In maart dit jaar grapte Jens Voigt dat het tijd werd voor een Grijze Trui in de wielrennerij. Er zijn inmiddels zoveel ‘oudjes’ die rondrijden, dat er voor hen apart een rangschikking zou moeten komen. Wielerflits volgt de oudere renners deze Tour de France en geeft elke dag de uitslag van dit virtuele klassement. Alle renners van 1975 of daarvoor komen hiervoor in aanmerking. Vandaag etappe 3: Wanze – Arenberg Porte du Hainaut.

Het klassement werd door elkaar gehusseld, de klassementsrenners kunnen een paar dagen bijkomen van de schrik – op Fränk Schleck na. De oudjes moesten het in deze kasseienrit afleggen tegen de jonkies, want geen enkele grijze trui-kandidaat zat in de kopgroep op de finish. Alexandre Vinokoerov begreep de situatie en zag zijn kans schoon de grijze trui te veroveren. Zijn vele concurrenten van RadioShack hadden een ongelukkige dag op de Franse keien, en dus zette Vino nog even aan in de slotmeters. Hij reed daardoor zelfs ploegmaat Contador uit het wiel. De Kazak heeft nu negen seconden voorsprong op El Pistolero in het klassement om de gele trui, waardoor hij zijn Spaanse vriend wellicht kan overtuigen hém te steunen en de grijze trui te verdedigen.

Grijze Trui Klasseringen
Uitslag rit 3: Wanze – Arenberg Porte du Hainaut (213 km.)
1. Alexandre Vinokoerov (Kazakstan/Astana) 4u50m31s
2. Robbie McEwen (Australië/Katusha) +0’53”
3. Mario Aerts (België/OmegaPharma-Lotto) z.t.
4. Stuart O’Grady (Australië/Saxo Bank) + 1’15”
5. Alessandro Petacchi (Italië/Lampre) z.t.

Algemeen klassement na rit 3
1. Alexandre Vinokoerov (Kazakstan/Astana) 14u55m31s
2. Lance Armstrong (VS/Radioshack) + 0’59”
3. Robbie McEwen (Australië/Team Katusha) + 1’21”
4. Levi Leipheimer (VS/Radioshack) +1’22”
5. Andreas Klöden (Duitsland/Radioshack) +1’30”

Renner van de dag: Stuart O’Grady
De gevreesde kasseienrit van deze Tour werd gereden onder zomerse omstandigheden. Zulk mooi weer zijn we niet gewend als we de kolossen van de fiets in april over de dodelijke kasseien zien rossen. De Tour doet het parcours van Parijs-Roubaix aan, en dat betekent dat specialisten het een keer opnemen tegen klassementsrenners. Helemaal uniek is deze dag niet, want ook in april is het wel eens mooi weer.

Zo ook in 2007, toen een outsider de favorieten verraste en het zonnige weer bekroond zag met een overwinning. Het was de toen al 33-jarige Stuart O’Grady uit Adelaide die zijn mooiste profzege behaalde. Voorheen was O’Grady al meerdere dagen gele en groene truidrager geweest in de Tour de France, en pakte hij twee keer een etappe. De aanvaller profiteerde vaak van zijn sterke sprint, waardoor hij ook vaak hoog eindigde in het puntenklassement. Winnen deed de voormalige baanrenner niet vaak, maar op zijn palmares staan toch een aantal mooie zeges.

Zo behaalde hij op de baan een wereldtitel en Olympisch goud (met Graeme Brown), was hij in eigen land regelmatig de beste (winst van de Tour Down Under, Herald Sun Tour en het nationaal kampioenschap) en won hij de wereldbekerwedstrijd van Hamburg in 2004. Na elf jaren als prof voor Franse ploegen heeft hij zich als ervaren luxeknecht ingezet voor de ploeg van Bjarne Riis. Zijn zege in Roubaix was de bekroning van die samenwerking, die ook al jaren bestaat uit een hoop lichamelijke pech. O’Grady weet hoe asfalt aanvoelt, want hij heeft er vaak genoeg op gelegen. Zijn ribben zijn meerdere malen gebroken, zijn longen al twee keer geperforeerd.

Dat O’Grady nog altijd rond rijdt is gezien zijn vele blessures, bewonderenswaardig. Als echte doorzetter is hij nog altijd van belang voor zijn ploeg. Het weerzien met de kasseien van Noord Frankrijk deden hem ook goed, want hij behoorde tot de betere oudjes van de etappe. Vlak na de Tour wordt O’Grady 37, maar voorlopig lijkt het einde van zijn carrière niet in zicht.

Links
Forumdiscussie Grijze Trui