Aangemaakte reacties

25 berichten aan het bekijken - 351 tot 375 (van in totaal 412)
  • Sorry voor de afwezigheid de afgelopen weken. Vanwege tentamens en vakantie ben ik niet echt in staat geweest er tijd in te steken. Hierbij nog de top 25 van de Britse koersen vorige maand.

    Derry/Londonderry-Sperrins GP:
    1 NARVAEZ Jhonatan
    2 KENNAUGH Peter
    3 SIVAKOV Pavel
    4 DEIGNAN Philip
    5 DE BOD Stefan
    6 GEOGHEGAN HART Tao
    7 GATE Aaron
    8 BIBBY Ian
    9 MCCORMICK Hayden
    10 ROCHE Nicholas
    11 BAYLY Cameron
    12 OPIE Chris
    13 HOLMES Matthew
    14 KNOX James
    15 BLEVINS Christopher
    16 EENKOORN Pascal
    17 EARLE Nathan
    18 OCKELOEN Jasper
    19 HUCKER Robbie
    20 HAYTER Ethan
    21 STEWART Thomas
    22 MAAS Jan
    23 POWLESS Neilson
    24 NORDHAUG Lars Petter
    25 ROE Timothy

    Manx Cycling Classic:
    1 BIBBY Ian
    2 GEOGHEGAN HART Tao
    3 MARTIN Daniel
    4 ROWSELL Erick
    5 KENNAUGH Peter
    6 POWLESS Neilson
    7 CHRISTIAN Mark
    8 DEIGNAN Philip
    9 BAYLY Cameron
    10 EARLE Nathan
    11 SIVAKOV Pavel
    12 HOLMES Matthew
    13 NARVAEZ Jhonatan
    14 KNOX James
    15 STEWART Thomas
    16 OCKELOEN Jasper
    17 CRAS Steff
    18 MÜLLER Patrick
    19 ROCHE Nicholas
    20 DAVIES Scott
    21 ROE Timothy
    22 ANDEMEKSEL Awet Gebremehdin
    23 PUJOL Oscar
    24 BLEVINS Christopher
    25 EENKOORN Pascal

    Ik ben al begonnen met Dwars door de Meierij. Deze komt met zekerheid dit weekend, maar misschien iets later dan vrijdag.
    P.S. Van wat ik heb bijgelezen zijn er mooie koersen geweest afgelopen maand ;)

    Wedstrijd: Ronde van Scandinavië 2017
    naam: Drossard Kudus
    [x2.0] Bob Jungels
    [x1.8] Richie Porte
    [x1.6] Geraint Thomas
    [x1.4] Primoz Roglic
    [x1.2] Fabio Felline
    [x1.0] Andrei Amador
    [x1.0] Damien Howson
    [x1.0] Matvey Mamykin

    Verslag
    Welkom aan de Promenade in Douglas op Isle of Man. Over enkele momenten zullen de mannen hier vertrekken voor een tocht van een kleine 200 kilometer rond het eiland. Vandaag staan er 138 renners aan de start. Ten opzichte van de Derry/Londonderry-Sperrins GP zijn er slechts enkele verschillen in de deelnemerslijst. Mark Cavendish geeft hier wel acte van préséance, op zijn thuisgrond, waar hij de koers eerder deze week liet schieten. Romain Sicard en Jack Escritt starten vandaag niet nadat zij eerder waren gevallen in Ulster. Er wordt begonnen met een minuut stilte voor Davey Lambert, Jochem van den Hoek en Alan Bonner, de slachtoffers van de Isle of Man TT van afgelopen week. Na deze minuut volgt een applaus voor het drietal en staat de Chief Minister van Man, Howard Quayle, klaar om de renners op gang te schieten. Daar zijn we onderweg! Na een korte neutralisatie wordt er gevlagd voor de echte start. Gelijk springt een viertal weg en wie denkt u op kop? Mark Cavendish! De Manxman is gemotiveerd en wil op dit lastig parcours vooraan meerijden. In zijn wiel zitten Taylor Gunman van Madison Genesis, Michael O’Loughlin van Team Wiggins en Fraser Martin van Team Raleigh GAC. Opvallend genoeg lijkt het peloton er wel genoegen mee te nemen en geven dit viertal de ruimte. Op de eerste glooiende stroken, rond de 2 à 3%, nemen de Ieren de kop en drukken het tempo. Vooraan wordt doorgereden en zo kunnen we spreken over de eerste kopgroep van de dag. Een Brit van Manx, een Nieuw Zeelander, een Ier en een ‘echte’ Brit. Het is ook geen wonder dat de Manx Missile er zo snel vandoor is geschoten. Na zo’n 11 kilometer rijdt hij namelijk zijn woonplaats binnen, Laxey. Vanuit het dorpje begint ook de beklimming van Dhoon Glen, de eerste heuvel van de dag. Aan de voet, bij het buitenrijden van Laxey, heeft het kopgroepje al een voorsprong van 1:47. 3,8 kilometer lang is deze beklimming aan 3,6%. Het eerste stuk loopt zeer regelmatig, rond de 3 à 4%. Het steilste punt is kort voor de top, wanneer het even aan 7,9% klimmen is. Vooraan leidt dit niet tot problemen maar in het peloton volgen de ter verwachten aanvallen. Eerst zijn het slechts 2 mannen die aanvallen. Przemyslaw Kasperkiewicz van An Post en El Mehdi Chokri van Dimension Data. Achter hen volgen echter meer aanvallen. De Japanner Yusuke Hatanake probeert het solo, maar krijgt enkele momenten later bijval van Charles Planet van Novo Nordisk en Mitchell Webber van BIKE Channel Canyon. Ten slotte rijden ook Peter Koning van Aqua Blue Sport, Michael Rice van Axeon Hagens Berman, Nathan Elliot van IsoWhey Sport en James Oram van One weg uit het peloton. Na de heuvelachtige uitlopers wordt de afdaling naar Ramsey ingezet. Het groepje Cavendish rijdt nog altijd op kop, op 1:23 gevolgd door Chokri, Hatanake, Kasperkiewicz, Planet en Webber. Elliot, Koning, Oram en Rice volgen op 1:31, het peloton op 2:11. Nog 171 kilometer te gaan.

    Drie kwartier na de mannen worden ook de vrouwen op gang geschoten. Bij hen gaat het vormen van een kopgroep een stuk minder gemakkelijk. Dat komt onder meer door enkele grote namen die vanuit de start al mee proberen te zitten. Op de eerste glooiende stukken rijdt er een groep weg met Elisa Longo Borghini, waarna Boels-Dolmans alles op alles zet om die groep weer terug te halen. Dat lukt ook, even voordat Laxey binnen wordt gereden. Van een klein moment van rust profiteren 3 vrouwen om zich uit de wielen te maken. Arianna Fidanza van Astana, Susanne Andersen van Hitec Products en Daniela Reis van Lares Waowdeals rijden weg uit het peloton. Aangezien daar geen reactie op volgt gaan twee vrouwen in de achtervolging. Abby-Mae Parkinson van Drops en Ksenyia Tuhai van Bepink Cogeas gaan achter de koploopsters aan. Dit is het teken voor Boels-Dolmans om een beetje tempo te gaan rijden, zodat er geen extra aanvallen komen vanuit het peloton. Ook de dames beginnen nu onder gejuich van de vroege vogels onder de toeschouwers aan de beklimming van Dhoon Glen. Gelijk valt er pech te vermelden voor Katrin Garfoot. Net zoals woensdag op de Ardkill staat ze hier met een lekke band stil op een klim. Enkele vrouwen van Orica laten zich daarom uitzakken en brengen de Australische op de stukken na de top terug in het peloton. Verder gebeurt er op de vergroting van de voorsprong vrij weinig. Op de top heeft de kopgroep een voorsprong van 1:12 op het peloton. Parkinson en Tuhai zitten er echter erg kort achter en komen op de glooiende stukken na de top aansluiten bij het drietal vooraan. Ook de vrouwen beginnen aan de afzink naar Ramsey en kunnen zo gaan beginnen aan de beklimming van de Snaefell.

    Na de doorkomst in Ramsey beginnen de mannen aan de 26 kilometer aan lange vlakke stroken richting Peel. Op de dichtbegroeide stroken vind een lange achtervolging plaats door de achtervolgende groepen op de kopgroep. Al snel komen Koning en co aansluiten bij het bonte gezelschap met onder meer Chokri. Na 8 kilometer op dit vlakke stuk, bij de doorkomst in Sulby, bedraagt de achterstand van de 9 achtervolgers nog maar 33 seconden op de 4 koplopers. het peloton volgt dan al op 3:07 en dat is het teken voor Antoine Duchesne om in de achtervolging te gaan. Of de Canadees er nog bij kan komen is maar de vraag, maar hij pakt wel al snel een flink gat. Geïnspireerd door hem springen ook Lukas Eriksson en Alex Paton weg uit het peloton. Een nieuw kat-en-muisspel ontwikkelt zich, terwijl we langzaam dichter bij de westkust komen en haar meer glooiende en ook af en toe meer open wegen, waardoor de wind af en toe de renners wat hindert. Doorkomst in Kirk Michael. De kopgroep is bijna ingehaald. De groep Koning volgt op nog maar 11 seconden. Duchesne volgt op 2:22, Eriksson en Paton op 2:54 en ten slotte het peloton op 3:51. Daar op zo’n glooiende puist weten de eerste achtervolgers dan het gat te dichten met de kopgroep. Het peloton bereikt inmiddels een moment van ultieme rust en zet voet aan de grond voor een massale sanitaire stop. Langzaam komt de kopgroep in de buurt van het dorpje Peel, waar de mensen massaal naar buiten zijn gekomen. Onder luid gejuich draaien de renners door de nauwe straatjes van het dorpje. Vanuit hier begint de weg ook langzaam wat op te lopen. Nog maar eens de verhoudingen in de koers: Duchesne op 1:43 van de kopgroep, Eriksson en Paton op 2:56 en het peloton op 5:54. Wanneer het peloton Peel ook buitenrijdt, keert de ernst daar weer wat terug. De Ierse selectie zet wat mannen op kop. Langzaam komt de tweede beklimming van de dag dichter, Dalby Mountain. We gaan eraan beginnen! 6,2 kilometer aan 4,4%. In de eerste kilometer wordt het gelijk steil, met een strook tot 10,2%. Voor schermutselingen zorgt dit nog niet gelijk. De samenwerking is goed en in een geleidelijk tempo wordt er naar boven gereden. Op de laatste stroken richting de top, rond de 2 à 3%, wordt de grote plaat weer bovengehaald en stijgt het tempo weer. In het peloton blijft iedereen samen. Opvallend is dat Duchesne weer dichter komt op deze klim. Zijn achterstand bedraagt nog maar 1:03. Eriksson en Paton blijven rond de 3 minuten hangen en lijken dus bezig aan een klassieke chasse patat. Het peloton volgt op 6:03, terwijl de afdaling naar Port Erin wordt aangevat. Nog 132 kilometer.

    De vrouwen gaan beginnen aan de eerste keer de Snaefell. De scherprechter van deze wedstrijd, 8,2 kilometer aan 5%, waarvan de eerste 4,6 kilometer aan 8,2% en de steilste stroken aan 9,3%. Een zware opgave dus. Daar rijden ze door Ramsey en draaien ze op. De 5 koploopsters nog altijd vooraan met een voorsprong van 1:52 op het peloton, dat wordt geleid door de vrouwen van Boels-Dolmans. De koploopsters werken fantastisch samen en rijden opmerkelijk snel naar boven. Dat betekent echter niet dat ze tijd pakken op het peloton. Daar is Karol-Ann Canuel op kop aan het sleuren, met Amy Pieters en haar kopvrouwen Deignan en Van der Breggen in haar wiel. Dit zet een behoorlijke spanning op het peloton. De eerste vrouwen moeten al passen, onder hen bijvoorbeeld Chloe Hosking. Na 3 kilometer klimmen ontstaat er een breukje in het peloton, waardoor een grote groep de aansluiting met de favorietes mist. Boels-Dolmans en Wiggle High5 zijn goed vertegenwoordigd in de voorste groep en dus ontstaat er een nerveuze situatie. Onder de dames die de slag hebben gemist zitten onder meer Pauline Ferrand-Prevot, Shara Gillow, Charlotte Becker, Pauliena Rooijakkers, Coryn Riviera en Marianne Vos. De renster is echter goed omringd door haar ploeggenotes, die met Niewiadoma en Anoeska Koster wel nog altijd twee vrouwen bij de eerste groep hebben. Door dit alles wordt de voorsprong van de koploopsters, zij het in geringe mate, verkleind. Nog even het allersteilste stuk, maar Canuel trekt als een stoomwals door en zo komen de vrouwen op de eenvoudigere stroken terecht. Daar komt Jip van den Bos, die knap in dat ‘elitegroepje’ is blijven hangen, die naar voren komt om het tempo hoog te houden. Langzaam wordt de voorsprong op de grote groep groter. Daar is het meetmoment: de top komt in zicht. Nog altijd de 5 koploopsters vooraan, gevolgd op 58 seconden door de achtervolgende groep met Van der Breggen. Op 1:31 volgt dan de tweede groep, die dus 33 seconden toe hebben moeten laten op de klim. Het is echter nog 94 kilometer tot de streep en er is dus nog tijd om de situatie recht te trekken. Nu kan aan de uitlopers worden begonnen en de organisatie beter worden aangespoord. In de grote groep zetten de vrouwen van WM3 en Sunweb zich nu op kop. Het grote ploegenspel kan nu beginnen. Op de licht dalende stroken voor de afdaling wordt tempo gemaakt. Langzaam komt de grote groep weer dichter. Daar wordt namelijk goed samengewerkt, in tegenstelling tot de groep daarvoor, waar alles op het bord van Boels-Dolmans wordt geschoven. Met nog ruim 85 kilometer te gaan begint de afdaling, waarvoor de koploopsters een voorsprong van 49 seconden hebben op de groep Van der Breggen. De grote groep volgt op 1:12.

    De mannen hebben inmiddels de afdaling van Dalby Mountain aangevat en zijn bijna aan de kustweg van Port Erin. Nog altijd zijn er 13 koplopers, Duchesne als eerste achtervolger en Eriksson en Paton als tweede achtervolgers. Echt veel tijd om de benen te strekken is er echter niet. Na de afdaling worden namelijk de nerveuze, nauwe straten langs de golfbaan aangevat en nadat de laatste dalende strook achter de rug is moet er gelijk worden begonnen aan de volgende beklimming, de Cregneash. 1,7 kilometer aan 7,9% over een smalle weg. Het steilste deel zit gelijk aan het begin, waar een stuk van 400 meter in zit waar het niet onder de 10% gaat. Het steilste stuk is zelfs 15,3%. Dat valt te merken zodra de mannen hieraan beginnen. Massaal wordt er kleiner geschakeld en de eerste grimassen komen boven. Vooral Mark Cavendish moet even flink op de tanden bijten. Oram bepaalt vooraan het tempo, met het prachtige uitzicht op Port Erin in de achtergrond. Alles blijft echter bij elkaar en zo baart de Cregneash, buiten enkele prachtige plaatjes, een muis. Ook in het peloton blijft men kalm en zo wordt de afdaling richting Port St Mary aangevat. Vanuit hier is het 11,5 kilometer naar de volgende beklimming. Iedereen komt er zonder kleerscheuren door en zo komen de renners op de A5, direct langs de zee. Er staat zijwind, maar die is niet sterk genoeg om verschillen te maken. Antoine Duchesne kan inmiddels de koplopers in de verte zien rijden en volgt op nog slechts een halve minuut. De Canadees blijkt aan een sterk staaltje bezig te zijn. Even later, wanneer de kopgroep weer richting het binnenland is gedraaid, komt hij ook aansluiten bij de koplopers, waardoor we nu 14 man en 9 nationaliteiten vooraan hebben. Op datzelfde moment bereikt ook het peloton die kustweg. Onder leiding van Ryan Mullen proberen de Ieren het verschil te maken, maar buiten een op het lint getrokken peloton zorgt deze actie voor weinig schade. Er wordt weer landinwaarts gedraaid en begint de weg weer heel lichtjes op te lopen. De volgende beklimming van de dag zit er namelijk weer aan te komen. Na de doorkomst in het dorpje Colby begint namelijk de beklimming van Ronague Road. Een zeer gelijkmatige beklimming van 6,5 kilometer aan 4,2% door de groene graslanden van Man en langs de dennenbomen van de South Barrule Plantation. Het steilste punt is slechts 6,9% en over de hele beklimming schommelt de weg tussen de 3 en de 5%. De eerste breukjes in de kopgroep zitten er echter al aan te komen. Al snel is het Mark Cavendish moet passen. De sprinter geeft een laatste saluut aan de camera, waarna hij laat lopen. Na de Manxman moeten ook Fraser en Hatanake eraf. In het peloton neemt Ierland nog altijd de kop. Daar volgt echter een aanval en niet de minsten! Ian Bibby gooit hier al zijn kaarten op tafel. Patrick Müller van BMC Development springt mee, net zoals Oscar Pujol van Team UKYO en Javier Megias van Novo Nordisk. Even blijft het stil in het peloton en dan waagt ook Neilson Powless van Axeon Hagens Berman de oversteek. Met nog 105 kilometer te gaan, we zijn nog niet eens halfkoers, beginnen ze er dus vroeg aan. Op de top is het hoogstens tijd om de verschillen weer eens op te maken. Eriksson en Paton hangen er nog altijd tussen en hebben een achterstand van 3:55 op de koplopers. Dan zijn Bibby en co er al op 4:16. Het peloton volgt op 4:49. Na een uitloper van een kilometer of 3 begint op 99,8 kilometer van de streep, halfkoers, de afdaling.

    De dames hebben inmiddels de afdaling van de Snaefell aangevat. Risico’s worden grotendeels gemeden in deze snelle afdaling en zo zijn de wijzigingen in de tijdsverschillen tussen de groepen. De groep Vos is weer een vijftal seconden dichter gekomen en nu bedraagt de achterstand op de groep Van der Breggen nog maar 18 seconden. Er wordt koers gezet richting de haven van Douglas. Een lekke band voor Floortje Mackaij. De Nederlandse is snel weer op weg, maar het zorgt er wel voor dat het tempo even uit de achtervolging gaat. Zo loopt het verschil met de groep Van der Breggen weer ietsjes op tot 22 seconden. De vrouwen van WM3 rijden namelijk wel gewoon door, waardoor Mackaij haar uiterste best moet doen om terug te komen. Na 53,5 kilometer is de haven is bereikt en daar waar de mannen rechtdoor rijden, slaan de vrouwen nu rechtsaf, voor de extra lus die in het parcours ligt. Lichtjes loopt de weg weer op. Op deze wegen komt de groep Vos steeds weer dichter bij de groep Van der Breggen. Na 56,5 kilometer zit de grote groep er nog maar een handjevol seconden achter, waardoor de vrouwen van Boels-Dolmans besluiten de benen stil te houden en te gaan recupereren. Zo is er een hergroepering vlak voor de kustweg wordt aangevat. Deze kustweg, langs de kliffen tussen Douglas en Port Soderick, is 5 kilometer lang en alles behalve vlak. In enkele honderden meters kan de weg variëren van oplopend tot 10% of aflopend tot 12%. Het gaat hier constant op en af. Er ontstaat even een moment van rust in het herenigde peloton, waardoor de koploopsters, van wie de voorsprong bij het aanvangen van de kustweg was gedaald tot slechts 12 seconden, weer wat afstand pakken. Het duurt echter niet lang tot er ongeduld ontstaat in het peloton. Twee vrouwen besluiten te demarreren. Wiggle High5 stuurt net zoals woensdag een renster vroeg in de aanval. Ditmaal is het de Zweedse Emilia Fahlin. In haar wiel volgt Sheyla Guitiérrez van de Cyclance equipe. Tegen het einde van de kliffenzone plaatsen nog drie vrouwen een aanval. De eerste is Danielle King, eveneens van Cyclance. Zij krijgt de Colombiaanse Laura Camillo Lozano van Servetto Giusta en de Luxemburgse Elise Maes van Team WNT. Een afdaling brengt de rensters terug naar de haven van Douglas, waarna ze op gaan draaien op de Promenade. Tijd om de koerssituatie te indiceren. Daar is de kopgroep in het zicht van de vaste camera. Het zijn nog altijd dezelfde 5 rensters; Andersen, Fidanza, Parkinson, Reis en Tuhai. 21 seconden daarachter zijn het Fahlin en Guitiérrez en op 49 seconden volgt het drietal King, Lozano en Maes. Het peloton, waar Jip van den Bos en Nikki Brammeier zich namens Boels-Dolmans op kop zetten, volgt ondertussen alweer op 1:16. Het tempo begint er daar echter ook weer in te geraken. Nog één ronde van 64,5 kilometer.

    De mannen bevinden zich in de afdaling van de beklimming van Ronague Road. De afdaling is echter niet van lange duur. Na 3 kilometer door de bossen wordt het dorpje Foxdale bereikt, waar we richting het oosten draaien. Daardoor komen de renners op een glooiende weg terecht. 4,5 kilometer lang is deze zone. In de kopgroep wordt nog altijd goed rondgedraaid, waardoor de gelosten geen kans hebben om terug te komen. De groep met Bibby komt op dit stuk aansluiten bij Paton en Eriksson. Ook zij rijden goed door. In het peloton wordt er wat getwijfeld. Er wordt wel gereden, maar niet doortastend, en de mannen van de Ierse en Britse selecties kijken naar elkaar. Hierdoor weet de voorsprong van de groep Bibby wat op te lopen. Alvorens aan het laatste stuk van de afdaling kan worden begonnen, richting Glen Vine, hebben de achtervolgers een achterstand van 3:47 op de koplopers, maar een voorsprong van 52 seconden op het peloton. We zijn beneden en het is tegelijkertijd nog maar 1,5 kilometer tot de volgende beklimming, zij het een kleintje. Vanuit Crosby begint Mount Rule Road van 1,7 kilometer aan 4,7%. Met een steilste strook van 8,8%. Het zijn vooral de eerste 700 meters die steil zijn. Hier moet Paton passen bij de achtervolgers. In het peloton rijdt nog altijd niemand echt doortastend op kop, waardoor de groep Bibby wat tijd kan pakken. De koplopers bereiken de top, waarna een vlakte van een kilometer of 5 begint. De achtervolgers hebben een achterstand van 3:23 op de koplopers, het peloton volgt op 4:32. De Ierse selectie zet zich op kop van het peloton en maakt nu echt een versnelling. Zij weten namelijk wat eraan zit te komen: de Baldwin. De volgende, zware beklimming van 2,1 kilometer aan 10,5%, met een piek van 13,1%. Een constant steile klim dus. Door deze versnelling van de Ieren dalen de voorsprongen van de verschillende groepen. Na de vlakke zone is de voorsprong van de kopgroep gedaald naar 4 minuten en die van de groep Bibby naar 50 seconden. Wat zijn de Ieren van plan? We bevinden ons inmiddels op een wat smallere, dichtbegroeide en dus onoverzichtelijke weg. De weg begint al lelijk op te lopen in voorbereiding op de beklimming. Eindelijk wordt de begroeiing wat minder en kunnen we alles weer goed zien. De renners hebben het stuwmeertje bereikt en kunnen de Snaefell in de achtergrond zien liggen. Kort na dat reservoir begint de weg plots flink op te lopen. We zijn eraan begonnen. In de eerste honderden meters is het Ryan Mullen die nog een flinke beurt afgeeft. Dan is daar plotseling een aanval, vanuit 10e positie! Daniel Martin, de topfavoriet, wil niet weer achter de feiten aan fietsen en plaatst hier al zijn aanval. Mark Christian is alert en springt mee, net zoals Matthew Holmes. Althans, zij doen een poging, maar kunnen het tempo van Martin niet volgen. Zo blijven ze op een meter of 20 hangen. Vooraan splijt de kopgroep open. Gunman, O’Laughlin, Duchesne en Oram rijden langzaam weg van Chokri, Koning, Kasperkiewicz en Webber, terwijl Elliot en Rice helemaal moeten passen. Bij de groep Bibby moet enkele honderden meters voor de top Eriksson lossen. In deze chaos moet even de balans worden opgemaakt. In het dorre landschap van de omgeving van de Snaefell hebben Duchesne en co een voorsprong van 15 seconden op de groep Koning. De groep Bibby volgt op 2:17, gevolgd door Martin, inmiddels vergezeld door Eriksson, op 2:32, die dus op 10 kilometer bijna 2 minuten op de koplopers heeft dichtgereden, zij het niet in zijn eentje. 8 seconden achter hem volgen Christian en Holmes. Het peloton volgt op 3:08, onder leiding van de Britten. Nog 76 kilometer.

    De dames zijn inmiddels begonnen aan de slotronde. We bevinden ons op de lastige stroken die de rensters Douglas uit leiden. De eerste achtervolgsters, Fahlin en Guitiérrez, maken hiervan gebruik om dichter te komen bij de koploopsters. Op de eerste strook maken ze al tijd goed en tegen het einde van de tweede van drie oplopende stroken weet het duo aan te sluiten bij de koplopers. Zo zetten ze dus met z’n zevenen koers richting Laxey. De voorsprong met de achtervolgsters King, Lozano en Maes is inmiddels gestegen naar 1:21, het peloton volgt op 2:07. Zo gaan we met nog 59 kilometer te gaan beginnen aan de tweede beklimming van Dhoon Glen. Aanvankelijk wordt deze klim geleidelijk genomen. Er gebeurt weinig en de koers is momenteel gericht op het rijden naar de voet van de Snaefell. Dan, halverwege de klim, plaatst Emilia Fahlin een aanval. Met nog 50 kilometer te gaan kiest de Zweedse het ruime sop. Dan in het peloton een interessante ontwikkeling: Team Sunweb pakt over. De jonge Duitse Lianne Lippert is de eerste die kopwerk opknapt. Zij zet de concurrentie sterk onder druk in de eerste 2,5 kilometer van de beklimming, daarna geeft ze het stokje over aan Molly Weaver. De Britse neemt onder meer het steilste stukje voor haar rekening en dat zorgt al voor de eerste slachtoffers. Charlotte Becker en Marta Bastianelli moeten er onder meer vanaf. Ook Pauliena Rooijakkers moet passen. De renster van Parkhotel Valkenburg – Destil kent na haar topprestatie van woensdag duidelijk een mindere dag. Daar is dan de top bereikt, er kan koers worden gezet richting Ramsey en de Snaefell. Op de vals platte uitlopers van de Dhoon Glen neemt Lucinda Brand de kop over van Weaver. Langzaam bewegen we ons richting Ramsey. De dalende lijn naar het dorpje is ingezet. Daar is Fahlin, die zo als eerste aan de Snaefell gaat beginnen. Bij het binnenrijden van Ramsey, op 38 kilometer van de streep, heeft zij een voorsprong van 36 seconden op de achtervolgsters. Op 1:43 volgt de groep King en op 1:49 het peloton. Brand rijdt nog even het gat tot de groep King dicht, waarna Mackaij zich op kop zet in voor de Snaefell. Met Stultiens heeft Riviera nog twee Nederlandse knechten voor zich. Even werkt dit, maar na een kilometer volgt de eerste tempoversnelling. Janneke Ensing van Alé Cippolini doet een poging. Achter in het peloton staat de achterdeur wagenwijd open. Een van de eersten onder hen is Pauline Ferrand-Prevot. De Franse kent niet haar beste week en moet laten lopen. In de achtervolgende groep is er een natuurlijk proces van eliminatie bezig. Parkinson moet er vrij snel af, net zoals de zeer jonge Andersen. Zo zijn er nog 4 achtervolgsters over, Fidanza, Guitiérrez, Reis en Tuhai. Na 2 kilometer klimmen volgt daar het moment waar op werd gewacht. Anna van der Breggen plaatst haar aanval. Slechts één renster weet haar bij te houden, Katarzyna Niewiadoma. Achter hen versplintert het veld wat. Arlenis Sierra heeft het wat moeilijk, Coryn Riviera houdt het wiel van tempomaakster Stultiens en ook Thalita de Jong moet passen. Van der Breggen pakt meter naar meter, met Niewiadoma in haar wiel. Daarachter worden langzaam groepjes gevormd. Direct achter hen rijdt een groepje met Deignan, Longo Borghini en Cordon. Daarachter rijden onder meer Moolman, Lichtenberg, Johansson en Roe. Dan volgt er nog een groepje dat de slag heeft gemist. Onder meer Marianne Vos en Annemiek van Vleuten zitten in dat groepje. We zijn op weg naar de meer lopende stukken. In de tweede groep moet Longo Borghini verassend laten lopen, terwijl Moolman terug lijkt te komen. Vos probeert naar voren te geraken, complete chaos. Daar is de top, tijd om de balans op te maken. Daar is Fahlin, nog altijd op kop. 17 seconden achter haar de achtervolgsters. Dan al op 24 seconden volgen Van der Breggen, Niewiadoma en Cordon, die daar weer bij is aangesloten. Op 36 seconden volgen Deignan, Moolman, Lichtenberg en Vos. Er is werkelijk geen lijn te trekken in de verschuivingen tijdens deze beklimming. Daar komt Riviera boven in het wiel bij Stultiens, op 55 seconden. Ook Van Vleuten, Longo Borghini, Ensing, Johansson, Garfoot, Roe, Yonamine, Knetemann, Pieters, Oliveira en Garcia zitten bij haar in het wiel. Rooijakkers en Gillow hebben dus moeten lossen. Nog 28,5 kilometer.

    Bij de mannen komen we na een korte afdaling van een kilometer terecht op de lange uitloper. Na de afdaling volgen 4 kilometer aan vals plat oplopende wegen, steeds iets minder steil. Het is hier dat Martin even wat inhoudt. Hij beseft zich dat hij Mark Christian en Matthew Holmes, die kort achter hem rijden, prima kan gebruiken in de nog 75 kilometer die volgen. Zodra het tweetal is aangesloten bij de Ier en de Zweeds beloftenkampioen wordt de achtervolging op de groep Bibby hervat. Zodra de ‘top’ van de uitloper is bereikt, sluit de weg aan op de uitlopers van de Snaefell en volgen nog 6 kilometer tussen de 0 en 3% bergaf, voordat de echte afdaling begint. Op deze uitlopers zijn het de Britten die het peloton leiden. Na een laatste beurt van Mark McNally neemt de nog jonge Ethan Hayter over. Bij het ingaan van de afdaling is de voorsprong van de kopgroep op de groep Koning 27 seconden. De groep Bibby heeft inmiddels Elliot en Rice opgepikt en volgen op 1:49. De groep Martin volgt op 2:02. Het peloton volgt op 2:48. Met nog 67 kilometer te gaan wordt de afdaling aangevat. Deze is razendsnel en voordat ze het doorhebben zijn de renners alweer in de buitenwijken van Douglas. In de afdaling heeft Duchesne een gaatje gepakt op zijn vluchtmakkers en besluit alleen door te trekken. Hij bevindt zich weer op het vlakke en begeeft zich naar de haven. Zo draait er een Canadees als eerste de Promenade op. Hij is al in het zicht van de vaste camera, maar hij moet nog een lus van 55 kilometer afwerken. Na 144,6 kilometer en ruim drieënhalf uur begint hij als eerste aan die lus. Inmiddels al 12 seconden achter hem zijn het Gunman, O’Laughlin en Oram. De groep Koning volgt op 32 seconden. Niet al te veel later komt ook de groep Bibby over de lijn op 1:40 van de Canadees. Martin en co volgen inmiddels op nog maar 8 seconden van de groep Bibby. Het peloton, nog altijd met Hayter op kop, volgt op 2:39. We rijden weer richting de heuvelachtige weg, waar we ook de eerste kilometers reden. Na 140 kilometer koers, over een hoop beklimmingen, voelen die heuvels echter een stuk lastiger aan dan in de beginfase. Duchesne trekt zich er weinig van aan. De renner van Direct Energie lijkt wel bezig aan een tijdrit en verroert zich nauwelijks. Daarachter is er meer actie, in termen van koerssituatie. Op de eerste heuvel, langs de kust bij Douglas, slaagt Martin namelijk in zijn missie en maakt de aansluiting bij de groep Bibby, waar Elliot er op de tweede heuvel af moet. Op die tweede heuvel komt iets verder naar voren, vlak voordat ze weer aansluiten op de grote weg, de groep Koning aansluiten bij de groep Oram. Ook in het peloton raakt de snelheid erin, waardoor zij dichter komen. Zo wordt er koers gezet richting Laxey. De samenwerking vooraan is goed, maar de benen lijken daar wat vermoeid. Bij Martin en co loopt de samenwerking ook goed en zo komen ze weer dichter bij de kop. Bij de doorkomst in Laxey, vlak voor de tweede beklimming van Dhoon Glen, op 43 kilometer van de streep heeft Duchesne 37 seconden voorsprong op de groep Koning, 52 seconden op de groep Martin en 1:31 op het peloton. We kunnen ons op gaan maken voor Dhoon Glen.

    Fahlin smijt zich in de afdaling, maar dat doen ook Niewiadoma, Cordon en Van der Breggen. Daardoor komen zij al snel aansluiten bij de achtervolgsters. Tegelijkertijd vergroten ze ook het gat met Moolman en Deignan. Eens kijken hoe de stand van zaken is na de afdaling. Die is nu afgelopen, terwijl we de buitenwijken van Douglas binnenrijden. Fahlin op kop, 7 seconden nog maar voor Van der Breggen en co. Daar komt ook het groepje Deignan aan. Zij zijn in de afdaling niets dichter gekomen en volgen nog altijd op 36 seconden van de Zweedse. Daar dus dat groepje met Riviera, waar ook Mackaij weer in de afdaling bij is aangesloten, op 48 seconden. Bij de achtervolgsters zijn het Van der Breggen, Niewiadoma en Fidanza die het merendeel van het werk doen. Cordon probeert zoveel ze kan te storen, maar de drie geven geen krimp. De jonge Tuhai begint het nu lastig te krijgen en kan nog met moeite het laatste wiel houden. We zijn weer op weg naar de haven van Douglas. Met nog 13 kilometer te gaan wordt Fahlin weer bijgehaald door het groepje Van der Breggen. Daarachter bereikt de groep met Riviera ondertussen de groep Deignan, onder uitstekend werk van Stultiens en Mackaij. Het schiet nu erg op. We slaan weer rechtsaf, voor de lus langs de kliffen, nog 11 kilometer te gaan. Even een tijdsmeting. 34 seconden zitten tussen beide groepen. Op naar de kustweg dan maar en langzaam komt de groep Riviera, ongeveer gelijkaardig aan de eerste ronde, meter voor meter weer wat dichter. Daar slaan de rensters af voor de kustweg met nog 7,5 kilometer. Hoe groot is het gat nog? 15 seconden! Tuhai heeft dan vooraan moeten laten lopen. Daar een aanval! Met nog 7 kilometer te gaan, op dezelfde steile knik als in de eerste ronde, waagt Fahlin wederom haar kans. Daar is de reactie van Niewiadoma. De Poolse heeft het razendsnel in de gaten en springt op het wiel. En ze trekt door! Niewiadoma gaat er op en er over, echter, Van der Breggen zit direct in haar wiel, net zoals Fidanza. Fahlin moet een klein gaatje laten. Gelukkig voor haar zet de Poolse zich weer in het zadel zodra ze ziet dat Van der Breggen mee is. Zo kan Fahlin weer aanhaken. Even kijken de vrouwen naar elkaar, maar dan neemt Fidanza de kop. De jonge Italiaanse lijkt tevreden met een top 4 plek en gaat er alles aan doen om die te verdedigen. Dit zorgt er ook voor dat Niewiadoma en Van der Breggen de kop nemen. Alleen Fahlin, die te horen heeft gekregen dat Cordon niet mee is, past. Intussen worden hun voormalige vluchtmakkers door het peloton gegrepen op 4 kilometer van de streep. De voorsprong van het viertal op het ‘peloton’ bedraagt 18 seconden. Sinds ze met z’n vieren zijn pakken ze weer tijd. Nog 2,5 kilometer en de afdaling richting de haven wordt ingezet. Daar is de boog van de 2 kilometer, nog steeds 18 seconden voorsprong. Iedereen komt goed door de laatste haarspeldbocht en zo wordt de brug naar de Promenade genomen. Nog één kilometer, 16 seconden. Dat zou genoeg moeten zijn. Fidanza is er echter niet gerust op en blijft op kop doorrijden. Niewiadoma in het wiel, daarachter Van der Breggen en Fahlin. Nog 500 meter. Sunweb komt met Floortje Mackaij op kop nog opzetten, maar het gaat te laat zijn. Daar gaat Fidanza aan wat op een sprint lijkt, al op 300 meter van de streep. Zij zit stik kapot en rijdt zo eigenlijk de perfecte lead-out voor haar concurrenten. Nog 175 meter. Daar komt Fahlin uit haar kot. Van der Breggen let echter goed op en kan de versnelling opvallen. Niewiadoma moet even wachten op de passerende dames en begint dan ook haar sprint. Het zal echter gaan tussen Fahlin en Van der Breggen. Van der Breggen op kop, nog 100 meter. Fahlin komt uit het wiel, nog 50 meter. Van der Breggen verslapt niet, nog 25 meter. Daar komt Fahlin ernaast… Anna van der Breggen wint! Anderhalve wiellengte houdt ze over en wint zo de koers, voor Fahlin, Niewiadoma en Fidanza. Daar is de sprint voor plek vijf. Riviera vanuit het wiel van Mackaij. Ja! De Amerikaanse wordt vijfde, voor Pieters, Vos, Moolman, Garfoot en Lichtenberg.

    Dhoon Glen, nog maar eens ter herinnering, 3,8 kilometer lang aan 3,6%, steilste stuk aan 7,9%. Op deze beklimming begint toch ook Duchesne tekenen van vermoeidheid door te laten schemeren. Knarsend op zijn tanden hijst hij zich naar boven. Na een kilometer klimmen komt de groep Martin, onder leiding van Rice, die puik werk aflevert voor zijn kopman Powless, aansluiten bij de andere achtervolgers. Enkele momenten daarvoor waren echter 3 renners daaruit weggereden. Wederom waren het Gunman en O’Laughlin, ditmaal samen met Chokri. Zweeds beloftenkampioen moet er hier vanaf en ook bij Kasperkiewicz is de pijp leeg. Op het steilste stuk, kort voor de top, worden Gunman en co alsnog teruggepakt. Nog 37,7 kilometer tot de streep. Duchesne heeft nog altijd een voorsprong, zij het nog maar 15 seconden. Ook het peloton is weer dichter gekomen, tot op 47 seconden van Duchesne en dus nog maar 32 seconden tot de groep Martin. Een vals platte afdaling van 4 kilometer volgt. De groep Martin komt dichter bij de kop, maar het peloton komt ook weer dichter bij de groep Martin. Nog een puistje van 2 kilometer alvorens de afzink naar Ramsey kan beginnen. Hier wordt Duchesne dan ook eindelijk gegrepen door de groep Martin en kunnen we ons op gaan maken voor de Snaefell. Daar zijn we in Ramsey. De voorsprong bedraagt echter slechts 17 seconden op het peloton. Daar draaien we naar de Snaefell. Rice geeft er nog een ruk aan en dan moeten ze er maar aan beginnen. 8,2 kilometer aan 5%, waarvan de eerste 4,6 kilometer aan 8,2% en de steilste stroken aan 9,3%. Wanneer Rice zich aan de kant zet valt het een beetje stil, waardoor het peloton weer aan weet te sluiten. Het peloton bestaat echter ook nog maar uit een man of 30-40. Ook Hayter geeft zijn laatste beurt af en zo neemt Hugh Carthy de kop, met Kennaugh en Geoghegan Hart in zijn wiel. Martin pikt ook in bij zijn landgenoten, Roche en Deignan. Het wordt een echte afvalrace, alsof we naar een lastige etappe in een grote ronde zitten te kijken. Een voor een moeten renners laten lopen. Daar gaat Dunbar er af, daar moet ook Nordhaug laten lopen. Adriaan Janssen moet lossen, zo ook Javier Megias. Oscar Pujol bekoopt zijn inspanningen, net zoals Duchesne. Hucker en Cras moeten laten lopen. Ook McCormick. Enkele outsiders zitten zo dus echt in de problemen. Ook Cornu moet laten lopen. Dit gaat door totdat we nog maar een paar mannen in het groepje hebben. Carthy, Geoghegan Hart en Kennaugh (Britse selectie), Deignan, Martin en Roche (Ierse selectie), Christian en Pearson (Aqua Blue), Narvaez, Owen en Powless (Axeon Hagens Berman), Stedman (BIKE Channel), Müller en Sivakov (BMC), Bayly en Roe (IsoWhey), Bibby en Downing (JLT), Rowsell en Holmes (Madison Genesis), Ockeloen (Monkey Town), Stewart (ONE), Earle (UKYO) en Davies en Knox (Wiggins). 25 man nog maar. Weer iemand lost, ditmaal Owen. Ook Müller en Pearson kunnen niet meer bijbenen. De achterdeur staat nu wagenwijd open. Een aanval van Rowsell. De renner van Madison Genesis was hier vorig jaar derde in de Manx Trophy en kent dus deze beklimming. We zijn halverwege de steilste eerste vierenhalve kilometers. Carthy zet zich opzij. Het is nu Kennaugh aan kop, die iets versnelt en Geoghean Hart die, vrijwillig, een gaatje laat. De Ieren laten zich echter nog niet uit de tent lokken en zo kan Kennaugh even wegrijden, de thuisrijder. Dan toch, Deignan neemt over met Roche en Martin in zijn wiel. Kennaugh komt aansluiten bij Rowsell en zij rijden 9 seconden voor het peloton uit. Stewart laat lopen, net zoals Stedman. Ook Ockeloen en Davies zijn aan het kraken. Daar is de aanval van Martin! Door de aanval van de Ier, op het steilste stuk, spat de groep volledig uit elkaar. Overal rijden nu renners. Geoghegan Hart zit in het wiel, net zoals Ian Bibby. Het steile stuk is nu achter de rug, nog 3 kilometer klimmen en zo’n 22 kilometer tot de streep. Hoe loopt dit af?

    We zitten intussen op de minder steile laatste 3 kilometer tot de top. Martin rijdt wel op kop, maar geeft niet alles. Daar zijn ze bij Kennaugh en Rowsell. Kennaugh gaat op kop rijden voor Geoghegan Hart. In de achtergrond zijn Deignan en Powless een poging aan het doen om terug te komen. Ook Christian sluit nu bij hen aan. Daar is de top. Nu nog de uitloper, grotendeels in dalende lijn van 7,5 kilometer. Op de flanken van de iconische Snaefell hebben Martin en co 21 seconden voorsprong op Christian, Deignan en Powless. Daarachter is het veld volledig versnipperd. Één voor één komen de renners boven. Daar is Roche, kort achter hem zit Bayly. Ook Holmes en Earle zitten daar. Daar ook Knox en Sivakov. En daar is ook Narvaez, de winnaar van woensdag. Kennaugh offert zich echter volledig op voor zijn kopman Geoghegan Hart, waardoor de achtervolgers maar niet dichter kunnen komen. Nog 15 kilometer, vanaf hier loopt het lichtjes af. Ook Martin, Rowsell, Bibby en Geoghegan Hart geven nu tijdens hun beurten vol door. Daarachter is dus een groepje ontstaan met Deignan, Christian en Powless. Vanzelfsprekend rijdt Deignan niet. Deze achtervolgers zitten nu al op meer dan een halve minuut en zo lijkt de wedstrijd in een beslissende plooi te vallen. Nog 11,5 kilometer, hier begint echt de afdaling en het is Bibby die hier druk zet in de afdaling. Hij neemt alle risico’s en zo zijn de mannen vooraan razendsnel beneden. Martin en Geoghegan Hart geven namelijk geen krimp en ook Rowsell en Kennaugh volgen op iets meer afstand, maar houden de aansluiting met hun medevluchters. Daar zijn we al beneden. Het is Bibby die als eerste over de streep komt… van het circuit, waar normaal ook de finish van de TT ligt en hij ook vorig jaar als eerste over de streep kwam. Nu is het echter nog 5,3 kilometer tot de finish. Nog even loop de afdaling heel lichtjes door, waar Kennaugh weer de kop neemt in dienst van Geoghegan Hart. Deignan en co komen na 54 seconden door aan de streep van het circuit en zo wordt het dus duidelijk dat ze vooraan om de zege gaan strijden. Nog 3 kilometer te gaan. De weg wordt weer wat vlakker. De koplopers rijden de haven in. Hier en daar nemen de anderen nog wat slapjes over, maar het is vooral Kennaugh die dus het werk doet. Met nog 1,5 kilometer te gaan wordt er niet meer overgenomen en staat Kennaugh er alleen voor. De renners maken zich op voor de sprint. Rowsell praat nog even met zijn ploegleider, Geoghegan Hart doet de koersschoenen nog maar eens wat strakker, Bibby neemt nog een slok drinken en werpt vervolgens zijn bidon in de berm en Martin doet de rits van zijn koersshirt dicht en recht nog even de rug. Daar is de boog, voor de laatste rotonde die ons de Promenade op leidt. Het is Kennaugh in het eerste wiel met Geoghegan Hart achter hem en vervolgens Martin, Bibby en Rowsell. Nog 500 meter. Kennaugh houdt het tempo hoog en Geoghegan Hart kijkt achterom. Nog 300 meter, nog altijd geen actie. Dan daar! Met nog 225 meter te gaan gooit Ian Bibby de gashendel open. Met een indrukwekkende versnelling klapt hij uit het wiel van Martin. Gelijk heeft hij drie fietslengtes voorsprong. De reactie van Geoghegan Hart. De jonge Brit trekt zich op gang. Nog 150 meter. Langzaam komt de Brit terug. Dit gaat erg close worden. Het is echter maar de vraag of hij nog op tijd gaat komen. Nog 75 meter. Martin en Rowsell moeten zich tevreden stellen met de plekken 3 en 4, terwijl Geoghegan Hart weer een metertje dichter komt. De laatste 25 meter. Hij komt uit de slipstream! Komt hij er nog aan! Nee, het is Ian Bibby die hier wint, met een wiellengte voorsprong op Geoghegan Hart. Daniel Martin wordt tweede, Rowsell vierde en Kennaugh vijfde. Een kleine minuut achter hen volgt de sprint om plaats zes. Christian zet als eerste aan, vanuit het wiel van Deignan, maar het is Powless die naar die zesde plaats sprint. Christian is zevende, Deignan achtste. Daarachter komen de renners een voor een binnengedruppeld. Daar is Bayly, voor de negende plek en achter hem komt Earle als tiende binnen. Daar is Sivakov als elfde. Holmes is twaalfde. Zo druppelen ook Narvaez, Knox, Stewart, Ockeloen, Cras en Müller binnen. Daar is ook Nicholas Roche, die de sporen van een val etaleert. Davies completeert de top 20 en zo komt er een einde aan twee weken tweewielsport hier op Man en een Britse week in de Wielerflits ProTour. Ian Bibby zegeviert dus op de Promenade in Douglas en blijft zo de twee topfavorieten voor. Dit was het vanuit Douglas. Graag tot volgende maand, wanneer we in Brabant zijn, en tot volgende week, wanneer de prestigieuze Ronde van Scandinavië wordt verreden!

    Uitslag Manx Cycling Classic 2017
    1. Ian Bibby
    2. Tao Geoghegan Hart
    3. Daniel Martin
    4. Erick Rowsell
    5. Peter Kennaugh
    6. Neilson Powless
    7. Mark Christian
    8. Philip Deignan
    9. Cameron Bayly
    10. Nathan Earle

    Uitslag Women’s Manx Cycling Classic 2017
    1. Anna van der Breggen
    2. Emilia Fahlin
    3. Katarzyna Niewiadoma
    4. Arianna Fidanza
    5. Coryn Riviera
    6. Amy Pieters
    7. Marianne Vos
    8. Ashleigh Moolman
    9. Katrin Garfoot
    10. Claudia Lichtenberg

    Voorbeschouwing
    Een belangrijk verschil met de Derry/Londonderry-Sperrins GP eerder deze week zijn de langere klimmen, in plaats van de kortere heuvels van Noord-Ierland. Hierdoor zouden andere types renners een grotere kans maken op de zege hier op Mann. De topfavoriet is echter nog altijd Daniel Martin. De Ier is namelijk niet enkel een heuvelspecialist, het neefje van Stephen Roche wist namelijk ook al top 10 noteringen te rijden in rondes van een week en in de Vuelta en Tour. Net zoals eerder deze week heeft hij twee zeer sterke landgenoten. Philip Deignan werd woensdag vierde en reed, zoals vermeld, zeer sterk in het Italiaanse hooggebergte tijdens de Giro. Voor Martin’s neefje Nicholas Roche, die woensdag tiende werd, moet deze wedstrijd hem in principe nog iets beter liggen dan de koers in Ulster. Bovendien is het zijn laatste koers in de nationale kampioenstrui van Ierland, waardoor hij misschien extra gemotiveerd is om hier een topresultaat neer te zetten.

    Ook de Britse selectie liet zich eerder deze week in positieve zin zien. Peter Kennaugh werd toen in een sprint-à-deux geklopt. Nu rijdt hij echter op zijn thuisgrond: hij groeide op in Douglas. Kan de Manxman daardoor net iets dieper gaan? Zijn kopman is nog altijd zijn jonge ploegmaat Tao Geoghegan Hart. Dat hij langere klimmen ook aan kan liet hij eerder al zien in Californië, waar hij achtste werd in het eindklassement. Een andere Brit om in de gaten te houden is Ian Bibby. Vorig jaar wist hij te winnen op Mann, maar lijkt nog niet helemaal in de vorm van vorig jaar te steken. Woensdag miste hij aanvankelijk ook de slag, maar wist alsnog naar een achtste plek te sprinten. Kan hij hier beter?

    Bij de ProContinental-ploegen is het gissen naar welke kaart ze gaan trekken. Lars Petter Nordhaug is op papier de beste man aan de kant van Aqua Blue, maar zijn seizoen loopt vooralsnog niet van een leien dakje. Een andere troef die de ploeg kan spelen is Mark Christian. De Brit behoorde woensdag tot de betere renners in koers, maar kwam door de terugkerende grote groep pas 29e. Wellicht dat hij hier zijn revanche kan pakken op bekend grondgebied, aangezien ook hij een Manxman is. Daarnaast beschikt de ploeg over Daniel Pearson. Zijn uitslagen springen nog niet uit het oog, maar zijn goede prestaties in Oman en Hessen geven hem hier een vrije rol. Bij Novo Nordisk is het uitkijken naar Javier Megias. De Spanjaard kon in Californië in de lastige rit naar San José lang mee, kan hij dat hier ook? Normaal zou deze koers ook Romain Sicard goed moeten liggen, maar de Fransman is na zijn harde val van woensdag terug naar Frankrijk gekeerd. Zijn ploegmaats van Direct Energie hopen dat Jeremy Cornu kan verrassen.

    Bij de continentale formaties is Matthew Holmes de man in vorm. De jonge Brit reed indrukwekkend, maar viel op een dertiende plaats net buiten de top 10. Daar zal hij zaterdag zeker in willen staan. Één van de renners die woensdag ook uitblonk was Cameron Bayly. De Australiër van IsoWhey Sport zat met de beste renners mee vooraan en eindigde vervolgens als elfde. Hij was onder meer recentelijk zeer sterk in de Ronde van Japan, waar hij vierde werd in de ultrakorte bergrit. De winnaar van die bergrit, Oscar Pujol, staat hier ook aan de start en mag dus tot de outsiders worden gerekend. Bij de mannen van One zal er worden gekeken naar Hayden McCormick. De Britse formatie reed woensdag bijna constant achter de feiten aan, waarna de ‘kiwi’ met een negende plek de meubelen redde. Zaterdag krijgt hij in ieder geval een vrije rol.

    Ten slotte zijn er nog de opleidingsploegen. Bij BMC Development Team liet Pavel Sivakov zich positief opmerken. De Rus wist zich in Ulster het podium op te werken en ziet ook hier weer kansen om daar terecht te komen. Ook zijn ploeggenoten Steff Cras en Patrick Müller maken daar kans op. Na woensdag mogen we Jhonatan Narvaez natuurlijk niet vergeten. Na een epische vlucht met Peter Kennaugh wist hij de Sky-prof aan de oevers van de Foyle te verslaan. Kan hij weer zo’n kunststukje opvoeren? Hij heeft met Neilson Powless nog een ploegmaat die veel in zijn mars heeft. SEG Racing Academy heeft ook enkele outsiders in de gelederen. Ardiaan Janssen en Stephen Williams krijgen hier een kans om zich te meten met leeftijdsgenoten, profs en enkele continentale toppers. Dimension Data zet in op Stefan de Bod en Nickolas Dlamini. Team Wiggins hoopt op een sterk optreden van James Knox.

    **** Daniel Martin
    *** Philip Deignan, Tao Geoghegan Hart
    ** Ian Bibby, Matthew Holmes, Peter Kennaugh
    * Mark Christian, Jhonatan Narvaez, Nicholas Roche, Pavel Sivakov

    Vrouwen
    Mede dankzij het sterke ploegenspel van Wiggle High5 kwamen de vrouwen van Boels-Dolmans er niet echt aan te pas afgelopen woensdag. Anna van der Breggen en Elizabeth Deignan strandden daardoor respectievelijk op de teleurstellende 10e en 4e plaats. Wat ze echter lieten zien zag er goed uit en daardoor zijn zij ook voor zaterdag weer de grote favorites. Daarachter zijn er echter twee vrouwen in topvorm. Ashleigh Moolman is bezig aan een sterk seizoen en onderstreepte dat nog maar eens in Ulster, waar ze naar een derde plek sprintte, zit er in Mann misschien wat meer in?

    Natuurlijk mogen we ook Audrey Cordon, de winnares van woensdag, niet vergen. Bovendien heeft de Française een ijzersterke ploeg rond haar. Elisa Longo Borghini en met name Emma Johansson deden uitstekend schaduw- en stoorwerk in de achtergrond. In de achtergrond reden meerdere vrouwen echter sterk, waaronder ook Marianne Vos. De Brabantse deed veel werk in de achtervolging en oogde weer goed. Dan kon ook worden gezegd voor haar ploeggenote Katarzyna Niewiadoma. De Poolse zat goed mee met de favorites, maar kwam ten val in de laatste afdaling. Ze zal op revanche gebrand zijn.

    Dan is het zoeken naar outsiders. Pauliena Rooijakkers reed enigszins verrassend naar een tweede plek, kan ze daar nu weer bij in de buurt komen? Ook de Australische Sarah Roy en haar landgenote Shara Gillow waren goed vooraan te vinden. Annemiek van Vleuten kon op het beslissende moment niet aanhaken bij Van der Breggen. Kan zij zich daarvan herpakken. Ook Cecile Uttrup Ludwig kon op dat moment niet aanhaken. Toch wist de Deense naar een 13e plek te sprinten. Andere outsiders om op te letten zijn Janneke Ensing, Flavia Oliveira, Katrin Garfoot, Hayley Simmonds en Thalita de Jong. Ten slotte is het de vraag hoe Pauline Ferrand-Prevot en Coryn Riviera zich herpakken. Zij moesten woensdag al vroeg lossen op de smalle Noord-Ierse wegen. Wellicht dat het wat beter lukt op de wat bredere wegen van Mann.

    **** Anna van der Breggen
    *** Elizabeth Deignan, Ashleigh Moolman
    ** Audrey Cordon, Emma Johansson, Katarzyna Niewiadoma
    * Shara Gillow, Elisa Longo Borghini, Annemiek van Vleuten, Marianne Vos

    De startlijst is dezelfde als die van de Derry/Londonderry-Sperrins GP. Ten opzichte van woensdag doet Mark Cavendish (Britse selectie) nu wel mee en blijven Romain Sicard (Direct Energie) en Jack Escritt (Team Raleigh GAC) thuis na hun val in Ulster.

    @mhp88 Ik zal meer letten op de afstand en ik noem onze grote vriend liever Tao (iets makkelijker) ;) De volledige uitslag ben ik gisteren vergeten en zal ik na Manx posten.

    Manx Cycling Classic
    Info & Historie
    Na de Derry/Londonderry-Sperrins GP van afgelopen woensdag staat de volgende Britse koers alweer op het programma: de Manx Cycling Classic. Jawel, een heuse klassieker, al toe aan de 55e uitgave. In 1936 was Charles Holland de eerste winnaar, later één van de eerste twee Britten in de Tour. Vooral in de jaren 60 steeg de populariteit van de koers en trok verschillende toppers naar het eiland in de Ierse zee. In negen opeenvolgende jaren kwamen na 1959 de imposante namen van Seamus Elliott (2x), André Darrigade, Jo de Roo, Rudi Altig, Tom Simpson, Jacques Anquetil, Wim Schepers en Tom Simpson op de erelijst te staan. Voor hoeverre die erelijst nog niet genoeg zegt over de status van de koers in deze jaren, dan zal het lijstje van deelnemers die niet in de prijzen vielen dat wel doen. Eddy Mercx, Lucien van Impe, Sean Kelly en Laurent Fignon stonden allen minimaal één maal aan de start in Douglas.

    In 2003 werd Mark Lovatt de laatste winnaar van de Manx Trophy, zoals de koers heette. Na dat jaar verdween het ‘rondje Mann’ van de kalender. Dit was niet de eerste keer dat de koers een interbellum kende. Eerder waren er al onderbrekingen tussen 1940 en 1945, vanwege de Tweede Wereldoorlog, in 1957 & 1958 en tussen 1972 en 1977. Vorig jaar keerde de koers weer terug als onderdeel van de Spring Series van British Cycling. De winnaar werd toen Ian Bibby. Later deze maand zal het nationaal kampioenschap hier worden verreden. De organisatie van de Manx International Cycling GP, zoals de koers sinds vorig jaar heet, heeft echter aangegeven dat hun versie van de koers vanaf volgend jaar verder gaat als een meerdaagse.

    Opvallend genoeg is later deze maand dus het nationale kampioenschap op het eiland, aangezien technisch gezien Isle of Man geen onderdeel van het Verenigd Koninkrijk is. Na bestuurd te zijn geweest door de Noormannen en Schotten, sloot het eiland in de veertiende eeuw een feudaal contract met de Engelse kroon. Daarna werd Mann in de achttiende eeuw opgenomen in de Britse kroon, maar werd nooit, tot op de dag van vandaag, een onderdeel van het Verenigd Koninkrijk. In de oude Manx Trophy werd er gereden over het stratencircuit van de TT van Isle of Man, de Snaefell Mountain Course. Dit circuit van 60 kilometer is een van de meest beroemde en beruchte circuits ter wereld. In 1907 werd de TT hier voor het eerst gereden en het werd de eerste wereldkampioenschapsrace in 1949. Tot 1977 was de race onderdeel van het officiële wereldkampioenschap van de FIM, waarna er verder werd gegaan als onafhankelijke race. Deze TT is ook de enige motorrace waar met intervallen wordt gestart en waar de racers dus een soort tijdrit rijden. Het circuit staat bekend als levensgevaarlijk en levert bijna jaarlijks meerdere dodelijke slachtoffers op. De TT races van dit jaar worden verreden van 27 mei tot en met vrijdag 9 juni, waardoor de wegen weer openbaar zijn voor onze niet-gemotoriseerde tweewielers aankomende zaterdag.

    Parcours
    Mannen: http://www.mapmyride.com/routes/view/1400607190
    Vrouwen: http://www.mapmyride.com/routes/view/1485919696
    Het parcours van de Manx Cycling Classic verschilt nogal van het parcours van de Manx Trophy. Bij de Manx Trophy werden namelijk rondes gereden op het beruchte stratencircuit. Ook bij het Britse nationale kampioenschap zal deze ronde tweemaal worden verreden. De Manx Cycling Classic stapt echter van dit concept af. De start vindt plaats op de promenade van Douglas, direct aan de zee. Glooiende wegen langs de ruige oostkust leiden ons na 13 kilometer naar het dorpje Laxey. Daar begint de eerste heuvel van de dag, naar Dhoon Glen. 3,8 kilometer aan 3,6% leiden de renners naar de weg die boven de prachtige watervallen van Dhoon Glen leiden. Na 27 komen de renners door de noordelijke havenstad Ramsey, vanuit waar de renners koers richting het westen zetten, naar de wat egalere westkust, waarlangs de renners waar naar het zuiden rijden. na 53 kilometer begint de weg langzaam wat op te lopen vanuit het dorpje Peel. Even later volgt dan ook de tweede beklimming van de dag, Dalby Mountain. Deze beklimming is 6,2 kilometer lang en stijgt aan gemiddeld 4,4%.

    Een afdaling leidt de renners naar Port Erin, een dorpje in het zuiden. Vanuit hier volgt een korte, maar steile klim naar Cregneash, het zuidelijkste gehucht van het eiland. Een heuvel van 1,7 kilometer aan 7,9%. Hierna volgt een vlakte langs de zuidkust, alvorens de renners weer landinwaarts keren voor de volgende lange klim. Na 96,5 kilometer wordt namelijk de top van Ronague Road bereikt. 6,5 kilometer moeten de renners hier overleggen aan 4,2%. Een tweedelige afdaling, onderbroken door enkele vlakke kilometers, brengt ons naar de dorpjes Glen Vale en Crosby, namen die kenners zullen herkennen van het motorcircuit. Vanuit hier draaien de renners echter naar het centrum van het eiland en beginnen aan de korte Mount Rule Road, van 1,7 kilometer aan 4,7%. Deze heuvel geldt echter meer als opwarmertje voor de volgende klim. 7,5 kilometer later, na een vlak en een vals plat stuk, begint namelijk de supersteile Baldwin. Slechts 2,1 kilometer lang, maar wel behoorlijk steil, aan maar liefst 10,5% gemiddeld. De uitloper leidt ons naar de volgende uitloper, die van de Snaefell, de hoogste berg van van Mann.

    De afdaling, die de renners alvast kunnen verkennen voor de finale leiden ons terug naar Douglas, waar de renners met nog 55 kilometer te gaan een eerste keer over de aankomstlijn zullen bollen. Wat, qua parcours, zal volgen is een kopie van de vroege openingsfase. Langs de westkust af, via Dhoon Glen, naar Ramsey. Met nog 27,8 kilometer te gaan zullen we nu echter niet naar de westkust rijden, maar landinwaarts rijden en beginnen aan de meest herkenbare kilometers van Mann, de wegen van de Snaefell. Een heuse berg, van 7,3 kilometer aan 5,6%. Richting de top en na de top vlakt de klim flink af alvorens aan de inmiddels verkende afdaling kan worden begonnen. Dezelfde finale dus als de motorraces, behalve dat er niet op de hoofdweg nabij Douglas wordt gefinisht. De renners rijden nog even verder, tot op 1,5 kilometer van de streep altijd in dalende lijn, naar de haven van Douglas, waarna de renners terug draaien op de promenade, waar eventueel nog na 199,7 kilometer gesprint kan worden voor de zege.

    Het parcours voor de vrouwen is iets anders. Tweemaal zullen zij een 64,5 kilometer lang parcours afleggen, over de flanken van de Snaefell. Klinkt dit bekend? Ja, dit klinkt bijna als de ronde van het motorcircuit. Echter, net zoals de mannen beginnen de vrouwen op de promenade, om vervolgens koers te zetten richting Ramsey via de oostkust, en dus niet, zoals op het motorcircuit, via het westen. De ronde van de vrouwen is bijna gelijk aan de laatste ronde van de mannen: eerst Dhoon Glen en daarna de Snaefell. Echter, bij het binnenrijden van de haven rijden de vrouwen de stad uit, om nog een 9,5 kilometer lange glooiende lus langs de kliffen ten zuiden van Douglas te nemen. Ook de vrouwen zullen finishen op de Promenade.

    Verslag
    Welkom dames en heren bij de eerste editie van de Derry/Londonderry – Sperrins GP. Het is iets voor twaalven, iets voor enen in Nederland en we mogen u welkom heten vanaf de kade van de Foyle, hier aan de aankomststreep in Derry. Op het moment kijken we vanuit onze cabine naar de Guildhall, het politieke centrum van Derry. Daar zullen zo dadelijk de mannen gaan vertrekken voor hun tocht door het Noord-Ierse heuvelland. Met de Britse en Ierse selecties gezamenlijk op de eerste twee rijen, naast het park met de Peace Flame, in de stad van Bloody Sunday, wordt het startschot gegeven door Hilary McClintock, de burgermeester van Derry. 139 mannen trekken zich op gang, wat betekent dat één renner niet in actie zal komen. Mark Cavendish komt net terug van de ziekte van Pfeiffer en maakt op zijn geboorte eiland Man zijn rentree tijdens de Manx Cycling Classic en het nationale kampioenschappen. Voor de koers op Man is hij dan ook opgeroepen door de Britse bondscoach, die besloten heeft om voor vandaag geen vervanger op te stellen. In geneutraliseerde vorm steken de renners de Foyle over en na 5 kilometer wordt, langs de oever van diezelfde Foyle, ter hoogte van Newbuildings het départ réel gegeven. Vanuit de start volgen gelijk demarrages. De eerste drie die voorsprong krijgen zijn Jacob Scott van An Post, Tristan Robbins van Raleigh GAC en Nathan Elliot van IsoWhey Sports. Zij rijden dik tien kilometer vooraan, terwijl verschillende renners de oversteek proberen te maken. Hierbij kwamen ook al enkele favorieten voorbij, zoals Phil Deignan en Ian Bibby. Na die tien kilometer worden de mannen echter terug gebracht en kan het spel opnieuw beginnen.

    Inmiddels beginnen we ook zo aan de koers voor vrouwen, die hier op een zeer sterk deelnemersveld kunnen rekenen, met een groot deel van de wereldtop. Een half uurtje na de heren worden ook de dames door de burgermeester op gang geschoten. Bij hen rijdt eigenlijk vrij gemakkelijk een eerste kopgroep weg. Het is gelijk bij de eerste poging raak voor Carolina Rodriguez van Astana, Jip van den Bos van Boels-Dolmans, Sophie Coleman van Drops, Alice Cobb van Lares-Waowdeals en Valentina Scandolara van WM3. In de eerste tientallen kilometers tot de eerste beklimming voor de vrouwen, Glenedra Road, proberen verschillende vrouwen nog de oversteek te maken. Velen waaien net zo snel weer terug als dat ze uit het peloton ontsnapten, maar nog eens zes vrouwen komen bij de koploopsters aansluiten. De eerste is Anabelle Dreville van FDJ Futuroscope. Daarna volgt een duo, Annelies Dom van Lotto Soudal en Lydia Boylan van WNT. De laatste drie vrouwen komen één voor één aansluiten. Dit zijn Spela Kern van Bizkaia-Durango, Alison Jackson van Bepink Cogeas en Abigail van Twisk als tweede renster van Drops. Van Twisk komt als laatste van hen aansluiten 4 kilometer voor de voet van Glenedra Road. De voorsprong op het peloton bedraagt dan 2:16.

    Bij de mannen gaat het veel minder makkelijk. Ze zijn ondertussen al 20 kilometer onderweg en bevinden zich op een vals plat stuk weg. Hiervan maken zeven mannen gebruik om weg te rijden. Dit zijn Christopher McClinchey en Mark Downey van de Ierse selectie, Mark Stewart van An Post, Dylan Kerfoot-Robson van Team Wiggins, Matthew Holmes van Madison Genesis, Stephen Clancy van Novo Nordisk en Ide Schelling van SEG. Eindelijk weet een groepje een vorm van voorsprong te pakken op het peloton. In een stukje bergaf neemt het peloton even rust, voor de eerste beklimming zo begint. De kopgroep mag met een voorsprong van 58 seconden gaan beginnen aan Ligford Road. 5,7 kilometer lang, 4,6% gemiddeld, 10,2% maximaal. De renners rijden Strabane uit, waarna de weg geleidelijk steiler wordt. De klim begint rustig, met stroken tussen de 3 en 7%. In deze eerste kilometer springen drie mannen weg uit het peloton. Mark McNally van de Britse selectie, Metkel Eyob voor Dimension Data for Qhubeka en Stephan Bakker van Monkey Town. Zij weten vrij snel een honderdtal meters te pakken op een vlakker stuk. Dan is het echter overschakelen naar een kleiner blad, want het steilste stuk zit eraan te komen. Dat schakelen gaat mis bij Bakker, die daardoor even enkele tientallen meters moet laten op zijn vluchtmakkers. Na een kort vlakker stukje volgt nog een steile kilometer, waarna de mannen boven zijn. Er is in deze koers geen bergprijs, maar het is Stephen Clancy die als eerste boven is, voor wat het waard is. Bakker blijft maar op een honderdtal meter hangen van zijn voormalige achtervolginskompanen. Op de glooiende wegen voor de volgende beklimming wordt hij weer ingerekend door het peloton. De koplopers bereiken inmiddels Plumbridge. De voorsprong op het peloton is 2:33, de achtervolgers volgen op 1:03.

    De vrouwen zijn inmiddels begonnen aan de beklimming van Glenedra Road. Deze klim 5,7 kilometer aan 3,7% is vrij geleidelijk rond de 4 à 5 procent met enkele vlakkere stukken. Tot tweemaal toe moet er worden geklommen aan 7,7%, het hoogste stijgingspercentage op deze beklimming. Met nog ruim 70 kilometer te gaan houden de favorietes de benen voorlopig relatief stil. De vrouwen van Wiggle High5 rijden op kop, in dienst van Longo Borghini, met de dames van Boels-Dolmans in hun wiel. Dat weerhoudt twee vrouwen echter niet om een poging te wagen. Ciara Horne van Cérvelo-Bigla en Sunweb-renster Molly Weaver wagen het erop. Voorlopig komen zij echter nog niet in de buurt van de koploopsters. De top van Glenedra Road is bijna bereikt. De kopgroep heeft een voorsprong van 2:47, de achtervolgsters rijden op 2:31. De rensters duiken de steile, voornamelijk rechte afzink in. Dan moeten de dames volle bak in de ankers om een bijna 180 graden bocht te maken, om te beginnen aan de Moydamlaght. Carolina Rodriguez weet niet helemaal op tijd af te remmen en rijdt gedeeltelijk de berm in, waardoor ze even een meter of 20 moet laten. De Moydamlaght is een van de scherprechters in deze wedstrijd. 4 kilometer lang met een gemiddelde van 5,4%. De klim wordt echter per hectometer steiler tot vlak onder de top een piek van 13,4% wordt bereikt. Ondertussen lukt het de jonge Mexicaanse Rodriguez net niet om het gat op de kopgroep weer te dichten. Daar wordt namelijk flink tempo gemaakt, waardoor er enkele scheurtjes ontstaan. Boylan en Dom moeten wat gaatjes laten ook de ex-triatleet Coleman moet een paar meter toestaan. Één voor één haalt ook Rodriguez ze bij, maar dichter op de kopgroep komt ze niet. Daar wordt namelijk tempo gemaakt door het jonge klimtalent Cobb. Dat lijdt op het zwaarste punt tot een breuk. Cobb, Kern en Scandolara hebben wat meters te pakken. Dreville probeert de oversteek ook te maken en wordt op de top weer ingelopen door een groepje van Van den Bos, Van Twisk en Jackson. Ook Rodriguez weet bij dit groepje aan te sluiten. In het peloton wordt door de vrouwen van Longo Borghini ook een eerste schifting gemaakt. Dit leidt tot een breuk in het peloton. Enkele outsiders moeten passen, zoals Ratto, Zabelinskaya en Ensing. Dan toch grote namen die de slag hebben gemist: Coryn Riviera en Pauline Ferrand-Prevot. Met veel Boels-Dolmans en Wiggle High5 vrouwen voorin lijkt de kans klein dat zij nog terug gaan komen. Tijdens deze schifting zijn de achtervolgsters ook weer ingerekend. Daardoor hebben de koploopsters nu een voorsprong van 2:05 op het peloton en 9 seconden op het groepje met Van den Bos.

    De mannen kunnen gaan beginnen aan de tweede beklimming van de dag, Lisnaragh Road. Deze beklimming van 1,8 kilometer aan 5,5% lijkt op het eerste oog gemakkelijk, maar is toch vrij verraderlijk. De beklimming balanceert in het middenstuk tussen de 6 en 8%. Het verraderlijke zit hem echter in de uitloper. Wanneer de renners weer terugdraaien richting de Glenelly volgt voor de afdaling nog een grillige puist met een maximum van 11,9%. Het is op het eerste deel dat een nieuwe aanval volgt. Vijf man rijden weg. Mario Spengler is mee namens BMC Development, One Pro Cycling stuurt George Harper mee, Sean McKenna van An Post, Salvador Guardiola namens Team UKYO en Romain Guillemois namens Direct Energie. Ze draaien goed rond op de flanken van Lisnaragh Road. Echter, op het steile stuk na de top komen McKenna en Spengler zich flink tegen en worden weer teruggeslagen. Vanuit het peloton volgen nieuwe pogingen, onder meer van de mannen van JLT Condor, Madison Genesis en Team Wiggins zijn zeer actief. Dan zet Aqua Blue echter manschappen op kop om de demarrages te controleren. Deze puist en de daaropvolgende afdaling typeren de streek perfect; een zeer smalle, korrelige weg door een dor, ruw landschap. Ook het typische gebrek aan regelmaat in steiltegraad valt hier te zien. Zeer steile stroken worden afgewisseld door korte, vlakke stroken, net alsof de renners een trap oprijden. Na de korte afdaling wordt koers gezet naar de volgende beklimming, over een kleine 15 kilometer, Sperrin Road. Eyob en McNally zijn inmiddels bijna aangesloten bij de kopgroep, nog zo’n 15 seconden zitten zij achter hen, die zij op de glooiende wegen tot de volgende klim goedmaken. Het peloton is echter ook weer dichter gekomen, tot op 1:53. De achtervolgers rijden op 1:29. Een valpartij in het peloton! Op een dalend stuk gaan enkele renners tegen de vlakte. Het grootste slachtoffer lijkt Romain Sicard. De kopman van Direct Energie kon de val enigszins ontwijken, maar knalde daardoor wel tegen het muurtje van de brug, die vlak na de val ligt. Er zijn echter meer renners gevallen. Steele Von Hoff van One ligt erbij. Ook twee man van Monkey Town, Milan Veltman en de eerder al onfortuinlijke Stephan Bakker. Ook Jacob Hennessy van de Britse selectie lag erbij, maar de winnaar van de Kattekoers kon zijn weg al snel vervolgen. Voor Sicard is het echter einde wedstrijd. De koers wacht echter op niemand en dat gaat hier weer op. De mannen van Aqua Blue leggen er flink de pees op. Vlak voor de beklimming van Sperrin Road worden de achtervolgers weer bijgehaald. De kopgroep, inclusief Eyob en McNally is er dan net aan begonnen. Sperrin Road, een beklimming van 3,6 kilometer aan 4,5%. De eerste kilometer is gelijk het steilst, met stroken tot 8,6%, daarna vlakt de klim beetje bij beetje wat af. Het is vooral Matthew Holmes die het tempo vooraan bepaalt. De nummer 5 van de Tour de Yorkshire is in goede vorm en rijdt dan ook ogenschijnlijk eenvoudig de beklimmingen op. Wellicht dat Aqua Blue daarom ook zo nerveus koerst in het peloton. De renners bereiken langzaam de top en hebben links van hen een prachtig uitzicht op Sawel Mountain, het hoogste punt van de Sperrins. De cameraman heeft er duidelijk veel oog voor, de renners waarschijnlijk wat minder. Op de top bedraagt de voorsprong op het peloton 1:19.

    In de afdaling van de Moydamlaght is Coleman weer teruggekeerd bij het groepje Van den Bos, die ook weer terrein winnen op de lichtgewichten vooraan. In het peloton voeren de vrouwen van Wiggle High5 het tempo nog maar eens op. Emma Johansson komt even informeren bij Anna van der Breggen of Boels-Dolmans niet iemand bij wil steken, maar zij kunnen schuilen achter Jip van den Bos, voor in de wedstrijd. In de 10 kilometer tot de volgende beklimming weten de achtervolgers weer aan te sluiten bij de koploopsters. Boylan en Dom worden ingelopen door het peloton. Mullaghmeash Road ligt op de rensters te wachten. Een beklimming van 3,7 kilometer aan 3,3%. De eerste kilometer van de beklimming is niet bijster steil, rond de 4 à 5% met een maximum van 6,2%. Onder leiding van de Zweedse Emilia Fahlin wordt het gat met de koploopsters op dit stuk een stuk kleiner. Van 1:48 daalt de voorsprong in een kilometer tijd naar 1:27. Even kunnen de benen gestrekt worden in een dalend stukje naar het dorpje Feeny. Daar slaan ze echter rechtsaf en moet er weer geklommen worden. 500 meter lang is het stukje, weer aan 5%, maar daarna vlakt het wat af. Een kilometer lang hoeft er eigenlijk niet geklommen te worden en dat bevalt Coleman wel. Zij maakt daar dan ook gebruik van om aan te vallen. Van den Bos schuift mee, de rest twijfelt even, waardoor het tweetal een honderdtal meters weet te pakken. Ondertussen komt het peloton nog meer terug, tot 1:18. Dan breekt het steilste stuk echter aan, vlak voor de top, met stroken tot 9,2%. Hier plaatst Cobb een tegenaanval. Jackson en Scandolara volgen. Ook Rodriguez doet een poging, maar blijft wederom hangen. Vooraan komt Coleman zichzelf tegen en moet ze Van den Bos laten lopen. In het peloton doet Fahlin nog een laatste duit in het zakje op het vlakke stukje. Claudia Lichtenberg neemt over. Op de top komt Kern dan alsnog aansluiten bij de achtervolgsters. De rensters duiken de afdaling in. Het peloton heeft een achterstand van 1:04 op Van den Bos. Het eerste, lange deel van de afdaling wordt snel afgewerkt. Dan zit er echter een knink in de weg. In de afdaling is Fahlin weer teruggekomen in het peloton en pakt de kop weer. Van Twisk wordt op deze knik weer ingelopen. Dan begint de volgende klim, Ballyhanedin Road, een beklimming van 2,3 kilometer aan 4,6%, met een maximum van 7,3%. De eerste kilometer is wederom zeer steil en dus laat Fahlin hier de kop in het peloton weer over aan Lichtenberg. Als Van den Bos achterom kijkt, ziet ze dat ze toch een aardig gaatje heeft, zo’n 10 seconden. Bij de achtervolgers moeten Coleman en Kern dan alsnog lossen. Het peloton haalt inmiddels Dreville en Rodriguez bij. Daar is een aanval vanuit het peloton. Antri Christoforou van Servetto Giusta doet een poging en de Cypriotische krijgt gelijk bijval. Marianne Vos is mee en ook andere favorieten en outsiders. Olena Pavlukhina en Arlenis Sierra zijn mee namens Astana, Hannah Barnes namens Canyon SRAM, Ashleigh Moolman namens Cérvelo-Bigla, Joëlle Numainville namens Cyclance, Susanna Zorzi van Drops, Jessie Daams van Lotto Soudal, Hanna Soloyev en Pauliena Rooijakkers van Parkhotel Valkenburg en Audrey Cordon namens Wiggle High5. 11 rensters dus. Achteraan moeten enkele vrouwen lossen, zoals Floortje Mackaij. Op de top is er tijd om de balans op te maken. Van den Bos rijdt nog altijd op kop. 6 seconden voor het groepje met Cobb. Op 34 seconden is het dan het groepje Vos en op 49 seconden het peloton. Op naar de finale!

    De mannen bevinden zich in de afdaling van Sperrin Road. De weg is maar smal, maar de afdaling is alleszins eenvoudig. De koploper bereiken het dorpje Park, de afdaling is dus afgelopen en ze slaan rechtsaf. Een lekke band voor Nordhaug, en dus houden de mannen van Aqua Blue even wat in. Hierdoor weten Von Hoff, Hennessy, Bakker en Veltman eindelijk weer aan te sluiten. De koplopers weten zo ook weer even uit te lopen. In 7 kilometer tijd loopt de voorsprong weer iets op naar 1:40. Dan ligt echter ook voor de mannen Glenedra Road te wachten. In de kopgroep zien we hier voor het eerst mannen die het wat moeilijker beginnen te krijgen. De Ieren Clancy en McClinchey nemen de gehele klim de laatste wielen in, maar weten hun wagonnetje nog aan te hangen. Dat komt onder andere door het tempo dat Holmes de kopgroep oplegt. Nochtans weet het peloton, met Nordhaug weer vooraan in de gelederen op de beklimming enigszins terug te komen. Op de top is de voorsprong weer iets geslonken naar 1:22. Op de uitloper van Glenedra Road ondervinden de renners de typische wegen van de streek, met hun onregelmatige hellingsgraad. Na een steil stukje van 7,0% laten de renners de dennenbossen achter zich en dalen via kale graslanden af naar de volgende beklimming. Dat is voor het, net als voor de vrouwen, de Moydamlaght. Aan de voet van die beklimming is er materiaalpech voor Ide Schelling, die daardoor het contact met de koplopers verliest. Hij is echter niet de enige. Op de steeds steiler wordende stroken moeten, zoals verwacht, ook McClinchey en Clancy eraf. Eerst is het de Ier van de nationale selectie, halverwege de klim, en daarna de Ier van Novo Nordisk, op het steilste stuk van 13,4%. Hierdoor blijven vooraan nog maar 7 man over. In het peloton zetten nu ook de mannen van IsoWhey Sport en Axeon Hagens Berman mannetjes mee op kop. Dat resulteert in het lossen van enkele renners, maar daarbij geen interessante namen. Wel doet dat het gat tot de koplopers wederom flink slinken. 47 seconden zijn er nog over voor het zevental vooraan. Ide Schelling wordt weer opgeslokt door het peloton, dat nu ook begint in de afdaling van de Moydamlaght. Waar de vrouwen echter linksaf sloegen slaan de mannen rechtsaf, voor een extra lus. Hiervoor rijden ze over de A6, een brede hoofdweg die over de bijna de volledige lengte 4 rijbanen breed is. 9 kilometer lang is deze zone en leidt de renners over een vals platte weg, die altijd tussen de 1,5 en 3,5% slingert, naar de Glenshane Pass. Hierbij wordt ook The Ponderosa gepasseerd, die zich met trots de hoogst gelegen pub van Ierland noemen. De voorsprong van de koplopers smelt echter als sneeuw voor de zon op deze stroken. Onder leiding van Aqua Blue worden de koplopers op 3 kilometer van de ‘top’ bij de lurven gepakt. Hierdoor komen er nieuwe aanvallen. Daarbij schuiven toch enkele noemenswaardige namen mee. Onder meer twee WorldTour-renners zijn mee. Peter Kennaugh namens de Britse selectie en Ryan Mullen namens de Ierse selectie. Ook Aqua Blue heeft nu een mannetje mee in Daniel Pearson. Chris Opie zit mee voorin namens BIKE Channel Canyon. Timothy Roe representeert IsoWhey Sports, Salah Eddine Mraouni doet dat namens Kuwait, Alex Peters schuift mee namens SEG, James Knox doet dat namens Team Wiggins. Met Stefan de Bod van Dimension Data en Jhonatan Narvaez van Axeon Hagens Berman completeren twee exotische talenten in opleidingsploegen de nieuwe kopgroep die de steile afdaling van de Glenshane Pass induikt. De renners moeten van de brede, rechte vierbaansweg afslaan op een smallere en vooral bochtige tweebaansweg. Die overgang verteert niet iedereen even goed. Erick Rowsell, op papier de kopman van Madison Genesis, en Tristan Robbins van Raleigh GAC komen onzacht in aanraking met het asfalt. Beide renners besluiten er vervolgens de brui aan te geven. De rest van het peloton heeft de afdaling achter de rug en kan beginnen aan zo’n beetje het enige vlakke stuk van deze koers. De voorsprong van de nieuwe kopgroep bedraagt 42 seconden.

    De dames zijn inmiddels de afdaling van Ballyhanedin Road ingedoken, althans, voor hoeverre je dit een afdaling kunt noemen. Een kleine 9 kilometer loopt de weg af en komt nauwelijks boven een stijgings-, of in dit geval dalingspercentage van 3%. Van deze wegen maakt Van den Bos dan ook dankbaar gebruik om weer wat uit te lopen op haar achtervolgsters. Coleman en Kern laten zich terugzakken naar het groepje met Vos. In het peloton zijn het de vrouwen van Orica-Scott en Boels-Dolmans die toch gedwongen worden om daar nu op kop te gaan rijden. Het zijn vooral Amy Pieters en Karol-Ann Canuel en Amanda Spratt die sterke kopbeurten afleveren. De vrouwen zijn inmiddels de A6 opgedraaid, de brede weg waar de mannen net ook op reden over de Glenshane Pass. Hier is alles in een beeld te vatten en is goed zichtbaar hoe klein de verschillen zijn. Met nog 25 kilometer te gaan ligt Jip van den Bos nog altijd op kop, met 15 seconden voorsprong op het groepje Cobb, het groepje Vos op 26 seconden en wat over is van het peloton op 43 seconden. In de laatste stroken van deze aflopende stroken waagt Charlotte Becker een poging. De Duitse van Hitec hangt er nog knap aan en probeert mogelijk te anticiperen op de scherprechters die er aan zitten te komen. Ze gaat als de wind en sluit al snel aan bij de groep Vos. Zodra de afdaling erop zit draaien de vrouwen linksaf, weer op dichtbegroeide, bochtige tweebaanswegen, zodat het overzicht meteen weer verdwijnt. De groepjes kunnen elkaar, onlangs de geringe verschillen, nog nauwelijks nog zien. Dan een blinde haakse bocht naar links en we zitten op Ardkill Road, waar enkele honderden meters later ook de gelijknamige beklimming begint. De beklimming is 3,3 kilometer lang en stijgt aan gemiddeld 6,8%, met de steilste hectometer volledig aan de top aan 9,1%. Al snel wordt duidelijk dat het werk van Van den Bos veel energie heeft gekost. Haar voorsprong loopt snel terug en nog in de eerste 500 meter van de beklimming wordt ze weer bijgehaald door het groepje Cobb. Alhoewel, het is vrouw tegen vrouw en bij de koplopers staan enkele vrouwen op knappen. Jackson heeft namelijk de kop gepakt, met Cobb in het wiel en Scandolara op een meter of 5. Van den Bos heeft haar werk gedaan en zakt er gelijk door. Ook bij de achtervolgsters staan enkele rensters op knappen. Om het jagende peloton voor te blijven plaatst Audrey Cordon een aanval. Als ze achterom kijkt ziet ze dat ze een flink gat slaat met het groepje, maar één renster langzaamaan terug komt: Pauliena Rooijakkers. Met een laatste beurt van Canuel zijn de vrouwen in het peloton nu tot op 8 seconden van de achtervolgers gekomen, dan valt het echter even stil. Marianne Vos maakt zich op dat moment uit de voeten vanuit de achtervolgende groep. Moolman zit onmiddellijk op het wiel, net zoals Solovey, teamgenote van Rooijakkers. Achter hen probeert ook Charlotte Becker in te pikken, maar zij moet zich aansluiten in een groepje met Pavlukhina en Christoforou. Deze acties leiden de versplintering van de achtervolgende groep in. Overal gebeurt nu iets. Van den Bos wordt al voorbij gesneld door Vos en co. Vooraan heeft Scandolara nu toch echt de rol moeten lossen. Inmiddels verliest Rooijakkers weer wat terrein op Cordon, die vastberaden lijkt om in één streep naar de koploopsters te rijden. Daar is het moment waar we op hebben gewacht! De aanval vanuit het peloton, Lizzie Deignan plaatst een versnelling, Longo Borghini gelijk op het wiel. Ook Niewiadoma en Van Vleuten zijn op de afspraak. Dan een tweede versnelling van Boels-Dolmans! Anna van der Breggen trekt de aanval van haar ploeggenote door. Emma Johansson pareert de aanval echter perfect. Hierdoor scheiden enkele vrouwen zich wel af van het peloton. Van der Breggen, Deignan, Van Vleuten, Johansson, Longo Borghini, Niewiadoma, Kneteman en Cecile Uttrup Ludwig zijn mee. Daarachter ontstaat nog een groepje dat zich afscheidt, met Oliveira, Stultiens, Gillow, Santesteban, Amialiusik, Roy en Simmonds. De grote afwezigen in welk groepje dan ook zijn Thalita de Jong en Katrin Garfoot. Zij staan beiden halverwege de klim stil met bandenpech. In het versplinterde veld en met de smalle wegen zullen zij hier nog wel even moeten wachten op een materiaalwagen. Op de steile stukken voor de top bereikt Cordon de koploopsters, maar laat die onmiddellijk weer achter. Op de top sluit Pauliena Rooijakkers wel bij hen aan en duikt zo de afdaling in, op 12 seconden. Vos en co zijn echter niet ver achter hen en volgen op 16 seconden van Cordon. Het groepje Van der Breggen sluit aan bij het groepje Becker op 31 seconden van Cordon. Daarachter volgt het groepje Amialiusik. Zij volgen op 49 seconden van de Franse, met nog één beklimming te gaan.

    De samenwerking in de kopgroep is op dit vlakke stuk vrij goed. Iedereen doet zijn beurten en de snelheid ligt hoog. Doordat Aqua Blue begrijpelijkerwijs geen tempo meer maakt in het peloton, waardoor JLT Condor maar op kop is gaan rijden, maar voorlopig zonder volle overtuiging. Daardoor kunnen de koplopers in korte tijd veel ruimte pakken. Bij de doorkomst door Drapertown, even voor de voet van de Moydamlaght, is de voorsprong al opgelopen tot 1:37. Op de tweede beklimming van de Moydamlaght blijken de eerste symptomen van vermoeiing door te schemeren bij een deel van de renners en enkele van hen moeten dan ook lossen. Onder hen de Spaanse sprinter Enrique Sanz van Raleigh GAC. Halverwege de klim volgt een aanval van Bjorn Thurau. De Duitser van Kuwait heeft met Mraouni een ploegmaat voorin zitten, maar wil klaarblijkelijk de oversteek maken. Hij verkijkt zich echter op het steilste stuk dat nog moet komen en valt vanzelf weer terug in het peloton. Daar bij de top begint het peloton echter wat te scheuren. Hierdoor ontstaan twee groepjes. Hierbij ontbreken een drietal namen in het voorste deel van het peloton. Daniel Martin, Hugh Carthy en Davide Rebellin zaten te ver van achteren en verliezen zo het contact met de voorste gelederen. Met een gebrek aan ploegmaats lijken zij ook in een penibele situatie te zitten. Vooraan wordt er vol doorgereden. De mannen van JLT Condor twijfelen niet langer en trekken door. Ook One heeft enkele mannen bijgestoken. Op het hoogste punt van de koers, 355 meter, is de top bereikt en hebben de koplopers, die ook snel naar boven zijn geklommen, een voorsprong van 1:52. De renners duiken de afdaling van de Moydamlaght in. Nog 58 kilometer te gaan. Al snel is de afdaling, zonder problemen, achter de rug. De mannen slaan nu linksaf de grote weg op, in tegenstelling tot even eerder, toen ze rechtsaf sloegen richting de Glenshane Pass. Een gevaarlijke situatie dan in het dorpje Dungiven. Een vrouw stapt de weg op om over te steken en heeft er geen erg in dat er een wielerkoers aan zit te komen. Ter verdediging van de vrouw: het is natuurlijk ook pas de eerste keer dat hier deze koers wordt gereden. Het zorgt desondanks wel voor een gespannen moment in de kopgroep, die haar weten te ontwijken. Het was vooral even schrikken voor Chris Opie, die achter de vrouw door moest schieten, terwijl ze uit schrik een stap achteruit zette. Nadat het hoofd enkele keren is geschud lijkt het incident echter weer zo goed als vergeten en doet Opie zijn beurt op kop. Op naar de volgende beklimming dan maar, Mullaghmeash Road. In tegenstelling tot de vrouwen blijft een spervuur aan aanvallen voorlopig uit. Bij het doorrijden van Feeny rijdt er echter wel een tweetal weg uit het peloton. Jasper Ockeloen van Monkey Town en Alistair Slater van JLT Condor schieten weg uit het peloton. Daardoor ontstaat er wat vertwijfeling in het peloton. JLT Condor houdt namelijk de benen stil, nu ze een man in de achtervolging hebben. Dat is het teken voor drie man om achter de Brit en de Nederlander aan te schieten. Naast de piepjonge Ethan Hayter van de Britse selectie en de oude vos Oscar Pujol van UKYO is het voor de tweede keer vandaag Matthew Holmes die meesluipt in een vluchtpoging. Na wat vertwijfeling neemt One echter zijn verantwoordelijkheid en gaat tempo maken. De koplopers bereiken inmiddels de top en hebben nog 40 kilometer te gaan. 1:30 achter hen volgen een Nederlander en een Brit, op 1:37 twee Britten en een Spanjaard en op 1:47 het peloton. 4 minuten na de kopgroep komt het groepje met Daniel Martin. Zij lijken dus uitgeschakeld voor de zege.

    De vrouwen bevinden zich in de smalle, snelle afdaling van Ardkill Road. De koploopster, Audrey Cordon, oogt nog zeer fris en manoeuvreert zich eenvoudig door de afdaling. Nog één officiële klim moet zij overbruggen. Drum Road is 2,9 kilometer lang aan 5,5%. In tegenstelling tot vele klimmen eerder vandaag is deze beklimming vrij gelijkmatig. Het steilste stuk is 7,9%, op 900 meter van de top. In het groepje met Van der Breggen is er even vertwijfeling. De dames van Boels-Dolmans worden perfect geschaduwd door de Wiggle High5-ploegmates van Cordon, Longo Borghini en Emma Johansson en dat zorgt voor irritatie bij de dames in het oranje, die beiden een grote kans hebben om hier te winnen. Ook de andere vrouwen kijken naar hen, zij zijn immers met twee én de grote favorietes. Hierdoor weet het groepje met Amialiusik weer dichter te komen. Meter voor meter komt ook het groepje Vos dichter bij het groepje Rooijakkers. Halverwege de beklimming hebben ze hen te pakken. Het groepje Van der Breggen staat echter zo goed als stil, waardoor de groep Amialiusik terug weet te keren. Daarom gaat Roxanne Kneteman nu dan toch ook maar een beetje tempo maken. Het ultieme resultaat van dit alles is echter dat Cordon veel tijd weet te pakken. In een strak tempo hijst zij zich naar boven en kan zich klaar gaan maken voor de afdaling en de laatste 12 kilometers. In de groep Vos is Solovey tempo gaan maken voor Rooijakkers. De achterstand is echter opgelopen naar 36 seconden. Dan vlak voor de top volgt een alles verschroeiende koppelversnelling van Van der Breggen en Deignan, die het hele groepje op één gespannen lint trekt. Van der Breggen, gevolgd door Deignan, Johansson, Niewiadoma, Roy, Van Vleuten, Gillow, Kneteman, Olveira, Longo Borghini, Pavlukhina, Ludwig, Simmonds, Christoforou, Santesteban, Amialiusik, Stultiens en Becker. Becker moet als eerste laten gaan. Dan begint Simmonds wat te kraken en laat een gaatje, Christoforou blijft zitten, waardoor Santesteban, Amialiusik en Stultiens bij moeten zetten. Ook Keteman en Van Vleuten moeten gaatjes laten, maar Gillow weet wel mee te sluipen met de vrouwen vooraan. Oliveira en Longo Borghini krijgen dat gat niet gedicht. Amialiusik rijdt Santesteban voorbij en lijkt aan te sluiten, maar dan laat Pavlukhina een gaatje, waardoor de Wit-Russische wederom de slag mist. Ludwig was op dat moment al voorbij de Azerbeidjaanse gestoken. Op 1:11 volgt de groep met Van der Breggen. Op 1:17 de groep met Kneteman en Van Vleuten en op 1:22 de groep met Amialiusik en Stultiens. Zo duiken de vrouwen de afdaling in. Door de veranderde koerssituatie loopt de samenwerking in de eerste achtervolgende groep, met Vos, niet langer van een leien dakje. Vos besluit namelijk niet mee te draaien, met een sterke Niewiadoma achter zich. Moolman gokt volledig op haar sprint en Jackson en Cobb zijn leeggereden, dus moet de Oekraïense Solovey van Parkhotel Valkenburg al het werk op haar nemen voor Pauliena Rooijakkers. De laatste moeilijkheid voor Cordon op weg naar Derry, de 2 vals platte kilometers van Trench Road. Echter nog voordat ze daar aan kan beginnen een rampscenario voor WM3. Bij de eerste achtervolgende groep gaat Niewiadoma in de afdaling onderuit. Ze stuurt, vanuit het laatste wiel, net iets te enthousiast de bocht in en glijdt onderuit. De fysieke schade is gering, maar door dit ongeval is wel de derailleur beschadigd, waardoor ze lang op de materiaalmannen moet wachten en uitgeschakeld is voor de overwinning. Cordon heeft daar echter nog altijd de beste kansen voor. Dan heeft ze het hoogste punt van Trench Road bereikt. Nog 5 kilometer te gaan en geen obstakels meer voor Cordon. Ze legt zich in de tijdrijdershouding, een discipline die ze goed beheerst, en rijdt solo de buitenwijken van Derry binnen.

    Ook de mannen zijn begonnen aan een afdaling, die van Mullaghmeash Road. Dat betekent dus ook dat ze zo gaan beginnen aan Ballyhanedin Road. In de afdaling hebben Pujol, Hayter en Holmes het gat gedicht tot Ockeloen en Slater, waardoor er nu een vijftal in achtervolging is. Op de beklimming wordt in de kopgroep flink doorgetrokken. Dat is slecht nieuws voor enkele jongens in de kopgroep, die het zichtbaar zwaar hebben. Alex Peters rijdt pas zijn eerste koers sinds de Japan Cup van vorig jaar en heeft duidelijk nog wat roest op de benen staan. Stefan de Bod en Chris Opie hebben het tevens lastig. De Zuid-Afrikaan kan nog aan blijven hangen, maar Opie moet zijn meerderen erkennen en laat zijn vluchtkompanen lopen. Op de top is er dan even een momentje van vertwijfeling. Mullen laat zich even uitzakken om een bidon te halen, waarna ook de vermoeide De Bod even past en achterom kijkt. Hierdoor krijgen de drie mannen op kop, die gelijk volle bak de bijtrapafdaling aanvatten, een gaatje van hun vluchtmakkers. De drie zijn Peter Kennaugh, Salah Eddine Mraouni en Jhonatan Narvaez. Al tempo maken kijken ze om en rijden volle bak door, zij zien deze voorsprong wel zitten. Dit voorval zorgt voor wat onenigheid in de nieuwe eerste achtervolgende groep. Roe en De Bod vechten nog even mondeling het een en ander uit, terwijl Mullen zich ergert aan de passiviteit van de anderen. Vol adrenaline zet De Bod zich dan op het brede rechte stuk op kop en zo komt de snelheid en de samenwerking weer wat terug in deze groep. Tegen het einde van de afdaling bedraagt de voorsprong van het kopdrietal 17 seconden op de tweede groep. De tweede achtervolgers, met Ockeloen, volgen op 1:12 en zijn dus iets dichter gekomen. In het peloton gaat het nog altijd niet volle bak en zo rijden zij nog altijd op 1:41. Nog even en dan beginnen de mannen ook aan Ardkill Road, welke ook al voor de nodige actie bij de vrouwen zorgde. Zal dat nu ook het geval zijn? Gelijk op de eerste stroken moet de Marokkaan Mraouni passen. Hij gaf nog zo veel in de afdaling en heeft zich daar misschien flink opgeblazen. Feit is echter dat Narvaez en Kennaugh als een duo verder moeten. In de eerste achtervolgende groep is het vooral Timothy Roe die het tempo maakt. Enkele mannen moeten daardoor passen. Peters is de eerste die moet lossen, maar daarna volgen ook Mullen en De Bod. Hierdoor blijven Pearson, Knox en Roe over. Inmiddels is ook het peloton begonnen aan de beklimming. Al gelijk op de steile stukken in het begin van de klim wordt er aangevallen. Phil Deignan kan zich niet langer inhouden en doet een poging weg te geraken. Hierdoor opent hij echter het bal der favorieten. Pavel Sivakov, van BMC Development zit gelijk op het wiel. Ook Nathan Earle (UKYO) en Edward Dunbar (Axeon Hagens Berman) zitten op het wiel. Achter hen doen Richard Handley (Madison Genesis), Cameron Bayly (IsoWhey), Mark Christian (Aqua Blue) en Tao Geoghean Hart (Groot-Brittannië) een poging om weer bij hen in de buurt te komen. Het spel is op de wagen. Vooraan werken Narvaez en Kennaugh echter nog goed samen en rondden als eersten de top. 28 seconden achter hen zijn het Roe, Knox en Pearson, die dus tijd verliezen. Het groepje met Ockeloen volgt op 59 seconden. Het groepje Deignan volgt op 1:19, Geoghean Hart en co volgen op 1:26. Daarachter is er nog een grote groep, die de kop rondt op 1:39. Nog 17,5 kilometer.

    Onder leiding van Solovey zijn de achtervolgsters iets dichter gekomen, tot 30 seconden, maar komen zij nog op tijd om te sprinten voor de zege en hoeveel tijd bedraagt de achterstand van de andere favorietes? Daar is het groepje met Van der Breggen. 49 seconden nog maar. Het zijn Van der Breggen, Gillow en Deignan die vol overnemen, Johansson en Roy stoppen af. Daar is ook de groep met Van Vleuten op 59 seconden, zij komen voorlopig dus nog niet dichter op Van der Breggen en co. Ten slotte nog de groep Van Vleuten. Zij volgen op 1:13 van de Française en lijken dus uitgeschakeld voor de zege. Nog 2 kilometer, Cordon begint aan een steile afdaling van een meter of 600. Dat is wel even welkom, zo aan het einde van de koers. Rechtsaf slaat ze de brug op, over de Foyle. Ook de achtervolgsters komen daar nu, op 29 seconden, maar lijken dus te laat te gaan komen. De groep Van der Breggen zit het echter met 8 seconden op de hielen. In het midden van de brug hangt de vod en Rooijakkers plaatst een verrassingsaanval. Vos kijkt naar Moolman, die haar pokerface opzet en in het wiel van Solovey blijft zitten. Cobb en Jackson rijden door om hun uitslag te verdedigen, maar dat tempo is niet hoog genoeg om Rooijakkers in toom te houden Dan achtervolgt Vos toch maar, maar daar zit niet meer veel op. Één ding is in ieder geval zeker, Audrey Cordon gaat de eerste Women’s Derry/Londonderry-Sperrins GP winnen na een prachtige solo. Een zege waar niets aan gestolen is door de Bretonse. Daarachter kijken we wie haar op het podium mogen vergezellen. Pauliena Rooijakkers lijkt knap tweede te worden, met nog 200 meter te gaan. Een honderdtal meters achter haar begint haar ploeggenote Solovey ook aan haar sprint. Vos komt erover, met Moolman in het wiel, maar tegelijkertijd komt de groep achter hen, door een laatste beurt van Van der Breggen in absolute extremis aansluiten. Moolman sprint Vos uit het wiel, terwijl Rooijakkers over de streep bolt. Deignan lijkt meer snelheid te hebben dan Vos en zo kan het nog spannend worden om plek vier. Nog 25 meter. Fotofinish! Of Deignan of Vos wordt hier vierde, maar dat was niet met het blote oog te constateren. Achter hen zijn het Roy, Gillow, Jackson, Johansson en Van der Breggen. Cobb en Solovey zijn de eerste rensters buiten de top 10. Het groepje Van Vleuten kan vervolgens nog worden gesprint voor de overige top 20 plaatsen. Deze zijn weggelegd voor Ludwig, voor Van Vleuten, Longo Borghini, Oliveira en Kneteman. Achter hen zijn het Becker, Simmonds en Pavlukhina, die naar de laatste top 20 plekken rijden. Stultiens, Christoforou en Santesteban vallen daar net buiten, net zoals de onfortuinlijke Amialiusik dus buiten valt. Zij kreeg in de slotkilometer nog te maken met materiaalpech. De strijd om plek 4 is nipt gewonnen door Deignan, met een halve centimeter verschil, waardoor Vos vijfde wordt.

    De mannen zitten in volle finale en zijn bezig aan de afdaling van Ardkill Road. Narvaez en Kennaugh, de koplopers, zijn inmiddels aan een heuvelachtige koppeltijdrit begonnen en laten een sterk staaltje samenwerking zien. Zij ruiken hier hun kans. De beklimming van Drum Road is dan al begonnen. Echte aanvallen worden niet geplaatst op deze heuvel. Het is vooral de jacht van het groepje Deignan op de groep Ockeloen, waar Mullen en De Bod nog aanhangen. Met nog een kilometer te klimmen is deze klus geklaard en hebben we een negenkoppige achtervolgende groep. Naar mate de top dichter komt, komt het groepje Geoghean Hart weer iets dichter. Dit komt onder meer doordat Phil Deignan, een van de belangrijkste motoren in die groep, even inhoudt. Ze zijn namelijk bijna op de top en hij kan Mullen wel als meesterknecht gebruiken. Dan moet de Ier van Cannondale-Drapac, hier dus actief voor Ierland, er nog wel 500 meter aan blijven hangen. Eindelijk is daar dan de top voor hem. We kunnen beginnen aan de afdaling! Met nog 12 kilometer te gaan hebben een Ecuadoriaan en een Manx een voorsprong van 39 seconden op de groep Pearson. De groep Deignan volgt op 53 seconden. 5 seconden achter hen volgt ook een groepje, met Geoghean Hart. Op 1:26 heeft ook de grote groep nog kansen. Geoghean Hart en co aan te sluiten bij de groep Deignan. De renners rechten even de rug en schudden de benen. Ze weten namelijk dat Trench Road eraan zit te komen, de laatste, zij het vals plat, oplopende stroken van deze wedstrijd. In de grote groep geeft One nog alles wat het in zich heeft om terug te komen. Zij hebben opvallenderwijs niemand in de vooruitgereden groepen. Ryan Mullen heeft nog één taak, twee kilometer volle bak knallen om Trench Road achter de rug te hebben. Dankzij zijn inspanningen komt de groep Deignan nu wel erg dicht bij de groep Pearson. Nog een kleine 5 kilometer. De voorsprong van Narvaez en Kennaugh begint er beter en beter uit te zien. 40 seconden bedraagt nu de voorsprong op Pearson en co en 44 seconden op de groep met Deignan. Krijgen ze dat nog op tijd dicht. Kennaugh begint nu de benen stil te houden, aangezien Geoghean Hart eraan komt. Daarnaast is Narvaez buiten een man die een heuvel over komt, ook nog aardig rap aan de meet. De Ecuadoriaan laat zich echter niet van zijn stuk brengen en rijdt door. Even gaat hij toch praten met zijn Britse medevluchter. Narvaez heeft met Dunbar namelijk ook een sterke ploegmaat op komst. Kennaugh geeft aan niet volle bak mee te rijden, maar neemt dan toch af en toe kort over. De grote achtervolgende groep komt echter niet snel dichter.

    Na het wegvallen van Mullen zijn er geen echte knechten meer bij en is men naar elkaar beginnen te kijken, waardoor er behoudend door wordt gereden. Nog 3 kilometer te gaan, de renners bevinden zich inmiddels in de straten van Derry. Langzaam komt ook de grote groep, met onder meer Ian Bibby, weer tot op 10 seconden van de grote achtervolgende groep. In die groep geeft Geoghean Hart dan opdracht aan Hayter om op kop te gaan rijden. de afdaling naar de brug over de Foyle is ingezet. De koplopers rijden de brug op en komen onder de vod. Met een voorsprong van 35 seconden moet dat goed gaan komen. Narvaez blijft doorrijden, ondanks het aambeeld Kennaugh dat aan zijn wiel hangt. Vlak voor de achtervolgers de brug oprijden halen zij de groep Pearson bij. Onder de vod zet Hayter zich dan leeggereden opzij. Het valt weer wat stil. Een aanval aan de andere kant van de weg! Phil Deignan probeert het solo. Het Russische toptalent Pavel Sivakov is echter alert en zit op het wiel. Ook Stefan de Bod gaat mee op het tandvlees. Al snel pakken zij wat meters. Timothy Roe zet zich dan maar op kop, in dienst van Cameron Bayly. Net zoals bij de vrouwen komt een groep nog in de laatste kilometer terug. Wat een spanning. De laatste honderden meters zijn aangebroken voor de koplopers. Ook Narvaez begint het spel nu wat te spelen, maar maakt nog altijd wat tempo. Slim blijft hij helemaal links van de weg, aangezien de finish na een flauwe bocht naar links ligt. Daar gaat Kennaugh aan, al op ruim 250 meter van de finish. Hij probeert de jonge Ecuadoriaan te verrassen, maar die let goed op en dwingt de Brit naar buiten. Even heeft Kennaugh een wiellengte voorsprong, maar dan remonteert Narvaez hem en sprint zo eenvoudig naar de zege. Zo rondt hij een vlucht van ruim 85 kilometer succesvol af. Jhonatan Narvaez wint de eerste editie van de Derry/Londonderry-Sperrins GP. Peter Kennaugh wordt verdienstelijk tweede. Dan is het wachten op wat daarachter gebeurt. Sivakov, De Bod en Deignan zitten ook in de laatste honderden meters. Deignan gaat vanaf de kop aan, Sivakov komt langzaam uit het wiel. De Bod heeft geen enkele kracht meer in de benen en moet toekijken hoe de Rus en de Ier gaan sprinten om de laatste podiumplek. In een sprint van stervende zwanen is het de Rus die zijn wiel als eerste over de streep duwt. Daardoor wordt in zowel de vrouwenkoers als de mannenkoers een Deignan vierde. Blij zal het koppel er waarschijnlijk niet mee zijn. Achter hen is echter een chaotische sprint bezig. Op het laatste moment is de grote achtervolgende groep weer bij de ‘groep Geoghean Hart’ gekomen. In een totaal chaotische sprint weet Geoghean Hart alsnog de zesde plek op te eisen, voor Aaron Gare van Aqua Blue, Ian Bibby van JLT Condor, Hayden McCormick van One en Nicholas Roche van de Ierse selectie. Beste Nederlander is Pascal Eenkoorn op de zestiende stek. Tot zover deze mooie wielermiddag. Voor zeker een jaar mag de Derry/Londonderry-Sperrins GP zich de enige Europese UCI-koers met enkel Ecuadoraanse vlaggen op de erelijst noemen! De komende dagen zal het circus zich verplaatsen naar het eiland Man. Tot dan!

    Uitslag 1st Derry/Londonderry-Sperrins GP 2017
    1. Jhonatan Narvaez
    2. Peter Kennaugh
    3. Pavel Sivakov
    4. Philip Deignan
    5. Stefan de Bod
    6. Tao Geoghean Hart
    7. Aaron Gate
    8. Ian Bibby
    9. Hayden McCormick
    10. Nicholas Roche

    Uitslag 1st Women’s Derry/Londonderry-Sperrins GP 2017
    1. Audrey Cordon
    2. Pauliena Rooijakkers
    3. Ashleigh Moolman
    4. Elizabeth Deignan
    5. Marianne Vos
    6. Sarah Roy
    7. Shara Gillow
    8. Alison Jackson
    9. Emma Johansson
    10. Anna van der Breggen

    Nog even tot de deadline! Om 21:00 komt het verslag en tot dan mogen de pronos dus ook nog binnenstromen.

    Aha, mijn excuses. Het stond nochtans goed in het excel bestand

    @mhp88 Er doet wel een McCarthy mee, maar niet Jay ;) De McCarthy die wel op de startlijst staat is Robert Jon, van JLT Condor

    P.S. Als daar behoefte aan is mogen er ook ook prono’s voor de vrouwen doorgegeven worden. ;)

    Startlijst vrouwen

    Alé Cipollini
    001 ENSING Janneke
    002 BASTIANELLI Marta
    003 HOSKING Chloe
    004 SANTESTEBAN Ane
    005 TAYLOR Carlee
    006 TUSLAITE Daiva

    Astana Womens Team
    011 PAVLUKHINA Olena
    012 FIDANZA Arianna
    013 RODRIGUEZ Carolina
    014 SAIFUTDINOVA Natalya
    015 SIERRA Arlenis
    016 UMUTZHANOVA Makhabbat

    Bepink Cogeas
    021 ZABELINSKAYA Olga
    022 DOBRYNINA Olga
    023 JACKSON Alison
    024 SANGUINETI Ilaria
    025 SPEROTTO Maria Vittoria
    026 TUHAI Ksenyia

    Bizkaia – Durango
    031 GARCIA Margarita Victoria
    032 ADRIAN Vera
    033 KERN Spela
    034 LEKUONA Lierni
    035 MUNOZ Paolo
    036 OYARBIDE Lourdes

    Boels – Dolmans Cycling Team
    041 DEIGNAN Elizabeth
    042 BRAMMEIER Nikki
    043 CANUEL Karol-Ann
    044 PIETERS Amy
    045 VAN DEN BOS Jip
    046 VAN DER BREGGEN Anna

    Drops
    081 ZORZI Susanna
    082 COLEMAN Sophie
    083 PARKINSON Abby-Mae
    084 PAYTON Hannah
    085 RITTER Martina
    086 VAN TWISK Abigail

    FDJ Nouvelle Aquitaine Futuroscope
    091 GILLOW Shara
    092 DREVILLE Anabelle
    093 DUVAL Eugénie
    094 ERAUD Séverine
    095 KNETEMAN Roxanne
    096 YONAMINE Eri

    Hitec Products
    101 BECKER Charlotte
    102 ANDERSEN Susanne
    103 BJØRNSRUD Miriam
    104 HEINE Vita
    105 HOEKSMA Ilona
    106 MOBERG Emilie

    Lares – Waowdeals Women Cycling Team
    111 DE JONG Thalita
    112 COBB Alice
    113 DE VUYST Sofie
    114 OLIVEIRA Flavia
    115 REIS Daniela
    116 VAN HOEK Lotte

    Lotto Soudal Ladies
    121 DAAMS Jessie
    122 BECKERS Isabelle
    123 DOM Annelies
    124 HOFFMANN Chantal
    125 KACHELHOFFER An-Li
    126 MOONEN Puck

    Orica – Scott
    131 VAN VLEUTEN Annemiek
    132 ELVIN Gracie
    133 GARFOOT Katrin
    134 NEYLAN Rachel
    135 ROY Sarah
    136 SPRATT Amanda

    Parkhotel Valkenburg – Destil Cycling Team
    141 SOLOVEY Hanna
    142 DE BOER Sophie
    143 DE JONG Demi
    144 KNAUER Anna
    145 ROOIJAKKERS Pauliena
    146 TROMP Esra

    Servetto Giusta
    151 CHRISTOFOROU Antri
    152 DOBRYNINA Kseniya
    153 GASPARINI Alice
    154 LOZANO Laura Camilo
    155 POTOKINA Anna
    156 SOKOVNINA Natalya

    Team Sunweb
    161 MACKAIJ Floortje
    162 BRAND Lucinda
    163 LIPPERT Lianne
    164 RIVIERA Coryn
    165 STULTIENS Sabrina
    166 WEAVER Molly

    Team WNT Pro Cycling
    171 ROE Eileen
    172 ARCHIBALD Katie
    173 BOYLAN Lydia
    174 MAES Elise
    175 SHAW Gabriella
    176 SIMMONDS Hayley

    Wiggle High5
    181 JOHANSSON Emma
    182 CORDON Audrey
    183 FAHLIN Emilia
    184 GARNER Lucy
    185 LICHTENBERG Claudia
    186 LONGO BORGHINI Elisa

    WM3 Energie
    191 VOS Marianne
    192 KOSTER Anoeska
    193 MARKUS Riejanne
    194 NIEWIADOMA Katarzyna
    195 SCANDOLARA Valentina
    196 TENNIGLO Moniek

    Startlijst mannen

    Great Britain
    001 CARTHY Hugh
    002 CAVENDISH Mark
    003 GEOGHEGAN HART Tao
    004 HAYTER Ethan
    005 HENNESSY Jacob
    006 KENNAUGH Peter
    007 MCNALLY Mark

    Ireland
    011 MARTIN Daniel
    012 DEIGNAN Philip
    013 DOWNEY Mark
    014 FEELEY Daire
    015 MCGLINCHEY Christopher
    016 MULLEN Ryan
    017 ROCHE Nicholas

    An Post Chain Reaction
    021 KASPERKIEWICZ Przemyslaw
    022 GUNST Davy
    023 MCKENNA Sean
    024 SCOTT Jacob
    025 STEWART Mark
    026 TEGGART Matthew
    027 TIETEMA Bas

    Aqua Blue Sport
    031 NORDHAUG Lars Petter
    032 CHRISTIAN Mark
    033 DUNNE Connor
    034 FENN Andrew
    035 GATE Aaron
    036 KONING Peter
    037 PEARSON Daniel

    Axeon Hagen Berman
    041 DUNBAR Edward
    042 BLEVINS Christopher
    043 GARRISON Ian
    044 NARVAEZ Jhonatan
    045 OWEN Logan
    046 POWLESS Neilson
    047 RICE Michael

    BIKE Channel Canyon
    051 STEDMAN Max
    052 FRY Joseph
    053 LOWSLEY WILLIAMS James
    054 OPIE Chris
    055 PARTRIDGE Rob
    056 PULLAR Jack
    057 WEBBER Mitchell

    BMC Development Team
    061 CRAS Steff
    062 EENKOORN Pascal
    063 MÜLLER Patrick
    064 SCOTSON Callum
    065 SIVAKOV Pavel
    066 SPENGLER Mario
    067 TURGIS Tanguy

    Dimension Data for Qhubeka
    071 ARERUYA Joseph
    072 ATSBHA Getachew
    073 CHOKRI El Mehdi
    074 DE BOD Stefan
    075 DLAMINI Nickolas
    076 EYOB Metkel
    077 GEBREIGZABHIER Amanuel

    Direct Energie
    081 SICARD Romain
    082 BOUDAT Thomas
    083 CORNU Jeremy
    084 DUCHESNE Antoine
    085 GUILLEMOIS Romain
    086 NAULEAU Bryan
    087 OURSELIN Paul

    IsoWhey Sports SwissWellness Team
    091 HUCKER Robbie
    092 BAYLY Cameron
    093 BOWDEN Scott
    094 ELLIOT Nathan
    095 HARPER Chris
    096 LANE Patrick
    097 ROE Timothy

    JLT Condor
    101 BIBBY Ian
    102 BRADBURY Edmund
    103 BRIGGS Graham
    104 DOWNING Russell
    105 GIBSON Matthew
    106 MCCARTHY Robert Jon
    107 SLATER Alistair

    Kuwait – Cartucho.es
    111 REBELLIN Davide
    112 ANDEMEKSEL Awet Gebremehdin
    113 GUTIERREZ Jose Manuel
    114 MRAOUNI Salah Eddine
    115 SCHUMACHER Stefan
    116 THURAU Bjorn
    117 TORRES Edwin

    Madison Genesis
    121 ROWSELL Erick
    122 BLAIN Alexandre
    123 GUNMAN Taylor
    124 HANDLEY Richard
    125 HOLMES Matthew
    126 MCEVOY Jonathan
    127 PATON Alex

    Monkey Town Continental Team
    131 OCKELOEN Jasper
    132 BAKKER Stephan
    133 DE JONGE Maarten
    134 NOLTEN Bram
    135 SANTORO Antonio
    136 VAN LUIJK Sven
    137 VELTMAN Milan

    One Pro Cycling
    141 ORAM James
    142 DOMAGALSKI Karol
    143 HARPER George
    144 MCCORMICK Hayden
    145 STEWART Thomas
    146 VON HOFF Steele
    147 WILLIAMS Peter

    SEG Racing Academy
    151 CULLAIGH Gabriel
    152 ERIKSSON Lukas
    153 JANSSEN Adriaan
    154 MAAS Jan
    155 PETERS Alex
    156 SCHELLING Ide
    157 WILLIAMS Stephen

    Team Novo Nordisk
    161 CALABRIA Fabio
    162 CLANCY Stephen
    163 MEGIAS Javier
    164 PERON Andrea
    165 PLANET Charles
    166 VAN IJZENDOORN Rik
    167 VERSCHOOR Martijn

    Team Raleigh GAC
    171 ESCRITT Jack
    172 HEPWORTH Richard
    173 KENWAY Adam
    174 MARTIN Fraser
    175 MORA Sebastián
    176 ROBBINS Tristan
    177 SANZ Enrique

    Team UKYO
    181 EARLE Nathan
    182 ABERASTURI Jon
    183 FERNÁNDEZ Egoitz
    184 GUARDIOLA Salvador
    185 HATANAKA Yusuke
    186 HIRATSUKA Yoshimitsu
    187 PUJOL Oscar

    Team Wiggins
    191 DAVIES Scott
    192 HARRISON Samuel
    193 KERFOOT-ROBSON Dylan
    194 KNOX James
    195 LATHAM Christopher
    196 O’LOUGHLIN Michael
    197 WALKER Joey

    Voorbeschouwing
    Aan de enige UCI-koers van Noord-Ierland doen, vanwege de 1.2 categorisatie, geen WorldTour-ploegen mee. Dat wil echter niet zeggen dat er geen renners van het hoogste niveau meedoen. De Britse en Ierse nationale selecties herbergen namelijk enkele WorldTour-renners. Wanneer er een heuvelachtig parcours wordt voorgeschoteld en de nummer twee van zowel de Waalse Pijl als Luik-Bastenaken-Luik doet mee, kun je nauwelijks anders dan diegene tot topfavoriet bombarderen: Daniel Martin. De kopman van de Ierse selectie rijdt echter pas weer zijn eerste koers in ruim een maand tijd. Zit er wat roest op de benen. Hij krijgt onder meer bijval van Philip Deignan. De renner van Sky is aan een uitstekend seizoen bezig, waarin hij onder meer sterk oogde in het hooggebergte van de afgelopen Giro d’Italia. Daarnaast zijn ook Ryan Mullen en Nicholas Roche Ieren van het hoogste niveau.

    Bij de Britten zullen waarschijnlijk de kaart Tao Geoghegan Hart worden getrokken. Het talent van Team Sky reed eerder dit jaar al sterk in de heuvels van Yorkshire, California en Limburg, tijdens de Hammer Series. Kan hij het hier waarmaken? Hij heeft met Hugh Carthy en Peter Kennaugh in ieder geval twee ploegmaats die ook op het hoogste niveau uitkomen. Naast hen rijden nog enkele profrenners mee, namens de ProContinental-formaties. Op papier moet Lars Petter Nordhaug de beste man zijn voor dit soort koersen namens Aqua Blue Sport. Hij rijdt echter nog geen heel indrukwekkend seizoen. Wie dat wel doet is Mark Christian. De 26-jarige Brit was een van de sterkste renners in koers in Yorkshire en werd daar uiteindelijk zevende. Ook in de koninginnenrit van de Ronde van België kwam hij bovendrijven. Direct Energie speelt de kaart Romain Sicard. Team Novo Nordisk hoopt op een goede uitslag van Javier Megias.

    Dan is het tijd om te kijken naar de favorieten vanuit de continentale circuits. JLT Condor’s Ian Bibby is een van de sterkste renners in het Britse circuit, komt goed een heuvel over en is bovendien rap aan de meet. Als we kijken naar de loodzware heuvelrit in Yorkshire is ook Madison Genesis’ Matthew Holmes een belangrijke outsider. Hij werd in Sheffield zevende, als beste continentale renner. Afgaande op die etappe is ook Max Stedman van BIKE Channel Canyon een heuse outsider. Hij eindigde net buiten de top 20. Kuwait – Cartrucho.es moet erop hopen dat oude vos Davide Rebellin nog wat in de tank heeft zitten. Ook Team UKYO rekent op een renner met ervaring, Oscar Pujol. De Spanjaard met kenmerkende snor won deze maand nog in Japan. Ook ploegmaat Nathan Earle liet aan de andere kant van de wereld goede dingen zien. Vanaf de andere kant van de wereld is nog een ploeg actief, IsoWhey Sports. De Australiërs hebben meerdere paarden om op te wedden, zoals Timothy Roe en Robbie Hucker. Speerpunt zal echter Cameron Bayly zijn, die het hele jaar al goed rijdt in oosterse omstreken. Monkey Town hoopt op een goede dag van Jasper Ockeloen.

    Daarnaast zijn er nog enkel sterke opleidingsteams aanwezig. Met James Knox, van Team Wiggins, doet de nummer 2 van Luik-Bastenaken-Luik voor beloften mee. Verschillende renners uit de top van die wedstrijd staan hier aan de start. Uiteraard levert Axeon Hagens Berman een contingent talenten af. Onder hen Neilson Powless, de nummer 6 van die koers. Ook nummer 23, Jhonatan Narvaez, en Edward Dunbar, winnaar van de belofteversie van de Ronde van Vlaanderen, doen mee. Ook de nummer 8 van La Doyenne staat hier aan de start, Patrick Müller. Zijn ijzersterke BMC Development Team komt hier met het beste wat ze te bieden heben, inclusief nummer 22 Pavel Sivakov en het Belgische klimtalent Steff Cras. Ook de Nederlanders hebben echter outsiders. Adriaan Janssen, nummer 12 in diezelfde Luik-Bastenaken-Luik, is het speerpunt van SEG Racing Academy. Ook ex-prof Alex Peters maakt hier zijn eerste meters van het seizoen. Ten slotte heeft ook Dimension Data een talentvolle selectie af laten reizen naar Noord-Ierland.

    **** Daniel Martin
    *** Ian Bibby, Tao Geoghegan Hart
    ** Mark Christian, Philip Deignan, James Knox
    * Cameron Bayly, Matthew Holmes, Neilson Powless, Romain Sicard

    Vrouwen
    In tegenstelling tot, met alle respect, de mannen, staat bij de vrouwen wel een groot deel van de wereldtop aan de start. De twee topfavorietes komen echter uit dezelfde ploeg. Olympisch kampioene Anna van der Breggen en voormalig wereldkampioene Elizabeth Deignan verdedigen namelijk de kleuren van de Limburgse formatie, die ook Amy Pieters meestuurt. Van die twee heeft de Britse het rugnummer 1 gekregen, maar naar alle waarschijnlijkheid betekent dat niet dat de Nederlandse in dienst hoeft te rijden. Dit jaar werden beide vrouwen eerste en tweede, telkens met Van der Breggen als winnares, in zowel de Amstel Gold Race als de Waalse Pijl en als Luik-Bastenaken-Luik. Degene die steeds met hen het podium op mocht, was Katarzyna Niewiadoma.

    Tegenstand komt er niet enkel uit Poolse hoek. Een aardig deel van de vrouwen die zich daar sterk lieten gelden start hier ook. Onder hen ook een Nederlandse in Australische dienst. Annemiek van Vleuten kan namelijk als de beste uit de voeten op dit soort heuvelachtig terrein. Zij heeft echter ook de sterke Katrin Garfoot in haar ploeg. Een wat meer exotische kanshebster is Ashleigh Moolman. De Zuid-Afrikaanse was eveneens sterk in de Ardennenklassiekers en verkeert bovendien in absolute topvorm. Zo won ze onlangs de Baskische rittenkoers Emakumeen XXX. Bira en twee eendagskoersen in het Bretonse Plumelec. Haar ploeg, Cérvelo-Bigla, heeft met de Deense Cecile Uttrup Ludwig bovendien een outsider in de gelederen. Een andere favoriete is Elisa Longo Borghini. Het voorseizoen van de Italiaanse was ondanks de goede uitslagen, niet helemaal waar ze op hoopte en zou graag revanche willen nemen. Bovendien beschikt ze over een zeer sterke ploeg, Wiggle High5, met onder meer Emma Johansson en Claudia Lichtenberg.

    Een renster die haar ook zeer sterk liet zien was Coryn Rivera. De Amerikaanse heeft een eindschot waar weinigen iets tegen kunnen beginnen. De grote vraag is echter of ze er op de heuvels aan kan blijven hangen. Tijdens de Ardennenklassiekers kon ze dit wel, kan ze dat nu ook? Ze krijgt onder meer Sabrina Stultiens mee in steun. Daarnaast zijn er nog enkele outsiders aan de start, waaronder Olga Zabelinskaya, Pauliena Rooijakkers, Shara Gillow, Janneke Ensing en Flavia Oliveira. Ten slotte staan er nog twee wereldtoppers aan de start die op de weg terug zijn. Multidisciplinaire veelwinnaressen Pauline Ferrand-Prevot en Marianne Vos hebben beiden lastige jaren achter de rug, grotendeels veroorzaakt door overbelasting. Na een break zijn beiden echter weer terug aan het koersen en groeien weer naar hun oude niveau toe. Hoe ver kunnen ze vandaag echter al komen?

    **** Anna van der Breggen
    *** Elizabeth Deignan, Katarzyna Niewiadoma
    ** Ashleigh Moolman, Coryn Rivera, Annemiek van Vleuten
    * Pauline Ferrand-Prevot, Shara Gillow, Elisa Longo Borghini, Marianne Vos

    Derry/Londonderry – Sperrins GP 2017
    Info & Historie
    De Derry/Londonderry – Sperrins GP is een nieuwe koers op de wielerkalender. Met de succesvolle Girostart van 2014 en de toenemende populariteit van wielrennen in het Verenigd Koninkrijk, heeft men de handen ineen geslagen om een koers in Noord-Ierland op te zetten. Epicentrum van dit alles is de stad Derry, of Londonderry, zoals de stad officieel heet, wellicht een van de meest interessante steden ter wereld.

    “London” komt van de Londense gildes die de stad grotendeels hebben opgebouwd. De naam van de stad is nog altijd een flinke issue. Katholieken en nationalisten geven de voorkeur aan de oorspronkelijke naam Derry, afgeleid van het Ierse Doire, wat eikenbos betekent. Protestanten en unionisten geven de voorkeur aan Londonderry. Derry is vooral een oude stad. De eerste verwijzingen stammen al van de zesde eeuw, toen er een klooster werd gesticht door de Ierse heilige Columba van Iona, of Colmcille. Tussen de zesde en elfde eeuw stond Derry vooral bekend als kloosterdorp. Derry werd vooral groot in de zeventiende eeuw tijdens de Volksplantingen van Ulster, het koloniseren van Ulster, het noorden van Ierland, vandaag grote delen van Noord-Ierland, door de Britten onder leiding van koning James I. Het plan was om een populatie van aanhangers van de Britse kroon in Ulster te laten vestigen. Zo werd Derry als eerste geplande stad van Ierland gebouwd naar model van de Britse Noord-Amerikaanse kolonies. In deze tijd werden ook de prachtige Saint Columb’s Cathedral en de stadsmuren gebouwd. Deze stadsmuren staan er nog altijd in hun geheel en zijn een van de weinige stadsmuren in Europa die nooit zijn doorbroken, waardoor Derry dan ook de bijnaam Maiden City draagt, de maagdelijke stad.

    Later die eeuw lag Derry onder vuur in de Slag om Derry. Nadat de katholieke koning James II door het parlement werd afgezet als gevolg van de Glorious Revolution, waarin de protestantse Willem Hendrik van Oranje-Nassau en zijn echtgenote Maria Stuart werden gekroond tot koning William III en koningin Mary II. Derry en Enniskillen waren de enige garnizoenen die niet loyaal waren aan James II. Toen de stad weigerde zich over te geven, begon de belegering en werd de riviermond van de Foyle door de katholieken geblokkeerd. Na een belegering van 2 maanden wisten de koninklijke schepen van Willem en Maria de blokkade te doorbreken en de stad te bevoorraden en bevrijden.

    In de achttiende en negentiende eeuw, vervolgens, werd Derry een belangrijke vertrekhaven voor Ierse immigranten die richting Noord-Amerika vertrokken. Zij stichtten onder meer de kolonies Derry en Londonderry, beiden in de staan New Hampshire. In de tweede wereldoorlog werd Derry een belangrijke marinebasis. Als meest noordwestelijke geallieerde haven in Europa werd het een belangrijk vertrek- en aankomstpunt voor de Amerikaanse vloot, die ook een basis uitzetten in Derry. Na de tweede wereldoorlog raakte de stad echter in verval en zo moesten vergevorderde plannen voor de tweede Noord-Ierse universiteit en de eerste in de stad worden geannuleerd. Dit was een van de oorzaken voor de vorming van de Noord-Ierse Civiele Rechten Beweging. Derry werd een centrum voor de beweging, die onder meer het gerrymandering, het manipuleren van districtsgrenzen om politieke voordelen te behalen. In 1969 raakten katholieken slaags met de politie tijdens een mars van de Apprentice Boys, een protestantse organisatie, wat leidde tot onrust door heel Ierland. Dit leidde tot rellen in de wijk Bogside en wordt gezien als de start van the Troubles. Indertijd werd ook “Free Derry gesticht” een deel van de stad, inclusief Bogside, dat zichzelf autonoom verklaarde en werd bewaakt door nationalistische groepen.

    Tijdens de Troubles groeide Derry uit tot bolwerk van Provisional IRA. Zij zetten, samen met de Official IRA blokkades op waardoor het leger, politie en andere loyalisten de Bogside niet binnen konden dringen. In 1972 kwamen de Troubles tot een kookpunt. Op 30 januari, later Bloody Sunday genaamd, opende het Britse leger het vuur op protesterende burgers, waarbij 28 burgers werden geraakt, waarvan er 14 overleden. Na jaren onderzoek werd in 2010 bij de Saville Inquiries, gehouden in de Guildhall, dat het Britse leger nalatig is en de acties niet te verdedigen waren, waarna David Cameron namens het Britse rijk zijn officiële excuses aanbood. Feit is echter dat Bloody Sunday de Troubles naar een nieuw hoogtepunt stuwde. Tijdens Operation Motorman brak het Britse leger eindelijk door de blokkades van Free Derry en nam de controle terug. Voor deze operatie werd maar liefst 4% van het Britse leger ingezet en werden ook, als enigste keer tijdens de Troubles, zwaar bewapende voertuigen ingezet, namelijk Centurion AVRE tanks). Na een ontvoering en moord op een Britse soldaat met verlof door de Officiële IRA, wat leidde tot veel protest, stelde de IRA een staakt het vuren voor, waarna het nooit meer tot een vuren kwam. Ook de Provisional IRA kondigde een staakt het vuren aan, maar verbrak die al snel. Het geweld bleef aan en in de jaren 80 werd de INLA opgericht, met veel oud IRA-leden. Zo waren alle INLA-ers van de beroemde dodelijke hongerstakingen afkomstig uit Derry of Londonderry County. In de jaren 90 werd de situatie kalmer en kalmer en verschoof de focus van het geweld zich naar Belfast. Inmiddels is de situatie in Derry al jaren gemoedelijk.

    Vanuit Derry wordt koers gezet naar het Sperrins gebergte. Een grillige streek die zich kenmerkt met smalle, onregelmatige beklimmingen en wegen. In dit prachtige landschap, één van de Area’s of Outstanding Natural Beauty van het Britse Koninkrijk, is bovendien een goede kans op mooi weer. De gemiddelde dagtemperatuur in juni is 17 graden en de hoeveelheid neerslagdagen is met 11 in deze maand het laagst. Kortom, een historische stad, een prachtige omgeving, een lastig parcours en prachtig koersweer: alle ingrediënten voor een mooie koers.

    Parcours
    Mannen: http://www.mapmyride.com/routes/view/1400591425
    Vrouwen: http://www.mapmyride.com/routes/view/1486569124
    De renners zullen in Derry vertrekken van bij de Guildhall en de Peace Flame, één straat langs de finishlijn die over 202 kilometer wordt bereikt. Vanuit Derry wordt eerst via de oevers van de Foyle en vervolgens via het binnenland koers naar het zuiden gezet. Na 30 kilometer wordt Strabane bereikt en draaien we naar het oosten. Vanuit hier begint de eerste heuvel, Ligford Road van 5,7 kilometer aan 4,6%. Niet veel later, na 46 kilometer, vertrekt vanuit Plumbridge de volgende beklimming, Lisnaragh Road van 1,8 kilometer aan 5,5%. Via de oevers van de Glenelly rijden we vervolgens over glooiende wegen verder naar het oosten. De volgende beklimming volgt pas weer na 70 kilometer langs Sawel Mountain, de hoogste berg van de Sperrins; Sperrin Road, 3,6 kilometer aan 4,5%.

    Na een afdaling langs de rivier Faughan begint na 85 kilometer Glenedra Road, een heuvel van 5,7 kilometer aan 3,7%. Het glooit nog even, alvorens de afdaling wordt aangevat en we op de lokale lus terecht komen. Direct na de afdaling volgt de beklimming van Moydamlaght Road, een beklimming van 4 kilometer aan 5,4%. Na alweer een snelle afdaling wordt de hoofdweg bereikt, die wordt gebruikt om weer terug richting het zuidoosten te rijden. Vanaf de top van de Moydamlaght is het officieel 35 kilometer tot de voet van de volgende beklimming, echter, de eerste strook op de hoofdweg is een vals platte klim, die niet is gemarkeerd, de Glenshane Pass. Een afdaling naar Lisnamuck volgt, waar een vlakke tussenzone van 14 kilometer op de renners ligt te wachten. Dan vatten we voor een tweede keer de Moydamlaght aan. Deze keer echter al wat eerder, nog voor het dorpje Moneyneany. Vanuit hier is de klim iets langer, 4,9 kilometer, maar ook iets minder steil, 5,2%. Vanaf de top is het nog een kleine 60 kilometer tot de finish. We pakken weer dezelfde afdaling, maar draaien nu bij de hoofdweg naar het westen.

    Na een doorkomst in Dungiven wordt op 44 kilometer van de streep Mullaghmeash Road aangevat. Deze heuvel is 3,7 kilometer lang en stijgt aan 3,3%. Na een korte bijtrapafdaling wordt gelijk begonnen aan Ballyhanedin Road van 2,3 kilometer aan 4,6% en met de top op 33 kilometer van de streep. Een bijtrapafdaling van zo’n 9 kilometer volgt, langs de oevers van de Faughan, terug richting Derry. Vlak voor Derry liggen echter nog twee heuvels die voor de beslissing kunnen zorgen. De eerste is Ardkill Road, een klim van 3,3 kilometer aan 6,8% en misschien wel de lastigste klim van de dag. De top ligt op 17,5 kilometer. Na een steile afdaling begint, vanuit een haardspeldbocht, onmiddellijk de laatste officiële beklimming, die van Drum Road. 2,9 kilometer lang is deze heuvel aan 5,5% gemiddeld. Met de top op 12 kilometer een ideale springplank om nog te ontsnappen.

    Een afdaling van 5,5 kilometer volgt, waarna het recht richting Derry is geblazen. Er is echter nog één hindernis die overleefd moet worden, Trench Road. Officiëel niet gemarkeerd als beklimming, maar dat maakt hem niet minder lastig na een lange koers. 2,1 kilometer vals platte kilometers aan 3,2% moeten nog worden overleefd, waarna het nog 4,6 kilometer tot de streep is. De renners schieten op de brug over de Foyle onder de vod door, waarna aan de oever de finish ligt ter hoogte van de Guildhall, Peace Flame en Peace Bridge.

    Het parcours voor de vrouwen ziet er iets anders uit. De vrouwen rijden 103 kilometer en rijden vanuit Derry rechtstreeks naar de beklimming van Glenedra Road, die al na 26 kilometer wacht. Vervolgens beginnen ze na 39 kilometer koers aan de Moydamlaght. Zij rijden na de Moydamlaght niet de lus van Lisnamuck, maar beginnen direct aan dezelfde finale als de mannen. Dat wil dus zeggen de Mullaghmeash, de Ballyhanedin, de Ardkill en de Drum voordat ze finishen bij de Guildhall in Derry.

    Prono’s
    De prono is nipt gewonnen door ditisdavid met een score van 55.4, net 2 puntjes meer dan mhp88. Verweggistan completeert het podium

    ditisdavid
    Lilian Calmejane – 2.0 x 0 = 0
    Julian Alaphilippe – 1.8 x 3 = 5.4
    Philippe Gilbert – 1.6 x 15 = 24
    Ben Hermans – 1.4 x 4 = 5.6
    Tony Gallopin – 1.2 x 12 = 14.4
    Jay McCarthy – 1.0 x 0 = 0
    Søren Kragh Andersen – 1.0 x 0 = 0
    Felix Grossschartner – 1.0 x 6 = 6
    5.4 + 24 + 5.6 + 14.4 + 6 = 55.4

    mhp88
    Philippe Gilbert – 2.0 x 15 = 30
    Ben Hermans – 1.8 x 4 = 7.2
    Lars Petter Nordhaug – 1.6 x 0 = 0
    Julian Alaphilippe – 1.4 x 3 = 4.2
    Lilian Calmejane – 1.2 x 0 = 0
    Tony Gallopin – 1.0 x 12 = 12
    Paul Martens – 1.0 x 0 = 0
    Michael Matthews – 1.0 x 0 = 0
    30 + 7.2 + 4.2 + 12 = 53.4

    Verweggistan
    Ben Hermans – 2.0 x 4 = 8
    José Gonçalves – 1.8 x 0 = 0
    Philippe Gilbert – 1.6 x 15 = 24
    Emanuel Buchmann – 1.4 x 0 = 0
    Jan Hirt – 1.2 x 0 = 0
    Jay McCarthy – 1.0 x 0 = 0
    Julian Alaphilippe – 1.0 x 3 = 3
    Michael Matthews – 1.0 x 0 = 0
    8 + 24 + 3 = 35.0

    billi
    Lilian Calmejane – 2.0 x 0 = 0
    Dylan Teuns – 1.8 x 0 = 0
    Philippe Gilbert – 1.6 x 15 = 24
    Emanuel Buchmann – 1.4x 0 = 0
    José Gonçalves – 1.2 x 0 = 0
    Julian Alaphilippe – 1.0 x 3 = 3
    Sergey Lagutin – 1.0 x 0 = 0
    Justin Jules – 1.0 x 0 = 0
    24 + 3 = 27.0

    Programma Drossard Kudus
    Dit was de Ronde van Hessen 2017! Na 2 meerdaagse rondes volgen in de komende maanden enkele eendagskoersen van organisator DrossardSport. OVer een paar weken worden twee koersen op Brits territorium verreden en in juli een koers in Brabant. Het programma:

    7 juni – Derry/Londonderry – Sperrins GP (1.2)
    10 juni – Manx Cycling Classic (1.2)
    28 juli – Dwars door de Meierij (1.2)

    Ten slotte mag worden vermeld dat aan de Britse koersen ook een dameskoers verbonden is! Wij zien u graag weer in Noord-Ierland!

    Etappe 6: Dieburg > Erbach im Odenwald – 201,6 km
    Nog eenmaal moeten de mannen van het klassement op de fiets stappen om hun positie te verdedigen of verbeteren. Na de koninklijke sprint van gisteren staat vandaag een heuvelachtige ronde door het Odenwald op het programma. Met 14 gecategoriseerde beklimmingen en nog enkele niet gecategoriseerde obstakels op een parcours van 201 kilometer is er nog meer dan genoeg ruimte om het verschil te maken. Zdenek Stybar begint nog altijd als leider van het klassement aan deze etappe, die van start gaat in Dieburg, ten oosten van Darmstadt. Onder een dik wolkenpak worden de renners op gang geschoten. Vanuit de start rijden verschillende groepjes weg, die nog voor de eerste heuvel samenkomen. Quick Step ziet en laat het gebeuren. Voor die eerste heuvel ligt nog een tussensprint in Hahn, na 12 kilometer. In dat eerste groepje is het Luc Turchi, de man van de vroege vlucht in etappe 1 die als eerste doorkomt, kort gevolgd door het groepje Riesebeek, Deltombe, Sveshnikov. Weer kort achter hen volgt Kevyn Ista. Aan de voet van de eerste beklimming, die van Malchem na 24 kilometer, is één grote kopgroep van 18 man ontstaan. Hiervan maken de volgende mannen deel uit:

    Ghebreindrias (Bike Aid), Gerts (BMC), Mendes (Bora), Mihaylov, Koch (CCC), Backofen, Wolf (D&DQ Dauner), Grellier (Direct Energie), Sveshnikov (Gazprom), Armée (Lotto Soudal), Gmelich Meijling (Metec), Riesebeek, Weening (Roompot), Deltombe (Sport Vlaanderen), Turchi (Lotto Kern Haus), Levarlet (Wanty), Duquennoy & Ista (WB Veranclassic).

    Het peloton volgt op 1:12. De eerste beklimming is dus die van Malchem. Een lastige opgave van 3 kilometer aan 7,8% en is daarmee gelijk een van de lastigere opgaven van vandaag. Veel gebeurt er echter nog niet op de klim. Grellier pakt de bergpunten, voor Ghebreindrias, Gerts en Turchi. Het gat is iets gegroeid, maar de mannen van Quick Step houden de koplopers binnen schot, 1:31. Over glooiende wegen rijden we richting de afdaling naar Seeheim-Jungenheim, het stadje aan de voet van de volgende beklimming. Na 37 kilometer begint daar de Felsberg, een beklimming van 5,8 kilometer aan 4,6%. Op deze wat langere klim beginnen enkele mannen, na de zware etappes van deze week, het moeilijk te krijgen. Continentale renners, maar ook renners als Marcel Kittel en Max Waldscheid zijn al achter in het peloton te vinden. Bij de koplopers is de samenwerking goed. Op 2:30 komen zij boven, aangevoerd door Sveshnikov, Turchi, Backofen en Gellier. Het is duidelijk dat de Luxemburger en de Fransman, die in de eerste etappe ook al vluchtgezellen waren, hun ogen op de bergtrui hebben gemikt.

    Tegenaanval vanuit peloton
    Na een korte afdaling volgt een plateau dat het peloton verder het Odenwald in leidt. Hier breidt de kopgroep de voorsprong nog maar eens uit. 2:50 is de voorsprong wanneer aan het tweede deel van de afdaling wordt ingezet. De volgende beklimming is een steile, korte weg richting het dorpje Lindenfels. Deze beklimming is 1,8 kilometer lang, aan 8,2%. Vanuit het peloton volgt een aanval. Pawel Poljanski (Bora), besluit in de achtervolging te gaan. Dylan Teuns (BMC) en Lennard Hofstede springen op het wiel. In de kopgroep komt Turchi als eerste boven, voor Mendes en Mihaylov. Op 2:46 volgen Hofstede, Poljanski en Teuns. 3:04 later is daar ook het peloton, met Vermote en Richeze op kop. Daar zijn inmiddels wel de eerste mannen kwijtgespeeld. Kittel, Waldscheid, Porsev, alle drie hebben zij, net als tal van continentale renners moeten laten lopen. Laten we er nog snel even een interview tussen gooien, voordat we aan de klim van Neunkirchen beginnen. Hier is Dylan Teuns.

    Q: “Dylan, ik neem aan dat dit niet is waar op was gehoopt met de Ardennenklassiekers in het achterhoofd.”
    A: “Nee inderdaad. Ik had graag die lijn doorgetrokken naar hier, ik had de vrije rol voor deze ronde, als schaduwkopman naast Ben Hermans. In de eerste twee etappes heb ik dat echter vergooid. In de eerste etappe zat ik veel te ver van achteren, waarna ik het contact met het peloton verloor en in die tweede etappe wordt ik opgehouden door die val. Toen was de goesting wel een beetje weg. Ben en vooral Kilian Frankiny hebben dit echter fantastisch ingevuld en ik ga proberen hen zo veel mogelijk bij te staan in de finale.
    Q: “Ga je niet voor eigen kans vandaag?”
    A: “We hebben vandaag een plan opgesteld om onze kopmannen zo goed mogelijk bij te staan in de finale. Als we daar de controle in handen hebben en ik zou eventueel nog wat over hebben, zou ik misschien mee kunnen sprinten, maar dat is veel te voorbarig. We zien dan wel weer hoe de situatie is.

    Hij is in ieder geval nu in de aanval geschoten, wellicht is dat een onderdeel van dat plan waar hij over sprak. Zijn groepje loopt wat uit op het peloton en heeft nu een dertigtal seconden voorsprong. De Neunkirchen ligt echter voor de wielen. De enige beklimming vandaag met het merkteken “eerste categorie”. Deze klim is 5,7 kilometer lang en kent een stijgingspercentage van een kleine 6%. In de kopgroep zien we al de eerste mannen die het wat moeilijker beginnen te krijgen. Wolf, Ista, Gmelich Meijling, Ghebreindrias. Van lossen is nog geen sprake, maar heel fris ziet het er niet meer uit. Armée pakt de volle buit, voor Gerts, Weening, Turchi en Grellier. De groep Teuns volgt op 2:11, het peloton, onder leiding van Julien Vermote, op 3:04. Na een lange afdaling volgt de beklimming van de Nonrod. 3 kilometer moet hier worden geklommen aan 5,6%. Bij het opdraaien is er pech voor Floris Gerts. Een lekke band is de boosdoener. Ook in het peloton valt een lekke band te betreuren. Romain Cardis staat langs de weg te wachten op de ploegleiderswagen. Op de Nonrod is het vervolgens Turchi die de volle punten pakt, voor Riesebeek, Armée en Levarlet. Zij worden op enkele seconden gevolgd door Floris Gerts, die ik de afdaling weer terug weet te keren. De groep Teuns komt weer iets dichter: het verschil daalt naar 1:59. De achterstand van het peloton blijft ongewijzigd.

    Slechts 4 kilometer na de Nonrod volgt de laatste tussensprint van de ronde in Fränkisch-Crumbach. Het is de net teruggekeerde Gerts die de volle buit pakt. Deltombe, Duquennoy, Mendes en Koch pikken de laatste puntjes mee. Nog 9 beklimmingen te gaan. In het peloton heeft Schachmann inmiddels overgenomen van Vermote. In datzelfde peloton hebben verschillende mannen inmiddels moeten lossen. Mannen als Groenewegen en Kristoff hebben, niet geheel onverwachts, moeten laten lopen. De volgende beklimming komt er echter alweer aan. De Morsberg is 3,3 kilometer lang en loopt omhoog aan een gemiddelde van 4,9%. Een klim die niet veel verandert aan het koersbeeld, maar de mannen zeker in de benen gaan voelen in de finale. Meer dan het bergsprintje is het vermelden dan ook niet waard. Of dan toch wel, het is namelijk begonnen te regenen tijdens de beklimming. Gerts pikt de puntjes mee, voor Grellier, Mendes en Deltombe. De afdaling richting Michelstadt is ingezet. In het stadje, wat op slechts enkele kilometers van de aankomst ligt, vindt de ravitailleringszone plaats, voordat de renners beginnen aan een lus ten noorden van Erbach. Wat hier opvalt is dat de groep Teuns steeds dichter komt. 32 seconden bedraagt de achterstand slechts. Het peloton volgt nog altijd op 3:21. Een opmerkelijk manoeuvre van Koch vooraan. Hij raakt uit balans wanneer hij zijn lunchzakje aanpakt. Hij schiet naar rechts, achter de verzorgers langs, maar komt wonder boven wonder zonder tuimeling weer van achter hen vandaan en neemt zijn positie in de kopgroep weer in. Laten we nog even snel luisteren naar een interview terwijl de renners genieten van hun energierepen. Hier is Xandro Meurisse.

    Q: “Xandro, jullie staan met 2 man in de top 20. Zit daar nog verandering in?”
    A: “Uiteraard kan dat nog. Het is een zware etappe die we zo moeten rijden. Met zoveel heuvels zullen de sterkere renners wel bovendrijven. We geloven nog altijd in een top 10 plaats. Dat kan met mij of met Dion Smith, die op 50 seconden van de 10e plaats staat. Ik voel mij goed en Dion voelde zich de laatste dagen ook goed.”
    Q: “Hoe gaan jullie dat proberen te verwezenlijken?”
    A: “Aanvallend koersen, dat zal het devies zijn. Als we met de mannen van Quick Step, BMC, Katusha meerijden tot de laatste klim, kunnen wij nooit een groot genoeg gat slaan op mannen als Alaphilippe, Gilbert, Stybar, Hermans, Matthews. We zullen echt vroeg in de aanval moeten, maar dat moeten meer mannen. En pas op hè! Ik denk dat ook mannen in de top van het klassement baat hebben bij aanvallen. De top 5 staat binnen 20 seconden. Als een van die Quick Step mannen mee kan in een vlucht, kunnen die andere twee mooi achterover leunen. Hetzelfde geld in mindere mate voor BMC en Katusha, maar zij hebben ook zeker baat bij een open koers.”

    Speldenprikken klassementsmannen
    BMC lijkt in ieder geval een open koers te willen rijden. Gerts werd al meegestuurd in de vroege vlucht en nu sluit ook, tijdens de beklimming van Weiten-Gesäss (2,3 kilometer à 6,7%), Dylan Teuns aan. De bergpuntjes zijn hier voor Turchi, Riesebeek en Duquennoy. Na een afdaling volgt een kort dalletje voor de volgende beklimming, waar Quick Step in het peloton doortrekt. Vermote heeft even rust gepakt om hier nog een laatste beurt af te leveren. Met een achterstand van precies 3 minuten draait het peloton de Vielbrunn op. Deze beklimming is 5,3 kilometer lang aan 4,5%. Daar is een aanval! Een Oostenrijkse koppelaanval. Konrad en Grosschartner gaan in de achtervolging op de kopgroep. Dat laat Tony Gallopin zich geen twee keer zeggen en springt op het wiel, wat het teken is van niemand minder dan Philippe Gilbert uit zijn kot te lokken. Daarop reageren meerdere renners. Lammertink is mee, Frankiny is mee, Gilbert’s ploegmaat Schachmann is mee. Dion Smith, Daniel Pearson, Emanuel Buchmann, Maxime Vantomme en, zeer knap, Raphael Freienstein weten ook aan te haken. Een 12 tal dus. Daarachter volgt wat vertwijfeling. Veel van de grote namen die in dat peloton zitten hebben mannen vooraan zitten. De grote afwezigen vooraan zijn Sunweb en Direct Energie, die even de tijd nodig hebben om een organisatie op poten te zetten. Vooraan wordt gewoon lekker door gekoerst. Deltombe pakt de punten, voor Gerts, Turchi en Ghebreindrias. Hoe lang kunnen die mannen vooraan echter nog bij elkaar blijven?

    Op de Vielbrunn zijn de achtervolgers al snel dichterbij gekomen. De voorsprong van het kopgroep op het peloton was aan de Vielbrunn nog maar 2:21, maar de weggesprongen achtervolger volgen nu nog maar op 1:44. Het peloton volgt nog altijd op 2:08, althans wat van het peloton is overgebleven, hooguit 40 man. Inmiddels is het volle bak gaan regenen, typisch voor deze tijd van het jaar in Hessen. In de afdaling een akelig moment. In een van de weinige bochten, tegen het einde van de afdaling gaat Mihaylov onderuit. De Bulgaar miste de bocht en schoof daarbij tegen een vluchtheuvel aan. Na de nodige medische assistentie aan zijn geschaafde rechter dijbeen kan hij echter weer zijn weg vervolgen in het groepje Gilbert, dat hem inmiddels bij heeft gehaald. We bevinden ons inmiddels op een steenworpafstand van de deelstaat Beieren wanneer we beginnen aan de volgende beklimmingen, het duo Lützelbach, Rimhorn. Waar de eerste 2,7 kilometer aan 5,7% is, is de tweede met 2 kilometer aan 5,3% iets eenvoudiger. Daar zullen enkele mannen in de kopgroep echter lak aan hebben. Ghebreindrias en Wolf zijn de eersten die moeten laten lopen, op de Lützelbach. Dichter bij de top moeten ook Kevyn Ista en Guillaume Levarlet laten varen. Op de top pakken Turchi, Gerts en Hofstede de punten. Op de Rimhorn moet er echter nog meer volk af. Gmelich Meijling, Duquennoy en de talentvolle Duitser Backofen laten lopen. Op deze tweede beklimming pakken Grellier, Koch en Gerts de puntjes. De achtervolger volgen inmiddels op minder dan een minuut. Nog maar 53 seconden scheidt hen van de kopgroep. Het peloton volgt nog altijd op 1:39.

    Er wordt afgedaald naar Höchst im Odenwald. Vanaf hier begint de volgende beklimming, de Gumpersberg, met de top op 47 kilometer van de streep. Lastig is deze beklimming an sich niet, al is 5,6 kilometer aan 3,5% geen sinecure in dit hondenweer en hetgeen al achter de wielen is. De achtervolgers komen dichter en dichter bij de koplopers, waardoor de samenwerking vooraan een beetje stolt. Dit resulteert in een aanval van Koch en Sveshnikov. Tegen het einde van de beklimming weten de achtervolgers eindelijk aan te sluiten bij de voormalige kopgroep. Enkel Koch en Sveshnikov rijden nu nog voor Gilbert en co uit. Een belangrijke ontwikkeling in het peloton. Bryan Coquard moet lossen. Calmejane heeft nu enkel nog Duchesne in steun, wat zorgt voor minder werklieden in de achtervolging op Gilbert en Frankiny. Sveshnikov en Koch pakken dus de punten, voor de sprintende Turchi en Mendes, die samen met Poljanski op kop is gaan rijden voor Konrad en Buchmann. 16 seconden is de voorsprong van het kopduo op de achtervolgers. Het peloton volgt op 1:32. Gelijk na de snelle afdaling van de Gumersberg beginnen we aan de Böllstein, de op twee na laatste beklimming voor de finish. Met 3,4 kilometer aan 6,3%, misschien ook nog wel de zwaarste beklimming die nog voor de wielen ligt.

    Laatste kans voor klassementsmannen?
    Naast de mannen van Bora doet ook Schachmann een duit in het zakje in dienst van Gilbert. In mindere mate levert ook Gerts enkele beurten op kop af. Onder het hoge tempo moeten verschillende renners vooraan lossen. Grellier, Riesebeek, Mihaylov, Deltombe en vlak voor de top ook Floris Gerts kunnen het tempo opgelegd door de mannen van Bora niet volhouden. Van de vroege vlucht zitten alleen nog Mendes, Armée, Weening en Turchi vooraan. Koch en Sveshnikov rijden nog altijd zo’n 9 seconden voor groep 2. Een aanval vanuit het ‘peloton’. Maurits Lammertink probeert de meubelen te redden en springt weg. Julian Alaphilippe springt onmiddellijk op het wiel. Ben Hermans fixeert zich op het wiel van klassementsleider Stybar, die wel aanstalten maakt om naar het wiel van zijn ploegmaat te springen, maar daar niet toe in staat is. Derhalve moet Hermans diep in het rood gaan om nog aan te kunnen sluiten. Andersen en Meurisse sluipen in zijn spoor mee. Wederom zijn het Calmejane en Matthews die de slag mist. Een minuut later gaan nog twee mannen in de achtervolging. Nordhaug springt weg met zijn voormalige ploegmaat Martens in het wiel. Koch en Sveshnikov bereiken nog altijd met een vijftal seconden voorsprong de top. Achter hen zijn het Poljanski en Armée die de laatste puntjes pakken. Op 1:39 volgt het groepje Alaphilippe, Nordhaug en Martens volgen op 1:59 en de groep Matthews/Calmejane op 2:14.

    Een plateau van 6 kilometer volgt, voordat we voor de tweede keer afdalen naar Michelstadt. Op dit plateau worden Koch en Sveshnikov teruggehaald door de groep Gilbert. De groep Alaphilippe blijft voorlopig hangen, al komen ze met 1:32 ietsjes dichterbij. Nordhaug en Martens komen op hun beurt niet echt dichter op de achtervolgers en blijven hangen op 2:05 van de koplopers. De groep Matthews verliest tijd. De achterstand bedraagt inmiddels 2:32. Even een overzicht van de situatie in de koers.

    Kopgroep: (20 renners)
    Pearson (Aqua Blue), Frankiny, Gerts, Teuns (BMC), Buchmann, Konrad, Mendes, Poljanski (Bora), Grosschartner, Koch (CCC), Sveshnikov (Gazprom), Freienstein, Turchi (Lotto – Kern Haus), Armée, Gallopin (Lotto Soudal), Gilbert, Schachmann (Quick Step), Weening (Roompot), Hofstede (Sunweb), Smith (Wanty), Vantomme (WB Veranclassic)

    Achtervolgers 1: (5 renners) +1:32
    Hermans (BMC), Lammertink (Katusha), Alaphilippe (Quick Step), Andersen (Sunweb), Meurisse (Wanty)

    Achtervolgers 2: (2 renners) +2:05
    Nordhaug (Aqua Blue), Martens (LottoNL – Jumbo)

    Peloton: (25 renners) +2:32
    Calmejane (Direct Energie), Gonçalves (Katusha), Stybar (Quick Step), Matthews (Sunweb)

    Slotfase van de ronde
    De volgende klim zit er echter weer aan te komen. De beklimming van Ober-Mossau is de voorlaatste hindernis voor de finish in Erbach. 4,5 kilometer aan 4,4% is niet al te moeilijk, maar na een lange koers een werkelijke verschrikking. Tijdens de beklimming klaart het op, schijnbaar een teken voor Sander Armée om eens flink door te trekken. Onder zijn leiding worden wederom mannen overboord geworpen. Gerts, Mendes, Poljanski, mannen die net hebben gewerkt zijn bij de mannen die, niet geheel onverwachts, moeten lossen vooraan. Ook de aanvallers van zo even, Koch en Sveshnikov, zien het licht uitgaan. Ook de mannen van Lotto – Kern Haus, Turchi en Freienstein, zitten aan de limiet en moeten hun vluchtmakkers laten gaan, waardoor vooraan nog 13 mannen over blijven. Armée pikt op de top nog snel zijn puntjes mee, voor Schachmann en Weening. 1:37 later komt de groep Alaphilippe boven aan en komen dus nog altijd niet echt dichter. Martens en Nordhaug echter wel, met een achterstand van 1:52. De hoop lijkt ondertussen verloren in het peloton, waar de achterstand is gegroeid tot 3:01.

    Na een plateautje van een kilometer of 3 draaien de renners, via een niet-geclassificeerde heuvel richting Erbach, met nog zo’n 18 kilometer te gaan. Teken om aan te vallen voor Pearson en Weening. Misschien dat zij met een aanval op deze knik de concurrentie voor kunnen zijn op de slotklim die eraan zit te komen. De afdaling wordt ingezet en het kopduo heeft een voorsprong van een zestal seconden. Onze landgenoot heeft de eer om als eerste Erbach binnen te rijden, zij het niet dat er nog een laatste lusje afgelegd moet worden met hierin de laatste beklimming. Op de Erbuch, van 4,8 kilometer aan 4,6%, zal waarschijnlijk voor een deel de beslissing gaan vallen. Pearson en Weening beginnen inderdaad met voorsprong aan deze beklimming, zij het slechts 6 seconden. Schachmann zet zich op kop. Hij doet nog één laatste beurt voor zijn kopman Gilbert en haalt zo de Nederlander en de Brit terug. Nog 2,5 kilometer tot de top. Daar zet Schachmann zich opzij, daar plaatst Gilbert zijn demarrage! Konrad is overduidelijk in goeden doen en zit onmiddellijk op het wiel. Ook Tony Gallopin reageert op de uitval van de Waal. Waar is Frankiny? Daar zit hij, in zesde positie, in het wiel van Teuns. Hij heeft geen antwoord op de aanval van Gilbert, die sowieso voor chaos zorgt. De kopgroep valt volledig uit elkaar. Het is nu echt ieder voor zich.

    Nog 10 kilometer tot de finish, nog 2 tot de top. De groep Gilbert is los en pakt seconde op seconde op Frankiny, die Teuns als tempomaker voor zich heeft. Nu zijn ze heel dicht bij de top en gaan we zo de situatie duidelijker in beeld kunnen nemen. Daar zijn ze boven. De punten zijn voor Gallopin, voor Gilbert, Konrad en Teuns, die als eerste op 23 seconden de top passeert. Zo duiken we de laatste afdaling in, die verder zo goed als recht is en dus weinig risicopunten kent. De groep Alaphilippe volgt op 1:54 en zullen dus niet meer mee gaan doen om de dagzege, evenmin als Nordhaug en Martens op 2:20. Het peloton, inmiddels al op 4:01, kan ook eventuele ambities laten voor wat ze zijn. Op zo’n 2,5 kilometer is de afdaling achter de rug. De voorsprong van Gilbert en co bedraagt 28 seconden. Een gevaarlijke bochtencombinatie, maar ze komen er veilig doorheen. Gallopin praat nog eens met de ploegleiders in de volgauto, maar lijkt ze niet te kunnen horen en doet zijn oortje uit. De laatste kilometer. De vluchters zijn uit zicht en zullen gaan strijden om de etappezege. Op 700 meter rijden we het dorpscentrum binnen. Op de flauw buigende Hauptstrasse zal al moeten worden gesprint, aangezien op 100 meter van de finish nog een opmerkelijke chicane ligt. Positiewisselingen vinden niet meer plaats. Gilbert op de kop, gevolgd door Gallopin en Konrad in het laatste wiel. Nog 250 meter, ze wachten lang. Dan is het Konrad die de registers opentrekt en iedereen voorbij schiet. Gallopin trekt zich op gang, maar zit aan de linker kant van Gilbert. Nog 150 meter, hier die bocht naar rechts, waardoor Gallopin in het wiel van Gilbert komt te zitten. Over de brug van de Mümling en dan naar links opdraaien op de kasseitjes van de Marktplatz met nog 80 meter te gaan. Dit laat Konrad niet meer schieten. De Oostenrijker wint de slotetappe voor de thuisploeg, die nog geen etappe had gewonnen. Gallopin probeert Gilbert in die laatste meters voorbij te steken, maar de fotofinish wijst uit dat de Belgische kampioen tweede is geworden.

    Eigenlijk is zijn eindzege al binnen en daarmee komt een grote vis op het palmares van de hernieuwde Ronde van Hessen te staan. De tijd verstrijkt, wanneer een halve minuut later de volgende groep over de streep rolt. Op 32 seconden is daar Dylan Teuns, met Frankiny, Pearson, Buchmann en Grosschartner in zijn wiel. Eén voor één rollen vervolgens Pieter Weening, Smith, Hofstede, Armée en Vantomme binnen. Dan komt op 1:45 de groep Alaphilippe aan, inmiddels in het gezelschap van Schachmann. Kort achter hen volgen Turchi en Freienstein, die gezamenlijk een prachtige etappe hebben gereden namens Lotto – Kern Haus. Martens en Nordhaug rollen pas na 2:23 over de streep. Na enkele geloste renners volgt dan op 4:13 het peloton, dat op de laatste klim volledig verbrokkeld is. Matthews finisht in met De Laat, Hirt en Lagutin. Zestien seconden later volgt een groepje met Gonçalves, Teunissen, Tony Martin, Calmejane en de uittredend klassementsleider Stybar. Op ruim 38 minuten komt Gmelich Meijling als laatste over de streep gerold in een zware etappe die slechts 88 renners uitreden. Gilbert wint dus de Ronde van Hessen, voor Gallopin, Frankiny, Konrad en Grosschartner. Maurits Lammertink is op de negende plaats de beste Nederlander, Weening is veertiende geworden. Paul Martens is net buiten de top 10, als elfde, de beste Duitser, 12 seconden voor Buchmann. Stybar zakt op de slotdag door het ijs en vinden we pas terug op de achttiende plaats. Gilbert mag naast het algemene klassement ook de combinatietrui en, met Quick Step Floors, het ploegenklassement mee naar huis nemen. Op de slotdag wordt Moinard dan alsnog uit de bergtrui gereden door Turchi, een belangrijke overwinning voor het continentale Lotto – Kern Haus, dat ook met een 17e plaats van Raphael Freienstein in de nopjes is. Nog één laatste prijs voor Quick Step Floors. Julien Vermote krijgt voor zijn geknecht de algehele prijs van de strijdlust.

    Rituitslag:
    1. Patrick Konrad “5:23:34
    2. Philippe Gilbert + zt
    3. Tony Gallopin + zt
    4. Dylan Teuns + 0:32
    5. Kilian Frankiny + zt
    6. Daniel Pearson + zt
    7. Emanuel Buchmann + zt
    8. Felix Grosschartner + zt
    9. Pieter Weening + 0:47
    10. Dion Smith + 0:53

    Algemene Klassement:
    1. Philippe Gilbert “24:17:15
    2. Tony Gallopin + 0:22
    3. Kilian Frankiny + 0:40
    4. Patrick Konrad + 0:41
    5. Felix Grosschartner + 1:40
    6. Daniel Pearson + 1:41
    7. Ben Hermans + 1:43
    8. Julian Alaphilippe + 1:46
    9. Maurits Lammertink + 2:16
    10. Dion Smith + 2:18

    Puntenklassement:
    1. Michael Matthews 57 pnt
    2. Bryan Coquard 44 pnt
    3. Jay McCarthy 37 pnt

    Bergklassement:
    1. Luc Turchi 44 pnt
    2. Fabien Grellier 26 pnt
    3. Amaël Moinard 23 pnt

    Combinatieklassement:
    1. Philippe Gilbert 12 pnt
    2. Kilian Frankiny 15 pnt
    3. Tony Gallopin 17 pnt

    Ploegenklassement
    1. Quick Step Floors “72:18:19
    2. BMC Racing Team + 5:44
    3. Team Sunweb + 6:08

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-6-dieburg-erbach-im-odenwald-2016-km/

    Etappe 5: Bad Homburg vor der Höhe > Darmstadt – 170,7 km
    Na de zege van Kristoff gisteren is vandaag de laatste en tevens grootste kans om nog eens te sprinten. De 170 kilometer tussen Bad Homburg en Darmstadt zijn namelijk, op één klimmetje na, zo goed als vlak. De start is dus in Bad Homburg vor der Höhe, aan het lokale slot. Rund um den Finanzplatz passeert regelmatig door dit dorpje, zo ook dit jaar, in de openingsfase van de koers, voor de zware Feldberg. Wij rijden echter totaal de andere kant op, richting het oosten. Dat zal gebeuren met 148 man, in plaats van de 149 die gisteren over de streep kwamen. De gisteren hard gevallen Alex Kirsch van WB Veranclassic geeft er nog voor de start de brui aan en blijft aan de warme thee in het rennershotel. In licht dalende lijn is het peloton inmiddels vertrokken, onder een zwaar bewolkte lucht. Het duurt even tot er een vluchtersgroep weggeraakt. Na ruim 18 kilometer, op het enige klimmetje van de dag, springen twee mannen weg. Joschka Beck (Bike Aid) en Manuel Porzner (Team Heizomat) weten het peloton te ontsnappen. Zij pakken, uiteraard, dan ook de bergpunten bij Niederdorfelden. Een half minuutje later, in de afdaling probeert Justin Wolf (D&DQ Dauner) de oversteek te maken.

    30 kilometers zijn inmiddels afgelegd en we zijn halverwege onze grote boog om Frankfurt heen. We passeren door Hanau, de geboortestad van de gebroeders Grimm en Rudi Völler. Laten we echter hopen dat de renners vandaag geen vergiftigd voedsel aangeboden krijgen of bespuugd zullen worden. We steken de Main over en draaien richting het zuiden. Via de oevers van de Main en de talloze dorpjes komen we na 43 kilometer aan in Seligenstadt. Hier hebben de vluchters, waar Justin Wolf succesvol bij is aangesloten, een voorsprong van 3:03. Een kleine 10 kilometer later volgt de eerste tussensprint in Rodgau. Porzner pakt de puntjes, voor Beck en Wolf. Vierenhalve minuut later wordt er in het peloton echter niet gesprint voor de punten. Zo pikken Maarten Wynants en Julien Vermote nog wat puntjes mee. De wedstrijd lijkt wat op slot te zitten, dus misschien is het tijd voor het eerste interview van de dag. Hier is Frederik Backaert.

    Q: “Frederik, we hebben je deze ronde nog niet echt gezien, hoe komt dat?
    A: “Ik weet het niet. Allicht ben ik nog niet helemaal hersteld van het voorjaar. Ik kan zware parcoursen aan en koers ook graag aanvallend, wat ik dit voorjaar ook heb laten zien. Het is er deze week echter nog niet uitgekomen.”
    Q: “Zie je vandaag een kans om aan te vallen?”
    A: “Tsja, ik kan vandaag wel proberen mee te zitten, maar het wordt met zoveel sprinters die toch aanwezig zijn eigenlijk voor 99% zeker een massaspurt. Ik wil niet mee gaan om maar eens in beeld te hebben gereden, maar om ook echt mee de koers te bepalen, ook al is dat in dienst van de ploeg.”
    Q: “Wat is jullie strijdplan voor vandaag dan?”
    A: “Met Xandro Meurisse en Dion Smith hebben we twee man die goed in het klassement staan. Ik, Marco Minnaard en Guillaume Levarlet zullen vandaag wat moeten knechten en net zoals Xandro en Dion een beetje sparen om morgen misschien mee te koersen. Met Pieter Vanspeybrouck en Andrea Pasqualon hebben we twee sprinters van de tweede lijn, waar we vandaag misschien een ereplaats mee kunnen rijden, maar in principe hoeven wij het werk in het peloton niet op ons te nemen.”

    Sprintersploegen zitten klaar
    Een eerlijk interview van Frederik Backaert. Vanspeybrouck reed gisteren nog naar een twaalfde plaats, misschien dat hij vandaag nog iets beter kan doen. Een Belgische sprinter die we vandaag in ieder geval niet meer gaan zien is Jens Debusschere. De renner van Lotto Soudal was gisteren de renner die met de niet gestarte Kirsch in volle finale ten val kwam. Schijnbaar heeft de voormalig Belgisch kampioen ook nog teveel last van die harde val. Hij stapte tijdens het interview bij Marc Sergeant in de ploegleiderswagen. We zijn inmiddels al meer dan 80 kilometer onderweg en bereiken het ravitailleringspunt in Gross-Gerau. De voorsprong van de vluchters bedraagt 6:32. Een lekke band wordt gemeld voor Philippe Gilbert, maar de Waal zit al snel weer in het peloton.

    Langzaam komen de sprintersploegen nu een beetje naar voren te komen. Onder andere Katusha-Alpecin, LottoNL-Jumbo en Quick Step laten zich voorin zien. Het peloton rijdt op een lange weg naar het zuiden, op de Rijnvlakte. Normaal gesproken zou zo’n weg perfect moeten zijn om waaiers te trekken, zij het niet dat de wind niet goed staat. Dit betekent echter wel dat de hardrijders hier op het grote mes het peloton vooruit kunnen stampen. Zelfs Gazprom laat zich vooraan zien. Kilometer voor kilometer wordt de voorsprong van de vluchters weer kleiner. Het wedstrijdbeeld verandert echter niet in deze 50 lange kilometers. Tijd voor nog maar eens een interview, ditmaal spraken we Maxime Vantomme.

    Q: “Maxime, jij bent de best geplaatste renner van jouw ploeg in het klassement. Zijn jullie daar tevreden mee?”
    A: “Ja en nee. Ik ben de kopman in deze ronde en we hadden graag in de buurt van een top-10 top-15 gereden, maar als ik kijk naar de mannen die voor mij staan, dat zijn toch sterke mannen. Ik denk echter wel dat ik nog zeker een groot deel van die mannen voor mij te snel af kan zijn. Dus eigenlijk heb ik vooral gemixte gevoelens. Het is jammer dat ik in de eerste etappe slecht zat gepositioneerd en daardoor al tijd verloor op de helft van het peloton, maar eergisteren was het juist weer erg goed.”
    Q: “Alex Kirsch stapt niet meer op, hoe gaan jullie die missen?”
    A: “Enorm, zowel ik als Roy Jans en Justin Jules vanmiddag. Hij is echt een all-round renner: hij kan de heuveltjes aan en is ook redelijk rap. Daardoor was hij eigenlijk een van mijn belangrijkste ploegmaats voor morgen, maar ook in de sprintvoorbereiding had hij een belangrijke rol. Het was echt een harde val. Ik zat er twee posities achter en kon de val nog maar net ontwijken.”
    Q: “Wie is eigenlijk de sprintkopman bij jullie?”
    A: “Dat is afhankelijk van de etappe. In principe is Roy de man voor de wat eenvoudigere etappes en Justin voor de moeilijkere, maar ze kunnen allebei eigenlijk wel aardig een heuveltje over. Justin deed het goed in de eerste etappe, maar gaf gisteren aan niet zo goed te zijn. Daarom nam Roy het over en deed het ook uitstekend. Voor vandaag is Roy het speerpunt, maar het vertrouwen is groot genoeg om te switchen wanneer hij in de problemen komt.”

    Voorbereiding van de sprint
    Het lange deel langs de Rijn is inmiddels achter de rug, nog 45 kilometer te gaan. De voorsprong van de kopgroep is al gedaald naar 3:14. Zo’n beetje in het uiterste zuiden van Hessen, bij Bürstadt, draaien we naar het oosten, richting het Odenwald. Tien kilometer verderop, in Lorsch, ligt de tweede tussensprint, die wordt gewonnen door Wolf, voor Porzner en Beck. Op 2:42 pikken Albert Timmer en Julien Vermote puntjes mee. Aan de rand van het Odenwald draaien we weer richting het noorden, rechtstreeks richting Darmstadt. We rijden door Bensheim, nog 25 kilometer tot aan de finish, nog 1:39 voorsprong voor de vluchters, terwijl het peloton het tempo de hoogte in jaagt. Eigenlijk stond de wind hier wel goed voor waaiers, schuin van voren, maar onderweg staat te veel beschutting om de bres te kunnen slaan. Ondanks het gebrek aan wind, worden de vluchters letterlijk teruggeslagen. Op 12 kilometer van de streep, vlak voor voorstadje Darmstadt-Eberstadt, worden zij weer opgeslokt door een op hol geslagen peloton. Wanneer we op 6,5 kilometer Darmstadt-Eberstadt buitenrijden ligt er slechts één bocht op het peloton te wachten. Nog snel een rennersinterview, ditmaal met Piet Allegaert, die we nog vlak voor de start spraken.

    Q: “Piet, ik zie dat jullie zo gaan vertrekken, snel één vraag. Amaury Capiot was erg sterk in de sprint in de eerste etappe in lijn, maar had gisteren pech. Gaat hij vandaag weer meedoen?”
    A: “We hopen het. Gisteren zij hij dat hij zich niet zo goed voelde na die regenetappe van eergisteren. Als hij 100% is hoort hij zeker bij de snelste 10 mannen in dit peloton, maar dat is maar net de vraag hè, of hij wel 100% is.
    Q: “Wie zou eventueel van hem over kunnen nemen?”
    A: “Gisteren deed Edward Planckaert dat wel aardig, met een top 20 plaats, maar we kunnen eigenlijk allemaal wel bij de eerste 25-30 eindigen, maar bij een koninklijke sprint zullen we waarschijnlijk tekort komen.”

    Een eerlijke analyse van Allegaert, we hebben Sport Vlaanderen nog niet echt van voren gezien in de finale. De voorbereiding is in volle gang, nog 4 kilometer te gaan. Nog één rechtse bocht ligt te wachten op 900 meter van de streep aan de Dönhoffplatz, bij de Technische Universiteit. Het is Katusha dat veel vertrouwen toont in Kristoff en Tony Martin op kop laat walsen. Quick Step zit voorlopig in het wiel, met Richeze en Vermote die zich opofferen voor Kittel. Dan, op iets minder dan 3 kilometer van de finish komt LottoNL-Jumbo eroverheen geknald. Met Jos van Emden op kop schieten de geelhemden Katusha aan de andere kant van de weg voorbij. Ook de mannen van Direct Energie en Gazprom zitten goed van voren. Met een stevige beurt van Kämna wordt Waldscheid afgezet in het wiel van Kristoff. Daar is die laatste bocht. Katusha vangt hem vanaf de kop aan, Politt op kop. Nog 600 meter, Politt gaat aan de kant, waardoor Mørkøv redelijk vroeg begint aan de sprintvoorbereiding. Op 400 meter komt Richeze eroverheen, met Kittel in het wiel. Waldscheid pakt snel het wiel van zijn oudere landgenoot en ook Kristoff besluit zijn wiel op te zoeken. Groenewegen heeft met Wagner nog een mannetje voor zich en blijft iets meer aan de rechter kant van de weg rijden. Daar gaat Waldscheid al op 300 meter. In zijn enthousiasme gaat hij wellicht wat te vroeg. Kittel blijft wijselijk nog even zitten in het wiel van zijn ploegmaat en draait dan op 225 meter de gashendel volle bak open. Aan de andere kant van de weg komt ook Groenewegen op gang. De Nederlandse kampioen zit in het kielzog van de Duitser, met naast hem Kristoff. Ze halen Waldscheid bij. Kittel en Groenenwegen rechts van hem, Kristoff links. In de laatste 50 meter neemt Kittel echter afstand en pakt zo met een fietslengte voorsprong alsnog zijn etappeoverwinning. Groenewegen verslaat Kristoff met een banddikte om de tweede plaats te nemen. Waldscheid herstelt zich goed en sprint naar plaats vier. Achter hen zijn het Porsev, Coquard, Ackermann, Blythe, Jans en Looij die de overige top 10 plaatsen bezetten. Verder verandert er niets in de klassementen. De prijs voor de strijdlust van vandaag gaat naar de initiator van de vroege vlucht, Manuel Porzner.

    Daguitslag:
    1. Marcel Kittel “3:40:14
    2. Dylan Groenewegen + zt
    3. Alexander Kristoff + zt
    4. Max Waldscheid + zt
    5. Alexander Porsev + zt
    6. Bryan Coquard + zt
    7. Pascal Ackermann + zt
    8. Adam Blythe + zt
    9. Roy Jans + zt
    10. Andre Looij + zt

    Algemene Klassement:
    1. Zdenek Stybar “18:53:33
    2. Ben Hermans + 0:09
    3. Julian Alaphilippe + 0:12
    4. Philippe Gilbert + 0:17
    5. Kilian Frankiny + 0:19
    6. Paul Martens + 0:22
    7. Michael Matthews + 0:32
    8. Tony Gallopin + 0:35
    9. José Gonçalves + 0:36
    10. Maurits Lammertink + 0:42

    Puntenklassement:
    1. Michael Matthews 57 pnt
    2. Bryan Coquard 44 pnt
    3. Marcel Kittel 42 pnt

    Bergklassement:
    1. Amaël Moinard 23 pnt
    2. Kilian Frankiny 18 pnt
    3. Luc Turchi 17 pnt

    Combinatieklassement:
    1. Zdenek Stybar 13 pnt
    2. Michael Matthews 23 pnt
    3. Julian Alaphilippe 35 pnt

    Ploegenklassement:
    1. Quick Step Floors “56:04:07
    2. Team Sunweb + 02:17
    3. Team Katusha – Alpecin + 02:31

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-5-bad-homburg-vor-der-hohe-darmstadt-1707-km/

    Etappe 4: Frankenberg > Butzbach – 192,3 km
    Na regen komt zonneschijn. Met die opvatting is het merendeel van de renners waarschijnlijk vanochtend opgestaan. Na de doorregende en zware etappe van gisteren, vandaag een makkelijkere etappe. Vandaag zou het wel eens voor het eerst aan de pure sprinters kunnen zijn. Alhoewel, in de finale liggen nog 2 klimmetjes die moeten worden overleefd. Daarnaast zijn de weersomstandigheden een stuk gunstiger dan gisteren. Er hangt nauwelijks een wolkje in de lucht en het is ook zo goed als windstil. Vanuit het prachtige middeleeuwse Frankenberg vertrekken we voor deze etappe naar Butzbach. Met de renners van Quick Step fier op de voorste rij rijden we door de geneutraliseerde zone. Na de etappeoverwinning van gisteren, drie mannen in de top 4 van het klassement, waaronder de leider, de leiding in het combinatieklassement en de leiding in het ploegenklassement zit de Belgische formatie in een ware zetel.

    Vanuit de start is het veel rustiger dan gisteren. Even maakt niemand zelfs aanstalten om in een vroege vlucht te zitten. Dan volgt na 5 kilometer op de glooiende wegen buiten Frankenberg echter een eerste aanval. Namens Rad-Net Rose is het Jan Tschernoster die wegspringt. Hij krijgt in eerste instantie twee man met zich mee. Dat zijn Nathan Müller van Team Heizomat en Felix Intra van Sauerland. Hierop reageren nog vier renners. Breakaway Brian van Goethem probeert voor het eerst deze ronde mee te gaan in de vroege vlucht. Ook Lukas Löer van D&DQ Dauner, Frederik Hähner van LKT Brandenburg en Matthew Brammeier van Aqua Blue zijn mee. Het peloton maakt geen aanstalten om ze terug te halen en Quick Step legt het peloton stil. Wanneer de vluchters al 48 seconden hebben, proberen 2 man nog de oversteek te maken. Daniel Westmattelmann (Lotto Kern Haus) en Patryk Stosz (CCC) proberen alsnog de bres te slaan en vooraan aan te sluiten. Even later wordt de voet van de beklimming van Gemünden bereikt. Deze klim is met 5,3 kilometer aan 2,3% meer lang dan steil en zorgt dan ook tot geen problemen in de kopgroep. Löer pikt de puntjes mee, voor Müller. Op 33 seconden komen Stosz en Westmattelmann voorbij, het peloton volgt al op 2:41. Laten we eens luisteren naar het eerste interview van vandaag.

    Q: “Ben Hermans, je zat gisteren bij de voorste mannen en staat nu tweede in het klassement. Hoe kijk je op gisteren terug?”
    A: “Toch wel met gemixte gevoelens. Er had wellicht meer ingezeten, maar we hebben het toch wel goed gedaan. We hadden natuurlijk pech dat onze halve ploeg daar op de grond ligt vlak voor die eerste klim. Daardoor kwamen we eigenlijk net wat mannen tekort, maar wachten was geen optie. Alle klassementsmannen van Quick Step zaten mee, dan moet je erbij zitten. We zaten met z’n tweeën en Quick Step speelde het ploegenspel perfect. Gelukkig had Kilian een superdag en hebben we het maximale uit de situatie kunnen halen en staan we nog met twee man in kansrijke positie voor de eindoverwinning.”
    Q: “Hoe is de schade bij Drucker en wat is jullie tactiek voor vandaag?”
    A: “Ja, hij is toch wel gehavend. Gisteren heeft hij toch lang vol adrenaline achtervolgd en had zichtbaar last van zijn rug gisterenavond. Vanochtend zei hij dat het wel weer beter ging, maar het is natuurlijk wel afwachten hoe goed hij zich straks voelt, want dit is een perfecte etappe voor hem.”

    Klimmen door natuurschoon
    Het is inderdaad afwachten hoe het zal gaan met Drucker. Hij meldde zich net even bij de koersdokter, maar dat leek meer op een vriendelijke babbel. Wel zit hij constant achterin het peloton. Je voelt hoe er een deken van kalmte over het peloton heen hangt. Het is goed weer, er is een controleerbare situatie en het klassement is al voor een deel geschapen. Renners die zeker niet op hun gemak rijden zijn de achtervolgers, Stosz en Westmattelmann. Zij komen maar niet dichter bij de kopgroep en dreigen in een chasse patate terecht te komen. Ze rijden nu op 1:34 van de kopgroep en op 4:03 van het peloton. De kopgroep rijdt inmiddels Alsfeld in, wat betekent dat de tussensprint in Romrod niet meer ver is. In het peloton valt een lekke band voor Dylan Groenewegen op te tekenen. Hij weet echter binnen de kortste keren weer terug te keren in het peloton. 70 kilometer liggen achter de rug, wat betekent dat het tijd is voor de tussensprint in Romrod. Het is Brammeier die vanaf de kop een beetje doortrekt. Niemand komt over hem heen. Achter hem pikken Müller, Tschernoster, Van Goethem en Hähner de puntjes mee.

    Langzaam rijden we via de prachtige achtergelegen groene landschappen van centraal Hessen richting het zuiden. Vals platte wegen leiden het peloton hoger en hoger, totdat we de voet van de Helpershain bereiken. 4,2 kilometer moet hier geklommen worden aan 4,3%. In de kopgroep wordt goed samengewerkt en al snel is de top bereikt, waar vervolgens wel om de punten gesprint wordt. Kevin Intra is hier de gelukkige, voor Van Goethem en Löer. Na een uitloper van enkele kilometers kan de afdaling worden aangevangen, waarbij het peloton door het stadje Schotten rijdt. De kopgroep heeft een voorsprong van 6:12 op het peloton en 2:13 op de achtervolgers. In het peloton heeft Quick Step nu echter wat bijstand gekregen van Katusha-Alpecin. Tijd voor het volgende interview, hier is Paul Martens.

    Q: “Paul, je reed de afgelopen twee dagen goed mee en staat zesde in het klassement. Hoe kijk je terug op de eerste etappes?”
    A: “We zijn tot nu toe erg tevreden. Gisteren zat ik wat opgesloten in de sprint, waardoor ik pas te laat op gang kwam, maar ik sta nu al 2 dagen in de top 10 individueel en goed in het klassement, dus ik heb niet echt te klagen.”
    Q: “Erger je je niet aan een gebrek aan ploegmaats in de finale?”
    A: “Niet echt, dat zou ook niet mogen. Van tevoren heeft de ploeg duidelijk gemaakt dat we hier vooral komen met Dylan en de sprinttrein. Ik mocht mee om mijn eigen ding te doen en heb mijn goede vorm gelukkig meegenomen. Zonder ploegmaats in de finale is natuurlijk altijd moeilijk, maar zoals gezegd, ik wist van tevoren waar ik aan toe was. Bovendien hebben we gisteren pech gehad met die val. Normaal moeten Jos en Amund mij nog wel even bij kunnen staan. Ook Timo en Robert kunnen dat tot een bepaald punt, maar zij waren gisteren allemaal opgehouden.”
    Q: “Vandaag alle ballen op Groenewegen?”
    A: “Ja, zoals ik al zei, we zijn hier vooral voor Dylan en de sprinttrein. We zagen hier 2 à 3 kansen op een sprint, helaas kon hij er eergisteren net niet aan blijven hangen, maar hij is in gegroeid als renner. Die heuvels moet hij normaal gesproken kunnen overleven en dan voor de zege rijden.

    Een ding is in ieder geval zeker, op dit moment kent hij geen gebrek aan ploeggenoten. De afdaling naar Nidda is inmiddels achter de rug en het peloton zit inmiddels op iets bredere wegen richting Butzbach. Hierdoor is de nervositeit toegenomen en is er een ware sprint bezig om van voren te zitten. Op het moment zijn het vooral Quick Step en Katusha-Alpecin die van voren rijden. Een lekke band voor Angelo Tulik op een wel heel slecht moment. Het tempo stijgt echt de hoogte in en per kilometer worden secondes op de vluchters goedgemaakt. Nog 10 kilometer tot de eerste doorkomst aan de streep. De voorsprong van de vluchters is nog altijd 3:14. De achtervolgers rijden nog slechts 42 seconden voor het peloton uit. Even later bereiken de vluchters de tweede tussensprint. Dit kan wel eens hun laatste wapenfeit worden. Brammeier pakt het sprintje wederom, voor Löer, Hähner, Intra en Tschernoster. Nog een kleine 50 kilometer te gaan voor hen.

    Schermutselingen richting de finale
    Met Katusha-Alpecin op kop rijden we het centrum van Butzbach binnen. Zodra we de bochtige straten van het centrum achter ons hebben liggen, neemt Quick Step het tempo weer kort over. We bevinden ons inmiddels op de lopende meters naar de voet van de Espa. Plotseling neemt Katusha-Alpecin weer volle bak over, met Martin op kop. We draaien rechtsaf de Espa op, een beklimming van 6,4 kilometer aan 3,5%. Ze proberen duidelijk de andere sprinters onder druk te zetten. Het enige echte effect dat het op het eerste oog is het terugpakken van de achtervolgers, wat na ongeveer 2 kilometer op de klim gebeurt. De voorsprong van de kopgroep is overigens nog 2:48. De koplopers hebben inmiddels bijna de top bereikt. Een kort sprintje wordt gewonnen door Van Goethem, Tschernoster, Müller en Brammeier volgen. Achterin het peloton meldt de wedstrijdradio renners die moeten lossen. Daarbij zit ook al de eerste grote naam. Alexander Porsev kan het tempo niet aan en moet laten lopen. Daar zit ook Max Waldscheid aan het rekkertje. Op 2:33 bereikt het peloton ook de top. Waldscheid moest kort daarvoor lossen. Hij is nog in het gezelschap van Lennard Hofstede, maar het is nog maar de vraag of hij terug kan komen. Op de top worden we ook voorzien van helikopterbeelden. Kristoff zit ogenschijnlijk moeiteloos in het wiel van zijn ploegmaats voorin het peloton. Ook Coquard en Matthews zitten daar. Op de vierde rij vinden we Groenewegen terug. Het is echter even wachten op Marcel Kittel, die met Julien Vermote diep in de tweede helft van het peloton zit.

    Gelijk na de zes kilometer lange bijtrapafdaling volgt de volgende beklimming, die naar Cleeberg. Deze korte beklimming van 2,4 kilometer aan 4,9% is de laatste klim voor de finish. Nog steeds bepaalt Katusha-Alpecin het tempo, echter neemt Losada deze beklimming voor zijn rekening. Zijn werk loont, aangezien Pascal Ackermann, de sprintkopman van Bora, moet laten lopen. Ook Jean-Pierre Drucker heeft het moeilijk, maar hoeft voorlopig nog niet te lossen. De kopgroep bereikt de top. In tegenstelling tot de vorige bergsprints wordt er opmerkelijk genoeg niet gesprint voor de punten. Zo pakt Löer de punten voor Brammeier en Hähner. Op de top hebben ze nog altijd 2:09 op het peloton, maar moeten ook nog 28 kilometers af worden gelegd. Laten we nog even snel naar het laatste interview van vandaag luisteren. Hier is Albert Timmer.

    Q: “Albert, na twee heuvelritten vandaag een sprinterskans. Wie is vandaag jullie speerpunt?”
    A: “In eerste instantie is dat Max Waldscheid. Met Matthews wilden we ons vooral op de heuvels richten en zo de sprints voor Max laten. Zo kan Michael ook enigszins zijn rust pakken voor de lastige rit van overmorgen. Max heeft echter twee zware dagen achter de rug. Vooral gisteren had hij het lastig en kwam als allerlaatste over de streep, echt vlak voor de tijdslimiet verstreek. We moeten er dus rekening mee houden dat hij die klimmetjes misschien niet overleeft, maar dan kunnen we altijd nog overschakelen op Michael, die op deze aankomst ook wel uit de voeten moet kunnen.”
    Q: “Hoe kijkt de ploeg terug op de openingsfase van deze ronde?”
    A: “Toch vooral wel tevreden. Onze tijdrit was niet fantastisch, maar desondanks niet onvoldoende. Daarna hebben we een rit gewonnen met Michael en na gisteren staat hij zevende en hebben we drie man bij de eerste 25 man. Hopelijk kunnen we dit doorzetten in de laatste drie etappes en nog één of meerdere zeges mee naar huis nemen.”

    Terug richting Butzbach
    Afgaande op dit interview kunnen we er dus vanuit gaan dat ze overschakelen op het plan Matthews, aangezien Waldscheid net heeft moeten lossen. De uitloper en afdaling van de Cleeberg zijn inmiddels achter de rug. Nog 22 kilometer te gaan. De vluchters hebben nog een voorsprong van 1:44. Ook Direct Energie komt nu met wat mannen aan de kop trekken. Sneller en sneller komt het peloton dichterbij de vluchters. 20 kilometer: 1:31, 18 kilometer: 1:03, 16 kilometer: 0:39, 14 kilometer: 0:11. Vooraan proberen een paar mannen nog eens weg te springen, maar worden door hun vluchtmakkers teruggeroepen. Twee mannen raken nog weg: Tschernoster en Van Goethem. Lang duurt dat echter niet. Op 12 kilometer van de streep worden zij dan ook teruggepakt door het peloton. We rijden inmiddels op een laatste licht stijgende pukkel voor de finish. Nog een laatste aanval! Guillaume Levarlet van Wanty doet nog maar eens een poging. Hij wordt echter binnen de kortste keren weer terug opgeslokt. Nog 9 kilometer. De weg loopt lichtjes af, waardoor een verschrikkelijk hoog tempo kan worden ontwikkeld. De kilometers schieten voorbij, de sprintvoorbereiding is in volle gang. Nog 6 kilometer. Er staat een renner langs de weg, zijn wiel hoog in de lucht gehouden door zijn rechterarm. Een ramp voor LottoNL-Jumbo, het is Dylan Groenewegen. Deelname aan de sprint lijkt daardoor volledig uitgesloten. Nog een renner met pech. De nummer drie van de tweede etappe, Amaury Capiot. Het peloton wacht echter op niemand en stevent af op Butzbach. Nog 4 kilometer. De dalende lijn is tot een einde gekomen, wanneer we bij Gambach afslaan op de grote weg naar Butzbach.

    De treintjes van Quick Step en Katusha strijden zij aan zij voor de kop. De mannen van Coquard zitten er kort achter. Nog 1,5 kilometer. We zitten inmiddels op de oplopende strook naar de finish. Tot aan de streep zullen de renners constant aan 2% moeten ‘klimmen’. Quick Step wordt wat weggedrukt door LottoNL-Jumbo, die hun kaarten op Wagner hebben gezet. Nog 800 meter. Richeze zet zijn sprint in om Kittel in het wiel van Kristoff af te zetten. De Noor zit bijna ideaal, met Politt en Mørkøv nog voor zich. Oh, een val! Jens Debusschere en Alex Kirsch kussen het asfalt. Dat is een harde val van beiden en een geluk dat daar niet meer mannen vallen. De sprint gaat echter door. Nog 350 meter. Politt zijn taak zit erop, nu moet Mørkøv de sprint voor Kristoff aan gaan trekken. Iets minder dan 200 meter nog te gaan. Op het moment dat Kittel aanzet komt Kristoff uit zijn kot en pareert de versnelling van de Duitser. Nog enkele meters. Het is een echte sprint op de macht. Kristoff pakt voorsprong op Kittel. De Duitser lijkt hier niet te gaan winnen. Aan de andere kant van de weg komt Coquard opzetten. De Fransman ontwikkelt een hoger tempo dan de Noor, de vraag is echter of hij nog op tijd zal komen. Het verschil wordt kleiner en kleiner. 25 meter, 15 meter, 5 meter. Kristoff! Ik denk dat het Kristoff is die zijn wiel nog net voor die van Coquard drukt. De Fransman komt een fractie van een seconde te laat en bolt pas na de streep voorbij de Noor. Achter hen wordt Kittel derde. Plek 4 is weggelegd voor Matthews, gevolgd door Blythe, Maikin, Jans, Selig, Ariesen en Wagner. Ook een eervolle vermelding voor Aaron Grosser. De benjamin van Team Sauerland sprint hier naar een mooie elfde plaats. In de klassementen verandert er verder niets. De prijs voor de strijdlust is vandaag voor Jan Tschernoster.

    Daguitslag:
    1. Alexander Kristoff “4:05:35
    2. Bryan Coquard + zt
    3. Marcel Kittel + zt
    4. Michael Matthews + zt
    5. Adam Blythe + zt
    6. Roman Maikin + zt
    7. Roy Jans + zt
    8. Rüdiger Selig + zt
    9. Johim Ariesen + zt
    10. Robert Wagner + zt

    Algemene Klassement:
    1. Zdenek Stybar “15:13:19
    2. Ben Hermans + 0:09
    3. Julian Alaphilippe + 0:12
    4. Philippe Gilbert + 0:17
    5. Kilian Frankiny + 0:19
    6. Paul Martens + 0:22
    7. Michael Matthews + 0:32
    8. Tony Gallopin + 0:35
    9. José Gonçalves + 0:36
    10. Maurits Lammertink + 0:42

    Puntenklassement:
    1. Michael Matthews 57 pnt
    2. Bryan Coquard 36 pnt
    3. Zdenek Stybar 25 pnt

    Bergklassement:
    1. Amaël Moinard 23 pnt
    2. Kilian Frankiny 18 pnt
    3. Luc Turchi 17 pnt

    Combinatieklassement:
    1. Zdenek Stybar 11 pnt
    2. Michael Matthews 23 pnt
    3. Kilian Frankiny 27 pnt

    Ploegenklassement:
    1. Quick Step Floors “45:03:25
    2. Team Sunweb + 02:17
    3. Team Katusha – Alpecin + 02:31

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-4-frankenberg-butzbach-1923-km/

    Etappe 3: Melsungen > Winterberg – 210,1 km
    Na de eerste heuvelrit van gisteren moet er vandaag opnieuw geklommen worden. Het peloton zal dadelijk vertrekken vanuit Melsungen om vervolgens een uitstapje te maken naar het Noordrein-Westfaalse skioord Winterberg. Wederom ligt een lange etappe voor de boeg, 210 kilometer vandaag. Met de mannen van BMC voorop verlaten wij Melsungen, waarna een korte neutralisatie al gelijk het eerste klimmetje ligt. Uiteraard doen verschillende mannen hier een eerste poging om in de vroege vlucht te geraken. Even springt Owsian van CCC weg, hij komt als eerste over de top. Na hem komen ook bergtruidrager Moinard en Daniel Westmattelmann (Lotto Kern Haus) punten pakken. Moinard laat zich vervolgens uitzakken, waarna Sven Reutter (Rad Net Rose) en Jonas Hartig (Sauerland) alsnog weten aan te sluiten. Zij rijden een tiental kilometer voorop, maar worden dan teruggepakt. In een onstuimige openingsfase komt niemand weg, tot de volgende klim na 29,5 kilometer. Moritz Fussnegger (0711) en Jonas Tenbrock (Lotto Kern Haus) zijn de mannen die als eerste bovenkomen, maar zij worden vergezeld door Luca Felix Happke (Sauerland), Carl Soballa (LKT Brandenburg), Maarten van Trijp (Metec) en Laurin Winter (Heizomat).

    Gestaag lopen de koplopers uit. Het peloton besluit met hetgeen nog gaat komen wat gas terug te nemen. De kopgroep komt inmiddels al bij de eerste tussensprint in Edertal. Ze gaan er om sprinten. Het is Soballa die als eerste over de streep komt, voor Van Trijp, Winter, Happke en Fussnegger. Nu is het nog ruim 40 kilometer tot een volgende hindernis. Het peloton leidt een sanitaire pauze in, terwijl de zes vooraan meer voorsprong pakken. Na 45 kilometer hebben ze een marge van 1:35 opgebouwd. Tijd om naar het eerste rennersinterview van vandaag te luisteren. Hier is Jasper de Laat.

    Q: “Jasper, ben je ontgoocheld na gisteren?”
    A: “Nee, ik ben juist erg tevreden. Ik kon als enige van mijn ploeg nog aanhangen, nadat we slecht zaten gepositioneerd op die steile klim. Ik voelde wel dat mijn benen goed waren. Ik had op mijn sprint kunnen gokken, maar ik wilde het gedrang voor de sprint vermijden, zeker zonder piloot. Ik probeerde het maar met een verassingsaanval op een oplopend stukje, maar helaas kon ik dat niet tot de streep volhouden.”
    Q: “Wat zijn de plannen voor vandaag?”
    A: “Vandaag is misschien wel iets zwaarder dan gisteren. We gaan in ieder geval met de ploeg van voren proberen te koersen. Het parcours ligt me wel en ik zie wel kansen om vandaag mee te doen. Als er in de finale ruimte is om aan te vallen of vooraan mee te rijden zal ik dat zeker doen, want ik sta ook goed in het klassement.”

    Hectische aanloop naar heuvelzone
    In het eerste deel van hun plan zijn ze al geslaagd, met een renner in de kopgroep, Maarten van Trijp. De renners hebben de Edersee inmiddels achter zich gelaten en zetten koers richting Korbach, terwijl het begint te regenen. De voorsprong van de koplopers is snel opgelopen naar een minuut of 4, maar zodra Korbach in zicht komt neemt de nervositeit in het peloton toe. De eerste van negen hellingen is namelijk niet ver meer weg. In de regen gebeurt vervolgens het onvermijdelijke. Voorin het peloton glijdt een renner van Lotto Soudal onderuit. Het is de Pool Tomasz Marczynski die zijn fiets niet meer recht kan houden wanneer hij over een verdrijvingsvlak schiet in de voorlaatste bocht voor het binnenrijden van Korbach. Helaas is hij niet de enige die valt, sterker nog, er zijn meer renners die vallen of worden opgehouden dan mannen die door kunnen rijden. Bij de slachtoffers onder meer klassementsleider Jean-Pierre Drucker. In de chaos is het lastig mannen te herkennen. Daar ligt ook Maurits Lammertink. Tom Bohli staat langs de weg met Floris Gerts. Bryan Coquard ligt erbij, Jay McCarthy, Jos van Emden, Lars Petter Nordhaug, Marcel Kittel.

    Misschien is het beter om de namen op te noemen die wel door konden rijden. Onder hen een contingent Quick Step renners. Enkel Kittel en Richeze ontbreken daar vooraan. Namens BMC zitten Ben Hermans en Kilian Frankiny gelukkig nog mee. José Gonçalves, Tony Martin en Alberto Losada verdedigen de kleuren van Katusha – Alpecin, Paul Martens is de enige man van LottoNL – Jumbo. Namens de Belgische Lotto zitten Gallopin en James Callum Shaw vooraan. Sunweb heeft Michael Matthews en Mike Teunissen en Bora moet het doen met Patrick Konrad, José Mendes en Emanuel Buchmann. Daniel Pearson is de enige renner van Aqua Blue, evenals Felix Grosschartner en Lilian Calmejane dat zijn voor CCC en Direct Energie. Gazprom zit hier met twee man: Sergey Lagutin en Ildar Arslanov. Namens de Belgische ploegen Wanty, Sport Vlaanderen en WB Veranclassic zijn enkel Meurisse, Allegaert, Farazijn en Vantomme mee. Ten slotte nog enkele continentale renners. Bike Aid heeft met Meron Teshome en Nikodemus Holler twee man mee, Metec met Jasper de Laat, Sjoerd Kouwenhoven en Jim Lindenburg zelfs drie. Freienstein en Retschke zijn mee namens Lotto Kern Haus. Toffali is de man namens 0711, Backofen voor D&DQ Dauner en Patrick Haller en Bastian Ficke zijn mee namens Rad-Net Rose. Slechts 38 man dus en Quick Step houdt de benen zo vlak voor de volgende beklimming beslist niet stil. Door het oponthoud heeft het eerste achtervolgende peloton 37 seconden achterstand. Een groep met de meer gehavende mannen, waaronder Drucker en Bohli volgt al op meer dan een minuut.

    De volgende beklimming ligt echter al voor de wielen. De beklimming van Rhena is 2,7 kilometer lang en kent een stijgingspercentage van 6,2%. Met Vermote op kop komt de groep Hermans/Alaphilippe dichter bij de kopgroep. Hun voorsprong bedraagt nog maar 2:35. Dat is echter genoeg om als eerste de top te ronden. Van Trijp pakt de puntjes, voor Luca Felix Happke en Fussnegger. De achtervolgende groep rondt diezelfde top op 2:33, de groep daarachter op 3:09, de laatste groep op 3:52. Door het slechte weer is het moeilijk te herkennen wie in welke groep zit. Allicht dat ploegleiders daar beter zicht op hebben. Vanaf de motor stellen we wat vragen aan Wilfried Peeters.

    Q: “Wilfried, heb jij enig zicht op de situatie?”
    A: “Nee, niet echt. Ik weet dat het peloton is opengeslagen in drie groepen. Vooraan zitten die van ons. Achteraan zitten Kittel en Richeze, die net zijn gevallen. Ik krijg zo nu en dan namen door van renners die zij bij hen zien zitten. Voor de rest ga ik er van uit dat de renners die ze niet noemen in de groep vooraan zitten. Ze hadden het net al over Drucker die bij hen zat en Lammertink. Ook sprinters als Kristoff en Groenewegen, maar die zijn voor het klassement en de dagzege niet echt interessant. Ah, ze roepen nu om dat Coquard ook bij hen zit.”
    Q: “Wat gaan jullie nu doen vooraan?”
    A: “We hebben vijf man vooraan en eigenlijk onze beste mannen voor dit werk. Verder zien we maar 5 of 6 concurrenten voor onze kopmannen daarbij, dus we gaan doorrijden. We zullen het werk op ons moeten nemen, maar we hopen ook op steun. Veel jongens vooraan kunnen veel concurrenten wegspelen door mee te draaien. Het is ook niet meer de tijd om te wachten, hè. Vanaf nu begint de heuvelzone.”

    Noordrein-Westfaalse heuvelland
    Op naar de volgende klim dan maar, over 17 kilometer. Daartussen moet nog wel worden geklommen. De ravitailleringszone ligt op een licht lopend, niet-gecategoriseerde heuvel. In deze zone fluctueert de voorsprong van de groep Hermans/Alaphilippe op de groep daarachter tussen de 30 en 40 seconden. De eerste renner moet er al af. Retschke heeft zijn werk voor Freienstein uitgevoerd en laat nu lopen. De kopgroep komt ook steeds dichter. Aan de voet van de volgende klim bedraagt de achterstand nog slechts 28 seconden. De voorsprong op de groep daarachter 41 seconden. De groep Drucker volgt op 1:01. De 5 kilometer lange Küstelberg is met 3,8% niet de lastigste, maar zorgt toch voor problemen voor sommige mannen. Vooraan springt Fussnegger weg met Van Trijp. Ook Tenbrock reageert en Happke kan op het tandvlees aan blijven hangen. Voor Soballa en Winter is het avontuur zo goed als afgelopen. Fussnegger wint ook het sprintje om de bergpunten, voor Tenbrock en Van Trijp. Ook zij worden snel daarna ingelopen. Op de top hadden ze namelijk nog slechts 7 seconden voorsprong op de groep Hermans/Alaphilippe. Groep 2 volgt op 40 seconden, groep 3 op 54 seconden.

    We maken ons op voor de eerste doorkomst aan de finish in Winterberg, we zitten inmiddels al een tijdje in Noordrijn-Westfalen. De voorste groep van 43 man wordt verder uitgedund, wanneer Soballa en Winter moeten lossen. Verder met 41 man dus. Op de gemakkelijkere uitlopers volgt vervolgens een aanval. Alberto Losada springt weg. Hij krijgt gezelschap van Frankiny, Buchmann, Arslanov, Shaw, Allegaert, Nikodemus Holler, Lindenburg, Schachmann en Patrick Haller. Een tiental dus, terwijl groep 2 verder uitdunt. Happke moet lossen, net zoals Flicke. We maken ons op voor de eerste passage aan de streep. Losada als eerste, gevolgd door Schachmann, Frankiny en Holler, voor de bergpunten. Zes seconden later volgt de groep Hermans/Alaphilippe. De voorsprong op groep 2 is toegenomen. Zij passeren pas na 1:11 de meet. Eens kijken wie er in die groep zitten. De mannen van Aqua Blue rijden op kop, samen met de mannen van Roompot. De Ieren hebben geen kopmannen vooraan en de Nederlanders zelfs helemaal niemand. Dylan Teuns zit in deze groep, net als zijn ploegmaat Moinard. Daar zit ook Jan Hirt. Dion Smith, Jay McCarthy, Andersen, Sander Armée. Daar is ook Coquard! Lammertink zit er ook bij. Zij zijn dus op de een of andere manier los weten te raken van de groep Drucker en aan komen sluiten bij dit peloton van een man of 60. Op 1:37 vervolgens een groep met Drucker en Bohli, een relatief kleine groep die terug probeert te komen. op 2:14 zien we al de eerste tekenen van busvorming, met onder meer Kittel en Groenewegen daarbij. Nog een kleine 95 kilometer.

    Op de lange uitloper pakt de kopgroep beetje bij beetje seconden op de tweede groep. Vermote bepaalt in die groep nog altijd het tempo. Het is niet verschrikkelijk hard, maar houdt de vluchters binnen schot. De renners duiken de afdaling in. Het is even wat droger geworden, maar de weg is daardoor niet minder glad. Even glibbert Losada over de weg, maar hij krijgt ternauwernood zijn fiets weer onder controle. De volgende beklimming is de Hoheleye, een klim van 3,8 kilometer aan 5,3%. Eigenlijk gebeurt er vrij weinig op deze beklimming. De kopgroep rijdt wat verder weg, terwijl Vermote een het tempo onderhoudt in de achtervolgende groep. Op de top is het Frankiny die als eerste doorkomt, voor Losada, Holler en Arslanov. Op de top bedraagt de voorsprong 28 seconden. De groep Coquard volgt op 1:30. De renners pakken wat te eten en te drinken en bereiden zich voor op de langste beklimming: de Altastenberg.

    Deze 10,5 kilometer lange berg is niet de steilste (3,3%) maar daarom niet minder lastig. Een gelijkaardig patroon aan de vorige klim speelt op. Niemand plaatst een aanval, maar er wordt gewoon tempo gereden. Voor sommige mannen begint dat echter te snel te worden. Vroege vluchter Tenbrock is de volgende die eraf moet. Ook voor Van Trijp, Toffali en Farazijn gaat de kaars uit. In groep 3 zitten Coquard en Lammertink enigszins gevangen. Vooral Coquard kan niet echt meerijden, omdat zijn kopman vooraan zit. Hierdoor wordt het leeuwendeel van het werk aan de mannen van Aqua Blue overgelaten. Echter, niet voor lang meer. Een aanval vanuit die groep. Pieter Weening waagt de oversteek. Gelijk in zijn wiel zit Lammertink en ook Coquard glijdt mee. Aqua Blue laat dit niet zomaar gebeuren en stuurt Nordhaug mee, terwijl ze de ploeg daarachter laten rijden voor Hansen en Denifl. Ook Andersen ziet het gevaar in en springt mee. Wanneer zij meer en meer voorsprong pakken, volgt een tegenaanval. Jan Hirt, Dion Smith, Christian Koch en Daniel Bichlmann bundelen de krachten. We bereiken de top. Er wordt gesprint om de bergpunten. Het is ditmaal Holler die er als de kippen bij is, gevolgd door Buchmann, Frankiny, Allegaert en Shaw. Op de top bedraagt de voorsprong op de tweede groep 31 seconden. Het groepje Coquard volgt op 1:13, Smith & co op 1:21 en de groep Denifl op 1:47. De achterstand van Drucker en Bohli is inmiddels al opgelopen tot boven de 5 minuten. Nog 65 kilometer. Tijd voor een laatste interview, met een van de mannen die toegewezen werd op achtervolgen, Maurits Lammertink.

    Q: “Maurits, tevreden over de race gisteren?”
    A: “Ja hoor, ik zat prima van voren, sta goed in het klassement, prima.”
    Q: “Heb je nog even gebaald dat je niet weg kon blijven?”
    A: “Je baalt altijd wel als je in kansrijke positie niet weet te winnen, maar eigenlijk maakt niemand bij ons zich er zo druk over. Het was een goed moment om aan te vallen en ik kreeg natuurlijk de ideale vluchtmakker mee in Stybar. Het is alleen jammer dat BMC daarachter volle bak in de achtervolging gaat. In die afdaling worden we dan teruggepakt, maar dat was eigenlijk al ingecalculeerd door het geringe verschil op de top. We sprinten nog top 10 met José en staan nu met drie man goed in het klassement, dus echt balen kan ik niet.”
    Q: “Plannen voor vandaag?”
    A: “De etappe van vandaag moet me wel liggen en ik denk dat ik in deze vorm vooraan mee kan doen om de zege, maar we hebben nog meer kanshebbers vandaag. Denk aan Tony en José. We willen vooral onze positie in het klassement behouden of verbeteren. Ik en José kunnen dan hopelijk mee op de slotklim en Tony zou van verder kunnen winnen.”

    Vuurwerk in de regen
    Het valt te hopen dat hij nog vooraan geraakt, want dit was natuurlijk niet het plan. In de bijtrapafdaling van een kleine 14 kilometer is het weer flink gaan regenen en is de tweede groep wat dichter gekomen. De voorsprong bedraagt nog maar 24 seconden. Ook andere groepen zijn dichter gekomen. Coquard en co hangen op 58 seconden. De groep Smith hangt daar nog een drietal seconden achter en staat op het punt om aan te sluiten. De groep McCarthy loopt in tot 1:42. De volgende klim is bereikt. De Brunskappel is 1,6 kilometer lang en stijgt aan 8,1%. Na een zeer korte afdaling wordt deze gelijk gevolgd door de Wasserfall, 2,5 kilometer aan 8%. Bij het opdraaien van de Brunskappel is het vooraan Piet Allegaert die moet lossen. Hij zakt terug naar de tweede groep, waar ook het een en ander staat te gebeuren. Daar versnelt Alaphilippe. Gelijk zit zijn landgenoot Calmejane op het wiel. Ben Hermans schuift inderdaad mee. Gilbert haakt aan, net zoals Michael Matthews en Patrick Konrad. Het is vervolgens even wachten op Paul Martens, Gonçalves, Pearson, Gallopin, Meurisse en Grosschartner, maar ook zij kunnen mee. Ook continentale renners De Laat en Freienstein kunnen aanhaken. Terwijl het nu echt met bakken uit de lucht komt vallen, betekent dit exit voor de andere renners. Vermote, Vantomme, Stybar, Losada, Martin, Teunissen, Lagutin, Mendes, Kouwenhoven, Teshome, Fussnegger, Backofen en de net vooraan geloste Allegaert moeten laten lopen.
    De samenwerking in de groep Coquard is echter goed en ze beginnen nu toch aardig dichtbij te komen, nog 48 seconden. Vooraan in de kopgroep kunnen nog net de bergpuntjes mee worden gepikt voordat de favorieten aansluiten. Frankiny pakt de punten, voor Schachmann en Lindenburg, die zo ook een prijsje meepikt. Dan sluiten de grote mannen dus aan, waarna we gelijk aan de Wasserfall beginnen. Na enkele honderden meters lost Shaw. Dan blijft het even heel rustig in de groep, waarna Gilbert een aanval plaatst. Matthews gelijk op het wiel. Ook Calmejane en Martens zijn mee. Ze krijgen een aantal meters. Dan is het Jasper de Laat die brutaal in de tegenaanval gaat. Grosschartner en Pearson springen met hem mee. Hermans blijft zitten. Inmiddels zijn Coquard en co aangesloten bij de geloste mannen als Stybar en Martin. Gilbert rolt als eerste over de top, voor Martens en Matthews. Op 5 seconden is het dan het groepje De Laat. Op 15 seconden het groepje Hermans. De groep Coquard volgt op 1:01, de groep McCarthy op 3:14. In de afdaling loopt het dan vervolgens wat stroef. Gilbert ergert zich aan het afzijdige koersgedrag van Matthews, net zoals in de Brabantse Pijl eerder dit seizoen. Calmejane en Pearson, die met de groep De Laat is komen aansluiten, krijgen vervolgens instructies om te wachten op hun ‘kopmannen’ Coquard en Nordhaug. Hierdoor kan de groep Hermans tegen het einde van de afdaling weer terugkomen.

    Ook nu loopt de samenwerking niet van een leien dakje. Iedereen kijkt naar BMC en Quick Step. Zij kibbelen juist onderling omdat BMC niet mee doet in de kopbeurten. Schachmann rijdt vervolgens maar op kop, maar zeker niet in een moordend tempo. De laatste tussensprint, in Olsberg. Er wordt niet om gesprint, waardoor Schachmann als eerste over de lijn komt, gevolgd door Frankiny, Gilbert, Matthews en De Laat. Snel komt de groep Coquard weer terug. De vraag is maar echter hoeveel deze mannen nog over hebben, gezien de inspanningen die, vooral door Coquard, zijn afgeleverd. Nog 10 seconden, terwijl we langzaamaan beginnen aan de lange vals platte aanloop naar de voorlaatste heuvel. Nog 5 seconden, nog 3… Ze zijn terug aangesloten. De 14 kilometer lange aanloop naar de beklimming van de Grönebach stijgt aan 1,5%. Nog 27 kilometer te gaan.

    Even een overzicht van de kopgroep:
    Fussnegger (0711), Nordhaug, Pearson (Aqua Blue), Bichlman, Holler, Teshome (Bike Aid), Frankiny, Hermans (BMC), Buchmann, Konrad, Mendes (Bora), Grosschartner, Hirt (CCC), Backofen (D&DQ Dauner), Calmejane, Coquard (Direct Energie), Arslanov, Lagutin (Gazprom), Gonçalves, Lammertink, Losada, Martin (Katusha), Koch (LKT Brandenburg), Freienstein (Lotto Kern Haus), Martens (LottoNL-Jumbo), Gallopin, Shaw (Lotto Soudal), De Laat, Kouwenhoven, Lindenburg (Metec), Alaphilippe, Gilbert, Schachmann, Stybar, Vermote (Quick Step), Haller (Rad-Net Rose), Weening (Roompot), Allegaert (Sport Vlaaderen), Andersen, Matthews, Teunissen (Sunweb), Meurisse, Smith (Wanty), Vantomme (WB Veranclassic)

    Een vrij omvangrijke kopgroep inmiddels dus weer met weinig ontbrekende namen. Quick Step pakt zoetjes aan weer de kop. Een aanval! aan de linker kant van de weg springt Tony Martin weg. Onmiddellijk pakt der Pantzerwagen een aantal meters. Een tegenaanval komt er voorlopig niet op deze verraderlijke, licht oplopende stroken. Quick Step pakt de kop met Vermote, die nog een laatste beurt aflevert. Veel dichter komen ze echter niet. Op 24 kilometer van het einde heeft Martin zo’n 14 seconden voorsprong. Dan moet Vermote aan de kant. Hij heeft zich vandaag volledig in dienst leeggereden. Jongeling Schachmann pakt over. Martin rijdt in een moordend tempo naar die laatste helling toe, nog altijd in de stortregen. Nog 20 kilometer, nog 6 kilometer tot de ‘voet’ van de Grönebach. De voorsprong bedraagt 18 seconden. Inmiddels moeten sommige mannen door het hoge tempo gewoon lossen. Allegaert, Kouwenhoven, Backofen en Mendes zitten aan de limiet en moeten laten varen. Het tempo van Schachmann is ook verschrikkelijk hoog en veel anderen hebben het duidelijk moeilijk. Onder zijn leiding komt het peloton weer wat dichter. Nog 15 kilometer en evenveel seconden voor Martin.

    Slotfase
    Daar ‘begint’ de Grönebach. 1,7 kilometer, 6,2%. Hier komt Martin zich dan toch tegen. Hij lijkt wel geparkeerd te staan en binnen de minuut heeft de groep hem weer bijgehaald en even later ook uitgespuwd. Hij is echter niet de enige die hier moet lossen. De Duitse jongelingen Haller, Koch en Fussnegger moeten hier de groep laten gaan. Ook Shaw moet lossen. Vlak voor de top is bereikt plaatst Julian Alaphilippe nog een aanval. Hij komt echter niet weg, doordat Lammertink en Grosschartner onmiddellijk op het wiel zitten. In die volgorde komen ze ook boven aan de streep, met een sliert renners in het wiel. De afdaling voor de slotklim wordt ingezet. 34 man zitten nog bij elkaar. De laatste 5,5 kilometer, vanaf hier loopt het omhoog. Weening is de eerste renner die een demarrage plaatst, onmiddellijk vanaf de voet. Hij pakt en vijftigtal meters. Schachmann geeft zijn laatste beurt af op kop van het ‘peloton’ en zet zich opzij. Het is nu aan zijn kopmannen. Nog 5 kilometer. Een demarrage van Stybar! De Tsjech schiet werkelijk als een raket weg en vanuit het peloton blijkt wat vertwijfeling. Stybar pakt onmiddellijk een honderdtal meters. Nog even blijft men in het peloton naar elkaar kijken. Dan gaat daar Hermans, de kopman van BMC. Het spel is nu echt op de wagen. Versplintering in de groep. Het is nu ieder voor zich. De eerste man in het wiel van de Belg is Alaphilippe. Ook Matthews en Martens zijn mee. Coquard heeft het er moeilijk mee en bevindt zich achter in de groep. Hij heeft teveel energie moeten steken in het achtervolgen.

    Nog 4 kilometer. Stybar heeft een voorsprong van 9 seconden en lijkt nog altijd soepel vooruit te gaan. Het steile stuk duurt nog maar even. Matthews begint wat te harken. Nog altijd staan alle hemelpoorten wagenwijd open. We maken ons op voor de finale van een epische etappe. Nog 3 kilometer. Over 100 meter is Stybar op het makkelijkere stuk. Langzaamaan beginnen we een beter beeld te krijgen van wat er achter de Tsjech zich afspeelt. Hermans, Alaphilippe en Martens zitten op 8 seconden, achter hen is het één grote chaos. Iedereen lijkt voor zichzelf te rijden. Michael Matthews zit op het rekkertje van het drietal achtervolgers, maar kan op het minder steile deel terugkomen. Plots komen daar nog drie mannen aansluiten. Patrick Konrad, Tony Gallopin en de indruk makende Jasper de Laat voegen zich bij de vier achtervolgers. Heel langzaamaan komen ze iets dichter. Seconde na seconde tikt weg, de spanning is om te snijden. Daar hangt de vod, nog 6 seconden voor Stybar. Hermans doet het leeuwendeel van het kopwerk daarachter. Alaphilippe speelt de rol van afstopper perfect. Nog 500 meter. Nog altijd heeft Stybar 5 seconden, maar het loopt op tot de streep. Hij komt dichter en dichter. 300 meter, 250 meter, 200 meter. Nog 4 seconden. Stybar zet een laatste sprint in, maar gaat hem hier pakken. Achter hem rijden ze voor de ereplaatsen. Daar is het Konrad die vroeg aangaat. Op 50 meter voor de streep komt Matthews uit het wiel en wint de sprint om plaats twee, maar dat is 2 seconden na een voormalig wereldkampioen veldrijden, die met zijn armen in te lucht, in de stromende regen, totaal uitgeput over de streep rolt. Matthews wordt dus tweede, voor Konrad, de sterke De Laat en Martens.

    Daarachter is het verrassend genoeg de Eritreeër Teshome van Bike Aid die op 8 seconden naar de negende plaats sprint, in een groepje met Gilbert en de jonge Brit Pearson. De rest van het veld is volledig versnipperd. De combinatie van het parcours en de weersomstandigheden hebben er een slopende koers van gemaakt. Op 12 seconden komt Calmejane binnen, Lammertink op 22 seconden, Andersen op 37 en Coquard verliest ondanks al zijn inspanningen een minuut. Pas na een kleine zesenhalve minuut komt de groep McCarthy binnen, ook volledig uit elkaar gereden op de slotklim. Stefan Denifl verliest zelfs meer dan 13 minuten. Na ruim 38 minuten is daar de bus met Groenewegen, Kristoff en Drucker. Vervolgens is het nog wachten op de tweede bus, met daarin Kittel. Deze komt pas na 46 minuten binnen. De laatste renner die binnenkomt is Max Waldscheid op net geen 50 minuten. 19 man hebben onderweg opgegeven. De grootste namen zijn de gevallen Marczynski, Bialoblocki en Raymond Kreder. Daarnaast verliezen 0711 en Team Heizomat maarliefst 3 renners vandaag. Stybar is de nieuwe leider met 9 seconden voorsprong op Hermans en 12 op ploegmaat Alaphilippe. Ook in het combinatieklassement is hij de nieuwe leider. In het puntenklassement blijft Matthews op kop, net zoals Moinard dat doet in het bergklassement. Quick Step neemt de leiding over in het ploegenklassement. De prijs voor de strijdlust gaat naar Moritz Fussnegger van 0711.

    Daguitslag:
    1. Zdenek Stybar “5:38:55
    2. Michael Matthews + 0:02
    3. Patrick Konrad + zt
    4. Jasper de Laat + zt
    5. Paul Martens + zt
    6. Julian Alaphilippe + zt
    7. Ben Hermans + zt
    8. Tony Gallopin + zt
    9. Meron Teshome + 0:08
    10. Philippe Gilbert + zt

    Algemene Klassement:
    1. Zdenek Stybar “11:07:44
    2. Ben Hermans + 0:09
    3. Julian Alaphilippe + 0:12
    4. Philippe Gilbert + 0:17
    5. Kilian Frankiny + 0:19
    6. Paul Martens + 0:22
    7. Michael Matthews + 0:32
    8. Tony Gallopin + 0:35
    9. José Gonçalves + 0:36
    10. Maurits Lammertink + 0:42

    Puntenklassement:
    1. Michael Matthews 45 pnt
    2. Zdenek Stybar 25 pnt
    3. Bryan Coquard 18 pnt

    Bergklassement:
    1. Amaël Moinard 23 pnt
    2. Kilian Frankiny 18 pnt
    3. Luc Turchi 17 pnt

    Combinatieklassement:
    1. Zdenek Stybar 10 pnt
    2. Michael Matthews 21 pnt
    3. Julian Alaphilippe 24 pnt

    Ploegenklassement:
    1. Quick Step Floors “32:46:40
    2. Team Sunweb + 02:17
    3. Team Katusha – Alpecin + 02:31

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-3-melsungen-winterberg-2101-km/

    Etappe 2: Vellmar > Hessisch Lichtenau – 218,0 km
    Na de openingsrit van gisteren is het vandaag tijd voor de eerste rit in lijn. We beginnen vandaag onder een bewolkt luchtruim in Vellmar, even buiten Kassel en zullen tegen de avond in Hessisch Lichtenau aankomen. Daar tussenin zullen vandaag 8 gecategoriseerde heuvels te vinden zijn, maar wellicht dat sprinters met inhoud vandaag kans maken. Na een geneutraliseerde ronde door Vellmar zetten we koers richting het uiterste noorden van Hessen. Vanuit de start rijdt verrassend genoeg onmiddellijk een groepje weg, een viertal. Fabien Grellier (Direct Energie), Henrik Hamm (0711), Amaël Moinard (BMC) & Luc Turchi (Lotto – Kern Haus) zijn bij de eerste de beste aanval vertrokken. BMC legt het peloton stil, Quick Step maakt weinig aanstalten om de groep terug te halen en de continentale ploegen berusten zich.

    Het tempo ligt in de beginfase dan ook vrij laag. Binnen 30 kilometer nemen de koplopers ruim 5 minuten voorsprong. In een relaxte toestand rijdt het peloton richting de eerste beklimming van de ronde, nabij Gottsbüren, wanneer het even begint te regenen. De kopgroep rijdt wel flink door in een poging de voorsprong te vergroten. Gezamenlijk rijden ze het heuveltje op, waarna op enkele honderden meters Amaël Moinard vanaf de kop als eerste de sprint om de bergpunten inzet. Turchi is attent en zit onmiddellijk in het wiel. In de laatste meters trekt de Luxemburger nog maar eens door en pakt zo de eerste puntjes. Grellier moest vanuit het laatste wiel komen en raakt niet verder dan het achterwiel van zijn landgenoot. Na een korte afdaling draaien we zuidwaarts en zetten we koers richting Kassel. Aangezien er voorlopig niets lijkt te gebeuren is het tijd voor een interview van vanochtend.

    Q: “Dylan Groenewegen, vandaag is de eerste etappe in lijn, wat is het plan van de ploeg?”
    A: “Het is even afwachten hoe er gekoerst wordt op die heuveltjes, zeker die eerste vier in de finale zijn erg lastig. We gaan er vanuit dat het daarom waarschijnlijk niet voor mij zal zijn vandaag. In eerste instantie richten we ons op Paul Martens en proberen we hem zo lang mogelijk vooraan te houden. Hij mag vandaag in ieder geval geen tijd verliezen en heeft ook de kwaliteiten om hier te winnen vind ik. Ik ga proberen er aan te blijven hangen en ik kijk wel hoever ik kom.”
    Q: “Gisteren werden jullie vierde in de ploegentijdrit. Hoe werd die uitslag ontvangen in de groep?”
    A: “Ja, we zijn erg blij met die uitslag. Als je enkel de twee wereldtoppers voor moet laten en kunt strijden met Katusha met hun hardrijders en natuurlijk Martin, dan mag je wel concluderen dat we een ijzersterke tijdrit hebben gereden. Ook staat Paul nu gunstig in het klassement, dus de ploeg is tevreden over gisteren.

    Terugkeer richting Kassel
    Dylan Groenewegen dus, voor wie de etappe waarschijnlijk iets te zwaar is. Zonet viel er zowaar een valpartij te noteren. Luca Felix Happke van Sauerland en Nathan Müller kusten het asfalt linksachter in het peloton. Beiden kunnen echter zonder al te veel schade de weg vervolgen. Ruim 68 kilometer zijn afgelegd en de koplopers hebben inmiddels een voorsprong van 8:21. De eerste tussensprint zit er aan te komen, wanneer de kopgroep Hofgeismar binnen rijdt. Buiten wat lichtjes aanzetten wordt er niet echt gesprint om de punten hier. De mannen die geen punten pakten op de beklimming pakken hier de punten in de sprint; 8 voor Grellier, 6 voor Hamm, gevolgd door Turchi en Moinard. In het peloton pakt Kittel het laatste puntje mee. Nog iets minder dan 150 kilometer te gaan. Er wordt weer koers gezet richting Vellmar. Een lekke band voor Joschka Beck van Bike Aid. Hij weet echter binnen de kortste keren weer aan te sluiten. Quick Step brengt inmiddels wat gang in het peloton, onder leiding van Vermote en Schachmann. Bij de tweede doorkomst in Vellmar bedraagt de achterstand nog altijd 8:23. Quick Step moet natuurlijk wel, aangezien Moinard waarschijnlijk de betere renner vooraan is, nemen de roodzwarthemden niet over. Nu we toch bij Quick Step zijn is hier het interview met Zdenek Stybar van voor de etappe.

    Q: “Zdenek, wat zijn jou kansen hier vandaag?”
    A: “Dit moet me wel liggen, deze etappe. Ik ben niet zo’n heuvelspecialist als Julian en Philippe, maar ik kan ook uit de voeten op de heuveltjes. We hebben eigenlijk een luxeprobleem. Ik zou hier kunnen winnen, Philippe en Julian kunnen hier winnen, Richeze kan allicht winnen als hij aan kan haken. De enige waarvan je bij ons niet bergen hoeft te verwachten is Marcel, maar zijn dagen komen nog.”
    Q: “Is jullie doel om vandaag de leiderstrui te veroveren?”
    A: “Een leiderstrui is altijd mooi, dus als dat kan graag. Ik zie vandaag niet al te veel kans op grote verschillen. We staan natuurlijk maar op 3 seconden achterstand, dan zullen we ergens bonificaties zien te sprokkelen zeker?”
    Q: “Wie is jullie uitgesproken kopman vandaag?”
    A: “Phil en Julian zijn de kopmannen, maar ik heb ook een vrije rol. Voor de rest is alles afhankelijk van de vorm van de dag en de koerssituatie.”

    Meerdere kanshebbers dus bij Quick Step vandaag. We maken ondertussen koers richting Bad Wilhelmshöhe, waar de ravitaillering plaats zal vinden. Het is inmiddels gestopt met regenen, maar het wegdek is nog altijd nat. Oei, een valpartij! Nikolay Mihaylov van CCC sukkelde zomaar de berm in. Hij zit inmiddels weer op de fiets, maar meldt zich even bij de koersdokter. De kopgroep is op dat moment bezig aan een rondje door de buitenwijken van Kassel-zuid. We komen dichter en dichter bij de finale. Het peloton steekt de Fulda over, de voorsprong van de koplopers is geslonken naar 6:04. Katusha en beide Lotto’s zijn inmiddels naar voren gekomen. De kopgroep zet nu rechtstreeks koers richting het Meissner-Kaufunger Wald. Op de vals platte weg richting de voet van de volgende beklimming ligt nog een tussensprint. Hamm pakt hem ditmaal, voor Grellier, Moinard en Turchi. Wederom is het Kittel die vanuit het peloton het laatste puntje oppikt, nog ruim 95 kilometer te gaan. De eerste beklimming van de finale duikt op, de Grossalmerode. Deze klim van 5 kilometer aan ruim 4% is niet de zwaarste, maar zorgt wel voor problemen voor de mindere goden van het peloton. Nog altijd Quick Step op kop, samen met Katusha, BMC kijkt vanaf de tweede rij toe.

    Schermutselingen in het Kaufunger Wald
    De weg wordt steeds iets steiler wanneer we wat verder de beklimming oprijden. Fredrik Dombrowski van D&DQ Dauner plaatst een aanval. Vooraan worden de verhoudingen iets duidelijker. Hamm moet diep gaan om bij zijn kompanen te blijven, Grellier en Turchi houden voorlopig het wiel van Moinard. In de sprint om de bergpunten probeert de Luxeburger wederom sneller te spurten dan zijn vluchtmakkers, maar dat is dit maal gerekend buiten Moinard, die als eerste de top rondt. Grellier is derde, Hamm pakt het resterende puntje. Meteen na de afdaling volgt de volgende beklimming, de Weissenbach van 4,7 kilometer aan bijna 8%. In het peloton wordt een eerste schifting gevoerd, Dombrowski wordt hierdoor weer teruggeslagen. De eerste grote naam die moet laten lopen is Marcel Kittel. De Duitse sprinter was dan ook zo goed als kansloos voor de etappezege vandaag. Vooraan heeft Moinard de kop genomen. Turchi en Grellier zitten vooral in het wiel, Hamm lijkt blij nog mee te kunnen. Moinard pakt op de Weissenbach wederom de volle buit, gevolgd door Grellier, Turchi en Hamm. Vanaf de kop van het peloton pakt Schachmann de laatste bergpuntjes mee. Met nog 72 kilometer te gaan bedraagt de voorsprong van de kopgroep nog slechts 2:54. Even een twintigtal kilometers waarin we de stand van zaken op kunnen maken. Vooraan dus nog altijd 4 man. Gevolgd door een licht uitgedund peloton, waar zich nog altijd mannen als Kristoff en Groenewegen in bevinden. Achter hen zijn enkele mannen gelost, vooral continentale renners, maar ook mannen als Porsev en Kittel. Misschien is het tijd voor nog een laatste interview.

    Q: “Mike Teunissen, vandaag een heuvelachtige etappe, wat is jullie strijdplan vandaag?”
    A: “In eerste instantie is het de bedoeling dat we Michael Matthews en Søren Kragh Andersen van voren houden. Zij zijn de mannen voor het klassement en bovendien kan Michael de etappe vandaag gewoon winnen.”
    Q: “Hoe zijn jou eigen kansen?”
    A: “Ik heb in principe een vrije rol. Net zoals Lennard Hofstede moet ik in de openingsfase vooral Michael bijstaan, maar wanneer in de finale een goed moment is om aan te vallen of mee te springen krijg ik daarvoor het groene licht.”
    Q: “Hoe hebben jullie de ploegentijdrit van gisteren beleefd?”
    A: “Dat was een klein beetje een teleurstelling. 39 seconden is geen ramp, maar we hadden zeker met deze ploeg op iets meer gehoopt. We hadden natuurlijk ook pech dat Max Waldscheid halverwege wegvalt, maar al bij al was het voldoende.”

    Terug naar de koers. De renners maken van dit relatieve rustmoment gebruik om wat te eten en drinken. Pech voor Stefan Denifl. De Oostenrijker moest eerst van de fiets af om de ketting terug op het tandwiel te leggen, maar moest vervolgens alsnog wachten op een nieuwe fiets nadat zijn derailleur het begaf. De voorsprong van de kopgroep is afgenomen tot 1:54. De sprint naar de voet van de Hitzerode is ingezet. Dit is een korte klim, slechts 1,8 kilometer, maar wel supersteil met een gemiddelde van 9,8%. In de kopgroep moet Hamm zijn vluchtkompanen laten varen. Voor hem is de weg te steil geworden. Luc Turchi lijkt weer beter in zijn tempo te zijn gekomen. De Luxemburger neemt regelmatig over van Moinard. Grellier blijft vooralsnog in het laatste wiel. In het peloton doet Mike Teunissen een poging weg te geraken. Dit was dus dat moment waarover hij sprak in het interview. De Nederlander pakt enkele seconden. Al snel bereikt hij Hamm, die volledig geparkeerd staat. Turchi pakt de punten aan de top, gevolgd door Moinard en Grellier. 1:24 na hen volgt Teunissen, 13 seconden voor het peloton, dat Hamm inmiddels al heeft ingeslikt. Nog 53 kilometer te gaan.

    Het is echter nog 10 kilometer tot de volgende beklimming. Katusha zet zich nu op kop met Mørkøv en Politt. Wanneer Teunissen zich omdraait ziet hij het peloton. Hij rijdt nog enkele kilometers door, maar besluit zich dan alsnog in te laten lopen. Inmiddels is het peloton weer dichter bij de koplopers gekomen. Slechts 53 seconden bedraagt de achterstand aan de voet van Schwalbental. Deze klim is met 3,9 kilometer en 9,9% de zwaarste van de dag. Op de beklimming splijt het peloton uiteen. Alaphilippe plaatst een aanval. In zijn wiel zit Hermans en ook ploegmaat Gilbert schuift mee. In tweede instantie sluiten ook Calmejane, Gallopin en Losada aan. Al snel bereiken zij de kopgroep, waarna Grellier er gelijk af moet. Moinard en Turchi doen een poging om het wiel te houden. Achter hen is een grotere groep gevormd. Hierin bevinden zich onder meer Matthews, Coquard, Drucker, Martin, Gonçalves, Martens, Stybar, Andersen, Nordhaug, Grosschartner, Smith, Konrad, McCarthy, Weening en klassementsleider Bohli. Daarachter moeten veel mannen lossen, waaronder Alexander Kristoff en Stefan Denifl. Op de top is het Gilbert die als eerste bovenkomt met Hermans, Alaphilippe, Calmejane en Losada in zijn wiel. Nog 37 kilometer liggen hen voor de wielen. Op 20 seconden worden zij gevolgd door de groep Bohli. Kristoff komt pas na een minuut over de top.

    Op weg naar Hessisch-Lichtenau
    Na de afdaling is alles nog status quo. Met nog 28 kilometer te gaan volgen nog drie klimmetjes. Het loopt vals plat op richting de volgende klim, de Reichenbach. Calmejane en Losada zijn de eersten die vooraan gaan pokeren. Zij willen de duo’s van BMC en Quick Step het berendeel van het werk op zich laten nemen. Hierdoor komt de groep een klein beetje terug, tot 12 seconden aan de voet van de klim. 2,1 kilometer aan 5,1% ligt hier voor de wielen. De mannen van Sunweb en Bora zetten zich op kop. Op de klim loopt de voorsprong van de koplopers weer een klein beetje op, zij het slechts 2 seconden. For the record pakt Gallopin hier de puntjes, voor Moinard en Turchi. Op de 4 kilometer naar de voet van de Wickersrode komt het groepje echter weer dichter, tot op 7 seconden. Daarom besluit Alaphilippe op de klim nog maar eens aan te zetten. Hermans zit onmiddellijk op het wiel. Gilbert, Gallopin en Calmejane sluiten ook aan. Voor Turchi en Moinard zit het avontuur er nu echt op. Na even op een tiental meter te hebben gehangen sluit ook Losada weer aan. Na 2100 meter en 5,7% is het Calmejane die als eerste de top bereikt. In zijn wiel zitten Gallopin en Losada. De voorsprong is weer opgelopen tot 13 seconden. Echter, er liggen nog 18 kilometer voor de boeg.

    Onderweg naar Hessisch-Lichtenau komt het ‘peloton’ dichter en dichter, onder commando van Pawel Poljanski van Bora. Hermans rijdt als eerste renner Hessisch-Lichtenau binnen. Dat mag hij in zijn broekzak steken, ware het niet dat er nog een lus moet worden gereden. Een kilometer voor de voet van de laatste klim sluit de groep Bohli weer aan bij de kopgroep. Nog 12 kilometer, met daarin een beklimming van 3,8 kilometer (aan 3,4%), Friedrichsbrück. Even op de klim doet Maurits Lammertink een poging. De Nederlander kan rekenen op bijval van niemand minder dan Zdenek Stybar. Ze weten echter niet veel ruimte te pakken, aangezien de mannen van BMC ze geen ruimte geven. De beklimming wordt minder steil. Op de top komt Stybar als eerste boven, met Lammertink in het wiel. 7 seconden bedraagt de voorsprong op het peloton, aangevoerd door Kilian Frankiny. Nog ruim 8 kilometer te gaan. In de snelle bijtrapafdaling komt het peloton meter voor meter dichter, tot het peloton op precies 3 kilometer van het einde weer aansluit. BMC legt nog altijd het tempo op, zij lijken te willen gaan sprinten met Drucker. Ook Duchesne en Calmejane zitten klaar met Coquard in het wiel. Namens Sunweb hebben Teunissen en Hofstede een laatste beurt afgeleverd in de afdaling, waardoor Matthews enkel kan rekenen op Andersen.

    Een verrassingsuitval! Jasper de Laat probeert het op een oplopend stukje op 2,5 kilometer van het einde. Hij zit nog knap mee in dit groepje van ongeveer 50 man. Hij pakt een paar meters, zij het niet veel. Hij duikt onder de snelweg door en komt zo in de laatste rechte lijn van 1400 meter. Vlak voor de vod wordt hij weer bijgehaald door de mannen van BMC, waar Floris Gerts zijn beurt heeft gedaan en nu Tom Bohli de sprint voor Drucker aan moet gaan trekken. Vanaf links brengt Andersen Matthews weer naar voren, nadat ze in het gedrang weg werden gedrukt. Op 400 meter zet hij Matthews af in het wiel van Drucker. Op dat moment is de pijp echter op bij Drucker en moet de Luxemburger dus al vroeg aan zijn sprint gaan beginnen. Op die manier trekt hij eigenlijk ideaal de sprint aan voor Matthews. Ook Jay McCarthy doet mee in de sprint en komt achter de tevens vroeg begonnen Gonçalves vandaan. Het gaat echter tussen Matthews en Coquard. De Australiër heeft een fietslengte voorsprong, maar de kleine Fransman lijkt hem bij te halen. Nog 50 meter. Amaury Capiot doemt plotseling op. Voor de etappeoverwinning lijkt het echter te laat te zijn. Ook de ingesloten Richeze vindt eindelijk een gaatje, dat is echter allemaal voor de ereplaatsen. Coquard of Matthews. De laatste meters, het wordt… Matthews! Michael Matthews wint de eerste etappe in lijn met een wiellengte voorsprong op Coquard. Achter hen sprinten Capiot, McCarthy en Justin Jules naar de respectievelijk derde, vierde en vijfde plaatsen. Drucker komt niet verder dan de tiende plaats. Toch neemt hij de leiderstrui over als BMC-renner met de beste etappenoteringen. Nog meer feest in het kamp van BMC, Amaël Moinard heeft de leiding in zowel het bergklassement als het combinatieklassement gepakt. Die laatste trui zal morgen echter worden gedragen door Turchi, net zoals het rugnummer voor de strijdlust. Ook de leiding in het ploegenklassement blijft behouden. Michael Matthews is de eerste leider in het puntenklassement.

    Daguitslag:
    1. Michael Matthews “5:10:28
    2. Bryan Coquard + zt
    3. Amaury Capiot + zt
    4. Jay McCarthy + zt
    5. Justin Jules + zt
    6. José Gonçalves + zt
    7. Ariel Maximilano Richeze + zt
    8. Dion Smith + zt
    9. Paul Martens + zt
    10. Jean-Pierre Drucker + zt

    Algemeen Klassement:
    1. Jean-Pierre Drucker “5:28:46
    2. Tom Bohli + zt
    3. Floris Gerts + zt
    4. Ben Hermans + zt
    5. Kilian Frankiny + zt
    6. Philippe Gilbert + 0:03
    7. Zdenek Stybar + zt
    8. Julian Alaphilippe + zt
    9. José Gonçalves + 0:13
    10. Maurits Lammertink + zt

    Puntenklassement:
    1. Michael Matthews 25 pnt
    2. Bryan Coquard 18 pnt
    3. Amaury Capiot 15 pnt

    Bergklassement:
    1. Amaël Moinard 21 pnt
    2. Luc Turchi 17 pnt
    3. Fabien Grellier 10 pnt

    Combinatieklassement:
    1. Amaël Moinard 46 pnt
    2. Luc Turchi 67 pnt
    3. Fabien Grellier 81 pnt

    Ploegenklassement:
    1. BMC Racing Team “15:49:42
    2. Quick Step Floors + 0:03
    3. Team Katusha – Alpecin + 0:13

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-2-vellmar-hessisch-lichtenau-2180-km/

    Etappe 1: Kassel > Kassel (TTT) – 17,25 km
    Welkom bij de openingsetappe van de 27e Ronde van Hessen. Voor het eerst sinds 2007 zal deze ronde weer worden verreden. We zitten aan de prachtige orangerie in Kassel voor een ploegentijdrit door het centrum van de stad. Om 18:45 zal 0711|Cycling als eerste ploeg van het startblok afrollen. In de eerste 45 minuten zullen we rustig kennis kunnen maken met de continentale ploegen, waarna de ProConti’s en de WorldTour-ploegen het overige uur eerlijk zullen verdelen. Het is zover! De mannen van 0711 rollen het podium af en zetten koers richting de universiteit. De kleine ploeg zal zich deze week vooral moeten richten op lange vluchten. Speerpunt is de 21 jarige Moritz Fussnegger, in het verleden goed voor ereplaatsen in de Trofeo Karlsberg en het juniorenwereldkampioenschap van Ponferrada. 0711 bestaat volledig uit jonkies, Nicola Toffali is de “veteraan” met 24 jaar en is tevens ook de enige renner van de ploeg met profervaring. Vorig jaar reed hij bij Roth.

    Wanneer de jongens van 0711 de lange rechte stroken hebben bereikt, vertrekt de volgende ploeg. Lotto – Kern Haus staat aan het vertrek. Deze ploeg vertrekt met Raphael Freienstein als kopman. Vorig jaar viel hij op met een ritoverwinning en een tweede plaats in het algemene klassement van de Flèche du Sud. Naast veteranen Retschke en Westmattelman vertrekken nog vier talenten namens Kern Haus. 5 minuten later vertrekt de volgende ploeg, Team Sauerland. Een ploeg gevuld met piepjonge renners zal het vooral van de vlucht moeten hebben. Deze groep wordt geleid door oudgediende Cristoph Schweizer. Met Aaron Grosser hebben ze bovendien een jonge gast voor de sprint meegenomen. Wanneer zij zich rond de universiteitsgebouwen vinden, zijn de mannen van 0711 weer terug in het centrum aanbelandt. Op de Köningsplatz zetten zij als eerste ploeg een tussentijd neer. 13 minuten en 18 seconden hebben zij gedaan over de eerste 11 kilometer.

    De volgende ploeg aan het vertrek is Team Heizomat. De mannen met de vlammen op de borst behoren tot een van de kleinere teams, maar hebben met Manuel Porzner een talentvolle sprinter in de gelederen. De 21 jarige renner werd begin maart nog 10e in een rit in de Istrian Spring Trophy en werd bovendien 4e op het nationaal kampioenschap voor beloften. Verder is de ploeg vooral jong, de oudste renner is slechts 22 jaar oud. Inmiddels heeft Lotto – Kern Haus het tussenpunt bereikt en zetten een duidelijk betere tijd neer dan 0711. De mannen van Freienstein zijn 9 seconden sneller dan 0711. De volgende ploeg rolt even later van de startblokken. Rad-Net Rose Team start, zoals de voorgaande Duitse conti’s, met een jonge ploeg. Speerpunten zijn de 19 jarige Patrick Haller, winnaar van de Trofeo Karlsberg in 2015, en de 20 jarige Sven Reutter, vorig jaar nog prof bij Team Stölting. Enkele seconden nadat ze zijn vertrokken is er weer actie aan de orangerie. 0711 komt namelijk binnengerold. 20:09 is de tijd die zij op de klokken zetten.

    Nog vlak voor het vertrek van de volgende ploeg komt Lotto – Kern Haus binnen. Zij zetten met 19:52 een nieuwe toptijd neer. Enkele seconden later vertrekt LKT Team Brandenburg voor hun tijdrit. Kopman van deze ploeg is de 20 jarige Christian Koch, die zijn talent heeft laten zien met ereplaatsen bij de Ronde van Istrië en Duitse jongerenkoersen. Naast hem start in leeftijdsgenoot Robert Kessler ook een aardig sprinttalent. Vlak voor het volgende vertrek komt Team Sauerland binnen. Zij stranden op 6 seconden. Inmiddels heeft Bike Aid het startpodium bestegen. De ploeg met veel Afrikanen werkt stond vorig jaar nog aan de start bij het WK ploegentijdrit in Qatar. Hoewel ze daar laatste werden, zijn ze dus wel bekend met het rijden van een ploegentijdrit. Hier staan ze aan de start met 2 sprinters, Tino Thömel en Meron Teshome. Voor een klassement kunnen we het best kijken naar Nikodemus Holler. Naast een 24e plaats in Rund um den Finanzplatz 2016 werd hij in datzelfde jaar 10e in de An Post Ras.

    De volgende ploeg aan het vertrek is de enige buitenlandse continentale ploeg, Metec. Speerpunten van de Nederlandse formatie zullen Johim Ariesen en Jasper de Laat zijn. Beiden waren goed op dreef in Portugal in het begin van het seizoen en De Laat behaalde bovendien een 15e plaats in de Volta Limburg Classic. Vervolgens is het tijd voor de laatste continentale ploeg van het programma, Dauner D&DQ. De misschien wel zwakste ploeg hier aan het vertrek. Een uitgesproken kopman is er niet, al zijn Lukas Löer en Moritz Backofen aardige talenten. Frederik Dombrowski moet in staat zijn een aardig klassement te kunnen rijden. Even na het vertrek van de blauwe brigade van Dauner bereikt Bike Aid het tussenpunt. Het draait goed rond en lijken op weg naar een nieuwe toptijd. 5, 4, 3, 2, 1… Op precies dezelfde tijd als Lotto – Kern Haus komen ze binnen. Daar zal de jury nog even naar moeten kijken.

    Inmiddels komen we echter bij de grote jongens. De volgende ploeg zal Direct Energie zijn. Wellicht dat zij een eerste echte richttijd neer kunnen zetten. We gaan snel weer terug naar het tussenpunt. De jury heeft bekendgemaakt dat Bike Aid enkele tienden van een seconde sneller was dan Lotto – Kern Haus. Veel maakt dat echter niet uit, aangezien Metec op dat moment datzelfde tussenpunt een seconde eerder passeert. Zij hebben nu dus de nieuwe toptijd. Bike Aid is echter al onderweg naar de eindstreep. Ze lijken de nieuwe toptijd daar neer te gaan zetten, al wordt het nog enigszins close. 4 seconden zijn zij uiteindelijk sneller dan Lotto – Kern Haus. De volgende ploeg die start is Roompot. Ook Metec bereikt de finishstraat. Zij waren bij het tussenpunt nog 1 seconde sneller dan Bike Aid. Het wordt ontzettend close. Nog 100 meter, nog 50 meter, nog 25 meter. De tijd is gaan vliegen! Ze komen een seconde te kort voor een nieuwe toptijd. Zo wordt Bike Aid de beste continentale ploeg van de dag.

    Ondertussen maakt Sport Vlaanderen zich op voor het vertrek. Even na de start van de Vlamingen bereikt Direct Energie het tussenpunt. Overtuigend zetten zij de nieuwe beste tijd neer, 8 seconden sneller dan Metec, op precies 13 minuten. Romain Cardis krijgt het echter enigszins lastig. Aan de orangerie hijsen de sterke beren van Gazprom zich inmiddels naar boven. Met een mix van sprinters en hardrijders kunnen zij misschien verrassen. Roompot bevindt zich inmiddels op de weg terug richting het centrum. Ook voor hen komt het tussenpunt dichterbij. Tak, 5 seconden trager dan Direct Energie. Ondertussen rijden de mannen van datzelfde Direct Energie, inmiddels zonder Cardis, via de oever van de Fulda terug richting de orangerie. In de laatste honderden meters wordt duidelijk dat de Franse equipe de nieuwe toptijd neer gaat zetten. Met maar liefst 12 seconden wordt de toptijd verscherpt, een eindtijd van 19:36. Aan de andere kant van de orangerie wordt de volgende ploeg het startpodium opgeroepen. CCC is de volgende ploeg die zijn opwachting maakt. De grootste Poolse ploeg rolt van het podium af, op naar de universiteit. Kort hierna bereikt Sport Vlaanderen het tussenpunt. Een nieuwe toptijd wordt gerealiseerd. Door de 2 seconden die ze Direct Energie voor zijn is de Vlaamse ploeg de eerste die een tijd onder de 13 minuten neerzet.

    Waar de ene oranje ploeg zonet vertrok aan de orangerie, komt de volgende oranje ploeg enkele minuten later aan de andere zijde binnen. Gejuich gaat echter niet op voor de mannen van Roompot, met een teleurstellende eindtijd van 19:52 zijn ze trager dan zowel Bike Aid als Metec. Gejuich gaat wel op aan de andere zijde van de orangerie, waar enkele seconden na de binnenkomst van Roompot de mannen van Aqua Blue Sport aan hun wedstrijd beginnen. Gazprom bevindt zich op dat moment op de lange brede wegen terug richting het centrum. Hard gaan ze en Kirill Sveshnikov moet langzaam maar zeker zijn ploegmaten laten gaan. Bij het tussenpunt blijkt echter dat het niet voor niets is geweest. De Russen zijn namelijk 7 seconden sneller dan hun Vlaamse concurrenten. Sport Vlaanderen bevindt zich op dat moment in de laatste kilometers. Maxime Farazijn zijn ze daar inmiddels al kwijt. Onder de vod begint ook Benjamin Declercq wat meters te laten. Met de streep in zicht persen ze er nog een sprintje uit, maar komen niet dichter in de buurt van Direct Energie dan 6 seconden. Aan de andere kant van de orangerie staat de volgende Belgische equipe echter alweer klaar. De mannen van Wanty mogen laten zien wat ze waard zijn.

    De aandacht wordt echter verlegd naar de mannen van CCC. Als een echte stoomtrein razen zij over de lange Wilhelmshöher Allee terug richting het centrum. Als een geoliede machine schieten zij de Köningsplatz op. Met een tijd van 12:37 zetten zij misschien wel de eerste serieuze richttijd neer, maar liefst 17 seconden sneller dan de vorige toptijd van Gazprom. Die equipe bevindt zich inmiddels in de slotkilometers. Al snel wordt duidelijk dat een nieuwe toptijd in zicht is. Op de streep wordt de eindtijd met 9 seconden verscherpt. Op dat moment wordt de ploeg van WB Veranclassic voorgesteld. Terwijl de Belgische ploeg van het podium afrolt, wordt die andere Belgische ploeg die onderweg is, Wanty, getroffen door pech. Een lekke band voor Guillaume Levarlet zorgt ervoor dat ze met een man minder verder moeten. Terwijl er met lof werd gesproken over de tussentijd van CCC, zien we plotseling dat Aqua Blue ook bezig is aan een uitstekende ploegentijdrit. De Ierse formatie verscherpt de tijd van de Polen nog maar eens met 7 seconden. Die formatie stevent echter af op de laatste kilometer en lijkt nog steeds een hoge snelheid te ontwikkelen. Met het volledige zevental denderen ze richting de finishlijn, maar versnellen hebben ze niet gedaan. Ondanks dat ze de leiding overnemen, zijn ze in het slotstuk geen seconde verder weggereden bij die andere Oost-Europese formatie.

    Aan de andere zijde van de orangerie staat inmiddels de eerste WorldTour ploeg klaar voor het vertrek. Lotto Soudal staat klaar en dat betekent dat we de favorieten voor de dagzege binnen aanzienbare tijd aan het werk zullen zien. Met Tony Gallopin op kop vertrekt de rode brigade richting de universiteit. Naast de mannen van de Lotto zijn er nog twee Belgische ploegen onderweg. Een daarvan maakt zichzelf op voor een passage aan het tussenpunt. Ondanks het wegvallen van Levarlet wordt een derde tussentijd gerealiseerd, op 21 seconden van Aqua Blue, de formatie die zich inmiddels rond het Karlsauer Park. Ondanks het hoge tempo is de ploeg echter nog bijeen. Echt spannend zijn de laatste honderden meters voor hen niet meer. Al snel is duidelijk dat zij ruim over de tijd van CCC heen wippen. Met een marge van 20 seconde op de Polen Is Aqua Blue de eerste ploeg die onder de 19 minuten duikt, met een eindtijd van 18:51. Enkele tientallen meters naast de finishzone, staat echter een van de, of misschien zelfs de sterkste ploeg van het deelnemersveld op de startheuvel. Katusha – Alpecin is een gevaarlijke outsider voor de dagzege vandaag. Zodra het startsein wordt gegeven schiet Tony Martin, met zijn teammaten in het wiel, zeer gretig de weg op. WB Veranclassic is op dat moment stilletjes bezig met een degelijke ploegentijdrit. Zij realiseren zich de zesde tussentijd. Wel begint Jimmy Duqennoy wat te harken. Die andere Belgische ProConti, Wanty, bereikt even later de eindstreep. Een verdienstelijke vierde plek wacht daar op hen.
    Inmiddels bereiken we het slotstuk van het programma. Slechts 5 ploegen moeten nog starten, terwijl de schemering over Kassel begint te vallen, op een verrassend zonnige dag. Thuisrijders Bora – Hansgrohe staan aan de start. De meeste ogen zijn echter gericht op der Pantzerwagen en zijn ploeg. Een liveticker geeft de snelheid van de mannen van Katusha aan op de lange rechte wegen. De snelheden schieten boven de 55 kilometer per uur uit. Een andere ploeg die stiekem ook snel bezig is, is Lotto Soudal. De Belgen bevinden zich inmiddels in het centrum en draaien de Köningsplatz op. Daar bewijzen ze maar even dat ze een WorldTour ploeg zijn. Een nieuwe toptijd, 14 seconden sneller dan de mannen van Aqua Blue. De laatste ProConti ploeg van de dag zet ondertussen koers richting de finish. WB Veranclassic zet de zesde tijd neer, op gepaste afstand van Aqua Blue. De laatste Duitse ploeg staat op het punt om te vertrekken. Team Sunweb is hier met een op papier zeer sterke ploeg, maar de ploeg is ook vrij jong. Wat voor uitslag kunnen zij zich hier realiseren? Precies 2 minuten na het vertrek van de zwart-witten bereikt Katusha – Alpecin het tussenpunt. Even daarvoor deed Alberto Losada een laatste beurt, waarna hij enkele meters achter zijn teammaten een zeldzame bocht totaal verkeerd inschatte. Hij kon zijn teammaten en de dranghekken nog ternauwernood ontwijken, maar moest zich echter uit vrijwel volledige stilstand weer optrekken. Het werk is niet voor niets geweest. Katusha – Alpecin bevestigt de indruk die we onderweg al kregen en zet een nieuwe toptijd neer op precies 12 minuten.

    Lotto Soudal bevindt zich op dat moment in de slotkilometers van de tijdrit. Ter hoogte van het Auestadion verliezen ze James Callum Shaw nog, de Britse jongeling in de ploeg. Een goede eindtijd lijkt er echter in te zitten. Nog éénmaal geeft Lotto Soudal zich nog in een eindspurtje. Een nieuwe toptijd! De marge van 14 seconden is in het laatste deel gehalveerd, maar dus nog genoeg om naar de hotseat te mogen. Voor even dan, want het heeft er alle schijn naar dat Katusha – Alpecin onder die tijd gaat duiken. Waar de ene Lotto haar race beëindigt, start een andere Lotto haar race enkele tientallen meters verderop. Wat kan LottoNL – Jumbo in de straten van Kassel? Onder leiding van Duitsers Paul Martens en Robert Wagner zetten zij koers richting de lokale universiteit. De regie blijft nu veel bij Katusha – Alpecin, waar het tempo niet lijkt te zakken. Nog enkele kilometers voor hen tot de finish aan de orangerie. Een andere WorldTour ploeg bereikt tezelfdertijd de Köningsplatz. Een voorlopig vierde tijd schept echter geen hoge verwachtingen voor het vervolg van deze tijdrit voor Bora – Hansgrohe. De slotkilometers zijn aangebroken voor de Zwitserse ploeg met Russische roots. Tony Martin perst er nog één laatste beurt uit. Een nieuwe toptijd wordt gerealiseerd, maar liefst 13 seconden sneller dan de Belgische Lotto. De Nederlandse Lotto is echter onderweg en aan de snelheid van de liveticker te zien zijn ook zij snel onderweg.

    De vicewereldkampioen staat op dat moment echter aan het vertrek. Hoewel niet een van deze renners deel uitmaakte van de WK selectie, praten we hier nog altijd over een selectie tijdrijders en hardrijders pur sang. Even later zet Sunweb aan het tussenpunt een uitstekende tussentijd neer, met een voorlopig derde plek. Zij moeten hun weg echter vervolgen zonder Max Waldscheid. De Duitser maakte vlak na het tussenpunt een stuurfout en kwam, zonder erg, ten val. De andere Duitse WorldTour ploeg bereikt niet veel later de finishzone. Bora – Hansgrohe strandt op 42 seconden van Katusha – Alpecin. Veel interessanter is echter het vertrek van de laatste ploeg, Quick Step Floors. De regerend wereldkampioen is hier met twee renners van de WK ploeg aanwezig, Marcel Kittel en Julien Vermote, en wordt bovendien aangevuld door meer dan capabele hardrijders. De regie verliest zo LottoNL – Jumbo een beetje uit beeld. In de laatste honderden meters voor het tussenpunt moet Amund Grondahl Jansen er vanaf. De tussentijd is echter zeer sterk. De Nederlandse ploeg komt dichtbij de tijd van Katusha – Alpecin, maar moet hen net 3 seconden voor laten gaan. Team Sunweb finisht niet veel later. Ze doen het naar behoren en finishen op 26 seconden van Katusha – Alpecin, op een voorlopige vierde plaats.

    Drie ploegen zijn er nog onderweg. In een splitscreen worden BMC en Quick Step in beeld genomen. Qua snelheden ontlopen beide ploegen elkaar nauwelijks. De uitslag zal echt pas op de streep op kunnen worden gemaakt. Even weer een update van de kant van LottoNL-Jumbo. Onder leiding van motor Jos van Emden zijn ze onderweg naar het Auestadion. Weer terug naar BMC. Zij bereiken namelijk bijna het tussenpunt. Amaël Moinard hebben zij overigens enkele kilometers geleden al achter gelaten. Een nieuwe toptijd voor de manschappen van Valerio Piva. Als eerste duiken zij echt onder de 12 minuten. 11:54, 6 seconden sneller dan Katusha – Alpecin. Even weer een moment voor LottoNL-Jumbo. Het is op weg naar de slotkilometer en heeft goede papieren voor een mooie uitslag. Met nog 800 meter te gaan moet Robert Wagner het laatste wiel laten gaan. Het wordt erg close. Even voor de streep wordt duidelijk dat het niet gaat lukken. Slechts 2 seconden komt LottoNL – Jumbo tekort voor de nieuwe toptijd. Nu kan de focus volledig worden gelegd op het duel BMC versus Quick Step. De Belgische formatie is de laatste ploeg die aan het tussenpunt voorbij moet komen. Op de Wilhelmshöher Allee laat Vermote maar eens zien waarom hij onderdeel van de WK selectie was. Op de lange rechte weg richting het Auestadion draaien de mannen van BMC echter goed rond en laat vooral Tom Bohli mooie dingen zien. Nog enkele honderden meters tot het tussenpunt voor Quick Step. We zullen zo iets meer weten over de verschillen. De tijd komt in beeld en het is verschrikkelijk close. BMC pakt echter net de bovenhand met één seconde verschil. Dit belooft een spannend slotstuk te worden.

    De laatste kilometers zijn voor BMC echter aangebroken en nog altijd ligt het tempo zeer hoog. Ze draaien links op, rond het Karlsauer Park, richting de oever van de Fulda. Nog altijd met zes man. De laagstaande zon glinstert op het water. Daar hebben de mannen van BMC momenteel echter geen tijd voor. Nog enkele honderden meters. Ze trekken er nog een sprintje uit. Nieuwe beste tijd! 13 seconden sneller dan Katusha – Alpecin. Quick Step zal dus onder die 18:18 achttien moeten duiken. Nog 5 minuten en dan weten we of dat is gelukt. Nog vier kilometer voor de blauwe formatie. Oei, een leegloper voor Richeze. Hij zat in derde positie op het moment dat hij wegviel en Gilbert moet flink bikkelen om weer aan te pikken in het wiel van Stybar. De snelheid wordt nog maar eens in beeld genomen, 56 kilometer per uur, maar is het genoeg? Ook zij slaan linksaf, langs het Auestadion, de laatste kilometers zijn aangebroken. De mannen van BMC hebben net achter een televisiescherm in de VIP-tent plaats kunnen nemen en kijken met knikkende knieën toe. Nog enkele honderden kilometers. De vaste camera ziet ze tussen de boomhagen aankomen. Het aftellen is begonnen. 5, 4, 3… Ze gaan het niet halen. Quick Step komt tekort. Een luid gejuich gaat op bij de mannen van BMC, zij winnen hier de ploegentijdrit, 3 seconden voor Quick Step, dat geslagen achterom kijkt naar de matrixborden met de uitslag. Katusha – Alpecin wordt derde, voor LottoNL – Jumbo. Op het podium mag Tom Bohli de leiderstrui in ontvangst gaan nemen, hij drukte namelijk als eerste van BMC zijn wiel over de streep.

    Daguitslag:
    1. BMC Racing Team “18:18
    2. Quick Step Floors + 0:03
    3. Team Katusha – Alpecin + 0:13
    4. Team LottoNL – Jumbo + 0:15
    5. Lotto Soudal + 0:26
    6. Aqua Blue Sport + 0:33
    7. Team Sunweb + 0:39
    8. CCC Sprandi Polkowice + 0:53
    9. Bora – Hansgrohe + 0:55
    10. Gazprom – RusVelo + 1:09

    Algemeen Klassement:
    1. Tom Bohli 18:18
    2. Floris Gerts + zt
    3. Ben Hermans + zt
    4. Jean-Pierre Drucker + zt
    5. Dylan Theuns + zt
    6. Kilian Frankiny + zt
    7. Julien Vermote + 0:03
    8. Marcel Kittel + zt
    9. Philippe Gilbert + zt
    10. Maximilan Schachmann + zt

    Volledige uitslagen op: https://hessenrundfahrt.wordpress.com/uitslagen-etappe-1-kassel-kassel-ttt-1725-km/

    De startvolgorde voor de ploegentijdrit van zodadelijk
    18:45 0711|Cycling
    18:50 Team Lotto – Kern Haus
    18:55 Team Sauerland NRW p/b Henley & Partners
    19:00 Team Heizomat
    19:05 Rad-Net Rose Team
    19:10 LKT Team Brandenburg
    19:15 Bike Aid
    19:20 Metec – TKH Continental CT p/b Mantel
    19:25 Dauner D&DQ – Akkon
    19:30 Direct Energie
    19:35 Roompot – Nederlandse Loterij
    19:40 Sport Vlaanderen – Baloise
    19:45 Gazprom – RusVelo
    19:50 CCC Sprandi Polkowice
    19:55 Aqua Blue Sport
    20:00 Wanty – Groupe Gobert
    20:05 WB Veranclassic Aqua Protect
    20:10 Lotto Soudal
    20:15 Team Katusha – Alpecin
    20:20 Bora – Hansgrohe
    20:25 Team Sunweb
    20:30 Team LottoNL – Jumbo
    20:35 BMC Racing Team
    20:40 Quick Step Floors

    Nog een uurtje om eventuele prono’s in te vullen!

    Omdat er pas één prono binnen is heb ik besloten vanavond de eerste etappe pas te posten. Deadline voor de prono’s is vanavond 21:00!

    Voorbeschouwing
    Met 3 heuvelachtige ritten is de kans groot dat een heuvelspecialist met de bloemen gaat lopen. Een van de grote favorieten is Julian Alaphilippe. De jongeling van Quick Step Floors heeft ondanks zijn 24 jaar al een noemenswaardig palmares bijeen gefietst, met onder meer ritoverwinningen in Parijs-Nice en Californië en vorig jaar ook de eindoverwinning aan de West Coast. Bovendien stond hij ook al tweemaal op het podium van de Waalse Pijl, eenmaal op de podia van Milaan-Sanremo en Luik-Bastenaken-Luik en greep net langs een medaille op de Olympische spelen. Dit jaar moest hij zijn geliefde voorjaarsklassiekers echter laten schieten, een frustratie die hij hier graag van zich af zal willen fietsen. Het palmares van zijn ploegmaat Philippe Gilbert is nog net wat indrukwekkender, met onder meer de prachtige Ronde van Vlaanderen die hij dit jaar bijschreef en natuurlijk de jongste uitgave van de Amstel Gold Race. Toegegeven, Gilbert rijdt al wat langer rond in het peloton dan zijn Franse ploegmaat. De vraag is echter hoe goed de vorm nog is bij de Waal na een lang voorjaar dat hij nog voor het Waalse tweeluik af moest breken vanwege een gescheurde nier. Ook hij keert hier weer terug in koers. Deze ronde is zeer belangrijk voor de ploeg, vanwege de sponsoring van Lidl, dat ook de hoofdsponsor is van deze ronde. Over hun teamgenoten mogen de Fransman en Belg dan ook niet klagen.

    Zijn belangrijkste concurrent van een andere ploeg is misschien wel Ben Hermans. De Belg van BMC mag steeds meer voor eigen kans rijden, iets wat dit jaar al leidde tot een tweede plaats in Valencia, de eindoverwinning in Oman en een plaats in de Giroselectie. Ploegmaat Dylan Teuns maakte echter indruk in de heuvelklassiekers, waardoor er rijkhalzend wordt uitgekeken naar wat hij hier kan laten zien. Bovendien mogen we ook Tony Gallopin van Lotto Soudal niet vergeten. De Franse alleskunner startte het jaar goed met podiumplaatsen in Bessèges en de Algarve en een tiende plaats in Parijs-Nice. Hij zal de nasmaak van een, ondanks top 20 noteringen in de Ronde en Dwars door Vlaanderen, teleurstellend en onzichtbaar voorjaar hier weg willen spoelen. Katusha – Alpecin start hier met meerdere renners die de heuvels moeten kunnen overleven. Tony Martin is de aangewezen kopman, maar ook Maurits Lammertink, José Gonçalves en Alberto Losada zijn in staat een goede uitslag te rijden wanneer de weg omhoog gaat. Team Sunweb is hier met Michael Matthews, die zich al goed liet zien in onder meer de Ronde van het Baskenland en Luik-Bastenaken-Luik. Søren Kragh Andersen is achter de hand gehouden door de Duitse ploeg met Nederlandse roots. LottoNL – Jumbo zet hier in op Paul Martens. Bora – Hansgrohe komt met Jay McCarthy, nog goed voor een podiumplaats in de Tour Down Under. Ook Emanuel Buchmann en Patrick Konrad zijn van de partij.

    Van de ProConti’s zijn de winstkansen het hoogst in het kamp van Direct Energie. De Fransen staan hier aan de start met Lilian Calmejane, die zich dit jaar al Bessèges en de wielerweek Coppi en Bartali wist te winnen. Ook liet hij zich in het slotstuk van Parijs-Nice van zijn beste kant zien. CCC zet hier in op Jan Hirt en Felix Grosschartner. De Tsjech won vorig jaar nog de Ronde van Oostenrijk, terwijl de jonge Oostenrijker eerder dit jaar verdienstelijk 18e werd in Catalonië. Aqua Blue Sport zet in op Lars Petter Nordhaug. Vorig jaar werd hij in dienst van Sky nog 20e in Luik-Bastenaken-Luik, 9e in de Strade Bianche en 6e in de Tour de Yorkshire, de ronde die hij een jaar eerder nog wist te winnen. Zijn ploegmaat Stefan Denifl zou op papier ook mee kunnen doen om de ereplaatsen. Kopman bij Wanty is Dion Smith. De jonge Nieuw-Zeelander reeg vorig jaar de ereplaatsen aaneen, kan een bergje overleven en is bovendien nog snel aan de meet. Datzelfde kan worden gezegd van ploegmaat Xandro Meurisse. Roompot zet hier in op Pieter Weening. Ten slotte zet Gazprom in op Sergey Lagutin.

    De mannen van de continentale ploegen zullen tijdens de openingsrit onder de loep worden genomen. De belangrijkste namen onder hen zijn echter Raphael Freienstein, Patrick Haller, Christian Koch, Nikodemius Haller en Jasper de Laat.

    Gezien de hoeveelheid vlakke etappes, staat er ook een contigent aan sprinters aan de start. De grootste naam onder hen is natuurlijk meervoudig Touretappewinnaar Marcel Kittel. Zijn grootste concurrent komt misschien wel uit een Nederlands kamp. Nederlands kampioen Dylan Groenenwegen is namelijk van de partij. Ook valt tegenstand te verwachten van de Noorse beer Alexander Kristoff en, nu we het toch over beren hebben, die andere Alexander, Porsev, van Gazprom. Ook Brian Coquard en Michael Matthews mogen tot de snelle mannen worden gerekend, al zien zij liever een lastig klimmetje onderweg. Van dat pak zijn er overigens meer. Mannen als Adam Blythe, Jean-Pierre Drucker, Jens Debusschere, Johim Ariesen, Raymond Kreder, Aumary Capiot, Andrea Pasqualon en Justin Jules.

    Sterrenverdeling
    **** Julian Alaphilippe
    *** Philippe Gilbert, Ben Hermans
    ** Lilian Calmejane, Tony Gallopin, Dylan Teuns
    * Søren Kragh Andersen, Maurits Lammertink, Tony Martin, Lars Petter Nordhaug

25 berichten aan het bekijken - 351 tot 375 (van in totaal 412)

Laatste nieuws