Toptalent Aubin Sparfel slaat met indrukwekkende sprint toe in Grand Prix de Wallonie
foto: Fotopersburo Cor Vos
woensdag 16 september 2026 om 17:23 Volg in Google

Toptalent Aubin Sparfel slaat met indrukwekkende sprint toe in Grand Prix de Wallonie

De 66ste editie van de Grand Prix de Wallonie is gewonnen door een belofte. Aubin Sparfel, die normaal uitkomt voor de opleidingsploeg van Decathlon CGA CGM, was na een spannende finale en sprint op de Citadel van Namen net iets sneller dan zijn landgenoot Romain Grégoire. Milan Fretin kwam als derde over de streep.

Twee keer per jaar staat op de Citadel van Namen het wielrennen centraal. In de winter vind je steevast de loodzware Citadelcross in het dorre bos rondom de heuvel, maar eind september krijgt ook traditioneel de Grote Prijs van Wallonië zijn plek op de kalender. Vandaag was het weer zover, en met Arnaud De Lie, Benoît Cosnefroy, Jenno Berckmoes, Tim Wellens en Paul Lapeira waren er kanshebbers te over.

De finale draait natuurlijk om de beklimming van de Citadel van Namen (2,9 kilometer à 4,1%). Ook al zijn er al wat hellingen en dus ook mogelijkheden tot demarrages geweest, de beslissing valt maar al te vaak op deze heuvel.

woensdag 16 september
StartBE flagSeraing12:40
FinishBE flagNamur17:11 - 17:38

Hartthijs de Vries zit mee in kopgroep 
De vroege vlucht liet even op zich wachten, maar Hartthijs de Vries (Unibet Rose Rockets), Davide Bais (Polti VisitMalta), Marijn Maas (BEAT CC p/b Saxo), Yorben Lauryssen, Jonah Killy (Tarteletto-Isorex) en Léandre Huck (Van Rysel Roubaix) slaagden er toch in om een ontsnapping op poten te zetten. Het peloton liet begaan, maar hield het verschil wel binnen de drie minuten.

De kopgroep in beeld – foto: Fotopersburo Cor Vos

Alle ingrediënten waren aanwezig voor een klassiek wedstrijdverloop, zou je denken, maar niets was minder waar. Verschillende renners wilden maar wat graag anticiperen en probeerden de oversteek te maken naar de zes koplopers. Carlos Verona en Mathis Le Berre reden even voor het peloton uit, maar leken bezig aan een klassieke chasse patate. Leken, want ze kregen niet veel later steun van Jonas Abrahamsen, Simone Gualdi en Rui Oliveira.

Vier sterke renners maken oversteek 
Dit bleek een meer dan interessante move, want deze vijf sterke renners maakten met succes de sprong naar de vroege vluchters. Zo begon de kopgroep met vers bloed aan de laatste veertig kilometer. Het peloton volgde op dat moment nog altijd op zo’n anderhalve minuut van de kop van de koers. Daar werd het tempo meerdere keren opgedreven door Abrahamsen, maar hij kon niet verhinderen dat het peloton steeds meer van zijn achterstand wist af te knabbelen.

Door de tempoversnellingen van Abrahamsen gingen Killy, Bais, Maas en Lauryssen wel overboord, en zo begonnen we met zeven koplopers aan de laatste dertig kilometer. Het verschil met het door NSN aangevoerde peloton was inmiddels wel teruggelopen tot een halve minuut. De aanvallers leken bezig aan een kansloze missie en bij het ingaan van de laatste twintig kilometer zagen we ook een samensmelting.

Het tempo lag onderweg ontzettend hoog – foto: Fotopersburo Cor Vos

Citadel zorgt weer voor de beslissing 
Dit gebeurde enkele kilometers voor de voet van de Tienne aux Pierres. Op de flanken van deze drie kilometer lange klim (gemiddeld 5%) gaf Decathlon CMA CGM vervolgens stevig gas. Het peloton piepte en kraakte, maar echte verschillen werden er aanvankelijk niet gecreëerd, maar een versnelling van Tim Wellens op de top zorgde toch voor afscheiding. Een attente Paul Lapeira sprong mee, maar het peloton zat niet ver.

Zo kregen we toch weer een hergroepering in de dalende kilometers richting de Citadel van Namen, waar de beslissing moest vallen. Daar dacht Marco Haller echter anders over. De ervaren Oostenrijker sloop met nog acht kilometer te gaan op kousenvoeten weg, maar dit bleek niet meer dan een losse flodder. En zo kwam alles toch weer aan op een explosie op de klimmende stroken van de Citadel.

Sparfel toont uitzonderlijke klasse 
Groupama-FDJ nam de kop bij het opdraaien van de klim en joeg het tempo de hoogte in voor Romain Grégoire. Dit bleek de opmaat naar een aanval van de Franse kampioen, maar Lapeira en Jenno Berckmoes konden mee. Lapeira kon niet alleen volgen, maar besloot zelf ook aan de boom te schudden. Met deze versnelling wist hij Berckmoes uit het wiel te kletsen, maar Grégoire haakte zijn wagonnetje aan.

De kampioen van Frankrijk haar blijkbaar nóg een versnelling in de benen en probeerde andermaal Lapeira van zich af te schudden, maar beide renners wilden van geen wijken weten. Ze leken het vervolgens te mogen uitmaken voor de zege, maar vanuit de achtergrond was daar plots Aubin Sparfel. De Fransman kwam met meer snelheid van achteruit, maar Grégoire had dit net op tijd in de gaten en lanceerde op zijn beurt de sprint.

Bekijk hier de spannende finale:

Grégoire hield vervolgens zeer lang stand, maar werd in de laatste meters toch overvleugeld door zijn drie jaar jongere landgenoot. De veelzijdige Sparfel – die ook al jaren uitblinkt in het veld – had nog een laatste kick in de benen en mocht het zegegebaar maken.

Het is voor de 20-jarige renner – die pas volgend jaar zijn profdebuut zal maken voor de hoofdmacht van Decathlon – alweer zijn tweede profzege. Vorig jaar won hij al de Tour du Finestère.

Grégoire versus Sparfel – foto: Fotopersburo Cor Vos

Pre-order onze nieuwe Najaarsgids
4 Reacties
Sparfel die bevestigt de volgende Franse springveer te zijn. En natuurlijk een heerlijk staaltje tactisch onvermogen van Gregoire. Leuke finale.
17:45
gregoire was heerlijk aan het huishouden maar ja daar win je niet altijd mee
17:45
Als Nederlander was ik benieuwd naar Del Grosso….komt toch weinig uit op de weg dan zeker.

Om te reageren moet je ingelogd zijn.