Tour de France 2021: Ronde met exceptionele prestaties

Tour de France 2021: Ronde met exceptionele prestaties

foto: Cor Vos

maandag 19 juli 2021 om 09:00
Analyse

Tussen de kostbare wijnvelden van Saint-Emilion werd zaterdagmiddag tijdens de afsluitende tijdrit de vraag gesteld of deze editie van de Tour de France het predicaat Grand-Cru verdient?

De 108e editie van de Ronde van Frankrijk bracht topsport van een uitzonderlijk hoog niveau, maar de magneet van de Tour is nog altijd de strijd om de gele trui. Hoe langer er spanning in het klassement is, hoe groter de aantrekkingskracht is. Wat dat betreft heeft Tadej Pogacar de concurrentie slechts acht dagen lang de hoop gegeven dat de hoofdprijs in deze ronde nog een open strijd was.

Toch is de Tour de France zoveel meer dan alleen de strijd om de gele trui. De afgelopen drie weken hebben we renners gezien die fantastische nummers hebben opgevoerd. Het openingsdebat bracht al de onhoudbare demarrage van Julian Alaphilippe op de slotklim de Côte de la Fosse aux Loups.

Een dag later werd gedacht dat Mathieu van der Poel zelfmoord pleegde door op 18 kilometer van de streep voor de bonificatieseconden op de eerste passage van de Mûr-de-Bretagne te demarreren, maar in de laatste kilometer bleek hij op diezelfde klim nog een onhoudbare pijl op zijn boog die zo in de gele roos schoot.

Kleinzoon
De ode die kleinzoon Mathieu aan zijn overleden grootvader Raymond Poulidor bracht door zes dagen lang de gele trui te dragen was groots. Waar zijn papy PouPou er ondanks acht podiumplekken in Parijs nooit in slaagde om een keer het ‘maillot jaune’ te dragen, daar wist zijn nazaat al op zijn tweede Tourdag de magie van de belangrijkste trui uit de wielersport te ervaren.

foto: Cor Vos

Na zijn ‘onmogelijke’ nummer in Bretagne, maakte Van der Poel ook grote indruk in de tijdrit naar Laval. Al leverde zijn vijfde plek na afloop de nodige discussie op. Bracht zijn ploeg naar buiten dat het pas de tweede keer in 2021 was dat Van der Poel op de tijdritfiets zat, hij nooit in een windtunnel is geweest, geen gepersonaliseerd stuur had en een avond voor de beproeving in Laval nog speciale wielen had laten komen, daar wezen andere teams dit verhaal naar het rijk der fabeltjes. Een Pietje Bell-verhaal om de mythe rond ‘MVDP’ nog groter te maken en waar vrijwel de gehele wereld in mee is gegaan.

Het doet echter niks af aan de prestatie van Van der Poel. Zijn debuut in het grootste wielerspektakel was groots. En ook in zijn eeuwige tweestrijd met Wout van Aert scoorde hij weer punten. De aankomst op de Mûr-de-Bretagne was op het lijf van beide renners geschreven en daar toonde de Nederlander zich heer en meester. En ook het geel had Van Aert nog niet om zijn schouders.

Al had Van Aert bij Le Grand Départ in Bretagne wel het geldige excuus dat hij conditioneel nog niet honderd procent hersteld was van zijn blindedarmoperatie. Het was bij Jumbo-Visma bekend dat hij gedurende de ronde sterker moest worden. En daar is Van Aert op grootse wijze in geslaagd. Zijn prestatie in de heroïsche rit over tweemaal de Mont Ventoux (vanuit Sault en Bédoin) na een solo van 33,1 kilometer was heel groots. En die unieke prestatie kreeg nog een extra dimensie dankzij zijn indrukwekkende ritzege in de afsluitende tijdrit in Saint-Émilion en zijn ongelooflijke sprintzege op de Champs Elysées in Parijs.

Mark Cavendish – foto: Cor Vos

Record
Kijken we naar de sprinters dan was dit natuurlijk de Tour van Mark Cavendish. Zijn herrijzenis onder de hoede van Patrick Lefevere mag uitermate opmerkelijk worden genoemd. Waren binnen zijn team Sam Bennett en Fabio Jakobsen normaal op niveau geweest, dan was hij nooit voor deze Tour geselecteerd geweest.

En als je op 36-jarige leeftijd vijf jaar lang geen rit in de Ronde van Frankrijk gewonnen hebt, dan mag het hoogst exceptioneel worden genoemd wanneer je er weer vier aan je palmares weet toe te voegen. Dat hij het record van de allergrootste ooit Eddy Merckx met 34 ritzeges in de Tour evenaarde, tekent de unieke sprinterskwaliteiten die ‘King Cav’ de afgelopen veertien jaar in de Tour heeft gedemonstreerd.

In het klassement was er niemand opgewassen tegen Tadej Pogacar. Na de winst in de tijdrit in Laval hield hij in de eerst bergrit op weg naar Le Grand Bornand direct huis. Het was een prestatie die we niet meer gezien hadden sinds Marco Pantani in de Tour van 1998, toen hij op de Galibier in de aanval ging om de rit naar Les Deux Alpes te winnen. Pogacar deed zijn raid in de Haute Savoie over de Col de Romme en Col de la Colombière en wist al zijn concurrenten op minimaal 3.20 minuut achterstand te rijden.

Het grote verschil met de Tour van vorig jaar is dat Pogacar nu zelf de stempel op deze Tour drukte. Vorig jaar was dat zijn landgenoot Primoz Roglic, die tot op de voorlaatste dag naar La Planche des Belle-Filles de gele trui droeg. Al was Pogacar destijds ‘stiekem’ in de schaduw van Roglic al de grote held.

Vorig jaar wist Pogacar net als dit jaar twee bergritten en een tijdrit te winnen. Toen reed hij echter slechts één dag het geel, terwijl hij nu dertien dagen de leider in de wedstrijd was. Een rol die hij met verve droeg, waarbij zijn koersintelligentie en zijn koelbloedigheid opviel. Niets lijkt de 22-jarige renner in de weg te staan om de komende jaren de grote heerser op de Franse wegen te blijven.

Bergrecords
Pogacar realiseerde in september 2020 op vier bergtoppen (Peyresourde, Marie-Blanque, Grand-Colombier en Planche des Belle-Filles) de snelste tijd ooit. Dit jaar verbeterde hij de records op de Col de la Romme en de Col de Portet. Op de Alpencol reed hij het record van onder meer Alberto Contador en de Schleck-broers in 2009 met 19 seconden uit de boeken. Op de Portet stond alleen de tijd van Nairo Quintana van drie jaar geleden en tegenover de Colombiaan was ‘Pogi’ 34 seconden sneller.

Jonas Vingegaard – foto: Cor Vos

Wie zich ook in de boeken van de klimrecords nestelde was de grote revelatie van dit jaar Jonas Vingegaard. De Deen van Jumbo-Visma verpulverde de snelste tijd op het stuk tussen Chalet Reynard en de top van Mont Ventoux van Christophe Moreau in 2007 van 17.14 naar liefst 16.40 minuut. Met zijn tweede plek in het eindklassement is de 24-jarige Deen, die 3,5 jaar geleden nog op de visafslag werkte, een regelrechte sensatie. Hij zorgt er in zijn eentje voor dat Jumbo-Visma het in het klassement even goed doet als vorig jaar met Primoz Roglic, terwijl daar de hele ploeg drie weken lang voor op kop heeft gereden.

Vingegaards tweede plek in deze Tour zal wel een gat in de begroting van Jumbo-Visma slaan. De Deen staat in de salaristabel van de ploeg nog extreem laag ingeschaald en dit topresultaat zal gecompenseerd moeten worden. Net zoals zijn salaris richting 2022 nog behoorlijk aangepast dient te worden.

Veerkracht
De mentale veerkracht van de Nederlandse supermarktploeg in deze Ronde van Frankrijk verdient een groot compliment. Reeds in de derde rit wisten ze dat hun kopman Primoz Roglic een verloren strijd in deze Tour zou rijden en dat het voor schaduwkopman Steven Kruijswijk eveneens een onmogelijke opgave zou worden om zich van voren in het klassement te handhaven. Uiteindelijk bereikten slechts vier van de acht Jumbo-Visma-renners Parijs, maar met vier ritzeges en de tweede plek van Vingegaard verbeteren ze zelfs de prestaties van hun ‘Code Geel’ Tour van 2020. Noem het dit jaar maar ‘Code OK’.

Wout van Aert. foto: Cor Vos

Met Pogacar, Vingegaard, Van der Poel, Van Aert en Cavendish hebben we de vijf grote tenoren van deze ronde genoemd, die zich allen met exceptionele prestaties hebben laten gelden. En dat is wat het publiek ook wil. Natuurlijk verdienen voor Nederland Wilco Kelderman, Bauke Mollema, Wout Poels en Ide Schelling ook een groot compliment. Zij hebben topprestaties neergezet, al vallen die in het geweld van de magnificent five niet zo op. Zoals Tim Merlier en Dylan Teuns eveneens de Belgische driekleur hebben laten wapperen in de schaduw van dit vijftal.

Natuurlijk zijn er ook de nodige tegenvallers. En daarbij werd een fenomeen pas in het laatste weekeinde genoemd: een behoorlijke terugval in conditie door de coronavaccinatie. Reeds tijdens het NK op de weg werd WielerFlits getipt dat bepaalde renners op de VAM-berg niet optimaal presteerden door de vaccinatie. Vanwege het medisch geheim konden er geen namen genoemd worden.

Vaccinatie
Ook gedurende deze Tour werden we er andermaal op geattendeerd door een aantal ploegartsen dat bepaalde renners door de vaccinatie hun niveau niet haalden. Jakob Fuglsang was zaterdag de eerste die dit hardop wilde bevestigen. “De enige verklaring die we kunnen vinden, is dat ik mijn tweede coronavaccinatie heb gehad na de Ronde van Zwitserland. Die zou er voor kunnen zorgen dat ik mijn grenzen niet op kan zoeken, omdat mijn lichaam de vaccinatie nog aan het verwerken is”, vertelde Fuglsang tegen Cyclingnews.

Maar wie er niet zijn en wie zijn normale topvorm niet haalt, telt niet voor de winnaars van deze Tour. Je kunt de winnaars niet kwalijk nemen dat sommige concurrenten hun niveau niet haalden. De echte wielerliefhebbers zijn de afgelopen drie weken ruimschoots beloond met exceptionele prestaties van grote kampioenen. Zo krijgen ze wielersport van het hoogste niveau niet ieder jaar te zien.

Dus ja, de Tour de France 2021 krijgt het predicaat Grand Cru.

Dit artikel delen:

29 Reacties

Spirit 18 juli 2021 om 19:47

Ben toch wel blij dat Pogacar niet alle etappes met minuten voorsprong heeft gewonnen.
Het zag er menselijker uit na die etappe waar hij in de kou iedereen op 3 minuten reed.
Leuke tour gezien met veel strijd op verschillende vlakken en hopelijk volgend jaar meer strijd om het geel. maar dat zou zo maar ijdele hoop kunnen zijn…

Poeksel 18 juli 2021 om 19:49

"Vingegaards tweede plek in deze Tour zal wel een gat in de begroting van Jumbo-Visma slaan. De Deen staat in de salaristabel van de ploeg nog extreem laag ingeschaald en dit topresultaat zal gecompenseerd moeten worden. Net zoals zijn salaris richting 2022 nog behoorlijk aangepast dient te worden."

Ik neem aan dat TJV een combinatie van opwaarderen en verlengen zal voorstellen (of al gedaan heeft).

jooprioolpijp 18 juli 2021 om 19:55

Ik weet niet hoe het anderen is gegaan, maar ik had een paar dagen nodig om de baal van ‘Pogacar is te dominant’ weg te spoelen en op andere dingen dan het AK te letten. De strijd om de bollen, de nummers van Mollema, van Aert, de verrassing Vingegaard etc. Een grand cru zou ik het geheel niet willen noemen, maar was het prima binnen te houden, zoals we in Huize Rioolpijp plegen te zeggen.

Groetjesaandevoetjes 18 juli 2021 om 20:54

Ik had precies hetzelfde. Buiten plek 1 in het AK om heb ik een prachtige tour gezien met strijd om zoveel vlakken. Mooie strijd om het groen en de bollen, plek 2/3 in het AK. Mooie ritwinnaars en ook vaak nog strijd om plek 2, 3 en soms zelfs plek 10.

Derierre de la course 18 juli 2021 om 22:38

Mooie Tour inderdaad maar dat kwam vooral niet van de strijd om het geel.

F4L 18 juli 2021 om 20:29

Ook een mooi moment om eens naar de voorspellingen van WF te kijken. Al met al zijn drie van de vier winnaars goed voorspeld :).

AK:
Goed voorspeld: Winst Pogacar en top tien voor Carapaz, Uran, Mas en Kelderman
Fout voorspeld: Podium voor Roglic en Thomas en top tien voor Lopez, Porte en Alaphillipe

Vingegaard werd alleen genoemd als knecht voor Roglic, terwijl O'Connor nog wel een dikgedrukte vermelding kreeg.

Puntenklassement:
Cavendish kreeg twee sterren achter Sagan, Ewan, Van Aert en net zoveel als Colbrelli en Démare. Door valpartijen liep het helemaal anders. Zelf zat ik er trouwens compleet naast, ik had niet verwacht dat Cavendish zou uitrijden.

Bergklassement:
De winst van Pogacar is goed voorspeld en nummer vijf Quintana (1*) werd ook genoemd. Pluspunten voor BassieAdriaan en Zadelpen die in de reacties nog Poels noemden. Vingegaard en Van Aert werden helemaal niet genoemd.

Jongerenklassement:
De winst van Pogacar is goed voorspeld, net als het podium voor Gaudu. Het podium zou Gaudu delen met Hamilton, maar die is uitgevallen. Nummer twee Vingegaard kreeg één ster. De prestatie van Paret-Peintre (4e, 2*), Higuita (5e, 2*), Madouas (6e, 1*) en Powless (7e, 1*) kwamen voor WF niet uit de lucht vallen, zij kregen Met name McNulty (2*, uiteindelijk 11e) en Hirschi (1*, uiteindelijk 18e) presteerden minder dan verwacht.

Rufusvb 18 juli 2021 om 20:36

Een mooie uiteenzetting van de afgelopen drie weken. Ik mis alleen het feit dat we een aantal mooie ontsnappingen hebben gezien waarin de aanvallers ook beloond werden: Politt & Mohoric bijvoorbeeld. Ik heb weer genoten van drie weken koers, controverse, discussies, verrassingen en wat kleine tragedies.

Panache 18 juli 2021 om 20:39

Ik kan de titel niet helemaal plaatsen na het lezen van het artikel.
Maar ik denk dat het publiek gewoon een spannende strijd wil zien, als een drie weken durende film vol met spanningsopbouw, wendingen en een krachtig slot. Of de gemiddelde snelheid nu 47 km/u of 45 km/u is maakt niet uit. De namen van de hoofdrolspelers boeien niet (het podium van nu was begin 2019 bij het grote publiek zelfs volkomen onbekend). De Tour is groter dan de inwisselbare poppetjes.

Maillot à Pois 18 juli 2021 om 21:28

Ik ben het deels met je eens, het publiek wil graag een spannende strijd.
Maar toch wordt het publiek ook vooral lyrisch van splijtende demarrages en spectaculaire exploten (of dito inzinkingen).
Over renners die steevast volgen, met de besten mee de bergen overgaan maar niet die extra versnelling in huis hebben of eens een wat mindere dag hebben wordt hier al vaak heel snel schamper gedaan. Terwijl je je de vraag kan stellen of dat niet de meest geloofwaardige prestaties zijn en zij dus niet de ware kampioenen zijn (al is ook daar uiteraard geen garantie).

Nog een extra kanttekening:
Als die gemiddelde snelheid echt helemaal niks zou uitmaken, zouden er niet zo veel mensen poneren dat ze niks hebben met vrouwenwielrennen vanwege het veel te lage niveau. Ook daar zijn er vaak mooie en spannende wedstrijden, maar omdat de vrouwen wat trager de bergen overgaan blijft het voor veel volgers toch te min.

SteelHorseCowboy 18 juli 2021 om 21:07

Eens met Panache. We willen strijd zien. ‘Exceptionele’ prestaties hoeven van mij niet. Die hebben we de afgelopen 20 jaar al te veel gezien.

Murcia 18 juli 2021 om 21:16

De strijd om plek 1 was natuurlijk al (te) snel beslist maar de Tour is wel meer dan alleen het Eindklassement. Ik heb genoten van Julian, de explosie en de emotie bij Matthieu, de beloning voor Politt na diens inspanningen, het wonder dat Wout heet en alle ontberingen in de etappe naar Tignes. Mollema mag ik ook niet vergeten of Teuns die zijn revanche kreeg. Het gaat er dus om of je kiest voor dat ene onderdeel van de Tour of het totaalpakket en dat laatste telt voor mij zwaarder.

Wheely 18 juli 2021 om 21:56

De Tour is nog belangrijker geworden dan hij al was. Bijna elke renner liep te janken als ie gewonnen had. Deze Tour zat vol met spanning en adrenaline. De kruimels waren meer waard dan ooit en er is in de eerste week keihard gereden. De aanwezigheid van Van der Poel heeft het peloton door de mangel gehaald en het spektakel is niet uitgebleven.

Mooiste Tour in jaren ondanks dat de winnaar al snel vast lag.

Pietspeed 19 juli 2021 om 18:39

Ben ik mee eens!

Derierre de la course 18 juli 2021 om 22:39

Dat verhaal over die visafslag ben ik ondertussen net zo beu als “wist je dat hij vroeger schansspringer was”.

Anton van Valouwe 18 juli 2021 om 23:01

En Remco voetballer niet te vergeten.

FDJ 18 juli 2021 om 23:55

Ik denk niet dat mensen perse exceptionele prestaties willen zien. Mensen willen een open en spannende Tour zien met leuke etappes. En juist een zwakke dag van iemand kan zorgen voor onverwacht spanningen en wendingen. Dat heeft dan weer niets met exceptioneel presteren te maken.

Heb je een paar renners die aan elkaar gewaagd zijn hoeven de prestaties an sich niet exceptioneel te zijn, maar de duels onderling wel.

Dit jaar was een mooiere Tour dan Giro bijvoorbeeld. Dat komt ook deels door de verhalen die geschreven zijn. Waren alle prestaties exceptioneel?, nee. Was het leuk om naar te kijken?, bijna elke rit wel.

AWestie 19 juli 2021 om 07:41

Voor de bovengemiddelde wielervolger zijn de door Raymond genoemde prestaties logisch
Voor de halve volger is spanning en wat vermaak belangrijk, zo moeilijk is dat niet

Ik snap niet helemaal wat je met het vaccinatiestuk wil zeggen?

Schollekop 19 juli 2021 om 08:43

Ja het was een leuke, enerverende tour met veel strijd en passie, behalve op één vlak: de strijd om de gele trui. En dit is nu juist de essentie van de tour! Die strijd werd na een paar dagen al helemaal vergald door een aantal valpartijen waardoor een sloveens ventje ahw een vrije doorloop kreeg naar het geel. Volgend jaar hoop ik toch op meer strijd om dat geel.

Pietspeed 19 juli 2021 om 18:44

Ok valpartijen, maar een vrije doorloop, zo van ‘na u hoogheid Tadej’ is natuurlijk flauwekul. Pogacar stak er met kop en schouders bovenuit.

xistnc 19 juli 2021 om 08:45

Het publiek wil in ieder geval géén prestaties die zodanig opgeklopt worden, dat ze het predikaat ‘exceptioneel’ krijgen.

De strijd om de gele trui was er niet omdat de belangrijkste concurrenten in puin lagen. De allerbelangrijkste werd uit koers gebeukt in de Tour-onwaardige eerste week, de andere deed zichzelf de das om.

De massasprints en daarmee de strijd om het groen waren van het niveau Tour of Turkey nadat de snelste man van het moment sneuvelde in een sprint op een illegale aankomst, terwijl ook andere snelle sprinters de klos waren. Door het dreigende record werd het haast een klucht. De strijd om de bollen werd overigens gegijzeld door de twee aankomsten met dubbele punten in de laatste week.

En dan de ‘exceptionele’ eerste week: het blijspel Van der Poel was leuk, maar ik denk dat het nogal een verschil maakt als je de Tour beschouwt als een relatief vlakke koers van een week, terwijl je tegenstanders voor twee bergachtige weken extra onderweg zijn.

jp.vanoosterhout 19 juli 2021 om 10:56

voor mij was dit de mooiste tour de france ooit ! en ik volg ze al 50 jaar uitblinkers pogacar-v aert-cavendish-v.d.poel
verassingen vingegaard-o’çonnor
bijna allemaal mooie etappeoverwinningen van mohoric-mollema-politt-kuss -theuns-konrad-alaphillppe !
oke spanning om de winst was wat minder!maar bijna iedere etappe vanuit de start volop koers. bijna geen wandeletappe’s,voor mij was dit een geweldige tour !

De Siepel 19 juli 2021 om 11:25

Eerste week van de TdF was topsport amusement pur sang. De vele valpartijen waren helaas een spelbreker. VdP en WvA schreven wederom wielergeschiedenis met hun uitzonderlijke prestaties. Strijd om de gele trui was de dissonant in deze Tour. Het was al snel beslist ten voordeel van Pogacar. Was ook aangenaam verrast door de vloeiende beheersing van de Franse taal van Mama Pogacar. Hopelijk volgend jaar meer spanning in de strijd om de gele trui.

Alfons Haavers 19 juli 2021 om 11:36

Mag ook wel, als lerares Frans.

Wheely 19 juli 2021 om 12:00

Haar kinderen spreken vervolgens amper Frans, dat dan weer wel.

D.Koch 19 juli 2021 om 11:28

Waar is Dumoulinke? Ja zou als kelderman top 5 reed een uur lang kinderliedje gaan zingen. Porte heb ik in de gaten gehouden namens jou. Weinig van vernomen

peervaneynthoven 19 juli 2021 om 16:12

Hoezeer ik de prestaties van hem ook waarder, ik vind niet dat Cavendish tot “de grote tenoren met exceptionele prestaties” in deze Tour gerekend kan worden.Daarvoor was het sprintersgilde te zeer onthoofd en was éénoog te zeer koning, maar wel in het land der blinden. Juist in de majestueuze sprint in de laatste etappe op de Champs Elysees, als iedereen meesprint en ondanks een armada aan “lead outs”, kwam hij tekort om de roem waar het echt om gaat te incasseren.

Pietspeed 19 juli 2021 om 18:47

Eigenlijk wel mee eens vwb Cavendish. Zijn wederopstanding was wellicht exceptioneel.

debarreman 19 juli 2021 om 16:35

Aardig complete samenvatting. Analyse zou ik niet willen noemen.
Gemist:
ophef in de eerste week over de vele valpartijen
discussie over onveilig parcours
zogenaamde “exceptionele” prestaties van Pogacar (en naar believen uit te breiden naar andere renners)
emotionele huilbuien (je doet niet meer mee tegenwoordig als je geen traantje laat)

In verkorte vorm had dit zo in de Telegraaf gekund.

Of dit een Grand-Cru TdF-editie was?
Verschillende afwisselende generaties renners zijn m.i. niet te vergelijken door de doorgaande innovaties op alle vlakken (materiaal, voeding, training etc).
Ik heb deze editie niet gezien dat degene die het minste verslechterd, de Tour wint.
Pogacar was zeer stabiel, zelfs Vingegaard hield het ogenschijnlijk makkelijk 3 weken vol. Kuss en van Aert verbeterden zelfs in de 3e week.

Geen strijd om het geel. Zoals de grote jongens dat in het verleden ook deden, sloeg Pogacar in de 1e bergrit keihard toe.

Sluit mij aan bij jooprioolpijp: prima te drinken en binnen te houden.

Pietspeed 19 juli 2021 om 18:28

Wel eens met Raymond van Grand Cru. Mooi reflecterend stuk ook. Zou er graag ook aan toevoegen dat het elke dag 'oorlog was'. Dagelijks heel veel strijd voor en in een vlucht; echte koers en stress gezien, en helaas te veel valpartijen. Alleen spanning voor het AK ontbrak. Wat betreft magnificent five, zou je er ook een super six van kunnen maken met Mohoric. Of het zo laten en MVDP niet mee tellen vanwege vroeg afstappen. Echter met zijn aanwezigheid, wellicht ook afgestemd op afstappen voor bergen, is de Tour spijkerhard gemaakt. De meeste renners half koers al aan de zuurstof.

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Headlines

Materiaalzone

Populair