Opinie | Zonde dat Van der Breggen nog maar een jaar fietst

Opinie | Zonde dat Van der Breggen nog maar een jaar fietst
zondag 27 september 2020 om 19:00

Twee wereldtitels in drie dagen tijd. Het is nooit eerder voorgekomen dat iemand dit huzarenstukje tijdens de WK-wielrennen op de weg heeft gerealiseerd. Wereldkampioen tijdrijden, twee nachtjes slapen en vervolgens de regenboogtrui op de weg binnen halen. Anna van der Breggen kroont zichzelf in Emilia-Romagna op alle disciplines op de weg tot ’s werelds beste. Een prestatie die haar aanzien in de kleurrijke historie van het vrouwenwielrennen nog verder verrijkt.

Op het autocircuit Enzo e Dino Ferrari in Imola is er echter één feit dat door mijn hoofd blijft spoken. Van der Breggen is nog altijd pas 30 jaar jong. Een leeftijd waarmee je in het vrouwenpeloton eigenlijk nog piepjong bent. Annemiek van Vleuten telt reeds 37 lentes, terwijl Marianne Vos in mei 33 kaarsjes op haar laatste verjaardag uitblies. Deze vrouwen denken vooralsnog niet aan stoppen. Van Vleuten heeft voor drie jaar getekend bij het Spaanse Movistar, terwijl Marianne Vos de komende twee seizoenen het geel-zwart van Jumbo-Visma gaat verdedigen.

VDB
Dit in tegenstelling tot ‘VDB’ die de dagen tot ze haar fiets aan de wilgen kan hangen al een beetje kan aftellen. Eigenlijk houden alleen de Olympische Spelen in Tokio in 2021 haar nog in het zadel. Na het avontuur in het land van de rijzende zon stapt ze in de ploegleiderswagen van haar huidige team dat vanaf 2021 onder de naam SD Worx verder koerst. Ik vraag me af of dit geen beslissing wordt waar Anna later spijt van krijgt? Je stopt immers als topsporter maar één keer en vaak besef je pas wanneer je actieve loopbaan voorbij is hoe mooi het leven in de topsport was.

Toch pareerde Van der Breggen op de persconferentie in Imola een vraag over haar naderende afscheid uiterst zelfverzekerd. Als sporter voel je zelf het beste aan wanneer het goede moment er is om je carrière te beëindigen. En voor een vrouw is dat sowieso anders dan voor een man. Zij hebben meer dingen om over na te denken: het stichten van een familie bijvoorbeeld. Woorden die haar relativeringsvermogen tekenen.

Voor Van der Breggen is er duidelijk meer dan de fiets alleen. Zo noemde ze de weg naar haar wereldtitel in Innsbrück in 2018 verschrikkelijk. Dat jaar was de druk van het moeten presteren op het loodzware Oostenrijkse parcours zo groot, dat ze ergens ook een hekel aan haar sport begon te krijgen. Daarom wilde ze in het voorjaar van 2019 enige afstand van de stress van het wegprogramma nemen en startte ze in de loodzware mountainbikemeerdaagse Cape Epic in Zuid-Afrika. Dat dit avontuur haar wellicht enkele mooie finishfoto’s in de regenboogtrui kostte, nam ze voor lief.

2020 haar laatste jaar
Eigenlijk zou 2020 al haar laatste jaar worden. De Olympische Spelen in Tokio en de WK op een klimmersparcours in het Zwitserse Martigny hielden haar richting dit seizoen in het zadel. Totdat Covid-19 alle plannen om zeep hielp. Het olympische avontuur in Japan is voor een jaar uitgesteld en het doorgaan van het grootste sportevenement is momenteel zelfs al voor 2021 hoogst onzeker.

In de lockdown in maart, april en mei wist niemand of er dit jaar nog daadwerkelijk gefietst kon worden. Haar nuchterheid zorgde ervoor dat ze deze netelige situatie kon ombuigen in een voordeel. Ze gebruikte deze loze periode om vooral veel kilometers op haar tijdritfiets te maken, zodat ze haar aerodynamische houding kon verbeteren. Stiekem vindt ze de tijdrit in Tokio belangrijker dan de wegwedstrijd. Het olympische goud op de weg heeft ze immers al op zak. En Van der Breggen ziet zelf het liefst zoveel mogelijk variëteit in haar palmares.

Die trainingen tijdens de lockdown werden donderdag in Imola al voor een deel uitbetaald. Ze veroverde de wereldtitel tegen de klok op een snel en vlak parcours waar de 1,67 meter kleine en slechts 56 kilogram zware Zwolse normaal eigenlijk door alle grote molens verpletterd zou zijn geworden.

Maar wat is normaal voor ‘VDB’? Je vraagt het je vaker af wanneer Van der Breggen voor je staat: hoe is het mogelijk dat ze uit dat tengere kleine lijfje zoveel kracht en uithoudingsvermogen haalt?

Soms heb ik het idee dat Van der Breggen zich niet realiseert waartoe zij allemaal in staat is. Welk uniek talent zij van moeder natuur heeft meegekregen. Er zijn nog personen die zeggen dat haar erelijst rijk werd door het leed van anderen.

Doodsmak
Natuurlijk, de doodsmak van Annemiek van Vleuten in Rio de Janeiro 2016, Van Vleutens’ gebroken knie tijdens het WK in 2018 en haar gebroken pols in de Giro Rosa en WK op de weg 2020 en de val van Chloé Dygert afgelopen donderdag tijdens de tijdrit op die mondiale titelstrijd hebben invloed op het wedstrijdverloop van de betreffende wedstrijden gehad. De prijzen worden echter op de meet verdeeld en heelhuids de finish halen is een voorwaarde om de ruikers mee naar huis te nemen.

Het palmares van ‘VDB’ is dusdanig groot en in het relatief korte tijdsbestek van zes jaar bij elkaar gefietst, dan we hier te maken hebben met een van de beste wielrenster die het vrouwenpeloton ooit heeft gekend.

Olympisch goud op de wegwedstrijd (2016), twee wereldtitels op de weg (2018, 2020), wereldtitel tijdrijden (2020), driemaal Giro Rosa (2015, 2017, 2020), vijfmaal Waalse Pijl (2015, 2016, 2017, 2018, 2019), Ronde van Vlaanderen (2018), Amstel Gold Race (2017), Luik-Bastenaken-Luik (2017, 2018), Strade Bianche (2018), Omloop Het Nieuwsblad (2015), La Course (2015), Europese titel wegwedstrijd (2016), Europese titel tijdrijden (2020), Nederlands kampioene op de weg (2020) en Nederlands kampioene tijdrijden (2015).

Dit zijn slechts haar belangrijkste successen, die eraan bijdragen dat we haar een fenomeen mogen noemen. De naam Anna van Der Breggen hoort thuis in het illustere rijtje van kampioenen als Jeannie Longo, Leontien van Moorsel en Marianne Vos.

Het is voor de Nederlandse topsport eeuwig zonde dat we nog maar één jaar van deze bijzondere wielrenster kunnen genieten. Gelukkig wel nog twaalf maanden waarin ze met de regenboogtrui om haar schouders continue in de schijnwerpers zal fietsen. De plek die zij zeker verdient.

Dit artikel delen:

22 Reacties

Michelangelo 27 september 2020 om 09:59

Voor de liefhebbers eeuwig zonde.

Maar Raymond constateert terecht dat er voor Anna meer is in haar leven. En in tegenstelling tot de mannen moeten vrouwen bij het nadenken over “meer in het leven” rekening houden met de biologische klok.

Uiteindeijk is het aan Anna zelf om te bepalen of het zonde is om te stoppen of niet. En ik denk dat zij er heel goed over nagedacht heeft. Sterker nog, door het verplaatsen van de olympische spelen heeft ze zelfs een jaar extra om erover na te denken.

Alles gewonnen, niets meer te bewijzen. En als je merkt dat het je meer energie kost dan dat het oplevert, is stoppen de enige juiste keuze. En als je dat op deze manier kunt doen….

Guushovd 27 september 2020 om 15:57

Ik stel voor dat een draagmoeder zich aanbiedt! Anna een kindje maar gewoon doorfietsen. Laat de vrijwilligers zich maar aanbieden, voor het landsbelang!

:)

Cyclinglife 27 september 2020 om 09:59

Of je draait het om, ipv zeuren over het verlies voor Nederland en de wielersport. Respect voor wat ze gepresteerd heeft. En dat ze zich realiseert dat er zoveel meer in het leven zit dan een carrière. En dat ze er naar durft te handelen. En zich niet een schuld complex laat aanpraten door chauvinistische fetisji.
Vier het leven, het is al zo kort.

tendam 27 september 2020 om 10:01

Misschien is het wel juist omdat het niet meer lang duurt dat ze deze prestaties levert. Ze is geen vakidioot als Van Vleuten, ze moet echt doelen hebben, en als ze die heeft afgevinkt dan is het ook klaar. Ze heeft letterlijk alles al gewonnen wat ze wil, behalve de Olympische titel tijdrijden.

roeleur 27 september 2020 om 12:02

Waarom zou Van Vleuten een vakidioot zijn? Zij heeft ook nog steeds de onvervulde Olympische doelen waar ze op de weg en de tijdrit kan winnen. Annemiek heeft een andere leefstijl dan Anna, reist graag naar verre oorden en ontmoet graag allerlei mensen. Anna is liever thuis, knutselt graag en heeft meer nesteldrang. Gelukkig is iedereen verschillend.

Marveloke 27 september 2020 om 10:06

Eeuwig zonde idd. Het WK gister was ontzettend saai vanwege haar dominantie, maar echt genoten van haar stijl op de fiets

Olly 27 september 2020 om 10:09

Mee eens, maar wel een ongelooflijke palmares. Ik zie haar (hoop ik) nog wel terugkomen op haar beslissing .

debarreman 27 september 2020 om 10:42

Longo won in 1995 ook de wegwedstrijd en de itt.

Rawolf 27 september 2020 om 11:07

Diezelfde Longo won op 53 jarige leeftijd nog het franse kampioenschap tijdrijden

Ben Geerts 27 september 2020 om 10:45

Een mooi monument voor de Nederlandse sport.

leo jansen 27 september 2020 om 10:53

La Course 2018 een van de spannendse koersen die ik ooit heb gezien….Maar deze werd wel door van Vleuten gewonnen en niet door van Breggen zoals hier boven staat.

edit wf: dank, aangepast

NCK17 27 september 2020 om 11:06

Van der Breggen won La Course in 2015 niet in 2018

edit wf: dank, aangepast

T80JZ 27 september 2020 om 11:08

De ene val is de andere niet. Zo was Van der Breggen bij het WK in 2018 absoluut de sterkste en zou ze ook zonder de val van Van Vleuten hebben gewonnen.

Nee Olly, die komt niet meer terug op haar beslissing. Van der Breggen weet wat ze wil met haar leven en dat is voor haar meer dan zelf op de fiets zitten. Jammer is het wel voor ons. Geweldige sportvrouw.

Xander Hensing 27 september 2020 om 11:15

Als je een opiniestuk schrijft zorg dan dat de feiten die je vermeld kloppen. "Het is nooit eerder voorgekomen dat iemand dit huzarenstukje tijdens de WK-wielrennen op de weg heeft gerealiseerd." getuigd hier in ieder geval niet van. Bij de vrouwen is dit al in 1995 gepresteerd door Jeannie Longo-Ciprelli.

Martin van den Bosch 27 september 2020 om 12:41
Quote:
Twee wereldtitels in drie dagen tijd.
Quote:
Als je een opiniestuk schrijft zorg dan dat de feiten die je vermeld kloppen. “Het is nooit eerder voorgekomen dat iemand dit huzarenstukje tijdens de WK-wielrennen op de weg heeft gerealiseerd.” getuigd hier in ieder geval niet van. Bij de vrouwen is dit al in 1995 gepresteerd door Jeannie Longo-Ciprelli.

Dat waren 2 wereldtitels in 4 dagen ;)
4/10 tijdrit
7/10 wegwedstrijd

Boomie1 27 september 2020 om 14:31

Met alle respect Martin maar als je zoiets schrijft kan je beter ook de prestatie van Longo vermelden.

Van Der Breggen haar prestatie is historisch maar niet uniek.

Rawolf 27 september 2020 om 14:54

Wat is dat nu weer voor onzin, net of die ene dag wat uitmaakt.

Je kan beter stellen de 2e die t presteert in 1 seizoen

Martino87 27 september 2020 om 15:29

Ja, en ik vraag me af of die twee wedstrijden überhaupt ooit binnen 3 dagen verreden zijn.

Cayolle 27 september 2020 om 11:48

Natuurlijk moet ze zelf haar leven uitstippelen en is het laatste wat je ze toewenst een schuldcomplex omdat ze te vroeg stopt, maar ook ik vind het wel erg jammer dat ze volgend jaar haar fiets aan de wilgen hangt. Iemand die in volle inspanning zo mooi op haar fiets zit dat je ze alleen al daarom alle overwinningen zou gunnen.

leo jansen 27 september 2020 om 12:51

Het is inderdaad prachtig hoe ze op de fiets zit.

Tom Dirkx 27 september 2020 om 16:59

Christian van der Velde noemde het: ‘Poetry in Motion’

dario_P 27 september 2020 om 20:46

Poehpoeh. De kranten zullen weer volstaan morgen over dit epos. Wat een mening heeft die man!

Headlines

Materiaalzone

Populair