Miguel Indurain over Tadej Pogacar: “Hij is de te kloppen man”

zaterdag 25 december 2021 om 10:47
Miguel Indurain over Tadej Pogacar: “Hij is de te kloppen man”

foto: Cor Vos

Miguel Indurain is onder de indruk van Tadej Pogačar. Dat vertelt de Spanjaard, die begin jaren negentig (van 1991 tot en met 1995) vijf keer achter elkaar de Ronde van Frankrijk won, in een interview met de Spaanse sportkrant El Mundo Deportivo. “Als je de Tour één keer wint, kan dat als een verrassing gezien worden, maar als je tweemaal de beste bent, dan ben je daarna de te kloppen man”, stelt Big Mig.

Indurain wordt tijdens het gesprek ook gevraagd naar de specifieke kwaliteiten van Pogačar. “Het is een moedige jongen, die het hele jaar goed is. Hij begon het jaar winnend en eindigde het ook zo. Verder heeft hij klasse en temperament. Hij valt van ver aan en rijdt ook nog eens een goede tijdrit.”

Wat Indurain echter nog het meest opvalt aan de Sloveen, is dat hij alle moeilijkheden lijkt te ontwijken of overwinnen. “Er waren deze Tour de France veel valpartijen en lastige momenten, maar Pogačar is er keer op keer goed doorheen gekomen”, geeft hij aan.

Fan van Greg Van Avermaet
Toch wijst hij erop dat Pogačar noch iemand anders het wielrennen tegenwoordig op alle terreinen domineert. “Van de generatie van de afgelopen jaren ben ik echt een fan van Greg Van Avermaet, omdat hij in allerlei soorten wedstrijd meestrijdt. De Tour, tijdritten, klassiekers – noem het maar op. Maar er is niemand die in al die koersen tegelijk echt heerst”, verklaart de 57-jarige ex-renner.

“Natuurlijk is er Alejandro Valverde, die nog steeds op een goed niveau rondrijdt, maar ook bij hem is het niet helemaal meer wat het geweest is. Nu zijn pensioen eraan komt, beginnen we in Spanje veel druk te leggen op de nieuwe generatie. Het is echter heel moeilijk om in het huidige peloton mee te doen voor de grote prijzen. Onze jongens hebben de tijd nodig om te groeien op dit niveau, maar zijn sterk genoeg”, verwijst hij naar onder andere Juan Ayuso en Carlos Rodríguez, twee Spaanse toptalenten.

Dit artikel delen:

21 Reacties

Alfons Haavers 25 december 2021 om 11:07

Big Mig, mijn eerste wielerheld. Ik zie hem nog voorbijvliegen in de tijdrit tussen Seraing en Hoei op zijn Pinarello-ruimtetuig. Oogjes uitkijken.

Terwijl Induraïn misschien eigenlijk wel wat een saaie Tour-heerser was? Toch sprak hij destijds als zwijgzame metronoom enorm tot de verbeelding. Blijft tot op vandaag een wat mystieke figuur.

Mooi dat hij fan zegt te zijn van Greg Van Avermaet, toch altijd een ietwat onderschat renner gebleven in de schaduw van de grote kampioenen Boonen, Gilbert en nu ook van Aert.

Michelangelo 25 december 2021 om 11:28

Niet mijn eerste wielerheld, maar onderschrijf volledig wat je zegt. Grote, atypische renner, een reus tussen de Delgado’s en Herrera’s van toen. Voor velen saai, voor mij gewoon fascinerend om te zien.

Dantiest 25 december 2021 om 14:31

Renners die er alleen vol voor gaan in de Tour, daar is Greg het tegenovergestelde van. Hij wil er altijd voor gaan. Ik denk dat ons ook iedere keer weer doet uitkijken naar WVA & MVDP. Zij zijn een soort Greg met nog iets meer talent.

Romāns Vainšteins 25 december 2021 om 15:26

Ik kwam binnen bij Indurain in 92 als volger. Dat was simpelweg de god.

Het door Herman van Veen overboord gegooid worden te 96 was dan ook een mooi atheïstisch moment. Hij bestaat niet.

Alfons Haavers 25 december 2021 om 17:05

Haha Herman Van Veen, schitterend. Ik was er wel kapot van, toen Indurain niet onoverwinnelijk bleek.

Pure nostalgie wel, de eerste helft van de jaren ‘90 met ook Chiappucci, Rominger, Leblanc, Pantani, Jaskula, Oegroemov… Hoewel er toen ook al stevig gesnoept werd, kijk ik toch wel met veel plezier terug op die periode waarin ik het wielrennen leerde kennen. De Ronde van Frankrijk en met name de bergritten in een verzengende hitte hadden toen iets mythisch, terwijl ik nu ik wat ouder ben vooral van de klassiekers ben gaan houden.

Een flamboyant tijdperk met futuristische fietsen en schreeuwerige shirts waarin het nog niet ging over marginal gains maar alles nog larger than life mocht zijn.

Hoewel het wielrennen daarna doodziek werd, kijk ik naarmate de jaren vorderen weer met steeds meer genoegen terug op die periode.

Romāns Vainšteins 25 december 2021 om 17:23

Ugrjumovs ja, ook een Herman van Veen trouwens. Ik weet nog wel dat Herman en Herman in Gewissshirts op pad waren in een monster bergetappe met een klevend Colombiaantje die ze op de meet pakte, dat moet 94 geweest zijn. Geen idee hoe dat mannetje noemde alweer.

Overigens was Pjotrs er niet ver vanaf, die was aan het einde beter dan Indurain.

IlPirata 26 december 2021 om 13:43

@Alfons Haavers Mooie periode inderdaad, met oa de Carrera ploeg met Zaina, Roche , Chiapucci, Bontempi en een opkomende Pantani.
Indurain was onklopbaar, leek het. Tot 1996 er was.
Hij was er ook gelijk klaar mee. Fenomeen hoor, ‘De Zwijger’.

D.Koch 25 december 2021 om 11:34

GVE is toch ook een beetje een underdog. Snap dat dat interessant is om te volgen.

LaDoyenne 25 december 2021 om 11:45

De jonge Ayuso wordt vaak vergeleken met Indurain. Hopelijk lost hij de verwachtingen in.

Franco Ballerini 25 december 2021 om 11:52

Van Avermaet en tijdrijden? Niet een associatie die ik gauw zou leggen. Ja, misschien met de ploegentijdrit.

Mwielerfan 25 december 2021 om 23:35

Vond ik ook opvallend inderdaad

Dantiest 25 december 2021 om 14:25

die man heeft er kijk op

Monsieur vdS 25 december 2021 om 14:58

Hahaha, met zoveel ervaring als hij heeft moet deze diepe analyse wel kloppen

Theo Vaessen 26 december 2021 om 21:13

Grappig dat veel mensen Miguel Indurain nog steeds als een held beschouwen terwijl het een publiek geheim is dat hij en zijn toenmalige ploegmaten ’s nachts een paar keer wakker gemaakt moesten worden omdat de kans groot was dat het bloed te stroperig werd en iemand zou overlijden of in coma raken. De reden: het gebruik van EPO. En dat gebruikten concurrenten als Bugno, Chiappuci, Zulle, Rominger en Riis ook. Velen zouden volgen.

Michelangelo 26 december 2021 om 21:19

Klopt Theo, maar wie wist dat toen? Ik in ieder geval niet, ik keek toen nog met een bepaalde vorm van onschuldige naïviteit naar de koers. Helaas ben ik dat kwijtgeraakt ergens tussen toen en nu….

Alfons Haavers 26 december 2021 om 22:04

Bij mij zijn het ook vooral die mooie herinneringen waar ik met plezier op terugkijk.

Uiteraard is het ‘ze deden het allemaal’-riedeltje te simpel. Die generaties zijn met hun excessen gewoon collectief verantwoordelijk voor het bijna kapotmaken van de wielersport, en dus is het niet evident om op de juiste manier om te gaan met die dopingkampioenen.

Als er na de periode einde jaren ‘90 (en eigenlijk ook nog het decennium erna) geen mentaliteitswijziging was gekomen, was het misschien gedaan geweest met het wielrennen.

Het rijdende-apotheek-imago dat het peloton achtervolgde, hebben ze pas sinds de laatste paar jaar van zich kunnen afschudden.

Maar tegelijkertijd lijkt het nu soms alsof er tijdens die jaren geen wielrennen heeft bestaan. De prestaties werden geleverd met behulp van (excessief) gebruik van doping, maar ik kijk daarnaast ook wel weer met steeds meer genegenheid terug op de mooie momenten die het wielrennen mij destijds heeft bezorgd.

Ik aanvaard stilaan hoe de vork aan de steel zat destijds en voor mij is die periode ook wel (een beetje) aan rehabilitatie toe i.p.v. doodgezwegen te worden.

Dat is puur persoonlijk, want ik snap ook wel dat niet alles met de mantel der liefde moet worden bedekt met het risico de deur weer meer open te zetten voor valsspelers. Keihard veroordelen was op een bepaald moment broodnodig, wellicht vandaag nog steeds. Maar ondanks alles hadden ook die jaren ‘90 hun charmes.

Ik heb er op 1 of andere manier minder moeite mee dan met de Stefan Schumachers, Bernard Kohls en Riccardo Riccò’s die erna kwamen en eerder uitzondering dan regel leken te zijn geworden.

Murcia 26 december 2021 om 22:27

Ik denk dat het verschil in perceptie vooral zit in de persoonlijkheid van Indurain, hij was een stille man die niet regeerde met harde hand zoals later een Armstrong en hij was ook geen slijmjurk en pleaser als Virenque. Dat afscheid van de Vuelta van hem past bij soldaten die gewoonweg oplossen in de mist. Hij pieste naast de pot zoals velen maar speelde ook nooit een rol zoals Riis, Ullrich, Lance en de anderen wel deden. Bij mij blijft altijd die etappe rond Luik met Bruyneel op de bagagedrager hangen als de dag dat het wielervirus mij greep en niet meer los liet.

Maillot à Pois 26 december 2021 om 22:47

Nouja Alfons, eerder uitzondering dan regel… in de Tour waarin Kohl, Schumacher en Ricco geklist werden in totaal 7 renners gepakt en staan daarnaast in de top 10 onder meer Mensjov, Vandevelde, Schleck, Samuel Sanchez, Valverde en Valjavec, allemaal geschorst geweest.
Die generatie was net zo goed vergeven van de doping.

Alfons Haavers 26 december 2021 om 23:04

Heb je wellicht gelijk in dat het op grote schaal nog wel wat langer heeft geduurd, zeker in het rondewielrennen.

Op dat moment zag ik Kohl etc. toch eerder als hardleerse rotte appels terwijl ik in de periode van Indurain niks in de gaten had. Daarom hou ik er toch andere herinneringen aan over.

Maar veel verschil is er waarschijnlijk inderdaad niet. In de zin zijn mijn voorbeelden wellicht van wat te lang geleden, en had ik eerder een Mosquera moeten noemen.

Hoewel dat ook de periode van is van Horner, Wiggins, Froome en Contador en die zijn ook niet meteen onbesproken.

Zo hebben er veel een smetje op het blazoen en blijft het in het wielrennen toch wat willekeur wie toe is aan rehabilitatie en wie niet.

Maillot à Pois 26 december 2021 om 23:12

Ik heb dat gevoel ook wel, maar volgens mij komt het net omdat in die jaren redelijk wat renners gepakt werden en we er dan van uit gingen dat zij die niet betrapt werden clean waren. Wat als je achteraf alles bij elkaar legt dus zeker niet zo was.
Dat, en het feit dat ik in de periode Indurain 12-16 jaar was, en nog onbevangen wielrennen keek.

rahimns 26 december 2021 om 23:33

Wel eens met Theo, hier begon het grote valsspelen…. Conconi hielp de ploeg van Banesto met Indurain aan de Epo en de bloeddoping. Daarvoor was het nog allemaal klein bier met oa amfetamine. Daarna kwam oa Michelle Ferrari die ploegen als Gewiss hielp en de rest is geschiedenis

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair