Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Domen Novak waarschuwt Paul Seixas: “Pogacar won zijn eerste Tour terwijl hij pizza at en bier dronk”
De vergelijkingen tussen Paul Seixas en Tadej Pogacar, waarbij eerstgenoemde als mogelijke opvolger van de wereldkampioen wordt genoemd, klinken steeds luider. Maar Domen Novak, de Sloveense meesterknecht van Pogacar, plaatst daar toch enkele kanttekeningen bij. Hoewel Novak stelt dat hij veel respect heeft voor het Franse goudhaantje, zal het volgens hem niet simpel zijn om dat niveau aan te houden.
Novak zag in de Strade Bianche vanop de eerste rij hoe Seixas Pogacar voor het eerst (even) kon bedreigen. “Die jongen is echt heel goed. Iedereen vergelijkt hem met Tadej en wil hem naast hem zetten. En als je naar zijn leeftijd kijkt, is hij zelfs beter dan Tadej toen hij die leeftijd had”, is de UAE Emirates XRG-renner eerlijk tegenover het Sloveense medium Siol.
-
Lees ook Kan reuzenstap Paul Seixas ook Jarno Widar inspireren? "Het is een oneerlijke vergelijking"
Alleen leeft Seixas bij Decathlon CMA CGM al een heel professioneel bestaan. Dat houdt volgens Novak risico’s in op de lange termijn. “Alles is heel professioneel, wat enerzijds geweldig is. Maar anderzijds maak ik me zorgen over de psychologische prijs die ze ervoor zullen moeten betalen. Deze jongens worden op hun negentiende en twintigste al zo gepusht. Ik weet niet of ze nog tot hun dertigste zullen kunnen koersen.”
Terwijl Pogacar het anders aanpakte. “Je moet iets weten. Voor zover ik weet, trok Tadej op zijn negentiende niet op hoogtestage. Hij reed voor het Gusto Ljubljana-team. Ik kan wel zeggen dat hij zijn eerste Tour won terwijl hij pizza at, bier dronk en PlayStation speelde. Ik denk dat hij een echt natuurtalent is. De jonge gasten die er nu bijkomen, hebben al heel veel ervaring. Ze hebben een maand op hoogte getraind en zijn het gewoon om lang van huis te zijn. Dat is een heel andere benadering”, stelt de Sloveen.
Bakelants: “Evenepoel was minstens even goed”
In de Sporza-podcast Wielerclub Wattage klinkt eenzelfde soort voorzichtigheid. Ook analist en ex-Decathlon-renner Jan Bakelants erkent de klasse van de piepjonge Seixas, maar ze vinden zijn capaciteiten ook niet uniek. “Seixas probeerde in de Strade lang een vuist te maken tegen Pogacar. Zoiets hebben we de 19-jarige Pogacar niet zien doen”, maakt Jan Bakelants de vergelijking.
“Maar om de Seixas-hype toch wat te temperen: ene Remco Evenepoel was op zijn 19e minstens even goed of misschien zelfs beter dan Seixas. Want Remco won op zijn negentiende de Clasica San Sebastian op een heel straffe manier”, besluit de Kempenaar.
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
Natuurlijk hebben de verloren Tours tegen Vingegaard hem en zijn entourage wakker geschud dat er een stapje bij moest, maar om nu van een toenmalige renner van Bahrein te moeten horen dat ze daarvoor maar wat aanmodderden.
Wat dat betreft is er ook wel een serieus punt. Junioren die als prof leven, en vaak al ergens door een WT-ploeg zijn vastgelegd. Moet dat echt, en wat doet het met hun kansen op een duurzame tijd als prof? Interessante vragen.
Dit verhaal leest echter meer als mythe vorming, dan als het serieus aanzwengelen van die kwestie.
Daarmee zegt hij niet zozeer iets over UAE.. Hoewel er best wat voorbeelden zijn dat zij in enkele opzichten nog steeds best knullig opereren, denk alleen al aan de Giro van vorig jaar..
Nee ik volg zijn redenering eigenlijk wel.. Steengoede renner, Seixas, maar of hij dezelfde intrinsieke kwaliteit als Pogacar heeft (domweg meer watts per kilo wegtrappen dan wie dan ook) is niet evident..
Dan is de vraag gewoon: wat kan Seixas volgende winter nog doen om nóg beter te worden dan dit seizoen. 400km op een dag trainen, vier maand hoogtestage?
Je ziet bijvoorbeeld hoe de kleine Nys elk jaar een stapje verder mag gaan van z'n coach qua training en toewijding, zonder stappen over te slaan. Je ziet bv dat Lorenzo Finn nog een jaartje bij de Rookies blijft en (aan z'n resultaten in februari te zien) nog geen extreem gekke dingen heeft gedaan deze winter. Ik beweer niet dat ze een beter pad bewandelen dan Seixas, misschien moet je het ijzer smeden als het heet is, misschien kan hij blijven verbeteren vanuit deze basis, maar dat er een verschil is is toch gewoon duidelijk een geen "mythevorming"
Voor mij is de vraag die Novak zich stelt misschien wel de meest interessante van het hedendaagse wielrennen. Namelijk wat doet extreem professionele begeleiding en training van jonge renners met de duur van carrieres.
Je moet meer dan vroeger uit een bepaald soort hout gesneden zijn om wielrenner te worden. Kunnen leven in schema's, op plekken zijn waar geen moer te beleven is, opstaan met honger en naar bed gaan met honger. Welke 18-20 jarige wil zo'n leven?
En als je dat als jonge gast gedaan hebt, hoe lang wil je dat volhouden? Wat is daarvoor je brandstof? Winnen? Maar wat als je ineens niet meer kunt winnen? Of grote tegenslagen hebt?
30 jaar geleden leek profrenner zijn best een mooi baantje. Trainen, een beetje op je voeding letten, en op de mooiste plekke van de wereld mogen fietsen. Maar nu, met alles eromheen, zou ik er niet meer aan moeten denken.
Ik denk persoonlijk dat het frustrerender was om in de jaren 90 te koersen, alles voor je sport te doen binnen de grenzen van de legaliteit en toch voorbijgereden te worden door dopeurs. Ik weet dus niet of het vaststaat dat een renner zijn carrière per definitie korter zal zijn omdat hij meerdere jaren op een hyperprofessionele manier met z'n sport bezig is. Winnen lijkt mij daarbij niet de enige en/of doorslaggevende factor om hiermee door te gaan.
Weg ermee.
Misschien kunnen we bij de toprenners die nu pakweg 26-27 jaar zijn spreken van de eerste generatie die tegen hun 30e volledig opgebrand zijn. De volgende generaties misschien zelfs al eerder. Met de huidige trainingsmethodiek lijken de topjaren te verschuiven van 27-32 naar 22-27.
Tiesj Benoot vertelde onlangs in een podcast dat hij net als andere leeftijdsgenoten nog een leuke 'studententijd' heeft beleefd. Met vrienden en uitgaan, waar veel jonkies nu een heel kleine sociale kring hebben en al op erg jonge leeftijd als topprofs leven. Alles wordt van jongs af aan op de sport gezet.
Het zou mij ook niet verbazen als toppers als Evenepoel of Pogacar er op hun 30e mee stoppen. Ofwel omdat ze niet meer kunnen winnen (en daardoor hun ultieme motivatie verdwijnt), ofwel omdat ze eindelijk een keer een normaal leven willen. De Gesinks en Valverdes gaan denk ik steeds zeldzamer worden, zeker onder de absolute toppers.
Een renner op jonge leeftijd moet zelf doelen stellen, kijken waar op speelse manier progressie kan worden geboekt.
Zelfs de feestdagen was hij weg.
Binnen een peleton weten ze echt wel hoe iemand is en traint.
Daarnaast is Novak een van de weinige Sloveense renners dus die zal echt wel weten hoe Pogacar was op zijn negentiende.
Is natuurlijk maar een klein wereldje.
Je ziet ook hoe een Arensman een stap weet te zetten doordat hij een manier heeft gevonden om met de sport om te gaan.
Dat cultgedrag rond Pogacar is echt weerzinwekkend