Vijf man? Waar is de rest? Alle andere ploegen kwamen hier met zeven of acht renners langs! Het was toch echt zo. Wereldkampioen Fabian Cancellara passeerde de rotonde, die de heenweg en de terugweg van de ploegentijdrit verbond, met nog slechts vier ploegmaats in zijn wiel. Op dat moment wist het verbaasde publiek op de rotonde, dat Rabobank de ploegentijdrit ging winnen. Voor de derde keer in het nog prille seizoen kreeg wereldkampioen Cancellara op zijn specialiteit klop vanuit de Rabo-ploeg!

Acqua e Sapone was de enige ploeg die nog zou volgen en de tifosi hadden niet de illusie dat hun landgenoten voor een verrassing zouden kunnen zorgen. Damiano Cunego en Michele Scarponi werden voor de start enorm toegejuicht, al wist het publiek dat dit niet het terrein was van hun Lampre-mannen. Hetzelfde gold voor de ‘kleinere’ ploeg Farnese Vini van Giovanni Visconti. Eigenlijk kenden de Toscanen deze nieuwe ploeg überhaupt nog niet zo goed.

De hoop van de toegestroomde wielerliefhebbers was toch vooral gevestigd op Liquigas, met Ivan Basso en Vincenzo Nibali, de winnaars van de Giro en Vuelta van vorig jaar. Via de radioverbinding van de motoren, die de rotonde gebruikten om af te snijden, kreeg het publiek op die plek te horen dat de felgroene brigade het moest afleggen tegen de snelle tijd die door Rabobank als eerste was neergezet. Zoals alle ploegen het moesten afleggen. Garmin, HTC en Saxobank kwamen -in die volgorde- dichtbij, maar niet dicht genoeg om Rabobank van haar eerste overwinning in een ploegentijdrit af te houden.

Leopard, met Cancellara voorop, moet de laatste kms met slechts 5 man afleggen © eyserbos.nl

Van een afstandje genoot ploegleider Nico Verhoeven met een tevreden glimlach van de commotie bij de finish. De ploegentijdrit was volledig volgens plan verlopen, vanaf het inrijden en de verkenning tot en met de laatste meters. Maarten Wynants had na hard labeur in de eerste kilometers voorbij halfkoers zijn ploegmaats laten gaan. Rick Flens was de beoogde locomotief in het tweede deel en moest in de laatste kilometer de tol betalen. Iedereen had zijn deel gedaan, niemand had verzaakt.

Met behulp van de beruchte oortjes, had Verhoeven zijn manschappen over de 17 kilometers langs de Tyrreense Kust geloodst. Hij wist dat het gewaardeerd werd. Lars Boom had voorafgaand aan de Omloop Het Nieuwsblad laten weten, naar aanleiding van de onenigheid tussen de ploegen en de UCI, het prettig te vinden om “Nico in zijn oor te hebben”. Héél prettig zelfs. Een buitenstaander zou daar rare ideeën bij kunnen krijgen. Insiders kennen de betekenis én de bijzondere band tussen ploegleider Verhoeven zijn poulain, die dateert van hun jarenlange samenwerking bij het opleidingsteam van Rabobank.

Heel even fronste Verhoeven met zijn wenkbrauwen. Het duel op de streep ging, niet geheel toevallig, precies tussen de Rabo’s die ook in de Omloop Het Nieuwsblad vooraan reden. Toen had Boom de vroege vlucht van Langeveld met verve verdedigd in achtervolgende groep, waarna Langeveld op de streep Flecha kon kloppen. Voor de verhoudingen binnen de ploeg ware het allicht niet wenselijk, dat diezelfde Langeveld binnen korte tijd opnieuw een millimeterspurt zou winnen! Maar als alles meezit in een ploeg valt ook zo’n kwartje de goede kant op. En bovendien, zolang een ploeg blijft winnen kan elke wanklank met champagne worden weggespoeld.

Ondertussen waren de Rabo-renners onderweg van de ploegbus naar de streep om gehuldigd te worden. “Hoezo eerste overwinning? Oh, je bedoelt de eerste ploegentijdrit! Echt joh? En wie denk je dat als eerste over de streep kwam… Lars natuurlijk!” Bram Tankink was door het dolle heen. Lars Boom had een millimeterspurt gewonnen van Sebastian Langeveld en maakte zodoende aanspraak op de eerste leiderstrui. Nadeel daarvan was wel, dat hij gedurende de hele ploegentijdrit bij de finish in de virtuele hotseat moest plaats nemen. Als een koning stond hij zijn lakeien na afloop op te wachten en begroette ze één-voor-één met een ferme handdruk. Keizer Gesink stond erbij en zag dat het goed was: die leiderstrui zou hij eventueel over een week willen hebben, nu zeer zeker niet. En de witte trui van het jongerenklassement, moest dat nou echt nog steeds? Toe dan maar…

Rabobank viert de eerste TTT-overwinning sinds haar oprichting uitbundig © eyserbos.nl

Een paar meter verderop passeerde Joost Posthuma, maar de Tukker -gekend tijdrijder toch- en zijn voormalig ploeggenoten hadden geen oog voor elkaar. Het seizoen verloopt nog niet zoals Posthuma dat voor ogen had, toen hij deze winter als kersverse vader verkaste van Rabobank naar Team Schleck. Lossen in een ploegentijdrit was wel het laatste wat hij had durven vermoeden, nota bene een ploegentijdrit die gewonnen werd door zijn vorige ploeg. Toch moet Leopard de hand in eigen boezem steken. Veel ploegen gebruikten de uren voor de wedstrijd om het TTT-parkoers meerdere malen af te leggen, waarbij met name de kilometers aan het begin en het einde in detail werden uitgeplozen. Leopard-Trek liet het gezicht echter als enige niet zien, met slechts een zevende plaats als resultaat. Op maar liefst een halve minuut van het verrassende Rabobank, dat de twaalfde zege van 2011 mocht vieren. En als het peloton Carrara verlaat voor de geleidelijk oversteek naar de Adriatische kust, weet Lars Boom zich bij het verdedigen van de leiderstrui gesteund door Nico Verhoeven in zijn oor. Net als de rest van zijn succesvolle ploeg. En dat is prettig, héél prettig zelfs!
Eyserbos doet voor Wielerflits.nl dagelijks verslag van de Tirreno-Adriatico 2011. Meer columns van Eyserbos en foto’s van o.a. de Tirreno-Adriatico zijn te vinden op www.eyserbos.nl.