Alejandro Valverde

Alejandro Valverde
Naam:
Alejandro Valverde
Geboortedatum:25 april 1980 (40 jaar)
Land:Spanje
Twitter:@AlejanValverde

De carrière van Alejandro Valverde is er een van uitersten. De Spanjaard is misschien wel de beste wielrenner van de afgelopen decennia. Toch duurde het tot het WK van 2018 in Innsbrück vooraleer Valverde rondreed in de regenboogtrui. Na een mooie finale wist ‘El Imbatido’ Romain Bardet en Michael Woods voor te blijven.

Vijf keer de Waalse Pijl, vier keer Luik-Bastenaken-Luik, Ronde van Spanje, zes keer op het podium van het WK. Sinds 2003 is Valverde een coureur van wereldklasse. Bij Kelme fietste hij zijn eerste kilometers als professioneel wielrenner. Zijn eerste overwinning als prof boekte hij dat jaar in etappe 3 van de inmiddels opgeheven Vuelta al Pais Vasco. Deze overwinning was de kick-start voor een succesvolle carrière. Hij won in zijn eerste jaar niet minder dan acht koersen, waaronder twee etappes in de Vuelta a España. Ook werd hij tweede op het WK, bij zijn eerste deelname, achter landgenoot Igor Astarloa.

Overstap naar Unzué
In de jaren die volgden reeg Alejandro Valverde Belmonte, zoals hij voluit heet, de successen aaneen. Vooral op Spaanse bodem stond er geen maat op hem. Een overstap naar het Iles Baleares van Eusebio Unzué in 2005 brachten hier geen verandering in. Het moet dan ook een bittere pil zijn geweest dat hij op het WK in eigen land zijn meedere moest erkennen in jonge hond Tom Boonen.

2006 was een jaar waarin de puncheur uit Las Lumbreras voor het eerst op het podium van een grote ronde stond. Geflankeerd door winnaar Alexandre Vinokourov en diens landgenoot Andrey Kashechkin moest hij genoegen nemen met slechts één etappeoverwinning en een handvol ereplaatsen. Eerder dat voorjaar wist Valverde de eerste van zijn vier monumentale overwinningen in Luik te behalen, iets dat hij zou herhalen in 2008, 2015 en 2017.

Het volgende jaar was voor de 1,77 lange Spanjaard een betrekkelijk mager jaar waarin hij vijf keer mocht juichen. Wel won hij, na 2004, opnieuw in de ronde van zijn thuisregio: de Vuelta a Murcia. Deze ronde won hij nadien ook in 2008, 2014 en 2017. Hij is dan ook met afstand de succesvolste coureur in deze wedstrijd.

Aan de vooravond van de Tour de France 2008 blaakte Alejandro Valverde van het zelfvertrouwen. In de weken ervoor had hij het Critérium du Dauphiné Libéré (voor Cadel Evans en Levi Leipheimer) en het Spaans kampioenschap op overtuigende wijze gewonnen. In de Tour de France stelde Valverde echter teleur: hij werd slechts achtste. Wel won hij daags na de Tour de Clasica San Sebastián.

Succes en de val
Aan de honger om een grote ronde te winnen wist El Imbatido in 2009 eindelijk gehoor te geven. Hij won, hoe kon het ook anders, de ronde van zijn thuisland. Op het podium stonden Samuel Sánchez (tweede) en Cadel Evans (derde) naast hem. Eerder dat jaar had hij opnieuw het Critérium du Dauphiné Libéré gewonnen maar de Tour de France liet hij schieten.

Naast al deze zeges en podiumplekken kent de carrière van de Spanjaard ook een zwarte bladzijde: tussen 2010 en 2012 werd de Spaanse renner geschorst vanwege betrokkenheid bij Operación Puerto, het dopingonderzoek naar de Spaanse arts Eufemanion Fuentes. Zijn in 2010 behaalde resultaten werden geschrapt, waardoor hij zijn eindzege in de Ronde van Romandië kwijtraakte. Dit gat op zijn palmares heeft hij in de jaren nadien nooit meer weten op te vullen.

De comeback
Na zijn terugkeer ging de Murciaan verder waar hij gebleven was, namelijk met winnen. De eerste wedstrijd die hij reed na afloop van zijn schorsing was de Tour Down Under van 2012. Hij won meteen etappe 5 naar Willunga Hill en eindigde als tweede in het eindklassement, nipt achter Simon Gerrans. In de Ruta del Sol van dat jaar won hij etappe 2, het eind- én puntenklassement en ook tijdens zijn rentree in de Tour de France mocht hij juichen: etappe 17 naar Peyragudes was een prooi voor hem. Een maand later won hij tevens een etappe in de Vuelta en werd hij tweede in het algemeen klassement. Op het WK van dat jaar werd hij derde. Alejandro Valverde was helemaal terug.

2013 werd het jaar waarin Valverde de minste zeges boekte sinds hij in 2002 professioneel wielrenner werd: slechts vier keer mocht hij juichen. De grootste triomf kwam al vroeg: hij won het algemeen klassement van de Ruta del Sol in februari. Een jaar later leek Valverde ontketend en won hij liefst twaalf keer. Een greep uit de zeges van dat jaar: het eindklassement, drie etappes en de puntentrui in de Ruta del Sol, GP Miguel Indurain, de Waalse Pijl, het Spaans kampioenschap tijdrijden en de Clasica San Sebastián.

Ook in 2015 en 2016 ging de Murciaan gestaag door met winnen. Het ene jaar won hij acht keer, een jaar later zeven keer. Zijn palmares kleurde hij verder en verder in. Zijn eindzege in de Ruta del Sol van 2017 betekende alweer de honderdste overwinning van zijn carrière.

Magistraal 2018
Het seizoen na het jaar van zijn honderste profzege liet Alejandro Valverde zien weliswaar een routinier te zijn, maar dat hij nog lang niet versleten is. Hij boekte maarliefst veertien (!) zeges terwijl hij tijdens dat seizoen 38 jaar oud werd. Hij begon zijn wonderjaar in Valencia, waar hij twee etappes en de eindzege won. Hierna volgden onder meer de zege in de Abu Dhabi Tour (waar hij tevens etappe 5 won), Volta a Catalunya (twee etappeszeges, berg- en algemeen klassement), La Route d’Occatanie, twee etappes en het puntenklassement in de Vuelta a España om op 30 september de kroon op zijn carrière te zetten door eindelijk wereldkampioen te worden.

Zijn eerste overwinning in de regenboogtrui boekte hij in de UAE Tour van 2019 door als eerste aan te komen op Jebel Hafeet. Aan het eind van dat jaar stond hij op een totaal van 127 overwinningen in zijn carrière, terwijl zijn contract nog doorloopt tot en met eind 2021.

De belangrijkste wapenfeiten van Alejandro Valverde zijn uiteraard zijn WK-overwinning. Daarnaast staat ook zijn eindzege in de Vuelta a España – waar hij door de jaren twaalf etappes wist te winnen – hoog in aanzien. Hij is recordhouder met vijf zeges in de Waalse Pijl, eenzelfde statistiek gaat op voor de Ruta del Sol. Alejandro Valverde wist met Luik-Bastenaken-Luik slechts één van de vijf monumenten te winnen. In de Ronde van Lombardije werd hij tot driemaal toe tweede, waaronder in 2019 achter Bauke Mollema.