Overzicht: De Nederlandse zeges van 2017

Overzicht: De Nederlandse zeges van 2017
zondag 31 december 2017 om 10:00

Bijzondere hoogte- en dieptepunten maken van wielerjaar 2017 een seizoen dat niet snel zal worden vergeten. Op de laatste dag van het jaar blikt WielerFlits nog één keer terug op het seizoen bij de mannen, dat vooral herinnerd zal worden door de prestaties van Tom Dumoulin in Italië en Noorwegen.

Tom Dumoulin
Dit overzicht moet beginnen met de unieke prestaties van Tom Dumoulin. De Giro d’Italia winnen en jezelf kronen tot wereldkampioen tijdrijden. Geen enkele Nederlandse wielrenner deed hem dat voor. Overwinningen van groot statuur die voor eeuwig in de annalen geschreven zullen zijn en waar altijd de naam van de heer T. Dumoulin. Het waren niet zijn enige zeges van 2017. Op de zegeteller bezet de Limburger de tweede plaats met zes individuele overwinningen. Zijn tijdritzege in Montefalco, de beklijvende zege op Oropa, zijn derde Nederlandse titel tijdrijden en de eindoverwinning in de BinckBank Tour completeren het jaar 2017. Saillant detail: Dumoulin won eerst een grote ronde, alvorens hij een rittenkoers van een week op zijn naam schreef.

Dylan Groenewegen is de absolute zegekoning namens Nederland als het gaat om UCI-wedstrijden. De sprinter van LottoNL-Jumbo mocht dit seizoen acht keer de armen in de lucht steken. Zijn zege op de Champs-Elysées steekt met kop en schouders boven de andere uit. Vorig jaar wist de Amsterdammer nog elf keer te winnen. De nummer drie op de ranking met meeste seizoenszeges op de weg is Mathieu van der Poel. Bijna 30% (5 van de 17) van zijn wedstrijddagen op de weg sloot de crosser winnend af. Een indrukwekkend moyenne. Daarna volgt Jan-Willem van Schip met vier overwinningen, waaronder zijn moment of fame in de Ronde van Drenthe. Johim Ariesen, Fabio Jakobsen, Arvid de Kleijn en Lars Boom boekten in 2017 drie zeges en verdienen ook een eervolle vermelding.

Alweer minder zeges
De Nederlandse wielrenners waren dit seizoen 67 keer aan het feest. Voor het derde jaar op rij daalt het aantal UCI-overwinningen. Sinds het hoogtepunt in 2014 – 104 zeges – is het ieder jaar een pak minder. Op .2-niveau is het aantal zeges afgenomen (29 in 2016, 22 in 2017) en ook op het laagste profniveau van .1-wedstrijden is minder gewonnen (28 in 2016, 23 in 2017).

WorldTour-zeges
Waar vorig seizoen het aantal overwinningen op het hoogste niveau nog afnam, is dat dit jaar met 33% gestegen. De Nederlanders wisten namelijk twaalf keer te zegevieren op WorldTour-niveau, tegenover de negen overwinningen van 2016. Slechts een van de twaalf werd geboekt in een nieuwe wedstrijd op het hoogste niveau; Groenewegen was de snelste in rit vijf van de Tour of Guangxi. De twee klassementszeges in de WorldTour staan op naam van Dumoulin. Hij won de Giro d’Italia en de BinckBank Tour. Naast Groenewegen en Dumoulin wisten Jos van Emden (Giro d’Italia), Koen Bouwman (Critérium du Dauphiné), Bauke Mollema (Tour de France), Danny van Poppel (Ronde van Polen), Wout Poels (Ronde van Polen) en Lars Boom (BinckBank Tour) te winnen.

Op Hors Categorie-niveau heeft Nederland minder te vieren gehad het afgelopen seizoen. Was het in 2016 nog negen keer winst in .HC-koersen, dit jaar wonnen ‘we’ maar zeven keer op dat niveau. Drie keer was het raak in de Tour of Norway, drie keer in de Tour of Britain en ook in de Baloise Belgium Tour was er succes voor een Nederlandse coureur. Opvallend is dat er geen enkele landgenoot een zege boekte in een eendagskoers van de buitencategorie of de WorldTour.

Grote rondes
In 2016 eindigde slechts één Nederlander in de top-10 van het eindklassement van een grote ronde: Steven Kruijswijk werd vierde in de Giro. Dit jaar flikten vijf Nederlanders dat kunstje. Natuurlijk, Tom Dumoulin won de Giro d’Italia, maar in zijn kielzog reed Bauke Mollema (die een paar keer een helpende hand toestak naar zijn ‘roze’ landgenoot) naar een zevende plek. In de Tour de France waren de landgenoten onzichtbaar in het klassement, Mollema werd pas 17e op meer dan een half uur van de eindzege. In de Vuelta a España had Wilco Kelderman tot de voorlaatste dag uitzicht op het podium, maar hij moest tevreden zijn met een vierde plek. Wout Poels klom achter kopman naar een zesde stek en Steven Kruijswijk knokte zich daarachter naar de negende plaats.

Meer exotische overwinningen
Vergeleken met 2016 is het aantal zeges buiten het traditionele wielercontinent Europa toegenomen. Het voorbije seizoen werden negen Nederlandse zeges genoteerd buiten Europa, die kwamen op naam van Bauke Mollema (Argentinië), Danny van Poppel (Australië), Wouter Wippert (twee keer in Canada), Peter Schulting (Trinidad en Tobago), Koos Jeroen Kers, Rob Ruijgh (beiden in Iran), Dylan Groenewegen (China) en Niels van der Pijl (Guatemala). In 2016 waren het er slechts zeven.

Vorig jaar werd iets meer dan een derde (37%) van het aantal Nederlandse overwinningen (79) behaald tijdens wedstrijden uit de UCI-categorie .2. Dit jaar is dat met 22 van de in totaal 67 overwinningen 33%. De meeste zeges werden in 2017 geboekt op .1-niveau, namelijk 23.

Treize victoires en France
Niet in Nederland of België, maar in Frankrijk wisten de Nederlanders het vaakst te winnen, dertien keer om precies te zijn. Dat is onder meer te danken aan de veelvoud aan 2.2-zeges in bijvoorbeeld de Tour de Normandie, maar ook de twee ritzeges in de Tour de France hebben daar een aandeel in gehad, evenals Mathieu van der Poel, die in de buurt van de woonplaats van opa Poulidor de zeges aaneen reeg in Boucles de la Mayenne.

Op Nederlandse bodem wisten de landgenoten twaalf keer te zegevieren. Daarna volgen België (10), Noorwegen (5), Groot-Brittannië (4) en Italië (4).

LottoNL-Jumbo ruim de beste
Als we een blik werpen op het aantal overwinningen van Nederlanders per ploeg, dan steekt LottoNL-Jumbo ver boven de rest uit. De enige ploeg die ons kleine kikkerlandje heeft op WorldTour-niveau won liefst zestien keer. De helft daarvan staat op naam van Dylan Groenewegen, die in zijn eentje meer won dan de nummer twee in de ploegranking. Dat is namelijk Sunweb met zeven zeges, verdeeld over zes keer Dumoulin en de nationale titel van Ramon Sinkeldam.

Continentale teams Delta Cycling Rotterdam en Baby Dump wonnen ieder zes keer, gevolgd door Metec-TKH en Beobank-Corendon. Het ProContinentale Roompot-Nederlandse Loterij moet het doen met twee overwinningen in 2017.

Zeven eindzeges
In 2017 stond zeven keer een Nederlander op het hoogste schavot van het eindpodium in een rittenkoers. Bauke Mollema won de Vuelta a San Juan, Marco Minnaard wist de Rhône-Alpes Isère Tour te winnen, Tom Dumoulin won én de Giro d’Italia én de BinckBank Tour, Mathieu van der Poel was superieur in Boucles de la Mayenne, Lars Boom eiste de zege op in de Tour of Britain en Rob Ruijgh wist zich de onderscheiden in de Tour of Iran. Daarnaast wonnen de Nederlanders twintig eendagskoersen en was het veertig keer raak in een rit in een meerdaagse ronde.

Leeftijden
Renners van 23 jaar wisten afgelopen seizoen de meeste zeges te boeken. Liefst vijftien leer waren zij succesvol het afgelopen seizoen. Ook 24- en 26-jarigen wonnen veel, namelijk negen keer. Nederlanders van 22 jaar mochten acht keer juichen in 2017. De jongste Nederlandse winnaar van een UCI-wedstrijd was Bram Welten, die op de dag van zijn ritzege in de Tour de Bretagne 20 jaar en 27 dagen oud was. Wie anders dan Pieter Weening was de oudste. Hij was tijdens zijn ritwinst in de Tour of Norway 36 jaar, 1 maand en 14 dagen oud. De gemiddelde leeftijd van de winnende landgenoten in 2017? 25 jaar en 4 maanden.

Dit artikel delen:

5 Reacties

Myp 31 december 2017 om 10:03

Edit redactie: Bedankt, is aangepast!

alupeete 31 december 2017 om 12:57

.2-niveau is dan ook geen profniveau. Het laagste profniveau is .1.

Geflitst 31 december 2017 om 13:41

.2 niveau had er echt niet bij gehoeven voor mij. Stelt weinig/zeer weinig/niets voor in vergelijking met .HC of WT. Het aantal zeges hangt daar vooral van af, die grafiek zegt dus weinig. Ik had het interessanter gevonden om te lezen waar we eindigen in de worldranking en hoe we daar scoren in vergelijking met voorbije jaren. Zijn er meer Nederlanders die WT-punten hebben gepakt ivm vroeger? Dat soort zaken vertelt veel meer over de gang van zaken dan zo’n zegeteller.
Ik heb niet het gevoel gehad dat er veel reden tot klagen was vorig jaar.

Wel bedroevend om te lezen dat er geen zeges waren op 1.WT en 1.HC niveau.

Busted 31 december 2017 om 15:08

Conclusie: Minder kwantiteit, meer kwaliteit.

SteelHorseCowboy 31 december 2017 om 18:33

Dit zegt mij dus helemaal niks. Wielrennen is geen sport die in naam der natie of in nationale ploegen verreden wordt. Gelukkig maar. Daar zijn er al te veel van.
Ik vind het leuk als er een Nederlander wint. Maar dat is geen 'Nederlandse' overwinning.

Volg hier

Headlines

Materiaalzone

Populair