De Grijze Trui: etappe 1
In maart dit jaar grapte Jens Voigt dat het tijd werd voor een Grijze Trui in de wielrennerij. Er zijn inmiddels zoveel ‘oudjes’ die rondrijden, dat er voor hen apart een rangschikking zou moeten komen. Wielerflits volgt de oudere renners deze Tour de France en geeft elke dag de uitslag van dit virtuele klassement. Alle renners van 1975 of daarvoor komen hiervoor in aanmerking. Vandaag etappe 1: Rotterdam-Brussel.
De eerste etappe van deze tour werd gekleurd door een trio dat mag hopen over vele jaren eens in aanmerking te komen voor de grijze trui. Achter Boom, Wynants en Perez lieten de ervaren mannen zich echter genoeg zien. Zo stond Lance Armstrong (38 jaar) bij de feestelijke start van de etappe door burgemeester Aboutaleb vooraan te glunderen, pakte Christophe Moreau (39) zijn zendtijd mee en toonde Robbie McEwen (38) zijn Australische kampioensbandjes. In de aanloop naar de onvermijdelijke massasprint moesten oudgedienden als Bert Grabsch en Julian Dean (beiden 35) in de achtervolging, om de jonkies voorin terug te pakken. Drie valpartijen later was de Italiaan Alessandro Petacchi in staat met een krachtige jump de etappe te winnen, en veel belangrijker, alle andere grijsaards te kloppen op de streep in Brussel.
Grijze Trui Klasseringen
Uitslag rit 1: Rotterdam-Brussel (223 km)
1. Alessandro Petacchi (Italië/Lampre) in 5u19m39s
2. Robbie McEwen (Australië/Team Katusha) z.t.
3. Michael Barry (Canada/Team Sky) z.t.
4. Stéphane Augé (Frankrijk/Cofidis) z.t.
5. Danilo Hondo (Duitsland/Lampre) z.t.
Algemeen klassement na rit 1:
1. Lance Armstrong (VS/Team RadioShack) 5u19m58s
2. Levi Leipheimer (VS/ Team RadioShack) + 8s
3. Andreas Klöden (Duitsland/ Team RadioShack) + 16s
4. Alexandre Vinokourov (Kazakstan/Astan) + 18s
5. Alessandro Petacchi (Italië/Lampre) + 28 s
Renner van de dag: Alessandro Petacchi
Door de eerste etappe te winnen toont Alessandro Petacchi – in navolging van de verrassende Armstrong in de proloog – aan dat de oudere renners nog prima mee kunnen in het peloton.
Zijn doorbaak kwam in 2000, nadat hij de overstap had gemaakt naar Fassa Bortolo. Na wat kleine etappezeges sloeg Petacchi tot twee keer toe in de Vuelta a España, en het begin van een jarenlange succesreeks was begonnen. Petacchi wist zich in de schaduw van landgenoot Cipollini te ontwikkelen tot één van ‘s-werelds beste sprinters. Vaak gelanceerd door een heus treintje reeg hij de zeges aaneen. Zijn suprematie was in 2003 het sterkst zichtbaar. In de Giro, Tour én Vuelta – de drie grote rondes – wist hij achtereenvolgens zes, vier en vijf etappes te winnen. Hij kreeg de bijnaam Ale-Jet. Behalve een ontelbaar aantal etappezeges was Petacchi ook de sterkste in enkele klassiekers. De mooiste was ongetwijfeld Milaan-Sanremo, die hij in 2005 op zijn naam wist te brengen.
Dieptepunt in zijn carrière was de schorsing die hij kreeg vanwege een te hoge waarde salbutamol, een astma-middel waarvoor Petacchi een attest had. Hij moest zeges en een contract bij Milram inleveren, maar keerde terug zoals je dat van een winnaar mag verwachten: door te winnen. Anderhalf jaar koersen voor een ProContinentale ploeg bracht hem terug naar de top, waarmee hij begin dit jaar een nieuw contract in de ProTour verdiende. Namens Lampre sprintte hij dit seizoen al wat kleine zeges bij elkaar, maar zijn terugkeer in de Tour de France na zes jaar fleurt hij al in de eerste etappe op met een etappezege. In Brussel kon hij profiteren van meerdere valpartijen, die een groot deel van de concurrentie uitschakelde. Zijn beslissende jump liet echter geen ruimte voor discussie. Ale-Jet was vandaag de sterkste. Ale-Jet was iedereen de baas. Petacchi is oud maar nog lang niet versleten.
