Leider Isaac Del Toro lijkt te kraken, maar slaat dan toch keihard toe in koninginnenrit Tirreno-Adriatico
Isaac Del Toro heeft de zesde etappe van Tirreno-Adriatico op zijn naam geschreven. De klassementsleider van UAE Emirates XRG leek op de slotklim even in de problemen te komen, maar spaarde zich voor de slotkilometer, waarin hij afrekende met zijn concurrenten. Tobias Halland Johannessen werd tweede, Matteo Jorgenson derde.
Op de voorlaatste dag zou het klassement nogmaals op de schop gaan, was de verwachting. Het parcours van rit zes was namelijk loodzwaar. In de eerste wedstrijdfase stond al de beklimming naar Sassotetto (13,1 km à 7,3%) op het menu, in de finale volgde nog driemaal de beklimming naar Camerino (3,2 km à 8,9%).

Kopgroep met Ganna en Kielich
Mathieu van der Poel, Wout van Aert, Thymen Arensman mengden zich in de strijd om de vlucht voor de dag, maar in de eerste kilometers kwam niemand weg. Kort voor de Sassotetto was het wel raak. Er ontstond een kopgroep met onder meer Filippo Ganna (INEOS Grenadiers) en Timo Kielich (Visma | Lease a Bike).
Ganna en Kielich hadden het gezelschap van Guillermo Thomas Silva (Caja Rural), Vincenzo Albanese (EF Education-EasyPost), Walter Calzoni (Pinarello-Q36.5), Gregor Mühlberger (Decathlon CMA CGM) en Clément Braz Afonso (Groupama-FDJ United). De vluchters kregen een maximale voorsprong van zo’n vier minuten.

foto: Fotopersburo Cor Vos
Carapaz probeert over te steken
Mede door Julian Alaphilippe, die lang op kop van het peloton voor zijn ploegmaat Michael Storer, was het verschil voor de eerste keer Camerino echter alweer teruggelopen tot anderhalve minuut. Op die klim viel de kopgroep uiteen. Mühlberger en Braz Afonso bleken de beste klimmers en kwamen samen over de top van de klim. Ondertussen was er in het peloton een aanval van Richard Carapaz, die werd opgewacht door Albanese.
Carapaz kreeg even hulp van zijn Italiaanse ploegmaat, maar moest daarna zelf door. Na ongeveer tien kilometer achtervolgen kwam hij op 45 kilometer van de finish uiteindelijk bij Ganna, Kielich Calzoni en Silva. Ten opzichte van Mühlberger en Braz Afonso was hij echter nauwelijks ingelopen: het verschil was nog altijd meer dan een minuut. Het peloton was door het werk van UAE Emirates XRG en Bahrain Victorious ook opnieuw tot op anderhalve minuut van de leiders gekomen.
Van Aert toont zich
Op 35 kilometer van de finish zag Carapaz het nutteloze van zijn aanval in en liet hij zich samen met de vroege vluchters terugzakken. Alleen Mühlberger en Braz Afonso reden dus nog vooruit. Zij zouden nog lang standhouden, maar dat betekende niet dat het achter hen rustig ging. Visma | Lease a Bike nam het initiatief in dienst van Matteo Jorgenson en gaf flink gas. Mede door het werk van Wout van Aert dunde de favorietengroepen stevig uit.

Carapaz wist de oversteek niet te maken – foto: Fotopersburo Cor Vos
Del Toro zat zelfs even geïsoleerd, maar later kon met Jan Christen toch weer een UAE-ploeggenoot terugkeren. Diezelfde Christen zette zich nadien op kop en reed het laatste gat naar Mühlberger en Braz Afonso dicht. Vervolgens ging het naar de laatste keer Camerino (3,2 km à 8,9%). Net voordat de steile klim begon, muisde Van Aert er vanonder. Hij begon met een tiental seconden voorsprong aan de helling.
Pellizzarri valt aan, maar kraakt
Dat was duidelijk niet genoeg. Na enkele honderden meters klimmen kwam Ben Healy hem al voorbij. Bij de favorieten viel Giulio Pellizzari tot twee keer toe aan. De tweede keer reageerde Del Toro niet direct en sloeg de Italiaan een gat. Maar de Mexicaan kreeg hulp uit onverwachte hoek: Uno-X Mobility zette zich op kop voor Tobias Halland Johannessen. Niettemin begon Pellizzari – die bij Healy was gekomen – met voorsprong aan de slotkilometer.

Van Aert wordt weer ingerekend – foto: Fotopersburo Cor Vos
Del Toro leek niet de allerbeste benen te hebben, maar zette op 800 meter van de streep toch de achtervolging in op Pellizzari, die Healy al had gelost. Tweehonderd meter later volgde de aansluiting al. Del Toro zette zich daarna op kop, met Jorgenson in het wiel. De Amerikaan ging daarop zelf aan. Pellizzari ging nu overboord, Del Toro haakte zijn karretje aan.
Del Toro zet puntjes op de i
En de Mexicaan zat nog niet aan zijn limiet, bleek in de sprint. Hij liet Jorgenson achter en knalde naar de ritzege. Daarmee lijkt de eindzege hem ook niet meer te kunnen ontgaan, want zondag volgt alleen nog een vlakke slotrit. Jorgenson werd in extremis nog gepasseerd door Tobias Halland Johannessen, die beslag legde op de twee plaats.
🚴🇮🇹 | Isaac Del Toro grijpt de dubbel in Tirreno-Adriatico. Hij wint namelijk de zesde etappe en verovert bovendien – hoogstwaarschijnlijk – het eindklassement! 🇲🇽
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/WrNTuXQM0p
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 14, 2026
Tirreno-Adriatico (2.UWT)
Etappe 6: San Severino Marche → Camerino (189.37 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:46:50 | |
| 2 | + 03 | |
| 3 | " | |
| 4 | + 09 | |
| 5 | + 11 | |
| 6 | " | |
| 7 | + 21 | |
| 8 | + 25 | |
| 9 | + 27 | |
| 10 | + 32 |
Voor renner en ploeg in kwestie nee. Johannessen wordt 2de pakt boni's en stijgt (mede door het tempo rijden van zijn broer) 2 plekken in het klassement. Gaat hierdoor top 4 rijden in Tirreno.
Sowieso als je je duidelijk goed voelt (hij wordt tweede) én nog een ploegmaat hebt én een kans ziet om concurrenten Roglic en Ciccone in te halen in het klassement is blijven zitten en dan wiel in wiel pakweg 4de sprinten toch vreemd als tactiek ?
hij zich compleet opgeblazen had.
Maar is ongetwijfeld een progressie die een grote meerwaarde
zal zijn in Milaan-San Remo.
Uno-X heeft twee posities gewonnen dus hebben gewoon een logische keuze gemaakt hier.
Sowieso snap ik de meeste hier niet.
Iedereen wil nog een rit winnen dus Pellizzari laten rijden is sowieso dom.
De enige die hem niet perse volledig hoeft terug te halen is Del Toro.
Die kan er nog mee leven dat hij tweede wordt op 8 seconden in de rit want dan wint hij nog gewoon de Tirenno.
Voor de rest was dit hun laatste kans op ritwinst in de Tirenno, rijden om del Toro te doen verliezen heeft weinig zin.
Pellizzari leuke renner, net zoals in de Vuelta durft hij initiatief te nemen. Ook weer progressie tov vorig jaar, die zie ik wel meebikkelen voor het Giro podium in mei.
Roglic een beetje zoals Djokovic, klasse te koop en zakt nooit door de ondergrens. Maar de jonge generatie lijkt hem nu definitief ingehaald te hebben.
Spannende strijd tot het eind,
Bedankt Del Toro, Pellizari en Jorgenson (en de rest)