Mathieu van der Poel over zijn liefde voor de Limburgse heuvels

Mathieu van der Poel over zijn liefde voor de Limburgse heuvels

foto: Cor Vos

vrijdag 8 april 2022 om 08:00
Special

Het is inmiddels alweer drie jaar geleden dat Mathieu van der Poel met een sensationele zege in de Amstel Gold Race toetrad tot de beste eendagsrenners van het peloton. Sinds die beruchte 21e april in 2019 heeft Van der Poel niet meer gekoerst op de Limburgse wegen. De Amstel Gold Race liet hij vorig jaar met het oog op de olympische mountainbikewedstrijd in Tokio links liggen. Zondag keert de tweevoudig winnaar van de Ronde van Vlaanderen voor het eerst terug in de Limburgse heuvelzone.

,,Internationaal was die zege in de Amstel Gold Race mijn grote doorbraak”, keek Van der Poel terug op die bewuste zege in een interview voor WielerFlits en het Limburgse tijdschrift Nummer 1. “De finale was enorm hectisch en deze ontknoping was voor iedereen een grote verrassing. Zelf was ik dat voorjaar al dik tevreden over mijn overwinningen in Dwars door Vlaanderen en de Brabantse Pijl. Ook het optreden in de Ronde van Vlaanderen, waar ik als vierde eindigde, gaf me toen veel voldoening. Zeker omdat ik daar na alle pech en een lange achtervolging in de diepe finale nog op de laatste klim, de Paterberg, kon imponeren. Dat zijn mooie momenten. Al heb je daar achteraf weinig aan, omdat je het niet terug leest in de uitslag. Misschien is de pech van Vlaanderen dat jaar wel mijn geluk in de Amstel Gold Race geweest.”

Heb je het gevoel dat die zege in de Amstel Gold Race je een stap verder heeft gebracht?
,,Ik wist al een beetje wat ik in mijn mars had. Toch kende ik voor die Amstel Gold Race nog de twijfels of een wedstrijd van 260 kilometer op dit glooiende parcours binnen mijn mogelijkheden lag. Ik twijfelde of het net té zwaar voor mij zou zijn in de strijd met de echte klimmers en punchers. Na vijf à zes uur in de koers had ik in de gaten dat ik me vrij makkelijk van voren in het peloton handhaafde. Wanneer je van voren koerst, rij je die steile heuvels na al dat draaien en keren ook makkelijker op dan wanneer je midden in de groep moet wringen. Dat heeft me veel vertrouwen gegeven.”

Mathieu van der Poel wint Ronde van Vlaanderen 2022. Foto: Cor Vos

De Amstel Gold Race winnen in het rood-wit-blauw als Nederlands kampioen. Voelde het in 2019 voor jou ook als een thuiswedstrijd winnen?
,,Zuid-Limburg heeft steeds een speciale rol in mijn leven gespeeld. Rond mijn vijftiende, toen ik bij de nieuwelingen en junioren reed, gingen we regelmatig op trainingskamp naar Valkenburg. We verbleven dan enkele dagen in Kasteeldomein Landal bovenop de Cauberg en trokken de Limburgse heuvels of de Ardennen in. Ik reed hier graag wedstrijden en door de jaren heen heb ik er veel mensen leren kennen. Voor de Amstel hebben we het parcours verkend, maar eigenlijk hoefde dat niet voor mij. Ik ken bijna iedere weggetje in het heuvellandschap. Het voelde speciaal dat ik op de wegen waar ik als jongetje al vaak fietste nu de belangrijkste klassieker wist te winnen.”

In de jeugdcategorieën maakte ‘MVDP’ al indruk in de Limburgse koersen. In de Omloop van Margraten won hij als nieuweling in bar en boos weer door iedereen in de laatste ronde op anderhalve minuut te rijden. In de Omloop van de Maasvallei keerde de huidige kopman van Alpecin-Fenix vanuit verloren positie terug door drie minuten goed te maken en wist hij vervolgens nog de wedstrijd te winnen. Dat waren al straffe prestaties.

Foto: Cor Vos

,,Die aankomst in Margraten zie ik nog zo voor me. Ik weet dat ik in de jeugdcategorieën graag in Limburg koerste omdat je op die heuvels op die leeftijd het verschil kan maken. Héél anders dan de wedstrijden in Brabant waar het vlak was. Bewust zochten we die lastigere wedstrijden op. Ons pa kent Limburg natuurlijk ook goed. Hij benadrukte dat je als jonge renner sterker kon worden door bergop te rijden. Juist die Limburgse heuvels pasten goed in mijn trainingen voor het crossen waar het ook om korte en explosieve inspanningen gaat.”

Wat is je favoriete klim in Limburg?
,,Camerig, omdat die iets langer is en geleidelijk omhoog loopt. In de trainingen doe ik dit soort klimmen het liefst, terwijl in een wedstrijd de steilere klimmen me juist beter liggen. Dat klinkt als een tegenstelling. Soms doe je echter op een training iets liever dan in een koers. De laatste jaren ben ik een paar keer op hoogtestage in Livigno in de Italiaanse Dolomieten geweest. Daar rij ik graag de lange cols op, terwijl dat niet mijn favoriete bezigheid in een wedstrijd is. Misschien komt dat omdat ik in het hoogtegebergte niet met de besten omhoog kan en daardoor extra moet afzien. In mijn eigen tempo in de training vind ik die bergpassen juist schitterend.”

Dit artikel delen:

20 Reacties

vanSpringel 7 april 2022 om 17:12

Nou, lijkt wel een interview met mij.
Eveneens een Limbofiel.

girardengo 7 april 2022 om 17:24

Ik ken ook nog alle weggetjes van vroeger;-)

Michelangelo 7 april 2022 om 17:34

Ook de stille zandpaadjes zeker ;-)

En OT: als je daar de weg een beetje kent, dan is het zoveel makkelijker koersen lijkt me. Is overigens ook de enige koers die ik liever op de NOS kijk dan op Sporza, omdat ze ook bij de NOS gewoon weten waar ze rijden en wat eraan komt.

Geit in mijn Kelderman 7 april 2022 om 17:35

En omdat ze bij de Belg nog wel eens geringschattend doen over AGR. Dit jaar is het deelnemersveld bedroeven door de swap met PR, maar normaliter hoort het qua bezetting bij de absolute top qua koersen.

Mwielerfan 7 april 2022 om 21:22

Precies, juist omdat net als bij strade zowel kasseien klassiekers renners als punchers en klimmers kans maken

Marco Willems 7 april 2022 om 18:02

Voor mij blijft de Keutenberg de mooiste. De snelle aanloop, dan draaien naar het smalle Engwegen straatje, twee korte bochtjes, een stijl stukje naar een kort vlak plateau en dan harkend beginnen aan de stijlste klim van Nederland met vervelende uitloper.

Het is jammer dat ie altijd net iets te ver van de finish heeft gelegen

zacht 7 april 2022 om 18:36

Maak eens een rondje en keer terug, de Doodeman is mijn favoriet, die doet nog meer pijn.

Michelangelo 7 april 2022 om 20:49

@Zacht,
Inderdaad een “vergeten klim”. En een rotzak! Meestal ben ik de Doode man als ik boven aan kom.

Mwielerfan 7 april 2022 om 21:23

Wist je dat ze in het dorp keutenberg pas in 63 stromend water kregen? Oa door een brand de jaren ervoor waarin iedereen honderden meters onderaan uit de bron water moest halen, waardoor fors deel van het dorp afbrandde

Romāns Vainšteins 8 april 2022 om 10:01

Het cultuurlandschap is fraai maar dat uituileballen van exact welk klimmetje wat mogelijk zuszo is mij wat te gedetailleerd. Stukje de grens over een tigvoud aan sportiviteit, alleen stad Luik zelf al liggen er minimaal 10 doodemannen en eronder misschien wel 2000. Wat ik daar allemaal aan idiote moeilijke weggetjes tegengekomen ben is onbeschrijfelijk, vaak ook gewoon in niets eindigend.

Asje Menou 7 april 2022 om 20:42

Eens wat betreft de venusheuvels, en ook wat de winst van Matje betreft. Verder reken ik op Parijs Roubaix, vier etappes in de tour, en vijf keer ritwinst in de Giro.

Bobby Solo 7 april 2022 om 20:50

Spring geregeld de auto in om vanuit hartje Nederland af te zakken naar Valkenburg, op de fiets te springen en gewoon te genieten van de schitterende omgeving en die heerlijke pukkels. Natuurlijk met 2 vingers in de neus Neerlands mooiste stuk natuurschoon. Benieuwd waar Mathieu deze keer het verschil wil maken.

Romāns Vainšteins 8 april 2022 om 00:45

Mooi cultuurlandschap. Nooit verkloot door verkaveling en goed onderhouden. Noordoost Twente heeft dat ook. Wel hier en daar wat openluchtmuseum achtig.

FDJ 8 april 2022 om 09:43

Absoluut het mooiste stukje Nederland om te fietsen. Mag ook graag net de Belgische grens over wippen op drukke dagen en bijvoorbeeld de weg rue de beusdael meepikken.

Jean Dumas 8 april 2022 om 12:04

Die hoek bij Epen is het allermooiste, met de afdaling van de Eperheide, het Geuldal en de beklimming van de Camerig.

Jean Dumas 8 april 2022 om 11:46

Typisch Ray-artikel met Limburgse brille en terechte complimenten voor de heuvels, maar Mat heeft helemaal niks met plaats en tijd, die wil gewoon winnen.

Wheely 8 april 2022 om 12:04

Zou je denken? Natuurlijk gaat het hem om winnen maar volgens mij hecht Mathieu juist enorm aan symboliek en de zaken zoals locatie en moment die daarbij horen. Zie zijn overwinning in de Tour voor zijn opa en de heilige grond van de RVV. Hij heeft niet voor niets weer de AGR als hoofddoel. Hij houdt volgens mij net zo goed van een mooi verhaal als de journalisten en de fans.

Jean Dumas 8 april 2022 om 12:07

Ja je hebt gelijk, als het gaat om familiale zaken, dus waar hij als jongere heeft gereden en zo. Maar wat ik bedoel is dat Ray er een stukje Limburg-promotie heeft uitgetrokken.

Wheely 8 april 2022 om 12:31

Ja dat is wel duidelijk, de ene persoon is nou eenmaal trots op Limburg en de ander op Zeeland. ;)

KennyKlimmen 8 april 2022 om 13:52

Persoonlijk vind ik het rotpuisten daar in Limburg. Te kort om fatsoenlijk in je ritme te komen en te lang voor de macht… Vanaf de Ardennen ga ik het omhoog rijden pas waarderen.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair