Eindejaarslijstjes: De beste Belgische wielrenner van 2021

dinsdag 14 december 2021 om 19:30
Eindejaarslijstjes: De beste Belgische wielrenner van 2021

foto: Cor Vos

Eindejaarslijstjes

In de maand december blikt WielerFlits traditioneel terug op het afgelopen wielerseizoen met de reeks Eindejaarslijstjes. Wat waren de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar en welke renners verdienen nog een eervolle vermelding voor 2021? Iedere werkdag is er een nieuwe lijst met bijbehorende poll. Vandaag staat centraal: de beste Belgische wielrenner van het jaar.

Wil je de tussenstand of uitslag van de Eindejaarslijstjes-poll bekijken? Check dan elke dag de Instagram Stories van @WielerFlits!


flag-be Wout van Aert

foto: Cor Vos

Wout van Aert begon zijn wegseizoen in Italië met een vierde plek in Strade Bianche. Vervolgens won hij in Tirreno-Adriatico de eerste sprintetappe en de afsluitende tijdrit en eindigde hij tweede in het klassement achter Tadej Pogačar. Zijn Italiaanse blok sloot de renner van Jumbo-Visma af met een derde plaats in Milaan-San Remo.

In de E3 Saxo Bank Classic moest Van Aert zich tevreden stellen met de elfde plaats, maar dan volgde de winst in Gent-Wevelgem waar hij de sprint van de kopgroep won. In de Ronde van Vlaanderen zat er niet meer in dan een zesde plek en in de Brabantse Pijl moest hij zijn meerdere erkennen in Tom Pidcock, die hij in de Amstel Gold Race dan weer klopte in een spannende sprint. Nadat hij in juni Belgisch kampioen was geworden, bereikte hij zijn absolute topvorm in de Tour de France.

WVA won de bergetappe over de Mont Ventoux, de laatste tijdrit én de prestigieuze sprint op de Champs-Élysées. In het klassement eindigde hij knap negentiende. Op de Olympische Spelen in Tokio moest hij genoegen nemen met zilver in de wegkoers. In aanloop naar het WK toonde hij zich opnieuw, dit keer met vier ritzeges en de eindwinst in de Tour of Britain. Op het WK zelf reed hij op de tijdrit naar het zilver, maar miste hij in de wegkoers de juiste benen. Hij sloot zijn wegseizoen af met de zevende plek in Parijs-Roubaix.


flag-be Victor Campenaerts

foto: Cor Vos

Een tijdrijder, dat is Victor Campenaerts allang niet meer. De succesvolle metamorfose die hij heeft ondergaan (van tijdrijder naar aanvalslustige klassiekerrenner) levert hem een nominatie op in dit Eindejaarslijstje voor de beste Belgische wielrenner.

Namens Qhubeka ASSOS wist de 30-jarige hardrijder een etappe in de Giro d’Italia uit het vuur te slepen. Zijn ritzege in de vijftiende etappe naar Gorizia – waarin hij medevluchter Oscar Riesebeek te slim af was in een natte finale – betekende voor VocSnor zijn eerste overwinning sinds 2019. Het was ook een keihard bewijs dat zijn switch succesvol is. Eerder in het voorjaar liet Campenaerts zich ook al van zijn attractieve kant zien door diverse voorjaarskoersen te kleuren.

Heel veel ereplaatsen reed hij in het voorseizoen niet, maar het was dan ook dat Campenaerts vaak alles-of-niets speelde. Na de Giro waren er meer ereplaatsen voor de Antwerpenaar: een derde plaats op het BK tijdrijden, een derde plaats in het eindklassement van de Benelux Tour, tiende op het EK op de weg en een selectie voor het WK in eigen land, waar hij uiteindelijk als twintigste eindigde in Leuven.


flag-be Remco Evenepoel

foto: Cor Vos

Na een lange revalidatie als gevolg van zijn val in de Ronde van Lombardije vorig jaar, begon Remco Evenepoel zijn 2021-seizoen in de Giro d’Italia. Op het allerhoogste niveau, zonder voorbereidingskoers in de benen. Het doel was om ‘het goede gevoel terug te krijgen’, maar met een schuin oog werd toch het algemeen klassement in de gaten gehouden. Een goede start wakkerde het vuurtje verder aan en even leek Evenepoel op de zesde dag het roze te pakken. Attila Valter was de pretbederver. Tot en met de Strade Bianche-etappe bleef Evenepoel op de tweede plaats staan in het klassement, in het kielzog van Egan Arley Bernal.

In die gravelrit verloor hij echter minuten en daarmee was de weg omlaag ingezet. In de bergrit naar Cortina d’Ampezzo zakte hij door het ijs, waarna hij na een valpartij een dag later de strijd staakte. In de zomermaanden herpakte REV zich met zilver op het BK tijdrijden en rit- en eindwinst in de Baloise Belgium Tour. Op het BK op de weg eindigde hij als derde. De Olympische Spelen verliepen niet zoals verwacht voor het toptalent van Deceuninck-Quick-Step, maar in het najaar greep hij toch nog een flink aantal overwinningen.

Hij won twee etappes en het klassement in de Ronde van Denemarken, sloeg toe in zowel de Druivenkoers Overijse als de Brussels Cycling Classic. Het EK tijdrijden leverde hem brons op en het EK op de weg zilver, nadat hij Sonny Colbrelli niet kon afschudden. Op het WK tijdrijden veroverde hij andermaal brons, waarna de WK wegrit in eigen land niet uitdraaide zoals gehoopt – ook al dacht Evenepoel dat hij de benen had om wereldkampioen te worden. In het late najaar voegde hij nog een vijfde plek in de Giro dell’Emilia en een solozege in de Coppa Bernocchi toe aan zijn lijst. De Ronde van Lombardije, de plek waar 2020 dramatisch eindigde voor hem, sloot hij af als negentiende.


flag-be Tim Merlier

foto: Cor Vos

Begin 2019 was Tim Merlier een ploegloze wielrenner en veldrijder; anno 2021 is Tim Merlier een van de snelste sprinters in het peloton met etappezeges in de Giro d’Italia en de Tour de France achter zijn naam. Met negen overwinningen behoort de kopman van Alpecin-Fenix ook tot de veelwinnaars van het voorbije seizoen.

Het voorjaar begon voortvarend voor Merlier, met zeges in Le Samyn, de GP Monseré en de Bredene Koksijde Classic kort na elkaar. Ook in de voorjaarsklassieker Dwars door Vlaanderen maakte hij indruk met een derde plek. Dat alles in opbouw naar de eerste grote ronde in zijn carrière. Meteen in de eerste sprintrit was het raak voor Merlier: in Novara versloeg hij Giacomo Nizzolo, Elia Viviani en Dylan Groenewegen. Na nog een derde plaats in een sprintrit gaf hij op de elfde dag op. Na een snel herstel volgden zeges in de Ronde van Limburg en de Elfstedenronde.

Ook in de Tour de France maakte Merlier zijn opwachting en ook hier was het in de eerste sprintetappe raak. De chaotische finale naar Pontivy overleefde hij met de ploeg, waarna hij het afmaakte vóór ploegmaat Jasper Philipsen. In Châteauroux kwam hij niet verder dan een zevende plek, waarna de pure sprinter in het eerste klimweekend opgaf. Het najaar leverde Merlier nog twee ritzeges in de Benelux Tour en ereplaatsen in de GP Marcel Kint (tweede), Antwerp Port Epic (derde) en de GP d’Isbergues (tweede) op.


flag-be Jasper Philipsen

foto: Cor Vos

Met de sprinters zit het wel snor bij Alpecin-Fenix. Waar Merlier negen overwinningen boekte, deed Jasper Philipsen dat óók. In sommige wedstrijden waar beide heren werden uitgespeeld, was er soms wat wrijving. Maar in de koersen waar ieder zijn eigen kans kreeg, werd gescoord. Philipsen kwam weliswaar langzaam op gang, maar met een tweede plek in de Oxyclean Classic Brugge-De Panne was hij al dichtbij.

Na winst in de Scheldeprijs volgden twee ritzeges in de Ronde van Turkije, waar hij botste op een verrassende Mark Cavendish. In de Tour de France was het telkens net niet voor Philipsen, die – zeker na de opgave van Merlier – meer dan genoeg kansen kreeg. Het resultaat? Drie tweede plaatsen en drie derde plaatsen in de sprints. Een lange rustpauze na de Tour deed Philipsen goed. In de Vuelta a España wist hij in de openingsweek twee etappes te winnen.

Er waren meer mogelijkheden, maar in Spanje stuitte hij op een sterke Fabio Jakobsen. Na elf dagen stapte Philipsen af, om in het najaar zijn zegeteller flink op te laten lopen. In een week tijd won hij het Kampioenschap van Vlaanderen, Eschborn-Frankfurt, de GP Denain en de Classique Paris-Chauny. Daarmee heeft Philipsen een belangrijke rol gespeeld in het wonderjaar van Alpecin-Fenix.


flag-be Jasper Stuyven

foto: Cor Vos

Voor Jasper Stuyven was 2021 misschien wel zijn beste jaar op de fiets sinds het begin van zijn profcarrière. Dit is natuurlijk dankzij zijn overwinning in Milaan-San Remo, meteen ook zijn eerste monument. Met zo goed als 300 kilometer is La Primavera de langste koers op de huidige wielerkalender en daarbovenop ook een van de vijf monumenten. Jasper Stuyven trok in de Italiaanse koers op drie kilometer van de meet ten aanval. Na wat hulp van Søren Kragh Andersen kon hij zijn ultieme sprint inzetten om het aanstormende peloton nipt voor te blijven. Stuyven won en boekte zijn mooiste overwinning in zijn profcarrière.

Na zijn zege in San Remo reed Stuyven verder zoals we hem kennen; ereplaats na ereplaats. Hij werd vierde in de Ronde van Vlaanderen, nadat hij de sprint voor de derde plaats verloor tegen Greg Van Avermaet. Verder werd hij tweemaal vierde in het Critérium du Dauphiné, achtste op het BK en tweede in de etappe naar Le Creusot in de Tour. Ook na La Grande Boucle bleef Stuyven ereplaatsen verzamelen. Met een zevende plaats in de Bretagne Classic, een zevende plaats in het algemeen klassement van de Benelux Tour en een derde plaats in zowel de Primus Classic als in Parijs-Tours, is zijn lijstje indrukwekkend.

De Leuvenaar had met het WK in zijn eigen stad de perfecte afsluiter van zijn seizoen – of dat was toch bijna het geval. Stuyven moest in de sprint om de tweede plaats Dylan van Baarle en Michael Valgren voor zich laten, waardoor de thuisrijder op de pijnlijke vierde plaats terechtkwam. Consternatie alom voor Jasper en alle Leuvenaren, maar het net missen van een podiumplaats in zijn WK mag zijn sterke en constante seizoen niet verpesten. Want wie droomt nu niet van een monument winnen?


foto: Cor Vos

Een eervolle vermelding is er voor een drietal renners. Yves Lampaert werd knap Belgisch kampioen tijdrijden, won een rit in de Tour of Britain, eindigde als vijfde in Parijs-Roubaix, vierde in Dwars Door Vlaanderen, tweede in de Baloise Belgium Tour en tweede in de Heistse Pijl.

En wat met Dylan Teuns? Ritwinnaar in de Tour de France in Le Grand-Bornand, maar verder een seizoen in de luwte voor zijn doen. Een zevende plek in de Brabantse Pijl, een achtste plaats in de Ronde van Polen, een vierde stek in de Deutschland Tour en wat ereplaatsen in Parijs-Nice vallen nog op.

Ook Ben Hermans scharen we in dat rijtje. De ervaren klimmer van Israel Start-Up Nation won de Arctic Race of Norway, zegevierde in de Giro dell’Appennino, greep een ritzege in de Tour Poitou-Charentes, werd tweede in de Ronde van Hongarije, zesde in de Settimana Coppi e Bartali en speelde een belangrijke rol op het EK.


Stem hier op jouw favoriet!

Dit artikel delen:

24 Reacties

Landeirovic 14 december 2021 om 07:05

Waarom staat er hier zoals bij het Nederlands lijstje geen opsomming van best behaalde resultaten?

0
Mwielerfan 14 december 2021 om 22:44

Dan zou het wel heel makkelijk worden…

0
Geel Zwarte Bril 14 december 2021 om 07:51

Hier hoeven we niet over te discussiëren. Dit kan er maar 1 zijn. WOUT VAN AERT!! Zelfs als de rest met zijn ballen lekker in een warm resort zit, zit hij nog steeds op zijn fiets en rijgt nog steeds de overwinningen aan elkaar.

0
S'mon 14 december 2021 om 07:55

Is dit zelfs nog een vraag? Tuurlijk was Ben Hermans de beste Belg dit jaar!

0
eddyvv 14 december 2021 om 09:02

De grootste overwinning is wel van Stuyven

0
Turtlehead 14 december 2021 om 11:58

Precies:
beste seizoen: VanAert
grootste overwinning: Stuyven
Grootste prestaties in massasprints: Merlier
Grootste doorbraak: Philipsen
Grootste heruitvinding van zichzelf: Campenaerts
Grootste mond: (whoops)

0
notriple 14 december 2021 om 09:47

Vic Campenaerts!!!!!!

0
Michelangelo 14 december 2021 om 09:50

Mijn stem gaat naar campenaerts. Zijn nieuwe manier van koersen was voor mij een openbaring.

Ik heb nog wel getwijfeld tussen hem en evenepoel. Want remco was de beste in de giro. Op de spelen. Op het ek en wk. En tot slot ook in lombardije. Maar vanwege allerlei externe omstandigheden vertaalde zich dit niet in overwinningen.

Gelukkig wist de “koning van de bonisprints” wel op indrukwekkende wijze toe te slaan in de sterk bezette ronde van Denemarken, waardoor hij toch nog een mooie zege kon toevoegen aan zijn indrukwekkende palmares….

0
Beer 14 december 2021 om 10:12

Ik heb echt medelijden met jou Michelangelo. Dat dit jouw mening is over Evenepoel, kan zijn. Dat je dat hier eens wil komen ventileren begrijp ik ook. Maar dag in dag uit, elke keer opnieuw, steeds hetzelfde… Arme Michel..

En los daarvan; waarom niet gewoon ‘van Aert was de beste Belgische wielrenner van 2021’? Ik denk niet dat ik dat hoef te beargumenteren.

0
LaDoyenne 14 december 2021 om 15:22

@Michelangelo

Tiesj Benoot geniet in extremis mijn voorkeur. Zelden heb ik zo veel genoten als van Tiesj toen die op de Passo di Ganda het grootste-wielertalent-sinds-de-uitvinding-van-de-fiets deed kraken.

0
Mwielerfan 14 december 2021 om 22:48

@beer lees je daar echt geen ironie in?

0
Alfons Haavers 14 december 2021 om 10:28

Mooi jaar voor het Belgische wielrennen. Maar liefs 9 etappes in een grote ronde gewonnen, en verder ook een monument en andere klassiekers zoals Gent-Wevelgem en Amstel. Het is wel eens minder geweest.

Ook in redelijk wat takken een topper. Dat was een paar jaar geleden toch helemaal anders. In het tijdrijden met van Aert en Evenepoel, in de sprint met van Aert, Merlier en Philipsen en als vanouds in de klassiekers met ook weer vooral WvA en uiteraard de monumentale zege van Stuyven.

Blijft het rondewerk over, waarin Evenepoel nog niet heeft kunnen brengen wat er van gehoopt wordt. Ondanks een moeilijke comeback nog wel een redelijk seizoen van de jonge kroonprins van het Belgische wielrennen.

Beste Belg van het jaar voor mij Wout van Aert. Hij is de afgelopen 2 jaar net op tijd doorgebroken om de fakkel van Greg Van Avermaet en Philippe Gilbert aan de wereldtop over te nemen. Tot dan bleven de nieuwe mannen genre Wellens, Teuns/Theuns, Stuyven, Naesen, Lampaert, Benoot, enz. toch wat hangen in de subtop.

0
Chippen 14 december 2021 om 11:09

benieuwd wat het rondewerk brengt.

van het groepje evenepoel, van wilder, vansevenant, vandenabeele en uijtdebroeks moeten er toch minstens eens een stuk of 2 zich ontwikkelen tot renners die top 10 kunnen rijden in een grote ronde, zelfs al is het “maar” 2e helft van die top 10. vanhoucke kunnen we vermoedelijk schrappen.

0
Murcia 14 december 2021 om 11:37

Eens met Alfons, voor wat betreft het rondewerk zie ik nog altijd de meeste potentie in Van Wilder naast de natuurlijk nog niet uitgebonjourde Evenepoel. Cian kent een behoorlijke hype maar bij Bora zullen ze een geleidelijke aanpak prefereren en hopelijk blijft de pers wat op afstand. Mauri lijkt mij meer een LBL type renner qua kwaliteiten en karakter. Vandenabeele is bij DSM in de gelegenheid om veel ruimte te krijgen zich te ontwikkelen want iedere renner is daar een jonkie op Degenkolb en Bardet na.

Toekomst ziet er voor het Belgische wielrennen gewoon goed uit.

0
Dantiest 14 december 2021 om 14:44

goh wat een weelde

0
meqadon 14 december 2021 om 15:03

Van aert zonder twijfel. Al wie iemand anders nomineert, kent helemaal niks van koers.

0
Lalsacien 14 december 2021 om 15:44

@meqadon net zoals je helemaal niets van koers hoeft te kennen om Van Aert te noemen.

0
Mystieke_Monnik 14 december 2021 om 15:46

Van Aert vs Stuyven? Het hele jaar dominant, attent, aanvallend op alle vlakken vs dat ene monument en net iets sterker op het WK? Dan toch Van Aert…

0
Dikke Man 14 december 2021 om 16:13

En wat voor monument… de renners die het beste 250km kunnen slapen op de fiets kunnen daar winnen. Ik vind er niks aan.

0
Geit in mijn Kelderman 14 december 2021 om 16:03

Hahaha het is Wielerflits wel er alles aan gelegen om nog wat clicks binnen te halen in de winterslaap. Wat een komkommertijd. Wat denk je zelf? Ene Wout van Aert misschien?

0
girardengo 14 december 2021 om 17:21

Tja, hier is weinig discussie over nodig (tenzij enige stekeligheden en andere grapjes).

0
Verweggistan 14 december 2021 om 20:29

Ik stel voor dat de winnaar van Nokere Koerse automatisch verkozen wordt tot Belgisch wielrenner van het jaar.

0
Blackcanyon 14 december 2021 om 20:47

Ik voel me gebelgd dat ik niet kan stemmen op Florian Vermeersch die menigeen verbaasd heeft in PR.

Wout heeft natuurlijk meer gewonnen, maar die mag niet meedoen. Van geboorte al halve Nederlander en door zijn sponsor ronden we dat naar boven af.

Maar serieus … van Aert natuurlijk, in vergelijk met hem valt de rest in het niet.

0
Mwielerfan 14 december 2021 om 22:52

Van aert schittert op het hoogste niveau, maar het blijft toch bij klassiekers en etappes. Wel op zo’n manier dat het die ene piek van stuyven overschaduwt. Ik denk in dit geval dat we daar over 10 jaar nog zo over denken

0

Headlines

Populair

Materiaalzone