Jonas Vingegaard beseft dat hij fout maakte in Tour-voorbereiding: “Parcours verkeerd begrepen”
Door een valpartij in de vijftiende etappe kon Jonas Vingegaard de Tour de France voor het eerst in zijn carrière niet uitrijden, maar ook voordien werd duidelijk dat de Deen de mindere was dan Tadej Pogacar. Met name op de kortere hellingen slaagde hij er niet in om de Sloveen te volgen, en dat is volgens de kopman van Visma | Lease a Bike een fout.
Na veertien etappes volgde Vingegaard op vier en een halve minuut van Pogacar. Veel, maar bij zijn ploeg bleven ze volhouden dat het gedeelte van de Tour dat de Deen het best lag, nog moest komen. Zelfs in de bewuste etappe waarin hij viel, nam de ploeg de controle, met het geloof dat hij het kon afmaken op het terrein waar hij het meest geschikt voor is: de lange beklimmingen.
Eerder bleek de explosiviteit van Vingegaard niet op het niveau van de voorgaande jaren. Toen wist hij Pogacar wel te volgen op hellingen als de San Luca (2024) en Rampe Saint-Hilaire (2025). Nu lukte dat in de etappes 10 en 14 helemaal niet. “Het is duidelijk dat je moet nadenken over hoe Pogacars sterkte zich verhoudt tot die van mij”, zegt Vingegaard daarover bij het Deense Feltet.
“We hebben de Tour de France dit jaar misschien een beetje verkeerd begrepen. We hebben mij beter gemaakt op de langere klimmen. Misschien hadden we juist moeten bedenken dat ik wat explosiever had moeten zijn en wat beter naar het parcours moeten kijken. Anderzijds: het is natuurlijk heel lastig om explosief te worden als je de Giro hebt gereden.”
Door de Giro mee te nemen – en te winnen – was de specifieke Tour-voorbereiding van Vingegaard bijvoorbeeld korter. “Dat is iets waar je achteraf over praat. Het is natuurlijk makkelijk praten achteraf. Het is iets waar over gaan overleggen en bekijken wat er vanaf nu gaat gebeuren. Dan zien we wel wat zij ervan vinden. Ik heb mijn ideeën, zij hebben misschien de hunne. We zullen zien.”

Ik zou zeggen: wees blij dat er nog een ploeg is die het probeert.
Ik snap wat je zegt en ik herken dat ook wel. Aan de andere kant ben ik wel met MZ89 eens dat we blij mogen zijn dat Vinegaard en Visma het iig nog proberen.
Ondanks dat het vooraf duidelijk is dat Vinegaard zo goed als kansloos is gaf zijn aanwezigheid toch nog een heel klein beetje smaak aan de koers. En ook al is dat heel beperkt je merkte het wel meteen op het moment dat hij wegviel.
Zonder Vinegaard is het gat met de rest zo groot dat Pogacar zich echt nergens meer zorgen meer over maakt en kan doen en laten wat hij wil: ritzege laten lopen in het voordeel van Evenepoel, op de Alpe zonder achterom te kijken op de vluchters jagen en een hele etappe lang Del Toro babysitten.
Maar alle gekheid op een stokje. Groot gelijk natuurlijk. Al zie ik geen "normale" omstandigheden waarin Vingegaard (of enig ander renner) Pogi kan kloppen in een grote ronde en zou ik eendagskoersen vernauwen tot MSR en PR.
Ik zou vooral blij zijn met de Giro winst en alle andere overwinningen dit seizoen.
Jonas en Visma is het met heel veel inzet tenminste nog 2 keer wel gelukt om Pogacar te verslaan en we mogen blij zijn dat die renner en ploeg het tenminste proberen.
En waarom ook niet? Vorig jaar stond Pogacar op breken, fysiek en mentaal had hij het ook zwaar. Er is maar weinig voor nodig geweest waardoor Jonas alsnog de eind overwinning had kunnen pakken.
Kortom, bij voorbaat opgeven slaat nergens op en wees blij dat we renners en ploegen hebben die het tenminste proberen.
Niet echt, de Tour vorig jaar was even 'spannend' als die van dit jaar.
Sieraard voor de sport vind ik wat ver gaan. Zeker een hele goede renner maar ook een saaie renner. Hij koerst niet met z'n hart maar volgt de aanwijzigingen van de ploegleiders. Ik geloof ook niet dat er veel jongens of meisjes zijn die willen gaan koersen nadat ze Vingegaard hebben zien rijden. Het ziet er niet naar uit alsof hij het echt leuk vind. Dit in tegenstelling tot Pogacar of Van der Poel.
En Vingegaard kon de TdF in 2022 winnen omdat Jumbo Visma Pogacar kon bestoken met Vingegaard en met Roglic. Dat was zelfs Pogacar te machtig. Alles in opdracht van de ploegleiding.
In 2023 kon Vingegaard de TdF winnen omdat Pogacar twee botjes in z'n hand brak na 'n val in LBL en daardoor geen goede voorbereiding had.
In beide rondes heeft Vingegaard mijn hart niet sneller doen kloppen.
Dat Vingegaard jouw hart niet heeft gestolen dan kan natuurlijk en dat jij hem saai vindt kan ook, maar schrijf het dan niet als een zekerheid dat Vingegaard een saaie renner IS.
jaren op uitblonk....de langere steile beklimmingen, maar
trainen aan zijn explosiviteit kon er in zijn workload niet meer bij ?
Net zoals hij blijkbaar ook niet getraind had op zijn daal en bochten-
techniek, die er maar belabberd uitzag ?
Er is een duidelijk besef bij Jonas dat hij gezichtsverlies geleden
heeft in alvast 2 etappe's maar met deze povere drogredenen
nadien afkomen maakt het nog erger. Wetende dat hij na reeds
9 grote rondes gereden te hebben helemaal geen exacte inschatting
van enkele etappe's nodig had, om te weten dat je deels ook explosiviteit
nodig ging hebben.
Veel reacties gaan erover dat Pogacar sowieso op beide disciplines beter is. Maar dat interesseert Jonas niet. Hij wil het etappeschema zo vertalen naar de voorbereiding dat zijn eindtijd zo laag mogelijk is. Of Pogacar dan sneller is, dat ziet'ie dan wel weer.
Zie hem dit jaar geen potten meer breken, maar wel benieuwd waar hij zich volgend jaar op richt. De Tour en dan de vorm doortrekken naar het klimmers-WK in augustus?
Precies zoals gepland, behalve de val veroorzaakt door Campenaerts.
Verder, Giro en voorbereidings koersen gewonnen, op koers voor plek 2 in de Tour. Meer dan goed, kers op de taart ontbreekt alleen
En ja, Pogi is bijna onoverwinnelijk maar de enige die hij vreest is Vingegaard.