Wout van Aert: “Veel meer genoten van podium in Parijs dan van het zilver in Tokio”

Wout van Aert: “Veel meer genoten van podium in Parijs dan van het zilver in Tokio”

© Cor Vos

zaterdag 28 augustus 2021 om 20:00
Interview

Wout van Aert begint volgende week in de Tour of Britain aan zijn derde en laatste deel van zijn wegseizoen. Tijdens een exclusief interview met WielerFlits blikt de Belgische kampioen nog een keer terug op zijn zomercampagne én kijkt hij vooruit naar het WK. “Dat ik in Leuven uitgesproken kopman ben? Prima. Goed dat die duidelijkheid er is!”

In het najaarsnummer van RIDE besteden we ruimschoots aandacht aan het komende WK en lees je onder meer interviews met Wout van Aert en Jasper Stuyven. Profiteer nu van onze abonnee-actie en krijg tijdelijk bij het afsluiten van een jaarabonnement ons najaarsnummer gratis. Bestel je RIDE liever los? Bestel dan nu het najaarsnummer van RIDE en krijg het gratis thuisbezorgd.

Met een Belgische titel, drie etappes in de Tour en olympisch zilver heb je niet te klagen over jouw zomer. Of vind je zelf dat je toch ergens iets hebt laten liggen?
“Ik denk het niet. Vooraf had ik gehoopt beter te zijn in de olympische tijdrit, maar daar staat tegenover dat ik nooit had gedacht drie keer te winnen in de Tour en zilver te pakken in de olympische wegrit. Ik vreesde de volledige Ronde van Frankrijk nodig te hebben om naar mijn beste vorm toe te groeien en daarvan de vruchten te plukken in de olympische tijdrit. Het is anders gelopen. Dan zou het misplaatst zijn te klagen over die zesde plaats in die tijdrit.”

Je hebt in je carrière al wat ervaring met tweede plaatsen. Meestal moet je dan uitleggen waarom je niet won. Niet in Tokio, waar je na dat zilver alleen maar positieve reacties kreeg. 
“Ik had ook snel door dat ik alleen maar tevreden kon zijn van mijn prestatie. In de gegeven omstandigheden was de kans dat ik zou sprinten voor de vierde of vijfde plaats veel groter dan dat ik het goud pakte. Natuurlijk heb ik nog eens nagedacht over het moment waarop Carapaz en McNulty wegreden, maar ik kon niet op alles reageren. Ik moest sowieso een keer gokken. Als het dan niet was, was het misschien bij de volgende aanval.”

Enige vraag die de buitenwereld zich stelde: wat als Remco Evenepoel zich had gespaard en met jou mee over de Mikuni Pass was geraakt…
“Op zijn allerbeste niveau hoorde Remco zeker in die groep thuis en waren de kansen voor ons beiden groter geweest. Dan konden we aanvallen makkelijker beantwoorden of zelf het initiatief nemen. Maar Remco had in de wegrit de benen niet. Het is niet zo dat hij zonder die aanval voor de Mikuni, wél over de klim was geraakt. Trouwens, zo heeft elk team wel een verhaal met veronderstellingen. Achteraf is het altijd makkelijk praten.”

Is er geen moment sprake geweest van ontgoocheling?
“Natuurlijk wel een beetje. Het kon een van de grootste overwinningen uit mijn carrière geweest zijn. Het passeert nog wel eens door mijn gedachten als ik Carapaz met die gouden fiets zie rondrijden. Dat ik mezelf niets te verwijten heb, maakt het makkelijker te aanvaarden.”

Zo heb je ook nog doelen voor de toekomst…
“Haha, ja. Dat zeggen ze mij wel meer als ik naast een overwinning of titel grijp. Maar ik laat toch liever niets liggen.”

Van Aert won de voorbije Tour drie keer – foto: Cor Vos © 2021

Intussen heb je zes etappezeges in de Tour achter jouw naam staan. In welke mate wordt dat door Wout van Aert intussen als ‘normaal’ ervaren?
“Voor jou zes. Voor mij zeven. Blijkbaar tellen jullie winst in een ploegentijdrit niet mee. Om concreet op jouw vraag te antwoorden, winnen went niet. Natuurlijk schrik ik niet meer van de impact en de media-aandacht. Ik kan wel inschatten wat er rondom mij allemaal gebeurt. Maar het voelde na de Tour zeker niet als “Ik heb er nog drie bijgelapt“. Ook omdat ze stuk voor stuk uniek waren.”

En toch… Je gaf al meermaals aan op een zo divers mogelijk palmares te mikken. Moet je dan niet op zoek naar een nieuw doel in die Tour de France?
“Dan zal het eerstvolgende de groene trui worden. Dat heb ik twee jaar uitgesteld omdat er een hoger doel was voor de ploeg. Dit jaar kreeg ik door het uitvallen van Primož Roglič wel die vrijheid, maar wilde ik mij sparen voor en toewerken naar de Spelen. Achteraf gezien is dat een goede keuze geweest. Maar in de toekomst, hopelijk volgend jaar, wordt dat groen wel een doel.”

Als dat past in de belangen van de ploeg? Of heb jij intussen een status dat je zelf beslist wat je gaat doen?
“Dat laatste zal je mij nooit horen zeggen! Om de groene trui te pakken in Parijs heb je trouwens ook een ploeg nodig. Maar het is iets wat wel al besproken is, ja. Als je voor zo’n doel gaat, brengt dat ook een goede vibe in de ploeg. En ik ben een renner die ritten en punten kan pakken zonder dat de ploegmaats daar veel last van hebben. Richting volgend jaar gaan we dat zeker bekijken. En zien we wel wie me daar kan in bijstaan.”

Dat lijkt niet verenigbaar met een eventuele deelname van Dylan Groenewegen aan de Tour. 
“Het is niet aan mij om daar veel over te zeggen. Maar het is een feit dat Dylan een pure sprinter is die jongens rond hem nodig heeft die hem brengen. En die hem over de bergen loodsen. Ik denk dan dat mijn profiel beter past in een klassementsploeg dan dat van Dylan. Ja, dat is een nadeel voor hem. Maar we zijn nog ver van de Tour 2022 verwijderd, hé.”

Nog even terug naar de Spelen. Belgische medaillewinnaars werden warm onthaald op het thuisfront of voor een halve stad gehuldigd. Jij nam een week rust en vertrok op stage, met nieuwe doelen in de koffer. Mis je die beleving niet?
“Bij mijn terugkeer uit Tokio had ik echt geen zin om als een koning onthaald te worden. Ik wilde gewoon naar huis. Dus was ik er ook niet rouwig om dat ze mij gerust hebben gelaten. Voor een wielrenner voelt dat ongetwijfeld anders dan voor atleten als Bashir Abdi om maar die te noemen. Voor hem zijn de Spelen een hoogtepunt, hij heeft daar vier jaar naar toegewerkt en denkt nog niet onmiddellijk aan een volgend doel. Voor een wielrenner ligt dat compleet anders.”

Van Aert vloog na de Tour vanuit Parijs meteen door naar Tokio – foto: Cor Vos © 2021

Heb jij in Tokio ooit dat speciale olympische gevoel gehad?
“Absoluut niet. Ik heb dit gewoon als een buitenlandse koers ervaren. Dan wel een vreemde, met veel regeltjes. We verbleven er ook in een hotel met alleen renners. Een andere atleet heb ik nooit gezien. Alsof we gewoon met de Belgische wielerbond onderweg waren. Daarom alleen al hoop ik er in Parijs opnieuw bij te zijn. Al was het maar om een keertje in het olympisch dorp te zijn. En om kennis te maken met atleten uit andere sporten.”

“Alleen net voor onze terugkeer ben ik met mijn verzorger even uit de bubbel geglipt en sliepen we een nacht in Tokio. Een risicootje, maar wat konden ze ons maken? Ons naar huis sturen? Dat was net wat ik wilde…”

Was de verzadiging zo groot?
“Ja! Na mijn blindedarmoperatie herstelde ik tien dagen thuis, waarna ik zo snel mogelijk naar de Sierra Nevada ben vertrokken. Ik ben daarna amper nog thuis geweest. Van de Tour direct naar Tokio. Ik stond er weinig bij stil, ook omdat de conditie top was en ik in Japan geen last had van een jetlag. Met Tiesj Benoot als kamergenoot en de goede groep waarin ik vertoefde, bleef het allemaal plezant. Tot ik die medaille pakte. Toen volgde het besef dat dit een speciale prestatie was, maar dat ik die niet kon delen met mijn gezin en familie. Tiesj, Greg en Mauri vertrokken en ik bleef alleen met Remco over. De echte groepssfeer verdween en ik kreeg het mentaal moeilijker.”

Zeg je nu dat de mentale vermoeidheid in de tijdrit groter was dan de fysieke?
“Zeker weten! Ik was hersteld van de wegrit. Dat merkte ik een dag eerder nog tijdens de verkenning. De conditie was in die paar dagen tijd niet slechter. Er was geen sprake van verval. De eerste helft van de tijdrit lag ik ook op schema en als Mathieu (Heijboer, red.) dan vertelt dat alles dicht bijeen ligt, geeft me dat normaal ‘moraal’. Ook omdat een tweede helft van zo’n tijdrit nooit in mijn nadeel is. Maar nu ging het anders in mijn hoofd. Ik zag alleen maar de achterstand en het feit dat ik nog tijd moest goedmaken.”

“In mijn hoofd ben ik sneller stilgevallen dan dat de benen stilvielen. Primož was outstanding en ook voor mij onklopbaar, maar met een frisse kop had ik wel meegedaan voor zilver of brons. Eigenlijk een beetje te vergelijken met mijn gevoel tijdens het WK veldrijden in Oostende, waar ik in de tweede koershelft het kopje liet hangen in de achtervolging op Mathieu.”

Een dilemma om de zomer af te sluiten. Wat was jouw mooiste moment? Met Georges op het podium in Parijs of een zilveren plak krijgen op het podium in Tokio?
“Dat is geen dilemma, hoor. Met voorsprong het podium in Parijs, daar op de Champs Elysées. Dat heb je al twintig keer op tv gezien, dat beeld met de Arc de Triomphe op de achtergrond. Ik ben nog steeds op zoek naar de beste foto van dat moment met Georges, omdat ik die thuis wil ophangen. Ik vond hem nog niet.”

Papa Van Aert met zoon Georges op de arm op de Champs Elysées – foto: Cor Vos © 2021

Was het een plotse ingeving om zoonlief mee te nemen?
“Na mijn zege in de tijdrit op zaterdag, zat ik meteen met die sprint op de Champs Elysées in mijn hoofd. ‘Een bergrit, een tijdrit en een massasprint in hetzelfde jaar, het kan niet dat dat al veel gebeurd is’, bedacht ik me. En de Ventoux en de Champs Elysées, dat zijn klinkende namen. Ik wilde die sprint zo graag winnen. ’s Ochtends had ik het erover met Sarah. We hebben Georges een half jaar uit de media gehouden, maar binnenkort kan hij toch stappen en loopt hij ongetwijfeld zo het beeld in. Dus bedacht ik dit scenario. Sarah vond het ook een goed plan. Moest ik wel eerst nog winnen natuurlijk.”

“Wat dat podium in Tokio betreft, dat moment was mooi, hoor. Dat de renners van de Belgische ploeg waren gebleven om naar de ceremonie te kijken, maakte het extra speciaal. Maar die setting… Daar zaten wat Japanners op de tribune, maar ik had vooral het gevoel dat die daar letterlijk waren gedropt als opvulling van het decor. Nee, niet te vergelijken met de sfeer en de traditie van de Champs Elysées.”

Intussen ben je op stage in Livigno… Hoe gaat het?
“Ik ben aan het experimenteren. Noem het een berekend risicootje. Ik heb een week geslapen op 3.000 meter hoogte. Als je van Livigno richting Sankt Moritz rijdt, rijd je de Berninapas over. Daar is een kabelbaanstation (Diavolezza, red.) met boven een skigebied en een hotel, op net geen 3.000 meter. Daar heb ik een week lang geslapen en pakte ik elke dag de lift naar beneden om te trainen. Intussen ben ik opnieuw in Livigno op normale hoogte (1.800 meter, red.).”

Vanwaar die ingeving?
“Nieuwe studies beweren dat je op een hoogte vanaf 2.800 meter nog iets meer effect hebt. Het was ons eerder opgevallen dat Filippo Ganna altijd korte stages inlast, maar op grotere hoogte. Mijn coach (Marc Lamberts, red.) is dat gaan uitzoeken. We gaan zien wat dat geeft.”

“Na een hoogtestage heb je effect tot zes weken na het einde ervan. Op het moment dat ik mijn stage beëindig, rest me nog vier weken tot het WK, vijf tot Parijs-Roubaix. Ik merkte eerder al dat ik ook zes weken later nog goed ben.”

Dat vonden Sarah en Georges ongetwijfeld een geweldig plan? 
“Haha. Ik geef toe dat ik een en ander heb mogen uitleggen. Alles voor de job, zeker? Maar een baby jonger dan één jaar moet je niet meenemen op 3.000 meter, dus verbleven zij in Sankt Moritz, waar ook Jasper Stuyven met vriendin Elke op stage was. Zo waren ze niet alleen. En tijdens mijn trainingen probeerde ik er elke dag wel een keertje langs te rijden. Intussen zijn we opnieuw samen in Livigno voor de laatste stageweek.”

Met de Ronde van Groot-Brittannië, beide WK’s en Parijs-Roubaix volgt nog een laatste blok op de weg. Dat zijn uiteindelijk niet zó veel wedstrijddagen meer…
“Oorspronkelijk bestond het tweede blok uit de Dauphiné, de Tour en Tokio. Dat waren maar drie koersen, maar wel zware. Dus wilden we een zo lang mogelijke break tussen de Spelen en het WK. Daarom is de keuze op Groot-Brittannië gevallen. Die valt namelijk later dan de Benelux Tour. En niet zó veel? Groot-Brittannië is acht dagen. Valt wel mee als voorbereidingskoers, toch?”

Zilver na de wegrit in Tokio – foto: Cor Vos © 2021

In hoeverre is een voorbereidingswedstrijd voor jou ook écht voorbereiding? Wil je in Groot-Brittannië al iets laten zien?
“Mijn vorm was uiteraard niet helemaal weg na amper een weekje niets doen. Het is dan ook de bedoeling snel terug goede benen te hebben. En ik heb in mijn carrière nog niet al te veel wedstrijden gereden waarin ik niets heb laten zien. Ik ga me niet uit de naad rijden, zoals ik begin dit jaar de Tirreno afgewerkt heb. Ik ga het slim aanpakken en er een paar ritten uitpikken om mezelf te testen.”

Waarop ligt de focus tijdens het WK in eigen land? Op de tijd- of op de wegrit?
“Door de voorbereiding die ik nu doe, moet het haalbaar zijn om in beide disciplines goed voor de dag te komen. Ik geloof dat ik in beide ook een kans heb. Ik heb mijn tijdrittrainingen zeker niet verwaarloosd, integendeel. Maar de intensiteit waarmee ik nu train is toch vooral met de focus op de wegrit. Explosiviteit staat daarin centraal. En dat is ook nodig als je in Leuven wil scoren.”

Bondscoach Sven Vanthourenhout gaf aan dat hij met jou als uitgesproken kopman van start gaat in de wegrit. Plezant? Of zorgt dat voor extra druk?
“Ik denk dat ik – op Jasper Stuyven na – de enige Belg ben die gewoon is om overal kopman te zijn binnen zijn ploeg. Dat ik daar mee om kan, heb ik al bewezen. Ik volg het idee van de bondscoach. Meer zelfs, ik vind het goed dat er duidelijkheid is. Het zou me trouwens met meer druk opzadelen, mochten er meerdere kopmannen zijn.”

Hij gaf ook aan dat jij inspraak hebt in de samenstelling van de selectie.
“Ja, ik heb die onlangs gemaakt en hem doorgestuurd. Hij moet die jongens maar gewoon contacteren… (even stilte, red.). Grapje, hé. Ik denk dat het vooral een gezonde situatie moet blijven. Het kan en zal niet zijn dat alles op mijn voorspraak gebeurt. Het is Sven die selecteert en hij zal er uiteindelijk ook op afgerekend worden. Maar dat zijn manier van werken me bevalt, kan ik niet ontkennen. Hij staat voor openheid en betrekt me in de keuzes die hij maakt. Het vijftal dat vandaag al zeker is, dat is honderd procent zijn keuze en ik kan mij daar helemaal in vinden.”

Actiebeeld tijdens de olympische tijdrit – foto: Cor Vos ©2021

Dit artikel delen:

38 Reacties

fudd 28 augustus 2021 om 08:07

Mooi interview!

Ronellenfitsch 28 augustus 2021 om 08:16

Mooi uitgebreide antwoorden. Weer goed werk, dit interview!

Veloburto 28 augustus 2021 om 08:27

Ik vind Van Aert wel echt een king

Ab Normaal 28 augustus 2021 om 10:10

Ja, een sierraad voor de sport.
Uiteraard heb ik het liefst dat een Nederlander WK wordt, maar als dat er niet inzit gun ik het niemand meer dan Van Aert.
Zou ook heel goed zijn voor de wielersport.

MarkPeeters 28 augustus 2021 om 10:11

Topkerel, zowel in de sport als daarbuiten!

Turtlehead 28 augustus 2021 om 08:29

Mooi verhaal, mooie renner.

Ik hoop wel dat dat rondje in het VK doorgaat, anders valt t plan wel wat in het water.

Reiger 28 augustus 2021 om 11:16

Is er in de verte sprake van afgelasting?

Turtlehead 28 augustus 2021 om 13:20

Ik meende van wel, maar was in de war met Tour of Yorkshire 2022….
Het zijn rare tijden, gebruik ik dan maar als excuus ;)

Dank voor de vraag :)

Daboytommy 28 augustus 2021 om 08:40

Heel mooi interview. Wout lijkt mij een prettig persoon, zowel individueel als in teamverband.

NCyclingfan 28 augustus 2021 om 08:49

Zien jullie in de OS tt foto onderaan hoe dicht zijn schoen tegen het asfalt scheert?

xistnc 28 augustus 2021 om 08:50

Dat leest lekker weg bij de zaterdagochtendkoffie, dank! Transparant verhaal met af en toe een knipoog. Ben benieuwd naar hoe het allemaal uitpakt.

djerkson 28 augustus 2021 om 08:51

Topinterview, uitstekende vragen. Hulde!

fietsvriend 28 augustus 2021 om 09:02

Mooie zelfverzekerde antwoorden, zonder dat voetballerige zeg maar. Mag ik wel.

Franco Ballerini 28 augustus 2021 om 09:22

Eens met bovenstaande reacties: leuk interview met deze sympathieke kerel.

V.w.b. zijn opmerking over de kansen voor Groenewegen op een Tour (en wellicht ook voor de andere grote rondes): dat wisten we natuurlijk al, daarom zou ik Groenewegen liever naar een andere ploeg zien verkassen waar hij wel ondersteund en al naar de Tour kan.

Kenbev 28 augustus 2021 om 09:35

Klopt ook gewoon. Dylan moet andere oorden opzoeken om te schitteren in de Tour. Valt met de beste wil van de wereld niet te rijmen met de gele droom van TJV.

RLM 28 augustus 2021 om 11:30

Hoezo? TJV rijdt toch al met een gele trui?

Jean Dumas 28 augustus 2021 om 09:23

Mentaal volwassen en transparant, een mooie renner om fan van te zijn, welke nationaliteit je ook mag hebben.

Kenbev 28 augustus 2021 om 09:32

Topinterview, inderdaad. En een buitengewoon geweldige kerel de Wout. Zowel op als naast de fiets. Hopelijk kan hij op zijn minst 1 gouden plak verzilveren. Ik gun het hem van harte.

Murcia 28 augustus 2021 om 09:44

Dank Nico!
Een heerlijk interview en dit type langere stukken hebben voor mij een meerwaarde op de site. Wout is open en de antwoorden zijn zoals altijd duidelijk, dat voortdurende zoeken naar verbeteringen zoals de verandering bij de hoogtestage laten zien wat een winnaar drijft.

Thijs E 28 augustus 2021 om 09:57

Hij is uitgegroeid tot een echte topsporter, op sportief en op menselijk vlak. WK op de weg zou de kers op de taart zijn.

HaxVanMeeswijk 28 augustus 2021 om 10:09

Mag ik dan aan deze serie complimenten nog eens mijn waardering voor de foto’s van Cor Vos toevoegen? (Ongetwijfeld mag dat)

Tollpatscher 28 augustus 2021 om 10:12

Hier kan ‘onze’ pizzaboy van leren!

Natuurlijk bedoel ik hierbij de mentaal verbale omgang van Woutje met dat wat is geweest, en dat wat komt.
Professioneel, proportioneel, verstandig.
Dit alleen straalt al voldoende sympathie uit om fan te zijn, en onafhankelijk daarvan of hij nu Belg of Nederlander is.
En dan gaat het nog niet eens over zijn manier van rijden.

djerkson 28 augustus 2021 om 12:05

Waarom ‘Pizzaboy’ erbij sleuren? Dit is een volwassen man van 27, intussen ook vader. Die andere is een ‘boy’ van 21 die nog thuis woont. Hoe was jij op de 21ste vergeleken met je 27ste? Bij mij was dat alleszins een wereld van verschil.

kleomantre 28 augustus 2021 om 10:41

Leest lekker weg en geeft een goed inkijkje in hoe de laatste twee maanden zijn beleefd door Wout.

Verder blij dat met deze insteek wel prikkelende, maar geen zeikerige vragen zijn gesteld. Misschien dat het ook niet hoeft met Wout omdat-ie en intelligent genoeg is om de bedoeling achter de vraag door te hebben en open genoeg is om er iets van een normaal/zinnig antwoord op te geven. Ook mooi dat VdP niet het interview is ingeslopen. Goed als het journaille de twee carrières meer los van elkaar gaan zien.

assen 28 augustus 2021 om 10:42

Dank je wel voor dit mooie interview, makes my day/morning.

Michelangelo 28 augustus 2021 om 10:46

@Nico, Di(c)k vet compliment. Tof interview. Benieuwd of je nog verder hebt doorgevraagd mbt de visie van Wout op de WK selectie, want hier lezen we enkel het politiek correcte antwoord…

Met interviews als deze wordt denk ik duidelijk waarom veel mensen Van Aert tegenwoordig heel goed pruimen. Natuurlijk is hij als wegrenner echt een wereldtopper geworden, maar ook als mens heeft hij volgens mij intussen de rust in zijn hoofd. Volwassen antwoorden, realisme, respectvol naar iedereen, en met de nodige kwinkslagen.

Maillot à Pois 28 augustus 2021 om 13:15

@Michelangelo
Ik lees niet zozeer een ‘politiek correct’ antwoord, maar gewoon een ‘correct’ antwoord, namelijk eentje dat volledig met de waarheid strookt. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat Van Aert het anders aanvoelt dan wat hij zegt.

En ja, natuurlijk heeft hij een visie over wie hij verder nog graag in de selectie zou zien, maar zoals Reiger hieronder zegt: hij zal nooit méér zeggen dan hij wil. Hij bespreekt dat met de bondscoach en heeft er geen enkele baat bij daarover uitspraken in de pers te doen.
Geen idee of Nico erover doorgevraagd heeft, maar ik zou denken dat hij ook wel weet dat hij dan van een koude kermis thuiskomt.

Michelangelo 28 augustus 2021 om 13:20

@Maillot,
Ik denk dat hij daar echt al met de bondscoach over heeft gesproken. Maar dat hij in dit interview inderdaad nooit het achterste van zijn tong laat zien (en daar geef ik hem groot gelijk in). Dus een correct antwoord, een politiek correct antwoord: whatever…

Maillot à Pois 28 augustus 2021 om 20:36

@Michelangelo
Natùùrlijk heeft hij daar al met de bondscoach over gesproken, zegt hij toch zelf.
Onder ‘politiek correct’ begrijp ik ‘sociaal wenselijk’ en daarom de waarheid verbloemend. Hij zégt hier gewoon dat hij het met de bondscoach (en de bondscoach alleen) bespreekt.

Wheely 28 augustus 2021 om 10:55

Absoluut een mooi interview, Nico weet goed te levelen en Wout is ook gewoon een fijne vent. Deze mens gun je het gewoon om WK te worden.

Reiger 28 augustus 2021 om 11:32

Hier sprak natuurlijk een volwassen kampioen die onderhand het klappen van de zweep wel kent. Nooit méér zeggen dan je wilt. De regie in handen houden. Ook tijdens een gesprek met pers.

Daisy 28 augustus 2021 om 16:49

Kan de bondscoach zelf niet beslissen om de opstelling van de renners voor het WK te selecteren. Moet er daarvoor gebruik gemaakt worden van Wout van Aert.

Cochise 29 augustus 2021 om 02:13

Is dat vijftal voor het WK al ergens bekend?

zietemgaan 29 augustus 2021 om 05:32

Je bedoelt achttal

Alfons Haavers 29 augustus 2021 om 05:39

“Het vijftal dat vandaag al zeker is, dat is honderd procent zijn keuze en ik kan mij daar helemaal in vinden.”

Ik vermoed dat Cochise dat vijftal bedoelt en zelf denk ik dat het dan gaat over WvA, Benoot, Van Hooydonck, Stuyven en Declercq.

Nico Dick 29 augustus 2021 om 10:42

@cohise. Dat vijftal is officieel nog niet bekend. Alleen dat Van Aert zelf, Tiesj Benoot en Jasper Stuyven drie van de vijf zijn. Ik vermoed (persoonlijk) sowieso ook Tim Declercq.

Mwielerfan 29 augustus 2021 om 17:29

Waarom benoot?

RoBike 29 augustus 2021 om 21:13

Zeker mooi interview!

Volg hier

Headlines

Materiaalzone

Populair