Julian Dubbeld, Raymond Kerckhoffs

• zondag 28 december 2025 om 07:16 • Volg in Google

Interview Plezier is één van de belangrijkste drijfveren in topsport. Bij Thymen Arensman ging de knop helemaal om na een mentaal en fysiek zwaar 2024. Terug naar de basis was het devies. Het heeft de Nederlander terug op de goede weg gezet. Nu hij weer met plezier fietst gaat het stukken beter. “Als je je goed voelt, dan vallen de dingen meestal ook goed”, zei Arensman dit jaar in gesprek met RIDE Magazine. Op dat moment wist hij nog niet dat hij later twee Tour-etappes zou winnen.

Van Andorra naar Beesd. Het zijn bijna 1.400 kilometer. Voor Thymen Arensman staat deze rit sinds het najaar van 2024 bekend als de tocht van de bevrijding. Hoewel bondscoach Koos Moerenhout hem al had geselecteerd voor het WK wielrennen in Zürich, besloot hij de mondiale titelstrijd af te zeggen voor deze fietsvakantie met zijn zwager Guy.

“Het was na de zware teleurstelling in de Vuelta a España gewoon een prioriteit”, blikt Arensman terug. Hij had de Spaanse ronde moeten verlaten na een coronabesmetting. “Ik was het plezier in het wielrennen voor een groot deel kwijt en keek heel erg naar zo’n ontspannen fietstocht uit. Het team vond het ook belangrijk dat ik dat deed, want zij hadden natuurlijk ook gezien dat het niet super ging.”

Het idee om op fietsvakantie te gaan, kwam van zijn zwager. Als er iemand iets weet over plezier maken op de fiets, is hij het wel volgens Arensman. “Guy is écht een wielerliefhebber, iemand die de romantiek van het wielrennen inziet. Tijdens zijn studententijd heeft hij heel lang bij de Utrechtse studentenwielervereniging De Domrenner gezeten en daarna richtte hij de Wielerclub Domkop op, waarbij je dan op zaterdag een rondje gaat fietsen en ‘s middags in het café gaat zitten om Kwaremontjes te drinken.”

Samen met zwager Guy op fietsreis – foto: Thymen Arensman

Precies zo’n relaxte blik op de wielersport kon Arensman wel gebruiken na de Vuelta waar hij zich zoveel van had voorgesteld, maar waar hij voor het tweede jaar op rij moest opgeven. Weg droom, weg het harde werk van ruim drie maanden speciaal voor die grote ronde. Hij besefte als geen ander dat hij het plezier in het wielrennen weer terug moest vinden en een bikepack-vakantie van goed anderhalve week leek hem een zalvende pleister op deze mentale wond.

“Het doel was echt om plezier te maken en de romantiek van het wielrennen weer een beetje terug te vinden”, gaat hij verder. “We wilden dat doen door gewoon te stoppen bij mensen aan het einde van de dag en te vragen of we bij hen konden slapen. Bijna iedereen zei meteen: ‘Ja, je hebt tegenwoordig ook gewoon internet waar hotelletjes en b&b’s op staan’. Alsof wij dat niet wisten.”

Arensman en Guy grepen terug op de Nederlandse stichting Vrienden op de Fiets, waarbij je via de website op zoek kunt naar logeeradressen van andere fietsers of wandelaars in heel Europa. “Misschien is het niet helemaal de romantiek waar we naar zochten, maar toch ook wel weer een beetje. We hebben superveel leuke gesprekken gehad en voor mij scheelde het ook wel weer een beetje stress. Ik moest natuurlijk continu mijn whereabouts doorgeven en dan is het wel handig als je een paar adressen hebt geboekt om dat niet steeds last minute te hoeven doen.”

Frankrijk ontdekken

De romantiek zat hem in het ontdekken van Frankrijk, gaat Arensman verder. Hoewel hij hier in 2018, met zijn tweede plaats in de Tour de l’Avenir achter ene Tadej Pogacar, één van zijn grootste successen op de fiets behaalde, was het voor de Nederlander een nog relatief onbekend land. Zo vaak fietst hij er namelijk niet, vergeleken met landen als Spanje, Italië of Nederland.

“Ik heb ontdekt dat Frankrijk een supermooi land is. Ook de steden zijn heel leuk. Elke dag planden Guy en ik ook wat dorpjes of steden waar we dan per se doorheen wilden rijden. Op de stukken tussen de dorpen en steden zat hij dan in het wiel, maar als we dan eenmaal in een dorp of stad kwamen, gingen we naast elkaar rijden om het dorpje te bekijken, hoe de huizen zijn en wat de geschiedenis is.”

Arensman kon in die ritten zijn passie voor geschiedenis dus helemaal kwijt. De Gelderlander studeerde tussen 2018 en 2020 geschiedenis aan de Universiteit Utrecht, maar stopte daar uiteindelijk mee omdat het niet meer te combineren was met een carrière als topsporter. De passie is er echter altijd in blijven zitten. Zo vertelt hij dat graag naar Carcassonne wilde tijdens de bikepack-vakantie, omdat het een van de best bewaarde middeleeuwse steden ter wereld is.

“Carcasonne stond heel hoog op mijn lijstje. Tegen Guy had ik vooraf al gezegd: we gaan 100 procent door Carcassonne rijden, jij vindt dat ook leuk. Dus hebben we dat gepland, ook al reden we er al na dertig kilometer tijdens onze tweede dag doorheen. We moesten en zouden in het oude centrum gaan lunchen. Liepen wij met onze wielrenschoenen rondjes door zo’n oude vestingstad. Dat was echt goud, met al die verdwaasde blikken van de mensen die naar ons keken.”

foto: Thymen Arensman

Vanaf Carcassonne reden Arensman en Guy in iets meer dan een week en lange vele Franse mairies – ‘Guy wilde die stadshuizen in elk dorp heel graag zien’ – terug naar Nederland. De twee deden onder meer het Centraal Massief en de Auvergne aan, waar werd overnacht, en een bijzonder gezellige rustdag genomen, bij Arensmans oud-ploeggenoot Romain Bardet.

“Ik heb die dagen echt geleerd om weer te genieten van het fietsen. Het zijn misschien geen specifieke momenten, maar ik vond het heel lekker om een beetje om me heen te kijken of om colletjes op te rijden met de speakers op mijn stuurpen. Het meest avontuurlijke was denk ik de dag dat we meer dan 250 kilometer reden. Dat had ik echt nog nooit gedaan, maar moesten we wel doen omdat we wisten dat het de dag erna zou gaan regenen. Die dag hebben we onze finish zo vaak voor ons uitgeschoven.”

“Door al die verschillende omgevingen te zien, kom je er weer achter hoe mooi het fietsen eigenlijk is. Thuis is het natuurlijk ook heel erg mooi, maar het is toch altijd een beetje hetzelfde. Je kijkt ‘s ochtends op TrainingPeaks en je ziet je training, vervolgens kies je een rondje die past bij de training. Het is toch een beetje een sleur, achter alles zit een idee. En nu was het van: hé, die weg ziet er leuk uit, laten we die nemen.”

Rijzende ster

Arensman is op (inmiddels) 26-jarige leeftijd nog steeds een rijzende ster in de wielerwereld. Na zijn tweede plaats in de Tour de l’Avenir achter Tadej Pogacar in 2018 dacht Nederland dat ‘we’ er een potentiële Nederlandse rondewinnaar bij hadden. Sindsdien heeft Arensman mooie dingen laten zien. Hij won de koninginnenrit in de Vuelta a España in 2022 voor Primoz Roglic en Remco Evenepoel en eindigde dat jaar als vijfde in het algemeen klassement. In de twee jaren die volgden kwamen daar nog twee zesde plaatsen in de Giro d’Italia bij.

Ondertussen knaagde het onbehagen meer en meer aan Arensman. De druk van de buitenwereld was groot, maar nog groter was de druk die hij zichzelf oplegde. In de Giro d’Italia van 2024 moest het gebeuren voor Arensman, maar stond hij bijna overtraind – met een torenhoog stresslevel – aan de start in Turijn, waarna hij in de eerste ritten meteen vijf minuten aan zijn broek kreeg. In de laatste twee weken kwam Arensman er nog doorheen, maar na afloop van de Giro overheerste toch het zware gevoel. In de Vuelta enkele maanden later werd Arensman dus ziek en gaf hij gedesillusioneerd op. Wéér een illusie armer en een deceptie rijker. Opgebrand, voelt Arensman zich. Het plezier in de sport was langzaam weggeëbd.

“Het is iets wat zich in de afgelopen jaren had opgebouwd”, vertelt hij daarover. “In mijn eerste jaren als prof in 2020 en 2021 was alles supernieuw, ik voelde en kreeg helemaal geen druk vanuit de ploeg. Maar in 2021 liet ik veel potentieel zien en werd ik steeds meer uitgespeeld als kopman. Dan moét je klassementen gaan rijden. Ik probeerde mezelf te pushen, omdat je denkt dat dat je beter maakt en dat dat goed voor je is. Voor mij is het ook gewoon een persoonlijkheidskwestie. Ik heb altijd wel in me gehad dat ik net even iets meer deed dan op mijn trainingsschema stond, maar in 2024 werd het wel heel extreem. Op een gegeven moment moet je dan je hoofd stoten om weer terug te komen.”

foto: Thymen Arensman

Daarom was de fietsreis van Andorra naar Nederland ook een noodzakelijke break. Na thuiskomst zat Arensmans wielerseizoen er nog niet op. Zoals met zijn ploeg INEOS Grenadiers afgesproken, reisde hij nog af naar Italië om daar de Giro dell’Emilia, Tre Valli Varesine, Gran Piemonte en de Ronde van Lombardije te rijden. In die laatste wedstrijd reed Arensman ruim 170 kilometer in de aanval, waarna hij strandde op plek vijftien in Como. Verreweg zijn beste uitslag in een monument tot nu toe.

“Ik vond het mooi om zo aanvallend te rijden en op die manier het seizoen op een goede manier af te sluiten. Ik had misschien niet mijn allerbeste vorm, maar dan zie je dat als je echt gemotiveerd bent en je er zin in hebt, je ook een heel eind kunt komen. Als ik me de hele tijd op trainingen zo aan het uitwringen ben en ik krijg er geen resultaten voor terug, dan kan ik er maar beter plezier in hebben. Uiteindelijk blijkt dat misschien ook nog wel beter te werken, hoop ik dan.”

Met die les op zak ging Arensman de winter in van 2024: meer plezier hebben, zichzelf minder uitwringen. Hij veranderde ook van trainer. Na jaren samenwerking nam hij afscheid van Dajo Sanders, met wie hij ook al tijdens zijn DSM-periode samenwerkte. Arensman wordt nu gecoacht door de Spanjaard Adrian Lopez, die toevallig ook zijn buurman in Andorra is.

“Het is soms goed om uit je comfortzone te stappen. Wat de verschillen tussen de twee trainers zijn? Niet zo heel veel, ze doen net ietsje andere dingen. Ik ga bijvoorbeeld sinds de vorige winter voor het eerst naar de gym. En ik luister misschien iets meer naar hem, dat heb je denk ik als je met een nieuw iemand omgaat”, legt hij uit. “Dat is ook logisch uiteindelijk.”

Lessen van Tom Dumoulin

Het grootste verschil kwam echter uit zichzelf, zo hoorden we ook al begin maart toen Tom Dumoulin bij Arensman kwam om te praten over het mentale aspect van de wielersport en de obsessieve focus op marginal gains. “Ik heb aan die ontmoeting met Tom veel gehad. Jullie hebben natuurlijk alles uit de podcast gehoord, maar ook in onze gesprekken zonder microfoon erbij heeft Tom veel gedeeld. En hij wil dingen blijven delen, ik mag hem altijd bellen. Dat heb ik in de Ronde van de Algarve, toen het weer wat minder ging, ook gedaan.”

“Eigenlijk hebben Tom en ik een beetje dezelfde dingen meegemaakt. Tom zegt ook: iedereen probeert zich maar te bewijzen en de nieuwe marginal gain op de markt te brengen, maar je kunt jezelf er helemaal in verliezen. Probeer iets meer happy te zijn, daar ga je óók harder van fietsen.”

Precies dat probeerde Arensman dit seizoen te doen. Dat betekende ook dat het in trainingen er wat rustiger aan toe gaat. In tegenstelling tot de aard van het beestje. “Het was in januari gewoon echt heel relaxed op hoogtestage in Tenerife. Ik denk dat ik bijna elke dag ben gelost op de slotklim, het maakte me helemaal niet zoveel uit als iemand harder omhoog reed. Normaal raakte ik dan altijd een beetje gestresst, ook als ik zag dat mijn wattages minder hoog waren dan zou moeten, maar nu vertrouw ik erop dat dat in koers wel komt, dat ik dan wel die 50 of 100 watt extra kan rijden.”

“Maar ik zal jullie nog een voorbeeld geven: ik werk sinds begin 2025 ook niet meer met een nutritionist. Misschien werk je met een nutritionist wel met het ideale plan, maar voor mij werkte het niet. Ik eet gewoon wat ik wil en luister naar mijn lichaam. Ik heb de afgelopen jaren genoeg geleerd over voeding, dus ik heb zelf ook wel een basic understanding van voeding. Het is allemaal geen rocket science.”

“Je weet wel hoeveel koolhydraten per uur je nodig hebt en het mag ook duidelijk zijn dat je op een rustdag minder moet eten tijdens een dag waarop je zes uur traint. Het is gewoon logisch nadenken en ook naar mijn gevoel luisteren. Als ik zin heb in een stukje chocola: prima. Maar dan neem ik tegenwoordig wel puur in plaats van melk. Vroeger zou ik dat achterwege gelaten hebben. Het dan bewust niet eten kostte me achteraf al bijna meer energie dan als ik dat stukje chocola gewoon in mijn mond had gestopt.”

Arensman en Pogačar in de Tour de France 2025 – foto: ASO

Meer van dit soort speciale wielerverhalen lezen? Het volledige interview met Thymen Arensman was eerder te lezen in de RIDE Magazine Zomergids 2025. In elk magazine lees je een bijzonder achtergrondverhaal of interview met óf over de toppers uit het peloton. Profiteer van de December Deal, waar je de nieuwste Najaarsgids en Wintergids 2025 krijgt voor maar €14,95, of kies voor een jaarabonnement.