Ze had het hem zo gegund. Haar coureur, haar kampioen. In het rood-wit-blauw naar de Tour de France. Hij had haar een setje lingerie in die kleuren beloofd. Als tegenprestatie zou zij zich in die kleuren stileren. Eén wenkbrauw rood, een andere wenkbrauw blauw. Het mocht helaas niet zo zijn. Haar coureur, haar kampioen kwam er niet aan te pas.

De gele trui was het volgende doel. En waarom niet? In Italië had haar coureur, haar kampioen zijn ploeg enkele maanden terug naar een spectaculaire overwinning geleid in de ploegentijdrit. En die discipline kwam in de Tour de France al op de tweede dag. Gele jarretelles zag ze echter niet zo zitten, laat staan gele wenkbrauwen. Dus was ze er maar niet over begonnen. Ook dat mocht helaas niet zo zijn. Haar coureur, haar kampioen zat in de eerste etappe achter de massale valpartij. Dat vertelde hij teleurgesteld aan de pers, maar pas nadat hij zich uitgebreid door haar had laten verwelkomen bij de grote ploegbus. ’s Ochtend en ’s middags zijn dat immers de enige momenten die haar voorlopig toegestaan worden om met haar coureur, haar kampioen door te brengen. En dan ook nog voor het oog van alles en iedereen. Wat is die eerste rustdag nog ver weg!

Er zijn natuurlijk volop mogelijkheden om het toeval een handje te helpen, maar dat vermaledijde boek van Thomas Dekker komt behoorlijk ongelegen. Alle wielergrootheden hadden toch hun muze? Werd Fausto Coppi niet heimelijk aan de streep opgewacht door zijn Witte Dame? De Nederlanders hielden hun liefdesleven dan weer wat meer low profile. De Tour win je weliswaar in bed, maar dan wel alleen. Bij de Tourzege van Jan Janssen op de velodroom in Parijs stond zijn vrouw Cora echter vooraan. Joop Zoetemelk en zijn Francoise waren onafscheidelijk en Gerrie Knetemann was niemand zonder zijn even populaire Greet.

Voor de zekerheid heeft ze maar even goed om zich heen gekeken in het rondtrekkende dorp dat Tour de France heet. Elisa is nergens te bekennen en van Sophie weet ze toevallig, dat ze voor een stage in Mexico verblijft. Alhoewel, Mexico? Voor Poolse en andere dames in smoezelige cafeetjes is ze niet bang. Daar zal de ploegleiding toch hopelijk voor waken? Dan zijn er nog de rondemissen en de meisjes uit de reclamekaravaan. Iedereen kent immers de verhalen van Frank Vandenbroucke, Michael Boogerd en Gert Steegmans. Die aanstellerige verzorgster van Katusha met haar hoge hakken ligt gelukkig permanent aan de ketting bij teambaas Andrei Tchmil. Allicht zijn dochter, maar het kan natuurlijk net zo goed zijn vriendin zijn.

De dochter van Tchmil, maar het kan net zo goed zijn vriendin zijn (foto: eyserbos.nl).

Gisteren, op de dag van de ploegentijdrit, had ze op meer gehoopt. Meer tijd met haar coureur, haar kampioen, op deze toch halve rustdag. Bijvoorbeeld om zijn verbrande rug even in te smeren. Maar ook meer succes in die ploegentijdrit. Een herhaling van het wonder van Carrara zat er helaas niet in. De zevende plaats past een echte kampioen eigenlijk niet, al was het slechts op een handvol seconden van de besten. Tot overmaat van ramp was dat afschuwelijke plaatsje Les Essarts ook nog overspoeld met tienduizenden vervelende Fransen. Waar geen mensen stonden, was de doorgang geblokkeerd door hekken, bussen, vrachtwagens en andere obstakels. De ploegdokter had toch op zijn minst even haar blaren kunnen doorprikken?

Haar coureur, haar kampioen met ontbloot bovenlijf richting de bus (foto: eyserbos.nl)

Vandaag in Redon was het nog veel erger. Bij aankomst zag het stadje er gezellig uit, maar de finish was weggestopt in een buitenwijk met bouwhallen en meubelzaken. Een uur wachten bij de ploegbus op een stoffig voetbalveld voldeed evenmin aan de glamour waarvoor ze naar Frankrijk is gekomen. Alles leek op slag vergeten toen haar coureur, haar kampioen, met indrukwekkend ontbloot bovenlijf in het grote gedrang zijn weg naar de ploegbus zocht en vond. De kus was opnieuw kort en opnieuw kostbaar, ondanks het riekende zweet, maar minder toegewijd dan de voorgaande dagen. Snel onder de douche, dat snapte ze dan ook weer wel.

Twee korte maar kostbare ontmoetingen onder toezicht (foto: eyserbos.nl)

Ook na de verfrissing had hij eigenlijk geen tijd voor haar. Haar coureur, haar kampioen leek in beslag genomen door iets of door iemand. Iets belangrijker dan haar aanwezigheid op deze verschrikkelijke plaats? Een oproep op haar telefoon bood gelukkig wat afleiding, maar ook een rondje om de ploegbus veranderde niets aan de situatie. Ze onderging deze voor haar nieuwe ervaring als een gevoelige nederlaag. Bij het afscheid had ze een brok in haar keel en lukte het niet een traantje te onderdrukken. Eenzaam zocht ze haar weg naar haar Volkswagen Polo. Ook voor Lars Boom is de Tour de France 2011 begonnen.

Ook voor Lars Boom is de Tour de France 2011 nu echt begonnen (foto: eyserbos.nl)

Columnist Remko Mulder (xistnc) volgt de Tour de France van 2011 van dichtbij en zal regelmatig verslag doen op WielerFlits.nl en Eyserbos.nl.