Aan het eind van vorig jaar werd in een persbericht van Skil-Shimano bekend gemaakt dat neo-prof Job Vissers geen nieuw contract kreeg aangeboden van zijn ploeg. Na het NK van 27 juni reed hij geen koers meer voor de ploeg, en in hetzelfde persbericht stond toen pas voor het eerst gemeld dat hij neurologische klachten had. In een interview met het Eindhovens Dagblad kijkt hij op afgelopen seizoen terug.

Vissers: “Ook al was het voor mij dan einde carrière bij Skil, dat persbericht deed me goed. Daarmee onderkende de ploegleiding dat ik neurologische klachten had. En mijn afwezigheid in het peloton werd ermee verklaard.” Na winst in de Ronde van Overijssel ging het geleidelijk minder. In mei had de Erpenaar al klachten die hij niet kon verklaren, voelde dat hij kracht miste en daarbij kwamen klemmende en pijnlijke gevoelens rond enkels, voetzolen, onderbenen, handen en gezicht.

Later bezocht de 26-jarige renner een neuroloog in het ziekenhuis van Heerlen, waarna bleek dat het vitamine B6-gehalte op drie keer de gehanteerde bovengrens zat, wat meestal veroorzaakt wordt door voedingssupplementen. Hier heeft Vissers echter nooit met een beschuldigende hand naar gewezen; het gaat de renner meer om het feit hoe de ploegleiding zijn afwezigheid behandelde. “Dat is iets voor de ploegleiding. Ik had genoeg aan mezelf, weer gezond worden had mijn prioriteit. Waarom de ploegleiding niets over mijn toestand naar buiten bracht, weet ik niet.”

De ploegleiding stelde hem ondanks het advies van de neuroloog, die het uit medisch perspectief onverantwoord vond te koersen, op in Japan. Volgens de ploegarts moest Vissers, die op die dag een onderzoek had in het ziekenhuis, de afspraak maar verzetten. Vissers reed niet, omdat hij daartoe niet in staat was.

Medio september kreeg de renner bezoek van het ploegmanagement, in de veronderstelling dat deze eens op ziekenbezoek kwam. Het bleek echter te gaan om een seizoenevaluatie: “Volgens de ploegleiding waren mijn klachten het gevolg van het feit dat ik als wielrenner de lat te hoog had gelegd. Dat kwam voor mij als een verrassing, het was ook volledig uit de lucht gegrepen. Ik voelde geen begrip voor mijn situatie en wat het met me deed.”

Later, nog voor het afsluitende gesprek met de neuroloog waarin Vissers te horen kreeg er verstandig aan te doen nooit meer voedingssupplementen te gebruiken, kreeg hij een brief van de ploegleiding met de mededeling dat zijn contract niet werd verlengd. “Ik hield er al rekening mee, toch voelde het als een klap in mijn gezicht.”

Vervolgens volgden er nog twee gesprekken met teammanager Iwan Spekenbrink. “Het was er mij om te doen dat de ploegmanager zich een keer verplaatste in mijn situatie, dat hij oor had voor wat ik had meegemaakt. Hij vond dat ik mezelf in een slachtofferrol had geplaatst. Ik heb het gesprek gewoon over me heen laten komen. Tegen iemand ingaan die over bepaalde zaken heel anders denkt, had geen zin.”

De renner overweegt nu een maatschappelijke stage. “Het leven gaat verder. De kans dat ik nog een profcontract krijg, is nihil.” Vissers is afgelopen jaar cum laude afgestudeerd als scheikundig technoloog en heeft inmiddels al een promotieplek aangeboden gekregen.