In maart dit jaar grapte Jens Voigt dat het tijd werd voor een Grijze Trui in de wielrennerij. Er zijn inmiddels zoveel ‘oudjes’ die rondrijden, dat er voor hen apart een rangschikking zou moeten komen. Wielerflits volgt de oudere renners deze Tour de France en geeft elke dag de uitslag van dit virtuele klassement. Alle renners van 1975 of daarvoor komen hiervoor in aanmerking. Vandaag etappes 8 en 9, de bergritten.

Op de dag dat Nederland de WK-finale had moeten winnen, liet de enige Nederlandse deelnemer voor de grijze trui zich zien. Koos Moerenhout maakte deel uit van de vlucht van de dag. Hij kreeg een leeftijdgenoot mee, Mario Aerts. Uiteindelijk wilden de klassementsmannen voor de ritzege gaan en haalden de koplopers het niet. Slechts twee oudgedienden overleefde de schiftingen, en deden goede zaken voor het grijze trui klassement: Levi Leipheimer en Carlos Sastre. Opmerkelijk in deze rit naar Avoriaz was de achterstand die Lance Armstrong opliep. De man met zeven Tourzeges op zijn naam had daar graag een grijze trui aan toegevoegd, maar verloor veel minuten en moet nu maar hopen op dagsucces.

In de tweede zware Alpenetappe gingen er wederom veel oudjes in de aanval. Jens Voigt en Christophe Moreau waren daarvan de succesvolste. Zij passeerden de laatste bergtop van de dag, die van de Col de Madeleine (Buitencategorie) bij twee achtervolgende groepjes, tussen de betere renners. Voor Voigt was dat de eerste keer deze Tour dat hij nadrukkelijk een poging deed ‘zijn’ grijze trui te bemachtigen – of in ieder geval een etappezege. Het was de Fransman Moreau, de absolute senior in de Tour, die hem een kleine twee minuten voorbleef. Voigt finishte in Saint-Jean-de-Maurienne in een groepje met Levi Leipheimer, die de Alpen gaat verlaten als nieuwe klassementsleider voor de grijze trui.

Uitslag rit 8: Station des Rousses – Morzine-Avoriaz (189 km):
1. Levi Leipheimer (VS/Radioshack) 4u55m21s
2. Carlos Sastre (Spanje/Cervélo) z.t.
3. Andréas Klöden (Duitsland/Radioshack) + 1.04″
4. Alexandre Vinokoerov (Kazakstan/Astana) + 2’13”
5. Koos Moerenhout (Nederland/Rabobank) +3’17”

Uitslag rit 9: Morzine-Avoriaz – Saint-Jean-de-Maurienne (204,5 km)
1. Christophe Moreau (Frankrijk/Cassie d’Epargne) 5u38m12s
2. Levi Leipheimer (VS/Radioshack) + 2’07”
3. Jens Voigt (Duitsland/Saxo Bank) z.t.
4. Lance Armstrong (VS/Radioshack) + 2’50”
5. Alexandre Vinokoerov (Kazakstan/Astana) + 3’48”

Algemeen klassement na rit 9:
1. Levi Leipheimer (VS/Radioshack) 43u39m40s
2. Alexandre Vinokoerov (Kazakstan/Astana) + 2’32”
3. Carlos Sastre (Spanje/Cervélo) + 3’14”
4. Andréas Klöden (Duitsland/Radioshack) + 5.06″
5. Christopher Horner (VS/Radioshack) + 7’07”

Mario Aerts
Voordat Jurgen van den Broeck de Belgen weer hoop gaven in het rondewerk, was Mario Aerts jarenlang één van de betere Vlaamse ronderenners. Sinds 1999 rijdt hij de Tour de France, al behaalde hij toen meteen zijn beste eindklassering: 21e. In de Vuelta en Giro reed hij ooit zelfs top 20. Hij kwam te kort voor de absolute top, en heeft daarom ook heel wat rondes in dienst van betere renners gereden. Dit verkleinde ook altijd zijn winstkansen, wat terug is te zien op zijn palmares. Behalve een koersje in de provincie Lucca (Italië) won Aerts alleen in Wallonië enkele wedstrijden. Daar zit echter wel één hele mooie tussen: de Waalse Pijl van 2002, toen hij Unai Etxebarria voor bleef. In de rit naar Station des Rousses liep hij nog een grote achterstand op, maar naar Avoriaz reed hij sterk en eindigde als derde Belg, nog voor Maxime Monfort en Francis de Greef. Ondanks zijn leeftijd en eeuwige knechtenrol blijft Aerts dus tot de betere Belgische klimmers horen.

Koos Moerenhout
Moerenhout is een jaar ouder dan Aerts, en ook een jaar langer prof. Zijn carrière lijkt een klein beetje op die van Aerts: een allrounder die voor Hollandse begrippen aardig kan klimmen, maar te kort komt om grote koersen te winnen en zodoende vaak als knecht wordt ingezet. Hij deed dan ook nooit mee om een topklassering in de Tour, die hij nu voor de zevende keer rijdt. Zijn beste rangschikking was 34e, en dat pas in 2008. Wel reed hij ooit een sterke Vuelta: 13e in 2005. Moerenhout is bezig aan zijn tweede periode bij Rabobank, en heeft de rol van klimknecht verruild voor die van wegkapitein. Met zijn ervaring en positieve invloed op de ploeg is hij een belangrijke pion binnen de ploeg. Maar bij Moerenhout lijkt de laatste jaren ook het besef gekomen dat hij – ondanks zijn leeftijd – meer kwaliteiten in huis heeft dan alleen gangmaken en temporijden. Vooral door een sterke verbeterde tijdrit zien we Moerenhout nog altijd vaak terug bovenin de uitslagen. Bijna de helft van zijn zeges dateren van na zijn 33e, waaronder tweemaal het Nederlands kampioenschap. In deze Tour is zijn belangrijkste doel het begeleide van twee kopmannen naar een zo hoog mogelijke positie in het klassement. Zijn eigen ambitieis, bijvoorbeeld voor de grijze trui, moeten daarvoor wijken.

Christophe Moreau
Het is vandaag 14 juli. Dat is de nationale feestdag in Frankrijk, en traditioneel een mooie gelegenheid voor Franse renners om op avontuur te gaan. De 39-jarige Christophe Moreau nam gisteren een voorschotje op het feest door in de rit naar Saint-Jean-de-Maurienne zijn kampioensmouwtjes te laten zien. Hij kreeg nog wat andere Fransen mee, evenals grijze trui bedenken Jens Voigt. Van de oudjes bleek Moreau het sterkst, wat hem één dag voor quatorze juillet de renner van de dag maakt.

Moreau is niet alleen de oudste renner van de Tour, maar ook één die behoort tot het rijtje mannen wiens reputatie tenminste één flinke deuk heeft opgelopen. Moreau begon zijn profloopbaan namelijk in 1995 bij Festina, en maakte zodoende deel uit van de ploeg die in 1998 de Tour moest verlaten vanwege het inmiddels overbekende EPO-schandaal. Het was de eerste keer dat hij een Tour de France niet uitreed. Hij zou later nog drie keer Parijs niet halen – zelfs niet in 2001 toen hij zijn enige ritzege (in de proloog) behaalde. De Tour van 2010 is zijn vijftiende en laatste, die van 2000 zijn beste met een vierde plek. Hij was jarenlang de nieuwe hoop op een Franse Tourzege nadat duidelijk was dat Richard Virenque het nooit zou redden. Moreau was immers een veel betere tijdrijder. Eindwinst in de Dauphiné LIbéré (tot twee keer toe) versterkte de hoop op een mooie Tour, maar Moreau kon de hooggespannen verwachtingen nooit waarmaken. Hij kreeg er nochtans vaak genoeg de kans voor, want de kleine ploeg Agritubel waar hij zijn carrière leek af te sluiten kreeg – waarschijnlijk speciaal voor hem – wildcars voor de Tour zodat Moreau er bij kon zijn. Dit jaar maakte hij nog een opmerkelijke overstap naar Caisse d’Epargne, zodat hij voor het eerst in buitenlandse dienst rijdt. Hij heeft zich nog niet vaak laten zien, al behoorde hij in de twee bergritten van de Dauphiné bij besten. En dat was hij gisteren in de Alpen ook, wat de grijze renners betreft tenminste. Een mooie prestatie en bijhorende eervolle vermeldingen voor de renner van de dag.

Links
Forumdiscussie Grijze Trui