Tadej Pogačar

Tadej Pogačar
Naam:
Tadej Pogačar
Geboortedatum:21 september 1998 (23 jaar)
Land:Slovenië
Twitter:@TamauPogi

De Sloveense klimmer Tadej Pogačar liet in 2019 zien dat hij geen enkele moeite had met de overstap naar de profs. Meer dan eens toonde hij over veel kwaliteiten te beschikken. Samen met Tour-winnaar Egan Bernal en Europees kampioen tijdrijden Remco Evenepoel kan hij de grote rondes in het komende decennium gaan domineren.

Tadej Pogačar werd geboren in het Sloveense Komenda. In het seizoen 2018, Pogačar reed op dat moment voor het continentale Ljubljana Gusto Xaurum, wordt hij vierde in het algemeen klassement van de Ronde van Slovenië en wint hij de witte trui voor de beste jongere. Later dat jaar, in de zomer, wint hij de Tour de l’Avenir – de Tour de France voor beloften – door in het algemeen klassement de Nederlander Thymen Arensman voor te blijven. De Tour de l’Avenir is bijna een garantie voor een succesvolle carrière als prof. Zo volgde Pogačar Egan Bernal op als winnaar. Andere grote namen op de erelijst zijn David Gaudu, Marc Soler en Miguel Angel Lopèz. Mastodonten uit het verleden die er wonnen zijn onder meer Greg Lemond, Joop Zoetemelk en Felice Gimondi.

De Sloveense fietsvirtuoos debuteert in 2019 als prof bij UAE Emirates. Hij begint nog betrekkelijk anoniem met een dertiende plaats in het eindklassement van de Tour Down Under en een vierenveertigste plaats in de Cadel Evans Great Ocean Road Race. Een dikke maand later, in de Volta ao Algarve, toont hij echter zijn ware potentieel: in etappe 2. Op een pittige klim valt hij aan in de laatste honderden meters. De aanval is precies genoeg om Wout Poels van de overwinning af te houden. Pogačar slaat een dubbelslag en staat de leiderstrui niet meer af. Zodoende boekt hij zijn eerste twee overwinningen als prof.

Dat hij ook op WorldTour niveau mee kan bewijst hij – een maand na de winst in het jongerenklassement van de Ronde van het Baskenland – in de Tour of California. Tijdens etappe 6, met aankomst op Mount Baldy, laat hij zien niet alleen over goede benen te beschikken maar ook te koersen met zijn hoofd: in de laatste bocht voor de aankomst pakt Pogačar de binnenbocht terwijl Sergio Higuita de buitenbocht pakt. Met nog één sprintetappe te gaan is de eindwinst binnen voor de Sloveen. Zo kan hij twee WorldTour-zeges op zijn palmares bijschrijven.

Toch is de koek nog niet op. In de Vuelta a España debuteert hij in een grote ronde. De algemene opvatting is dat hij na maximaal twee weken zal afstappen, zoals eerder gebeurde bij ploeggenoot en mede-groeibriljant Jasper Philipsen in de Tour de France. Als de teller na 13 etappes echter al op twee zeges staat én beoogd kopman Fabio Aru totaal door het ijs gezakt is blijft Pogačar gewoon doorfietsen. Niks hoeft, alles kan, zo lijkt de insteek. Etappe 18 lijkt het Waterloo voor de jongeling. Zijn podiumplek lijkt hij definitief verloren te hebben.
De laatste mogelijkheid om iets te veranderen aan de stand is etappe 20, naar Plataforma de Gredos. Onbevangen valt Pogačar aan als de groep der favorieten de slotklim nadert. En hij blijft weg. Sterker nog: hij loopt uit. Niet alleen pakt hij zijn derde etappezege, ook keert hij terug naar de derde plek in het klassement én herovert hij de jongerentrui. Pogačar is op dat moment altijd nog maar 20 jaar jong. Na de WK op de weg beëindigd hij zijn seizoen.

Om zijn sterke debuutjaar kracht bij te zetten opent Pogačar 2020 met drie zeges in de Ronde van Valencia: in etappe 2 sprint hij heuvelop Alejandro Valverde uit het wiel, in etappe 4 blijft hij Wout Poels voor en een dag later staat hij op het podium met de bloemen vanwege de eindwinst. Ook in de UAE Tour later die maand blinkt het Sloveense supertalent uit. Hij wint de laatste etappe, een vlakke rit met finish bergop, en verslaat Alexey Lutsenko en Adam Yates. In het algemeen klassement eindigt Pogačar als tweede en hij mag de jongerentrui mee naar huis nemen.

In de maanden daarna rukt het coronavirus steeds verder op en gaat ook de wielerwereld een paar maanden in lockdown. Als in juni sommige koersen weer hervat worden, is de hele wielerkalender op de schop gegaan. Ook het programma van Pogačar loopt anders dan verwacht en op 21 juni gaat hij van start in de Sloveense nationaal kampioenschappen. Hier ontvouwt zich een felle tweestrijd met die andere grote meneer uit zijn land: Primoz Roglič.

De Sloveense titel op de weg is voor Primoz, de tijdrit voor Tadej. Dat de twee aan elkaar gewaagd zijn is duidelijk, zo zal ook later die zomer blijken, maar vooraleer rijdt Pogačar eerst twee Italiaanse heuvelklassiekers. In Strade-Bianche en Milaan San Remo wordt hij respectievelijk 13e en 12e.

Amper vier dagen later begint hij aan de Dauphiné, waarin hij zich gaat voorbereiden op de Tour. Een etappe wint hij er niet, maar met een tweede plaats in zowel het jongeren- als het puntenklassement kan Pogačar tevreden zijn over de vorm die hij heeft.

Bij de Tourstart in Nice zijn alle ogen gericht op Primoz Roglič en de miljoenenformatie van Team Jumbo-Visma. Al aan het einde van de eerste week, in de waaierrit van Millau naar Lavaur, komt Pogačar op achterstand door slim ploegenspel van de Nederlandse ploeg. In de dagen erop doet hij zijn stinkende best om terug te komen vanaf de zestiende plek, maar een gele trui zit er nog niet in.

Wat er in de eerste weken wél in zit, zijn twee ritzeges. Vooral bergop behoort de vederlichte Pogačar tot de allerbesten en op de Col du Grand Colombier verslaat hij landgenoot Roglič in een sprint-a-deux. De strijd om het eindklassement is die dagen bloedstollend spannend, met twee Slovenen in de hoofdrol.

Op zaterdag 19 september 2020 wordt de beslissende tijdrit op La Planche des Belle Filles verreden. Pogačar staat 31 seconden achter landgenoot Roglič en het ziet er in de dagen voorafgaand aan de tijdrit niet naar uit dat ‘Rogla’ het geel gaat verliezen. Het spektakel dat zich die middag ontvouwt op de ‘Plank van de Mooie Meiden’ is iets wat menig wielerliefhebber zich nog lang zal heugen. In amper 36 kilometer weet de dan 22-jarige Tadej Pogačar het geel van zijn landgenoot af te pakken én de etappe te winnen.

Het is zijn grootste overwinning tot dusver en de hele wielerwereld weet dan dat hij, zeker in de komende jaren, de te kloppen man gaat zijn in de grote rondes. Zonder een sterrenensemble als die van Jumbo-Visma om zich heen lukte het hem om de grootste wedstrijd van het internationale wielrennen op zijn naam te schrijven. Na die middag in september kan niemand meer om Tadej Pogačar heen.

De Sloveen sluit zijn succesvolste seizoen ooit af met een derde plek in Luik-Bastenaken-Luik. In La Doyenne kan Pogačar niet tippen aan de slotpunch van Alaphilippe en Roglič, maar laat hij wel opnieuw zien dat hij met de andere toppers kan strijden om de winst.

Eind februari 2021 opent Pogačar zijn seizoen in de UAE Tour. De verwachtingen zijn uiteraard hooggespannen als de tourwinnaar weer een nummer opspeldt, maar al snel blijkt dat de Sloveen de afgelopen winter niet stilgezeten heeft. In de derde etappe wint hij op de Jebel Hafeet en klopt hij Adam Yates en Sergio Higuita bergop. De rode leiderstrui hangt vanaf dat moment stevig om de schouders en tot aan de laatste dag zal Pogačar de leiding in zowel het jongeren- als het algemeen klassement.

Een paar weken laten start de Sloveen in Strade Bianche. Op de Toscaanse grindwegen rijdt hij naar een zevende plek, maar zit wel in één van de meest memorabele ontsnappingen van het seizoen. Van der Poel, Van Aert, Alaphilippe, Pidcock én Bernal strijden in één groep tegen elkaar om de winst en laten zien dat de nieuwe generatie renners klaar voor actie is.

Een paar dagen later start Pogačar in Tirreno-Adriatico. Ook hier is het deelnemersveld ontzettend sterk, met wederom Van der Poel, Van Aert en Alaphilippe als naaste belagers van Pogačar. De eerste etappe gaat naar Van Aert, de tweede naar Alaphilippe en de derde naar Van der Poel. Als de vierde rit wordt verreden, van Terni naar Prati di Tivo, is het Pogačar zelf die de snelste is. Hij pakt die dag niet alleen de ritwinst, ook grijpt hij de leiding in het algemeen klassement.