Tour 2022: Voorbeschouwing op het parcours

donderdag 30 juni 2022 om 19:55
Tour 2022: Voorbeschouwing op het parcours

foto: Cor Vos

Met smart wacht iedere wielerliefhebber op de maand juli. De Tour de France is het hoogtepunt van de wielerzomer. Op het programma staan 21 dagen koers in vier verschillende landen, 61 beklimmingen, twee tijdritten en meer dan genoeg spektakel. Met een kasseienrit, La Planche des Belles Filles, de Col du Granon, Alpe d’Huez, Peyragudes en de Hautacam is er genoeg om te beleven. WielerFlits zet het parcours op een rij.

De Tour de France 2022 kort samengevat

flag-fr 21 etappes
flag-fr 3.228 kilometer
flag-dk Grand Départ in Kopenhagen
flag-fr Finish in Parijs
flag-fr Rustdagen op maandag 4 juli, maandag 11 juli, maandag 18 juli
flag-fr 2 tijdritten
flag-fr 53,9 tijdritkilometers
flag-fr 1 kasseienrit
flag-fr 19,4 kasseienkilometers
flag-fr 6 aankomsten bergop
flag-fr 3 etappes langer dan 200 kilometer
flag-fr 12 etappes tussen de 150 en 200 kilometer lang
flag-fr 22 beklimmingen van vierde categorie
flag-fr 16 beklimmingen van derde categorie
flag-fr 6 beklimmingen van tweede categorie
flag-fr 10 beklimmingen van eerste categorie
flag-fr 7 beklimmingen van buitencategorie


Deens drieluik

Boedapest, Kopenhagen en Utrecht zullen in de nabije toekomst het antwoord op menig quizvraag zijn. Naast dat het allemaal wereldsteden zijn waar je eens geweest moet zijn, zijn het ook de drie steden waar de grote wielerrondes in 2022 van start zijn gegaan. Kopenhagen ontvangt het Grand Départ van de Tour de France. Eigenlijk stond de start in de Deense hoofdstad gepland voor 2021, maar het EK voetbal gooide die zomer roet in het eten. Door de verplaatsing vanwege de coronacrisis moest Kopenhagen een keuze maken, want beide evenementen in dezelfde week… Dat ging niet.

In 2022 krijgt Kopenhagen een herkansing van Tourorganisatie ASO. Gestart wordt met een openingstijdrit van ruim 13 kilometer door het centrum van de stad, met onder meer een passage langs de Kleine Zeemeermin. Dit beeld is wereldberoemd in de stad en het hoofdpersonage uit het gelijknamige sprookje van Hans Christian Andersen. Al sinds 1913 staat De Kleine Zeemeermin op een rots in de haven van Kopenhagen; de renners passeren er op vier kilometer van de finish. Het parcours door de binnenstad is behoorlijk technisch, maar de mannen met tijdritpower kunnen er ook kun krachten kwijt.

De Storebaeltsbroen, in de finale van etappe 2 – foto: Sund & Bælt Holding A/S

De tweede etappe gaat zo’n veertig kilometer ten westen van Kopenhagen van start, in universiteitsstad Roskilde. Er wordt een grote lus verreden langs de kust van het eiland Sjaelland, met onder meer drie klimmetjes van vierde categorie en een tussensprint. Het grootste gevaar zit hem echter in de finale, als de renners over de 18 kilometer lange Storebaeltsbroen-brug rijden om in finishplaats Nyborg te komen. Staat op deze zaterdag wind? Dan kan het al meteen een waaierfestijn worden in de Tour, langs de kust en op de brug. De laatste drie kilometer in Nyborg zijn erg technisch.

Voor de derde etappe van de Tour trekt het peloton over het vasteland van Denemarken. Gestart wordt in Velje en en gefinisht in Sønderborg. Onderweg liggen drie klimmetjes van vierde categorie en ook een tussensprint. Er zijn weinig hoogtemeters, maar opnieuw kan de wind een grote rol gaan spelen. Bijna de hele rit trekt in zuidelijke richting. Een massasprint behoort zeker tot de mogelijkheden. De laatste 800 meter gaan rechtdoor in Sønderborg.

Van de kust naar de Vogezen en Zwitserland

Na een rustdag op maandag 4 juli, gaat de koers op dinsdag verder met de vierde etappe in het noorden van Frankrijk. Duinkerke ontvangt het Tourcircus voor een rit met aankomst in Calais. Onderweg liggen zes klimmetjes van de vierde categorie, waarvan de laatste ruim tien kilometer voor de finish. Worden daar nog sprinters overboord gegooid? Na de mogelijke Deense waaiers, is het ook aan de Franse kust oppassen. De slotfase loopt 20 kilometer langs de zee en dat is altijd gevaarlijk. Zo niet, dan is het rijk voor de sprinters in Calais.

Etappe vijf is een echte kijktip, want op deze woensdag 6 juli gaat het peloton over de kasseien van Noord-Frankrijk. De rit leidt de renners van Lille naar Wallers-Arenberg, met op het menu maar liefst elf kasseistroken die goed zijn voor bijna twintig kilometer aan stenen. Vijf van die elf passages werden nooit eerder in een koers opgenomen, ook niet in Parijs-Roubaix. In de laatste 30 kilometer staan de stroken Erre à Wandignies, Warlaing à Brillon, Tilloy à Sars-et-Rosières, Bousignies à Millonfosse en Hasnon à Wallers gepland. Daarna is het nog zeven kilometer tot de finish, vlak voor het befaamde Bos van Wallers.

Pas op voor de kasseien van Parijs-Roubaix – foto: Cor Vos

De eerste finale die als heuvelachtig bestempeld mag worden, volgt tijdens etappe zes naar Longwy. De Tour maakt hier een uitstapje naar België, want de start is in Binche. Voor Intermarché-Wanty-Gobert een belangrijke rit, omdat het hoofdkwartier daar is gevestigd. De etappe gaat voornamelijk in zuidoostelijke richting naar het Franse Longwy, waar het venijn hem in de staart zit. In de laatste vijftien kilometer liggen vier klimmetjes, waarvan twee gecategoriseerd. Op vijf kilometer is de Côte de Pulventeux (800 meter aan 12,3%) een kuitenbijter, gevolgd door de klim naar de finish, de Côte des Religieuses (1,6 km aan 5,8%) in Longwy.

La Planche des Belles Filles is de eerste aankomst bergop in de Tour de France. Op deze klim wordt gefinisht in de zevende etappe, die van start gaat in Tomblaine. De karavaan zet vaart richting de Alpen en passeert daarbij dus de Vogezen. Onderweg liggen ook nog de Col de Grosse Pierre en de Col des Croix, maar dat zijn slechts voorgerechten. Net als in 2012, 2014, 2017, 2019 en 2020 ligt de finish bovenop La Planche des Belles Filles (7 km aan 8,7%). En net als in 2019 zoekt de Tour hier de loeisteile gravelstroken op, ná de top van de reguliere klim. Destijds won Dylan Teuns vanuit de ontsnapping op La Super Planche des Belles Filles.

De achtste etappe voert de renners van de Tour de France naar het vierde land. Na Denemarken, Frankrijk en België is nu ook Zwitserland aan de beurt. Vanuit Dole dolen de renners naar Lausanne, waar diverse internationale sportorganisaties hun hoofdlocatie hebben. Noem het een overgangsrit of een heuvelrit, want er staan de nodige hoogtemeters op het programma. De koers passeert onder meer het Meer van Genève en de finish ligt op een klim van 4,8 kilometer aan 4,6% in Lausanne. Op deze Côte du Stade Olympique zijn de steilste stroken zo’n 12%, dus het is iets voor de puncheurs.

De onverharde stroken van La Planche des Belles Filles – foto: Cor Vos

De eerste week wordt afgesloten met de negende etappe, van UCI-thuisplaats Aigle naar Châtel les Portes du Soleil. Dit mag met twee cols van de eerste categorie de eerste echte bergrit van deze Ronde van Frankrijk genoemd worden. Dit zijn in de laatste 70 kilometer de Col de la Croix (8,1 km aan 7,6%) en de Pas de Morgins (15,4 km aan 6,1%). Daarna is er nog een korte afdaling en een laatste stukje omhoog naar de aankomst in Châtel les Portes du Soleil. Een eerste serieuze test voor de klassementsrenners op de tweede zondag van de Tour; al is het ook een ideale kans voor vluchters.

Klimmen in de Alpen

Na de eerste rustdag is het opnieuw klimmen geblazen. De tiende etappe leidt de coureurs van Morzine naar Megève, met onderweg vier beklimmingen. De langste is de Montée de l’Altiport de Megève van liefst 19,2 kilometer aan een gemiddelde van 4,1%. Deze mag een tweetrapsraket genoemd worden, want de laatste zeven kilometer naar de landingsbaan van het vliegveld van Megève zijn een stuk steiler. De top van de klim ligt twee kilometer voor de finish, maar ook die laatste kilometers lopen fors omhoog. Een slechte dag kan je hier beter niet hebben hier in de Haute-Savoie.

Bernard Hinault en de Col du Granon, geen gelukkig huwelijk – foto: Cor Vos

De Alpen! Op woensdag 13 juni staat de eerste van twee Alpenetappes op het programma. Na de start in Albertville, waar dertig jaar geleden de Olympische Winterspelen werden gehouden, wacht een serieuze bergrit in etappe elf. Lacets de Montvernier is een opwarmertje voor de Col du Télégraphe (11,9 km aan 7,1%), die direct gevolgd wordt door de Col du Galibier (17,7 km aan 6,9%) van buitencategorie. Na een lange afdaling ligt de finish op de Col du Granon, een klim van 11,3 kilometer aan 9,2%. Hier kwam de Tour pas een keer eerder; in 1986 kreeg gele trui Bernard Hinault hier een inzinking van jewelste.

Niet voor niets doet het peloton doordeweeks de Alpen aan, de twaalfde etappe staat op donderdag 14 juli gepland. Quatorze Juillet, dus! Een koninginnenrit met aankomst op Alpe d’Huez, zeker een etappe om voor thuis te blijven. Gestart wordt in Briançon, waarna meteen begonnen wordt aan de Galibier. Die zat ook al in de rit naar de Granon. Vanaf deze kant is de klim echter 23 kilometer lang aan 5,1%. Een lange afdaling en een vallei later bereiken de renners de Col de la Croix de Fer (29 km aan 5,2%) van buitencategorie.

En dan wordt er gefinisht op de Hollandse berg, de fameuze Alpe d’Huez (13,8 km aan 8,1%). De laatste keer dat de Tour daar passeerde was in 2018, toen Steven Kruijswijk op weg leek naar ritwinst maar toch nog werd bijgehaald. Geraint Thomas won de rit uiteindelijk. Voor Nederlands succes op Alpe d’Huez, de klim met zijn 21 haarspeldbochten, moeten we terug naar 1989, toen Gert-Jan Theunisse er zegevierde.

Dumoulin vs. Thomas op Alpe d’Huez in 2018 – foto: Cor Vos

Krijgen de sprinters na twee Alpenetappes dan eindelijk een kans? In de dertiende etappe naar Saint-Étienne liggen kansen, maar ook meer dan genoeg hoogtemeters. Zie het als een overgangsetappe, met tussen Bourg d’Oisans en Saint-Étienne twee klimmetjes van derde categorie en eentje van de tweede. Ook de finale is allesbehalve vlak. Krijgen we een herhaling van het kunststukje van meestervluchter Thomas De Gendt in 2019 in deze finishplaats? Of weten de sprintersploegen het toch bij elkaar te houden?

Saint-Étienne is ook de startplaats van de veertiende etappe, die de koers in zuidelijke richting door het middengebergte voert naar Mende. Een grote kans voor de aanvallers, met onderweg vijf beklimmingen en nog meer ongecategoriseerde klimmetjes. Alle ogen zijn gericht op de slotklim, de Côte de la Croix-Neuve (2,9 km aan 10,5%). Op de top zijn we er nog niet, want de streep ligt anderhalve kilometer verder op de landingsbaan van het vliegveld van Mende. Wie treedt in de voetsporen van Steve Cummings en Omar Fraile?

Na al het spektakel in deze tweede week, wordt deze op zondag afgesloten met een venijnige vijftiende etappe van Rodez naar Carcassonne. Op het oog lijkt het kansrijk voor de sprinters, met onderweg slechts twee klimmen van derde categorie. De laatste klim, de Côte des Cammazes (5,1 km aan 4,1%), ligt een kleine vijftig kilometer voor de finish. Toch zal het kantje boord zijn, met ook aanvallers op de loer. In 2018 was vluchter Magnus Cort nog de beste in Carcassonne, vorig jaar won Mark Cavendish er een massasprint.

Helse en korte Pyreneeënritten

Inmiddels is de oversteek gemaakt naar de Pyreneeën. Die liggen aan de horizon. Na de derde en laatste rustdag in Carcassonne trekt de karavaan naar Foix, voor een overgangsrit in etappe zestien. Vroeg in de rit liggen twee klimmetjes, maar het echte werk begint op 65 kilometer van de meet. Dan volgen achtereenvolgens de Port de Lers (11,4 km aan 7%) en de Mur de Péguère (9,3 km aan 7,9%). Daarna is het nog 27 kilometer afdalen naar de finish in Foix. Reken maar dat de aanvallers deze rit allemaal omcirkeld hebben.

Romain Bardet won in 2017 op Peyragudes – foto: Cor Vos

Tourorganisator ASO heeft gekozen voor korte en explosieve etappes in de slotweek door de Pyreneeën. De zeventiende etappe start in Saint-Gaudens met ruim vijftig vlakke kilometers, maar daarna is het bal. De Col d’Aspin (12 km aan 6,5%), de Houquette d’Ancizan (8,2 km aan 5,1%) en de Col de Val Louron-Azet (10,7 km aan 6,8%) volgen binnen veertig kilometer van elkaar. Na die laatste klim wacht een korte afdaling en de eerste finish bergop in deze bergketen, namelijk bovenop skioord Peyragudes (8 km aan 7,8%). En dat allemaal in nog geen 130 kilometer.

De sprinters die de achttiende etappe van de Tour de France hebben gehaald, zullen voor de start nog even een bezoekje brengen aan bedevaartsoord Lourdes. Mogelijk zijn er nog wonderen nodig willen zij Parijs halen. Het is namelijk weer aan de mannen met de klimmersbenen. Opnieuw zijn de eerste pakweg zestig kilometer vlak, maar daarna staan de Col d’Aubisque (16,4 km aan 7,1%), de Col de Spandelles (10,3 km aan 8,3%) en de slotklim naar Hautacam (13,6 km aan 7,8%) op het programma. Er is geen meter vlak. Maar het is wel een etappe die veel historie huisvest. Bjarne Riis, Lance Armstrong, Juan José Cobo, Leonardo Piepoli… Allemaal namen die we verbinden aan de Hautacam. De laatste winnaar daar in de Tour? Vincenzo Nibali in 2014.

Hè hè, met nog drie etappes te gaan lijken de sprinters zich weer te mogen opmaken voor een koninklijke spurt. De negentiende etappe van Castelnau-Magnoac naar Cahors biedt daar de kans toe. De Pyreneeën laten de renners letterlijk achter zich. Maar laat je niet verrassen, want deze rit kent toch nog ruim 1.300 hoogtemeters, onder meer door twee klimmetjes op 52 en 35 kilometer van de finish. Zijn de sprintersploegen nog fit genoeg om een vluchtgroep terug te halen?

Tadej Pogačar in de laatste tijdrit van de Tour 2021 – foto: Cor Vos

Laatste verschillen in tijdrit van 40 kilometer

De klassementsrenners hebben genoeg kansen gehad om elkaar tijdverlies aan te smeren. Maar op de voorlaatste dag is er nog een uitgelezen mogelijkheid om verschillen te maken, in de individuele tijdrit van Lacapelle-Marival naar Rocamadour. De exacte lengte van deze onderneming is 40,7 kilometer, dus er kan met minuten gesmeten worden. En vlak is de tijdrit niet, met in de laatste vijf kilometer de Côte de Magès (1,6 km aan 4,7%) en de Côte de l’Hospitalet (1,5 km aan 7,8%). Verandert de gele trui hier nog van schouders? Voor tijdritspecialisten onder de klassementsrenners kan het een reden zijn om defensief te koersen, om dan in de chrono toe te slaan.

Het slot van de Tour de France is traditiegetrouw in Parijs. Er wordt even buiten het centrum gestart nabij het stadion waar in 2024 de olympische atletiekonderdelen worden gehouden. De renners maken een ommetje van ruim zestig kilometer. Met nog 56 kilometer te gaan draait het peloton de Champs-Élysées op. Daar wachten nog acht rondjes, die we inmiddels allemaal kennen. Wout van Aert helemaal, nadat hij vorig jaar de massasprint won in hartje Parijs. En bovenal, de slotdag van de Tour voor mannen, is het startsein voor de in ere herstelde Tour de France Femmes. Die ronde begint met twaalf rondes Champs-Élysées.


Alle etappeprofielen (1-21)

Vrijdag 1 juli, etappe 1: Kopenhagen – Kopenhagen (13,2 km, ITT)

Zaterdag 2 juli, etappe 2: Roskilde – Nyborg (202,2 km)

Zondag 3 juli, etappe 3: Velje – Sønderborg (182,0 km)

Maandag 4 juli, rustdag

Dinsdag 5 juli, etappe 4: Duinkerke – Calais (171,5 km)

Woensdag 6 juli, etappe 5: Lille – Arenberg Porte du Hainaut (153,7 km)

Donderdag 7 juli, etappe 6: Binche – Longwy (219,9 km)

Vrijdag 8 juli, etappe 7: Tomblaine – La Super Planche des Belles Filles (176,4 km)

Zaterdag 9 juli, etappe 8: Dole – Lausanne (186,3 km)

Zondag 10 juli, etappe 9: Aigle – Châtel Les Portes du Soleil (192,9 km)

Maandag 11 juli, rustdag

Dinsdag 12 juli, etappe 10: Morzine Les Portes du Soleil – Megève (148,1 km)

Woensdag 13 juli, etappe 11: Albertville – Col du Granon (151,7 km)

Donderdag 14 juli, etappe 12: Briançon – Alpe d’Huez (165,1 km)

Vrijdag 15 juli, etappe 13: Bourg d’Oisans – Saint-Étienne (192,6 km)

Zaterdag 16 juli, etappe 14: Saint-Étienne – Mende (192,5 km)

Zondag 17 juli, etappe 15: Rodez – Carcassonne (202,5 km)

Maandag 18 juli, rustdag

Dinsdag 19 juli, etappe 16: Carcassonne – Foix (178,5 km)

Woensdag 20 juli, etappe 17: Saint-Gaudens – Peyragudes (129,7 km)

Donderdag 21 juli, etappe 18: Lourdes – Hautacam (143,2 km)

Vrijdag 22 juli, etappe 19: Castelnau-Magnoac – Cahors (188,3 km)

Zaterdag 23 juli, etappe 20: Lacapelle-Marival – Rocamadour (40,7 km, ITT)

Zondag 24 juli, etappe 21: Parijs – Parijs (115,6 km)


Tour de France - 2022 (01-07 t/m 24-07)

Dit artikel delen:

62 Reacties

rosencrantz 25 juni 2022 om 07:19

Ik heb een beetje een hard hoofd in dit parcours:

3 punchaankomsten (Longwy , Lausanne en Mende);dat is er minstens 1 te veel (Longwy , want een 220 km lange siësta).
De ritten naar Calais en Saint-Etienne zijn net niet zwaar genoeg om ze echt aantrekkelijk te maken.
en van de 5 grote bergritten (Châtel, Granon, Alpe D’Huez, Peyragudes en Hautacam), zal er misschien 1 zijn (Hautacam) waar er onder de klassementsrenners al actie is voor de slotklim.

Ik hoop dat ik ongelijk heb, maar dit lijkt me niet Gouvenou’s beste werk.

Jean Dumas 25 juni 2022 om 08:01

Probleem met dit parcours is dat de serie bergritten Planche-Alpen zo zwaar is, dat het daar wel al eens beslist zou kunnen zijn. De Pyreneeën vallen licht uit, al is Hautacam een klim om rekening mee te houden. Dus het kan twee kanten op: een leuke, gevarieerde eerste week met Pogacar op achterstand, of een vroege beslissing.

Drossard Kudus 25 juni 2022 om 08:13

Die Granon-rit had zich wel leuk geleend voor een alles of niets poging in de laatste week, à la slotweekend van de Voeckler-Tour (2011?). Galibier vanaf de kant van de Télégraphe is altijd leuk.

Lalsacien 25 juni 2022 om 08:14

Heb je ook positieve punten over het parcours?

FDJ 25 juni 2022 om 11:16

Slechter dan het parcours in de Giro kan het niet zijn. Daar was pas op de voorlaatste dag echt een strijd te zien (oke de Turijn rit ook en werd verder vooral naar elkaar gekeken. Een groep op de Blockhaus sprinten om winst…

Dit zit echt wel beter in elkaar. Oké die rit naar Longwy valt wellicht enigszins uit de toom, maar voor de rest zijn er toch meerdere potentiële waaierritten, een schitterende rit door Noord Frankrijk met wat heuvels en altijd kans op wind en een kasseienrit.

Ik vind het juist een A typisch parcours waarin in de eerste week al genoeg te beleven valt. We hebben ook wel eens 10 etappes gehad waarvan een proloog, 6 sprintersritten, een heuvelrit en nog een tijdrit waren.

Mechia 25 juni 2022 om 14:19

Vaak zijn zware ritten niet aantrekkelijk omdat er weinig koers gemaakt wordt dus daarin volg ik je niet. Spektakel is vaak bij korte ritten, waaiers of heuvelachtige ritten. Alles is aanwezig. Wel is er in de Tour minder kans op aantrekkelijke koers vanwege de belangen en de kracht van alle ploegmaten. Dat is vele malen hoger dan in bijvoorbeeld de Giro.

hendrike 25 juni 2022 om 08:28

“de 18 kilometer lange Storebaeltsbroen-brug

Dat is dubbelop. Bro betekent brug, broen betekent de brug.

Er staat daar dus eigenlijk: de de 18 kilometer lange Grote Belt brug brug”.

Verweggistan 25 juni 2022 om 08:47

Dat is toch ook met het Balatonmeer

hendrike 25 juni 2022 om 09:18

Klopt helemaal. Bedankt!

Die is wat lastiger om te vinden, en eigenlijk ook best ingeburgerd.

tvm 25 juni 2022 om 15:54

Ik verwacht dat die etappe een muis gaat baren, of het moet een valpartij zijn vanwege het gedrang voor de finale met de brug.

hendrike 25 juni 2022 om 17:22

Wel vreemd dat de fout ook gewoon niet gecorrigeerd wordt ik zou me diep schamen als ik zo 'n fout had gemaakt en het dan ook zeker niet laten staan.

Panache 26 juni 2022 om 08:14

Prima dat de redactie dit laat staan, hoeven ze zich al helemaal niet voor te schamen. Vrijwel niemand kent Storebaeltsbroen qua naam en om te weten dat het over een brug gaat is die toevoeging voor vele lezers prettig. Anders moeten lezers op google gaan zoeken op Storebaeltsbroen en wat vind je dan? Resultaat 1 wikipedia, resultaat 2 de officiële site met als Engelse titel: Storebælt Bridge.

Maillot à Pois 26 juni 2022 om 08:33

@Panache
Diep schamen is inderdaad nogal zwaar uitgedrukt, de doorsnee lezer stoort zich hier niet aan (en skipt wellicht zelfs de intro).

Maar met je verwijzing naar de officiële site Storebælt Bridge geef je aan dat er een vrij eenvoudige manier is om het duidelijk en juist te formuleren: in plaats van Storebæltbroen brug (niet juist) of Storebæltsbroen (niet duidelijk) te schrijven, schrijf je gewoon Storebælt brug.

hendrike 26 juni 2022 om 09:03

Maak er dan Storebælt-brug van. Probleem opgelost.

Japsie 25 juni 2022 om 08:41

Juist mooi dat die Alpen etappes zo vroeg zijn, meteen met de billen bloot en die Pyreneeënritten zijn echt wel zwaar. Ik vind het een prachtig parcours.

Jean Dumas 25 juni 2022 om 09:26

Het is een mooie eerste week, waarin er een hoop kunnen wegvallen. Of Vlasov c.s. zo goed zijn op kasseien moet ook maar worden bewezen.

Drossard Kudus 25 juni 2022 om 08:49

De sprinters zullen moeten werken als ze na etappe 4 nog een kans willen hebben. Mooie ritten in de Alpen en de Hautacam-etappe is een stevige afsluiter.

Wheely 25 juni 2022 om 09:36

Veel aankomsten bergop zeg, de rit naar Foix is de enige bergrit die finisht na een afdaling en stukje dal. Hoeft niet perse saai te zijn maar bergop koersen de favorieten vaak wel wat afwachtender, aan de andere kant kunnen we wel mooie openstaande achterdeuren verwachten met er doorheenzakkende renners, ook leuk!

Wielerliefhebber 25 juni 2022 om 10:16

Even een vraag aan jullie wielerfans. Ik ben deze zomer met een paar vrienden van plan om een paar bergetappes in de Alpen te bezoeken (waaronder Alpe d’huez). Ik heb wel het tijdschema erbij en weet wanneer bijvoorbeeld de tourkaravaan langskomt. Maar hebben jullie uit ervaring enig idee hoelang voor de tourkaravaan komt het parcours wordt afgesloten?

En hoe lang van te voren is het verstandig om op de berg waar je wilt staan, aanwezig te zijn? Hopelijk heeft iemand hier een antwoord op :)

jimmen 25 juni 2022 om 11:32

Als je op alpe d’huez wil kijken moet je er wel echt vroeg bij zijn denk ik. Een aankomst bergop op de nationale feestdag is altijd ongelofelijk druk. Ik zou je eerder adviseren om de galibier op te gaan, veel meer ruimte om te kijken. En daar komen ze 2x langs. galibier is ook veel moeilijker af te zetten en heb je meer ruimte om eventueel je auto of iets dergelijks kwijt te kunnen

VespavanBern 25 juni 2022 om 14:19

Karavaan komt doorgaans 1-1,5 uur voor de eerste renners langs. De weg zelf gooien ze echter vaak 4-5 uur van te voren al potdicht. Voor een alpenrit op 14 Juli zou ik om een uur of 5 opstaan, en er dan direct heen gaan. Anders kom je de berg gewoon niet op, in de Tour van 2019 werd ik (op de fiets) op 8km van de top van de galibier tegengehouden, terwijl de renners 5 uur later pas passeerde.

Lalsacien 25 juni 2022 om 16:37

Op Alpe d’Huez kun je beter een dag van tevoren al aanwezig zijn.

Merlinappa 25 juni 2022 om 16:47

In en om Aigle is ook een leuke mogelijkheid. Omdat ze daar een soort lusje rijden kan je ze bij de start zien, en later nog op de col de la croix of de slotklim. Col de la croix kan je zelfs met de trein omhoog, en de Zwitserse politie gaat waarschijnlijk een tikkeltje minder streng zijn dan de Franse, die vanzelfsprekend geen jurisdictie hebben daar ;)

Koers 25 juni 2022 om 20:54

Ik weet niet hoe het met die zijwegen zit, maar misschien kun je al een mooi eind omhoogrijden, daar de auto laten staan op 1 wegdeel (geen idee of dat mag) en tentjes neersmijten.

KennyKlimmen 25 juni 2022 om 21:19

Op een km of 15 je auto parkeren en lekker verder gaan op de fiets. Anders is de Alpe mission impossible.

DrJ 25 juni 2022 om 11:02

Ik heb het idee dat er heel weinig echte sprintetappes bij zitten. In die etappes is er ook nog vaak kans op waaiers.

Maenhout 25 juni 2022 om 18:06

Dat is ook wel eens fijn. De gebruikelijke openingsweek met elke dag een massaspurt is niet bepaald aantrekkelijk.

Michiel Schut 25 juni 2022 om 12:56

Taco van der Hoorn wint 4 etappes: 5,13,15 en 18.

Mr. Tornado 25 juni 2022 om 16:11

Etappe 18 zou ik best straf vinden.

Michiel Schut 25 juni 2022 om 16:28

*19, niet 18

xistnc 25 juni 2022 om 21:00

Ja, wat is het nou?

Wheely 25 juni 2022 om 21:13

Niet zo flauw xistnc, probeer je hem voor schut te zetten soms?

VespavanBern 25 juni 2022 om 14:15

Prachtig parcours wat mij betreft. Wel is het te hopen dat Pogacar ergens tijd verliest op de kasseien of in een waaierrit in de 1e dagen, anders vrees ik eenzelfde scenario als vorig jaar.

Mr. Tornado 25 juni 2022 om 16:16

Trouwe kijkers van de Tour in de afgelopen jaren weten dat etappe 19 een grotere kans voor vluchters is dan voor sprinters. Ik vraag me trouwens af hoeveel sprinters er tegen dan nog mee rondrijden. Tussen etappe 5 en etappe 12 zijn er geen kansen voor hen en zelfs die “vlakke” ritten in de tweede week worden moeilijk voor een massasprint. De motivatie voor sommige sprinters om door te gaan zal ver zoek zijn.

WernerFranke 25 juni 2022 om 16:43

Weeral die Planche de Belles Filles. Is daar in de buurt nu echt niets anders te vinden?

Mr. Tornado 25 juni 2022 om 17:31

Ik vind het best een mooie klim, niet te lang en enkele steile stukken. Het heeft de laatste jaren voor spannende finales gezorgd. Maar ik snap wel wat je bedoelt.

Wheely 25 juni 2022 om 19:30

Een beetje de VAM-berg van Frankrijk nu he.

Koers 25 juni 2022 om 21:03

Zit een verhaal achter joh, zodat Maarten weer over de mooie meisjes en de vikingen kan praten.

Wheely 25 juni 2022 om 21:14

Ja exact, dat nare verhaal elke keer weer, daar wordt ik dus depri van.

Jean Dumas 26 juni 2022 om 00:31

'In de psychologie van het nieuwe wielrennen, Herbert, winnen niet de Vikingen maar de Slovenen. Ik steek toch mijn hoofd maar uit het commentaarhok om het zeker te weten, want er is geen Roxane om op PCS te kijken'.

Wim Kruithof 26 juni 2022 om 09:08
Quote:
daar wordt ik dus depri van.

Eerlijk Wheely? Niets voor jou… en dan laat ik in het midden of ik depri bedoel, of 'wordt ik' met dt.

Ik vind dit één van de meest interessante uiteenzettingen van de Tour sinds jaren. Zoveel verscheidenheid, weinig massaspurts en veel klimmen. Ik ben ook bijzonder benieuwd als het gelukkige geval wil dat Pogacar in de eerste week fors tijd verliest, wat dat met de tactiek van Jumbo-Visma doet. Gaan ze in het geel wel de koers dragen of durft de ploeg een risico aan te gaan… en vol te laten lopen als UAE niet thuis geeft. Het niet starten als topfavoriet maakt de tactiek enorm interessant.

Wheely 26 juni 2022 om 10:06

Ik schaam mij diep Wim, voor die dt dan. ;)

Jacco van Stierop 25 juni 2022 om 19:19

“Gestart wordt met een openingstijdrit”
Leuker zou zijn geweest als ze met de slottijdrit van start zouden gaan, maar goed.

“Dit beeld is wereldberoemd in de stad”
Buiten Kopenhagen niet?

“… in 1986 kreeg gele trui Bernard Hinault hier een inzinking van jewelste.”
Grote onzin.
Ja, Hinault had geen beste dag, meldde zich tijdens de etappe ook nog bij de dokter om naar zijn knie te kijken. Op de voorlaatste col, de Izoard, had Hinault moeten lossen en was Lemond hem al virtueel voorbijgegaan in het algemeen klassement. Nog net bij de eerste 30 passeerde Hinault de top.
Op de col du Granon, de slotklim, wist Lemond weliswaar zijn voorsprong te vergroten, maar Hinault herpakte zich juist enigszins, en kwam uiteindelijk nog als 13e over de finish, ruim 3 minuten na Lemond.

Hinault had tijdens deze 17e etappe de Tour verloren, het was zelfs de laatste dag ooit dat hij de gele trui had gedragen, maar dat hij op de Granon “een inzinking van jewelste” kreeg is pure kolder.
Ter vergelijking: Peter Winnen, van start gegaan als 8e van het AK, kwam meer dan een kwartier na Lemond binnen, nog na Ducrot en Knetemann. Lucho Herrera kreeg van Lemond 10 minuten aan zijn broek.
De etappe werd overigens gewonnen door Eduardo Chozas, na een solo van zo’n slordige 150 km.
Edit: @Lalsacien: dank, heb het verbeterd.

klootje kriekeljon 25 juni 2022 om 19:27

Ik weet van dit jaar al niet meer wie er wat won, laat staan de details van 40 jaar terug. Klasse weer Jacco.

Lalsacien 25 juni 2022 om 20:52

@Jacco helemaal goed. Klein schoonheidsfoutje het was de Izoard

Jean Dumas 25 juni 2022 om 21:21

De Granon is steil maar gelijkmatig, vergelijkbaar met de Portet.

Beer 25 juni 2022 om 21:24

2e plaats die dag voor Urs Zimmermann, nog zo’n legendarische naam die doet terug dromen aan de jaren ’80.

Wim Kruithof 26 juni 2022 om 09:12

Jacco, zoveel historische kennis paraat… wat zou het mooi zijn als jij een rol gaat bekleden bij de voorbeschouwingen. Prachtig leesvoer.

Abdoe 25 juni 2022 om 20:37

Leuk parcours. De sprinters vinden het waarschijnlijk minder. Ik zie eigenlijk maar twee makkelijk te controleren sprints, voor de rest zullen ze flink aan de bak moeten om niet ergens te lossen en (hun ploegen) om alle Taco's op tijd terug te halen.

Sowieso een heerlijk parcours voor vluchters. Meer dan 10 overwinningen uit een vlucht lijkt reëel.

Die eerste week ziet er op papier geweldig uit, maar als het echt gaat spoken op die brug en de kasseien, kan de spanning ook snel doodslaan, zoals in de Nibali-Tour. Hopen dan maar op een scenario dat Pogacar moet achtervolgen.

KennyKlimmen 25 juni 2022 om 21:15

Schitterende foto van Kruijswijk op de Alpe. Vond dat een hele mooie tour.

Jean Dumas 26 juni 2022 om 00:41

Hij had dat meer moeten doen. Was een zeer goede poging maar niet het goede moment.

Beer 25 juni 2022 om 21:25

Tussensprints liggen meestal ook voor de cols in bergetappes en niet na een eerste zware klim. Lijkt me dat van Aert ze liever iets later in bergritten zou zien.

Retro Lex 25 juni 2022 om 23:16

Doen ze eigenlijk aan een gouden kilometer in de tour ? Bergop ofzo ?

Covadonga 26 juni 2022 om 00:12

Matige voorbeschouwing, zoals inmiddels gebruikelijk. Het is weer veel scrollen en de kaartjes ontbreken maar weer eens. Iedereen weet inmiddels vast wel waar je wel moet zijn voor een wel professionele voorbeschouwing.

Wim Kruithof 26 juni 2022 om 09:14

waarvan akte.

Kopinkas 26 juni 2022 om 00:15

“Met smart wacht iedere wielerliefhebber op de maand juli.”
Ik kan me voorstellen dat iedere wielerliefhebber smacht naar de maand juli, maar smachten is geen samentrekking van ‘met smart wachten’. Vreemde opener, die geen enkele eindredacteur in de 21ste eeuw zou mogen laten staan.
Ook kan je het parcours niet ‘op een rij’ zetten, wel de hoogtepunten ervan.
Wie de Kleine Zeemeermin ooit gezien heeft in wereldstad Kopenhagen (inderdaad net als Boedapest een wereldstad – over Utrecht kunnen we dan weer redetwisten), weet dat het beeld er niet ‘staat’, maar op een rots zit neergevlijd.

Schoonheidsfoutjes in een verder lekker weg lezende voorbeschouwing.

De eerste week wordt met een supernerveus Tourpeloton een festival van de juiste positionering, met ongetwijfeld erg riskante slotkilometers en onvermijdelijke valpartijen. Favorieten op eindwinst die het gewoel niet zonder kleerscheuren overleefd hebben (je denkt automatisch toch weer aan Roglic) kunnen dan op La Planche des Belles Filles (gaap, waarom alweer?) al een dreun van jewelste krijgen.
Verder deel ik de vrees dat de favorieten in de meeste bergetappes afwachtend gaan koersen. Veel vluchtersetappes ook, maar hopelijk gekruid door kwalitatievere vluchtersgroepen dan in de meeste Giro-ritten.
Grootste meevaller in de slotweek vind ik dat de laatste tijdrit 40 kilometer lang is, en het venijn in de staart heeft. In het beste geval levert dat een epische strijd Ganna – Van Aert – Van der Poel – Pogacar – Roglic op. Je hoort op dit forum wel eens dat individuele tijdritten geen televisiespektakel opleveren, maar dit zou wel eens nagelbijten kunnen worden.

Wim Kruithof 26 juni 2022 om 09:18

Kopinkas, prima aanvullingen.

Ik vind (individuele)chrono’s altijd supergaaf juist. Geeft de tijd om eens in te zoomen op renners die anders in de buik van het peloton verblijven en de fietsen zijn een lust voor het oog. Wat mij betreft zit er structureel een tijdrit in iedere meerdaagse.

Sven.99 26 juni 2022 om 16:25

Ik denk dat dit één van de zwaarste tourparcoursen is die ik heb gezien. Etappe 7-12 zo achter elkaar is echt duivels. Weinig echt vlakke etappes, en degene die vlak zijn kunnen uitmonden in waaierritten. Ook bog een kasseinrit en een lange tijdrit aan het eind. Poh, misschien bijna wel te zwaar waardoor het vroeg beslist kan zijn of dat er afwachtend gekoerst gaat worden.

Mr. Tornado 26 juni 2022 om 23:43

Zijn er voor het bergklassement op bepaalde toppen dubbele punten te verdienen, want dat is de laatste jaren niet erg constant geweest.

Pascal De Kooning 27 juni 2022 om 08:00

Ik denk niet dat Cavendish en Groenewegen heel vrolijk worden van dit parcourse.
Een Tour voor aanvallers is het zeker en dat vind ik zelf toch leuker dan een dag of 5 achter mekaae massasprint kijken. Denk dat vd Poel erg tevreden zal zijn met het rittenschema.
Ook leuk dat er word gestart met een tijdrit. Hoop stiekem dat Pogacar hier wat tijd verliest op bijv Roglic en hij in de achtervolging moet.

lo squalo dello Stretto 27 juni 2022 om 11:01

Mooiste parcours in jaren. Zin in!

Jean Dumas 27 juni 2022 om 22:34

Dat wordt me toch een nerveuze bedoening in de eerste week.

Volg hier

Laatste nieuws

Populair

Materiaalzone