Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tenbosse en Parikeberg zorgen voor iets extra’s in finale Omloop Het Nieuwsblad
Het wielerseizoen draait al weer een tijdje op volle toeren, maar voor de wielerromantici begint het zaterdag pas écht met de Omloop Het Nieuwsblad. Dit jaar trekken de renners in de finale opnieuw over de Muur van Geraardsbergen en Bosberg, maar staan er twee extra hellingen op het menu: Tenbosse en de Parikeberg.
De Omloop Het Nieuwsblad zal naar goede gewoonte vertrekken vanuit wielerbaan ’t Kuipke in Gent, om vervolgens koers te zetten richting de Vlaamse Ardennen, waar de wedstrijd zal ontploffen. De wedstrijdorganisatie houdt ook dit jaar vast aan de bekende hellingen, maar heeft toch lopen sleutelen aan het parcours.
De finale zal normaliter weer losbarsten op zo’n 45 kilometer van de finish, met de opeenvolging Molenberg, Haaghoek, Leberg en Berendries. Na de beklimming van de Berendries is het normaal tijd voor de Elverenberg en het Vossenhol, maar nu kiest men voor de combinatie Tenbosse-Parikeberg. Maar wat kunnen we eigenlijk vertellen over deze twee Vlaamse hellingen?
Tenbosse
Tot de jaren negentig van de vorige eeuw was de Tenbossestraat (de volledige naam) een niemendalletje. Een helling zonder geschiedenis, maar dat veranderde in 1993. Dat jaar bleek de flink oplopende straat in Nederbrakel dé plek voor Johan Museeuw om aan te vallen. De Belg was op dat moment al jaren de rijzende ster in het Belgische wielrennen, had reeds de nodige successen gevierd in de Tour de France, maar werd die dag een Vlaamse volksheld.
Het was op de flanken van de Tenbossestraat dat Museeuw zijn moment gekomen zag om aan de boom te schudden. Slechts één renner bleek in staat om zijn indrukwekkende versnelling te volgen: Frans Maassen. De huidige ploegleider van Visma | Lease a Bike bleek in de eindsprint echter niet opgewassen tegen Museeuw, die voor het eerst de Ronde van Vlaanderen wist te winnen. De rest is geschiedenis. Vijf jaar later bleek de klim opnieuw het vertrekpunt voor een glorieuze zegetocht van de ‘Leeuw van Vlaanderen.’
De naam van Museeuw is onlosmakelijk verbonden met de Tenbossestraat – foto: Fotopersburo Cor Vos
De helling was in de Ronde gesitueerd tussen de Berendries (1997-2004, 2010 en van 2017-2019) of de Valkenberg (2005-2009 en 2011) en de Muur-Kapelmuur, maar de laatste jaren wordt de helling niet meer aangedaan. Vanaf 2008 tot en met 2014 was de hindernis al opgenomen in het parcours van de Omloop Het Nieuwsblad.
Startplaats van de helling: Brakel
Hoogteverschil: 29 m
Lengte: 450 m
Gemiddelde stijging: 6,9%
Maximale stijging: 8,7%
Parikeberg
De Parikeberg – gelegen in, uiteraard, Parike – kan ook al bogen op een zekere wielergeschiedenis. De helling werd namelijk al meermaals opgenomen in de Ronde van Vlaanderen. De beklimming doemt steevast op tussen Tenbosse en de Muur-Kapelmuur.
Maar voor de allereerste kennismaking met de Parikeberg – ook wel bekend als de Steenweg – moeten we terug naar de jaren vijftig van de vorige eeuw. In 1950 maakte de klim immers al zijn opwachting in de (toenmalige) Omloop Het Nieuwsblad, later volgde ook Dwars door België.
Zo iconisch als de Tenbossetraat is de Parikeberg (nog) niet, maar het is wel degelijk een vervelende kuitenbijter, met een uitschieter tot 9%.
Startplaats van de helling: Parike
Hoogteverschil: 35 m
Lengte: 600 m
Gemiddelde stijging: 6%
Maximale stijging: 8,7%
De twee hellingen zijn voor de puncheurs wellicht ideale scherprechters om eens met de krachten te smijten en een aanval op poten te zetten, in aanloop naar de twee belangrijkste obstakels: de fameuze Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. De top van deze laatste klim ligt traditioneel op een dertiental kilometer van de finish in Ninove.
Om te reageren moet je ingelogd zijn.