Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Na dag vol plottwisten slaat Alex Aranburu dubbelslag in zwaarste rit Baloise Belgium Tour
Alex Aranburu heeft voor de tweede keer in zijn carrière de koninginnenrit van de Baloise Belgium Tour gewonnen. De Spanjaard hield zich de hele dag afzijdig, maar sloeg op het juiste moment toe. Met een perfect getimede machtssprint won hij opnieuw de koninginnenrit met aankomst op de Mur de Durbuy.
In de eerste twee dagen van de Baloise Belgium Tour mochten nu de sprinters zich uitleven, maar vrijdag waren de puncheurs aan de beurt. Het was namelijk tijd voor de inmiddels toch wel klassieke koninginnenrit door de Ardennen, met finish op de Mur de Durbuy (1,2 km à 6,2%). Deze pittige helling toonde zich de laatste jaren al scherprechter in de strijd om de eindoverwinning.
Dit was niet de enige hindernis op het parcours. In de finalelus konden de betere klimmers zich ook uitleven op de flanken van de Côte de Hermanne (2,2 km à 5,8%) en de Côte de Coquaimont (800 meter à 5,1%). En er was nog een extra obstakel om rekening mee te houden: de extreme hitte. In en rond Durbuy beloofde het extreem warm te worden, met temperaturen die zouden oplopen tot 33 à 34 graden Celsius.
Durbuy) Durbuy)Nederlands-Belgische kopgroep
Vijf renners lieten zich er niet door afschrikken: Michiel Hillen (Baloise Verzekeringen-Het Poetsbureau Lions), Gianni Marchand (Tarteletto-Isorex), Stijn Appel (BEAT CC p/b Saxo), Victor Hannes (Aarco) en de voorbije dagen al actieve Roy Hoogendoorn (Metec – SOLARWATT p/b Mantel) kozen al vroeg het ruime sop en reden op een gegeven moment twee minuten voor de meute uit.
De koplopers – foto: Fotopersburo Cor Vos
De koplopers maakten zo een tijdje het mooie weer, maar UAE Emirates XRG was niet tevreden met deze situatie en besloot de koers al vroeg open te breken. Door Ivo Oliveira vooruit te sturen, gooide de ploeg al snel zijn eerste kaarten op tafel. De Portugees reed in een ruk naar de overgebleven vluchters Marchand en Appel, maar het peloton – aangevoerd door Decahtlon CMA CGM – zat op vinkentouw.
Veel aanvallen, maar geen schifting
Bij het ingaan van de laatste lokale ronde op 44 kilometer van de finish werden de drie koplopers in de kraag gevat, en kon de strijd opnieuw beginnen. Een gevecht zonder Tim Merlier, want de leider was op dat moment al lang en breed gelost. Waar Merlier in de achterhoede verzeild was geraakt, probeerden andere renners dan weer een aanval op poten te zetten, maar zonder succes.
Dit werkte echter niet demotiverend, want op de Côte de Petit Somme zagen we een duo-aanval van Jenno Berckmoes en Quinten Hermans. De twee Belgen sloegen een kleine maar wel veelbelovende bres en verdeelden de boniseconden in de Gouden Kilometer, maar kregen na dit intermezzo gezelschap van tegenaanvallers Hector Alvárez en Aimé De Gendt. Dat die laatste wist aan te sluiten, was dan weer interessant voor Hermans.
Tim Merlier moest vrij snel afhaken – foto: Fotopersburo Cor Vos
Van Baarle trekt door
Pinarello-Q36.5 had zo plots twee renners in de spits van de koers, maar het verschil met het flink uitgedunde peloton was nog altijd te verwaarlozen. Verschillende coureurs zagen nog de kans om naar de kopgroep te springen, wat ook lukte op dertien kilometer van de finish. Van deze hergroepering maakte Jasper Stuyven dan weer dankbaar gebruik om zijn duivels te ontbinden, maar ook deze uitvalspoging werd in de kiem gesmoord.
Er kwam meteen een volgende demarrage en wel van die andere kopman van Soudal Quick-Step. Dylan van Baarle trok in zijn kenmerkende stijl ten aanval en Berckmoes, Mike Teunissen, Jasper Philipsen, Hermans, Sergio Meris, Rick Pluimers en Biniam Girmay – die op het laatste moment nog de sprong wist te maken – waren bij de pinken. Dit achttal sloeg een serieuze en misschien wel beslissende kloof.
Pluimers redt het niet, Aranburu blijft ijzig kalm
De samenwerking tussen de koplopers was echter verre van optimaal in de dalende kilometers naar de voet van de laatste en beslissende passage van de Mur de Durbuy. Pluimers dacht er het zijne van, gaf nog eens gas en reed zo weg van zijn medevluchters. Waar Philipsen en co vervolgens weer werden opgeslokt door de groep, reed Pluimers in een ziedende vaart naar de Mur de Durbuy.
Helaas voor de Nederlander was zijn voorsprong aan de voet van deze klim te beperkt en werd hij voorbijgesneld door de puncheurs. Het was Toon Aerts die met een zeer vroege aanval de concurrentie leek te verrassen, maar de crosser annex wegrenner viel op even spectaculaire wijze weer stil. Vervolgens leek Lewis Askey er met de zege vandoor te gaan, maar ook de Brit verslikte zich in de laatste hellende meters.
Alex Aranburu – twee jaar geleden al eens winnaar op de Mur de Durbuy – wist zijn sprint dan weer tot in de perfectie te timen. De Baskische puncheur bleef ijzig kalm, ging wel op het juiste moment en wist zo Askey nog te verschalken. Met de elfde overwinning uit zijn carrière wordt Aranburu ook meteen de nieuwe leider in deze Baloise Belgium Tour.
foto: Fotopersburo Cor Vos
Baloise Belgium Tour (2.Pro)
Etappe 3: Durbuy → Durbuy (173 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:07:28 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | + 02 | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Om te reageren moet je ingelogd zijn.