Demi Vollering: “Bij Team SD Worx kan en mag iedereen winnen”

Demi Vollering: “Bij Team SD Worx kan en mag iedereen winnen”

foto: Cor Vos

dinsdag 23 maart 2021 om 08:00
Interview

In het Centro de Alto Rendimiento op Sierra Nevada, op meer dan 2.000 meter hoogte, begint Demi Vollering aan alweer een nieuw hoofdstuk in haar nog prille wielerleven. Het is voor het eerst dat de 24-jarige renster op hoogtestage is. Samen met haar ploeggenote Anna van der Breggen bij Team SD Worx is ze direct na Strade Bianche naar het Spaanse gebergte gereisd en hier zal ze een kleine drie weken blijven, tot enkele dagen voor de Ronde van Vlaanderen.

“Tot dusver gaat het goed”, zegt Vollering. “Je hoort wel eens dat er renners last hebben van de hoogte, maar vooralsnog heb ik geen klachten. Ik verveel me ook geen moment. Daarvoor hou ik veel te veel van de bergen.” Afgelopen winter stapte Vollering over van Parkhotel Valkenburg naar Team SD Worx. “Ik voel me al helemaal op mijn plekje bij deze ploeg”, concludeert ze. “Ik ben zo blij dat ik hier ben beland. Ik heb echt de goede keuze gemaakt. Het is zo’n mooi team en iedereen kan het goed met elkaar vinden. De sfeer was vanaf het eerste trainingskamp direct goed.”

De openheid tussen de rensters valt Vollering op. “Iedereen is bezig om op alle gebieden zelf beter te worden, maar iedereen staat er ook voor open om hun kennis met de anderen te delen. De balans tussen ervaren en jonge rensters in de ploeg is goed. Ik heb nooit eerder voor zo’n sterke ploeg gereden en het is mooi om te merken dat al die kampioenen oprecht het beste met je voor hebben. Iedereen pusht elkaar naar een hoger niveau.”

Vollering (r) op het podium van La Course – foto: Cor Vos

Op het eerste trainingskamp begin januari had Vollering even een beetje moeite met het niveau. “Ik had thuis nog niet zoveel duurtrainingen gedaan. Daardoor waren de eerste dagen vrij pittig. Dit was wel een niveauverschil met wat ik gewend was.”

Omloop Het Nieuwsblad
Tijdens de verkenning van het parcours van Omloop Het Nieuwsblad kwam Christine Majerus naast haar rijden op een kasseizone die lichtjes bergaf liep. Zij waarschuwde Vollering dat ze haar handen op deze zone niet in de beugel moest hebben. “Met de handen boven op het stuur kan ik sneller anticiperen als er voor me iets gebeurt. Daar had Christine gelijk in. En Jolien D’hoore gaf me een plek aan die geschikt was om te demarreren in de wedstrijd. We trokken daar tijdens de verkenning allebei een sprintje. Een paar dagen later was dat ook precies de plek waar ik in de Omloop mijn demarrage plaatste voor de lange vlucht.”

Of Vollering tijdens haar lange solovlucht in de Omloop aan winnen dacht? “Nee, ik voelde op de Muur van Geraardsbergen dat de anderen dicht achter mij zaten. Ik was vooral aan het genieten. Ik dacht dat dit weer een mooie stap in mijn leerproces was. Ik had immers nog nooit in de finale van een klassieker in deze positie gezeten met zo’n sterk team achter me. Ik wist dat zij achter mij het ploegenspel goed konden spelen. Dat bleek later ook toen Anna van der Breggen naar de overwinning soleerde.”

Nog meer genoot Vollering van de finale van de Strade Bianche, waar Chantal Blaak won en zijzelf uiteindelijk zesde werd. “Die ereplaats zegt me niet zoveel. Het was vooral mooi om te zien hoe de ploeg functioneerde. Het was iets spannender dan in de Omloop toen we echt het gevoel hadden dat we de wedstrijd in onze handen hadden. Toen we daar de kasseistroken na zestig kilometer opdraaiden heerste er een gevoel dat dit onze wedstrijd was. Aan verliezen dachten we niet eens. In de Strade kenden we dat gevoel niet.”

Op weg naar de 13e plaats in de Omloop – foto: Cor Vos

“Toen Annemiek van Vleuten en Marianne Vos wegreden hadden we de koers even niet in handen. En in de finale gaf Anna tegen me aan dat ze zich niet zo goed voelde. Dat maakte me erg zenuwachtig, waardoor ik tactisch een paar foutjes maakte. De winst van Chantal Blaak maakte de dag echter supermooi. Niemand, ook Chantal niet, had vooraf gedacht dat zij zou winnen. Dat maakte de dag magisch mooi.”

Zes met zes
Inmiddels heeft de ploeg al zes wedstrijden gewonnen met zes verschillende rensters. Anna van der Breggen won Omloop Het Nieuwsblad, Chantal Blaak Strade Bianche, Jolien D’Hoore de eerste rit van de Healthy Ageing Tour en Lonneke Uneken de derde rit van deze etappekoers. Amy Pieters was de beste in Nokere Koerse en Christine Majerus zegevierde in de Omloop van de Westhoek.

“Ik denk dat het maar weinig ploegen lukt om de eerste zes zeges met zes verschillende rensters te boeken. Geregeld is ons plan om de wedstrijd al voor de finale naar onze hand te zetten, zodat andere ploegen uit de troon moeten komen. Dan kunnen wij rijk vertegenwoordigd de finale in gaan. Ons geheim is dat iedereen in de ploeg kan winnen. Met zo’n sterk blok kunnen we meerdere pionnen uitspelen. Iedereen kan en mag winnen, dat is het mooie van de sfeer die in de ploeg heerst.”

Of Vollering nu al voelt dat ze weer sterker is geworden? “Zeker”, zegt ze vol zelfvertrouwen. “Mijn waardes tonen dat ook aan. Maar daarnaast word ik in deze ploeg ook tactisch een stuk beter. Het is mooi hoe alle ervaren rensters advies geven en met ons in gesprek gaan hoe we bepaalde situaties moeten aanpakken of aan hadden moeten pakken. Zo leer ik de wedstrijden beter lezen. Dat we nu al zoveel podiumplaatsen hebben, doet het zelfvertrouwen alleen maar toenemen.”

Feest na de zege van Chantal Blaak in Strade Bianche – foto: Cor Vos

Dit artikel delen:

6 Reacties

Michelangelo 22 maart 2021 om 12:20

Waanzinnig sterke ploeg, met allemaal toppers. En enkele rensters die al alles gezien hebben of in hun prijzenkast hebben, en er net zo veel plezier aan beleven als een ploegmaatje wint dan wanneer ze zelf juichend over de streep kunnen.

Stel je een ploeg voor van Mathieu, Wout, Tadej en Flipke, die elkaar geen vliegen afvangen maar proberen elkaar te laten winnen. Of een andere ploeggenoot. En dan kom je een beetje in de buurt bij SD Worx van dit moment.

SpeedyLegs 22 maart 2021 om 12:45

Wat een waanzinnig goede ploeg. Daar wil wel ploegleider van zijn: ” dames ga er voor! ” En dan gewoon aan de finish wachten welk ploeglid wint.

Peter Lippens 22 maart 2021 om 19:18

Vind dit niet zo’n beste zaak voor het dameswielrennen, zo’n veel te sterk team verlamd het koersverloop. In tegenstelling bij het veldrijden is het op de weg bij de dames maar al te vaak een voorspelbaar koersverloop.

Romāns Vainšteins 22 maart 2021 om 19:21

Helemaal eens, een kneiter van een waterhoofd levert het op, net zoals de absurde overmacht van de Nederlandse vrouwen.

Kelder is de Man 22 maart 2021 om 19:47

Kan trouwens denken van Raymond Kerckhoffs wat je wil, maar die pc draait uren. Het hele Boels-Dolmans blad, de extra naast de Ride, is van zijn hand als ik het goed heb. En leuk om te lezen. Vooral het verhaal van Richard Steege, de mechanieker (minder als in.. leuk, maar helaas herkenbaar)

Wim 25 maart 2021 om 19:49

Vandaag de Panne gezien? Valt wel mee met de overheersing van de Nederlandse vrouwen en in het bijzonder SD Worcx. Geen podiumplaatsen.
Natuurlijk zijn ze sterk, maar dat wil nog niet zeggen dat de koers al gereden is bij de start.

Headlines

Materiaalzone

Populair