Negenentwintig jaar is de gemiddelde leeftijd van de renners in de Tour de France dit jaar. En een paar maanden. Da’s niet vreemd. In de Tour de France worden immers genadeloos de mannen van de jongens gescheiden. De snelheden liggen significant hoger dan in enig andere wedstrijd. Wél vreemd: tussen de ploegen onderling verschillende de gemiddelde leeftijden enorm.

Katusha (met negen Russen) en FDJ (acht Fransen en een Belg) hebben het aangedurfd om een ploeg op te stellen met een gemiddelde leeftijd van amper 27 jaar. Ruim 2 jaar onder het algemeen gemiddelde. Met drie respectievelijk twee renners die meedoen voor het ‘jongerenklassement’ (heel 2011 maximaal 25 jaar) blijven ze echter achter bij Team Sky met maar liefst vier jongeren. Deze jeugdigheid wordt eenvoudig gecompenseerd door RadioShack. Na het afstappen van de Sloveense kopman Brajkovic bestaat de Amerikaanse ploeg uitsluitend uit dertigers, samen goed voor een gemiddelde leeftijd van maarliefst 34 volle jaren.

Inmiddels is bij RadioShack ook Chris Horner afgestapt. De Amerikaan wordt binnenkort 40 jaar en is daarmee met Jens Voigt de absolute senior van het Tourpeloton. Van Horner, diens landgenoot Levi Leipheimer (38) en de Duitser Andreas Klöden (‘slechts’ 36) werden deze Tour de France grootse daden verwacht, getuige eerdere prestaties in grote rondes en aansprekende zeges in de aanloop naar deze Tour. Aansprekende zeges, maar ook kleurloze zeges van kleurloze persoonlijkheden.

Versus Sports kan in alle rust renners aanspreken (foto Eyserbos)

Het contrast is groot bij RadioShack, een formatie die toch vooral gestalte kreeg rond de allerminst kleurloze Lance Armstrong. Nu de zevenvoudig tourwinnaar voorgoed afscheid heeft genomen, is het na de etappes muisstil bij de luxe ploegbus. Journalisten van televisiezender Versus Sports en de schrijvende Amerikaanse pers kunnen in alle rust de renners van hun keuze aanspreken. Teambaas Johan Bruyneel loopt rond met de ziel onder zijn arm. Tegen radioman Jeroen Wielaert vertelt hij aarzelend, dat hij het wel prettig vindt na zijn tropenjaren met Lance Armstrong en Alberto Contador. Het klinkt niet overtuigend en het is ook niet overtuigend, want het Amerikaanse vertoon van vlaggen en vaandels is met Lance Armstrong uit het decor van de Tour de France verdwenen.

Bruyneel heeft, met de ziel onder zijn arm, alle tijd voor een praatje (foto: Eyserbos)

De desinteresse in RadioShack lijkt vanuit sportief oogpunt niet rechtvaardig. De erelijst van het nog jonge RadioShack is respectabel als het gaat om meerdaagse wedstrijden die meetellen voor de wereldbeker of op een andere manier belangrijk zijn. Dit jaar staat de teller intussen op 22 zeges, waaronder meerdere nationale titels, de Ronde van Zwitserland, de Tour of California (de Amerikaanse tegenhanger van de Tour de France) en de Ronde van het Baskenland. In het debuutjaar 2010 won de evenzeer kleurloze Portugees Paulinho een Touretappe en waren er zeges voor Horner in het Baskenland en Brajkovic in de Dauphiné. Bruyneel omschrijft dit laatste geval, wederom aarzelend, als de enige keer dat Alberto Contador de laatste jaren werd verslagen in een etappekoers.

De aandacht voor RadioShack in de huidige Tour de France beperkt zich voornamelijk tot het één-voor-één wegstrepen van hun klassementskandidaten. Brajkovic (sleutelbeenbreuk) en Horner (gebroken neus, hersenschudding) schakelden zichzelf uit bij valpartijen en Leipheimer verloor door pech van diverse aard al 5 minuten. Andreas Klöden zal de meubelen moeten redden voor RadioShack. Klöden, die al twee keer tweede werd in de Tour de France en de editie van 2006 op zijn naam zou hebben geschreven als het aan Michael Boogerd had gelegen.

Klöden kon al een Tour winnen en is opnieuw kansrijk, hoewel onzichtbaar (foto: Eyserbos)

Een dag na de Franse nationale feestdag van 2006 was het 35 graden en het peloton, met Floyd Landis in de gele trui, nam een collectieve baaldag. Toen een kopgroep bestaande uit de hardrijders Voigt, Pereiro, Chavanel, Quinziato en Grivko eenvoudig 10 en later 20 minuten voorsprong nam, ging Michael Boogerd namens kopman Menchov informeren bij de ploeg van Landis. Phonak was echter best bereid om Pereiro een half uur te geven en daarmee het geel af te staan. T-Mobile, van de eveneens hooggenoteerde Klöden en Rogers, weigerde om de honneurs waar te nemen. Het vervolg is bekend: Voigt won de etappe, Pereiro pakte het geel en Landis won de Tour na een raid in de Alpen. Niet lang daarna bleek die prestatie even historisch als onzuiver, waarna Pereiro de overwinning kreeg toegewezen. De kleurloze Klöden werd officieel tweede op slechts een halve minuut van Pereiro.

Diezelfde Klöden staat momenteel opnieuw in kansrijke positie, hoewel de Tour de France eigenlijk nog moet beginnen. Zonder een moment in beeld te hebben gereden, vindt de Duitser zichzelf terug op een vierde plaats op een zucht van de gele trui. Toch heeft hij het in soortgelijke situaties in het afgelopen decennium vaker niét, dan wél weten waar te maken. Maar ook als het podium er niet in blijkt te zitten, hoeft niemand verbaasd te zijn als Johan Bruyneel erin slaagt om zijn resterende renners net als vorig jaar op onzichtbare wijze naar winst in het ploegenklassement te loodsen. En diezelfde Johan Bruyneel zal vervolgens in alle rust verklaren, dat dit een nieuwe hoofdprijs is voor zijn succesvolle ploeg. Ondertussen heeft Horner al aangekondigd dat hij volgend jaar, op 40-jarige leeftijd, terug wil keren in de Tour de France. Kleurloos duurt het langst?

Columnist Remko Mulder (xistnc) volgt de Tour de France van 2011 van dichtbij en zal regelmatig verslag doen op WielerFlits.nl en Eyserbos.nl.