Het leek het juiste moment. De vlucht van de dag stelde weinig voor, de slotklim was achter de rug en de voorspelbare aanvallers waren ingerekend. Nog 14 kilometer te gaan, 13 misschien al. Of 12. Jens Voigt zou nu goed van pas komen, maar die reed in Frankrijk. Juan-Antonio Flecha en Marcus Burghardt waren als kandidaten in de buurt, maar toonden geen interesse in een ontsnapping. Met de Zwitser Schär van BMC was misschien ook wel tot overeenstemming te komen.

De hele dag had Fumiyuki Beppu rondgereden met verschrikkelijke beelden op zijn netvlies en gefocust op dit ene moment. Het mocht echter niet zo zijn voor de stevige Japanner van RadioShack. Het peloton liet het duo even spartelen, verloor ze nooit uit het oog en rekende hen een paar kilometer verder zonder pardon in. In de straten van Perugia versloeg de Argentijn Juan José Haedo de Amerikaanse klassementsleider Tyler Farrar in de massaspurt. Beiden werden vervolgens gehuldigd, de een als etappewinnaar en de ander voor een nieuwe leiderstrui. Business as usual.

Een ramp, van welke aard en omvang dan ook, heeft altijd minimaal een dag nodig om te rijpen in het peloton. Zo kon het wereldwijde TV-publiek -met het plaatsvervangende schaamrood op de kaken- de Fransman Virenque een etappezege in de Tour de France van 1995 zien vieren, terwijl de Italiaan Casartelli enkele uren eerder in het harnas was gestorven na een verschrikkelijke val in de afdaling van de Col de Portet d’Aspet. Een dag later werd de etappe gegroepeerd afgelegd, als een indrukwekkende processie. Op de streep vormden de Motorola-ploeggenoten van de Olympisch kampioen van 1992 de voorste rij. Alle premies werden ter beschikking gesteld aan de nabestaanden van Casartelli. Een dag later ging de Tour de France gewoon verder.

Dergelijke sympathieke voorbeelden zullen hooguit heel af en toe voorkomen. Cadeautjes worden niet makkelijk weggegeven. Zeker niet in de WorldTour, waar overwinningen -en de bijbehorende punten- erg kostbaar zijn. Hoe indrukwekkend de beelden van de aardbeving en daaropvolgende tsunami in Japan ook zijn, hoe rap de aantallen doden, gewonden, daklozen en andere slachtoffers oplopen.

Aan het eind van de wielerwerkdag werd heftig getwitterd vanuit de buik van het peloton, dat zich heeft verdeeld over de Tirreno-Adriatico en Parijs-Nice. Onder anderen Fabian Cancellara, Fränk Schleck en Lars Boom toonden hun medeleven. Vanuit Amerika liet Lance Armstrong van zich horen. Het ligt in de lijn der verwachting dat ook op andere wijze stil zal worden gestaan bij de dramatische gebeurtenissen in Japan. Figuurlijk, althans. Na de aardbeving in L’Aquila in april 2009, waarbij in de Abruzzen 300 mensen om kwamen en nog eens 40.000 daklozen genoteerd werden, doneerde de organisatie van de Giro d’Italië 100.000 euro aan gedupeerde jonge sporters. Het peloton stond het prijzengeld af van de 17e etappe, naar het nabij L’Aquila gelegen Blockhaus. Tevens werden roze armbandjes verkocht en werd in 2010 een etappe naar L’Aquila in het etappeschema opgenomen.

Die bewuste etappe over 256km zorgde voor een figuurlijke aardverschuiving in het klassement van de Giro van 2010. 56 renners kregen een half uur voorsprong, waarmee de Spanjaard David Arroyo bijna de eindzege cadeau kreeg. Ook hier werden in letterlijke zin geen cadeaus uitgedeeld, want zowel om de etappezege als de laatste roze trui werd fel gestreden. Uiteindelijk lukte het Ivan Basso op het nippertje om Arroyo te achterhalen.

Ook de etappezege van Sylvain Chavanel in Spa in de laatste Tour de France, was niet onmiddellijk een geschenk van het peloton. Het was vooral een onbedoelde en onvermijdelijke consequentie van het stilleggen van de koers door geletruidrager Fabian Cancellara, nadat zijn klassementskopmannen Andy en Fränk Schleck op de natte wegen onderuit waren gegaan en achterstand hadden opgelopen. Net als een groot deel van het peloton. Maar een groot aantal renners wist ook ‘gewoon’ op de fiets te blijven zitten. Chavanel had er die dag overigens hard voor gefietst, net als Richard Virenque op die zwarte dag in de Tour van 1995.

Vandaag, daags na de verschrikkelijke aardbevingen aan de Japanse oostkust, trekt het peloton opnieuw naar de Abruzzen. Onderweg zal ook L’Aquila worden gepasseerd. De ramp zal gerijpt zijn in het peloton, maar het is onwaarschijnlijk dat Fumiyuki Beppu alsnog een etappezege zal mogen opdragen aan de Japanse slachtoffers, na een vlucht van 56 man of door een ‘gebaar’ van Cancellara.

Eyserbos doet voor Wielerflits.nl dagelijks verslag van de Tirreno-Adriatico 2011. Meer columns van Eyserbos en foto’s van o.a. de Tirreno-Adriatico zijn te vinden op www.eyserbos.nl.