De nieuwe beklimmingen in de Vuelta a España 2026 onder de loep genomen

Fietstoerisme Een duik in het parcours van de Vuelta a España 2026 heeft ons geleerd dat de ASO weer een tweetal nieuwe beklimmingen heeft gevonden om eens een jaar uit te testen. Opvallend genoeg gaat een van die twee beklimmingen in de Vuelta de definitieve beslissing brengen in de ronde: de Collado del Alguacil, de slotklim van de 20ste etappe. “Die beklimming is echt de moeite waard”, lezen we.

De Vuelta kent dit jaar minder ‘bekende’ beklimmingen. Omdat de ronde grotendeels door het zuiden van het land gaat, vallen Asturische en Galicisiche beklimmingen als de Alto de l’Angliru en de Lagos de Covadonga af in het parcours voor 2026. Ook de centraal gelegen Bola del Mundo – hoewel dit jaar al in de ronde – wordt in 2026 niet aangedaan. En dus zou je veel nieuwe beklimmingen verwachten in de Vuelta, hoewel de ronde in het verleden al wel vaak in de regio’s Valencia en Andalusië is geweest.

In totaal herbergt het nieuwe Vuelta-parcours twee nieuwe, grote, beklimmingen. Dat is er ééntje meer dan in 2025, toen de ASO alleen de Alto de El Morredero voor het eerst opnam in het Vuelta-parcours, al zat de andere kant van die klim al in 2006 in het parcours. De twee klimmen zijn de Puerto de El Bartolo in de 6de etappe en de Collado del Alguacil in de 20ste etappe. Aankomsten bergop als naar de Aramón Valdelinares (2x), Alto de Aitana (4x), Calar Alto (3x) en Sierra de la Pandera (6x) zaten al vaker in de Ronde van Spanje.

Puerto de El Bartolo (1ste categorie)

Het gebergte, met de top waar de renners finishen – foto: Juan Emilio Prades Bel

In de zesde etappe van de Vuelta a España moeten de renners in de finale over de Puerto de El Bartolo (10,6 kilometer aan 6,7%), waarna nog een afdaling en vlak stuk van twintig kilometer tot de finish in Castellón volgt. De Puerto de El Bartolo is de hoogste top van de bergketen Desert de les Palmes in de regio Valencia. De berg bereikt een hoogte van 729 meter boven zeeniveau. Op de top staan drie kenmerkende antennes en heb je een goed uitzicht over de Middellandse Zee en de nabijgelegen bergen.

Op het eerste oog lijkt de beklimming niet zo zwaar met zijn stijgingspercentage van bijna 7 procent, maar de klim is erg onregelmatig en telt uitschieters boven de 20 procent. Vlak voor de top is zelfs nog een stukje van 16 procent. Wat deze klim ook nog zwaarder maakt, is dat de laatste kilometers naar de top onverhard zijn. Kortom: je zou bijna denken dat de klassementsrenners hier wel uit hun hok moeten komen.

Collado del Alguacil (buitencategorie)

Het stuwmeer halverwege de klim – foto: Jebulon

Op de Collado del Alguacil (16,9 procent aan 6,9%) gaat de Vuelta beslist worden. Het belooft een loodzware rit te worden, met onderweg ook al de bekende Alto de Hazallanas die twee keer bedwongen moet worden en de Puerto de El Purche. De Collado de Alguacil is zo mogelijk de zwaarste beklimming van allemaal, hoewel het gemiddelde stijgingspercentage op het eerste ogenblik geen grote angst doet inboezemen. Dat komt omdat de eerste negen kilometer van de klim nog redelijk gemakkelijk is. Vanaf Guéjar Sierra wordt de klim pas echt lastig: in de laatste negen kilometer komt de klim niet meer onder de 10 procent uit.

De klim is bij fietsers nog redelijk onbekend en maakte dus nog nooit onderdeel uit van de Vuelta. Wielrenners die wel al eens de Collado del Alguacil opreden, loven de klim wel vanwege de zwaarte en de mooie uitzichten die je hebt. De laatste kilometers van de berg zijn zo goed als kaal en zorgen daarom voor mooie vergezichten.

“Deze beklimming is echt de moeite waard”, lezen we op ClimbFinder. “Je hebt een groot deel van de route uitzicht op de Sierra Nevada en prachtige uitzichten op het meer en de stuwdam. In het begin is de klim nog makkelijk, maar richting het einde wordt de klim zwaarder, met vijf kilometer aan 10 procent en één kilometer aan 11 procent. Na het dorp op negen kilometer is er stuk met meer dan 20 procent.”