Wielerwereld steekt zwaargewonde Egan Bernal een hart onder de riem

dinsdag 25 januari 2022 om 12:11
Wielerwereld steekt zwaargewonde Egan Bernal een hart onder de riem

foto: Cor Vos

De wielerwereld leeft mee met Egan Bernal die na een harde botsing met een stilstaande bus in zijn thuisland Colombia met diverse verwondingen op de intensive care ligt. Ploegmaats, collega-renners, oud-profs, ploegleiders, wedstrijdorganisaties: allemaal sturen ze de klimmer, winnaar van twee Grote Rondes, berichten met steunbetuigingen.

Onder anderen Remco Evenepoel en Peter Sagan wensen Bernal een spoedig herstel toe. “Egan, ik kijk ernaar uit je sterker dan ooit te zien terugkeren en met je de weg te delen, waar we ook koersen!”, schrijft Sagan. Alejandro Valverde noemt de Colombiaan een ‘dappere kampioen’. “Een dikke knuffel uit Spanje, we hopen je snel weer te zien in de koers.”

Ook Rigoberto Urán, Miguel Ángel López en Nairo Quintana, landgenoten van Bernal, laten van zich horen. “Ik ben me ervan bewust wat dit soort omstandigheden met zich meebrengt, maar ik weet ook dat het altijd weer mogelijk is om op te staan en met meer kracht verder te gaan. Ik wens Bernal een spoedig herstel”, aldus Quintana.

Verder sturen renners als Tao Geoghegan Hart, Elia Viviani, Jonathan Castroviejo, Carlos Verona en Simon Geschke berichtjes via social media. Ook Richard Plugge, Luca Guercilena en Jonathan Vaughers, ploegmanagers bij Jumbo-Visma, Trek-Segafredo en EF Education-EasyPost namen de moeite om Bernal hun steun te laten blijken.

Dit artikel delen:

14 Reacties

Dikke Vrouw 25 januari 2022 om 12:20

Egon dikke knuffel uit nederland

peter s 25 januari 2022 om 12:37

Maar wel voorzichtig dan!!!

Fausto Roest 25 januari 2022 om 14:05

Racen zonder enige bescherming, het ene moment zit je op je fiets en het andere moment lig je in het ziekenhuis. Ze zijn zo kwetsbaar en al helemaal met verkeer erbij.

Door de jaren heen hebben we toch veel renners gezien die crashes niet overleefde of gruwelijk ten val kwamen. Met afdalingen hou je je hart vast of als ze weer langs wegobstakels moeten. Als zoon van een wielrenner ook altijd wel bang geweest dat hij een keer heel ernstig zou crashen.

Het is niet de vraag of maar wanneer de volgende zware crash gaat gebeuren.

xistnc 25 januari 2022 om 14:18

Gelukkig duurt het helemaal niet zo lang voordat deze pagina met 312 tweets is geladen…

Dikke Man 25 januari 2022 om 14:29

Arme Jody krijgt dat er ook nog eens bovenop..

Levin 25 januari 2022 om 17:33

Beterschap maar hoe is het met Amy?

Guggenheimer 25 januari 2022 om 20:11

Ja, is daar al iets over bekend? Beetje off topic misschien, maar blijft angstvallig stil…

LaDoyenne 25 januari 2022 om 18:45

De mens wikt, God beschikt.
Egan Bernal zou dit jaar de handschoen opnemen tegen de twee Slovenen. Hoe? We hebben er het raden naar. Een goede tijdrit -getuige zijn Vuelta- tegen uitstekende tijdritten in uitgerekend een Tour die veel tijdritkilometers kent? Wellicht niet. Een Blitzkrieg op de kasseienrit, als ex-mountainbiker, een beetje zoals de Stelvio-rit in de Giro die hij won? Misschien. Keihard uithalen in het gebergte boven de 2000 meter, wanneer het hoofd van de Slovenen wat ijl wordt? Zoals Lautaro die op zijn terrein, de Andes, zonder paarden of buksen de Spaanse conquistadores in de pan hakte? Wie weet.
Helaas. Reeds eind januari, wanneer het wielercircus pas op gang komt, smoorde een bus het wielerjaar 2022 in de kiem. Dit jaar voert het triumviraat Pogacar-Roglic-Bernal geen epische strijd. Bernal zal de Rubicon niet oversteken.
Zal de man die op z'n 22e overtuigend Parijs-Nice en de Tour de France won diezelfde bloedvorm ooit terugvinden? Een rugletsel bij iemand kampt met chronische rugpijn maakt de vraag retorisch.
Rond deze tijd van het jaar was hij al in goede doen. Een grote ronderenner die scoorde in prille wedstrijden als Strade Bianche, Trofeo Lagueglia en -reeds kampend met rugpijn- Tirreno-Adriatico. Want zwarte sneeuw heeft de 25e-jarige al voldoende gezien. Geen Westeuropese middenklassezoon wiens ouders investeren in een luxetrailer en peperdure fietsen, maar de zoon van een lokale gids die dankzij een mecenas kon mountainbiken. Diezelfde jongen die even later net als zo vele Zuidamerikaanse beloftevolle renners de oversteek naar het Oude Continent waagde. Hij echter verzoop niet in de eenzaamheid. Noch gaf hij in Italië toe aan de moderne "dottori" die er de traditie van de kwakzalvers in ere houden.
Na het winnen van de Giro, die hij enkel kon verliezen, had hij slechts één wens: een audiëntie bij de paus in het Vaticaan. Aan de vertegenwoordiger van God schonk hij een t-shirt uit de Giro en een fiets, een Dogma (o ironie).
Moge God nu iets terugdoen voor zijn zoon.

vroege vlucht 25 januari 2022 om 22:41

Jij kunt zo aan de slag op de redactie van De Muur. Mooi stukje tekst!

Maillot à Pois 25 januari 2022 om 23:15

Ik moet eerlijk toegeven dat ik van mijn stoel val bij het lezen van deze bijdrage.
Hulde, oprecht hulde!

Alleen jammer dat Egan dit moest meemaken om deze andere kant van je te leren kennen.

Limal 26 januari 2022 om 00:31

Een mooi stukje wielerpoëzie! Ook ik juich deze carrièrewending van harte toe.

Michelangelo 26 januari 2022 om 08:58

Deze past qua niveau bij de “bontjassenverkoper” van onze gevlogen Reiger. Kudo’s!

Overigens is Doyenne wel degelijk eerder taalvaardig gebleken, echter als je door woede verblind bent door de boodschap zie je vaak de finesse van zijn woordgebruik over het hoofd.

Romāns Vainšteins 26 januari 2022 om 09:50

Best mooi stukje zwemelerij van het type ik ga Heijnen proberen na te doen.

xistnc 26 januari 2022 om 10:02

Smaken verschillen. Ik kom er niet doorheen.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair