Daphny van den Brand (40) won 20 jaar geleden de eerste internationale damesveldrit

Door , vrijdag 28 december 2018 om 12:15
Daphny van den Brand (40) won 20 jaar geleden de eerste internationale damesveldrit

©Photopress.be

Het is exact twintig jaar geleden dat in Loenhout het startschot klonk voor de eerste internationale damesveldrit die in België werd georganiseerd. Voor winnares Daphny van den Brand – toen net twintig – de start van een mooie loopbaan. Vandaag blikt Van den Brand terug: “Ik wil vooral niet klagen. Maar toch… Eigenlijk ben ik te vroeg geboren.”


Van den Brand doet haar verhaal in een interview met de organisatie van de DVV Trofee. “Ik herinner me die bewust 29ste december in ’98 nog heel goed. Het was een sprong in het onbekende. Ik wist wel dat ik bij de beste Nederlandse rensters hoorde, want bij ons deden de dames al langer aan veldrijden. Maar dit was toch mijn eerste confrontatie op internationaal vlak. Het zorgde voor de nodige nervositeit. Maar die dag leerde ik dat ik overal mijn mannetje kon staan. Een enorme boost voor het zelfvertrouwen.”

Om half tien ’s morgens
Van den Brand kreeg als winnares van die eerste Azencross voor vrouwen een Eddy Merckx-fiets cadeau. “Een knalrode, maatje 61. Véél te groot”, lacht ze. “Maar ik was er ongelooflijk blij mee.” Voor de Zeelandse was die dag ook de start van een carrière om u tegen te zeggen. Ook al had het damesveldrijden toen nog een lange weg af te leggen. Daphny hielp nadien mee om de sport verder te internationaleren. Samen met onder meer Nicolle Leyten.

“De doorbraak kwam er toen we in 2000 eindelijk een WK mochten betwisten”, vertelt Van den Brand. “Van toen af aan is de bal blijven rollen. Maar pas met de introductie van de Wereldbeker dwongen we een beter startuur af. Voordien moesten we ’s morgens om half tien aan de bak. Verre van ideaal. Tot de UCI ons in het programma van de Wereldbeker net voor de elite mannen liet starten. Schoorvoetend volgden de andere organisatoren. Maar ondertussen starten de dames overal op de plek waar ze thuishoren: in de vroege namiddag. Of van bijzaak naar één van de hoofdzaken.”

Duizend euro startgeld
Zeven jaar geleden zette Van den Brand een punt achter haar carrière. Ze is nu moeder van twee en baat een fietsenzaak uit. Haar hart bloedt af en toe als ze ziet hoe generatiegenoten Ellen Van Loy, Katharina Nash, Helen Wyman en Katie Compton zich blijven handhaven tussen het jonge geweld. “Af en toe kriebelt het nog wel eens. Zeker als er wedstrijden als Koksijde of Oostmalle op het programma staan. Maar, eerlijk, aan herbeginnen heb ik nooit gedacht. Het is mooi geweest. Al bekruipt de gedachte me af en toe wel dat ik een paar jaar te vroeg geboren ben. Als ik zie welke vlucht het vrouwenveldrijden genomen heeft, dat had ik twintig jaar geleden nooit voor mogelijk geacht. Bijna elke cross komt rechtstreeks op televisie, en de betere rensters komen nu echt wel aardig aan de kost. Niet dat ik destijds te klagen had, hoor. Als wereldkampioene kreeg ik op een bepaald moment ook ongeveer duizend euro startgeld.”

©Photopress.be

“Maar toch… Toen ik nog koerste waren er hoop en al drie rensters die er een beetje van konden leven. De rest koerste voor een appel en een ei. Dan is er nu toch veel ten goede veranderd. Komt daar nog bij dat er gewoon veel meer spektakel te beleven is in die vrouwenwedstrijden. Het wedstrijdverloop is minder voorspelbaar. Als je dat vergelijkt met de heren elite, toch. Echt, ik zou nú willen koersen. Dat gevoel bekruipt me geregeld. Je kan zoveel meer mensen laten genieten van je mogelijkheden als atleet. Misschien moeten mijn twee dochters dat dan maar in mijn plaats doen.”

Hanka Kupfernagel
Vandaag is Van den Brand eregaste op de Azencross. Samen met haar eeuwige rivale Hanka Kupfernagel wordt ze er in de bloemetjes gezet. Opmerkelijk: de Duitse polste bij Van den Brand om vandaag samen aan de start van de dameswedstrijd te staan. “Maar ik heb er wijselijk voor bedankt”, lacht Daphny. “Het niveau in het vrouwenveldrijden is zó hoog geworden dat ik best besef dat mijn plaats aan de kant is. Laat mij maar genieten van de sfeer.”

Voor de volledigheid: Kupfernagel – ondertussen zelfs 44 – stond woensdag aan de start van een damesveldrit in het Zwitserse Luzern. Ze werd er 13de van 24 deelneemsters. De wedstrijd werd trouwens gewonnen door Yara Kastelijn. “Maar voor Loenhout pas ik”, liet Kupfernagel aan WielerFlits weten.  “Luzern was eenmalig. In Loenhout zal ik misschien wel een verkenningsrondje doen… Als het droog blijft.”

Dit artikel delen:

11 Reacties

Jeff®ey 28 december 2018 om 12:58

Je bent Zeeuw (Zeeuwse) of je komt uit Zeeland. Niet Zeelandse dus ;)

tendam 28 december 2018 om 13:06

Vergeef het de Vlaanderense redacteur ;) Verder een leuk artikel.

Jelle 28 december 2018 om 13:24

Deze Brabantse vrouw komt uit Zeeland om het makkelijk te houden

Martin van den Bosch 28 december 2018 om 14:22

Daphny komt niet uit de provincie Zeeland, maar het dorp Zeeland in Noord-Brabant. Online heb ik het niet kunnen vinden, maar navraag bij een van onze Brabantse redacteuren leerde me dat een vrouw uit het dorp Zeeland een Zeelandse genoemd wordt. Zeeuwse is alleen voor de provincie Zeeland.

tendam 28 december 2018 om 16:50

Ik vond haar al zo’n Brabants accent hebben voor een Zeeuwse. Vandaar dus.

vanSpringel 28 december 2018 om 13:42

Zeelandse dus.

west 28 december 2018 om 13:44

Zelfs Ceylin del Carmen Alvarado is ouder dan haar sport…

Mwielerfan 28 december 2018 om 14:35

Top interview!

Fernandi 28 december 2018 om 16:25
Quote:
Maar toch… Toen ik nog koerste waren er hoop en al drie rensters die er een beetje van konden leven.

Mist er een woord of een gedeelte in deze zin?
Zo niet, kan iemand me dit uitleggen?

Nico Dick 28 december 2018 om 21:51

@Fernandi: blijkbaar typisch Vlaams. Vervang gerust ‘hoop en al’ door ‘amper’ :-)

teunster 28 december 2018 om 21:56

Ik denk dat hoop en al 10 Nederlanders die zin snappen :)

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Headlines

Tour de France 2019

Materiaalzone

Populair