en dat hij 'wat laat liggen' is in mijn ogen wat ongenuanceerd en overtrokken.
Dat zegt niemand, ik zeg dat om aan te geven dat ik niet geloof dat hij op zijn limiet zat en er dan nog zo'n lange harde sprint uit perst, maar daarvoor moeten we Mathieu zijn verhaal afwachten.
Ik zie het voor nu al een dure fout en ik zie niet echt rede waarom daar excuses voor gezocht moeten worden.
Draagt terecht de regenboogtrui
Trouwens, Brabantse Pijl was ook waardeloos, maar een sprint in kleine groep.
Vandaag had ie ook gewoon kunnen winnen. Dus ipv opzijn stuur mag ie op zijn eigen koppie slaan. ;-)
Het kost ook gewoon erg veel krachten om ervoor te zorgen dat je in een goede positie aan de sprint begint. Kom je niet als eerste over de meet dan win je niet. Merlier niet gisteren, Matje niet vandaag, Wout niet in RVV.
Of had Vendrame ook zomaar de Strade kunnen winnen omdat hij de snelste tijd op de slotklim in Siena reed?
Hij reed nog net niet achteruit in de sprint.
Ondersteuning van Mathieu te karig, dat kost hem de zege.
Dat gezegd zijnde, Alaphillipe met overschot vandaag, heeft welgeteld 6 keer omgekeken om te zien hoe vroeg hij zijn handjes kon spreiden.
Fraaie uitslag met het oog op komende weken, MSR zal alvast een nagelbijter worden.