INEOS Grenadiers heeft zijn derde ritzege in de Giro d’Italia beet. De Britse formatie won eerder al twee etappes met Filippo Ganna, vandaag was het Jhonatan Narváez die als eerste over de streep kwam. De Ecuadoraan bleek in een kletsnat Cesenatico de sterkste vluchter. João Almeida blijft leider.

We zijn halverwege de Giro d’Italia en vandaag besloot de organisatie Marco Pantani nog maar eens te eren door een etappe in en rond Cesenatico, de woonplaats van de vroeg gestorven Italiaanse klimmer, in te plannen. Het leek een ideale etappe voor de durfallen in het peloton, met onderweg de nodige beklimmingen. Na de laatste helling was het nog dertig kilometer tot de verlossende eindstreep in de kustplaats.

Omvangrijke vlucht 
Onder niet al te zonnige omstandigheden werd even voor het middaguur de twaalfde etappe afgetrapt. Een half uur later wisten dertien sterke renners elkaar te vinden en weg te rijden uit het peloton. De namen: François Bidard, Simon Pellaud, Manuele Boaro, Mark Padun, Cesare Benedetti, Joey Rosskopf, Jesper Hansen, Simon Clarke, Albert Torres, Victor Campenaerts, Jhonatan Narváez, Maximiliano Richeze en Etienne van Empel.

foto: Cor Vos

Campenaerts, Rosskopf, Clarke, Van Empel en Pellaud zagen we sinds de start in Monreale al vaker in de aanval, voor renners als Padun, Benedetti, Torres en Richeze was het de eerste keer dat ze meezaten in de vroege vlucht. Het peloton liet begaan en liet de voorsprong al snel oplopen tot ruim zes minuten. Tussen de kopgroep en het peloton zagen we nog een renner van Movistar spartelen: Hector Carretero leek bezig aan een onvervalste Chasse patate.

De plakbidon van Carretero
Carretero deed nog een poging om de oversteek te maken naar de koplopers, maar bleef lange tijd hangen op twee minuten en had wat hulp van de ploegwagen (Carretero profiteerde optimaal van een wel erg opzichtige plakbidon) nodig om het laatste gaatje te dichten. In het peloton reden de mannen van Deceuninck-Quick-Step een rustig tempo voor leider Joao Almeida, waardoor de vluchters ruim dertien minuten konden uitlopen en mochten dromen van de dagzege.

Met nog ruim 120 kilometer op de koersteller besloot NTT Pro Cycling plots het voortouw te nemen in het peloton. De Zuid-Afrikaanse formatie nam niet voor het eerst deze ronde het initiatief en wist al snel zeven minuten van de voorsprong af te doen. Was kopman Domenico Pozzovivo, de nummer vier in het algemeen klassement, erop gebrand om een Pantani-esque zege te boeken in Cesenatico? Dan moesten de vluchters wel eerst worden ingerekend.

foto: Cor Vos

NTT zorgt voor een serieuze schifting
Door het vele klimwerk tijdens de etappe werd de kopgroep langzaam maar zeker uitgedund. Het beloofde een pittige finale te worden richting de laatste rustplaats van Marco Pantani, ook al omdat het begon te regenen in het noordoosten van Italië. Onder impuls van NTT werd het peloton stevig gedecimeerd, zo moesten rappe mannen als Arnaud Démare en Peter Sagan passen. En ook vooraan werden de mannen van de jongens gescheiden.

Op de flanken van de Madonna di Pugliano (9,1 km aan 5,5%) spatte de kopgroep uiteen. Rosskopf, Pellaud, Hansen, Narvaez, Boaro, Padun en Bidard bleven vooraan over, op korte afstand gevolgd door een dapper vechtende Van Empel. De zeven koplopers hadden op de top van de Pugliano nog een voorsprong van ruim vier minuten op de groep der favorieten, maar moesten nog wel zestig kilometer overleven richting de streep.

Narváez en Padun vinden elkaar
In de spekgladde en daardoor verraderlijke afdaling van de Pugliano zagen we Clarke helemaal naar voren schieten. De Australiër, vorig jaar nog tweede in de door Mathieu van der Poel gewonnen Amstel Gold Race, had bergop moeite om het tempo te volgen, maar dit belette hem niet om bijzonder hard naar beneden te gaan. Clarke wist samen met Narváez en Padun weg te rijden bij de overige medevluchters, op weg naar een volgend klimmetje.

foto: Cor Vos

Clarke, Narváez en Padun begonnen gezamenlijk aan de Passo delle Siepi, de voorlaatste beklimming van de dag en eentje die niet meetelde voor het bergklassement. Clarke moest al snel weer voor zijn eigen tempo kiezen en zijn twee vluchtgezellen laten gaan. Narváez en Padun wisten elkaar te vinden en besloten alles te geven richting de finish. Clarke verloor steeds meer terrein, de overige vluchters keken al snel tegen een achterstand van twee minuten aan.

Pozzovivo demarreert, maar komt niet weg
In het peloton zagen we nog altijd twee renners van NTT op kop rijden voor Pozzovivo, maar de blauw-zwarte formatie had al enkele figuurlijke jasjes uitgedaan. De meeste kopmannen zaten geïsoleerd en moesten zelf naar de ploegleiderswagen voor een regenjasje of laatste bidon. De favorieten voor de eindzege kwamen inmiddels al niet meer in aanmerking voor de ritzege, aangezien de voorsprong weer was opgelopen tot ruim zeven minuten.

Toch werd er in de groep der favorieten niet aan een slakkengangetje doorgereden. Integendeel: de favorietengroep bestond nog maar uit een vijftiental sterke renners, al waren de belangrijkste klassementsrenners nog altijd mee. Rozetruidrager Almeida, Wilco Kelderman, Pello Bilbao, Vincenzo Nibali en Jakob Fuglsang: ze wisten een eerste serieuze schifting te overleven. Vlak voor de top van de Gorolo zagen we dan eindelijk een versnelling van Pozzovivo.

foto: Cor Vos

De Italiaanse klimmer wist met zijn demarrage ploegmaat Ben O’Connor, die kilometerslang op kop had gereden, overboord te gooien, maar de andere favorieten konden ogenschijnlijk eenvoudig volgen. De Giro-favorieten begonnen dan ook gezamenlijk aan de afdaling van de Gorolo, meteen ook de laatste klim van de etappe op dertig kilometer van de finish. De favorieten volgden op ruim zes minuten van de twee leiders: Narváez en Padun.

Padun rijdt lek, maar geeft niet op 
In de afdaling kende Padun bijzonder veel pech door op een ongelukkig moment lek te rijden. De renner van Bahrain McLaren keek zo plots tegen een achterstand aan van een halve minuut, maar was zeker nog niet uitgeschakeld voor de ritzege. De beloftevolle Oekraïner wist op de grote plaat steeds dichterbij te sluipen, terwijl Narváez op een relatief klein verzetje probeerde stand te houden. Het verschil tussen beide mannen werd zo kleiner en kleiner.

Padun slaagde erin om zijn achterstand te halveren en moest in de laatste tien kilometer nog dertien tellen goedmaken op de renner van INEOS Grenadiers. Die laatste viel echter niet stil en wist op een gegeven moment weer uit te lopen op Padun, die steeds moeizamer begon te draaien en het laatste gaatje maar niet dicht kreeg. Narváez wist zijn voorsprong weer te verdubbelen en was op weg naar zijn eerste ritzege in een grote ronde.

foto: Cor Vos

De 23-jarige Ecuadoraan had in de laatste kilometer alle tijd om van zijn Girozege te genieten. Het is voor Narváez overigens niet de eerste zege van het seizoen. De renner won in aanloop naar de Ronde van Italië al de Settimana Internazionale Coppi e Bartali. Een teleurgestelde Padun kwam als tweede over de finish, Simon Clarke werd derde op bijna zeven minuten. De favorieten kwamen gelijktijdig over de finish.