Tom Dumoulin neemt tijd voor zichzelf: “Ik was mezelf een beetje vergeten”

zaterdag 23 januari 2021 om 13:37
Video

Tom Dumoulin heeft besloten voor onbepaalde tijd met wielrennen te stoppen. “Ik wil het graag heel goed doen voor heel veel mensen, maar daardoor ben ik het afgelopen jaar een beetje mezelf vergeten. Daar werd ik langzaam ongelukkig van. Vandaar dat ik er een tijdje tussenuit ga.”

“Ik voel al een behoorlijke tijd, maanden, misschien al een jaar eigenlijk, dat ik heel moeilijk weet hoe ik mijn weg moet vinden als Tom Dumoulin de wielrenner”, vertelt de Nederlandse renner in een video van zijn ploeg Jumbo-Visma. “Met de druk die erbij komt kijken, de verwachtingen van verschillende partijen. Ik wil het heel graag heel goed doen voor heel veel mensen, maar daardoor ben ik het afgelopen jaar een beetje mezelf vergeten. Wat wil ik eigenlijk, wat wil de mens Tom Dumoulin met zijn leven op dit moment? Dat is een vraag die al heel diep van binnen al een paar maanden aan het opborrelen is en ik krijg eigenlijk de tijd niet om die vraag te beantwoorden.”

Het leven als profrenner gaat immers maar door. “Maar die vraag zit er wel en ik kreeg steeds de tijd niet om die vraag eigenlijk te beantwoorden. Wat wil ik nou? Wil ik nog wielrenner zijn? Zo ja, hoe? Als ik de Tour wil winnen, hoe wil ik daarnaartoe werken? En nu heb ik het gevoel dat ik dat zelf even niet meer weet en dat ik die vragen steeds bij anderen neerleg om het maar voor iedereen goed te doen. Maar dat levert het resultaat niet op en dat levert in de eerste plaats ook mijn geluk niet op. Dus ik werd er gewoon langzaam ongelukkig van. Dat is gewoon zonde. Dus vandaar dat ik er een tijd tussenuit ga en wie weet waar het toe leidt.”

‘Rugzak van 100 kilo’
De winnaar van de Giro d’Italia 2017 wil de komende tijd in ieder geval veel praten en bellen met mensen. “Ik ga veel nadenken, wandelingetjes maken met de hond en op zoek naar: wat wil ik als mens met de fiets? Wat wil ik met mijn leven? Ik heb gisteren het besluit genomen. De ploeg steunt me daarin en het voelt goed. Het voelt alsof een rugzak van 100 kilo af is gegaan. Ik werd meteen vrolijk wakker. Het voelt zo goed dat ik eindelijk het besluit heb genomen om even tijd te nemen voor mezelf.”

Dumoulin voelt zich niet verdrietig om zijn beslissing. Hij kan zich voorstellen dat veel mensen het onbegrijpelijk vinden. “Maar daar heb ik me te lang van alles van aangetrokken, wat mensen ervan vinden. Het wordt een keer tijd dat ik voor mezelf op een rijtje krijg wat ík wil. Weet je, uiteindelijk zijn al die mensen, en de mensen in de ploeg, mijn ploeggenoten en vooral ikzelf, helemaal niet erbij gebaat dat ik nu blijf aanmodderen en dan uiteindelijk twaalfde word in de Tour, dan op de Olympische Spelen vijfde word. Daar hebben we ook niets aan. Dat aanmodderen doe ik al te lang met die twijfels in mijn achterhoofd.”

“Een aantal jaar geleden heb ik heel mooie resultaten gehaald en ben ik voor eens en altijd ‘Tom Dumoulin, de grote Nederlandse wielrenner’ geworden. Daar hebben mensen veel verwachtingen bij. Als topsporter zijn je eigen verwachtingen al heel moeilijk om te managen. Dan kun je zeggen ‘Joh, leg het lekker naast je neer, wat hebben zij ermee te maken’, maar uiteindelijk vind ik dat toch moeilijker dan ik had verwacht. Misschien wil ik nog wel wielrenner zijn, maar dan is het wel belangrijk dat ik me veel minder ga aantrekken van wat andere mensen daarvan vinden.”

Dit artikel delen:

50 Reacties

ratajan 23 januari 2021 om 13:44

Dappere keuze, druk moet gigantisch zijn. En hij moet helemaal niets.

Groetjesaandevoetjes 23 januari 2021 om 14:53

Inderdaad. Enige wat ik me nog wel afvraag is hoe dit zit qua arbeids contract. Valt dit onder (mentale) ziekte? Een burn out? Of is het werk weigering? Ik snap dat Jumbo niet graag zijn salaris betaald, terwijl hij thuis zit en met de hond wandelt en geen blessure heeft.

Koers 23 januari 2021 om 15:24

@groetjes hij met onbetaald verlof

Yeez 23 januari 2021 om 13:52

Verrassend. De verhalen die hoorden na een jaar blessureleed waren juist dat de afstand van de sport hem goed had gedaan en hij erachter was gekomen hoe leuk het wielrennen was.

Als dit nu weer aan de orde is heb ik er een hard hoofd in dat dit goedkomt

zacht 23 januari 2021 om 13:52

Verstandig van TDM, de ‘kenners’ zagen dit al een beetje aan komen. Deze niet-kenner vraagt zich al een tijdje af of de topsport-mentaliteit niet ten koste gaat van de mens Tom Dumoulin. En hoewel een boel mensen het niet met me eens zijn: het was een veeg teken toen de ploegleiding de afgelopen Tour hem het rugnummer 13 ontnam. Alles om hem mentaal te ontlasten.

Wheely 23 januari 2021 om 13:56

Tom is misschien wel te slim om wielrenner te zijn. Dat gevoel bekruipt me als ik dat filmpje kijk. Toch hoop ik dat hij zich weet te herpakken, zijn heil vind in het boeddhisme en de Tour wint.

SnellePelle 23 januari 2021 om 16:09

Druk zoals jij hier uit brengt sporters op de knieën. Continue blijven zeveren over prestaties. Familie, buurtgenoten, ploeg en fans die het mens achter te sporter blijven prikkelen.

Bij sporters gaat het om intrinsieke motivatie. Dat heilige vuur dat bij sporter zelf zit. En niet omdat een sponsor “wenst” een glorieuze overwinning te krijgen, of een WF bleiter die van een mentaal zieke sporter alweer verwacht dat hij presteert.

Ga je schamen.

Wheely 23 januari 2021 om 16:21

Nou nou, het lijkt me stug dat mijn comment alhier een renner als Tom op zijn knieën brengt. Volgens mij heb jij het filmpje niet bekeken want daarin wordt duidelijk dat hij zelf graag wil meedoen aan de Tour om die te kunnen winnen. Ik hoop van harte dat hem dat lukt maar bovenal dat hij de rust in zijn kop terug vindt.

Marik 23 januari 2021 om 16:30

Snelle zoals zo vaak met een volledig ongepaste reactie

SnellePelle 23 januari 2021 om 18:39

edit wf: gedraag je

tetedelacourse 23 januari 2021 om 14:07

Wat een prachtige goudeerlijke (bijna) monoloog geeft Tom hier. Onbeschrijfelijk sterk en knap hoe hij de situatie waarmee hij in zijn maag zit beschrijft en daarbij de keuzes die hij maakt.

Gilberto 23 januari 2021 om 16:25

Absoluut, maar in het andere topic noem jij hem een prachtig onafhankelijk en vrij persoon. Dat snap ik niet helemaal.
Tom zit hier al jaaaaren mee in de maag en heeft het naar eigen zeggen ook ervaren als een rugzak van 100 kilo die hij dus al jaren met zich meedraagt. Heeft nooit de beslissing durven nemen omdat hij vooral een verantwoordelijkheid voelde naar anderen toe.
Hoe ken je hem dan een onafhankelijk en vrij persoon noemen? Ik denk dus juist het tegenover gestelde toch?
Verder is het wel gewoon een goeie gozert, en gun ik hem het allerbeste. Heeft volgens mij vreselijk geleden, en daarom ben ik blij dat hij nu aangeeft dat er een enorme last van hem afvalt

tetedelacourse 23 januari 2021 om 17:39

Ik denk dat dat maar net is hoe je er tegenaan wil kijken. Snap wel wat je zegt en zal proberen toe te lichten hoe ik het zie.

Als je referentiekader is (even samengevat) "er valt 100 kilo van me af, ik heb jaren lang van alles voor heel veel andere mensen goed willen doen" dan snap ik dat je niet gelijk een directe onafhankelijke persoon in ziet.

Mijn startpunt is ergens anders. Ik zie Dumoulin als iemand die geen blad voor de mond neemt, altijd uitgesproken is geweest. Open is geweest in vrijwel alles vanaf het begin van zijn carrière: doelen, groeipad, doping, frustraties over zijn status als kampioen, worsteling met inleveren op privé leven etc.

Ik vind het eerlijk gezegd al behoorlijk onafhankelijk en vrij dat hij over zijn worstelingen altijd zo open is geweest. Dat hij nu ook de stap neemt daar een passend vervolg aan te geven (wat daar ook uit komt) onderstreept voor mij eerder dat onafhankelijke en vrije dan dat het op het tegenovergestelde zou wijzen. Hij is gaan fietsen, bleek er goed in en vervolgens beter dan gedacht. Alles er omheen heeft hem overvallen op een manier die hem maar matig bevalt. En hij gaat nu terug naar wie hij was of wil zijn. Met of zonder fietsen. Dat vind ik buitengewoon sterk en iets waar ik enorm veel respect voor heb.

Aanvullende: ik denk dat er meer renners dan Dumoulin dezelfde of vergelijkbare worstelingen hebben of hebben gehad. Heel weinig nemen dezelfde beslissing. Doorgaan in de molen waar je al in zit is miz de veilige makkelijke keuze. Ook daarom vind ik het tekenend voor het onafhankelijke en vrije zoals ik Tom al zie.

japio 23 januari 2021 om 14:17

Tjonge…die had ik niet zien aankomen. Of in ieder geval, nu niet meer. Dat hij zijn twijfels had was bekend, maar het interview van de week droeg wel wat uit. Het trof me toch wel wat hij zei over de wens om het altijd voor iedereen goed te moeten doen.
Natuurlijk hopen wij op een terugkeer, maar dat is vooral eigenbelang. Want wij genieten dan van zijn prestaties. Maar het belangrijkste is dat hij een uitweg vindt die hém past.

Thijs E 23 januari 2021 om 14:17

Zijn hele nonverbale communicatie is opluchting en blijdschap. Dapper en goed besluit voor hem.

Hensie 23 januari 2021 om 14:24

Goede, dappere keuze! Dit zat er al langer aan te komen. Hopelijk komt hij tot de antwoorden die hij zoekt. Ik hou er iig rekening mee dat hij wielrenner af is. Die gast is ook voor mijn gevoel veel te slim om wielrenner te zijn.

DeGroteMolen 23 januari 2021 om 17:26

Amateurpsycholoogje.

VerstandOpNul 23 januari 2021 om 14:26

In mijn ervaring: de ideeën over wat je met je leven wil komen niet wanneer je niks meer gaat doen.

tetedelacourse 23 januari 2021 om 14:43

Klopt. Gelukkig gaat ie ook niet niks doen.

Explorer 23 januari 2021 om 15:12

Idd hij gaat wandelen met de hond.

skylimit 23 januari 2021 om 14:32

Heeft hij de afgelopen periode(s) niet genoeg tijd daarvoor gehad ? Wat is nu lekkerder dan fietsen? Nog een 2-3 jaar op topniveau en daarna genoeg tijd om te bedenken wat je met je leven wilt.

S'mon 23 januari 2021 om 14:40

Ik denk dat je respect moet tonen voor deze beslissing. Hij fiets al jaren op een topniveau, maar als het in het hoofd niet goed zit en je er geen plezier meer in vindt, is het beter om er (even) tussen uit te gaan.

Hensie 23 januari 2021 om 15:03

En wederom plaats je zo’n debiele reactie. Dat jij schijnbaar een zwakbegaafd zieltje bent dat met niks tevreden is, is prima. Maar je bent niet de norm der dingen.

Dus ssssst.

Lance4eva 23 januari 2021 om 14:39

Dat denken schiet een mens geen reet mee op. Beter gaat hij meteen wat anders doen. Een opleiding verpleegkundige ofzo, er zijn handen aan het bed nodig! En geïnteresseerd in de medische wetenschap was hij toch al.

Petros 23 januari 2021 om 15:06

Dat denk jij, maar hij doet anders, omdat hij anders is dan jij bent.

girardengo 23 januari 2021 om 14:42

Tom Dumoulin houdt van fietsen en heeft fraaie resultaten behaald: als eerste Nederlander de Giro en het WK Tijdrijden gewonnen. Dat is al heel mooi. Aan hem om te bepalen hoe hij verder gaat. Hopelijk neemt hij de juiste beslissing.
Kennelijk waren de verwachtingen van anderen een belasting voor hem. De enige manier om met de sociale druk om te gaan is zeer veel op jezelf vertrouwen en je weinig aan te trekken van onrealistische verwachtingen van anderen. Ook op Wielerflits zie je dat vaak voorbij komen, de ongevraagde adviezen aan renners over wat zij wel of niet ‘moeten’. Wellicht kunnen wielerflitsers zich ook wat meer inhouden op dat vlak.

klimmer99 23 januari 2021 om 14:49

Spijtig nieuws. Heel die heisa van twee jaar geleden omtrent zijn knie hebben er blijkbaar hard ingehakt.

SnellePelle 23 januari 2021 om 18:42

Als ik jou was zou ik niet alleen de koppen lezen maar ook de artikelen zelf. Dan had je deze onzinnige comment niet hoeven geven..

vincenzo 23 januari 2021 om 15:03

Faalangst. Daar is van af te komen.

Petros 23 januari 2021 om 15:05

Daar kom je niet vanaf. Daar leer je mee omgaan.

vincenzo 23 januari 2021 om 17:27

Je komt er van af door jezelf te accepteren. En dat begint met weten wie je bent. Daar ontbreekt het nu aan bij Dumoulin.

Petros 23 januari 2021 om 15:05

Als grootste en meest succesvolle Nederlandse wielrenner van dit decennium, neemt hij de keuze om een stap terug te doen en even niet meer het hoogst haalbare na te streven.

Een krachtige en inspirerende keuze van Dumoulin. Ik hoop dat dit een eyeopener kan zijn voor velen. Het heeft mij in ieder geval gemotiveerd om nog beter naar mijzelf te luisteren en ook eens genoegen te nemen met minder. Uiteindelijk draait het leven om jouw eigen welzijn, niet om het behalen van succes of wat anderen van je willen.

Om af te sluiten met de wijze woorden van Uncle Iroh:

“Who are you? And what do you want?”

Jean Dumas 23 januari 2021 om 16:27

Het ga je goed, Tom.

Romāns Vainšteins 23 januari 2021 om 16:33

Wellicht nog een nieuwe periode als eendaagse renner en rittenjager na een sabbatical? Dat neurotische en monnikachtige dat je nodig hebt voor rondes en tijdritten zit er niet meer in kennelijk, zonder dat gaat het niet.

Michelangelo 23 januari 2021 om 18:11

Als ik hem terug zie komen, dan is het op deze manier. Plezier in fietsen terug vinden, en dan niet meer als ronderenner iedere dag je slablaadjes afwegen, maar met iets meer body over kasseien vlassen en andere eendagswedstrijden rijden.

Maar eerst en vooral moet hij weer terug naar waarom hij ooit fietsen zo leuk vond. En komt hij niet meer “terug” bij dat plezier, dan is het ook gewoon einde fietscarriere, en wie weet weer het begin van wat nieuws.

Gelukkig is hij niet die domme boerenzoon die enkel van het erf kan komen door hard door de polder te trappen…

Martijn Arensman 23 januari 2021 om 16:51

Het is jammer voor het Nederlandse wielrennen, maar wat een zegen voor de man zelf!

Hij heeft zichzelf kunnen bevrijden uit een keurslijf die voor hem niet meer goed voelde of wellicht nooit heeft gepast.

Ik herinner mij een renner uit de tijd dat ik de nieuwelingen en junioren crossen afging. Deze coureur reed ook een jaar lang door terwijl alles in zijn lijf en hoofd schreeuwde om te stoppen met de sport. Maar de druk uit de omgeving, ploeg en bijhorende commercie in de Belgische cross maakt dat de kerel het niet aandurfde om uit te roepen om te stoppen. Pas na een jaar. Wat mij bij gebleven is dat hij elke dag training, wedstrijd of privéleven mensen tegen het lijf liep die hem op de schouder klopte, aanspraken of probeerde te motiveren: komaan hè, deze is voor jou, ik verwacht dat je kampioen wordt, jij bent de beste, of erger: ik heb mij geld op jou gezet. En juist op een moment dat hij zichzelf een ander mens voelde dan de coureur die men van hem verwachtte.

Je elke dag zetten om op een fiets te stappen, te leven voor de sport, wedstrijden rijden of zelfs winnen kan alleen als iemand dat zelf wil. Enkel wanneer het 100% jouw keuze is. En bij deze renner en ook bij Tom is daar een disbalans in gekomen. Waar wordt jouw passie opeens iets dat door de omgeving bepaalt wordt en waar jij jezelf niet senang bij voelt? Vooral dat.
Het kruipt erin totdat het voelt je niet meer het leven leidt dat jijzelf bent.

Het is super dapper om de stap te nemen terwijl je gevoelsmatig er zo diep in zit. Een bevrijding van 100kg ballast is mooie beeldspraak.

Ik hoop dat Tom zichzelf snel weer een gelukkig mens mag voelen.

rvmnantonvg 23 januari 2021 om 17:15

Ben bang dat dit einde verhaal is in de topsport. Die twijfel komt steeds terug. Hij is een denker en dat is prima, maar kan heel lastig zijn als je in een koker moet leven om topprestaties te leveren. Dit onderdeel van topsport is vaak onderbelicht en in de begeleiding is daar vaak weinig aandacht voor. Deze beslissing is wel netjes, want er zijn ook andere renners en personeel die voor je werken en opofferingen maken het hele jaar door. Als jij dan twijfelend blijft doorfietsen en dan vrijwel zeker ook niet presteert is dat frustrerend voor die mensen en wordt de druk nog hoger. Tom is een toprenner, maar mentaal waarschijnlijk niet in staat omdat nog langer vol te houden. Dat is jammer voor de fans, maar het is zijn leven en hij is met deze beslissing wel eerlijk.

Piet 23 januari 2021 om 18:07

Robert Gesink zei laatst in een podcast; als je nadenkt over stoppen ben je gestopt. Wel een verschil qua mens, die had geen idee wat hij anders moest doen dan fietsen. Lijkt wel op het verhaal van Marcus Buckingham.. Ik wens hem alle goeds en laat hij vooral kiezen wat het beste voor hemzelf en zijn gezin is.

Rob Oele 23 januari 2021 om 18:44

Ik zou Tom adviseren ook eens met Peter Winnen te gaan praten. Ik volg al diens wielercolumns en Peter zag al een jaar lang dat Tom niet meer ‘een’ was met zijn fiets terwijl dat (ook) zijn handelsmerk was. En leidde daaruit af dat het niet lekker zat met hem. Ook Winnen was een denker plus aardig, en daarmee ook man van twijfels die hij dan wel, dan niet, heeft overwonnen in zijn loopbaan.

Lalsacien 23 januari 2021 om 19:02

Wat is de mens toch een bijzonder wezen.
Ik kan niet objectief oordelen over zijn beslissing en ik denk dat zelfs profwielrenners dat moeilijk kunnen maar die zullen het eerder begrijpen.
Toch lijkt erop dat sommigen hier op het forum het beter weten.

Frank V 23 januari 2021 om 23:03

Er worden deze eerlijke jongeman nogal wat intellectuele capaciteiten toegedicht maar laten we niet overdrijven. Hij zou een studie geneeskunde beginnen en het is niet zo dat hij de eerste 8 jaar bijna afgewerkt had, laat staan zich door de eerste 3 jaar had geslagen. En met zijn twijfelend karakter weet ik niet of dat allemaal zomaar gelukt was. Vrees dat hij dat zelf nu niet beseft.

Er rijden nog wel jongens in het peloton rond die Wetenschappelijke A hebben afgerond en een universitaire studie ambieerden of zelfs begonnen waren.

Murcia 24 januari 2021 om 00:16

Frank, Jij koppelt het begrip intellectueel aan de opleiding van Tom maar de definitie is iemand met wetenschappelijke interesses en een brede algemene ontwikkeling. Gebaseerd op de interviews met hem de afgelopen jaren voldoet hij aan die omschrijving.
Verder wordt aan intellectuelen, onafhankelijkheid, kritisch denken en betrokkenheid toegeschreven en ook die begrippen passen wel bij hem. Dus is deze omschrijving voor hem goed te verdedigen. Dat hij niet de enige is in het peloton is waar maar dat wordt hier ook niet beweert volgens mij.

Frank V 24 januari 2021 om 13:09

Met intellectuele capaciteiten bedoel ik 'verstandelijke vermogens'. Er wordt hier gedaan of die man te slim is voor de wielrennerij. Hoezo? Hij is de studie niet eens begonnen. En niet elke afgestudeerde arts is per definitie een intellectueel. Daar heb ik toch andere criteria voor. Wel iemand met intellectuele capaciteiten (mits afgestudeerd). Maar Dumoulin, waarom? Omdat die man zijn mening zegt? Ik vind het zwaar overtrokken.

Klein Verzet 24 januari 2021 om 12:05

Tommetje, Tommetje, wat doe je nou? Dit had ik niet zien aankomen: een existentiële crisis. De mens is een vreemd wezen, die zich bij elkaar raapt door een verhaal dat een denkbeeldige “ik” tegen zichzelf vertelt. Wie diep genoeg nadenkt en tot zijn kern weet door te dringen komt uiteindelijke uit bij het ultieme slotakkoord: “Ik twijfel, dus ik besta.”

Afijn, Dumoulin zit middenin dit proces, en beseft dat ie voor zijn directe omgeving niet bepaald een stabiele aanwezigheid is, of kan zijn. De vraag is of hij zijn blik teveel naar buiten keert of teveel naar binnen. Fietst hij om anderen te plezieren, of om zichzelf te bewijzen? Wat mij wel opvalt, is dat Dumoulin enorm resultaatgericht bezig is: het winnen van de Tour.

Ach, had Dumoulin maar iets meer van Mollema, die het adagium van Pierre de Coubertin, bijna in iedere trap zichtbaar maakt: Niet het winnen is belangrijk, maar de strijd aangaan met jezelf en tegen anderen.

Ik zou Dumoulin willen adviseren niet teveel te wandelen, met of zonder hond, maar om vooral met mensen te praten en naar mensen te luisteren, zodat het verhaal tussen zijn oren opnieuw zal en kan postvatten. Een verhaal, dat altijd heimelijk vanaf de prille jeugd aanwezig was: een droom van het Geel.

EricV 24 januari 2021 om 13:25

Praten had hij natuurlijk veel eerder moeten doen

Frank V 24 januari 2021 om 13:26

Wat is de invloed van zijn omgeving. Van pseudo-filosoof Ten Dam? Ik denk dat er teveel mensen in zijn omgeving lege raad geven zoals: "Je moet doen wat je graag doet" en "Als je het niet meer leuk vindt, kap er dan mee".
Ik zie een gebrek aan perspectief wanneer hij het heeft over verwachtingen en druk. Niemand kan hem verplichten om de Tour te rijden. Laat ze lekker het lazarus krijgen.
De werkende mens heeft te maken met quota, verkoopcijfers, financiële resultaten, een aantal dossiers dat moet worden afgewerkt en als die niet gehaald worden, de DRUK. Op het verlies van de baan, de hypotheek en de ondersteuning van de kinderen is vele malen groter.
Wil hij dokter worden? Dan zal hij in een nog andere omvang van miserie terechtkomen dan een zere knie of een puistje op het perineum. Het zou kunnen en heel nobel zijn dat hij echt mensen wil helpen als dokter maar dat kan niet voor z'n 38. In die tijd zal hij veel twijfelen. En in een andere sector, wel, dan zal hij nog een ander kaliber van (mogelijke) valsaards tegenkomen dan "een mijnwerker op een fietsje" in de Vogezen.

Wheely 24 januari 2021 om 13:32

Het leven is een pijpkaneel; ieder zuigt eraan en krijgt zijn deel.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair