Een kort helikoptershot, meer niet. Een paar minuten na de finish in Chieti. Wie met de ogen knippert mist het beeld: twee roze mannetjes in innige omhelzing. Scarponi en Cunego, zojuist als eerste en tweede gefinisht in de vierde etappe van de Tirreno-Adriatico. Rozeblauw als nieuwe kleurencombinatie van de liefde, na het oranjeblauw en het zwartblauw van de eerste dagen. Ongestoord, niemand in de buurt. Geen verzorger, geen pers, niemand. Alleen het arendsoog van de helikopter. Die minuscule roze mannetjes waren makkelijk te missen. De televisie heeft immers geen zoom-knop zoals Google Earth.

De helikopter had enkele minuten moeten zoeken, want de piloot wist ook niet van te voren hoever de winnaar na de finish door zou rijden en welke zijstraat van de Corso Marrucino hij zou kiezen. Dát de renners doorrijden is tegenwoordig sowieso zeker. Dankzij de Chaperones van de UCI. En dankzij de paringsdans van de verzorgers.

Het spitsuur van de verzorgers aan de finish begint nog altijd onmiddellijk, als de renners over de streep komen. Maar bij hun eerste handelingen komt geen washandje of flesje Aquarius meer kijken. De Chaperones van de UCI hebben als schier onmogelijke opdracht om de aan hun toegewezen renner geen moment uit het oog te verliezen na het overschrijden van de meet. De etappewinnaar heeft een Chaperone, de truidragers hebben elk een Chaperone en daarnaast hebben enkele willekeurig (of minder willekeurig) geselecteerde rugnummers en klasseringen een Chaperone.

Chaperones zijn herkenbaar aan die geuzennaam in chocoladeletters op de borst – vergezeld van het regenbooglogo van de UCI. Ze maken zich bekend bij de verzorgers van de ploegen, die tijdig weten of hun renner aan een Chaperone moet worden gekoppeld. En dan begint de paringsdans. De verzorger moet de Chaperone om zijn vinger winden. De verzorger weet natuurlijk donders goed wanneer zijn renner over de streep zal komen. Voor de Chaperone is die renner echter slechts een rugnummer of een kleur trui. Terwijl de verzorger met zijn ene oog de aankomst overziet, houdt hij met zijn andere oog de Chaperone in de gaten. De Chaperone probeert op zijn beurt uit de bewegingen van de verzorger af te leiden of zijn slachtoffer al in aantocht is. Een paringsdans, die voor de verzorger slaagt als zijn renner op het juiste moment eventjes aan de aandacht van de Chaperone kan ontsnappen.

De Chaperone van etappewinnaar Michael Matthews was er in Murcia in geslaagd om de renner onmiddellijk te ontwaren en met een respectabele sprint te volgen tot ruim een kilometer voorbij de finish. Dit ontnam de geïrriteerde Matthews de gelegenheid om zijn aansprekende zege ongestoord te vieren met ploeggenoot Steven Kruijswijk. Even dacht Matthews aan revanche in de vorm van een sprintje terug naar de streep, waar de Rabobank-bus, zijn verzorger Joseba en een verfrissend washandje op hem wachtten. Maar hij beheerste zich op tijd en incasseerde de gevoelige nederlaag. Er zouden nog voldoende kansen komen.

De UCI-Chaperone is het wiel van ritwinnaar Matthews even kwijt © eyserbos.nl (archief)

Na de kortsluiting tussen een renner en diens Chaperone, is die laatste getuige van alle handelingen, die de aan hem toegewezen renner in de juiste volgorde behoort te verrichten. Juichen en knuffelen mag, maar met mate. Douchen en dorstlessen is toegestaan, spuiten en slikken niet. Dan is er de dopingcontrole en voor een deel van de slachtoffers een televisie-interview, de podiumparade en de persconferentie. De renner ondergaat dit alles lijdzaam, in de één of andere volgorde.

Wat zijn het voor mensen, die Chaperones? Zijn het werkstudenten? Pensionado’s kunnen het niet bijbenen, toch? Moeten ze een cursus volgen en zo ja, wie geeft die cursus dan? Zijn er tips en trucs? Kunnen we binnenkort een Chaperone met een lasso verwachten? Of op rolschaatsen? Je weet tenslotte maar nooit? Moeten het wielerliefhebbers zijn of juist sporthaters? Zijn het echt allemaal familieleden van Pat McQuaid of is dat maar een gerucht? Worden ze in boekenbonnen betaald? Hebben ze na elke koers een afterparty met de rondemissen? En worden er in het peloton al grapjes gemaakt over Charly Chaperone, Toni Chaperoni en Chaperooooone – Chaperooooone – Olé, Olé, Olé?

Dat zijn belangrijke vragen voor de verzorgers, wiens ultieme taak het is om de paringsdans met de Chaperone met het gewenste resultaat uit te voeren. Zodat de renners de gelegenheid hebben om uit te bollen en ongestoord uitbundig een eventuele overwinning kunnen vieren in een willekeurig zijstraatje. Zonder Chaperone.

Eyserbos doet voor Wielerflits.nl dagelijks verslag van de Tirreno-Adriatico 2011. Meer columns van Eyserbos en foto’s van o.a. de Tirreno-Adriatico zijn te vinden op www.eyserbos.nl.