Matteo Trentin over zijn seizoen, het WK, zijn transfer naar CCC, Quick-Step en… Mathieu van der Poel

Door , donderdag 24 oktober 2019 om 14:15
Matteo Trentin over zijn seizoen, het WK, zijn transfer naar CCC, Quick-Step en… Mathieu van der Poel

Matteo Trentin - foto: Cor Vos

Een van de absolute toppers in de Tour of Guangxi is Matteo Trentin. De Italiaan maakte in China met plezier tijd voor een gesprek met WielerFlits. “Hoe ik me voel, drie weken na het WK? Still shit! Ik blijf me de vraag stellen of ik het anders had kunnen doen? Maar uiteindelijk was Mads Pedersen die dag gewoon de sterkste.”


Laten we beginnen met een terugblik op 2019. Hoe evalueer je je seizoen?
“Je hoort me niet klagen. Ik behaalde zes overwinningen en ik was vooral regelmatig, het hele jaar lang. Al had ik het voorjaar graag betere resultaten neergezet. Ik was er altijd, maar kon het niet afmaken. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Milaan-San Remo. Ik loste de verwachtingen niet in. Dat moet beter en dat maakt deel uit van het plan voor 2020.”

Enig idee waarom je er niet in slaagde die verwachtingen in te lossen?
“Dat is een combinatie van meerdere factoren. Het niveau is hoog, hoor. Je mag in de voorjaarsklassiekers geen enkele fout maken als je wil scoren. In de Ronde van Vlaanderen had ik dan weer een mindere dag. Dan red je het niet. In Milaan-San Remo speelde ik alles of niets met mijn demarrage. Het werd niets. In Gent-Wevelgem zat ik in de ontsnapping die werd teruggepakt op tien, vijftien kilometer van de finish en sprintte ik nog zevende. Soms kan je je beter een hele wedstrijd verstoppen om de zege te pakken. Achteraf ligt toch niemand wakker van hoe het gegaan is.”

Zoals Peter Sagan in Bergen wereldkampioen werd…
“Klopt, maar zo werkt het wielrennen. Je kan voor je fans een geweldige wedstrijd gereden hebben en mee de koers en de finale kleuren, maar als je steeds weer met lege handen achterblijft, heeft dat eigenlijk geen zin.”

Je kende ook een aantal hoogtepunten. Welk is voor jou persoonlijk de mooiste?
“Mijn ritzege in de Tour is er een van. En – ook al baal ik er enorm van – mijn zilveren plak op het WK in Yorkshire. Maar prestatiegewijs steekt voor mij de Tourrit naar Bagnères-de-Bigorre er bovenuit. Ik werd pas zesde, maar zelden had ik mijn carrière zo een goede dag als daar. Eigenlijk reed ik een prima Ronde van Frankrijk. Ik presteerde ook in ritten die normaal boven mijn petje gaan.”

Trentin boekte een fraaie zege in Gap – foto: Cor Vos

Je hebt ondertussen drie Touretappes op je erelijst staan. Weet jezelf wat er uniek aan is?
“Zeker weten. In 2013 in Lyon won ik vanuit de vroege vlucht. In 2014 in Nancy was ik de snelste in een massasprint en dit jaar in Gap finishte ik solo. Mooi, hé. Nu nog een bergritje… Ik weet waaraan ik nog moet werken de komende jaren.” (lacht)

In Yorkshire had je ook iets uniek kunnen realiseren: elf jaar na Ballan in Varese Italië een wereldtitel schenken.
“(zucht) Het was echter Pedersen die iets uniek realiseerde voor het Deense wielrennen.”

Hoe voel je je, drie weken later?
Still shit! Weet je, het blijft door mijn hoofd spoken. Ik blijf me ook de vraag stellen hoe ik het anders had kunnen doen, maar ik heb nog steeds geen antwoord. Misschien moet ik me er gewoon bij neerleggen dat Mads Pedersen sterker was. Ja, ik kan excuses zoeken. Dat het een hectische en epische dag was, maar dat was het voor iedereen. Uiteindelijk bleef ik als enige van de favorieten overeind. En ik had twee koud weer-specialisten (Pedersen en Küng, red) in mijn gezelschap…”

“Ach.. Ik herinner me de Moto GP en Kenny Roberts Jr. Hij was nergens bij goed weer, maar hij was de meest indrukwekkende piloot bij ‘shit weather’. Hij reed iedereen uit het wiel. Dat is wat Pedersen in Yorkshire deed.”

Mathieu van der Poel vergat te eten, bleek achteraf. Dat was bij jou geen item?
“Is dat zo? Ik weet nog steeds niet wat er met Mathieu exact is gebeurd, maar het is ook niet gemakkelijk om te weten wat je op zo’n dag fout hebt gedaan! Ooit maakte ik hetzelfde mee in de Omloop Het Nieuwsblad, het jaar waarin Stannard zijn eerste van twee zeges behaalde (2014, red). Het regende oude wijven, het was super koud. Van het ene moment op het andere ging het licht uit. Ik voelde me nochtans goed, hé. En een minuut later was ik dood.”

“Op het WK heeft Mike Teunissen hetzelfde meegemaakt. Hij zat in de goede vlucht, maar moest plots de rol lossen. Hetzelfde verhaal met de Belgen. Geloof me, deze weersomstandigheden vergen heel veel van een rennerslijf. Als je het zelf niet hebt meegemaakt, begrijp je het niet. Ik kan me ook voorstellen dat je voor je tv zit te kijken en je je afvraagt: ‘Waarom schuift die of die nu niet mee?’ Eenvoudig hoor. Omdat die of die de benen niet – meer – heeft.”

Trentin net na de finish in Harrogate – foto: Cor Vos

Heb jij de beelden ondertussen opnieuw bekeken?
“Ja. Een aantal keer zelfs. En de sprint nog meer. Hoe Mads me met sprekend gemak voorbij reed… Of ik hem niet onderschat had? Nee! Weet je hoe we dat in Italië zeggen? Mai vendere la pelle dell’orso prima di averle ucciso. Je kan het vel van de beer niet verkopen voor hij geschoten is. Niemand heeft ooit een wedstrijd twee kilometer voor de finish gewonnen. Nog eens: de weersomstandigheden speelden meer dan hun rol. Van der Poel had de benen niet meer in de finale. Alaphilippe zat tien meter achter mij toen we aanvielen, maar hij bleef zitten. En dat geldt voor iedereen die niet mee was.”

Pedersen is 23. Evenepoel 19…
“(onderbreekt) Ik weet het, ik word oud. Nee, ik ben oud.”

Alejandro Valverde is dan weer 39. Betekent leeftijd nog iets in het moderne wielrennen?
“Valverde is een uitzondering. Zo kom je er niet elke dag een tegen. Vandaag zijn het vooral de youngsters die het mooie weer maken. Evenepoel, Hirschi, Pedersen, Bernal, Pogacar. Ook Van der Poel en Van Aert zijn nog zo jong. Het toont dat het wielrennen vooruit gaat. Er is een nieuwe generatie opgestaan.”

“Maar weet je wat ik eigenlijk geleerd heb uit dat WK? Dat niemand onklopbaar is. Dat zal ook Van der Poel geleerd hebben. Hij was dé topfavoriet. Ik zou zelf ook mijn geld op hem hebben ingezet. En toen Mathieu was gelost, zou wellicht iedereen zijn geld op mijn hebben ingezet.”

Even terug naar die youngsters. Gaan zij het wielrennen volgend jaar helemaal domineren?
“Het moeilijke voor al die jongens is om volgend jaar te bevestigen wat ze dit jaar hebben getoond. Het word niet evident, om even goed of beter te doen. Ik herinner me Tom Boonen in 2012, zijn superjaar. Het eerste wat Tom na afloop van het seizoen zei: ‘Het wordt onmogelijk om dit ooit nog over te doen.’ Greg Van Avermaet kan er intussen ook over meepraten.”

Wat Van der Poel betreft… Denk je dat zijn rivalen hun tactiek zullen aanpassen?
“Nee. Uiteindelijk rijdt iedereen zijn eigen koers. Toen hij aanviel in Yorkshire, reageerde ik in eerste instantie niet, omdat ik dacht dat ik anderen in mijn slipstream mee zou krijgen. Pas toen ik merkte dat Alaphilippe bleef zitten, maakte ik de sprong. Op zo’n moment rijdt iedereen zijn eigen wedstrijd. Natuurlijk zal hij minder ruimte krijgen in de toekomst, maar we zijn geen klassementsrenners. In eendagskoersen werkt het zo niet. Als je tégen iemand koerst, verspeel je heel dikwijls je eigen kansen om te winnen.”

“Van der Poel is trouwens iemand die zelf koers maakt. Hij is niet bang om initiatief te nemen, of om het werk op te knappen. Zijn grootste nadeel is wellicht dat hij te sterk is om tactisch te koersen.”

Hoe zie jij de evolutie van jouw carrière? Jij won ook al een Tourrit op je 23ste.
“Ik denk dat ik elk jaar een beetje progressie maak. Behalve vorig jaar dan, als je het over de naakte resultaten hebt. Ik was ook een paar keer geblesseerd. Pas in het najaar was ik opnieuw op niveau, en dit jaar zet ik toch weer een stap voorwaarts. De volgende stap moet zijn om een klassieker te winnen. Ik denk dat het kan. Al besef ik dat de jaren ondertussen voorbijgaan.”

Trentin (rechts) werd al drie keer 3de in Guangxi – foto: Cor Vos

We kunnen een aantal namen noemen van renners die bij Quick-Step vertrekken en daarna amper nog presteren. Jij bewijst nu wel dat het ook anders kan. Maar waarom lukt het sommige anderen niet?
“Moeilijke vraag. Je kan het vergelijken met de renners die vroeger Mapei verlieten. Ze vertelden toen dat ze in andere teams nooit dezelfde sfeer proefden. Ik denk dat dat de grote sterkte is van Patrick Lefevere. Hij is goed in het motiveren van mensen. Hij slaagt er ook in om op tijd wat druk te zetten, maar dan op een gezonde manier. Hij wil dat zijn renners winnen, dat het team wint. En eenmaal je in die flow zit, wil je daar deel van uitmaken.”

“Ik herinner me de allereerste wedstrijd van Cavendish voor de ploeg (San Luis 2013, red). Hij won meteen de massasprint. Twee dagen later was hij wel aan het werken voor Kwiatkowski. Dit zie je maar in weinig teams. Kopmannen als Cav werken niet snel voor iemand anders.”

En dat is de verdienste van Lefevere?
“Natuurlijk is hij niet diegene die de tactiek bepaalt, maar de ploeg draagt wel zijn DNA. Dat is gegroeid in de loop der jaren. Ploegleiders wisselen van team, maar hij is er altijd geweest en hij heeft altijd gewonnen. Ik zie hetzelfde patroon bij Team Ineos in de grote rondes.”

Hoe verklaar je dat jij wel blijft presteren?
“Ach, iedereen heeft zijn eigen verhaal. Daniel Martin presteerde goed voor hij naar Quick-Step vertrok. Hij presteerde daar ook op niveau en volgens mij doet hij het nog steeds niet onaardig. Maar wellicht vindt niet iedereen dezelfde sfeer bij zijn nieuwe team. Ook een feit: voor renners die gewoon zijn om te winnen, is het niet gemakkelijk als er plots op verschillende doelen wordt gemikt. Quick-Step heeft nog nooit een grote ronde gewonnen. Dat bepaalt mee de identiteit van de ploeg.”

Dan is het wellicht geen toeval dat je na twee jaar Mitchelton naar CCC verhuist?
“Dat was een van mijn motivaties, ja. De Yates-broers, Chaves, … Ze worden steeds meer een klassementsploeg. Dat moet je altijd in je achterhoofd houden. Dan focust CCC uiteraard meer op het klassieke werk. Dat wordt dus ook mijn grote doel volgend jaar. En in de grote rondes moeten we geen rekening houden met het klassement. Niet dat ik dat niet graag doe, maar de prioriteiten liggen anders bij CCC.”

Heb je met Greg Van Avermaet gepraat vooraleer je bij CCC tekende?
“Nee. We zijn geen buren, hé. En in de wedstrijden wordt er gekoerst. Maar dat we ploegmaats worden, lijkt me een win-winsituatie voor ons allebei. Als je een tweede kaart hebt om mee te spelen, ben je in het voordeel. Ik ben wellicht iets sneller dan Greg in een sprint met een grote groep. Hij kan aanvallen of een groep uitdunnen. Ik denk dat het zoals bij Quick-Step kan zijn. Als daar drie kopmannen zijn, en ze werken samen, kunnen ze alle drie een grote zege boeken. En win je niet zelf, maar een ploegmaat, dan is het ook leuk deel uit te maken van het winnende team.”

Als je niet te egoïstisch ingesteld bent…
“Ik ben een teamspeler. Ploegmaats werken meermaals voor mij gedurende het seizoen, maar ik geef graag iets terug. Geven en nemen. Ik geloof dat ze dan 110 procent hun best zullen doen in plaats van 100 of 98. En dat is belangrijk in onze sport om te winnen.”

Dit artikel delen:

15 Reacties

Yeez 21 oktober 2019 om 08:20

Slimme en leuke gast!

fringale 21 oktober 2019 om 08:58

Heerlijk interview van een eerlijke renner, die een goede keuze gemaakt heeft om naar CCC te gaan. Ik verwacht minstens een zege in een semi-klassieker, maar het zou ook zo maar eens meteen de hoofdvogel kunnen zijn. Dat hij enkel uitblinkt onder een zomerse zon, heeft hij op het wk wel eventjes ontkracht. Voor mij het bewijs van wat hij zelf aangeeft, weer een stap te hebben gezet.

Panache 21 oktober 2019 om 10:55

Eens, maar vergeet niet dat Trentin Europees kampioen werd in beestenweer (2018).

robert-jan 21 oktober 2019 om 09:19

Van wat ik van deze jongen zie lijkt het mij een vreselijk sympathieke gozer. Volgens mij als je een rustig overgangsritje hebt in een grote ronde kun je ontzettend met hem lachen als je eens een half uurtje naast hem gaat rijden.

havana 21 oktober 2019 om 09:19

Zeer sympathieke en ook steengoede renner! Goed interview.

thorsen 21 oktober 2019 om 09:52

Hij verdient het echt om eens een grote klassieker te winnen. Heerlijke renner om naar te kijken en zoals gezegd lijkt hij me als persoon ook heel fijn

Jan Blokland 21 oktober 2019 om 10:26

Mooi interview. Hoe oud is Trentin eigenlijk? Ik zie hem volgend jaar wel één van de grote voorjaarsklassiekers winnen. Daar is hij wel aan toe.

robert-jan 21 oktober 2019 om 14:35

30

Dolledriesoldebroek 21 oktober 2019 om 12:48

Wat had ik het hem afgelopen wk gegund na het uitvallen van mathieu..

Samlambeej 21 oktober 2019 om 16:50

Slimme coureur en verstandig mens.

VerstandOpNul 21 oktober 2019 om 18:51

Goed interview zeg!
Leuke kerel, die ook echt iets te melden heeft.. Wat hij over Lefevre zegt is interessant, en ik denk dat daar zeker een kern van waarheid in zit..

Kosmonaut 21 oktober 2019 om 19:39

Zo’n interview strooit toch bij mij wel weer wat zout in de wonden. Wat had ik hem graag wereldkampioen zien worden ipv Pedersen. Prachtige coureur en zeer sympathieke gast.

Covadonga 21 oktober 2019 om 20:54

O.b.v de tekst komt Trentin idd sympathiek over. Misschien dat de interviewer van dienst er iets over kan zeggen. Of is het interview gefilmd en kunnen we aan de hand daarvan zelf oordelen?

Nico Dick 22 oktober 2019 om 03:22

@covadonga: Trentin was vriendelijk, spontaan en maakte graag tijd. Is in deze fase van het seizoen gaat dat uiteraard iets gemakkelijker. Alle renners zijn hier toegankelijker dan anders. Maar Trentin is altijd al een sympathieke jongen geweest.

Covadonga 22 oktober 2019 om 20:14

Dank je, goed om te horen dat je het ook echt zo hebt ervaren.

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.