Arnaud Démare

Arnaud Démare
Naam:
Arnaud Démare
Geboortedatum:26 augustus 1991 (30 jaar)
Land:Frankrijk
Twitter:@ArnaudDemare

Arnaud Démare wordt op 26 augustus 1991 geboren in Beauvais, een stad ongeveer 80 kilometer ten noorden van Parijs. Afkomstig uit een echte wielerfamilie (vader, moeder én oom zijn verknocht aan de koers) duurt het niet lang voordat de kleine Arnaud zelf op de fiets stapt. Vader Josué Démare koerst op dat moment zelf ook nog en is een bekend gezicht in de regionale criteriums. Als hij voorbij komt gespurt, staat Démare Junior in de kinderwagen langs de kant te juichen, vertelt hij jaren later aan Le Parisien.

Op vijfjarige leeftijd haalt hij zijn eerste licentie bij de lokale wielerclub, die op dat moment gerund wordt door zijn oom. Hier gaat hij mountainbiken en niet veel later ook wegwielrennen in de juniorencategorie. Op zijn achttiende fietst hij zich internationaal in de kijker, door twee ritten te winnen in de Canadese ronde van Abitibi. Het jaar erop finisht hij tweede in Parijs-Roubaix voor junioren, op 20 tellen van winnaar Guillaume van Keirsbulck.

In 2010 rijdt Démare officieel bij de beloften, maar dat weerhoudt hem er niet van ook zijn graantje mee te pikken bij de elite. De Fransman wint dat jaar de Grand Prix de la ville de Pérenchies en een rit in de Tour de Moselle, waarmee hij laat zien dat hij het de grote jongens al knap lastig kan maken.

In 2011 domineert Arnaud Démare het seizoen bij de beloften en wint hij de ene na de andere koers. Hij weet zijn beste seizoen tot dan toe uiteindelijk te bekronen met een wereldtitel voor beloften. In Kopenhagen komt hij als eerste over de streep gesprint en mag hij uiteindelijk de regenboogtrui om de schouders hangen.

Vanwege die successen krijgt Démare een uitnodiging voor een stage bij FDJ. Hier laat hij zich van zijn beste kant zien en krijgt aan het einde van zijn stage een contract onder de neus geschoven. Zijn droom komt uit en vanaf 2012 rijdt Arnaud Démare bij de pro-selectie van het driekleurige Française Des Jeux.

Zijn debuutjaar bij de profs van FDJ opent hij in de Ronde van Qatar, waar hij de laatste etappe op zijn naam schrijft en mannen als Alexander Kristoff en Mark Renshaw het zwijgen oplegt. In het Vlaamse voorjaar van 2012 behaalt Démare een aantal mooie resultaten, met een vierde plaats in Kuurne-Brussel-Kuurne en een overwinning in Le Samyn.

In datzelfde jaar rijdt Démare zijn eerste grote ronde, maar dat blijkt dan nog te hoog gegrepen voor de dan 20-jarige sprinter. In etappe 14 van de Giro d’Italia moet hij afstappen. In het najaar doet hij in verschillende koersen weer mee om de zege , zoals het Frans nationaal kampioenschap en de Eneco Tour. Tot slot zet hij zijn debuutjaar kracht bij met een overwinning in een sterk bezette editie van de Vattenfall Cyclassics.

In 2013 weet Arnaud Démare opnieuw te overtuigen, maar een overwinning laat echter vrij lang op zich wachten. Pas in april mag hij voor de eerste keer dat seizoen de bloemen in ontvangst nemen, in de GP Denain. In deze ‘mini-Roubaix’ rekent Démare af met naaste belagers Nacer Bouhanni en Bryan Coquard in de sprint.

De ban is dan definitief gebroken en Arnaud Démare rijgt de zeges aaneen: hij domineert de Vierdaagse van Duinkerke, wint een etappe in de Ronde van Zwitserland en in de Eneco Tour. Ook schrijft hij de RideLondon Classic op zijn naam en wordt hij derde in Parijs-Tours.

In tegenstelling tot een jaar eerder duurt het niet lang voordat Démare zijn eerste zege boekt. In de Ronde van Qatar wint hij opnieuw de slotrit en gaat met vol vertrouwen richting het Vlaamse Voorjaar. In Gent-Wevelgem bewijst de Fransman opnieuw zijn waarde en wordt tweede achter John Degenkolb.

In de zomer van 2014 rijdt Démare voor het eerst de Tour de France. De aanloop ernaartoe verloopt op rolletjes en Démare wint de Vierdaagse van Duinkerke en de Ronde van Picardië. Tussendoor wordt hij ook nog Frans kampioen op de weg en mag dus voor het eerst in zijn nog prille carrière de Franse tricolore gaan vertegenwoordigen. De Tour verloopt echter niet zoals gehoopt en Démare komt niet verder dan een derde plaats in etappe vier en twaalf. In het najaar pakt de Frans kampioen nog wel wat leuke prijzen mee: hij wint de Koolskamp Koers, de GP van Isbergues en de Eurométropole Tour.

In 2015 blijft de zegeteller vrij lang op nul staan. In de Ronde van Qatar en Parijs-Nice is hij wel een aantal keer dichtbij, maar de eerste overwinning boekt de Franse sprinter pas eind mei. In de Baloise Belgium Tour wint hij zowel etappe 2 als 3, maar daarna houdt het op: Démare wint de rest van het seizoen helemaal niks meer.

Na de ietwat teleurstellende resultaten van 2015 gaat Démare op zoek naar sportieve revanche in 2016. Dit doet hij voortreffelijk, want al in februari boekt hij zijn eerste sprintzege in La Méditerranéenne, een meerdaagse Franse rittenkoers. Een aantal weken later rijdt de thuisrijder Parijs-Nice, waar hij wederom een massasprint wint in de eerste etappe.

Op 19 maart 2015 start Démare in Milaan-San Remo. Dit monument kent geen bizar aantal hoogtemeters en is dus bij uitstek geschikt voor rappe mannen die de bergen enigszins kunnen verteren. Arnaud Démare is zo’n renner. In de sprint klopt hij zijn naaste concurrenten met meerde fietslengten verschil.

Met deze monumentale zege bewijst Démare wat ze bij Françoise Des Jeux allang wisten: hij is een absolute killer in de sprint. Later dat jaar wint de Fransman nog een etappe en het puntenklassement in de Route du Sud Cycliste en weet hij Binche-Chimay-Binche te aan zijn palmares toe te voegen.

Ook in 2017 is de seizoenstart van Démare ontzettend goed. In de Ster van Bessèges, zijn allereerste koers van het jaar, pakt hij meteen de eerste én vierde rit. Hij wordt tweede in het puntenklassement en ook in Parijs-Nice weet hij een rit te winnen.

In Milaan-San Remo prolongeert hij zijn titel echter niet en komt Démare niet verder dan een zesde plek. In de GP de Denain niet veel later is het echter wel raak voor de Fransman: hij klopt zijn eeuwige concurrent Nacer Bouhanni en de Colombiaan Juan Molano in de sprint. In de Vierdaagse van Duinkerke pakt hij een kleine maand later opnieuw een etappezege.

In juli 2017 is Démare opnieuw in topvorm en wint hij een etappe én het puntenklassement van het Criterium du Dauphiné. Ook wint hij diezelfde maand Halle Ingooiem en wordt hij voor de tweede keer in zijn carrière Frans kampioen op de weg.

Niet lang daarna volgt de Tour de France. Démare rijdt verschillende keren op het podium en pakt uiteindelijk één ritzege. In etappe vier, van Mondorf-les-Bains naar Vittel, is hij André Greipel en Alexander Kristoff ruim de baas. In september wint Démare de Brussels Cycling Classic, waarmee hij opnieuw een succesvol seizoen afsluit.

In 2018 rijdt Démare opnieuw Parijs-Nice en ook dit jaar start hij hier weer meteen succesvol: hij pakt de eerste etappe. Vervolgens wordt hij derde in zowel Milaan-San Remo als Gent-Wevelgem. In de Ronde van Zwitserland wint hij ook nog een rit en met goede zin vertrekt Démare richting de Tour.

In de Tour duurt het lang voordat Démare zijn draai gevonden heeft. Hij is er al een aantal keer dichtbij, maar het grote succes laat nog even op zich wachten. In etappe 18 lukt het hem om voor het tweede jaar op rij een Touretappe te winnen. In de vlakke rit naar Pau verslaat hij Christophe Laporte en Alexander Kristoff in de sprint. Op de Champs-Élysees wordt hij nog derde, wat ervoor zorgt dat hij derde wordt in het puntenklassement.

In de Tour Poitou-Charentes en Nouvelle Aquitaine, een Franse 2.1-koers, is Démare oppermachtig. Hij wint alle vijf etappes, inclusief de ploegentijdrit, en pakt dus zowel het punten- als het algemeen klassement. Hierna rijdt Démare nog wat kleine koersen, maar wint er geen. Desondanks kan hij  tevreden terugkijken op het seizoen 2018.

In 2019 duurt het even voordat de zegeteller van de nul afkomt. Pas in de Giro d’Italia komt hij als winnaar over de streep, in etappe tien. In de rit van Ravenna naar Modena is hij sneller dan Rüdiger Selig en Elia Viviani. Uiteindelijk wordt hij tweede in het puntenklassement.

In de Franse rittenkoers La Route d’Occitanie is hij dan weer goed in vorm en wint hij twee etappes én de puntentrui. Ook in de Ronde van Wallonië die niet veel later op de wielerkalender staat weet hij een rit te winnen, net als in de Ronde van Slowakije. In die laatste wint hij ook het puntenklassement, waarmee hij zijn seizoen beëindigt.

Op de door corona verscheurde wielerkalender begint Démare 2020 pas in augustus met winnen. In de Italiaanse eendagskoers Milaan-Turijn klopt hij niemand minder dan Caleb Ewan en Wout van Aert. Niet veel later rijdt hij voor het tweede jaar op rij de Ronde van Wallonië, waar hij opnieuw succesvol is. Hij wint twee etappes, wordt nog een keer tweede en pakt zowel het punten- als het algemeen klassement.

Later die maand wordt hij voor de derde keer in zijn carrière Frans kampioen op de weg en met de driekleur om de schouders rijdt hij voor het tweede opeenvolgende jaar de concurrentie aan gort in de Tour Poitou-Charentes en Nouvelle Aquitaine. Van de vijf etappes wint hij er drie, voldoende voor – opnieuw – de puntentrui en het algemeen klassement.

Half september pakt Démare nog een graantje mee in de Ronde van Luxemburg, waarna hij opnieuw een gooi gaat doen naar ritzeges in de Giro d’Italia. De coronacrisis zorgt ervoor dat de knotsgekke wielerkalender er compleet anders uit is gaan zien, maar daar lijkt Démare zich niet aan te storen: sterker nog, hij lijkt beter dan ooit. Hij wint maar liefst vier etappes en verdient hierdoor meer dan genoeg punten voor de Maglia Ciclamino, oftewel de puntentrui.

In 2021 moet Démare zijn uitstekende resultaten uit het coronajaar zien te evenaren. Hij heeft echter een ietwat magere seizoenstart en wint pas voor het eerst in april, als hij de Franse 1.1 koers La Roue Tourangelle Centre Val de Loire op zijn naam schrijft. Ook rijdt de Franse sprinter in diezelfde maand nog de Ronde van Valencia, waar hij twee ritten en het puntenklassement aan zijn palmares toevoegt.