Voorbeschouwing: Critérium du Dauphiné 2021

Voorbeschouwing: Critérium du Dauphiné 2021

foto: Cor Vos

Door Koen Middendorp
zondag 30 mei 2021 om 07:30

Samen met de Ronde van Zwitserland is het Critérium du Dauphiné (30 mei-6 juni) de belangrijkste voorbereidingskoers op de Tour de France. De achtdaagse Franse WorldTour-wedstrijd kan ook dit jaar weer rekenen op een sterk deelnemersveld. WielerFlits blikt uitgebreid vooruit!

Historie

Vlak na de Tweede Wereldoorlog vlogen de eerste edities van de plaatselijke krant Le Dauphiné Libéré over de toonbank. Om de naamsbekendheid en de verkoopcijfers van de krant te vergroten, besloot de eindredactie een meerdaagse wielerkoers op te richten, dwars door de departementen Isère, Drôme en Hautes-Alpes, deel uitmakend van de streek Dauphiné. In 1947 was de eerste editie van de Dauphiné Libéré een feit.

De eerste uitgave, een wedstrijd van 953 kilometer over vier etappes, werd na iets meer dan 28 uur koers gewonnen de Pool Édouard Klabinski. Gelukkig voor de Fransen waren er vervolgens heel wat thuisrijders aan het feest met onder meer Édouard Fachleitner, Nello Lauredi (winnaar in 1950, 1951 en 1954) en de roemruchte Louison Bobet. De Dauphiné Libere werd voor veel renners, vanwege de plek op de kalender, een belangrijke generale repetitie voor de Tour.

Iban Mayo won de ronde in 2004 – foto: Cor Vos

Tot 1967 werd de Dauphiné Libéré jaarlijks georganiseerd en bleek het een uitgelezen mogelijkheid voor de grootste kampioenen in de wielersport om nog eens de degens te kruisen. Grote namen als Henry Anglade, Jacques Anquetil en Raymond Poulidor wisten de wedstrijd op hun palmares te plaatsen, maar in 1967 werd de ronde na onenigheid geschrapt van de internationale kalender. Twee jaar later maakte de koers gelukkig weer zijn rentree.

De grote namen bleven naar het zuiden van Frankrijk komen en dat is ook te zien aan de verdere erelijst. Zo won de betreurde Luis Ocaña de ronde in 1970, 1972 en 1973 en ook Bernard Thévénet, Bernard Hinault, Greg LeMond en Luis Herrera waren succesvol in de Dauphiné. Naast Anquetil en Hinault legden ook de andere vijfvoudige Tourwinnaars Eddy Merckx (in 1971) en Miguel Induraín (in 1995 en 1996) beslag op de eindwinst.

In het recente verleden ging de eindzege naar mannen als Alexander Vinokourov, Christophe Moreau, Iban Mayo, Alejandro Valverde, Bradley Wiggins en Jakob Fuglsang. Ook de verguisde Lance Armstrong was aan het begin van de eeuwwisseling goed voor twee eindoverwinningen. Die zeven Tourzeges zijn hem inmiddels ontnomen, maar zijn naam is nog altijd twee keer terug te vinden op de erelijst van de Dauphiné, om precies te zijn achter de edities van 2002 en 2003.

Chris Froome (in de gele trui) was de beste in 2013, 2015 en 2016 – foto: Cor Vos

Vijf renners mogen zich een drievoudig winnaar noemen van de Franse meerdaagse en zijn dan ook recordhouders. Nello Lauredi wist in de jaren vijftig van de vorige eeuw als eerste renner een dergelijk huzarenstukje op te voeren.  In de jaren ’70, ’80 en ’90 werden ook Luis Ocaña, Bernard Hinault en Charly Mottet mederecordhouder met drie overwinningen. Chris Froome (2013, 2015 en 2016) is de laatste in het rijtje met drievoudige overwinnaars.

In de geschiedenis van het Critérium du Dauphiné zorgden Alex Close, de onvermijdelijke Eddy Merckx en Michel Pollentier voor de Belgische successen. De tot op heden enige Nederlandse overwinning kwam in 1980 op naam van Johan van der Velde. De renner greep 41 jaar geleden, als renner van de toenmalige Raleigh-ploeg van Peter Post, in de koninginnenrit de leiderstrui en een dag later stelde hij de eindwinst veilig.

Laatste tien winnaars Critérium du Dauphiné
2020: flag-co Daniel Felipe Martínez
2019: flag-dk Jakob Fuglsang
2018: flag-gb Geraint Thomas
2017: flag-dk Jakob Fuglsang
2016: flag-gb Chris Froome
2015: flag-gb Chris Froome
2014: flag-us Andrew Talansky
2013: flag-gb Chris Froome
2012: flag-gb Bradley Wiggins
2011: flag-gb Bradley Wiggins

De verguisde Lance Armstrong als leider in de wedstrijd – foto: Cor Vos


Vorig jaar

Oorspronkelijk stond de 72ste Dauphiné als achtdaagse op de planning, maar door het coronavirus moesten de plannen worden gewijzigd en werd in allerijl gezocht naar een nieuwe datum. Die werd gevonden van 12 tot en met 16 augustus. De ronde werd in afgeslankte vorm (vijf in plaats van acht dagen) georganiseerd en de openingsetappe naar Saint-Christo-en-Jarez werd hertekend.

Wout van Aert begon zijn Critérium du Dauphiné met ritwinst, door in Christo-en-Jarez na een machtsspurt bergop af te rekenen met Daryl Impey en Egan Bernal. De Belg van Jumbo-Visma wist zo een passend vervolg te breien aan zijn geweldige seizoensbegin na de coronabreak. Ook Bernal deed in de schaduw van ritwinnaar en eerste leider Van Aert goede zaken door wat welkome bonificatieseconden mee te graaien, maar moest later de ronde verlaten met rugklachten.

Sepp Kuss rijdt op kop voor ploegmaat Primož Roglič – foto: Cor Vos

Van Aert kon slechts één dag genieten van de gele leiderstrui, want in de tweede etappe met aankomst op de Col de Porte was hij het geel alweer kwijt. Toch kon Van Aert na afloop een glas champagne opdrinken, aangezien de etappe werd gewonnen door zijn ploeggenoot Primož Roglič. De Sloveense topfavoriet voor de eindzege had aan een indrukwekkende versnelling in de laatste kilometer genoeg om zijn tegenstanders uit het wiel te kletsen.

Met Roglič als nieuwe leider kreeg het peloton op de derde dag een tweede lastige bergetappe voorgeschoteld naar Saint-Martin-de-Belleville. De klassementsrenners hielden zich dit keer redelijk gedeisd en hierdoor kon een sterke Davide Formolo, na een lange solo, uit de greep blijven van Roglič en Thibaut Pinot. Roglič deed andermaal goede zaken voor het klassement en leek met nog twee etappes te gaan op weg naar de eindzege.

Primož Roglič trekt een grimas na zijn valpartij – foto: Cor Vos

In de voorlaatste etappe naar het vliegveld van Megève, gewonnen door de jonge Duitser Lennard Kämna, ging het echter mis voor Roglič. De Sloveen kwam na een etappe over meerdere beklimmingen wel met de eerste klassementsrenners over de streep en wist zo zijn leidende positie vast te houden, maar bleek zich toch flink te hebben bezeerd bij een valpartij al vroeg in de etappe.

Na een mindere nachtrust en overleg met de ploegleiding van Jumbo-Visma kwam Roglič tot het besluit om, vlak voor de slotrit van de ronde, uit de Dauphiné te stappen. Roglič wilde geen onnodige risico’s nemen in aanloop naar de Tour de France en zo kreeg Thibaut Pinot de gele leiderstrui in zijn schoot geworpen. De Fransman beschikte nu over de beste papieren om de Dauphiné te winnen.

En toch liet Pinot de eindzege nog door zijn vingers glippen. In een korte en chaotische slotetappe werd de leider al snel in het defensief gedrongen. Op 25 kilometer van de streep kwam een sterke vluchtgroep met Sepp Kuss, Miguel Ángel López, Pavel Sivakov, Tadej Pogačar en Daniel Felipe Martínez tot stand. Deze groep bleef uiteindelijk voorop en Martínez wist na een secondenspel de eindzege naar zich toe te trekken. De laatste ritzege ging naar Kuss.

Daniel Felipe Martínez (uiterst rechts) op weg naar de eindzege – foto: Cor Vos

De toch wel verrassende eindwinnaar Martínez werd op het eindpodium vergezeld door een ontgoochelde Thibaut Pinot en Guillaume Martin. Tom Dumoulin liet met een zevende plaats zien op schema te liggen voor de Tour.

Eindklassement Critérium du Dauphiné 2020
1. flag-co Daniel Felipe Martínez (EF Pro Cycling) in 21u44m58s
2. flag-fr Thibaut Pinot (Groupama-FDJ) op 29s
3. flag-fr Guillaume Martin (Cofidis) op 41s
4. flag-si Tadej Pogačar (UAE Emirates) op 56s
5. flag-co Miguel Ángel López (Astana) op 1m38s

Eindwinnaar Martinez – foto: Cor Vos


Parcours

De winnaar van het Critérium du Dauphiné zal een klimmer zijn, aangezien de renners drie serieuze bergetappes krijgen voorgeschoteld naar Le Sappey-en-Chartreuse, La Plagne en Les Gets. Daarvoor staat een individuele tijdrit van goed zestien kilometer op het programma, waar de betere tijdrijders dan weer een slag kunnen slaan.


Zondag 30 mei, etappe 1: Issoire – Issoire (182 km)

Het venijn zit hem in de staart, maar ook de openingsrit belooft bijzonder lastig te worden. In een heuvelachtige etappe van 182 kilometer rond Issoire staan zeven hellingen op het menu. Na een glooiende prefinale van goed zeventig kilometer draaien de renners het lokale circuit op, dat driemaal zal worden afgehaspeld, met telkens twee klimmetjes.

Op de flanken van de telkens terugkerende Côte du Château de Buron (3,2 km aan 6,8%) en de Col de la Croix des Gardes (1,6 km aan 5,1%) kan er flink worden doorgetrokken. Na de laatste passage van de Croix des Gardes is het nog twaalf kilometer tot de finish, die grotendeels in dalende lijn verlopen. De finishstraat in Issoire loopt lichtjes omhoog.

Start: 12.30 uur
Finish: tussen 16.44 en 17.10 uur


Maandag 31 mei, etappe 2: Brioude – Saugues (173 km)

Rit twee kunnen we gerust bestempelen als een semi-bergetappe. Vanuit het vertrek in Brioude worden eerst nog de vlakke wegen opgezocht, maar na ruim veertig kilometer is het voor het eerst klimmen geblazen met de Col de Peyra Taillade (8,3 km aan 7,4%), een bijzonder onregelmatige klim met stijgingspercentages tot wel 12%.

Vanaf dat moment is er geen meter meer vlak en trekt het peloton onder meer over de Côte de la Vachellerie (8 km aan 4,1%) en de Côte de la Forêt de Pourcheresse de Charraix na de doorkomst in Langeac. Het is een hele mond vol, maar uiteindelijk is de Côte de la Fôret een klim van net geen zeven kilometer aan 6,4%, met de top op dertien kilometer van de meet.

Na een korte afdaling loopt het wegdek weer omhoog richting de top van de Côte de Masset. Op dit korte klimmetje (1,5 km aan 5,1%) is een laatste aanval nog mogelijk vooraleer een korte afdaling wordt ingezet richting finishplaats Saugues.

Start: 11.40 uur
Finish: tussen 15.47 en 16.13 uur


Dinsdag 1 juni, etappe 3: Langeac – Saint-Haon-Le-Vieux (172,5 km)

Ook op dag drie heeft de organisatie een glooiend parcours uitgetekend, al lijkt deze etappe uit te draaien op een sprint tussen de snelle mannen. Na een lastige openingsfase richting het dorpje Fix-Saint-Geneys, op 1.086 meter hoogte, trekt het peloton over geaccidenteerde wegen en enkele kuitenbijters naar de laatste kilometers.

Vlak voor het binnenrijden van Saint-Haon-Le-Vieux begint de weg weer vervelend omhoog te lopen. Eerst loopt het vals plat op en in de laatste honderden meters gaat het echt omhoog richting de verlossende witte krijtlijn. Wie na goed 170 kilometer als eerste de streep wil komen, zal een flinke machtsspurt uit zijn benen moeten persen.

Start: 11.55 uur
Finish: tussen 15.50 en 16.13 uur


Woensdag 2 juni, etappe 4: Firminy – Roche-la-Molière (16,4 km, ITT)

Vorig jaar besloot de organisatie geen individuele tijdrit in het parcours op te nemen, maar dit jaar is er wel weer een beproeving tegen de klok. Eentje van net iets meer dan zestien kilometer over een glooiend parcours. De route slingert eerst naar Unieux, waar de renners na 7,5 kilometer te horen krijgen of ze een goede tussentijd hebben gerealiseerd.

In Unieux begint ook een oplopende sector van een vijftal kilometer. Wie te snel uit de startblokken is geschoten, komt zichzelf hier ongenadig hard tegen. Na een vlakker intermezzo loopt het parcours weer op voor 1,5 kilometer richting de streep, aan een procent of drie. In Roche-la-Molière, niet ver van Saint-Étienne, kennen we de eindtijden.

Start: 12.50 uur (start eerste renner)
Finish: 15.58 uur (finish laatste renner)


Donderdag 3 juni, etappe 5: Saint-Chamond – Saint-Vallier (175,4 km)

Saint-Chamond is de startplaats voor rit vijf, Saint-Vallier is 175 kilometer verderop de plek waar de renners finishen. Onderweg zijn er bergpunten te verdienen op de toppen van de Côte du Planil (3,7 km aan 6,4%), Côte de la Sizeranne (2,5 km aan 6,5%), Côte de Hauterives (2,1 km aan 5,2%) en de Col de Barbe Bleue (2,1 km aan 6,2%).

Vanaf de top van de Côte de Barbe Bleue is het nog 26 kilometer naar Saint-Vallier, maar vlak is het allerminst. Met nog 13,5 kilometer te gaan doemt de Côte de Montrebut op, een bijzonder steile helling van 1,3 kilometer aan 12%. Het is ook meteen de laatste klim van de dag, maar kan er wel voor zorgen dat de koers volledig uiteen spat.

Start: 11.50 uur
Finish: tussen 15.48 en 16.11 uur


Vrijdag 4 juni, etappe 6: Loriol-sur-Drôme – Le Sappey-en-Chartreuse (167,5 km)

Op vrijdag 4 juni trekken we, na meerdere heuvelachtige etappes, echt de bergen in. De eerste pakweg honderd kilometer zijn nog zo goed als vlak, maar vervolgens is het klimmen, klimmen en nog eens klimmen. Het begint allemaal met de Col de la Placette. Zes kilometer klimmen aan 6,4% en dan zijn de renners op de top.

Na de afdaling richting Saint-Joseph-de-Rivière en enkele licht oplopende kilometers zien de coureurs het bordje ‘Col de Porte’ en begint een beklimming van 7,4 kilometer aan 6,8%. Een nieuwe afzink leidt vervolgens vervolgens naar de Côte de la Frette (3,7 km aan 5,4%) en de slotklim naar Le Sappey-en-Chartreuse (3,3 km aan 6,2%).

Start: 11.40 uur
Finish: tussen 15.46 en 16.15 uur


Zaterdag 5 juni, etappe 7: Saint-Martin-le-Vinoux – La Plagne (171,5 km)

De voorlaatste etappe is met recht en reden de koninginnenrit van deze editie van het Critérium du Dauphiné. Met drie serieuze Alpencols belooft het een loodzware middag te worden. Na bijna tachtig kilometer koers bereikt het peloton de bekende wintersportstad Albertville en beginnen de renners aan een niet te onderschatten tocht door de Alpen.

De Côte de Venthon (2,5 km aan 4,8%) is een welkome opwarmer voor de Col du Pré. Dit is een beklimming van 12,6 kilometer met een gemiddelde stijgingsgraad van 7,7%. Richting de top schieten de percentages regelmatig in de dubbele cijfers. Op de top van de Col du Pré gaat het linea recta naar de volgende Alpencol: de Cormet de Roselend.

Na iets minder dan zes kilometer klauteren, aan 6,5%, krijgen de renners een afdaling van goed dertig kilometer voor de wielen geschoven. Ook niet onbelangrijk: de combinatie Col du Pré-Cormet de Roselend wordt ook aangedaan in de negende etappe van de komende Tour de France.

De slotklim, naar wintersportdorp La Plagne, is ook een oude bekende. Deze 17,1 kilometer lange slotklim aan 7,5% is onlosmakelijk verbonden met de Ronde van Frankrijk. Michael Boogerd boekte er na een fraaie solo door de Alpen in 2002 misschien wel de mooiste overwinning uit zijn carrière. Ook Laurent Fignon (1984 en 1987) en Alex Zülle (1995) wonnen in het verleden een Tourrit op de slotklim naar La Plagne.

Start: 10.05 uur
Finish: tussen 14.33 en 15.07 uur


Zondag 6 juni, etappe 8: La Léchère-Les-Bains – Les Gets (147 km)

De beslissing zal vallen tussen La Léchère-Les-Bains en Les Gets, in een etappe van 147 kilometer over vier serieuze beklimmingen. De eerste echte col is de Côte d’Héry-sur-Ugine, een klim van net iets meer dan tien kilometer tegen 5%. De Col des Aravis (6,7 km aan 7%) is de tweede serieuze klim op de route. De renners storten zich vervolgens naar beneden.

Na een passage door Le Grand-Bornand, waar wel eens een Touretappe is aangekomen, zoekt de Dauphiné de Col de la Colombière op. Vanaf de voet tot de top is het 11,7 kilometer klimmen aan net geen 6%. Eenmaal terug in het dal zijn er nog vijftig kilometers af te leggen, maar die verlopen zeker allemaal niet in vlakke of dalende lijn.

Met eerst de Côte de Châtillon-sur-Cluses (4,7 km aan 5%) en vervolgens de Col de Joux Plane belooft het een spetterende finale te worden. Met name de Joux Plane (11,6 km aan 8,5%) boezemt angst in. Het is een van de zwaarste beklimmingen in de Alpen, maar tevens ook een van de meest onderschatte cols in deze bergketen.

Op de Joux Plane zijn al meerdere fraaie duels uitgevochten, zo ook in de Tour de France. Lance Armstrong zal nog altijd een spuughekel hebben aan deze klim, aangezien hij er eens ongenadig hard de man met de hamer tegenkwam. Na de top van de Joux Plane volgt een razendsnelle en technische afdaling naar Morzine, om vervolgens te eindigen met de klim (6 km aan 3%) in Les Gets.

Start: 10.40 uur
Finish: tussen 14.40 en 15.10 uur


Favorieten

De grootste favorieten voor de komende Tour de France, titelverdediger Tadej Pogačar en diens grote uitdager Primož Roglič, zijn er deze week niet bij in het zuiden van Frankrijk. Pogačar geeft de voorkeur aan een hoogtestage in Sestriere en de Ronde van Slovenië, Roglič kiest helemaal voor een alternatieve voorbereiding op de Tour. De renner van Jumbo-Visma blijft op hoogte en zal helemaal geen wedstrijden betwisten in aanloop naar La Grande Boucle.

Geraint Thomas is de absolute topfavoriet – foto: Cor Vos

Zonder de twee Sloveense wonderboys, die vorig jaar nog wel van de partij waren in het Critérium du Dauphiné, is het met name uitkijken naar INEOS Grenadiers. De Britse sterrenformatie heeft ook nu weer een ijzersterke selectie samengesteld voor een van de belangrijkste voorbereidingskoersen richting de Tour. Met Geraint Thomas rekent de ploeg zelfs op een oud-winnaar van de Dauphiné. De Brit was drie jaar geleden de beste in het eindklassement.

De 35-jarige Thomas hoopt zich ook nu weer via de Dauphiné klaar te stomen voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. De Welshman is, gezien de individuele tijdrit op dag vier, de grote favoriet om deze Dauphiné te winnen. Bovendien heeft hij de ploeg om de wedstrijd te controleren en, als het nodig is, te doen ontploffen. Thomas is dit seizoen uitstekend op dreef. Zo won hij begin mei nog met verve de Ronde van Romandië.

Als Thomas erin slaagt om ook dit jaar het Critérium du Dauphiné te winnen, dan is dat wellicht een voorbode voor de Ronde van Frankrijk. In 2018 wist hij namelijk een dubbelslag (Dauphiné-Tour) te realiseren. Binnen INEOS Grenadiers is het ook uitkijken naar Tao Geoghegan Hart, Michal Kwiatkowski en met name Richie Porte. De Australiër zit ook in de laatste fase van zijn voorbereiding op de Tour en kan ook zomaar deze Dauphiné op zijn naam schrijven.

Miguel Ángel López is goed op dreef – foto: Cor Vos

Ook Movistar is een ploeg om in de gaten te houden. De blauwe armada van Eusebio Unzué start ook in de Dauphiné met een ‘Tridente’: Miguel Ángel López, Alejandro Valverde en Enric Mas. López lijkt op het eerste gezicht de voornaamste kanshebber op de eindzege. De Colombiaanse klimgeit won een week geleden namelijk nog de Ruta del Sol en is weer helemaal terug na een langdurige revalidatie en een coronabesmetting.

Voor López is het zaak om de schade te beperken in de tijdrit, om vervolgens toe te slaan in de etappes naar La Plagne en die over de Col de Joux Plane. Valverde, winnaar van de Dauphiné in 2008 en 2009, scharen we normaal ook bij de favorieten. De inmiddels 41-jarige Spanjaard gebruikt de Dauphiné de laatste jaren echter voornamelijk als voorbereidingskoers richting de Tour en Vuelta. Dit is ook het beproefde recept voor Enric Mas.

Wat kan Wilco Kelderman in dienst van BORA-hansgrohe? – foto: Cor Vos

BORA-hansgrohe rekent de komende week dan weer op Wilco Kelderman en Patrick Konrad. De 30-jarige Kelderman is met zijn klim- en tijdrijderscapaciteiten altijd een gevaarlijke klant voor de eindzege. Vergeet ook niet dat de Nederlander al een keer vierde werd in deze koers, maar dan moeten we wel terug naar de editie van 2014. We beschouwen Konrad, gezien zijn allround kwaliteiten, dan weer meer als een gevaarlijke outsider.

David Gaudu is de uitgesproken kopman van Groupama-FDJ, zeker nu Thibaut Pinot last heeft van chronische rugklachten. De ranke Gaudu is het hele seizoen al uitstekend bezig en zal in de Dauphiné de goede lijn willen doortrekken. Op papier is de Fransman een van de betere klimmers in deze ronde, het is vooral zaak om niet te veel tijd te verliezen in de tijdrit. Verder is het nog wel afwachten of hij geen last meer heeft van een valpartij op training.

Jonas Vingegaard en Sepp Kuss – foto: Cor Vos

Jumbo-Visma kan dan wel niet rekenen op Primož Roglič, toch stuurt de Nederlandse formatie met Sepp Kuss, Steven Kruijswijk en Jonas Vingegaard drie potentiële kopmannen naar Zuid-Frankrijk. Kruijswijk is de man met de meeste ervaring, maar heeft dit seizoen nog maar weinig laten zien. Kuss is misschien wel de beste klimmer van het gezelschap, maar heeft vaak ook een mindere dag en dat is nefast voor een renner met klassementsambities.

En Vingegaard? De beloftevolle Deen heeft een goede tijdrit in de benen, kan klimmen als de beste en beschikt ook nog eens over een explosief sprintje. De 24-jarige Vingegaard maakt dit seizoen een spectaculaire ontwikkeling door, met ritwinst in de UAE Tour, de eindzege in de wielerweek van Coppi e Bartali en een tweede plaats in een sterk bezette editie van de Ronde van het Baskenland. Wat kan Vingegaard bewerkstellingen in deze Dauphiné?

Ion Izagirre is de man namens Astana-Premier Tech. Jakob Fuglsang, winnaar van de Dauphiné in 2017 en 2019, geeft namelijk de voorkeur aan de Ronde van Zwitserland. Izagirre was dit jaar al derde in Parijs-Nice, tiende in de Ronde van het Baskenland en zevende in de Ronde van Romandië en kunnen we ook zeker weer opschrijven voor een goed klassement in de Dauphiné. De Baskische klimmer heeft namelijk ook een prima tijdrit in de benen.

Brandon McNulty – foto: Cor Vos

Twee andere favorieten zijn Nairo Quintana en Guillaume Martin. De voor Arkéa-Samsic uitkomende Quintana is misschien niet bezig aan zijn beste seizoen, maar kwam in zijn laatste wedstrijd (de Ronde van Asturië) wel als overwinnaar uit de strijd. Cofidis-kopman Martin, vorig jaar nog derde in de Dauphiné, won onlangs op eclatante wijze de Mercan’Tour Classic. Beide renners moeten toeslaan in de zwaardere bergetappes.

Er staan ook nog meerdere schaduwfavorieten aan het vertrek in Issoire. Denk aan Jack Haig en Dylan Teuns namens Bahrain Victorious. Intermarché-Wanty-Gobert heeft Lous Meintjes in de selectie opgenomen. UAE Emirates heeft met Brandon McNulty een gevaarlijke outsider in de gelederen. Ben O’Connor en Aurélien Paret-Peintre zijn de vooruitgeschoven pionnen van AG2R Citroën en Team DSM rekent op Ilan Van Wilder.


Sprinters

Met een beetje goede wil tellen we twee sprintetappes in de Dauphiné, en dan moet echt alles meezitten voor de rappe mannen. Het is dus niet echt verwonderlijk dat er maar weinig spurters de moeite hebben genomen om af te zakken naar het zuiden van Frankrijk. Er staan eigenlijk maar twee échte rassprinters aan het vertrek.

Voor Fabio Jakobsen (Deceuninck-Quick-Step) is het Critérium du Dauphiné de derde wedstrijd sinds zijn rentree in het peloton, al is het maar de vraag of de Nederlander mentaal al klaar is om zich te mengen in het sprintgeweld. Of beschouwt Jakobsen de Dauphiné puur als voorbereidingskoers?

Fabio Jakobsen – foto: Cor Vos

Alexander Kristoff (UAE Emirates) is de tweede topsprinter aan het vertrek. Wout van Aert zou aanvankelijk deelnemen aan het Critérium du Dauphiné, maar de Belg van Jumbo-Visma besloot na een blindedarmoperatie te passen voor de Franse rittenkoers. Van Aert geeft de voorkeur aan twee hoogtestages en het BK tijdrijden.

Het is wel uitkijken naar semi-sprinters en rappe puncheurs als Daryl Impey (Israel Start-Up Nation), Sonny Colbrelli (Bahrain Victorious), Timo Roosen (Jumbo-Visma), Jasper Stuyven en Mads Pedersen (Trek-Segafredo), Alex Aranburu (Astana-Premier Tech), Carlos Barbero (Qhubeka ASSOS), Clément Russo (Arkéa-Samsic), Kaden Groves (BikeExchange) en Greg Van Avermaet (AG2R Citroën).


Favorieten volgens WielerFlits
**** Geraint Thomas
*** Miguel Ángel López, Richie Porte
** David Gaudu, Wilco Kelderman, Nairo Quintana
* Guillaume Martin, Jonas Vingegaard, Brandon McNulty, Tao Geoghegan Hart

Website organisatie
Deelnemerslijst (ProCyclingStats)


Weer en TV

De renners koersen de hele week aan een gemiddelde temperatuur van zo’n twintig graden Celsius, al is het op de toppen van de beklimmingen natuurlijk wel een stuk frisser. Helemaal droog zal het niet blijven, aangezien er enkele fikse regenbuien worden verwacht in het zuiden van Frankrijk.

De wedstrijd is elke dag live te volgen via Eurosport 1, Eurosport.nl en GCN. Ook Sporza brengt de Dauphiné live in de huiskamers.


Dit artikel delen:

49 Reacties

KissMyAce2.0 28 mei 2021 om 07:56

Kruijswijk geen ster. Terecht. Er is geen derde week. Benieuwd naar Vingegaard, McNulty en Barbero

ThorHushovd 28 mei 2021 om 09:28

Kruijs wordt toch aan veel kanten voorbij gestreefd door z'n ploegmaats. Kuss is al hoger in de pikorde bij deze 1-weeks koersen. Roglic, Dumoulin en Van Aert waren sowieso al hoger aangeslagen. Dan heb je nu Vingegaard en Foss die hem in de pikorde naderen en wellicht zelfs voorbij gaan. Welgeteld moet hij dan 6 renners voor zich dulden, maar in elk geval 4. En dan heeft ie nog geluk dat George Bennett niet presteert en Bouwman en Oomen nog wat moeten groeien. Hoe anders was het geweest als hij niet tegen die sneeuwberg was gefietst; dan had hij eeuwig respect gehad.

Al Phila 28 mei 2021 om 12:51

En dan vergeet je nog Tolhoek.

dit is mijn achterwiel 29 mei 2021 om 21:16

Kruis is teveel diesel voor korte rittenkoersen. De andere renners die je noemt hebben nog niet gepresteerd in grote rondes zoals hij.

Bazzz 28 mei 2021 om 08:26

Mooi deelnemersveld, Ik zie Lopez als favoriet.

Iemand enig idee wat er met Carapaz aan de hand is? Die koerst echt niets meer voor de tour?

David 28 mei 2021 om 08:49

Carapaz staat op voorlopige lijst voor ronde van Zwitserland samen met yates

Bazzz 28 mei 2021 om 23:59

Ohw dacht dat hij helemaal niets meer reed, verbaasde me ook al

Titaantje 28 mei 2021 om 08:27

Deelnemerslijst moet toch Dauphine onwaardig zijn als met alle respect zelfs Vingegaard een ster krijgt

Nils96 28 mei 2021 om 12:48

Hoezo? Tweede in Baskenland, dan verdien je toch gewoon eens ster? Maakte op mij ook indruk in Luik trouwens.

dit is mijn achterwiel 29 mei 2021 om 21:17

Vingegaard kan deze koersen erg goed aan. Ster is mi terecht.

Romāns Vainšteins 28 mei 2021 om 08:43

Zó?! Nu al die Dauphiné? Is dat in verband met de Overschatte en waarschijnlijk zo direct bruut geannuleerde Spelen?

A.Verhelst 28 mei 2021 om 13:33

Waarom overschatte spelen?

jooprioolpijp 28 mei 2021 om 21:24

Vermoedelijk een dingetje van persoonlijke smaak. Overschat qua wielrennen want geen traditie, geen eigen smoel. Overschat in z’n algemeen want hype, want commercie, want corruptie, want heel veel sporten waar ik niks mee heb.

Veloburto 28 mei 2021 om 22:05

Spelen gaan echt niet geannuleerd worden. Dat zou Japan 20 miljard kosten

Pietspeed 29 mei 2021 om 10:20

Vwb wegwielrennen zijn Spelen idd overschat. Greg rijdt al 5 jaar met z'n gouwe helmpie rond. Overigens mooie en terechte zege, maar één ritje eens in de 4jaar is eigenlijk loterij uit een poule van sterke landenteams.
20 Miljard is peanuts in deze tijden, tis meer een kwestie van brood en spelen (what's in a name), traditie en reclame borden van multinationals.

Turtlehead 29 mei 2021 om 19:03

Tour start over 4 weken…

Westland95 28 mei 2021 om 08:46

Mooi parcours, jammer dat de Tour kiest voor de saaie klim naar Tignes als finishklim in de etappe met de Col du Pré. La Plagne zoals in de Dauphiné is veel selectiever.

Marik 28 mei 2021 om 08:48

Vingegaard pikt gewoon een sterretje mee. Gaat de zwart gele equipe voor deze jongen rijden ja? Ik zou het wel logisch vinden.

Duh 28 mei 2021 om 09:26

Jammer dat ze McNulty niet naar Zwitserland sturen, parcours en tegenstand gaven hem daar goede kansen. Maar zal na Dauphine nog wel op hoogtestage moeten voor Tour.

ChefSpijker 28 mei 2021 om 12:36

McNulty komt juist van hoogte. Heeft vlak bij zijn huis in de VS een hoogtestage gedaan.

bartp25 28 mei 2021 om 09:28

Ik dacht dat van Aert hier zou starten. Teveel last ondervonden van de operatie?

Marik 28 mei 2021 om 10:02

Inderdaad Bart, er was een paar weken geleden besloten op Van Aert hier niet te laten starten ivm de naweeën van zijn operatie. Rijdt volgens mij wel het BK.

Nils96 28 mei 2021 om 12:51

Zou mooi zijn mocht Van Aert in de Belgische driekleur kunnen starten in de Tour. Hoe is het parcours van het BK?

A.Verhelst 28 mei 2021 om 13:33

Dwars door Vlaanderen achting parkoers @nils96

S'mon 29 mei 2021 om 10:41

Hierin worden zowel de vragen van Bart als Marik beantwoord.
https://wielerrevue.nl/artikel/452239/wout-van-aert-veruit-de-minste-van-de-ploeg-op-hoogtestage

Wheely 28 mei 2021 om 10:05

Jammer dat Lopez zijn rivaal dit seizoen; Antwan “babyface” Tolhoek hier niet van de partij is om hem tegenwicht te bieden.

Jungle Man 28 mei 2021 om 10:47

Pogacar en roglic schitteren door afwezigheid, daar waar ineos wel met een afvaardiging komt die deze ronde respecteert.
Zo zonde dat bij sommige renners echt alles om de tour moet draaien. Er zijn qua wielrennen zo veel leukere rondes dan de tour.

harryjohan71 28 mei 2021 om 11:00

Alaphilippe is er ook niet, dus hij respecteert deze ronde als Fransman ook niet. JV stelt hier een sterk team op, maar mogen gelukkig zelf bepalen wie ze waar laten rijden. Als Roglic en Pogacar hier waren gestart hadden ze de ronde van Zwitserland niet gerespecteerd. Kopmannen kunnen in deze tijd niet overal starten en moeten keuzes maken. Gelukkig maar, dit geeft andere renners ook de mogelijkheid voor het podium te gaan.

vevie 28 mei 2021 om 13:27

Niet helemaal waar, toch. Voor Ineos gaat het eigenlijk alleen maar om de Tour. Zij hebben echter zulke goede renners dat ze overal een goed team kunnen opstellen. Maar renners Als Thomas en Porte die zijn al jaar en dag alleen geïnteresseerd in de Tour.

Wim Kruithof 28 mei 2021 om 20:40
Quote:
Als Roglic en Pogacar hier waren gestart hadden ze de ronde van Zwitserland niet gerespecteerd.

Wat ze ook niet doen, want beiden verschijnen niet ten tonele. Jammer.

De Dauphiné is al jaren een Angelsaksisch feestje met Sky / Ineos als organisator van het festival. Ook nu weer, Thomas, Hart en Porte… wat een weelde.

jooprioolpijp 28 mei 2021 om 21:26

Wat Vevie zegt, Ineos op papier een sterk team, maar niemand daarvan gaat zich hier al 100% geven. Zie daarom eerder een Lopes winnen.

Gannadier 28 mei 2021 om 12:50

Toch zeer opvallend dat de Giro-Winnaar van vorig jaar geen ster krijgt terwijl hij in mijn ogen toch eerder kans maakt op een overwinning dan McNulty.

Pietspeed 28 mei 2021 om 14:19

Rijdt samen met Porte in dienst van Thomas, ook als voorbereiding op de Tour. Kunnen ze beide wennen aan hun rol. Maar op zich zou Hart hier wel een ster mogen hebben.

KimJungPoels 28 mei 2021 om 14:25

Tao is gewoon medekopman in de Tour en zou dat hier ook zomaar kunnen zijn. Zou sowieso Tao een ster geven en zou er niet van staan de kijken als Ineos dit rondje eer met meerdere renners gaat domineren.

vevie 28 mei 2021 om 15:47

Tao is geen medekopman in de Tour, dat is Carapaz. Tao is hooguit derde in de rangorde.

KimJungPoels 28 mei 2021 om 16:16

Ze zijn met zijn drieën medekopmannen aan de start. Hoe dat zich verder ontwikkeld zal aan de eerste weken liggen.

Gannadier 28 mei 2021 om 16:45

Wat jullie hier allemaal benoemen getuigt gewoon dat Hart hier een ster verdient ook al is hij onder Thomas in de pikorde. Hart heeft meer kans dan anderen zo simpel is het. 1 of 2 sterren was zeker terecht geweest.

lampje 29 mei 2021 om 07:56

Tao is hier en in de tour knecht om verder ervaring op te doen.

Pietspeed 28 mei 2021 om 14:23

Valverde gaat niet knechten voor Lopez. Die zal wellicht z'n ding mogen doen. Een rit winnen en als hij goed staat in AK, gaat ie voor podium en UCI punten. Staat inmiddels all time ergens rond 7e. Tour rijdt hij niet, dus hoeft niet perse in spaarmodus. Ook wel een ster.

KV 28 mei 2021 om 15:27

Waar haal je het dat Valverde de Tour niet zou rijden?

Wildebert 28 mei 2021 om 20:24

Hup Wilco.

FritsvanHoefelen 28 mei 2021 om 21:24

Dit lijkt me een koersje voor het grootste (geintje natuurlijk) talent van België van Wilder

jooprioolpijp 28 mei 2021 om 21:31

Off topic, maar ik wou het toch even zeggen. Minimaal twee geweldige fotos bij dit artikel. Als je niet beter wist zou je denken dat Froome een geel shirtje aan heeft als waarschuwing 'pas op, kan niet fietsen'. En Armstrong & co, het lijkt wel het zondagmiddag-uitje van Wielerclub Drie Bier. Zagen ze d'r toen echt zo uit?

lampje 29 mei 2021 om 08:00

Colbrelli is gemaakt voor een aantal van die net-niet ritten in het begin en pakt hier zeker 1-2 ritzeges. Verdient meer aandacht dan een Jakobsen en Kristoff die hier normaal niet echt aan sprinten toe zouden komen.

Pietspeed 29 mei 2021 om 10:12

Mooie tekst bij foto 'de verguisde leider Lance Armstrong'… Idd verguisd. Bijna het hele peloton reed toen stoned van de dope rond, zij het de één iets minder wellicht dan de ander. Alleen bullebak Lance moest hangen zodat de focus iig grotendeels van Europese renners bleef, kortom complete profpeloton.

Lalsacien 29 mei 2021 om 19:17

David Moncoutié reed schoon volgens anderen. In de Dauphiné kon hij nog met de toppers wedijveren maar in de Tour was het verschil opeens gigantisch…

cjdekruijf 29 mei 2021 om 10:44

Ben benieuwd naar Kaden Groves in de 2 ‘sprintetappes’

Jean Dumas 30 mei 2021 om 05:07

Leuk parcours. Aanbeveling voor de Tour om het 20 dagen zo te doen, met wat gewaaier aan de kust erbij.

Headlines

Materiaalzone

Populair