Aangemaakte reacties

25 berichten aan het bekijken - 1 tot 25 (van in totaal 410)
  • In reactie op: {Halve finale} WF-renner van het jaar 2021 #747968

    Pogacar
    Roglic

    In reactie op: {Kwartfinale} WF-renner van het jaar 2021 #747201

    Tadej Pogacar
    Sonny Colbrelli
    Wout Van Aert
    Primoz Roglic

    In reactie op: {Ronde 3} WF-renner van het jaar 2021 #746458

    Tadej Pogacar
    Mathieu Van Der Poel
    Matej Mohoric
    Kasper Asgreen

    Wout Van Aert
    Richard Carapaz
    Joao Almeida
    Primoz Roglic

    In reactie op: {Ronde 2} WF-renner van het jaar 2021 #745546

    Tadej Pogacar
    Jonas Vingegaard
    Adam Yates
    Mathieu Van Der Poel

    Matej Mohoric
    Sonny Colbrelli
    Kasper Asgreen
    Julian Alaphilippe

    Wout Van Aert
    Tim Merlier
    Richard Carapaz
    Egan Bernal

    Giacomo Nizzolo
    Jasper Philipsen
    Dylan van Baarle
    Primoz Roglic

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #739906

    New York Cycling Week – Etappe 8: Hoboken, NJ > Prospect Park Brooklyn. New York City (141,7 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/419237

    Welkom beste volgers, het is tijd voor de slotetappe van de New York Cycling Week. Met Neilson Powless in de leiderstrui gaan we van start in de thuisstad van Frank Sinatra, Hoboken. Gelegen aan de andere kant van de laatste kilometers van de Hudson met een spectaculair uitzicht over de wolkenkrabbers van Manhattan. Tevens maken we hiermee het tweede uitstapje buiten de staat, aangezien Hoboken op het grondgebied van New Jersey ligt. Dit is het eerste bezoek aan de buurstaat. Afgaande op voorgaande etappes richting New York City zullen we vandaag normaal gesproken gaan sprinten en lijkt het klassement grotendeels gespeeld. Vandaag lijkt het voor het eerst sinds vorige week zondag de hele koers droog te blijven, er is namelijk geen wolkje aan de lucht te vinden. Na een korte neutralisatie krijgen de renners groen licht om vrijuit te koersen en al snel wordt duidelijk dat de heren er geen paraderit van willen maken. Uiteindelijk rijdt er na een kilometer of 8 een groep van 3 weg. Hierbij vinden we de Fransman Mehdi Benhamouda van Novo Nordisk, nog etappewinnaar in 2017. Daarbij de Canadees Adam Roberge van Elevate Webiplex en de Amerikaan Conor Schunk van Aevolo. Veel ruimte krijgen de mannen echter niet. In het peloton zien we de mannen van L39ion of Los Angeles nadrukkelijk mee op kop. De openingsfase van de koers loopt door het dichtstbevolkte gebied van de Verenigde Staten, langs de steden Weehawken, West New York en Guttenberg, het waterfront van New Jersey dat ook wel Port Imperial wordt genoemd. Na 13 kilometer volgt de voorlaatste klim van deze ronde, dwars door het voorstadje Cliffside Park. 1.6 kilometer aan 4.5%, 7.5% maximaal, dat zijn de gegevens van deze hindernis. Benhamouda komt zonder poespas als eerste boven, voor Schunk, met het peloton op de achtergrond op een seconde of 45. Na de afdaling richting Edgewater trekken de renners het pittoreske Hudson Park in om verder te koersen over de Henry Hudson Drive, dat als primaire functie een fietspad is. Een zeldzaam stukje ongerepte natuur in deze stedelijke metropool, die ook bekend staat als de concrete jungle. We zijn hier in het zuiden van de Palisades, de klifrand aan de westoever van de Hudson. De oplettende kijker kent dit postkaartgebied nog van gisteren, toen we rond Nyack aan het noordelijke uiteinde van de Palisades koersten.

    De renners trekken onder de imposante George Washington Bridge door en beginnen dan aan de laatste beklimming van deze ronde toe, de klim richting Edgewood Cliffs. 1.5 kilometer lang aan 6.9%, door dat mooie Hudson Park, met een maximum van 8.5% en een prachtig uitzicht over The Bronx en het noordelijkste puntje van Manhattan. Op deze laatste klim is het groen en geel van Aevolo als eerste boven in de persoon van Schunk en pakt Benhamouda het laatste bergpunt van deze ronde. Eder Frayre was gisteren natuurlijk al zeker van de eindzege in het bergklassement en komt fier in de groene trui op kop wanneer het peloton hier passeert. Met nog 110 kilometer te gaan volgt het peloton, aangevoerd door de mannen van EF Education Nippo, op 1:20. De renners trekken snel naar het stadje Fort Lee, gebouwd op de grond van een belangrijke militaire positie uit de onafhankelijkheidsoorlog. Het stadje staat tevens bekend om de hoge concentratie Aziatische inwoners, met een noemenswaardig aantal Japanse-Amerikanen, maar vooral een enorme Koreaanse enclave, de op één na grootste Koreaanse gemeenschap buiten het Koreaanse schiereiland. Hier rijden de renners de imposante George Washington Bridge op, waarbij ze voor zich Washington Heights en helemaal rechts het commerciële centrum van New York City zien liggen. Op de George Washington Bridge zien we de mannen van L39ion of Los Angeles het peloton aanvoeren, dus Frayre reed daar niet enkel voor de show. Ook Cory Williams en naam- en ploeggenoot Tyler Williams leveren hier al met enige regelmaat kopbeurten af. Daardoor blijft de voorsprong van de kopgroep slechts rond de anderhalve minuut hangen. Na 30 kilometer koers hebben de renners de Big Apple bereikt. Na een rondje door Fort Tyron Park rijden de renners dan door Washington Heights, een van de bekendste wijken van New York. De op het uiterst noordelijke puntje van Manhattan is Washington Heights een belangrijke culturele wijk, waarbij het qua nachtleven een hotspot is binnen de miljoenenstad. Washington Heights staat tevens bekend om haar grote latinogemeenschap, met veel Puerto Ricaanse, Cubaanse, maar vooral Dominicaanse immigranten. Dit blijkt onder andere uit de bekende musical die onlangs ook werd verfilmd, In the Heights, die zich in de flamboyante wijk afspeelt.

    Na 38 kilometer verlaten de renners Manhattan weer voor een ronde door The Bronx. Bij het verlaten van Manhattan koersen de renners langs de voormalige Polo Grounds, in het verleden het thuis van de New York Yankees, Mets en Giants (intussen spelend in San Francisco) bij het honkbal en de New York Jets in het American Football. Ook trekken de renners langs het beroemde Rucker Park. Op dit basketbalveld waren enkelen van de grootste basketbaltalenten voor het eerst te zien, waaronder Kareem Abdul-Jabbar, Nate Archibald, Julius Erving en Connie Hawkins. Nog altijd is de magie van Rucker aanstekelijk in de basketbalwereld. New York City staat immers bekend als het Mekka van het basketbal en Rucker Park wordt in wezen gezien als de Kaäba van de sport. Basketballegendes als Wilt Chamberlain, Allen Iverson, Kobe Bryant en Kevin Durant konden het dan ook niet laten om hier eens de schoenen stevig te strikken en een intensieve pot te spelen. Vlak na het oversteken van de Harlem River, om zo The Bronx in te trekken, passeren de renners het imposante Yankee Stadium. Het thuis van de meest succesvolle honkbalploeg van het land is naast het op één na grootste stadion van de MLB ook een van de duurste sportstadions ooit wereldwijd, met een prijskaartje van anderhalf miljoen dollar. De tocht door The Bronx loopt door de wijken Claremont, Morrisania en Melrose en Mott Haven om vervolgens terug te keren naar Manhattan. Daar zoeken we Amsterdam Avenue op voor een tocht door Harlem. Eerst gaat het langs het prestigieuze City College of New York, gevolgd door de nog prestigieuzere Ivy League-school Columbia University. De renners koersen verder richting het Marcus Garvey Memorial Park. Dit is een belangrijke passage gezien de wielercultuur in New York. Al 46 jaar wordt hier op Vaderdag de Harlem Skyscraper Classic verreden, een van de meest gerenommeerde criteriums in de Verenigde Staten.

    Na 55 kilometer rijden de renners vanuit het noorden Central Park binnen, het wereldberoemde park midden in het drukke centrum van New York City. Via de oostzijde van het bekende park rijden de renners verder richting het eindpunt van vandaag: Prospect Park in Brooklyn. De renners rijden langs veel van de bekende bezienswaardigheden in het park. Langs de North Woods, Harlem Meer, het Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir, The Metropolitan Museum of Art, het Bethesda Terrace en de Central Park Zoo. Via 59th Street koersen de renners richting de Ed Koch Queensboro Bridge, die Manhattan met Queens verbindt. Een bekende toeristenattractie, vooral vanwege de kabelbaan die langs de brug loopt en een prachtig uitzicht over de oostzijde van de borough biedt. De brug is echter ook bekend van de Spider-Man film uit 2002, waarbij de finalescène zich afspeelt op de brug. De sportliefhebber zal eerder aan de New York Marathon denken. De brug brengt de marathonlopers traditioneel voor het eerst op Manhattan en staat na 25 kilometer bekend als een van de sleutelpunten van een van de bekendste marathons ter wereld. We vertellen veel over de omgeving, aangezien er koerstechnisch weinig gebeurt. Zo loopt het vandaag dus toch enigszins uit op een paraderit. We blijven maar kort in Queens en rijden gelijk Brooklyn binnen, de borough die de finish van vandaag organiseert. Met nog 68 kilometer te gaan bereiken de renners Brooklyn. De voorsprong van het koptrio is dan tot een kleine minuut gedaald. Via Greenpoint, Williamsburg en Bedford-Stuyvesant komt Prospect Park steeds dichterbij. Daarna gaat het via het historische Crown Heights, bekend om haar Chassidisch Joodse gemeenschap richting Prospect Heights, grenzend aan Prospect Park. Het peloton heeft het tempo intussen weer opgeschroefd, waarbij Tyler Williams namens L39ion een belangrijke rol speelt. De voorsprong kruipt namelijk weer terug tot een seconde of 30. Het gaat via het Brooklyn Museum naar de Barclays Arena van de Brooklyn Nets, de superploeg in de NBA, bestaande uit supersterren Kevin Durant, Kyrie Irving, James Harden en Blake Griffin. De renners zien de Soldiers and Sailor’s Arch voor zich uit, het slotcircuit zit eraan te komen. Met nog 55 kilometer te gaan is het zover. Nog altijd met Tyler Williams op kop duiken we Prospect Park voor het eerst in. Dadelijk bij de eerste doorkomst aan de streep ligt er nog een tussensprint en dat klassement is nog zeker niet beslist.

    Na een kilometer door het park wordt de kopgroep teruggepakt en zo stevenen we af op de eerste tussensprint. L39ion komt met een heuse trein naar voren. Alexander Cowan staat in het Major Taylorklassement derde op slechts twee punten. Tyler Williams nog met de kopbeurt en dan neemt Zwiftspecialist Freddy Ovett over. In zijn wiel Samuel Boardman, Ty Magner en Alexander Cowan. Bij de criteriumspecialisten van L39ion weten ze wel hoe ze zo’n treintje op moeten zetten. Eerst is daar Boardman met de laatste kopbeurt, dan zet Magner op zo’n 150 meter aan. Cowan met leider Jurado in het wiel en ook puntenklassementsleider Ethan Hayter en Michael Matthews laten zich meevoeren. Op iets minder dan 100 meter gaat dan ook Cowan dan de sprint aan de Canadees heeft er meer power op zitten dan de Panamees en rijdt Jurado zo uit het wiel. Ook Magner sprint netjes door en zo pakt Cowan 8 punten terug op Jurado en gaat nu aan de leiding. Na Cowan en Magner steekt ook Hayter de Panamees nog voorbij. Matthews pakt het laatste punt, waardoor Ulises Alfredo Castillo zelfs met lege handen achterblijft. Nog 50 kilometer te gaan, 8 ronden van iets meer dan 6.2 kilometer. L39ion dat nu de kop in het peloton laat varen en dus krijgen we EF Education Nippo weer op kop van het peloton, maar dat tempo is maar gezapig. Nieuwe aanvallen laten niet lang op zich wachten. Aanval na aanval volgt, maar tegen het einde van de eerste ronde hebben we een groep van tien renners die ervandoor zijn. Best geplaatste renner is de Puerto Ricaanse kampioen Abner González van Movistar op plek 16 in het klassement. Ook mee zijn Alex Howes van EF Education Nippo, Magnus Sheffield van Rally Cycling, Roberto Carlos González van Vini Zabù, Sean McElroy van Aevolo, Jordan Cheyne van Elevate Webiplex, Bolivar Espinoza en Randish Abdul Lorenzo van Panama es Cultura y Valores, Samuel Jenner van BridgeLane en Jason Saltzman van Wildlife Generation. In het peloton zijn het nu de sprintersploegen die zich groeperen aan het front. Bora Hansgrohe is er weer bij, alsook BikeExchange en Alpecin Fenix. Zij tolereren deze groep wel en dus kunnen zij in de volgende ronde een halve minuut wegrijden.

    Het parcours hebben we bij de vrouwen al uitgebreid verkent en slaan we nu dus over. Halverwege ronde 3 bereiken de koplopers hun maximale voorsprong van 42 seconden. Aan het einde van de volgende ronde volgt de laatste tussensprint en in het peloton wordt geen aanstalten gemaakt om de mannen voorop terug te halen. Daarmee is nu ook het Major Taylorklassement beslist. Alexander Cowan neemt als eerste de trofee mee naar Canada, of juist naar Los Angeles, waar ze een doel hebben gemaakt van deze prijs. Christofer Robin Jurado wordt namens Panama es Cultura y Valores tweede en de Mexicaan Ulises Alfredo Castillo van Wildlife Generation als derde. We zien klassementsleider Neilson Powless aan het begin van Flatbush Avenue wel met een lekke band staan, maar al snel is hij ook weer onderweg en terug in de buik van het peloton. Een rondje later dus de tussensprint. Eentje voor de kronieken, maar niet meer dan dat. McElroy pakt de meeste punten, voor Abner González, Lorenzo, Sheffield en Jenner. Het peloton volgt op 36 seconden. Nog 4 ronden te gaan, nog 25 kilometer. De mannen van UAE Team Emirates nu even op kop. Zij hebben met Brandon McNulty en Fernando Gaviria natuurlijk al twee zeges op zak en hebben zich tot nog toe afzijdig gehouden. Door de actie van Team Emirates neemt de voorsprong in de vijfde ronde redelijk snel af en in de kopgroep zien ze het peloton door de bomen weer naderen. Vlak voor aanvang van ronde zes volgt er dan een afsplitsing. Abner González is de aanstichter en neemt in zijn spoor McElroy, Howes en Sheffield mee. De overige zes zakken weer terug in het peloton, waar Alpecin Fenix intussen op kop ligt. Nog twee ronden te gaan. 20 seconden de voorsprong nu weer. Nu beginnen de sprintersploegen echter flink op gang te komen. Ook Jumbo Visma groepeert zich vooraan. Het leeuwendeel van het werk wordt echter opgelost door Alpecin Fenix, dat met Jasper Philipsen graag een etappe wil pakken. Howes, González, McElroy en Sheffield komen nog op kop Prospect Park uitgereden, maar komen er dan op Flatbush Avenue snel achter dat hun spelletje over is. Nog voor de streep worden zij teruggepakt.

    Nog 6 kilometer te gaan. Nog een keer ronden de renners Grand Army Plaza en duiken voor een laatste keer Prospect Park in. Bora Hansgrohe intussen weer op kop. Zij pakken de binnenkant, terwijl de mannen van BikeExchange in treinformatie links van hen in het zog volgen. Het tempo de hoogte in. Op 2.3 kilometer schiet de trein van Jumbo Visma dan aan de buitenkant naar voren, even voor de Prospect Park Peristyle. Edoardo Affini op kop, Nathan van Hooydonck in het wiel en dan Pascal Eenkhoorn als lead-out voor Olav Kooij. Jasper Philipsen en loods Scott Thwaites schuiven mee in de wielen. De mannen van Jumbo Visma die de Bora en BikeExchange treinen nu wat vastzetten aan de binnenkant. Ook de mannen van Trek komen daar nu aan de buitenkant opzetten. Daar is de boog van de laatste kilometer. Affini nu van de kop af, in die chicane om het park te verlaten. Daardoor kan Van Hooydock het vooraan op een lint trekken. En een valpartij! Bij het verlaten van Prospect Park schuift Moschetti onderuit. Gelukkig komt hij niet ten val, maar Ben Swift moet even uit het klikpedaal. Ethan Hayter die dan maar zijn eigen weg zoekt, op weg naar de veiligstelling van het puntenklassement. Van Hooydonck als eerste op die laatste rechte lijn van 600 meter maar nu, niet te vroeg aangaan. Van Hooydonck trekt hem nog door tot op 500 meter, aan de voet van het oplopende stuk. Dan is het aan Pascal Eenkhoorn. Dat is wat tussen kant en wal. Nog net iets te vroeg om de sprint in te leiden en dus probeert Eenkhoorn het met een strak tempo. Achter hem Philipsen, Groves en Gaviria, die zich er ongemerkt weer tussen heeft gewurmd. Dan de Bora-mannen, maar Sagan heeft toch wat plekken verloren en kiest nu het wiel van Hayter, die wordt opgepikt door Owain Doull. Met nog 200 meter zet Kooij zijn sprint in. Philipsen die daarvoor een gaatje liet en nu, op iets minder dan 180 meter zijn sprint inzet. Het zal met opzet zijn geweest want in het zog van de Nederlander komt hij snel dichter en komt er op 120 meter al met veel snelheid overheen. Groves kan dat wiel niet houden en dan moet Gaviria schakelen. Even laveert hij nog mee op het wiel van de Belg, maar dan kiest hij zijn eigen lijn. Een sprint op de power tussen Jasper Philipsen en Fernando Gaviria. Dit wordt heel nipt… Gaviria pakt hem! De tweede voor de Colombiaan en de derde voor de ploeg uit de Emiraten. Een half wiel heeft hij uiteindelijk overschot op de Belg. Sagan wordt nog derde, voor Groves, Hayter, Kooij, Matthews, Magner, Granigan en Torres. In het peloton komt Neilson Powless veilig over de streep en stelt daarmee de eindzege veilig. Daarmee wordt hij, die bij de vorige editie ook al op het podium eindigde, de opvolger van zijn ploeggenoot Tejay van Garderen. De rest van de klassementen hadden we al enigszins weggegeven en dus blijven we even bij de vreugdeuitingen aan het parcours. Ook feest bij Ethan Hayter, want met zijn vijfde plaats weet hij Peter Sagan ruim voor te blijven in de strijd om het puntenklassement. Daarmee zijn alle klassementswinnaars bekend en begeven we ons langzaam richting Grand Army Plaza, waar de prijsuitreiking plaats zal vinden.

    Eerst krijgen we nog de prijsuitreiking van de vrouwen. Eerst is daar de winares van de slotetappe, Teniel Campbell. De Trinidadaanse kreeg loon na werken na een attractieve koers. Mia Kilburg mag dan het podium op als winnares van het Major Taylorklassement, dat ze vandaag naar haar hand zette. Next up is een van de smaakmakers van het lange weekend, Niamh Fisher-Smith. De Nieuw-Zeelandse pakte een mooie etappezege en dus ook het bergklassement. De Trek – Segafredo vrouwen mogen dan het podium bestormen voor de winst in het ploegenklassement en dan zien we Fisher-Black alweer terug, aangezien ze ook het jongerenklassement wist te winnen. Nogmaals: een zeer goede week voor de jonge kiwi. Dan krijgen we Grace Brown op het podium. De Australische pakt de zege in het puntenklassement en neemt dus toch een prijs mee naar huis, nadat ze Ruth Winder niet meer uit de trui wist te rijden. Dan het eindpodium van deze eerste Wielerweek van New York voor vrouwen. Voor een derde keer zien we Niamh Fisher-Black, gevolgd door Grace Brown en thuisfavoriete Ruth Winder. Die laatste twee tonen hier toch beterschap na een mindere beurt op de Olympische Spelen. Ruth Winder krijgt dus als eerste vrouw de trofee van de New York Cycling Week mee naar huis en daar is zeker niets aan gestolen. Na enkele minuten wachttijd krijgen we Fernando Gaviria op het podium. Met een sublieme sprint pakt hij zijn tweede zege op drie dagen, geen slecht conto voor de snelle Colombiaan. Snel maakt hij plaats voor de winnaar van het bergklassement, Eder Frayre. Een belangrijke prijs natuurlijk voor het continentale L39ion of Los Angeles. Dat wordt gevolgd door het Major Taylorklassement. Ook hier weer L39ion aan het feest, nadat ze vandaag de mannen van Panama es Cultura y Valores wederom af wisten te troeven. Zoals gezegd is Alexander Cowan de eerste die deze trofee mee naar huis mag nemen.

    Dan is het tijd voor het ploegenklassement, dat dit jaar naar INEOS Grenadiers gaat. Niet geheel onverwachts natuurlijk, al mag zeker worden gezegd dat ze ervoor hebben gereden. In het jongerenklassement is Brandon McNulty voor de tweede keer de beste, nadat hij dat eerder in 2018 al deed. Het zal een troostprijs zijn voor de man die de eindzege op Artists Rock uit zijn vingers zag glippen. Dan gaan we naar het klassement waarvan we het laatst de uitslag konden opmaken, het puntenklassement. Ethan Hayter weet de puurdere sprinters af te houden, mede door een oersterk optreden in de etappe van gisteren. Daarnaast mag hij met een vijftiende plaats in het algemene klassement terugkijken op een geslaagde ronde. En dan het eindpodium. Eerst Richie Porte, vooraf de topfavoriet. De Tasmaniër had wellicht op meer gehoopt, maar is hier uiteindelijk ook op waarde geklopt. Dan dus Brandon McNulty, die zich gisteren weer terug op het podium fietste en tenslotte de eindwinnaar, Neilson Powless. Won in 2019 al eens het jongerenklassement en werd toen ook derde algemeen. Dit jaar is hij primus, nadat hij eerder al een prachtige zege wist te boeken in San Sebastián. Een mooie zege zowel voor hem als voor de organisatie. Powless is namelijk vaan oorsprong Oneida, een indianenvolk toebehorend aan de Irokezen die oorspronkelijk in de regio van New York leefden. Een mooie link dus met de eindwinnaar en de regio. De vrouwen worden ook weer even teruggeroepen op het podium voor een fotomoment, waarna we ons verslag van de koers afsluiten. We bedanken u vanuit Prospect Park voor het volgen van weer een editie van de New York Cycling Week. Volgend jaar zijn we weer terug, dan vanaf een andere locatie, want dat heeft de organisatie alvast verklapt. Na drie jaar Prospect Park zoeken we volgend jaar andere oorden op. Graag tot dan.

    Etappe 8: Hoboken, NJ > Prospect Park Brooklyn. New York City
    1. Fernando Gaviria 🇨🇴 UAE Team Emirates “3:11:52
    2. Jasper Philipsen 🇧🇪 Alpecin Fenix + zt
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + zt
    4. Kaden Groves 🇦🇺 BikeExchange + zt
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + zt
    6. Olav Kooij 🇳🇱 Jumbo Visma + zt
    7. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange + zt
    8. Ty Magner 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + zt
    9. Noah Granigan 🇺🇸 Wildlife Generation + zt
    10. Albert Torres 🇪🇸 Movistar Team + zt

    Algemeen Klassement
    1. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo “30:22:23
    2. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:28
    3. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:43
    4. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 0:50
    5. Nick Schultz 🇦🇺 BikeExchange + 0:56
    6. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 1:25
    7. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:52
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 2:07
    9. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:47
    10. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + 3:03

    Puntenklassement
    1. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 66 punten
    2. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 54 punten
    3. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange – 50 punten
    4. Fernando Gaviria 🇨🇴 UAE Team Emirates – 50 punten
    5. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 49 punten

    Bergklassement
    1. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles – 42 punten
    2. Franklin Archibold 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 36 punten
    3. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 35 punten
    4. Sebastian Berwick 🇦🇺 Israel Start-Up Nation – 31 punten
    5. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 28 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “30:22:48
    2. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:24
    3. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 2:02
    4. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:19
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 3:42

    Major Taylorklassement
    1. Alexander Cowan 🇨🇦 L39ion of Los Angeles – 34 punten
    2. Christofer Robin Jurado 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 28 punten
    3. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 26 punten
    4. Sean McElroy 🇺🇸 Aevolo – 17 punten
    5. Natnael Tesfatsion 🇪🇷 Androni Giocattoli – 16 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “89:36:47
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 4:27
    3. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 4:43
    4. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 6:02
    5. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 14:19

    Ploegenklassement Etappe 8
    1. UAE – Team Emirates 🇦🇪 “9:35:36
    2. Team BikeExchange 🇦🇺 + zt
    3. L39ion of Los Angeles 🇺🇸 + zt
    4. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + zt
    5. Bora – Hansgrohe 🇩🇪 + zt

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #739335

    Women’s New York Cycling Week – Etappe 4: Prospect Park Brooklyn. New York City > Prospect Park Brooklyn. New York City (62.3 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/408981

    Welkom terug bij de Wielerweek van New York. Net als de voorgaande dagen beginnen we vandaag met de vrouwenkoers, die vandaag wederom over hetzelfde slotcircuit als dat van de mannenkoers loopt. 10 rondes van 6.2 kilometer scheidt Ruth Winder nog van de eindzege, maar dat zijn wel 62 overwegend vlakke kilometers. De rensters hebben zich aan de start verzameld, tussen de Prospect Park Zoo en de achtertuin van het Brooklyn Museum, de botanische tuinen van Brooklyn. We zijn vertrokken. Onder neutralisatie ronden de vrouwen voor het eerst de Soldiers and Sailors Arch op Grand Army Plaza en duiken Prospect Park binnen. Ter hoogte van de honkbalvelden van de Long Meadow wordt de koers vrijgegeven. In de eerste ronde krijgen we ook een eerste kopgroep. Deze bestaat uit 8 vrouwen, te weten Katherin Montoya van Colnago CM, Ayesha McGowan van Liv Racing, Gulnaz Khatuntseva van Cogeas Mettler, Vera Looser van InstaFund La Prima, Erica Clevenger en Heather Fischer van DNA Pro Cycling, Agua Marina Espínola van Massi Tactic en Andrea Ramirez van A.R. Monex. De koploopsters krijgen 1:40 cadeau van het peloton, dat wordt aangevoerd door de vrouwen van Trek Segafredo. De eerste rondes is er nog niet veel op te merken en dus verkennen we het parcours maar eens. Start/finish ligt zoals gezegd dus aan de Brooklyn Botanic Garden, op de brede Flatbush Avenue. In de eerste kilometer ronden de rensters dus Grand Army Plaza, om daar het park in te duiken. Vervolgens gaat het anderhalve kilometer lang langs de Long Meadow. Die mooie velden zien de renners echter pas tegen het einde van die strook, die vooral door dichte bebossing voert. Vervolgens gaat het even lichtjes bergaf langs de Quaker Cemetary en Lookout Hill. Na 3.5 kilometer kunnen de renners Prospect Park Lake zien liggen, het meer dat in de tweede helft van dit rondje wordt gerond. Vervolgens gaat het langs de zuidzijde van het park langs de Prospect Park Peristyle en de Parade Grounds richting het LeFrak Center aan de oostzijde van het meer. De rennsters verlaten het park dan nabij het Concert Grove Pavillion en Lincoln Road, waar de laatste kilometer begint. Dan gaat het nog 200 meter over Ocean Avenue, om vervolgens via een brede bocht aan te sluiten op Flatbush Avenue. De laatste 600 meter zijn kaarsrecht. De laatste 500 meter lopen nog vies op, aan zo’n 2.6%.

    Weinig actie dus in die eerste ronden. Tegen het einde van de derde ronde wordt de voorsprong wat opgevoerd in het peloton. Bij de vierde doorkomst zijn er namelijk punten en bonificatieseconden te winnen. Bij aanvang van ronde 4 is het verschil met de kopgroep nog 53 seconden. Het zijn vooral de vrouwen van A.R. Monex die het gat dicht proberen te rijden. Arlenis Sierra staat immers maar 3 seconden achter op de vijfde plek van Leah Thomas. Ze komen echter te laat. Bij het uitkomen van Prospect Park is het verschil nog altijd 10 seconden. Vooraan wint Montoya het sprintje, ter verdediging van haar ploeggenote Daniela Atehortua, die aan de leiding gaat in het tussensprintklassement. Ayesha McGowan passeert als tweede en evenaart daarmee het puntentotaal van de Colombiaanse, die op basis van het algemene klassement wel de leiding behoudt. De overige punten gaan respectievelijk naar Fischer, Looser en Ramirez. Daarmee wordt de vluchtpoging afgesloten, want het peloton rijdt het gat vlak voor het binnenrijden van het park opgeslokt door het peloton. Even blijft het peloton compact. Enkel Liza Rachetto gaat er even een paar seconden voorrijden, maar ze wordt nog voor het einde van de ronde teruggepakt. Op de licht oplopende strook van Flatbush Avenue krijgen we bij het ingaan van ronde 6 een nieuwe vluchterspoging. Sara Poidevin van Rally Cycling is de aanstichtster en wordt vergezeld door Margot Clyne en Mia Kilburg van DNA Pro Cycling, Laura Milena Toconas van Colnago CM, Carlee Taylor van Roxsolt, Lourdes Oyarbide van Movistar, Kata Blanka Vas van SD Worx en Jessica Allen van BikeExchange. Deze groep krijgt echter niet de ruimte die de voorgaande groep kreeg. De vrouwen van Trek Segafredo beperken het verschil tot een seconde of 30. Halverwege de volgende, zevende ronde, krijgen enkele rensters dan de inspiratie om de oversteek te maken. We zien Georgia Williams en Teniel Campbell van BikeExchange met ook de nummer 6 van het klassement, Arlenis Sierra van A.R. Monex. Ook Sierra’s ploeggenote Lizbeth Yareli Salazar, Alé Ljubljana’s Maaike Boogaard, Rally Cycling’s Emma White, Julie Leth van Ceratizit, Emily Newsom van Team TIBCO en Megan Jastrab van Team DSM. Vlak na de zevende doorkomst aan de streep sluit dit achttal van voren aan en hebben we nu 16 vrouwen op kop.

    Movistar komt op de brede stroken van Flatbush Avenue naar voren, om de vijfde plaats van Leah Thomas te verdedigen. De volgende passage aan de streep is namelijk weer een tussensprint. Met het ingaan van die achtste ronde is het verschil 28 seconden. Langzaam maar zeker wordt het gat dichtgeknepen. Tegen het einde van de ronde, in het zuiden van het park voorbij de Peristyle rijdt een kleiner groepje dan weg vanuit de kopgroep. Het peloton volgt op dat moment nog op 4 seconden. De aanvalsters zijn Williams, Campbell, Jastrab, White, Kilburg en Toconas. Nu Sierra gevangen is laat Movistar de teugels weer wat varen. Vooraan wordt er gesprint voor de puntjes. Kilburg ziet namelijk een kans om dit klassement naar zich toe te trekken, haar achterstand op Atehortua is namelijk slechts 2 punten. Toconas doet nog haar best om de leiding van haar ploegmate te verdedigen, maar komt te kort. Kilburg passeert als eerste, voor Toconas, Williams, White en Campbell. Nog 2 ronden te gaan. De voorsprong loopt is nu alweer opgelopen tot 12 seconden aan de streep. De vrouwen duiken opnieuw Prospect Park in. Ondanks dat het nooit echt smal is is de weg door het park niet behoorlijk breed, een simpele tweebaansweg zeg maar. Door het meanderende karakter van de weg is het relatief lastig om gegroepeerd naar voren te komen. Dat zien we ook nu. De prikkel voor Movistar om agressief te achtervolgen is met Sierra verdwenen en dus loopt de voorsprong in het park snel weer op. Met nog 8 kilometer te gaan kijkt het peloton weer tegen 47 seconden achterstand aan. Canyon SRAM dat nu naar voren probeert te komen, maar dat zijn eenlingen. De vrouwen vooraan verlaten het park en maken zich op voor de laatste doorkomst aan de streep. Zojuist liet Toconas zich al uitzakken, nu moet ook Kilburg intussen lossen op deze oplopende strook op Flatbush Avenue. Het tempo ligt ook enorm hoog, met Williams en Jastrab als voornaamste drijfveren. Ook White heeft het moeilijk, maar komt gewoon met de anderen mee boven.

    41 seconden is het verschil op 6 kilometer van de meet, met het ingaan van de laatste ronde. Canyon SRAM nu wel gegroeppeerd op kop, met ook een DSM-delegatie daar vlak achter. Tiffany Cromwell bepaalt daar het tempo, maar dat zal nu snel de hoogte in moeten. De koploopsters ronden voor het laatst Grand Army Plaza en duiken Prospect Park in. Daar is het peloton, met een toegift van 35 seconden met nog 5 kilometer te gaan. Georgia Williams haalt het onderste uit de kan. De Nieuw-Zeelandse kampioene kent een goede ronde, aangezien ze in de tijdrit knap zesde werd en ook gisteren een goede indruk achterliet. Ze zijn op zoek naar het volgende mikpunt van dit rondje, de honkbalvelden op 3.5 kilometer van de streep. Hier passeert het peloton op 30 seconden. Nu volgt die kilometer heuvelaf, niet overal even steil natuurlijk, maar toch even wat spanning van die benen. In het peloton haalt Canyon SRAM nu de grote wapens boven, Chloe Dygert is namelijk op kop gezet om de koploopsters nog terug te halen. Nog 2.5 kilometer te gaan. Daar ligt Prospect Park Lake, daar zijn ze beneden. 27 seconden, het gaat krap worden. Daar zoeven de rensters nog eens langs de Peristyle, waar de kopgroep net wegreed op naar LeFrak Center. Nog anderhalve kilometer en 20 seconden te gaan. Jastrab nog eens met een stevige overname, White intussen vast in het laatste wiel. Daar is de laatste kilometer. Jastrab op kop, voor Campbell, Williams en White. Het peloton op 16 seconden. Ze lijken vooraan de beste kaarten te hebben. Na een kopbeurt van Campbell nu haar ploeggenote Williams terug naar de kop. Nog 800 meter te gaan, Jastrab in haar wiel, gevolgd door White en Campbell die terug achteraan aanschuift. Daar ligt de laatste bocht, nog 600 oplopende meters. 13 seconden voorsprong. Mits ze vooraan niet gezamenlijk stilvallen gaan ze te laat komen in het peloton.

    Williams die het tempo hoog houdt in dienst van Campbell. Een lead-out kun je het niet noemen, maar ze ontwikkelt voldoende snelheid voor de vrouwen achter haar. Achter hen zijn het de vrouwen van Team DSM die nu de lead-out verzorgen voor Coryn Rivera. Vooraan hebben ze Jastrab nog. De jonge Californische zit in het tweede wiel. Daar gaat ze de sprint aan, op 200 meter van de streep, dat is redelijk vroeg. Williams begon anderzijds wel een beetje stil te vallen. Ook White nu aan het sprinten, op iets meer dan 150 meter van de streep. Ook zij kan haar zenuwen niet langer bedwingen. White die ter hoogte van Jastrab komt. Campbell laat zich in het wiel meevoeren. Jastrab begint nu een beetje stil te vallen, waardoor White de kop neemt. Dan is daar Campbell, met nog 100 meter te gaan. Zij is geduldig geweest en komt met ogenschijnlijk gemak over White heen. Ook zij valt nog een beetje stil, maar de Trinidadaanse pakt hier met een half kader de zege. White wordt tweede, voor Jastrab. Williams juichend achter hen vierde. Daarachter dan de pelotonsprint, waar Alexis Ryan het werk van Dygert afmaakt, maar op 7 seconden strandt op plek vijf. Daarbij blijft ze Chloe Hosking, Coryn Rivera, Arlenis Sierra, Sara Martin en Maddy Ward voor. In de buik van het peloton stelt Ruth Winder haar eindzege veilig en sluit haar carrière dus af met een mooie zege. Brown en Fisher-Black mogen mee het podium op. Naast Winder staan er nog 2 Amerikaanse vrouwen in de top 10, Leah Thomas op plaats 5 en nationaal kampioene Lauren Stephens op plaats 7. Zo komt er een einde aan de eerste editie van de Wielerweek van New York voor vrouwen. De winnaressen worden straks gelijktijdig met de mannen gehuldigd, voor nu bedankt voor het volgen en tot straks als de mannen zich richting Brooklyn begeven.

    Etappe 4: Prospect Park Brooklyn. New York City > Prospect Park Brooklyn. New York City
    1. Teniel Campbell 🇹🇹 BikeExchange “1:30:47
    2. Emma White 🇺🇸 Rally Cycling + zt
    3. Megan Jastrab 🇺🇸 Team DSM + zt
    4. Georgia Williams 🇳🇿 BikeExchange + 0:05
    5. Alexis Ryan 🇺🇸 Canyon SRAM + 0:07
    6. Chloe Hosking 🇦🇺 Trek Segafredo + zt
    7. Coryn Rivera 🇺🇸 Team DSM + zt
    8. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex + zt
    9. Sara Martin 🇪🇸 Movistar Team + zt
    10. Maddy Ward 🇺🇸 Team TIBCO + zt

    Algemeen Klassement
    1. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo “8:05:40
    2. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 0:36
    3. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx + 1:46
    4. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team + 2:50
    5. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team + 3:08
    6. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex + 3:11
    7. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 3:47
    8. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 4:02
    9. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 4:18
    10. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling + 4:20

    Puntenklassement
    1. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 32 punten
    2. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex – 31 punten
    3. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 29 punten
    4. Teniel Campbell 🇹🇹 BikeExchange – 26 punten
    5. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 25 punten

    Bergklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 15 punten
    2. Daniela Atehortua 🇨🇴 Colnago CM – 12 punten
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 11 punten
    4. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 10 punten
    5. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten

    Jongerenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “8:07:30
    2. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 2:16
    3. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 2:32
    4. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 3:16
    5. Mariia Novolodskaia 🇷🇺 A.R. Monex + 4:43

    Tussensprintklassement
    1. Mia Kilburg 🇺🇸 DNA Pro Cycling – 20 punten
    2. Daniela Atehortua 🇨🇴 Colnago CM – 12 punten
    3. Ayesha McGowan 🇺🇸 Liv Racing – 12 punten
    4. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten
    5. Emily Herfoss 🇦🇺 Roxsolt Liv – 10 punten

    Ploegenklassement Algemeen
    1. Trek Segafredo Women 🇺🇸 “19:59:12
    2. Movistar Team 🇪🇸 + 0:17
    3. Team BikeExchange 🇦🇺 + 5:34
    4. Team TIBCO SVB 🇺🇸 + 5:36
    5. Rally Cycling Women 🇺🇸 + 6:22

    Ploegenklassement Etappe 4
    1. Team BikeExchange 🇦🇺 “4:32:33
    2. Team DSM 🇳🇱 + 0:02
    3. Rally Cycling Women 🇺🇸 + zt
    4. Canyon SRAM Racing 🇩🇪 + 0:09
    5. Ceratizit – WNT Pro Cycling 🇩🇪 + zt

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #738475

    New York Cycling Week – Etappe 7: Newburgh > Nyack (169,0 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384597

    Welkom terug bij de voorlaatste etappe van de New York Cycling Week. Normaal gesproken is dit de laatste kans om nog veranderingen in het klassement aan te brengen. We starten weer enkele kilometers stroomopwaarts van de Hudson, in het stadje Newburgh. Daar gaan we zo beginnen aan een heuvelachtig traject richting Nyack, waar de vrouwen intussen hun etappe af aan het werken zijn. In tegenstelling tot de vrouwen moeten de mannen bij de start wel wat regen trotseren, al is het eerder wat licht gedruppel. Vanuit de start zien de renners de startplaats van gisteren, Beacon, aan de andere kant van de Hudson liggen. Vandaag wordt er echter over de westelijke oever van New York’s bekendste rivier gekoerst. Onmiddellijk rijdt er een grote vluchtersgroep weg. De vluchters van de dag zijn Lennard Kämna van Bora Hansgrohe, Ryan Mullen en Quinn Simmons van Trek Segafredo, Ethan Hayter van INEOS Grenadiers, Brent Bookwalter en Barnabas Peák van BikeExchange, Iñigo Elosegui van Movistar, Sebastian Berwick en Alexander Cataford van Israel Start-Up Nation, Rui Oliveira van UAE Team Emirates, Edward Anderson en Ben Tulett van Alpecin Fenix, Ben King, Colin Joyce en Magnus Sheffield van Rally Cycling, Mattia Bais en Santiago Umba van Androni Giocattoli, Mehdi Benhamouda, Logan Phippen en Sam Brand van Novo Nordisk, Roberto Carlos González en Etienne van Empel van Vini Zabù, Cade Bickmore en Sean McElroy van Aevolo, José Alfredo Rodríguez van Elevate Webiplex, Sean Quinn van Hagens Berman Axeon, Alexander Cowan, Freddy Ovett en Tyler Williams van L39ion of Los Angeles, Christofer Robin Jurado en Bolivar Espinoza van Panama es Cultura y Valores, Drew Morey en Ben Metcalfe van BridgeLane en Ulises Alfredo Castillo en Jason Saltzman van Wildlife Generation. 35 koppen telt deze grote kopgroep dus, in het peloton zijn het de mannen van leider Neilson Powless, EF Education Nippo, die het tempo bepalen. In de licht oplopende openingsfase, langs Washingtonville, Blooming Grove en Monroe, rijden deze mannen een kleine 4 minuten voorsprong bij elkaar. De renners zetten koers richting het Harriman State Park, waar de eerste heuvelzone van deze etappe gaat beginnen. Echo Mountain is na 46 kilometer de eerste van maar liefst 9 beklimmingen vandaag. 2.1 kilometer lang gaat het hier omhoog aan een gemiddelde van 7.7%. Het maximum ligt hier aan 8.5%. Best geplaatste renner in het bergklassement is Berwick, maar er moet al heel wat gebeuren wil hij dat klassement nog winnen. Ovett maakt het zijn landgenoot nog lastig, maar de Aussie van Israel Start-Up Nation komt als eerste boven. Jurado pakt nog het laatste puntje.

    Via Lake Tiorati koersen de renners richting Grape Swamp Mountain. Een bekend klimmetje in deze ronde, bij de vorige editie lag de finish van de voorlaatste etappe namelijk kort na de top van deze klim. Rudy Molard pakte toen de dagzege op Lake Welch Beach, terwijl Tejay van Garderen zijn tweede eindzege veiligstelde. 2.4 kilometer aan gemiddeld 6.4% met een maximum van 12%. Wederom is het Berwick die als eerste boven weet te komen, ditmaal voor King en Metcalfe. Na Grape Swamp Mountain dalen de heren renners af richting Stony Point, waar in een typisch Amerikaans wijkje Collaberg Mountain ligt. Met 1.3 kilometer in lengte kort, maar met een gemiddeld stijgingspercentage van 9.3% en een maximum van 11.5% wel vrij steil. Het is Metcalfe die zich hier als eerste een weg naar boven weet te banen, voor zijn landgenoten Berwick en Ovett. De opeenvolging van beklimmingen zorgt ervoor dat we snel voortgang maken. Na Collaberg Mountain rijden de renners door Stony Point en Haverstraw, om vervolgens langs de oevers van de Hudson om het High Tor State Park heen te rijden. We zijn dan halfkoers geweest en het peloton volgt op 3:30. Dat schommelt telkens wat, al laten de mannen van EF Education Nippo de voorsprong nooit boven de 4 minuten oplopen. De volgende klim is High Tor Pass, dwars door dat staatspark waar we net nog omheen reden. Wellicht nog lastiger dan Collaberg Mountain, gezien de lengte van tevens 1.3 kilometer en een gemiddelde van 9.9%. Ook op de High Tor Pass een steilste punt van 11.5%. Ditmaal bereikt Alex Cowan de top als eerste, voor Berwick en Bookwalter. Via het gehucht Mount Ivy gaat het dan richting de laatste klim van deze eerste heuvelzone, Cheesecote Mountain. Deze opvallend genaamde klim is 1.8 kilometer lang met een gemiddelde van 7.7% en een piek van 10%. Hier is het Jurado die als eerste boven is, voor zijn landgenoot González. Daarmee zijn er 98 kilometer afgelegd en volgen er nog 71. De achterstand van het peloton is iets meer dan 3 minuten.

    Intussen is het weer aan het opklaren. Een welkome constatering voor de renners, die sinds de openingsrit naar Lake Placid bijna dagelijks de regen hebben moeten trotseren. Aan de bebouwing merk je dat we dichter en dichter bij New York City beginnen te komen. Via ‘textbook’-voorsteden als Pomona, New Square en New City rijden we richting Congers, met haar mooie meren. Via het DeForest Lake en een ronde rond Rockland Lake maken de renners nu echt aanstalten om aan het finalecircuit in en rond Nyack te beginnen. Met nog 43 kilometer te gaan bereiken we voor het eerst de streep in het centrum van Nyack. Bij deze passage ligt ook de eerste tussensprint. Met drie kopstukken in het Major Taylorklassement voor de tussensprints in de kopgroep wordt er fel gesprint om de punten. Het is de Mexicaan Castillo die dat sprintje wint, voor de Panamees Jurado en de leider in het klassement, Alexander Cowan. Ook Hayter en Brand pakken hier nog puntjes. Het peloton passeert hier op 2:43. Twee rondes staan er nog op het programma met telkens twee beklimmingen, Blauvelt Hill en Clausland Mountain. Blauvelt Hill is de steile van de twee, met 1.2 kilometer aan 8.6% met een maximum van 12.5%. Clausland Mountain, de tweede beklimming, telt dan weer 2.6 kilometer aan 5.5% gemiddeld en maximaal 11%. De top van Blauvelt Hill ligt op 18 kilometer van de streep, Clausland Mountain op 9. Vooraan wordt het tempo al gauw opgevoerd. De mannen van Rally Cycling zijn hiervoor aansprakelijk. Daardoor zien we al een groot deel van de kopgroep op de eerste beklimming van Blauvelt Hill lossen. Mullen, Cataford, Oliveira, Bais, Benhamouda, Phippen, McElroy, Rodríguez, Williams, Espinoza, Saltzman. Allen zijn ze gauw van het front verdwenen. In het peloton zijn Alex Howes en Will Barta na een dag werken afgelost door James Whelan. Vanuit de kopgroep dan een aanval van Lennard Kämna. De Duitser heeft maling aan het tempo van de Rally-mannen en doet een poging vanaf ver, met nog 40 kilometer te gaan. De man uit Hamburg komt dan ook als eerste boven op Blauvelt Hill, gevolgd door Ben King op kop van de achtervolgers op 7 seconden. Kämna rijdt al gauw een voorsprong van een seconde of 20 bij elkaar, in het peloton, dat volgt op 2:30, is al sprake van flinke uitdunning. De opeenstapeling van beklimming zorgt ervoor dat we intussen nog maar over een man of 30 spreken in de grote groep.

    In het korte dalletje van 2 kilometer tussen Blauvelt Hill en Clausland Mountain rijdt Kämna verder weg, tot een seconde of 40. Op de volgende klim volgt echter een reactie. De jonge Magnus Sheffield gaat met nog 32 kilometer te gaan in de tegenaanval. De Rally-local krijgt even de ruimte, maar dan is het zijn generatiegenoot Quinn Simmons die reageert. De winnaar van de Ronde van Wallonië heeft zich vandaag goed verstopt en knalt er nu met de nodige kracht vandoor. Hij gaat onmiddellijk op en over Sheffield. Achter hem vormt zich een achtervolgende groep, met daarbij Hayter, Bookwalter, Berwick, Quinn, Tulett en King. Kämna bereikt wederom als eerste de top, gevolgd door Simmons op 24 seconden. De achtervolgende groep, aangevoerd door Tulett, dan op 37 seconden en het peloton nog altijd op 2:10. Daar blijft het tempo echter hoog liggen. Onder commando van een ijzersterke James Whelan is die groep intussen uitgedund tot 20 tot 25 man, met daarbij wel nog altijd Peter Sagan en Michael Matthews. De heren leggen voor het eerst de cruciale afdaling van Clausland Mountain in, met daarbij die smalle kilometer die moet worden overwonnen. Zowel Kämna als Simmons nemen de nodige risico’s en zijn al snel beneden. Bij de achtervolgers weten Cowan en Jurado weer de aansluiting te maken. Op de weg van Piermont, aan de voet van de afdaling, en Nyack ziet Simmons Kämna voor zich uit rijden en rijdt langzaam maar zeker naar het wiel van de Duitser toe. Rechts pakken we een glimpse van de indrukwekkende Tappan Zee brug, het boegbeeld van de finishplaats. In het peloton is het nog altijd Whelan die het tempo bepaalt. De koplopers maken zich op voor de laatste ronde. Aan de streep is er nog een tweede tussensprint, waar de koplopers zich verder niet druk om maken. Simmons passeert als eerste, voor Kämna. Dan de achtervolgers, die op 40 seconden volgen. Daar is er nog een fiks sprintje tussen Jurado en Cowan, gewonnen door de Panamees, die daarmee de leiding in het Major Taylorklassement weer overneemt. Hayter passeert, voor de kronieken, nog als vijfde. Nog 21 kilometer te gaan. Het peloton volgt dan weer op 2:10.

    Blauvelt Hill, de voorlaatste klim van de dag. Simmons en Kämna nog altijd op kop. Daarachter is het Ethan Hayter die het tempo bepaalt. Één voor één haken zijn medeachtervolgers af. Jurado, King, Cowan. Ook Bookwalter moet er tegen het einde van de klim af. Zijn landgenoot Tulett, Quinn en Berwick zijn dus nog zijn strijdmakkers. Vooraan plaatst Kämna nog eens een versnelling, maar de explosiviteit lijkt er wat af te zijn. Simmons pareert eenvoudig. In het peloton dan een aanval van Michael Woods. De enige die weet te reageren is opvallenderwijs Michael Matthews, maar die moet toezien hoe zijn Canadese naamgenoot een steeds groter gaatje bij elkaar rijdt. Nog iets minder dan 19 kilometer te gaan. Schultz nu met de reactie. Powless schuift mee. Zo ook Sepp Kuss en Brandon McNulty. Ook Richie Porte is scherp en Bauke Mollema voegt zich bij deze mannen. Mattias Skjelmose Jensen, Matteo Jorgenson, George Bennett, Giovanni Aleotti en Lawson Craddock weten de aansluiting weer te maken. Woods is echter los. Achteraan zien we Sagan, maar ook Alex Hoehn in de problemen, de nummer 9 van het klassement. Craddock nu weer met het tempo. Simmons is als eerste boven, voor Lennard Kämna. Het groepje Hayter volgt op 29 seconden, Woods op 1:34 en de favorietengroep op 1:42. Vooraan worden in de afdaling veel risico’s genomen, waardoor ze weer een handjevol seconden uitlopen op de wat conservatiever dalende achtervolgers. Nu zijn ze weer op het vlakke. Het gaat Simmons niet snel genoeg en de bebaarde twintiger doet een poging Kämna te lossen. Dit loopt voorlopig echter nog niet. Ook in het peloton een aanval. Brandon McNulty doet een poging ervan weg te rijden. Enkele honderden meters rijdt hij voor het groepje uit, maar dan rijdt Craddock dat gaatje weer dicht. Het zal moeten gebeuren op Clausland Mountain. Nog 12 kilometer te gaan aan de voet. De koplopers beginnen eraan. Kämna parkeert vrijwel onmiddellijk, op dat steile eerste deel. Daardoor komt Simmons nu alleen op kop. Daarachter plaatst Ben Tulett en versnelling. Hayter vanuit het wiel mee en ook Quinn op het tandvlees op het wiel. Berwick haakt dus wel af. Daar snellen ze al voorbij aan Kämna, die dus echt stil staat. Op 11 kilometer dan ook een aanval in het peloton, op het steilste punt van de klim. Bauke Mollema schuift er vandoor, waarop wordt gereageert door Brandon McNulty. De rest van de grote mannen tast even af, maar dan is het Powless met een reactie. Porte schuift mee en ook Nick Schultz is zoals deze hele week al alert. Ontbreekt in deze groep: Sepp Kuss, de nummer 2 van het klassement.

    Bij de achtervolgers haakt Quinn nu ook af bij de Britten Hayter en Tulett. De man wiens voornaam gelijk is aan de achternaam van de Hagens Berman Axeon-youngster, Quinn Simmons, rondt intussen de laatste top van deze etappe. 16 seconden na hem volgen Tulett en Hayter, Quinn volgt op 29 seconden, Woods op 38 seconden, Mollema en McNulty op 1:04, kort gevolgd door Powless, Porte en Schultz op 1:09. De groep met Kuss en Matthews volgt op 1:23. Simmons toont nu een stuk meer terughoudendheid in de afdaling van Clausland Mountain. Toch blijkt dat tempo te hoog voor Hayter en Tullett, die de achterstand weer op zien lopen tot 20 seconden. Daarachter weten Powless, Porte en Schultz weer aansluiting te maken met Mollema en McNulty. De renners zijn intussen beneden, in Piedmont. Dan volgen eerst 2 licht oplopende kilometers. Bij de klassementsgroep valt het hier weer even stil, wat Brandon McNulty verleidt om op iets meer dan 5 kilometer wederom een aanval te plaatsen. Powless zorgt dan weer voor het tempo in die groep, al neemt hij zijn concurrent nog niet terug. Ook in de groep Kuss mist samenwerking, waardoor Jorgenson, Matthews en Ide Schelling wat ruimte weten te pakken. Pas als George Bennett terug weet te keren in de groep komt er weer wat tempo in. Van kilometer 4 tot 2 gaat het dan in licht dalende lijn terug richting Nyack. De zege van Quinn Simmons staat dan echter al zo goed als vast. De piepjonge Coloradan wint de voorlaatste rit naar Nyack en komt met zichtbare vreugde over de streep. Daarachter dan de twee Britten, Tulett en Hayter. Het is Hayter die naar de tweede plaats snelt op 22 seconden. Michael Woods en Sean Quinn dan. Zij komen op 38 seconden van de winnaar binnen, Brandon McNulty volgt op 51 seconden als zesde, voor Mollema, Schultz, Powless en Porte op 1:03. De groep Jorgenson is er dan op 1:26 en de groep Kuss op 1:49.

    De eindzege lijkt nu dus zeker voor Neilson Powless, die daarmee zijn inmiddels gestopte ploeggenoot Tejay van Garderen opvolgt. Zo wint dit jaar wederom het rugnummer 1. Brandon McNulty en Richie Porte mogen mee het podium op, Sepp Kuss kukelt naar de zesde plaats. Michael Woods schuift dan weer wat plaatsen op en ook Sean Quinn maakt vanuit de vroege vlucht een mooie sprong naar voren en verovert een belangrijke negende plaats in het klassement voor Hagens Berman Axeon. Brandon McNulty wint het jongerenklassement en INEOS Grenadiers blijft aan kop in het ploegenklassement. Ook in het bergklassement hebben we een beslissing. De Mexicaanse kampioen Eder Frayre van L39ion of Los Angeles kan namelijk niet meer achterhaald worden. Morgen ligt de strijd om de puntentrui en het Major Taylorklassement echter nog volledig open. Ethan Hayter gaat met zijn tweede plaats vandaag aan de leiding in het puntenklassement, terwijl Christofer Jurado een minimale voorsprong heeft in het Major Taylorklassement. Morgen volgt nog een afsluitende etappe door de Big Apple, startend vanuit Hoboken, met zicht op de bekende skyline van New York City. Nog eenmaal mag er dan, hoogstwaarschijnlijk, gesprint worden. Graag tot dan.

    Etappe 7: Newburgh > Nyack
    1. Quinn Simmons 🇺🇸 Trek Segafredo “3:56:29
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:22
    3. Ben Tulett 🇬🇧 Alpecin Fenix + zt
    4. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 0:38
    5. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + zt
    6. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:51
    7. Bauke Mollema 🇳🇱 Trek Segafredo + 1:03
    8. Nick Schultz 🇦🇺 BikeExchange + zt
    9. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + zt
    10. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + zt

    Algemeen Klassement
    1. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo “27:10:31
    2. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:28
    3. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:43
    4. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 0:50
    5. Nick Schultz 🇦🇺 BikeExchange + 0:56
    6. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 1:25
    7. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:52
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 2:07
    9. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:47
    10. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + 3:03

    Puntenklassement
    1. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 52 punten
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 49 punten
    3. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation – 43 punten
    4. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange – 43 punten
    5. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 40 punten

    Bergklassement
    1. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles – 42 punten
    2. Franklin Archibold 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 36 punten
    3. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 35 punten
    4. Sebastian Berwick 🇦🇺 Israel Start-Up Nation – 31 punten
    5. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 28 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “27:10:56
    2. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:24
    3. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 2:02
    4. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:19
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 3:42

    Major Taylorklassement
    1. Christofer Robin Jurado 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 26 punten
    2. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 26 punten
    3. Alexander Cowan 🇨🇦 L39ion of Los Angeles – 24 punten
    4. Natnael Tesfatsion 🇪🇷 Androni Giocattoli – 16 punten
    5. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo – 14 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “80:01:11
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 4:27
    3. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 4:43
    4. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 6:02
    5. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 14:19

    Ploegenklassement Etappe 7
    1. Trek – Segafredo 🇺🇸 “11:52:19
    2. INEOS Grenadiers 🇬🇧 + 0:22
    3. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 3:00
    4. Bora – Hansgrohe 🇩🇪 + 3:08
    5. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 3:41

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #738077

    Zaterdag 28 Augustus – Women’s New York Cycling Week – Etappe 3: Nyack > Nyack (84,8 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/408978

    Welkom terug bij de Wielerweek van New York voor vrouwen. Vandaag staat de voorlaatste etappe op het programma, een zware heuvelrit rondt het stadje Nyack. Met de vrouwen kunnen we nu het finalecircuit dat de mannen later vanmiddag tweemaal af moeten leggen goed verkennen. Vier ronden zullen de dames vandaag afleggen, met daarin telkens twee beklimmingen, Blauvelt Hill en Clausland Mountain. Met Ruth Winder in de oranje leiderstrui en haar naaste belagers op een minimaal verschil beginnen we aan deze etappe. Onder neutralisatie rijden we vanuit het centrum van Nyack naar Blauvelt Hill, een klim van 1.2 kilometer aan 8.6% gemiddeld met een piek van 13.5%. Ook deze klim wordt geneutraliseerd afgewerkt. Er hangt wel bewolking boven Nyack, maar regen lijkt voorlopig uitgesloten. Na de afdaling wordt de koers vrijgegeven en wordt er uiteraard gelijk aangevallen. Twee dames van Colnago CM gaan er vandoor, te weten Daniela Atehortua en Laura Milena Toconas. Een viertal dames gaat met de Colombiaanse rensters mee op avontuur. Dat zijn Clara Honsinger van Team TIBCO, Frédérique Larose-Gringas van Macogep Tornatech, Emily Herfoss van Roxolt en Olivia Baril van Massi Tactic. Het peloton wordt aangevoerd door de dames van Trek Segafredo en geven dit zestal de ruimte. Zij beginnen aan de eerste beklimming van Clausland Mountain, de onregelmatige klim door het Blauvelt State Park. 2,6 kilometer lang aan 5,5% gemiddeld met een piek van 11% dat zijn de gegevens van deze beklimming. Het is Honsinger, een van de revalaties van het afgelopen veldritseizoen, die er zaak van maakr om hier als eerste boven te zijn. Atehortua is tweede, voor Herfoss. De dames kunnen nu ook voor het eerst de afdaling van deze klim voor de kiezen. In die afdaling zit een zeer smalle passage van een kilometer, waar opperste concentratie nodig is om goed en wel beneden te komen.

    De koploopsters zijn beneden en maken koers terug richting Nyack, waar aan het einde van de eerste ronde de eerste tussensprint ligt. Baril neemt deze voor haar rekening, voor Atehortua, Toconas, Larose-Gringas en Honsinger. Het peloton passeert op 1:30. De kopgroep zet koers naar Blauvelt Hill, waar ditmaal wel bergpunten te verdienen zijn. Op de steile flanken maken Atehortua en Honsinger uit wie er met de punten gaan lopen. Ditmaal is het aan de Colombiaanse om met de punten aan de haal te gaan. Veel bombarie vinden we nog niet terug in deze wedstrijd en dus spoelen we door naar het volgende sprintje om de bergpunten, op de top van Clausland Mountain. Wederom gaan de punten naar Atehortua, voor Honsinger en Herfoss. Het peloton volgt intussen op tweeënhalve minuut, maar daar gaat het tempo nu wel wat omhoog. Het is BikeExchange dat het initiatief neemt. De koploopsters rijden voor een tweede keer terug naar het centrum van Nyack. Ditmaal is er geen tussensprint bij de doorkomst, wel constateren we dat de voorsprong is gedaald tot 2 minuten. We zijn halfkoers en dat wil zeggen dat de derde beklimming van Blauvelt Hill eraan zit te komen. Op de steile flanken is het Herfoss die een berekende versnelling plaatst. Atehortua die op de tanden moet bijten om mee te kunnen en ook Honsinger en Toconas maken aanstalten om de aansluiting te maken. Zij komen op kleine achterstand boven. De Canadezen Larose-Gringas en Baril moeten laten lopen. Herfoss komt als eerste boven. In het peloton vindt al flinke uitdunning plaats, meer dan 50 vrouwen zitten er zeker niet meer bij. 1:30 is de achterstand op de Colombiaanse en Australische vooraan. Op naar Clausland Mountain dan. In de afdaling weten Honsinger en Toconas weer aan te sluiten bij de kop en ook Larose-Gringas zien we er nog tussen zwemmen. In het peloton is het Georgia Williams, die gisteren zo sterk was, die een flinke beurt doet aan de kop. Vooraan bereiken ze de klim weer. Hier moet Honsinger er dan vanaf en ook Toconas houdt het niet veel langer vol.

    Een aanval dan vanuit het peloton. Grace Brown plaatst haar versnelling, maar ziet gelijk de oranje trui van Ruth Winder in haar wiel zitten. De Amerikaanse vertikt het echter om van de Australische over te nemen, die wel nors door blijft trappen. Vooraan bereiken de dames intussen de top. Herfoss komt enkele seconden voor Atehortua als eerste boven, Brown komt als derde boven op 43 seconden van haar landgenote, nog altijd met Winder in het wiel. Terug op vlakke wegen komt Brown tot de realisatie dat Winder niet mee wil werken en dus houdt ze de benen stil. Daarop weet een groep rensters terug te keren. Leah Thomas en Paula Andrea Patiño voeren dat groepje aan namens Movistar, met daarbij ook ploegmate Audrey Cordon-Ragot van Winder. De volledige top 15 is van de partij in deze groep van een renster of 25 die terug weet te keren. Het valt echter stil en dan is het Patiño die ten aanval trekt. Met haar mee schuiven Kristabel Doebel-Hickok, Kristen Faulkner en Arlenis Sierra. De koploopsters bereiken intussen de streep in Nyack. Daar wordt met de bel geringeld voor het ingaan van de laatste ronde. Herfoss passeert hier als eerste voor de punten van de tweede tussensprint, voor Atehortua. Op 31 seconden volgt dan het achtervolgende groepje, waar Patiño de laatste bonificatieseconde meepakt, voor Sierra en Faulkner. De vrouwen daarachter laten het nu echt even stilvallen en hun achterstand is intussen opgelopen tot 1:20.

    De laatste keer Blauvelt Hill dan, die steile puist aan het begin van deze ronde. Atehortua heeft een tweede adem gevonden en kan nu weer gezwind mee met de Australische, die samen toch nog een sterk tempo onderhouden. Het is vlak voor de top dat de achtervolgende groep het tweetal te grazen neemt, maar zij weten nog aan te pikken. Zodoende komt Doebel-Hickok als eerste boven, voor Atehortua, die nog maar eens een korte versnelling eruit perst. Daarachter dan nog maar eens de versnelling van Grace Brown en het is wederom enkel Ruth Winder die met de Australische meekan. Daarachter versplintert de groep. We zien Leah Thomas in de problemen. Op 53 seconden van de kop komen Brown en Winder boven, op 18 seconden gevolgd door een groepje met Fisher-Black, Lauren Stephens, Leah Kirchmann, Audrey Cordon-Ragot en Marlen Reusser. Thomas komt al op meer dan 40 seconden van haar naaste tegenstreefsters boven. Ook de laatste afdaling van Blauvelt Hill huist geen verrassingen en dus zijn er nog 14 kilometer te gaan, met daarin nog eens de laatste beklimming van Clausland Mountain. Ditmaal neemt Winder wel mee over van Brown, zij het met enige vertwijfeling en met slechts korte beurten op die korte vlakte tussen Blauvelt Hill en Clausland Mountain. Daar zijn de rensters terug aan de voet. De koploopsters nog altijd met een minuut voorsprong op Brown en Winder. Daar is de slotklim, gelijk met die steile eerste kilometer. Atehortua en Herfoss er hier af, vooral onder impuls van het sterke tempo van Patiño. Brown nog maar eens met een aanval. Nu Winder wel even op het rekkertje maar de Amerikaanse herpakt zich en komt terug op het wiel. Vooraan is het Doebel-Hickok met de versnelling, maar deze wordt eenvoudig gepareerd door Faulkner. Arlenis Sierra moet wel een lengte laten.

    Nog een kilometer klimmen over vooral afvlakkende stroken. Op zo’n steil onregelmatig stukje probeert Brown het nog eens, maar Winder verroert geen vin. De dames vooraan zijn boven. Doebel-Hickok neemt de punten voor haar rekening, voor Patiño en Faulkner. Sierra op 10 seconden boven. Brown en Winder dan op 38 seconden. De groep Fisher-Black volgt op 1:30, de groep waar Leah Thomas zich intussen vindt al op 2:38. Nog een keer die smalle afdaling. Gelukkig loopt ze rechtdoor en is het vandaag kurkdroog in New York. Iederen veilig beneden en dan kunnen we ons opmaken voor de finale. Sierra die de aansluiting vooraan weer maakt aan het einde van de afdaling. Nog 6 kilometer te gaan. Nu rijdt Winder uiteraard wel met Brown door. Morgen is immers een vlakke etappe, dus ze kan zo de eindzege zo goed als veiligstellen. Vooraan rekenen de vrouwen zich rijk met de Colombiaanse Patiño, die veel kopwerk doet met het oog op het klassement. Voor een laatste keer trekken ze langs de imposante Tappan Zee Bridge, op naar het centrum van Nyack. Het blijft rechtdoor gaan tot op 250 meter van de streep, waar nog een haakse bocht volgt.

    Laatste kilometer voor de koploopsters. Patiño op kop met Doebel-Hickok in het wiel, gevolgd door Faulkner en Sierra. Daar ligt die laatste bocht. Doebel-Hickok die nu Patiño voorbijsteekt, maar ook Faulkner met een tussensprintje. Met gevaar voor eigen leven komt ze in de bocht met een snelheidssurplus buitenom, met Sierra vast in het wiel. Nog 200 meter te gaan. Faulkner die de sprint opent. Sierra blijft rustig in het wiel. Die laatste meters lopen namelijk nog vrij geniepig op. Doebel-Hickok die vanuit het zadel sprint en Patiño die daarachter gewoon probeert de streep te halen. Dan komt Sierra uit het wiel van Faulkner, op 100 meter van de streep. De Cubaanse komt tussen de twee Amerikanen door en wint zo vrij eenvoudig deze sprint. Arlenis Sierra wint in Nyack. Faulkner wordt nog tweede, voor Doebel-Hickok en Patiño. Dan is het wachten op de kemphanen voor de eindzege. Winder en Brown stromen op 32 seconden binnen, waarmee de eindzege veilig lijkt voor Ruth Winder. Op 1:42 dan het eerste achtervolgende groepje. Daar wint Marlen Reusser het eresprintje, voor Audrey Cordon-Ragot, Leah Kirchmann, Lauren Stephens, Niamh Fisher-Black en de overgestoken Françaises Juliette Labous en Évita Muzic. Mikayla Harvey finisht op 2:41, Leah Thomas en Clara Koppenburg komen binnen op ruim 3 minuten. Een blik op het klassement vertelt ons dat Patiño en Sierra grote voorwaartse sprongen maken. De Colombiaanse vinden we na vandaag terug op plaats 4, de Cubaanse op de 6e plaats. Leah Thomas valt terug naar plek 5, terwijl Clara Koppenburg nog net in de top 10 blijft staan. Mikayla Harvey valt uit die top 10 en staat nu 12e. De nieuwe leider in het puntenklassement is Grace Brown, terwijl vroege vluchter Diana Atehortua haar kop in het tussensprintklassement overneemt. Ondanks haar harde werken neemt de Colombiaanse echter niet de leiding in het bergklassement. Ze strandt op 3 punten van winares Niamh Fisher-Black, die ook nog aan de leiding gaat in het jongerenklassement. In het ploegenklassement gaat Trek Segafredo na vandaag nipt aan de leiding. Morgen volgt nog een rit door en rond Prospect Park in het hartje van Brooklyn, graag tot dan weer en blijf vooral nog even zitten voor de tocht van de mannen die op ditzelfde circuit uitmondt.

    Etappe 3: Nyack > Nyack
    1. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex “2:17:16
    2. Kristen Faulkner 🇺🇸 Team TIBCO + zt
    3. Kristabel Doebel-Hickok 🇺🇸 Rally Cycling + zt
    4. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team + 0:02
    5. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo + 0:32
    6. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + zt
    7. Marlen Reusser 🇨🇭 Alé Ljubljana + 1:42
    8. Audrey Cordon-Ragot 🇫🇷 Trek Segafredo + zt
    9. Leah Kirchmann 🇨🇦 Team DSM + zt
    10. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + zt

    Algemeen Klassement
    1. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo “6:34:46
    2. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 0:36
    3. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx + 1:46
    4. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team + 2:50
    5. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team + 3:08
    6. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex + 3:11
    7. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 3:47
    8. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 4:02
    9. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 4:18
    10. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling + 4:20

    Puntenklassement
    1. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 32 punten
    2. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 29 punten
    3. Arlenis Sierra 🇨🇺 A.R. Monex – 27 punten
    4. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 25 punten
    5. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team – 22 punten

    Bergklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 15 punten
    2. Daniela Atehortua 🇨🇴 Colnago CM – 12 punten
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 11 punten
    4. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 10 punten
    5. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten

    Jongerenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “6:36:36
    2. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 2:16
    3. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 2:32
    4. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 3:16
    5. Mariia Novolodskaia 🇷🇺 A.R. Monex + 4:43

    Tussensprintklassement
    1. Daniela Atehortua 🇨🇴 Colnago CM – 12 punten
    2. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten
    3. Emily Herfoss 🇦🇺 Roxsolt Liv – 10 punten
    4. Mia Kilburg 🇺🇸 DNA Pro Cycling – 10 punten
    5. Olivia Baril 🇨🇦 Massi Tactic Women Team – 10 punten

    Ploegenklassement Algemeen
    1. Trek Segafredo Women 🇺🇸 “19:59:12
    2. Movistar Team 🇪🇸 + 0:17
    3. Team BikeExchange 🇦🇺 + 5:23
    4. Team TIBCO SVB 🇺🇸 + 5:36
    5. SD Worx 🇳🇱 + 6:22

    Ploegenklassement Etappe
    1. Trek Segafredo Women 🇺🇸 “6:57:40
    2. Team TIBCO SVB 🇺🇸 + 0:30
    3. Rally Cycling Women 🇺🇸 + 1:04
    4. Movistar Team 🇪🇸 + 1:27
    5. Team BikeExchange 🇦🇺 + 2:01

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #737214

    New York Cycling Week: Etappe 6: Beacon > White Plains (185.9 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/442034

    Welkom terug ook bij de mannenkoers. Zoals u in het verslag van de vrouwenkoers al hebt kunnen lezen vertrokken ook de mannen vandaag vanuit Beacon. Dat was voor het eerst sinds de openingsrit onder een blauwe lucht. Met Neilson Powless als nieuwe klassementsleider vertrokken de heren voor een tocht door het achterland van New York City. Na een korte neutralisatie wordt de koers op gang geschoten. Het duurt niet bizar lang voordat de kopgroep van de dag gevormd is. De participanten: Alexander Cataford van Israel Start-Up Nation, Scott Thwaites van Alpecin Fenix, Joey Rosskopf en Nickolas Zukowsky van Rally Cycling, Natnael Tesfatsion van Androni Giocattoli, Logan Phippen van Novo Nordisk, Edoardo Zardini van Vini Zabù, Scott McGill van Aevolo, Adam Roberge van Elevate Webiplex, Michael Garrison van Hagens Berman Axeon, Alex Antonio Strah en Randish Abdul Lorenzo van Panama es Cultura y Valores en Samuel Jenner van BridgeLane. Met 13 man hebben we dus weer een omslachtige kopgroep. De mannen rijden weg in Cold Springs, gelegen op de eerste flanken van Fahnestock Hill, een klim van 11.2 kilometer aan 3.2% gemiddeld, met een piek van 10%. Nu het bergklassement al iets meer in een plooi ligt zien we niet al te veel strijd om de punten op de top. Zukowsky passeert als eerste, voor zijn ploegmaat Rosskopf, Jenner, Phippen en Zardini. Het peloton volgt na 23 kilometer al op drieënhalve minuut. Na de top van Fahnestock Hill koersen de renners verder door het groene achterland van New York City, met haar vele meren. De meeste van deze meren zijn stuwmeren, aangelegd om de miljoenenstad enkele kilometers verderop van haar water te voorzien. Langs Canopus Lake, het Boyd Corners Reservoir en het West Branch Reservoir bereiken de koplopers na 44 kilometer het stadje Carmel. Hier ligt de eerste tussensprint van de dag, die Michael Garrison voor zijn rekening neemt. Tesfatsion, McGill, Lorenzo en Roberge pikken de overige punten op. Het peloton volgt op 5:30.

    Wat volgt is een lange zone waarin relatief weinig gebeurt, al begint de lucht intussen donkerder te worden. Via dorpjes als Brewster, Somers, Mahopac, Shrub Oak en Putnam Valley gaat het naar Peekskill, een bekend voorstadje van New York City. Aan de andere kant van de Hudson ligt het bekende Bear Mountain, ideaal voor een lange trainingsrit vanuit de stad. Vanuit Peekskill staan er nog 82 kilometer op het programma. Het peloton, aangevoerd door de manschappen van Bora Hansgrohe en Jumbo Visma, volgt intussel al op 3:30. Intussen is het ook voor de zoveelste keer deze week begonnen met regenen. Over glooiende wegen gaat het verder richting Croton-on-Hudson, waar de tweede beklimming van de dag ligt. Mt. Airy is een hindernis van 2.4 kilometer aan 5.2% met een piek van 11%. Wederom niet veel schermutselingen, Zukowsky pakt de punten voor Tesfatsion en Rosskopf. Na de top van Mt. Airy rijden de renners lange tijd langs de oevers van het prachtige New Croton Reservoir. Pas na 10 kilometer, wanneer er nog 54 kilometers op het programma staan, laten ze het stuwmeer weer achter zich. De laatste klim van de dag zit er dan aan te komen. Met een lengte van 1.5 kilometer en een steiltegraad van 4.8% is McKesson Hill niet de lastigste hindernis, maar het weerhoudt Natnael Tesfatsion er niet van om in de aanval te gaan. Het peloton volgt intussen al op 2:30 van de kop van de koers. De Stars en Stripes van Rosskopf schieten in het wiel van de Eritreeër mee. Tesfatsion bereikt wel als eerste de top, voor Rosskopf. In de achtergrond ontstaat een achtervolgend groepje, met daarbij Garrison, Jenner en Zardini. Zij volgen op 15 seconden van het kopduo. Ondertussen stopt het weer met regenen en breekt de zon zelfs weer door. De renners maken nu koers richting het slotcircuit rond White Plains. Via Chappaqua en Pleasantville gaat het naar Mount Pleasant, waar de renners via het naburige Valhalla het lokale circuit bereiken. Ze maken gelijk kennis met het zwaartepunt van de slotronde, de steile klim van 500 meter naar de Kensico Dam. Tesfatsion en Rosskopf zien hier de achtervolgers naderen en laten hen aansluiten. Met nog 33 kilometer te gaan hebben zij een voorsprong van een minuut op hun voormalige vluchtmakkers en 1:45 op het peloton.

    De nieuwe kopgroep stevent af op de streep in White Plains. Twee ronden liggen er dadelijk nog op hen te wachten, maar eerst is daar nog de tussensprint. Het is Tesfatsion die als eerste passeert, voor Jenner, Garrison, Rosskopf en Zardini. Tijd om deze ronde is te verkennen. Start/finish ligt op Main Street in White Plains. Vervolgens is het linksaf op North Broadway. Daar vinden we twee heuveltjes, eerst eentje van anderhalve kilometer aan 2.3%, dan nog eentje van 800 meter aan 3.6%. Op de top van dat tweede klimmetje verlaten de renners White Plains en bereiken het Kensico Dam Plaza, waar ze naar Valhalla trekken voor dat steile pukkeltje naar de Kensico Dam. Vervolgens maken de renners zich op voor de tweede van drie passages over de machtige dam, om vervolgens terug af te dalen naar Kensico Dam Plaza. De laatste 5 kilometer zijn dan vlak. Het gaat over de brede doch licht slingerende wegen van de Bronx River Parkway terug richting White Plains. Op anderhalve kilometer volgt nog een brede chicane van de Parkway af, de laatste linkse bocht ligt op ruim 700 meter van de streep. Op de Kensico Dam begon Joey Rosskopf overigens nog aan een solo. De overige vluchters zijn intussen gegrepen door het peloton, dat slechts op 11 seconden van Rosskopf over de streep passeert. Laatste ronde. Het eerste van de drie heuveltjes weet de nationale kampioen nog te ronden, maar dan zijn het de mannen van Bora Hansgrohe die overnemen. Het is wachten tot de laatste klim over de Kensico Dam. Daar zijn we, nog 8 kilometer te koersen. Het is Magnus Sheffield die zijn ploeggenoot aflost en een demarrage plaatst, maar het is de ritwinnaar van gisteren, Giovanni Aleotti die het tempo bepaalt. Sheffield heeft op de top wel een gaatje, maar wanneer het Kensico Dam Plaza weer bereikt wordt is hij alweer ingelopen. Nog 5 kilometer. Jumbo Visma prominent vooraan met Olav Kooij en aan de andere kant van de weg zien we BikeExchange geformeerd zitten. Naast hen ook de mannen van INEOS Grenadiers. Het tempo ligt bijzonder hoog in deze finale. Nog 2 kilometer te gaan. Sagan heeft Oss en Schelling nog voor zich uit, met Lennard Kämna die hier het koptempo bepaalt. Dan nemen de mannen van de Emiraten echter over. De jonge Ayuso die een korte beurt doet, dan is het aan Oliveira. Richeze zal de sprint voor Gaviria aantrekken, maar zijn ze niet te vroeg.

    De mannen van Team Emirates als eerste door de chicane, maar het is BikeExchange dat voor de laatste twee bochten de binnenbocht heeft. Daar komen ze nu. Durbridge met daarachter nog Peák en Bauer. Wie gaat er sprinten bij hen: Matthews of Groves. De jongste van die twee heeft het laatste wiel. De door Affini gebrachte Kooij nu in gevecht met Sagan om het wiel van de jonge Australiër. Ook Richeze en Gaviria zitten daar. Daar zijn we in de laatste rechte lijn, met Peák op kop. Jasper Philipsen wordt nu gebracht door Laurens de Vreese en komt zo op het perfecte moment in het wiel van Gaviria, wanneer Richeze de sprint aantrekt op 500 meter. Ook Bauer nu met de sprintvoorbereiding, terwijl hij een beetje naar de mannen van Team Emirates toe knijpt daar aan de linkerkant van de weg. Matthews die de sprint dan aangaat op 250 meter van de streep. Gaviria die brutaal op het wiel meespringt en daarmee Groves in verlegenheid brengt. Sagan moet door de kettingreactie even de benen stilhouden. Matthews nu dus op kop, Gaviria daarachter en dan Philipsen, Groves, Kooij en Sagan. Ook Moschetti is vanuit de achtergrond al aan zijn sprint begonnen. Nog 170 meter, Gaviria die nu weer voor de linkerkant kiest. Philipsen kiest in tegenstelling tot de Colombiaan voor de rechterzijde en krijgt Groves en Kooij in zijn wiel mee. Sagan kiest zijn eigen weg terwijl Matthews voorbij wordt gestoomd. Nog 100 meter. Groves komt uit het wiel van Philipsen, maar veel kracht zit daar niet meer op. Kooij probeert een gaatje aan de binnenkant te zoeken. Gaviria knijpt weer wat naar binnen. Daardoor moet Sagan de benen weer even stilhouden om vervolgens buitenom proberen te steken. Nog 40 meter, het gaat tussen Gaviria en Philipsen, of Kooij die nu tegen de boarding een gaatje weet te vinden. Het is… Fernando Gaviria die de zesde etappe van de New York Cycling Week weet te winnen. In een fotofinish houdt hij respectievelijk Jasper Philipsen en Olav Kooij achter zich. Peter Sagan wordt vierde, voor Kaden Groves, Colin Joyce, Michael Matthews, Ethan Hayter, Noah Granigan en Itamar Einhorn.

    Etappe 6: Beacon > White Plains
    1. Fernando Gaviria 🇨🇴 UAE Team Emirates “4:15:07
    2. Jasper Philipsen 🇧🇪 Alpecin Fenix + zt
    3. Olav Kooij 🇳🇱 Jumbo Visma + zt
    4. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + zt
    5. Kaden Groves 🇦🇺 BikeExchange + zt
    6. Colin Joyce 🇺🇸 Rally Cycling + zt
    7. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange + zt
    8. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + zt
    9. Noah Granigan 🇺🇸 Wildlife Generation + zt
    10. Itamar Einhorn 🇮🇱 Israel Start-Up Nation + zt

    Algemeen Klassement
    1. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo “23:12:59
    2. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:39
    3. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:40
    4. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:43
    5. Nick Schultz 🇦🇺 Team BikeExchange + 0:56
    6. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 1:15
    7. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:29
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:44
    9. Alex Hoehn 🇺🇸 Wildlife Generation + 2:06
    10. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + 2:17

    Puntenklassement
    1. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 49 punten
    2. Michael Matthews 🇦🇺 Team BikeExchange – 43 punten
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 40 punten
    4. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo – 32 punten
    5. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation – 31 punten

    Bergklassement
    1. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles – 42 punten
    2. Franklin Archibold 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 36 punten
    3. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 35 punten
    4. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 29 punten
    5. Daniel Pearson 🇬🇧 Vini Zabù – 24 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “23:13:36
    2. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:49
    3. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:04
    4. Abner González 🇵🇷 Movistar Team + 2:23
    5. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:32

    Major Taylorklassement
    1. Alexander Cowan 🇨🇦 L39ion of Los Angeles – 18 punten
    2. Christofer Robin Jurado 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 16 punten
    3. Natnael Tesfatsion 🇪🇷 Androni Giocattoli – 16 punten
    4. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 16 punten
    5. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo – 14 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “68:08:30
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 1:08
    3. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 3:24
    4. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 5:05
    5. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 9:48

    Ploegenklassement Etappe 6
    1. Team BikeExchange 🇦🇺 “12:45:21
    2. L39ion of Los Angeles 🇺🇸 + zt
    3. Bora – Hansgrohe 🇩🇪 + zt
    4. UAE – Team Emirates 🇦🇪 + zt
    5. Wildlife Generetion Pro Cycling 🇺🇸 + zt

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #737063

    Vrijdag 27 Augustus – Women’s New York Cycling Week – Etappe 2: Beacon > Beacon (19,0 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/408973

    Welkom terug bij de Wielerweek van New York. We gaan verder met de tweede etappe van de vrouwenkoers. Na de koninginnenrit van gisteren staat vandaag een vlakke tijdrit rond Beacon te wachten. Om 12:35, een halfuur nadat de mannen hier zijn vertrokken, meldt Gillian Ellsay zich als eerste op het startpodium. We volgen de Canadese van Rally Cycling tot aan het tussenpunt in Fishkill, dat zij als eerste passeert na een klein kwartiertje. De vrouw die achter haar startte, de Finse sprintster Lotta Henttala, duik echter al gauw onder die tijd. 13:54 is de nieuwe toptijd na 9,9 kilometer. De volgende aanscherping laat ook niet lang op zich wachten. Jessica Roberts klokt op 13:18, 36 seconden sneller dan Henttala. Kort achter haar passeert haar ploegmaat Teniel Campbell op 6 seconden. We blijven het BikeExchange-duo volgen tot aan de meet. Niet geheel onverwachts klokt Roberts de toptijd, na 25 minuten en 32 seconden, waarna Campbell op 7 seconden binnenkomt. Henttala staat op 1:09 voorlopig derde. Niet veel later meldt Coryn Rivera zich aan het eerste tussenpunt. Zij passeert daar op 20 seconden van Roberts als derde. Dan wordt het even rustig qua tijden. De Russische Aigul Gareeva klokt de derde tijd aan de streep, op 34 seconden van Roberts. Goede tijd voor de wereldkampioene bij de junioren van Harrogate. Dan is het wachten op Rivera. Zij wordt aan de streep vierde, op 42 seconden. Het zijn duidelijk nog niet de grote kleppers die hier aan het werk zijn. Nu dan wellicht, met de start van Georgia Williams. De Nieuw-Zeelandse kampioene is geen kandidaat winnaar voor vandaag, maar heeft al meermaals laten zien een mooie ereplaats uit de brand te kunnen slepen. Ondertussen krijgen we ook een aardige tijd van Lonneke Uneken, op 30 seconden van Roberts aan het tussenpunt.

    Tussenstand Fishkill (9,9 km) na 48/118 rensters
    1. Jessica Roberts 🇬🇧 BikeExchange “13:18
    2. Teniel Campbell 🇹🇹 BikeExchange + 0:06
    3. Coryn Rivera 🇺🇸 Team DSM + 0:20
    4. Marie Le Net 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 0:25
    5. Lonneke Uneken 🇳🇱 SD Worx + 0:30

    Tussenstand Beacon (19,0 km) na 36/118 rensters
    1. Jessica Roberts 🇬🇧 BikeExchange “25:32
    2. Teniel Campbell 🇹🇹 BikeExchange + 0:07
    3. Aigul Gareeva 🇷🇺 Cogeas Mettler + 0:34
    4. Coryn Rivera 🇺🇸 Team DSM + 0:42
    5. Marie Le Net 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 0:47

    Dan is het echter tijd voor de vrouw waar we al een tijdje op zitten te wachten, Amerikaans kampioene Chloe Dygert. De topfavoriete voor de dagzege staat in haar Stars & Stripes klaar om van het podium af te denderen. Daar is zij vertrokken. Ondertussen zet de Australische Emily Herfoss een goede tussentijd neer, als 3e op 10 seconden van Roberts. Ook haar landgenote Lauretta Hanson nu met een goede tussentijd. 23 seconden bedraagt haar achterstand in Fishkill. Georgia Williams volgt haar kort. Nieuwe toptijd in Fishkill. 3 seconden duikt de Nieuw-Zeelandse onder de tijd van haar Britse ploeggenote. De vraag is echter hoelang die tijd blijft staan aangezien Dygert natuurlijk op komst is. Ook Amber Neben is intussen van start gegaan. De oudgediende staat natuurlijk bekend als tijdritspecialiste pur sang. Lonneke Uneken komt intussen binnen. Terug in het centrum van Beacon klokt zij de tiende tijd op 1:14 van Jessica Roberts. We blijven logischerwijs Chloe Dygert volgen op weg naar het tussenpunt in Fishkill. Daar komt ze aan. Zoals verwacht wordt de concurrentie weggeblazen. 37 seconden duikt zij onder de tijd van Roberts en duikt als eerste onder de 13 minuten. Door de tussentijd van Dygert misten we de binnenkomst van Herfoss die de goede lijn doortrekt en op 15 seconden als derde binnen weet te komen. Ook Lauretta Hanson is in aantocht. Zij snelt naar de vijfde tijd op 34 seconden. We wachten echter op Georgia Williams. Zij is namelijk in de laatste kilometer. Schijnbaar heeft ze nog een versnelling gevonden in het tweede deel en rijdt Jessica Roberts nog 22 seconden los. Roberts die dus uit de hotseat wordt gezet, maar Williams zal ook wel weten dat ze normaal gesproken niet lang daar zal zitten.

    Elizabeth Banks gaat nu van start, toch ook een noemenswaardige tijdrijdster. Amber Neben dan onderweg richting het tussenpunt. Zij passeert daar als tweede op 21 seconden. De zege is voor Dygert dus nog niet helemaal veilig. We volgen haar intussen door het technische laatste deel. Daar zien we haar gezwind de Fishkill Creek oversteken, waarna er weer enkele rechte stroken volgen voor de renster uit Indiana. We pikken de start van Emily Newsom en Tayler Wiles nog even mee, twee prima Amerikaanse tijdrijders. Maaike Boogaard intussen aan het tussenpunt, laten we dat ook meegeven. Zij klokt de vijfde tijd op 42 seconden van Dygert. Laten we echter teruggaan naar de hoofdrolspeelster van het moment. Zij bevindt zich in de technische laatste kilometer door het pittoreske centrum van Beacon. Daar is ze in de laatste rechte lijn en het wordt al snel duidelijk dat dit de nieuwe te kloppen tijd zal zijn. Williams heeft zich pas net in de hotseat gezet en ze kan er alweer uit. 24 minuut 13 is de eindtijd van Dygert, 57 seconden sneller dan Williams. Even na de binnenkomst van Dygert gaat in de persoon van Karol-Ann Canuel een outsider van start. We volgen echter Neben in haar laatste kilometers. Daar komt ze aan, 48 seconden geeft ze uiteindelijk nog toe en daarmee komt ze op de voorlopig tweede plaats.

    Tussenstand Fishkill (9,9 km) na 79/118 rensters
    1. Chloe Dygert 🇺🇸 Canyon SRAM “12:38
    2. Amber Neben 🇺🇸 Cogeas Mettler + 0:21
    3. Georgia Williams 🇳🇿 BikeExchange + 0:37
    4. Jessica Roberts 🇬🇧 BikeExchange + 0:40
    5. Maaike Boogaard 🇳🇱 Alé Ljubljana + 0:42

    Tussenstand Beacon (19,0 km) na 68/118 rensters
    1. Chloe Dygert 🇺🇸 Canyon SRAM “24:13
    2. Amber Neben 🇺🇸 Cogeas Mettler + 0:48
    3. Georgia Williams 🇳🇿 BikeExchange + 0:57
    4. Jessica Roberts 🇬🇧 BikeExchange + 1:19
    5. Teniel Campbell 🇹🇹 BikeExchange + 1:26

    Intussen komen we dichter bij de top van het klassement. Na de binnenkomst van Neben passeert Hannah Ludwig aan het tussenpunt in Fishkill, waar zij op 42 seconden als 6e passeert. Even daarna passeert ook Tayler Wiles daar met een competitieve tijd. Op 32 seconden van Dygert passeert zij daar als derde. Dan ook de binnenkomst van Boogaard. De Nederlandse heeft haar goede tussentijd door weten te trekken en komt binnen op 1:20, net een seconde tekort voor de vierde plaats. Ook Julie Leth sluipt kort achter haar de top 10 binnen. Op 1:48 staat zij nu 8e. Met de binnenkomst van Leth keren we ons nu tot het startpodium enkele hectometers verderop. Daar staat Marlen Reusser op het startpodium. De Zwitserse is allicht de voornaamste concurrente om Dygert nog van de zege te houden. Ook zij is nu vertrokken. Vlak na het vertrek van Reusser passeert Canuel aan het tussenpunt, waar zij op 42 seconden gelijk staat met Boogaard en Ludwig. Aan de streep pikken we de tijd van Elizabeth Banks mee. De Britse komt op 1:40 van Dygert binnen, goed voor een voorlopig 8e plaats. Intussen zijn we aangekomen bij de start van Kristen Faulkner, wat wil zeggen dat we aan de top 20 gaan beginnen. De intervallen tussen de rensters zullen vanaf nu uit 2 minuten bestaan.

    Hannah Ludwig dan met de binnenkomst. 1:11 is zij slechts trager dan Dygert en dat is goed voor de 4e plaats tot dusver. Die plaats is echter niet lang veilig. Tayler Wiles volgt niet al te lang na de binnenkomst van Ludwig en duikt nog eens 7 seconden onder de tijd van de Duitse. We volgen Reusser onderweg naar het tussenpunt aan de rand van Fishkill. Daar komt de Zwitserse locomotief aan gedenderd. 8 seconden is de toegift slechts op Dygert. Deze tijdrit is dus nog zeker niet gespeeld. Kort achter haar volgt Brodie Chapman met tevens een goede tussentijd. 36 seconden geeft zij toe, goed voor plek 5. Karol-Ann Canuel is dan onderweg naar de streep. Voor haar is de zesde plaats toebedeeld op 12 seconden van Dygert. Daar komt nu ook haar landgenote Kirchmann binnen. Zij doet het iets beter en wordt op 1:09 voorlopig vijfde. We gaan met de camera echter snel weer terug naar Reusser, die niet aan de tijd van Dygert gaat komen. 23 seconden is het eindverdict voor de Zwitserse, die desondanks een sterke tijdrit heeft afgewerkt. Ook Brodie Chapman moet er dan aan zitten te komen, maar de Australische kan haar sterke eerste deel geen vervolg geven terug naar het centrum van Beacon. Zij komt op 1:19 als 10e binnen.

    Tussenstand Fishkill (9,9 km) na 103/118 rensters
    1. Chloe Dygert 🇺🇸 Canyon SRAM “12:38
    2. Marlen Reusser 🇨🇭 Alé Ljubljana + 0:08
    3. Amber Neben 🇺🇸 Cogeas Mettler + 0:21
    4. Tayler Wiles 🇺🇸 Trek Segafredo + 0:32
    5. Brodie Chapman 🇦🇺 FDJ Nouvelle Atlantique + 0:36

    Tussenstand Beacon (19,0 km) na 98/118 rensters
    1. Chloe Dygert 🇺🇸 Canyon SRAM “24:13
    2. Marlen Reusser 🇨🇭 Alé Ljubljana + 0:23
    3. Amber Neben 🇺🇸 Cogeas Mettler + 0:48
    4. Georgia Williams 🇳🇿 BikeExchange + 0:57
    5. Tayler Wiles 🇺🇸 Trek Segafredo + 1:04

    Qua starters zijn we intussen bij de top 10 aangekomen. Lauren Stephens is de eerste starter van de top van het klassement. Interessanter is momenteel echter de doorkomst in Fishkill van Audrey Cordon-Ragot. De Française die gisteren zo’n indruk maakte in dienst van Ruth Winder klokt de vierde tijd op slechts 28 seconden van Chloe Dygert. Aan de andere kant van het parcours komt de Russische kampioene Tamara Dronova-Balabolina binnen. Na een sterke etappe gisteren is ze vandaag weer goed met een tijd op 1:37 van de leidster. We gaan weer even snel terug naar het tussenpunt om de doorkomst van Juliette Labous mee te nemen. De nummer 11 van het klassement passeert op 42 seconden van de kop en is daarmee een van de betere klassementsvrouwen tot nu toe. Haar landgenote Cordon-Ragot is dan op weg naar de streep. We hebben een nieuwe nummer 5 met een toegift van 1:02 op Dygert. Ondertussen hebben we weer een sterke passage nabij Fishkill. Lauren Stephens komt daar op 35 seconden van haar landgenote voorbij, goed voor een zesde plaats. Grace Brown staat intussen op het startpodium, na haar optreden gisteren toch een van de topfavorieten voor de eindzege. De Australische is nu vertrokken. Zij wordt gevolgd door Leah Thomas, net als gisteren in de etappe het geval was. Dat wil tevens zeggen dat we bij de top 3 van het klassement aan zijn gekomen.

    Ruth Winder is de volgende starter. Gisteren was ze tweede, maar leidster Niamh Fisher-Black staat niet te boek als geweldige tijdrijdster. De in Yorkshire geboren Amerikaanse heeft dus een kans om de leiderstrui te pakken vandaag. Juliette Labous is dan onderweg naar de streep op Main Street. Zij klokt de 10e tijd op 1:18 van Chloe Dygert. Prima tijd voor de Française. Ook Lauren Stephens is op komst. De Texaanse komt op 1:07 binnen als 7e. Even verderop is Niamh Fisher-Black net in de oranje leiderstrui vertrokken. Voor haar is het zoals gezegd zaak de schade te beperken. Via Main Street en Verplanck Avenue verlaat zij het centrum van Beacon om de brede Fishkill Avenue op te zoeken. De volgende renster die binnenkomt is Erica Magnaldi. De Italiaanse zet de klok op 2:48 stil. We volgen Grace Brown door de bossen ten noorden van Beacon. Langzaam duiken er weer huizen op langs de weg, wat wil zeggen dat het tussenpunt in Fishkill eraan zit te komen. De Australische is goed op dreef en passeert op 17 seconden als voorlopig derde. Leah Thomas zit nog wat dichter in die bossen maar komt er ook aangestoomd. Ook voor de Amerikaanse zit er een uitstekende tijd in. Op 26 seconden van haar landgenote staat zij nu vijfde. Mikayla Harvey is dan op weg naar de streep in Beacon. De Nieuw-Zeelandse komt als 20e binnen op 1:42. Even later komt ook Paula Andrea Patiño binnen, gisteren nog zo sterk in dienst van Leah Thomas. De Colombiaanse moet vandaag echter 2:41 toegeven.

    Nog zes rensters zijn onderweg. Één daarvan moet nog voorbij heet eerste tussenpunt komen. Ruth Winder deed dat net al niet onverdienstelijk door op 27 seconden als zesde te passeren. Het feit dat Fisher-Black daar nog met komen is weinig belovend voor de kiwi. 56 seconden moet zij na de eerste 10 kilometer al toegeven. Iedereen heeft de eerste 10 kilometer nu afgelegd, tijd voor de ontknoping van deze tijdrit. Eerst is daar de Française Évita Muzic. Zij krijgt toch wel een aardige tik op 2:36 van Dygert. Zij wordt gevolgd door de Duitse Clara Koppenburg. Op 1:54 beperkt zij de schade, maar daarachter komt al snel Grace Brown opduiken. De Australische rijdt een dijk van een tijdrit en zet de tijd stil op 41 seconden van Chloe Dygert. De derde tijd van de dag en tevens pas de derde tijd die onder de 25 minuten weet te duiken. We volgen de laatste drie rensters. Thomas begeeft zich in de technische slotfase door het centrum van Beacon, Winder is bezig aan de lange rechte strook op Washington Avenue en Fisher-Black steekt nu Fishkill Creek over, ook zo’n technische passage. Thomas is uiteraard als eerste aan de meet. Daar zit op 1:02 toch wat verval op, maar is nog altijd goed voor de zesde plaats. Daarmee wordt ze wel nipt voorbijgestoken door Grace Brown in het klassement. Ruth Winder dan. Die gaat het beter doen, dat kunnen we al zien bij aanvang van de laatste rechte lijn. Zij gaat binnen de minuut blijven en klokt de vijfde tijd van de dag op 55 seconden van Dygert, die nu zegezeker lijkt. Ten slotte nog de oranje trui van Fisher-Black. Daar komt de jonge Nieuw-Zeelandse. Op 1:52 klokt ze zeker geen slechte tijd, maar is wel haar leiderstrui kwijt.

    Chloe Dygert wint zoals verwacht dus de tijdrit en het is Ruth Winder die de leiding in het klassement overneemt. In de strijd om het podium is het razend spannend, met Grace Brown en Niamh Fisher-Black op 36 seconden van Winder en Thomas op slechts 38 seconden van de oranje trui. In de overige hoofdklassementen, het punten-, berg- en jongerenklassement gaat Niamh Fisher-Black nog altijd aan de leiding. In het ploegenklassement gaat Movistar nog altijd aan de leiding, al is Trek Segafredo vandaag wel heel dicht genaderd. Morgen gaan we verder met een heuvelrit door de Palisades van en naar Nyack, graag tot dan en voor nu veel plezier bij de mannen.

    Etappe 2: Beacon > Beacon
    1. Chloe Dygert 🇺🇸 Canyon SRAM “24:13
    2. Marlen Reusser 🇨🇭 Alé Ljubljana + 0:23
    3. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 0:41
    4. Amber Neben 🇺🇸 Cogeas Mettler + 0:48
    5. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo + 0:55
    6. Georgia Williams 🇳🇿 BikeExchange + 0:57
    7. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar + 1:02
    8. Audrey Cordon-Ragot 🇫🇷 Trek Segafredo + zt
    9. Tayler Wiles 🇺🇸 Trek Segafredo + 1:04
    10. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 1:07

    Algemeen Klassement
    1. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo “4:16:58
    2. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 0:36
    3. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx + zt
    4. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar + 0:38
    5. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling + 1:50
    6. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 2:37
    7. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 2:52
    8. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 2:53
    9. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 3:08
    10. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar + 3:21

    Puntenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 25 punten
    2. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 24 punten
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar – 20 punten
    4. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 19 punten
    5. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling – 14 punten

    Bergklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 15 punten
    2. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 11 punten
    3. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 10 punten
    4. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 9 punten
    5. Lucy Kennedy 🇦🇺 BikeExchange – 8 punten

    Jongerenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “4:17:38
    2. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 2:16
    3. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 2:17
    4. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 2:32
    5. Mariia Novolodskaia 🇷🇺 A.R. Monex + 3:14

    Tussensprintklassement
    1. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten
    2. Mia Kilburg 🇺🇸 DNA Pro Cycling – 10 punten
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 6 punten
    4. Ayesha McGowan 🇺🇸 Liv Racing – 6 punten
    5. Alison Jackson 🇨🇦 Liv Racing – 4 punten

    Ploegenklassement Algemeen
    1. Movistar Team 🇪🇸 “13:00:22
    2. Trek Segafredo Women 🇺🇸 + 1:10
    3. Team BikeExchange 🇦🇺 + 4:32
    4. SD Worx 🇳🇱 + 4:40
    5. A.R. Monex Women’s Cycling Team 🇮🇹 + 5:24

    Ploegenklassement Etappe
    1. Canyon SRAM Racing 🇩🇪 “1:15:32
    2. Team BikeExchange 🇦🇺 + 0:04
    3. Trek Segafredo Women 🇺🇸 + 0:08
    4. Alé BTC Ljubljana 🇮🇹 + 0:55
    5. Cogeas – Mettler Pro Cycling Team 🇷🇺 + 1:25

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #736926

    New York Cycling Week Etappe 5: Kingston > Artists Rock. North-South Lake (194.6 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384594

    Terwijl de vrouwen zich dus opmaakten voor de start gingen ook de mannen van start. Zo’n 140 kilometer verderop, in het aan de Hudson gelegen Kingston, hebben de heren zich verzameld. Brandon McNulty is nog altijd leider in deze ronde bij de start. Vanuit de kortstondige hoofdstad van deze staat, waar Mehdi Benhamouda in 2017 een zeldzame zege voor Novo Nordisk binnen harkte, begint het 136-koppige peloton aan de tocht door de verlaten doch imposante Catskill Mountains. Waar de vrouwen het vandaag drooghouden is het bij de mannen weer regenen geblazen. In de miezer verlaten de renners Kingston en vindt de officiële start plaats. Het slechte weer heeft klaarblijkelijk weinig invloed op de aanvalslust van het peloton, want het tempo ligt in de openingsfase razend hoog. In de eerste kilometers over de westoevers van de Hudson, langs dorpjes en stadjes als Flatbush, Glasco, Saugerties en Blue Mountain wordt er halsoverkop gedemarreerd. Pas op de eerste beklimming van de dag, de steile Platte Clove, 5.5 kilometer lang aan 8% gemiddeld en met een maximum van 14%. Op de steile, smalle weg springen talloze groepjes en eenzaten weg. Het is Lawson Craddock (EF Education Nippo) die als eerste boven is, gevolgd door Daniel Pearson (Vini Zabù), Alex Hoehn (Wildlife Generation), Eder Frayre (L39ion of Los Angeles), Matthew Riccitello (Hagens Berman Axeon) en Edward Anderson (Alpecin Fenix). Na de top van deze stevige klim komen daarbij aansluiten: Giovanni Aleotti en Felix Wandahl van Bora Hansgrohe, Toms Skujins van Trek Segafredo, Juan Diego Alba van Movistar, Jimmy Janssens van Alpecin Fenix, Peter Kusztor van Novo Nordisk, Etienne van Empel van Vini Zabù, Eric Brunner en Gage Hecht van Aevolo, Samuel Boardman en Alexander Cowan van L39ion of Los Angeles en Ben Metcalfe van BridgeLane. 19 man dus in de kop van de koers. Na 50 kilometer koers, ruim 10 kilometer na de top van Platte Clove, bereiken die koplopers de tussensprint in het skidorpje Hunter. Hier sprint Cowan ruim 4 minuten voor het peloton naar de meeste punten, voor zijn ploegmaat Broadman en Skujins, Hoehn en Hecht. Nu begint de lange tussenzone, door de verlaten voeten van de Catskill Mountains, door de lichte regen.

    Via de afdaling van Mount Zoar gaat het richting Cairo en vervolgens over glooiende wegen richting de ravitailleringszone in Durham. Na 107 kilometer, met nog een kleine 88 kilometer te gaan, beginnen de koplopers aan de heuvelzone. De voorsprong is dan intussen gegroeid tot 10 minuten. Dat is goed nieuws voor Alex Hoehn, die maar op 3:33 van Brandon McNulty staat. In het peloton is het de UAE Team Emirates ploeg van de leider dat kopwerk uitvoert. Veteraan Maximiliano Richeze voert nog eens kopwerk uit en ook Rui Oliveira doet enkele duiten in de zak. De volgende klim van de dag is Potter Mountain. Deze is 6.9 kilometer lang aan 5.3% gemiddeld met een piek van 10.5%. Het is op de flanken van Potter Mountain dat een tweetal in de aanval gaat. Ben Metcalfe is de eerste, hij wordt vergezeld door Daniel Pearson. Het tweetal bouwt een voorsprong van een seconde of 20 uit over de lengte van de klim. Het is Metcalfe die als eerste boven komt, voor Pearson en dan op 22 seconden de Mexicaanse kampioen Frayre, Broadman en Riccitello. Na een korte afdaling volgt Steenburg Mountain, 4.1 kilometer aan 5.2% gemiddeld (9.5% max.). Ditmaal passeert Pearson als eerste boven, voor Metcalfe en Alex Hoehn. Met nog 73 kilometer te gaan volgen de achtervolgers op 31 seconden en het peloton op 8 minuten. Na een snelle afdaling volgt dan al de voorlaatste beklimming van de dag. Mount Nebo is 4.5 kilometer lang aan 8.2% gemiddeld met een steilste punt van 12.5%. Vooraan worden de koplopers hier weer ingelopen en krijgen we een nieuw kopgroepje. Ditmaal is het Eder Frayre, die hier een gooi naar de bergtrui kan doen. Ook Brunner, Hoehn en Skuijins schuiven mee. Boven maakt Hoehn het de Mexicaanse kampioen nog even lastig, maar de L39ion-renner komt als eerste boven op Mount Nebo. Hoehn is tweede, voor Brunner, Skujins en op korte achterstand Pearson. Het peloton nadert met nog 60 kilometer te gaan tot op 6:20.

    Pearson, Van Empel, Hecht, Janssens en Riccitello sluiten bij dit viertal aan in de dalende lijn naar het bergdorpje Windham. Vanaf hier gaat het terug richting Mount Zoar om zo af te dalen richting Cairo. Op de vals plat oplopende stroken van Mount Zoar, op 46 kilometer van de streep, krijgen we een nieuwe aanval vanuit de kopgroep. Toms Skujins, de Letse kampioen, gaat er vandoor. Even leek het erop alsof hij er alleen voor zou staan maar dan krijgt hij bijval van Jimmy Janssens. Zij beginnen aan de lange afdaling met een voorsprong van 18 seconden op het eerste achtervolgende groepje, 42 op het tweede achtervolgende groepje en 5:50 op het peloton. In de afdaling smelten de achtervolgende groepjes weer samen. In die afdaling groeit de voorsprong van Janssens en Skujins snel. Met nog 34 kilometer te gaan is deze gestegen tot 45 seconden. Het peloton verhoogt het tempo intussen ook wat. Vanuit Cairo gaat het via Lawrenceville over vlakke wegen richting Palenville. Op deze vlakke wegen voert UAE Team Emirates het tempo nog maar eens op, waardoor het gat met de vluchters aan de voet van de slotklim flink afneemt. Daar ligt eerst nog de tweede tussensprint in Palenville. Toms Skujins passeert hier als eerste, voor Janssens. Dan op 56 seconden Cowan, Broadman en Riccitello. Het peloton passeert op iets minder dan 5 minuten. Nog 12 kilometer te gaan. Het is tijd voor de slotklim naar Artists Rock. 11.9 kilometer klimmen aan 4.5% gemiddeld, maar met een piek van 10%. In het peloton neemt INEOS Grenadiers snel de kop over van de mannen van de Emiraten. Vooraan gaat Eder Frayre in de achtervolging op Janssens en Skujins. Na de eerste relatief vlakke kilometers ontstaat er een kleinere achtervolgende groep. Lawson Craddock, Alex Hoehn, Matthew Riccitello, Edward Anderson, Giovanni Aleotti, Juan Diego Alba en Samuel Broadman blijven over in de achtervolging.

    Nog 9 kilometer te gaan, nu begint het wat steiler te worden, nog altijd Janssens en Skujins op kop, op 35 seconden gevolgd door de Mexicaanse kampioen en op 45 seconden de achtervolgers. Vooraan plaatst Jimmy Janssens een versnelling. Daarmee krijgt hij Skujins wel op een gaatje, maar rijdt niet verder weg van de Let. Op 7 kilometer van de meet halen we voor het eerst de dubbele cijfers op deze klim. Giovanni Aleotti maakt hiervan gebruik om bij de achtervolgers weg te springen. Gisteren maakte hij ook al zo’n sterke indruk op Mt. Greylock. Intussen bepaalt Andrey Amador het tempo in het peloton, waardoor er flinke uitdunning plaatsvindt. Het gat met de koplopers kruipt intussen onder de 4 minuten. Vooraan zien we Aleotti voorbij Frayre snellen en niet veel later aansluiten bij Janssens en Skujins, die op het tandvlees weer aan blijft haken. Het is echter de jonge Italiaan die het tempo bepaalt. In het peloton is er met 7 kilometer nog te klimmen slechts een elitegroep van 25 man overgebleven. Vooraan staan er nog 5.5 kilometers op het programma. Nog even wordt het hier steil, teken voor Aleotti om nog een versnelling te plaatsen. Janssen moet passen, maar Skujins bijt zich nog vast in het wiel. In het zicht van Haines Falls, waar de klim wat afvlakt naar een procent of 4, moet Skujins dan ook het wiel van de Italiaan van Bora Hansgrohe laten. Intussen zien we Eddie Dunbar werken in het peloton en zien we geen Brandon McNulty op de voorposten. De klassementsleider zit achter in dit groepje, rond plek 18, maar lijkt aan te blijven haken. Vooraan zien we Aleotti langzaam zijn voorsprong op Skujins uitbreiden. Mits pech lijkt de zege voor de Italiaan binnen te zijn. Nog 4.5 kilometer voor het peloton. Nu dan toch de problemen voor Brandon McNulty! Uitgerekend op het moment wanneer het weer wat afvlakt moet de Arizonan ervan af. Joe Dombrowski staat hem bij, maar dit geeft de mannen van INEOS extra motivatie. Ethan Hayter, Eddie Dunbar en Laurens de Plus nu met het werk voor Richie Porte.

    Vooraan gaat Giovanni Aleotti naar de zege snellen. In de stromende regen mag de Italiaan de handen in de lucht steken. 20 seconden later komt Toms Skujins nog als tweede over de meet. Dan op 47 seconden een groepje aangevoerd door Lawson Craddock, met daarbij ook Alex Hoehn en Juan Diego Alba, Eder Frayre wordt op 56 seconden zesde, Edward Anderson op 1:04 zevende en dan op 1:54 een groepje aangevoerd door Broadman met daarbij ook Riccitello en Hecht. Daarachter plaatst Neilson Powless intussen een versnelling. Met het afhaken van McNulty is hij de virtuele leider. Nick Schultz schuift met de Amerikaan mee. Dit gebeurt op 2 kilometer van de finish. Ook Michael Woods maakt de oversteek. Dit drietal komt op 2:11 over de streep, gevolgd door het peloton op 2:26. McNulty komt in het gezelschap van Dombrowski binnen op 2:54 en is dus leider af. Neilson Powless is de nieuwe man aan kop van deze ronde. McNulty zakt naar de derde plaats. Vanuit de vroege vlucht stijgt Alex Hoehn naar de negende plaats. In het puntenklassement staat Lawson Craddock na vandaag aan de leiding, voor Michael Matthews. Ook in het bergklassement en Major Taylorklassement hebben we nieuwe leiders. Eder Frayre draagt vanaf morgen het groene tricot en Alexander Cowan mag het zwarte rugnummer opspelden. INEOS Grenadiers blijft aan de leiding van het ploegenklassement en Brandon McNulty heeft als troostprijs nog altijd het witte jongerentricot in handen. Morgen gaan we verder met een tussenetappe van Beacon naar de voorstad White Plains. Graag tot dan.

    Etappe 5: Kingston > Artists Rock. North-South Lake
    1. Giovanni Aleotti 🇮🇹 Bora Hansgrohe “4:43:02
    2. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo + 0:21
    3. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:47
    4. Alex Hoehn 🇺🇸 Wildlife Generation + zt
    5. Juan Diego Alba 🇨🇴 Movistar Team + zt
    6. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles + 0:56
    7. Edward Anderson 🇺🇸 Alpecin Fenix + 1:04
    8. Samuel Broadman 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + 1:54
    9. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + zt
    10. Gage Hecht 🇺🇸 Aevolo + zt

    Algemeen Klassement
    1. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo “18:57:52
    2. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:39
    3. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:40
    4. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:43
    5. Nick Schultz 🇦🇺 Team BikeExchange + 0:56
    6. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 1:15
    7. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:29
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:44
    9. Alex Hoehn 🇺🇸 Wildlife Generation + 2:06
    10. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + 2:17

    Puntenklassement
    1. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 49 punten
    2. Michael Matthews 🇦🇺 Team BikeExchange – 37 punten
    3. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo – 32 punten
    4. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation – 31 punten
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 29 punten

    Bergklassement
    1. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles – 42 punten
    2. Franklin Archibold 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 36 punten
    3. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 29 punten
    4. Daniel Pearson 🇬🇧 Vini Zabù – 24 punten
    5. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 23 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “18:58:29
    2. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:49
    3. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:04
    4. Abner González 🇵🇷 Movistar Team + 2:23
    5. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 2:32

    Major Taylorklassement
    1. Alexander Cowan 🇨🇦 L39ion of Los Angeles – 18 punten
    2. Christofer Robin Jurado 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 16 punten
    3. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 16 punten
    4. Toms Skujiņš 🇱🇻 Trek Segafredo – 14 punten
    5. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “55:23:09
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 1:08
    3. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 3:24
    4. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 5:05
    5. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 9:48

    Ploegenklassement Etappe 5
    1. Trek – Segafredo 🇺🇸 “14:14:19
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 0:11
    3. Alpecin – Fenix 🇧🇪 + 0:25
    4. Movistar Team 🇪🇸 + 0:26
    5. L39ion of Los Angeles 🇺🇸 + 0:46

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #736593

    Donderdag 26 Augustus – Women’s New York Cycling Week – Etappe 1: Saratoga Springs > Mt. Greylock (130,7 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/408972

    Welkom terug bij de Wielerweek van New York. Vandaag gaan we niet gelijk verder met de etappe naar Artists Rock, maar gaat de aandacht eerst uit naar het vrouwenpeloton. Zij beginnen vandaag namelijk aan de eerste etappe van de Women’s New York Cycling Week. 120 vrouwen hebben zich op deze bijzondere dag verzameld in Saratoga Springs. In Amerika is het namelijk Women’s Equality Day, de verjaardag van het verkrijgen van kiesrecht voor vrouwen in 1920. Een toepasselijke dag dus om de eerste editie van de koers in te luiden. Met de nodige frivoliteiten worden de vrouwen op gang geschoten vanuit het kuuroord nabij Lake Saratoga. Het weer van vandaag is gelijkaardig aan dat van gisteren in deze regio: wel bewolking, maar voorlopig nog geen regen. De openingsfase van de koers wordt gekenmerkt door een verschroeiend tempo. Het lukt de talloze vluchtpogingen namelijk niet om een noemenswaardige voorsprong vast te houden, waardoor het peloton lange tijd bijeenblijft. Na 28 kilometer ontstaat er dan voor het eerst een kopgroep met een noemenswaardig gat. Het gaat om een vijftal, bestaande uit de Amerikaanse Ayesha McGowan van Liv Racing, de Mexicaanse Ariadna Gutierrez van A.R. Monex, de Amerikaanse Mia Kilburg van DNA Pro Cycling, de Française Morgane Coston van Macogep Tornatech en de Amerikaanse Emily Newsom van Team TIBCO. Zij rijden een voorsprong van anderhalve minuut bij elkaar. Na 40 kilometer bereiken zij de eerste tussensprint in Greenwich, waar Kilburg als eerste passeert, voor McGowan, Coston, Gutierrez en Newsom. Langzaam trekken de rensters de Taconic Mountains in. De voorsprong blijft gestaag groeien totdat de vrouwen van Movistar het tempo in het peloton bepalen en de voorsprong rond de 2:30 laten slingeren. Via Cambridge gaat het naar Hoosick Falls, waar de rensters hun bevoorrading aangereikt krijgen. De voet van Petersburg Pass begint langzaam dichterbij te komen.

    Na 90 kilometer bereiken de rensters het dorpje Petersburg, waarna ze koers maken richting de voet van de klim. 6,1 kilometer lang klimmen aan een gemiddelde van 6,4% met een maximum van 8,5%. De vrouwen vooraan beginnen met een toegift van net iets minder dan 2 minuten aan de opgave. In het peloton maken de vrouwen van Movistar nog altijd een tempo en dat is blijkbaar met een plannetje. Op 36 kilometer van de streep, 4,5 kilometer van de top, sturen zij de Colombiaanse Paula Andrea Patiño namelijk in de aanval. En dit lokt reacties uit. Eerst zijn het Brodie Chapman en haar landgenote Lucy Kennedy die de oversteek maken, kort daarna gevolgd door Kristen Faulkner, Évita Muzic, het Liv-duo Alison Jackson en Sabrina Stultiens, Niamh Fischer-Black, Anastasiia Chursina en Tamara Dronova-Balabolina. Achteraan moet Chloe Dygert de rol lossen. Zij werd met de tijdrit van morgen toch als een van de outsiders voor de eindzege gezien. Op 34 kilometer volgt dan een tweede Movistar-versnelling. Ditmaal is het kopvrouw Leah Thomas zelf, die wordt gevolgd door Grace Brown en Clara Koppenburg. Daarachter ontstaat een groepje dat net niet mee wist te komen, aangevoerd door Audrey Cordon-Ragot en Ruth Winder, met daarbij ook Mikayla Harvey, Juliette Labous, Arlenis Sierra, Mariia Novolodskaia, Erica Magnaldi en Lauren Stephens. Vooraan gaan ze al snel op en over de vroege vlucht, waarbij Gutierrez en Newsom nog proberen het wagonnetje aan te haken. Het is Kennedy die als eerste boven komt, voor haar ploeggenoot Brown, Thomas, Chapman en Muzic. Op 27 seconden dan het groepje met Winder en Harvey, waarbij nu ook de uitgezakte Gutierrez en Newsom. Op anderhalve minuut passeert dan een groep met figuren die de slag lijken te hebben gemist. Tiffany Cromwell zit in deze groep, alsook Kristine Aalerud, Mavi Garcia en Marlen Reusser, Karol-Ann Canuel en Leah Kirchmann. Chloe Dygert passeert al op een minuut of 4.

    Met nog iets minder dan 32 kilometer te gaan duiken de vrouwen de afdaling in en rijden zo dus ook de staat Massachusetts binnen. Met nog 25 kilometer te gaan zijn de rensters zo goed als beneden en begeven zich nu door de Berkshires. Er wordt koers gezet naar Williamstown, waar nog een tussensprint en, wellicht cruciaal, bonificatieseconden te vinden zijn. In het dal tussen Petersburg Pass en Mount Greylock wordt er vooraan flink gekoerst en langzaam komen de vrouwen in de achtervolgende groep dichterbij. Dat lukt nog niet voor die tussensprint in Williamstown, die wordt gewonnen door Brown, voor Thomas, Jackson, Koppenburg en Faulkner. Het achtervolgende groepje volgt op 10 seconden, de achterstand van de groep Reusser loopt al op tot boven de 2 minuten. Nog 20 kilometer te gaan, waarvan 14,5 bergop. Op iets meer dan 18 kilometer sluiten de achtervolgsters weer aan bij de kop en zo hebben we een sterke kopgroep van 22 vrouwen sterk. Het is Cordon-Ragot die de kop overneemt in dienst van Winder. De rensters bereiken de voet van Mount Greylock, nog 14,5 kilometer klimmen aan 5,9% gemiddeld met een steilste punt van 12%. Vooraan duurt het niet lang alvorens vroege vluchtster Newsom moet lossen, enkele kilometers later gevolgd door Gutierrez. Het duurt niet lang alvorens er wordt aangevallen. Op 13,5 kilometer van de streep probeert nationaal kampioene Stephens het. Zij weet in de Stars & Stripes enkele tientallen meters voor de rest uit te rijden. In de eerste kilometers rijden ze daar vooral tempo. Dat tempo is wel te hoog voor enkele lieden. Chapman, Faulkner, Jackson, Chursina, Dronova-Balabolina, Sierra, Novolodskaia. Allen moeten zij in de eerste 4 kilometer van de slotklim de rol lossen.

    Met nog iets meer dan 10 kilometer te gaan plaatst Grace Brown dan een aanval, op een van die steilere stroken boven de 10%. Thomas gaat daarop in de achtervolging. Winder blijft in het wiel van Cordon-Ragot zitten. Deze versnelling zorgt ervoor dat Kennedy en Magnaldi kopje onder gaan. Binnen de kortste keren zit Brown op het wiel van Stephens en neemt gezwind over. Thomas op een gaatje, maar die lijkt langzaam dichter te komen. Daarachter loopt de achterstand op naar een seconde of 20. Labous en Stultiens die het nu ook lastig krijgen. Dan hebben we een tijdje een status quo op de slotklim. Thomas die op een seconde of 5 van Brown blijft hangen, die Stephens ondertussen overboord heeft gegooid en dan op 34 seconden de overgebleven favorieten. Nog altijd Cordon-Ragot die tempo maakt voor Winder, met in haar wiel ook Niamh Fisher-Black, Évita Muzic, Clara Koppenburg, Paula Andrea Patiño en de teruggevallen Lauren Stephens. Een nieuwe aanval. Ditmaal is het Fisher-Black die ervandoor gaat. De Nieuw-Zeelandse rijdt gestaag weg bij het eerste achtervolgende groepje, teken voor Ruth Winder om ook een versnelling te plaatsen. Op 7,5 kilometer weet Thomas het gat met Brown eindelijk te dichten, maar Fisher-Black is dan al snel op komst. 12 seconden geeft zij maar toe op het kopduo, op haar beurt gevolgd door Winder. De Amerikaanse ziet de jonge kiwi een seconde of 8 voor zich rijden. Nog voor de laatste 7 kilometer komen beiden vooraan aansluiten. Winder die erop en erover probeert te gaan. Thomas is echter scherp en geeft haar geen kans. Brown dan met de counter, maar die werd duidelijk getelefoneerd naar Fisher-Black. Als Brown zich dan neerzet trekt de renster van SD Worx eens door en heeft zo pardoes een gaatje. De kemphanen kijken naar elkaar om de kastanjes uit het vuur te halen. Zo weet de Nieuw-Zeelandse snel een gaatje te trekken.

    Ruth Winder dan nog eens met een versnelling op 6,5 kilometer, net op de laatste echt steile stroken van deze klim. Thomas moet een reactie laten en zo pakt ook Winder nu wat terrein. Bij het ingaan van de laatste 5 kilometer heeft Fisher-Black een voorsprong van 12 seconden op Winder en 24 seconden op Thomas en Brown. Brown dan nog eens met een versnelling op deze vlakkere stroken. Thomas lossen lukt echter ook niet en zo zakt het tempo daar weer. Fisher-Black zit in de laatste 4 kilometer, waarbij enkel de laatste kilometer nog echt klimmen geblazen is. Haar voorsprong is intussen weer ietwat opgelopen, tot 18 seconden. Het duurt niet lang alvorens Fisher-Black de boog van de laatste kilometer ziet. Deze gaat nog aan 6,5% omhoog. Voor Fisher-Black gaat dat geen obstakel meer vormen. De Nieuw-Zeelandse gaat de eerste etappe winnen en wordt daarmee tevens eerste leidster. Op 17 seconden komt Ruth Winder dan binnen, een halve minuut voor Leah Thomas. Die heeft Brown in de slotkilometer nog achtergelaten. De Australische kreeg nog zo’n tik daar dat ook Clara Koppenburg haar nog voorbij is weten snellen. 1:02 is de schade voor de Duitse, Brown komt op 1:04 boven. Dan is het Évita Muzic op 1:38, gevolgd door Patiño op 1:47 en Mikayla Harvey op 2:17. Erica Magnaldi en Lauren Stephens vervolledigen de top 10 op 2:34 en 2:36 respectievelijk. Sabrina Stultiens is op 2:40 de beste Nederlandse, in het wiel van Juliette Labous. Op 5 minuten zijn het Marlen Reusser en Kristine Aalerud die het ‘peloton’ dat niet meekon op Petersburg Pass aanvoeren. Op Chloe Dygert moeten we 12 minuten wachten, waardoor zij normaal gesproken uitgeschakeld lijkt voor de eindzege. Door haar zege gaat Niamh Fisher-Black aan kop in vrijwel elk individueel klassement. Enkel het tussensprintklassement wordt door een andere renster aangevoerd, Grace Brown. In het ploegenklassement heeft Movistar soeverein de kop gepakt. Tot zover deze openings- en tevens koninginnenrit van de Women’s New York Cycling Week. Veel plezier bij de mannenkoers richting Artists Rock en graag tot morgen, wanneer de vrouwen verder gaan met een individuele tijdrit.

    Etappe 1: Saratoga Springs > Mt. Greylock
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “3:51:33
    2. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo + 0:17
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team + 0:47
    4. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling + 1:02
    5. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 1:04
    6. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 1:38
    7. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team + 1:47
    8. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 2:17
    9. Erica Magnaldi 🇮🇹 Ceratizit WNT + 2:34
    10. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 2:36

    Algemeen Klassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “3:51:33
    2. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo + 0:21
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team + 0:52
    4. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange + 1:11
    5. Clara Koppenburg 🇩🇪 Rally Cycling + 1:12
    6. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 1:48
    7. Paula Andrea Patiño 🇨🇴 Movistar Team + 1:57
    8. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 2:27
    9. Erica Magnaldi 🇮🇹 Ceratizit WNT + 2:44
    10. Lauren Stephens 🇺🇸 Team TIBCO + 2:46

    Puntenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 25 punten
    2. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 20 punten
    3. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 20 punten
    4. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 18 punten
    5. Clara Koppenburg 🇩🇪 – 14 punten

    Bergklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx – 15 punten
    2. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 11 punten
    3. Ruth Winder 🇺🇸 Trek Segafredo – 10 punten
    4. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 9 punten
    5. Lucy Kennedy 🇦🇺 BikeExchange – 8 punten

    Jongerenklassement
    1. Niamh Fisher-Black 🇳🇿 SD Worx “3:51:33
    2. Évita Muzic 🇫🇷 FDJ Nouvelle Atlantique + 1:48
    3. Mikayla Harvey 🇳🇿 Canyon SRAM + 2:27
    4. Juliette Labous 🇫🇷 Team DSM + 2:50
    5. Mariia Novolodskaia 🇷🇺 A.R. Monex + 3:08

    Tussensprintklassement
    1. Grace Brown 🇦🇺 BikeExchange – 10 punten
    2. Mia Kilburg 🇺🇸 DNA Pro Cycling – 10 punten
    3. Leah Thomas 🇺🇸 Movistar Team – 6 punten
    4. Ayesha McGowan 🇺🇸 Liv Racing – 6 punten
    5. Alison Jackson 🇨🇦 Liv Racing – 4 punten

    Ploegenklassement
    1. Movistar Team 🇪🇸 “11:42:19
    2. Trek Segafredo Women 🇺🇸 + 3:33
    3. SD Worx 🇳🇱 + 4:27
    4. Rally Cycling Women 🇺🇸 + 4:36
    5. A.R. Monex Women’s Pro Cycling Team 🇮🇹 + 4:56

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #736233

    Woensdag 25 Augustus – Etappe 4: Saratoga Springs > Mt. Greylock (207.5 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384595

    Welkom terug bij alweer de vierde etappe van de New York Cycling Week. Vandaag is het tijd voor de langste etappe van deze ronde en tevens koninginnenrit, richting Mt. Greylock. Bij de vorige editie wist Ben Hermans hier de etappe te winnen. De renners hebben zich verzameld in het staatspark van Saratoga Springs, even ten noorden van het Capital District. We gaan van start vanaf het bekende kuuroord onder een grijze doch droge lucht. Het zal een welkom zicht zijn voor de renners die al twee dagen weer en wind hebben moeten trotseren. Vanuit de kuuroorden gaat het door het centrum van Saratoga Springs, langs de bekende paardenracebaan de stad uit. De renners zetten koers richting de Taconic Mountains. In tegenstelling tot de voorgaande etappes rijdt er vandaag een grote kopgroep weg. Op de lange vlakke aanloop rijden zij in kleine groepjes weg, om vervolgens een grote groep te vormen. Best geplaatste renner in deze groep is Christofer Robin Jurado van Panama es Cultura y Valores op 1:41 van Brandon McNulty. Hij wordt vergezeld door zijn ploeggenoot Franklin Archibold, bergtruidrager Jordan Cheyne van Elevate Webiplex, Rob Britton en Nickolas Zukowsky van Rally Cycling, Alexander Cowan en Eder Frayre van L39ion of Los Angeles, Gage Hecht en Eric Brunner van Aevolo, Edward Anderson van Alpecin Fenix, Drew Morey en Tyler Lindorff van BridgeLane, Sebastian Berwick van Israel Start-Up Nation, Ulises Alfredo Castillo en Serghei Tvetcov van Wildlife Generation, Michael Garrison van Hagens Berman Axeon, Davide Orrico van Vini Zabù en Josip Rumac en Simon Pellaud van Androni. 19 man dus vooraan, daarachter het door Team Emirates aangevoerde peloton. Via Saratoga Lake, Schuylerville, Greenwich, Cambridge en Hoosick Falls trekken we steeds verder de Taconics in. De voorsprong groeit al snel tot een minuut of 10.

    De kopgroep passeert in Petersburg, wat wil zeggen dat Petersburg Pass eraan zit te komen. De renners hebben al 90 glooiende kilometers in de benen zitten wanneer ze aan deze 6.1 kilometer lange beklimming met een gemiddelde van 6.4% (max. 8.5%) beginnen. Geen bijzondere ontwikkelingen op deze klim, wel wordt er op de top gesprint om de bergpunten. Het is de Mexicaanse kampioen, Eder Frayre, die als eerste boven komt, voor Archibold, Zukowsky, Cheyne, Hecht en Castillo. Met een voorsprong van 11 minuten duiken de koplopers Massachusetts in, specifiek de Berkshires, de bergregio die zo populair is bij de inwoners van de grote steden van noordoost Amerika, vooral Boston en New York City. De afdaling leidt richting het studentenstadje Williamstown, waar men klaar staat met de lunchzakjes. Rechts van hen zien ze de scherprechter van de dag al liggen, Mt. Greylock. Net als twee jaar terug trotseert het peloton een dubbele beklimming van deze reus. In het peloton zien we al iets meer nervositeit. De mannen van Team Emirates rijden op kop, met ook de INEOS-mannen en EF Education Nippo op de voorposten. Vooraan beginnen de renners aan de eerste beklimming van Mt. Greylock. 11.8 kilometer aan 6.3% gemiddeld, met steilste stroken van 12%, maar vooral ook zeer onregelmatig. Al binnen de eerste drie kilometer vindt er een schifting laats in de kopgroep. Zukowsky doet een poging er zelf vandoor te gaan. Daarachter wordt een groepje gevormd met Archibold, Orrico, Berwick en Cheyne. In het peloton kiezen de sprinters al gauw voor de bus, zo ook de rappe mannen van Team Emirates. Oliveira doet nog wel even kopwerk, maar de troepen van Team Emirates zijn weer uitgedund. Ook Dombrowski en Ayuso zitten er nog bij. Vooraan zien we Morey en Pellaud terug aansluiten op de steile stukken van de klim. Even later komt ook Eder Frayre weer terug. Ook op 4 kilometer van de top volgt nog een steile strook. Hier heeft Zukowsky het heel lastig. Archibold dan met een nieuwe versnelling. De Panamees krijgt Berwick en Cheyne mee en ze gaan op en over Zukowsky. Dit drietal gaat ook als eerste aan de kop komen, aangezien niemand kraakt op de iets makkelijkere stroken richting de top. In de laatste steile kilometer gaan ze dan sprinten om de bergpunten. Archibold komt als eerste boven, voor Berwick. Cheyne heeft intussen moeten passen en wordt ook voorbijgestreefd door Frayre en zelfs nog door Zukowsky. Brunner, Morey en Pellaud pakken de overige punten.

    Vanaf de top zijn er nog 80 kilometer te gaan. In de afdaling komen verschillende renners vooraan weer terug. Enkel van Tvetcov, Rumac en Garrison vernemen we niets meer. In het peloton zijn ze tot op iets minder dan 8 minuten gekomen. Oliveira bepaalt daar nog altijd het tempo, maar ook de jonge Ayuso is daar al flink aan het werken. Via het dal van de Hoosic River rijden de renners terug in noordelijke richting. In het peloton zien we nu ook wat bemoeienis van INEOS op de voorposten. Owain Doull is de man die de Emirates-mannen ondersteunt. Via de dorpjes Lanesborough en Cheshire gaat het naar Adams, waar de eerste tussensprint van de dag ligt. Jurado passeert hier als eerste, voor Castillo, Cowan, Frayre en Lindorff. Deze sprint ligt tevens aan de voet van de volgende klim. Savoy Mountain is 4.9 kilometer lang aan 8.1% gemiddeld met een maximum van 12.5%. De top ligt op 40 kilometer van de streep. Vanaf de voet is het Archibold die er gelijk vandoor poeft. De Panamese kampioen, die in 2018 nog 15e werd in de Tour de l’Avenir, heeft een kans om de leiding in het ploegenklassement te nemen en gaat er dus al vroeg vandoor. Daarachter is het Zukowsky die tempo maakt voor Rob Britton, maar na een kilometer klimmen ligt Archibald al een halve minuut voor. Op de steile flanken van deze smalle klim door de bossen vormt zich een klein achtervolgend groepje met Zukowsky, Britton, Berwick, Frayre en Orrico. In het peloton neemt INEOS intussen machtig over. Ben Swift rijdt zich leeg op de flanken van Savoy Mountain en wordt vlak voor de top overgenomen door Andrey Amador. Daardoor dunt het peloton al flink uit. Dertig man zit daar misschien nog bijeen. Vooraan bereikt Archibold als eerste de top 1:20 voor de achtervolgende groep, in de volgorde Frayre, Be4wick, Orrico, Britton. Op 1:55 volgt dan een tweede groepje met daarbij Jurado, Pellaud, Morey en Brunner. Het peloton volgt op 4:30. Na de top volgen 15 glooiende kilometers over een plateau dwars door het prachtige Savoy Mountain State Park. Hier zien we de voorsprong van de koplopers gauw slinken, onder impuls van de mannen van INEOS. Bij de achtervolgers sluit het groepje Pellaud terug aan bij de groep Britton. Met een voorsprong van iets meer dan een minuut duikt Archibald de afdaling richting North Adams in, het peloton volgt op 3:15.

    In North Adams volgt dan nog vlak voor de voet van Mt. Greylock een tweede tussensprint. Archibold passeert hier uiteraard als eerste, gevolgd door het achtervolgende groepje, waar Jurado, Frayre, Pellaud en Morey nog punten pakken. Nog iets meer dan 14 kilometer te gaan. Archibold gaat aan de tweede en laatste beklimming van Mt. Greylock beginnen. Deze loopt tot iets verder, tot een hoogte van 1050 meter. 14.5 kilometer aan 5.9% gemiddeld ditmaal. De achtervolgers komen op 56 seconden, het peloton op 2:50. Daar is nu Ethan Hayter op kop, met in zijn wiel nog Eddie Dunbar, Laurens de Plus en Richie Porte. Bij de achtervolgers zien ew de Mexicaanse kampioen Frayre wegspringen met steun van Berwick. In de eerste onregelmatige kilometers niet veel actie bij de klassementsmannen. De teruglopende voorsprong verraadt wel dat het tempo hoog ligt. Na 4 kilometer klimmen zet Hayter zich opzij en is het aan Dunbar om kopwerk te doen. Het gat tot de kop dan al onder de 2 minuten, een deel van de achtervolgers zien ze al voor zich uit rijden. Op 10 kilometer van de meet dan een aanval. Michael Woods gaat er vandoor. Hij staat in het klassement al op 2 minuten en moet dus tijd goed maken. En in deze steilste kilometer pakt hij gauw enkele honderden meters en dat dwingt Dunbar om het tempo te verhogen. Woods wordt weer bijgehaald. Veel volk zit daar dan niet meer. We hebben het drietal van INEOS Grenadiers, Brandon McNulty en Joe Dombrowski voor Team Emirates, Neilson Powless en Lachlan Morton van EF Education Nippo, Giovanni Aleotti van Bora Hansgrohe, Mattias Skjelmose Jensen en Bauke Mollema van Trek Segafredo, Nick Schultz van BikeExchange, Sepp Kuss en George Bennett van Jumbo Visma, Matteo Jorgenson en Abner González van Movistar, Michael Woods en Ben Hermans van Israel Start-Up Nation, Gavin Mannion van Rally Cycling en Jefferson Alexander Cepada van Androni Giocattoli. Geen Craddock dus, de nummer 2 van het klassement.

    Onder het tempo moeten Dombrowski, Morton en González lossen. Ook Skjelmose Jensen in de problemen, maar Bauke Mollema zorgt ervoor dat de jonge Deen contact houdt met de kopgroep. Op 8 kilometer dan nog eens een aanval. Ditmaal is het George Bennett in de Nieuw-Zeelandse kampioenentrui die een poging waagt. Dit lokt een reactie van Michael Woods uit. De Canadees snelt naar het wiel van de kiwi toe en neemt snel mee over. De versnelling lijkt intussen weg bij Dunbar en dus pakken zij wat terrein. Op 7 kilometer van de meet hebben zij 17 seconden te pakken. Archibold als laatste vluchter intussen teruggepakt en voorbijgereden. Hier volgt dan nog de laatste echt steile kilometer. Neilson Powless dan met de aanval. Daarop komt een reactie van de klassementsleider McNulty. Ook Sepp Kuss schuift mee. Een echte Amerikaanse combine dus. Laurens de Plus blaast zichzelf op en stuurt uit het groepje. Dunbar die het tempo dus moet maken. Ook deze mannen rijden verder weg van nog over is van het peloton. Porte dan zelf met een reactie. Zijn landgenoot Schultz schuift mee. Binnen enkele momenten zitten zij weer op het wiel met het achtervolgende groepje. Michael Woods ook met een versnelling hier en Bennett moet hem een antwoord laten. Kuss dan met nog maar eens een versnelling. Daar komt geen reactie op en dus moet McNulty gaan rijden. Van de mannen voor hem is Kuss de dichtst geplaatste op 1:20, dus daar hoeft hij nog niet nerveus van te worden. Op 5.5 kilometer vlakt het dan wat af. Woods op kop, Bennett daar een seconde of 5 achter. Kuss op komst op 20 seconden en dan de groep met de leider op 30 seconden. De mannen lopen echter wel verder uit. Kuss komt al snel aansluiten bij Bennett, die eerder terug aan het vallen is. Het gat met Woods is intussen opgelopen tot 10 seconden. Bennett stelt zich op het vlakke tussenstuk in dienst van Kuss, die op 4 kilometer alleen verder in de achtervolging gaat. Op dat moment vertrekt ook Neilson Powless vanuit de achtervolgende groep.

    Op 2.5 kilometer weet Kuss dan aan te sluiten bij Woods. De laatste 1300 meter lopen dan weer op aan zo’n 6% met een steilste stuk van 8% op 900 meter. Dit is waar Kuss zijn versnelling plaatst. Hij slaat zo een gaatje van 20 meter met Woods, die echter taai is en niet opgeeft. In de achtergrond wordt Bennett achtergelaten door de groep McNulty, die intussen op 40 seconden volgt. Nick Schultz dan nog eens met een speldenprik. Porte is alert en gaat mee. McNulty op een gaatje en Porte die dan verder doortrekt. Vooraan is het nog 300 meter en Woods kruipt meter voor meter weer dichter bij Kuss. Nu is het de Canadees die nog eens op de trappers gaat staan. Kuss voelt hem aankomen en schroeft het tempo ook maar weer eens omhoog. Met nog 80 meter te gaan komt Woods weer terug langs Kuss. Met zijn sprintaanzet lijkt Kuss hem weer op te vangen, maar dan moet hij gauw alweer terug in het zadel. Michael Woods gaat winnen op Mt. Greylock en volgt zijn ploegmaat Ben Hermans op. Kuss is tweede. Dan daarachter. Powless is binnen op 15 seconden. Achter hem wordt nog gesprint om McNulty zo ver mogelijk op achterstand te zetten. Porte komt zo ook nog op een gaatje te zitten. Schultz komt op 41 seconden van Woods binnen. Porte dan op 2 seconden van zijn landgenoot. McNulty beperkt de schade, maar die verliest toch nog 49 seconden op de Woods. Dan op 1:17 een groepje aangevoerd door Bauke Mollema, met daarbij ook Skjelmose Jensen, George Bennett en Matteo Jorgenson. Binnen de twee minuten zien we ook nog Giovanni Aleotti, Sean Quinn en Jefferson Alexander Cepada. Dan nog het duo Gavin Mannion en Eddie Dunbar, gevolgd door Abner González, Ben Hermans, Lachlan Morton, Alex Hoehn en Laurens de Plus binnen de drie minuten. Met Michael Woods telt deze ronde opvallenderwijs pas de eerste Canadese ritzege in haar bestaan, al wist Rob Britton natuurlijk wel de eerste editie te winnen.

    McNulty gaat na deze etappe nog altijd aan de leiding, maar door zijn late uitval is Neilson Powless tot op 3 seconden van de Arizonan genaderd. Het blijft razendspannend in deze ronde, met nog drie renners binnen de minuut, te weten Sepp Kuss, Richie Porte en Nick Schultz. Uiteraard blijft McNulty leider in het jongerenklassement met nu Matteo Jorgenson als naaste belager op 1:17. Ook in het puntenklassement blijft de leider aan kop. Michael Woods verzamelde vandaag weer redelijk wat punten, maar nog altijd niet genoeg om zijn naamgenoot Matthews uit de donkerblauwe puntentrui te rijden. In het bergklassement wel een overdracht van de macht. Na drie dagen is Jordan Cheyne leider af en gaat het groen naar Franklin Archibold van Panama es Cultura y Valores. Zijn ploeggenoot Christofer Robin Jurado gaat aan de leiding in het Major Taylorklassement op basis van rankschikking in het algemene klassement. In punten staat hij namelijk gelijk met de Mexicaan Ulises Alfredo Castillo van Wildlife Generation. INEOS Grenadiers neemt daarnaast de leiding in het ploegenklassement weer over van EF Education Nippo. Morgen staat er weer een lastige etappe voor de klimmers op het programma. De koers kan dus nog alle kanten op, graag tot dan!

    Etappe 4: Saratoga Springs > Mt. Greylock
    1. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation “5:22:54
    2. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:02
    3. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:15
    4. Nick Schultz 🇦🇺 Team BikeExchange + 0:41
    5. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:43
    6. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:49
    7. Bauke Mollema 🇳🇱 Trek Segafredo + 1:17
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + zt
    9. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + zt
    10. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + zt

    Algemeen Klassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “14:12:33
    2. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:03
    3. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:27
    4. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:31
    5. Nick Schultz 🇦🇺 Team BikeExchange + 0:59
    6. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:17
    7. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + 1:18
    8. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:32
    9. George Bennett 🇳🇿 Jumbo Visma + 2:05
    10. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 2:39

    Puntenklassement
    1. Michael Matthews 🇦🇺 Team BikeExchange – 37 punten
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Eduation Nippo – 35 punten
    3. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation – 31 punten
    4. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 29 punten
    5. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 28 punten

    Bergklassement
    1. Franklin Archibold 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 36 punten
    2. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 29 punten
    3. Eder Frayre 🇲🇽 L39ion of Los Angeles – 28 punten
    4. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 23 punten
    5. Sebastian Berwick 🇦🇺 Israel Start-Up Nation – 18 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “14:12:33
    2. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 1:17
    3. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:32
    4. Abner González 🇵🇷 Movistar Team + 2:51
    5. Sean Quinn 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 3:00

    Major Taylorklassement
    1. Christofer Robin Jurado 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 16 punten
    2. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 16 punten
    3. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    4. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 12 punten
    5. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 10 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “41:06:45
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 3:02
    3. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 3:39
    4. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 7:10
    5. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 8:22

    Ploegenklassement Etappe 4
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “16:14:10
    2. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + 0:23
    3. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 3:23
    4. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 3:37
    5. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 5:22

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #736182

    Dinsdag 24 Augustus – Etappe 3: Schenectady > Albany (184.5 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384587

    Hallo allen en welkom bij etappe 3 van de New York Cycling Week. Vandaag zal er rond het Capital District van New York worden gekoerst. Waar gisteren na een kletsnatte dag de zon door wist te breken is het vandaag weer echt hondenweer. We vertrekken vanuit Schenectady, een stadje gelegen aan de Mohawk River. Hier vertrekt het peloton verborgen onder regenjasjes voor een heuvelachtige rit. De openingsfase voert langs Niskayuna en Guilderland richting de heuvelzone waar we vandaag rond zullen rijden. De mannen van UAE Team Emirates laten hier vier mannen wegrijden. Dit zijn Nickolas Zukowsky van Rally Cycling, Alastair Christie-Johnston van BridgeLane, Daniel Pearson van Vini Zabù en Ulises Alfredo Castillo van Wildlife Generation. Het peloton houdt zich voorlopig koers en na 30 kilometer koers hebben de mannen vooraan al 3 minuten voorsprong. Zij bereiken de eerste tussensprint in Altamont, waar Castillo passeert voor Zukowsky, Christie-Johnston en Pearson. Vanuit het peloton pakt Barnabás Peák het laatste puntje. Het is een veeg teken voor wat gaat komen: Team BikeExchange en Bora Hansgrohe gaan de koers hard maken. Zeker Bora Hansgrohe, dat na het debacle van gisteren geen klassementstroef meer heeft. Gelijk na de tussensprint volgt namelijk de eerste van drie beklimmingen van Altamont Hill. De klim is 4.9 kilometer lang aan 5.8% gemiddeld en met steilste stukken van 8.5%. Vooraan sprinten Zukowsky en Pearson voor de bergpuntjes. Het is de Brit van Vini Zabù die de Canadees voor weet te blijven, met Christie-Johnston die het laatste puntje meepikt. Daarachter zorgen de mannen van BikeExchange en vooral Bora, dat nu het voortouw neemt, voor de nodige schade. Buiten de voorsprong, die tot onder de drie minuten daalt, zijn er ook al enkele renners slachtoffer. Daarbij ook Jakub Mareczko. De afdaling, of liever de dalende lijn, loopt dwars door het John Boyd Thacher State Park, gelegen op een klif met spectaculair uitzicht over het Capital District.

    Onderaan die dalende lijn begint de volgende beklimming al, die van Wolf Hill. 5.6 kilometer lang aan 4.4% gemiddeld, met daarbij ook een vlakke kilometer en een kilometer aan 9.4% gemiddeld. Zwaarder dan ze op het eerste oog lijkt dus. Ook nu weer een sprintje tussen Pearson en Zukowsky om de punten. Ditmaal is de Canadees de betere van de twee en is het de Mexicaan Castillo die het laatste puntje oppikt. In het peloton zien we nu de volgende slachtoffers. Olav Kooij is daar in het gezelschap van Edoardo Affini. De voorsprong van de kopgroep is onder de twee minuten gedoken. Wat volgt na de top van Wolf Hill zijn vijftien glooiende kilometers door de velden en bossen rond East Berne. Het begint hier harder te regenen. Een afdaling van bijna 9 kilometer leidt de renners terug naar Altamont, waar we aan de volgende ronde beginnen met de tweede beklimming van Altamont Hill. Veel voorsprong hebben de vluchters intussen al niet meer. Iets meer dan een minuut hebben zij nog tegoed. Pearson besluit er dan maar alleen mee door te gaan en springt weg uit de kopgroep. Achteraan volgen meer slachtoffers. Ook Fernando Gaviria en Matteo Moschetti leggen het bijltje erbij neer en Kaden Groves zet zich na wat bijstand voor Michael Matthews ook opzij. Nog wel aanwezig van de rappe mannen: Matthews, Peter Sagan, Ethan Hayter, Pascal Eenkhoorn en Jasper Philipsen. De Belg is echter al wel achter in het uitgedunde peloton gemeld. Vooraan keert Zukowsky in het zicht van de top terug en laat daar Pearson achter. Het peloton zit hem echter op de hielen. Op een kilometer van de top moet ook Jasper Philipsen dan lossen. Zukowsky komt nog net voor het peloton als eerste boven. Daarna zijn het Aleotti en Bookwalter die ook nog bergpuntjes pakken. Na 88 kilometer koers hebben we dan weer een compact peloton. Het zijn dan de mannen van EF Education Nippo die overnemen in het peloton.
    Onder de hevige regenval zijn er geen nieuwe vluchterspogingen. Meer dan 50 renners telt dit peloton niet meer. We gaan op weg naar de tweede en laatste beklimming van Wolf Hill. We zien een stevige kopbeurt van Will Barta, de nummer 2 van het klassement, op deze helling. Op de steile stroken legt hij get tempo zeer hoog. Dit gaat ten koste van Pascal Eenkhoorn, die het tempo van de groep niet bij kan houden. In het peloton wordt er verder niet gesprint voor de bergpunten. James Whelan komt als eerste boven, voor Bookwalter en Juan Ayuso. Nog 80 kilometer te gaan. Onder aanvoering van de roze troepen gaat het via de wegen van East Berne terug naar Altamont. Nog een keer moet er nog worden geklommen op Altamont Hill. Het is James Whelan die het tempo opvoert. Men heeft het er maar lastig mee in het peloton. We zien beelden van Peter Sagan achteraan in de groep en ook Michael Matthews is van de voorposten verdwenen. Een kleine 50 kilometer na het inlopen van de originele kopgroep wordt er dan weer voor het eerst aangevallen. Magnus Sheffield, jongen van de streek, is de eerste die wegrijdt uit het peloton. Al snel krijgt hij de nodige bijval. Lawson Craddock en Lachlan Morton schuiven mee namens EF Education First, Brent Bookwalter doet dat namens BikeExchange, James Piccoli is de man van Israel Start-Up Nation, Quinn Simmons van Trek Segafredo, Ben Tullett van Alpecin Fenix, Sheffield’s ploeggenoten Rob Britton en Gavin Mannion, Sean Quinn van Hagens Berman Axeon en Alex Hoehn van Wildlife Generation. In de achtervolging is er korte vertwijfeling, maar de mannen van UAE Team Emirates nemen als ploeg van de leider de verantwoordelijkheid. De nieuwe kopgroep bereikt de top. Bookwalter passeert als eerste aan de bergsprint, gevolgd door Quinn en Craddock. De voorsprong bedraagt op 49 kilometer van de streep 54 seconden.

    In de dalende lijn door het John Boyd Thacher State Park lopen de goed samenwerkende koplopers verder uit op het peloton. Daar zijn het nog altijd de mannen van Team Emirates die het tempo bepalen, maar die zijn nog maar met zijn tweeën. Joe Dombrowski en de jonge Juan Ayuso zijn de enige steun voor klassementsleider Brandon McNulty in het peloton. Michael Matthews beschikt enkel over Nick Schultz, maar dat is de goedgeplaatste klassementsman van BikeExchange. Sagan dan, die beschikt nog wel over wat hulp. Ide Schelling zit er nog bij en ook Giovanni Aleotti en Felix Wandahl zijn er nog in steun van de Slowaak, maar die hebben al veel gewerkt in deze etappe. Op 35 kilometer van de streep is het dalen afgelopen en weet het peloton dat het in de resterende kilometers 1:24 goed zal moeten gaan maken. Ook Movistar zet in de persoon van Johan Jacobs een mannetje bij in de achtervolging. Op 29 kilometer ligt nog een tussensprint in Voorheesville. Craddock doet zijn best om hier als eerste passeren. Dat doet hij voor Sheffield, Tullett, Piccoli en Hoehn. Ook onderweg naar Albany blijft het regenen. Op 20 kilometer passeren de renners in Bethlehem aan de noordgrens van Albany. De voorsprong is gedaald tot 1:07. 5 kilometer verderop, in Karlsfeld, duikt die voorpsprong onder de minuut. Vooraan beginnen we de bekende linkeballers te krijgen. Bookwalter, Quinn, Hoehn en Tullett houden zich bijvoorbeeld afzijdig. Via Slingerlands gaat het naar Delmar, op 10 kilometer van de streep. 50 seconden is het verschil dan nog. Wat nu volgt is een lange rechte weg richting Albany. De Rally-mannen nemen vooraan het initiatief. In het peloton zijn Aleotti en Wandahl intussen kwijtgespeeld. Met nog 8 kilometer te gaan zijn de mannen van INEOS Grenadiers er dan. In dienst van Porte, maar ongetwijfeld ook in dienst van Ethan Hayter. Daardoor begint de voorsprong toch weer sneller terug te lopen. Op iets meer dan 6 kilometer, wanneer de renners ten hoogte van Normansville de Normanskill oversteken, duikt de voorsprong onder de 40 seconden.

    Sheffield die dan weer wegspringt. Na zijn uitstekende tijdrit van gisteren beschikt hij vandaag dus ook over uitstekende benen. Van achteren uit is Brent Bookwalter zeer alert en zit snel op het wiel. Ook Lawson Craddock weet de aansluiting te maken, Alex Hoehn lukt dat net niet. De achtervolging stokt dan ook snel. De mannen vooraan duiken de renners de laatste 4 kilometer in met een voorsprong van 25 seconden op het peloton. We zijn dan intussen al in Albany en dat 4-kilometer-punt is een belangrijke. Hier begint namelijk de afdaling richting de Hudson. Langs Lincoln Park en onder ringweg van Albany door. Die afdaling loopt tot op zo’n 1.8 kilometer van de meet. De laatste 800 meter lopen nog op aan 5% met een maximum van 7%. In die afdaling is het drietal, zeker in de regen, in het voordeel ten opzichte van het peloton en dus gaan zijn die laatste 1.8 kilometer in met nog altijd 25 seconden voorsprong. Sheffield doet sinds het wegrijden zojuist het merendeel van het kopwerk. Wellicht is het jeugdige overmoed voor de renner wiens ouderlijk huis slechts kilometers van de start- en finishplaats van vandaag staat. De ervaren Bookwalter en Craddock maken er maar al te graag gebruik van. Enfin, we zijn in het prachtige centrum van Albany aangekomen. De renners koersen langs Fort Orange richting State Street, nog een kilometer te gaan. Het verschil is 21 seconden, dat gaat krap worden. Op State Street volgen gelijk die eerste steile stroken aan 7%. Op 650 meter plaatst Craddock vanuit het laatste wiel een versnelling. Bookwalter kan met zijn landgenoot mee, Sheffield zit op de limiet en moet hen laten gaan. Op de achtergrond zien we het door INEOS aangevoerde peloton. Eddie Dunbar nu op kop, met daarachter ook De Plus en de witte trui van Ethan Hayter. 15 seconden volgens de registratie. Daar is het kopduo boven op dat steilste stuk. Daar volgt de brede chicane rondt de tuinen van het staatskapitool. Nog 400 meter tot de streep. Nog even loopt het hier op tot 5% en dan blijft het 4% tot aan de streep.

    Nog 350 meter met Craddock op kop. In het peloton zien we nu Ide Schelling met Sagan in het wiel naar voren komen. Dat is echter nog wel een aardig gat. Behoudens een flinke inzinking van de mannen vooraan gaan zij er niet meer aankomen. Ook Sheffield doet er nog alles aan om het peloton voor te blijven. Nog 200 meter. Craddock die een beetje achterom begint te kijken. Hij probeert Bookwalter uit zijn kot te lokken. Dat gebeurt dan ook op 150 meter van de streep. Bookwalter begint eraan. Craddock neemt hem mee op de wandel naar de rechterkant van de weg, maar houdt het netjes. Bookwalter die rond het 100 meterpunt langzij probeert te komen. Op 80 meter zet Craddock echter aan een slaat weer een gaatje richting de linkerzijde van de weg. Bookwalter weet genoeg en zet zich terug in het zadel. Lawson Craddock wint in Albany. Bookwalter dus tweede, daarachter weet Sheffield net niet uit de greep van het peloton te blijven. Sagan begint op 200 meter al erg vroeg aan zijn sprint maar weet zijn concurrenten knap af te houden. Hij wordt op 5 seconden derde. Achter hem volgen Matthews, Hayter, Matteo Jorgenson, Michael Woods, Quinn Simmons, Davide Orrico en Magnus Sheffield. In het algemene klassement zien we de klassementsmannen verder naar voren schuiven. Will Barta, Luke Durbridge en Edoardo Affini zakken weg uit de top 10, Matteo Jorgenson, Magnus Sheffield en Mattias Skjelmose Jensen zijn de nieuwe namen. Daarnaast maakt Lawson Craddock de sprong van de zevende naar de tweede plaats in het klassement. In de overige klassementen zien we wel schermutselingen, maar geen noemenswaardige veranderingen. Morgen volgt de koninginnenrit naar Mount Greylock, graag tot dan.

    Etappe 3: Schenectady > Albany
    1. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo “4:22:28
    2. Brent Bookwalter 🇺🇸 BikeExchange + zt
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + 0:05
    4. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange + zt
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + zt
    6. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + zt
    7. Michael Woods 🇨🇦 Israel Start-Up Nation + zt
    8. Quinn Simmons 🇺🇸 Trek Segafredo + zt
    9. Davide Orrico 🇮🇹 Vini Zabù + 0:09
    10. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + zt

    Algemeen Klassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “4:26:02
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:23
    3. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:31
    4. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:37
    5. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:40
    6. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange + zt
    7. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:47
    8. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:49
    9. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + 1:00
    10. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 1:04

    Puntenklassement
    1. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange – 37 punten
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 35 punten
    3. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 29 punten
    4. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 28 punten
    5. Brent Bookwalter 🇺🇸 BikeExchange – 18 punten

    Bergklassement
    1. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 20 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 13 punten
    3. Nickolas Zukowsky 🇨🇦 Rally Cycling – 10 punten
    4. Jorge Castelblanco 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 8 punten
    5. Brent Bookwalter 🇺🇸 BikeExchange – 6 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “4:26:02
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:31
    3. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:47
    4. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:49
    5. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + 1:00

    Major Taylorklassement
    1. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 12 punten
    3. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo – 10 punten
    4. Ulises Alfredo Castillo 🇲🇽 Wildlife Generation – 10 punten
    5. Sean McElroy 🇺🇸 Aevolo – 7 punten

    Ploegenklassement
    1. EF Education – Nippo 🇺🇸 “24:52:00
    2. INEOS Grenadiers 🇬🇧 + 0:35
    3. Team BikeExchange 🇦🇺 + 0:53
    4. Rally Cycling 🇺🇸 + 1:49
    5. Trek – Segafredo 🇺🇸 + 2:23

    Ploegenklassement Etappe
    1. Team BikeExchange 🇦🇺 “13:08:38
    2. EF Education – Nippo 🇺🇸 + 0:04
    3. INEOS Grenadiers 🇬🇧 + 0:09
    4. Israel Start-Up Nation 🇮🇱 + zt
    5. Trek – Segafredo 🇺🇸 + zt

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #736180

    Maandag 23 Augustus – Etappe 2: Lake George > Lake George (24.7 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384580

    Welkom terug bij de New York Cycling Week voor de individuele tijdrit van deze ronde. We zijn hier in het toeristische plaatsje Lake George, gelegen aan Lake George, waar een parcours van 24.7 kilometer is uitgetekend. Even voor het middaguur was het Wout van Elzakker die als eerste van start ging. We zien dan al een flink donker wolkenpak boven Lake George hangen en het duurt dan ook niet al te lang voordat het begint te regenen boven het toeristenplaatsje waar Larry Warbasse in 2017 naar de zege wist te klimmen. De eerste echt interessante renner aan de start is Ryan Mullen, die destijds in 2017 hier in de gele leiderstrui van start ging. Wanneer de Ierse winnaar van de openingsproloog van dat jaar van het podium rolt is de regen echter al getransformeerd in een heuse stortbui. De eerste renner die de streep bereikt in deze tijdrit is Albert Torres. De Spanjaard komt na 34 minuten over de streep gebold. Hij zal vooral in de laatste fase van deze tijdrit last hebben gehad van het noodweer. Ondertussen zien we ook Fernando Gaviria, Olav Kooij, Jasper Philipsen en Kaden Groves in dit hondenweer van start gaan. Ryan Mullen komt intussen aan bij het eerste tussenpunt, na die pittige klim van Diamond Point Road. 2.4 kilometer lang aan 7.3% gemiddeld met uitschieters van 10%. De Ier klokt zoals verwacht de eerste tijd, 9 seconden voor Albert Torres. We blijven de Ier volgen onderweg naar dat tweede tussenpunt op de top van Truesdale Hill. Met 1.8 kilometer klimmen aan 7.1% met pieken van 12% is ook dit klimmetje geen kinderspel. Ook hier passeert de Ier als eerste, 21 seconden voor Torres. Terwijl de Ier zijn weg terug richting Lake George vervolgt pikken wij Nathan van Hooydonck op wanneer hij bovenkomt op Diamond Point Road. Hij benadert Mullen daar tot op 5 seconden. We zien bij Ryan Mullen hoe gevaarlijk die afdaling terug naar Lake George nu is geworden met de regen. De Ier maakt een paar slippertjes, maar komt goed weg. Zijn tijd staat onder zware druk. Jhonatan Restrepo is namelijk op 7 seconden van hem gepasseerd aan het tweede tussenpunt. De regen zorgt voorlopig voor onvoorspelbare, wisselvallige resultaten. Mullen ondertussen op weg naar de streep in Lake George. 32 seconden duikt hij onder de tijd van Torres en zo hebben we een nieuwe renner in de hotseat. Of hij ook in die zetel plaats mag nemen is nog maar de vraag, met Restrepo op komst en nu ook Nathan van Hooydonck, die de nieuwe toptijd aan het tweede tussenpunt neerzet. 8 seconden is de Belg van Jumbo Visma sneller dan Mullen.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 21/147 renners
    1. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo “33:27
    2. Albert Torres 🇪🇸 Movistar Team + 0:32
    3. Ty Magner 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + 1:04
    4. Davide Orrico 🇮🇹 Vini Zabù + 1:08
    5. Juraj Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + 1:46

    Tussenstand Truesdale Hill (14.8 km) na 29/147 renners
    1. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma “21:38
    2. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo + 0:08
    3. Jhonatan Restrepo 🇨🇴 Androni Giocattoli + 0:15
    4. Albert Torres 🇪🇸 Movistar Team + 0:29
    5. Davide Orrico 🇮🇹 Vini Zabù + 0:59

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 35/147 renners
    1. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo “13:37
    2. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:05
    3. Albert Torres 🇪🇸 Movistar Team + 0:09
    4. Jhonatan Restrepo 🇨🇴 Androni Giocattoli + 0:14
    5. Alastair Christie-Johnston 🇦🇺 Team BridgeLane + 0:20

    Na ruim een halfuur aan helse omstandigheden begint het eindelijk wat minder hevig te regenen. Dat is goed nieuws voor Jefferson Alexander Cepada die op het punt staat om te beginnen. De Ecuadoraanse klimverrassing van de Tour of the Alps kwam gisteren als laatste renner van de grote groep over de meet en is zo aan het lot van de weergoden overgelaten. Gelukkig voor hem lijken de voorspellingen te kloppen en kan hij in een relatief rustige periode tussen twee hoosbuien zijn tijdrit afwerken. Ook voor Joey Rosskopf is dat goed nieuws. De Amerikaanse hardrijder start drie minuten na Cepada aan zijn tijdrit. Bij het vertrek aan Main Street komt Cepada zijn ploegmakker Restrepo in tegengestelde richting tegen. De Colombiaan komt dus in de buurt van de streep en hij gaat onder de tijd van Mullen duiken. 14 seconden haalt hij er nog vanaf, vooral goedgemaakt in die lastige, natte afdaling. Het duurt echter maar enkele minuten alvorens de Colombiaan weer plaats moet maken. Nathan van Hooydonck haalt er nog maar eens 23 seconden vanaf en duikt als eerste renner vandaag onder de 33 minuten. De regie volgt begrijpelijkerwijs Joey Rosskopf. De renner uit Georgia is immers de huidige Amerikaanse kampioen op de weg en tweevoudig nationaal kampioen op deze discipline. Het moge dan ook geen verrassing zijn wanneer hij na 9.5 kilometer de beste voorlopige tijd op Diamond Point Road neerzet. 12 seconden is de schade voor Ryan Mullen, die daar nog altijd aan kop ging. Gezien de periode van milder weer zou dit wel eens een eerste echte richttijd kunnen gaan zijn. Er zit hem echter ook iemand op de hielen. Drie minuten na de Amerikaan passeert Eddie Dunbar daar op slechts 6 seconden achterstand.

    Laten we dit tweetal maar wat dichter volgen. Rosskopf stoomt door richting Warrensburg, waar vlak voor het dorpje de voet van Truesdale Hill ligt. Op de flanken van Truesdale Hill snelt hij onze landgenoot Etienne van Empel voorbij. Nieuw toptijd gezet door Rosskopf, ook hier. 31 seconden duikt hij maar liefst onder de tijd van Nathan van Hooydonck. Dunbar heeft echter ook zo’n mikpunt, de Panamees Randish Abdul Lorenzo. Het lukt de Ier nog niet om hem voorbij te steken, maar hij loopt wel in op Rosskopf. 4 seconden is het verschil nog maar met nog 10 kilometer af te leggen. Ondertussen zien we in de vertraagde weergave ook de doorkomst van Roemeens tijdritkampioen Serghei Tvetcov. De renner van Wildlife Generation klokt de voorlopig vierde tijd op Diamond Point Road op 12 seconden van Rosskopf. Langzaamaan begint het weer meer te regenen en binnen de kortste keren zitten we weer in een flinke stortbui. Dit is slecht nieuws voor het Belgische duo Ben Hermans en Laurens de Plus, die op het punt stonden om van start te gaan. We gaan terug de berg op, naar Truesdale Hill. Daar klokt Joe Dombrowski in het spoor van Dunbar namelijk ook een uitstekende tijd. 32 seconden hoeft de man uit Delaware hier maar toe te geven. Joey Rosskopf is echter gesignaleerd op Main Street en dat wil zeggen dat hij zo toe is aan zijn binnenkomst. Daar is de renner van Rally, nieuwe toptijd! Hij verliest dan toch weer iets aan zijn voorsprong ten opzichte van Van Hooydonck, maar houdt aan de streep nog 24 seconden over. Dat biedt echter perspectief voor Dunbar. Tussendoor even snel doorgeven: tussentijd van Tvetcov op Truesdale Hill is op 40 seconden zesde. Dunbar dan onderweg naar de streep. Profiteert hier optimaal van de hellingen, want in principe is het geen echte tijdrijder. Daar komt hij aan, maar het weer lijkt zijn invloed weer te hebben. Op 26 seconden van de nieuwe leider Rosskopf komt hij binnen, voorlopig als derde. Dan heeft hij sinds het weer zo is gaan regenen in dat laatste deel nog ruim 20 seconden verloren.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 46/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “32:26
    2. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:24
    3. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:26
    4. Jhonatan Restrepo 🇨🇴 Androni Giocattoli + 0:47
    5. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo + 1:01

    Tussenstand Truesdale Hill (14.8 km) na 54/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “21:07
    2. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:04
    3. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:31
    4. Joe Dombrowski 🇺🇸 UAE Team Emirates + 0:32
    5. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo + 0:39

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 60/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “13:25
    2. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:08
    3. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo + 0:12
    4. Serghei Țvetcov 🇷🇴 Wildlife Generation + zt
    5. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:17

    Een valpartij! Wellicht niet de eerste van de dag, maar wel de eerste die we te zien krijgen. Giovanni Aleotti glijdt onderuit bij het aansnijden van de bocht aan de voet van Truesdale Hill. De Italiaan heeft een open pak en moet nu op een punt waar je redelijk wat snelheid mee kan nemen de berg op vanuit stand hervatten. Zonde, want met een zevende tussentijd op Diamond Point Road deed hij het best aardig tot dusver. Die tijd wordt ondertussen verbeterd door Toms Skujins. De Letse kampioen passeert daar op 14 seconden als vijfde. In Lake George krijgen we de binnenkomst van Joe Dombrowski. De Amerikaan van Team Emirates houdt de schade voorlopig binnen de minuut en wordt daarmee voorlopig vijfde op 51 seconden van zijn landgenoot Rosskopf. Ben Hermans aan het eerste tussenpunt. Die kan natuurlijk ook een aardige tijdrit rijden en vindt hier zijn parcours. Zijn start is in ieder geval veelbelovend: hij passeert op de eerste klim als derde op 9 seconden. Zoals aangekondigd volgt na hem zijn landgenoot De Plus. Hem vinden we iets lager terug, al doet hij met een zevende tijd op 16 seconden ook prima mee. Tvetcov intussen op weg naar de streep in Lake George. We zagen de Roemeen net al enorme risico’s nemen in de afdaling, laten we kijken hoe zich dat uitbetaalt. Daar is hij: vierde tijd op 45 seconden van Rosskopf. Hij verliest dus aanmerkelijk minder dan Dunbar en Rosskopf in dat tweede deel, maar leg zijn tijd langs die van Van Hooydonck en je ziet de invloed die deze stortbui op dit moment heeft op deze tijdrit.

    Toms Skujins nestelt zich intussen in de top 5 op Truesdale Hill. 34 seconden bedraagt zijn achterstand op Rosskopf. Ben Hermans is ook op weg naar dat tussenpunt en die komt er snel aan. Een nieuwe toptijd voor de Belg, die al eens een rit wist te winnen in deze ronde! 4 seconden duikt hij onder de tijd van zijn oud-ploeggenoot, maar kan hij die voorsprong wel vast houden met het oog op die verregende afdaling? We zullen het zien. Ook gelijk maar de tijd van zijn achtervolgende landgenoot meepikken. Laurens de Plus duikt eronder! Die hadden we niet gelijk aan zien komen. Hij buigt een achterstand van 7 seconden op Hermans om in een voorsprong van 5 seconden. Dat biedt mogelijkheden, ook voor de hotseat. Ondertussen zien we Sepp Kuss van start gaan. Vooraf gezien toch een van de topfavorieten voor de eindzege in deze ronde. De meeste schade loopt hij normaal gesproken vandaag op, maar hoeveel zal het weer daaraan bijdragen? Ook Bauke Mollema moet in deze erbarmelijke omstandigheden van start. Zijn ploegmaat Toms Skujins is dan al gespot aan de andere kant van de zuidelijke kade van het meer en is dus bijna binnen. Op 52 seconden wordt de Letse kampioen voorlopig zesde. Niet ver achter hem volgt Ben Hermans echter. Nog 500 meter te gaan voor de Hasselaar. De toptijd gaat hem niet lukken. 9 seconden moet hij uiteindelijk nog toegeven. Misschien dat het Laurens de Plus wel lukt. De INEOS-renner komt prima op schema binnen, maar ook hij komt niet aan de tijd van Rosskopf. Op 12 seconden valt hij zelfs weer terug achter Hermans.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 62/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “32:26
    2. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:09
    3. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers + 0:12
    4. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:24
    5. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:26

    Tussenstand Truesdale Hull (14.8 km) na 69/147 renners
    1. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers “20:58
    2. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:05
    3. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling + 0:09
    4. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:13
    5. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:40

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 75/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “13:25
    2. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:08
    3. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:09
    4. Ryan Mullen 🇮🇪 Trek Segafredo + 0:12
    5. Serghei Țvetcov 🇷🇴 Wildlife Generation + zt

    Na 40 minuten hevige regenval keert er dan eindelijk weer iets van rust terug in het luchtruim boven Lake George. Het blijft nog altijd lichtjes druppelen, maar het hooswerk is voorlopig over. Luke Durbridge begint dan aan zijn tijdrit. Bij de vorige editie wist hij de tijdrit nog bijna te winnen. Destijds werd hij werd hij achter Tejay van Garderen en een jonge Filippo Ganna derde in Gloversville. Benieuwd naar wat hij vandaag kan uitrichten. Bauke Mollema bereikt even na de start van de Australiër het eerste tussenpunt op Diamond Point Road. De Groninger zet op 9 seconden van Rosskopf een uitstekende tijd neer, daarmee is houdt hij namelijk gelijke tred met Ben Hermans. Sepp Kuss meldt zich intussen bovenop Truesdale Hill. De tijd van de Jumbo Visma Amerikaan aan het eerste tussenpunt was nog niet heel bijzonder, maar deze hindernis is hij zeer snel bestegen. Hij komt hier boven op 21 seconden van Laurens de Plus. Ook Luke Durbridge is snel onderweg. De West-Australiër passeert op slechts 2 seconden van Rosskopf op Diamond Point Road. Dan is het aan Lennard Kämna om te starten. Net als de kopman van Bora Hansgrohe vertrekt begint het echter weer wat harder te regenen. Enkele minuten na hem volgt ook Lawson Craddock. Terug naar de top van Truesdale Hill dan voor de doorkomst van Bauke Mollema. Slechts enkele tienden van een seconde komt hij te kort om de toptijd daar over te nemen van Laurens de Plus. Mollema is goed onderweg dus.

    Ook Durbridge nu onderweg naar Truesdale Hill. Hier is het de vijfde tijd voor de Australiër, op 12 seconden van De Plus. Kuss is intussen op weg naar de streep terug aan Fort William Henry. Op 21 seconden komt hij als vierde binnen, zeker niet slecht naar zijn kunnen. Dan gaat het echter compleet fout. Op een kleine 6 kilometer van de streep komt Mollema ten val in een doorlopende linkse bocht in de afdaling. Misschien dat hij net te veel risico’s heeft genomen nu de regenval wat was afgenomen. Gelukkig staat hij snel recht, maar hij moet zich echt even oriënteren voordat hij zijn weg vervolgt. Een topresultaat voor vandaag is weg, maar wellicht kan hij de schade nog wat beperken. Ondertussen zien we een opvallend sterke tussentijd van Chris Harper. De Australiër van Jumbo Visma passeert op slechts 7 seconden van Rosskopf aan dat punt op Diamond Point Road. Dan krijgen we twee kanshebbers voor de dagzege aan de start. Will Barta won vorig jaar natuurlijk ei zo na de tijdrit in de Vuelta en Edoardo Affini overlegde een uitstekende rapportkaart in de afgelopen Giro, al is dit misschien niet direct zijn terrein. Intussen hebben we een opvallende tussentijd op Diamond Point Road. De piepjonge Magnus Sheffield klokt hier namelijk de derde tijd op slechts vier seconden van zijn ploeggenoot Rosskopf. Erg sterk van de New Yorker. Hij hoeft echter niet lang te wachten voor er iemand onder duikt. Anderhalve minuut na hem is daar Lennard Kämna met de nieuwe toptijd. 6 seconden snoept hij van de toptijd van Joey Rosskopf af. Dan de binnenkomst van Mollema. Met een scheve helm komt hij op 1:32 van Rosskopf over de streep. Daar had zoveel ingezeten, jammer voor de runner-up van 2018.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 81/147 renners
    1. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling “32:26
    2. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:09
    3. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers + 0:12
    4. Sepp Kuss 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:21
    5. Nathan van Hooydonck 🇧🇪 Jumbo Visma + 0:24

    Tussenstand Truesdale Hill (14.8 km) na 88/147 renners
    1. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers “20:58
    2. Bauke Mollema 🇳🇱 Trek Segafredo + zt
    3. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:05
    4. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling + 0:09
    5. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange + 0:12

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 94/147 renners
    1. Lennard Kämna 🇩🇪 Bora Hansgrohe “13:19
    2. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling + 0:06
    3. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange + 0:08
    4. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + 0:10
    5. Edward Dunbar 🇮🇪 INEOS Grenadiers + 0:12

    We volgen Luke Durbridge door de laatste kilometers door de straten van Lake George. De Australiër heeft een realistische kans om Joey Rosskopf uit de hotseat te stoten. Daar is de laatste bocht op 200 meter van de streep. Het gaat hem lukken. Luke Durbridge rijdt de nieuwe toptijd op de tabellen. 10 seconden duikt hij onder de tijd van Rosskopf die dus plaats zal moeten maken. Net als gisteren dus een Australiër van BikeExchange aan de leiding, al moeten er vandaag nog veel renners het traject afleggen voordat de zege binnen is voor Turbo Luke. Chris Harper meldt zich intussen aan het tweede tussenpunt op 18 seconden van Laurens de Plus, die daar nog altijd de kop heeft. Een stukje terug is het nu Lawson Craddock die de tijd op Diamond Point Road verbetert. 8 seconden is hij sneller dan Lennard Kämna, die intussen wat pech is tegengekomen. Een lekke achterband op weg naar Warrensburg dwingt hem tot een fietswissel. Beneden in Lake George is het Johan Jacobs met een uitstekende tijd. De Zwitser zet de zesde tijd op de tabellen, op 32 seconden van Durbridge. De volgende interessante tussentijden vinden we op Truesdale Hill. Magnus Sheffield trekt de goede lijn door en klokt de achtste tijd op 19 seconden. Lennard Kämna komt op 51 seconden boven, wat gezien zijn fietswissel niet onaardig te noemen is. De regen neemt wederom af en in de verte zien we zelfs wat zonnestralen verschijnen. Het miezert wel nog altijd, maar de omstandigheden worden merkbaar beter. Dat zien we ook bij Will Barta. De man uit Idaho zet met een flink verschil de beste tijd op Diamond Point Road neer, een volle 12 seconden sneller dan zijn ploegmaat Craddock.

    Kort achter hem aan komt Edoardo Affini. Het is duidelijk dat de Italiaan het net iets lastiger heeft bergop, maar een vierde plek op 23 seconden is uitstekend voor dit eerste deel. Lawson Craddock is op datzelfde moment bijna boven gekomen op Truesdale Hill. Ook hier klokt hij een nieuwe toptijd, één seconde sneller dan Laurens de Plus en de onfortuinlijke Mollema. Onze landgenoot is echter niet alleen in zijn lijden want ook Lennard Kämna schuift nu op datzelfde punt onderuit. Daarmee kan de tijdrit en waarschijnlijk ook het klassement van de Duitser de prullenbak in. Hij blijft ook langer liggen dan Mollema deed. Gelukkig vervolgt de Hamburger zijn weg, maar de gelatenheid druipt eraf. Chris Harper komt dan binnen aan Fort William Henry. Op 37 seconden wordt hij dan toch enigszins teleurstellend negende. Van wie dat niet kan worden gezegd is lokale favoriet Magnus Sheffield, die morgen door zijn thuisregio mag koersen. Het toptalent van Rally Cycling haalt er nog maar eens alles uit en klokt hier de derde tijd aan de meet op 12 seconden van de elf jaar oudere Durbridge. Nog meer jong talent dat zich toont, ditmaal op Diamand Point Road. Mattias Skjelmose Jensen komt daar als vierde voorbij op 20 seconden. Intussen komen we aan bij de start van Brandon McNulty. Één van de absolute topfavorieten voor zowel de ritzege als de eindzege, zeker gezien zijn tijdritresultaten dit jaar. De man uit Arizona is vertrokken. Ondertussen zien we Will Barta zich naar boven hijsen op Truesdale Hill. Wederom zit er voor hem een nieuwe toptijd aan te komen. 6 seconden duikt hij onder de tijd van ploeggenoot Craddock. De EF-renner wordt gevolgd door Affini. De Italiaan klokt de 12e tijd op precies een halve minuut. Ook de Puerto Ricaanse kampioen Abner González is met een goede rit bezig. Het talent van Movistar volgt Affini op Truesdale Hill en klokt de negende tijd op 22 seconden van Barta.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 95/147 renners
    1. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange “32:16
    2. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling + 0:10
    3. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + 0:12
    4. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:19
    5. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers + 0:22

    Tussenstand Truesdale Hill (14.8 km) na 102/147 renners
    1. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo “20:52
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:06
    3. Laurens de Plus 🇧🇪 INEOS Grenadiers + 0:07
    4. Bauke Mollema 🇳🇱 Trek Segafredo + zt
    5. Ben Hermans 🇧🇪 Israel Start-Up Nation + 0:12

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 108/147 renners
    1. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo “13:07
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:12
    3. Lennard Kämna 🇩🇪 Bora Hansgrohe + 0:20
    4. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + zt
    5. Edoardo Affini 🇮🇹 Jumbo Visma + 0:23

    De volgende renner aan de start is George Bennett. We zitten nu in de fase van de klassementsmannen. Zo dadelijk krijgen we ook Michael Woods, Richie Porte en Nich Schultz aan de start, waarna we langzaam uitfaseren naar de rappe mannen die gisteren om de dichtste ereplaatsen streden. De focus gaat echter naar de finishlijn een eindje achter het startpodium. Lawson Craddock is namelijk onderweg naar de streep. Nog 300 meter voor de EF-renner. Daar is de laatste bocht en het gaat heel nipt worden voor de toptijd. Nog 50 meter te gaan en het lukt hem! Lawson Craddock verdrijft Luke Durbridge uit de hotseat en duikt 4 seconden onder de tijd van de Australiër. Verder gaan we met Skjelmose Jensen naar Truesdale Hill. De jonge Deen blijft indruk maken en klokt de tweede tijd op slechts 4 seconden van Barta. Daarmee is hij voorlopig tweede en bovendien sneller dan Craddock. Diezelfde Barta is echter onderweg naar de streep. Daar snelt de Idahoan door de straten van Lake George. Aangezien Craddock nog niet in de hotseat was gaan zitten kan deze leeg blijven want Will Barta gaat ruim onder zijn tijd duiken. Op een tijd van 32:55 zet hij de klokken stil, dat is 17 seconden sneller dan zijn land- en ploeggenoot. Ook Edoardo Affini weet niet aan die tijd te komen. De Italiaan komt als vierde binnen op 24 seconden van de nieuwe leider. De vraag hoe lang dit nog zal zijn volgt echter al snel. Brandon McNulty meldt zich met een snijdende tijd op Diamond Point Road. De Arizonan van Team Emirates klokt een nieuwe toptijd maar liefst 26 seconden sneller dan zijn landgenoot die zich intussen een weg baant naar de verlaten hotseat. Ondertussen is het voor het eerst in uren volledig droog en begint de zon er nu zelfs doorheen te komen.

    Terug in Lake George komt Abner González binnen. De Puerto Ricaan klokt op 55 seconden de 12e tijd. Hij wordt gevolgd door Mattias Skjelmose Jensen. De Deen verliest in het laatste deel weer wat tijd, maar doet het hier toch prima. Op 36 seconden komt hij als zevende binnen. Terug naar Diamond Point Road. Daar komt namelijk een reeks aan klassementsrenners voorbij. Eerst is daar nog een sterke knecht in de persoon van Andrey Amador. De Costa Ricaan zet het sterke INEOS-optreden voort en passeert hier op 42 seconden als vierde. Dan volgt George Bennett. De Nieuw-Zeelander van Jumbo Visma doet het op 53 seconden als 9e ook uitstekend. Michael Woods kijkt echter al tegen een achterstand van ruim een minuut aan na bijna 10 kilometer koers en dan is daar Richie Porte. Hij komt nog het dichtste bij de tijd van McNulty. De Australische kopman van INEOS passeert op 14 seconden als tweede. Ook Nick Schultz doet het op 47 seconden niet slecht. Dan is het echter ook tijd voor McNulty om boven te komen op Truesdale Hill. Alles lijkt erop te wijzen dat we naar een nieuwe toptijd zitten te kijken. 31 seconden duikt hij hier weer onder de tijd van Will Barta. Ondertussen gaat de laatste klassementsfavoriet die nog niet onderweg is van start. Neilson Powless kan vertrouwen putten uit de resultaten van zijn ploegmaats. We gaan echter naar Truesdale Hill. Daar komen de uitdagers voor het klassement namelijk voorbij. Amador passeert als eerste op 43 seconden, gevolgd door Bennett op 1:06. Michael Woods verliest hier al bijna 2 minuten op Brandon McNulty. Richie Porte wist de tred in het eerste deel goed te houden, maar verliest nu verder tijd op de sterke McNulty. 14 seconden is opgelopen tot 23 seconden achterstand. Schultz komt boven op 57 seconden.

    Tussenstand Lake George (24.7 km) na 113/147 renners
    1. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo “31:55
    2. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:17
    3. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange + 0:21
    4. Edoardo Affini 🇮🇹 Jumbo Visma + 0:24
    5. Joey Rosskopf 🇺🇸 Rally Cycling + 0:31

    Tussenstand Truesdale Hill (14.8 km) na 120/147 renners
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “20:21
    2. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:23
    3. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:31
    4. Mattias Skjelmose Jensen 🇩🇰 Trek Segafredo + 0:35
    5. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:37

    Tussenstand Diamond Point Road (9.5 km) na 126/147 renners
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “12:41
    2. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:14
    3. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:26
    4. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:38
    5. Andrey Amador 🇨🇷 INEOS Grenadiers + 0:42

    We volgen Brandon McNulty door de straten van Lake George. Daar bereikt hij de laatste bocht met prachtig uitzicht over het aangelegen meer en de Adirondack Mountains. De tijd van Barta gaat eraan, Brandon McNulty is de nieuwe primus! 31:27 is zijn eindtijd, 28 seconden sneller dan zijn voorganger. Neilson Powless is dan onderweg op Diamond Point Road. Daar klokt hij de vierde tijd op 27 seconden. Matteo Jorgenson doet op 30 seconden daar ook niet veel voor hem onder. We blijven echter enkele minuten aan de streep, waar die lange reeks klassementsmannen op het punt staat om binnen te komen. Eerst is daar Andrey Amador. De Costa Ricaan komt als tiende binnen op 1:05. Na hem volgen George Bennett en Michael Woods. Bennett is pas binnen op 1:37 en is daarmee 17 seconden trager dan zijn ploegmaat Sepp Kuss. Michael Woods verliest op 2:21 zoals verwacht al een hoop tijd. De focus is echter op Richie Porte. Kan de Australiër nog eens terug versnellen en McNulty bedreigen. Het korte antwoord is nee. Op 37 seconden levert hij een uitstekende tijdrit af, goed voor de voorlopig derde plaats, maar de zege zit er dus niet in. Zijn landgenoot Nick Schultz volgt op 1:07. Zo hebben we de grootste namen intussen gehad. Wie kunnen we dan nog verwachten in de slotfase van deze tijdrit? Powless en Jorgenson zijn dus goed onderweg en wellicht dat we nog iets mogen verwachten van de twee laatste starters, Ethan Hayter en Michael Matthews. En wat te zeggen van Ide Schelling? Zie daar: Neilson Powless op Truesdale Hill. De Californiër houdt gelijke tred met McNulty in het tweede deel en komt op 27 seconde van zijn landgenoot boven.

    Intussen is Peter Sagan van start gegaan in de donkerblauwe puntentrui, wat wil zeggen dat we bij de laatste 3 starters zijn aangekomen. Na hem zien we Ethan Hayter in de witte jongerentrui en Michael Matthews in de nieuwe oranje leiderstrui. Alle renners zijn nu vertrokken. De volgende tussentijd is van Ide Schelling op Diamond Point Road en het is een scherpe. Op 26 seconden neemt de Hagenees de voorlopig vierde plek in. Laten we ook even de tweede tussentijd van Matteo Jorgenson meenemen. Op de top van Truesdale Hill geeft hij 36 seconden toe op zijn land- en generatiegenoot McNulty, goed voor de zesde tijd. De regie volgt uiteraard Powless. Daar is hij in de straten van Lake George, daar is die laatste bocht, die onder opgeklaarde lucht nu nog een stuk mooier is dan eerder vandaag. Prima tijd hoor! Op 40 seconden wordt hij hier vierde. Ide Schelling is ook nog altijd sterk onderweg. Aan het tweede tussenpunt passeert hij op 34 seconden als vijfde. Daarmee is hij bijvoorbeeld nog 2 seconden sneller dan Matteo Jorgenson, die zich intussen aan de meet meldt. Hij komt op 53 seconden als achtste binnen. Nog drie interessante mannen onderweg dus: Ide Schelling, Ethan Hayter en Michael Matthews. Hayter is nu bij dat eerste tussenpunt. Negende op 43 seconden. Ook geen directe bedreiging voor McNulty dus op het eerste oog. Enkel Matthews moet dus nog voorbijkomen op de top van die eerste klim. Daar is de oranje leiderstrui, op 50 seconden van McNulty. Mits een spectaculaire omslag lijken de wielergoden Brandon McNulty vandaag goed gezind. Ide Schelling lijkt nog de grootste bedreiging en die is onderweg naar de streep. Daar is de Nederlander dan. Zesde op 47 seconden is het resultaat. Goede tijdrit dus voor de Bora-renner.

    Dan is het verder wachten geblazen. Hayter baant zich een weg naar boven op Truesdale Hill en klokt daar de 11e tijd op 40 seconden. Ook Michael Matthews kan daar op 48 seconden weinig verzetten. Het lijkt al om al dus wel snor te zitten voor Brandon McNulty. We wachten deze mannen dan nog maar op aan de streep. Hayter heeft er nog een sterk laatste deel op zitten en klokt uiteindelijk nog de vijfde tijd op 41 seconden. Matthews komt als laatste binnen en loopt met een tijd op 54 seconden net de top 10 mis.

    Etappe 2: Lake George > Lake George
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “31:27
    2. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:28
    3. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:37
    4. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:40
    5. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:41
    6. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:45
    7. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:47
    8. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange + 0:49
    9. Edoardo Affini 🇮🇹 Jumbo Visma + 0:52
    10. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:53

    Algemeen Klassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “4:25:53
    2. Will Barta 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:28
    3. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:35
    4. Richie Porte 🇦🇺 INEOS Grenadiers + 0:37
    5. Neilson Powless 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:40
    6. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange + 0:44
    7. Lawson Craddock 🇺🇸 EF Education Nippo + 0:45
    8. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:47
    9. Luke Durbridge 🇦🇺 BikeExchange + 0:49
    10. Edoardo Affini 🇮🇹 Jumbo Visma + 0:52

    Puntenklassement
    1. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange – 25 punten
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 18 punten
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 14 punten
    4. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    5. Pascal Eenkhoorn 🇳🇱 Jumbo Visma – 12 punten

    Bergklassement
    1. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 20 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 13 punten
    3. Jorge Castelblanco 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 8 punten
    4. Joonas Henttala 🇫🇮 Team Novo Nordisk – 4 punten
    5. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 4 punten

    Jongerenklassement
    1. Brandon McNulty 🇺🇸 UAE Team Emirates “4:25:53
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:35
    3. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:47
    4. Matteo Jorgenson 🇺🇸 Movistar Team + 0:53
    5. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling + 1:02

    Major Taylorklassement
    1. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 12 punten
    3. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 7 punten
    4. Sean McElroy 🇺🇸 Aevolo – 7 punten
    5. Joonas Henttala 🇫🇮 Team Novo Nordisk – 4 punten

    Ploegenklassement
    1. EF Education – Nippo 🇺🇸 “1:36:14
    2. INEOS Grenadiers 🇬🇧 + 0:30
    3. Team BikeExchange 🇦🇺 + 0:57
    4. Team Jumbo – Visma 🇳🇱 + 1:24
    5. Rally Cycling 🇺🇸 + 1:40

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #735281

    Zondag 22 Augustus – Plattsburgh > Lake Placid (168,8 km)
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384576

    Welkom allen bij de Wielerweek van New York. Na een jaar van afwezigheid zijn we terug in de Empire State. Dat doen we zonder de intussen gestopte titelverdediger Tejay van Garderen en dus komt er dit jaar, behoudens een enorme stunt van Rob Britton, een nieuwe naam op de erelijst. De renners hebben zich rond het middaguur verzameld in Plattsburgh, waar we gisteren een leuke opening van deze wielerweek hebben gezien met het openingscriterium gewonnen door Kaden Groves en Coryn Rivera. Vandaag beginnen we onder een strakblauwe hemel aan het echte werk. Vanuit de noordelijke studentenstad zullen we dadelijk naar de Adirondack Mountains trekken om te finishen in het Olypische oord Lake Placid. De inwoners van Plattsburgh zwaaien de renners vanaf de oevers van Lake Champlain voor een laatste keer uit, met op de voorposten onder meer Kaden Groves, Amerikaans kampioen Joey Rosskopf en Peter Sagan. We zijn vertrokken voor de vierde uitgave van deze koers. Via de lokale campus van de Staatsuniversiteit verlaten we het stadje en wordt de koers op gang geschoten. Veel ploegen hebben schijnbaar ingezet op een vroege vlucht, waardoor er in het eerste wedstrijduur een hevige strijd wordt gevoerd om weg te geraken. Zo verplaatst het peloton zich al snel door de kleine plaatsjes die vroeg in het traject zijn opgenomen. Morrisonville, Schuyler Falls, Peru. Pas na 36 kilometer, even na het buitenrijden van Keeseville, krijgt er een groepje echt een noemenswaardige voorsprong. Vier renners vormen deze kopgroep, te weten Amerikaans beloftenkampioen Sean McElroy van Aevolo, Joonas Henttala van Novo Nordisk, Matthew Riccitello van Hagens Berman Axeon en Cory Williams van L39ion of Los Angeles. Daarachter zijn nog twee man in achtervolging. Dit zijn Jorge Castelblanco van Panama es Cultura y Valores en Jordan Cheyne van Elevate Webiplex. Het kwartet op kop laat hen echter niet vanzelf terugkomen. Dit gebeurt zelfs pas na de eerste tussensprint, na 52 kilometer in Au Sable Forks. Williams passeert hier als eerste, voor McElroy, Henttala, Riccitello en op 12 seconden Cheyne en Castelblanco. Het peloton, onder aanvoering van de mannen van BikeExchange en Bora, volgt op drieënhalve minuut.

    Vanuit het knusse gehucht Au Sable Forks trekken we langs de oevers van de naamgevende rivier, de Au Sable River, verder de wildernis van de Adirondack Mountains in. Twee gehuchten gaan we nog maar tegenkomen alvorens Lake Placid wordt bereikt. Eerst is daar Jay, waar het achtervolgingsduo eindelijk de aansluiting met de kop weet te maken, en ruim 10 kilometer verderop Keene, waar de bevoorrading plaats vindt. Hier vinden we echter ook de voet van de eerste klim van deze ronde en het is gelijk een pittige. De beklimming van Corliss Mountain is met 2.8 kilometer niet erg lang, maar met een gemiddelde stijgingsgraad van 8.6% en een piek van 14% wel bijzonder steil. Op de relatief smalle, kronkelige beklimming, dwars door de bossen ten oosten van Keene is het Cheyne die het tempo bepaalt bij de koplopers. Op een kilometer van de top plaatst Riccitello een versnelling. De jonge Amerikaan pakt gelijk een leuk gaatje. Daarachter is het Castelblanco die herstelwerken uitvoert. De Panamees houdt de achterstand van het groepje speelbaar, op 250 meter van de top is het dan Cheyne die het laatste gaatje op Riccitello weet de dichten. De Canadees kan voor de top de rug al rechten en pakt de eerste bergpunten, voor de jonge renner uit Arizona. Castelblanco wordt nog derde, voor Williams en Henttala. Ze laten het op de brede dalende wegen terug richting Keene weer samenlopen op weg naar die tweede klim van de dag, richting de Cascade Lakes. Het peloton komt even na hen boven, op 5:30. Nog ruim 80 kilometer te gaan. De renners vooraan duiken dan al even terug richting Keene en als de kilometerteller is gedaald tot 75 beginnen zij aan die tweede en laatste klim van de dag. De weg richting de Cascade Lakes is 7.4 kilometer lang aan een gemiddelde van 5.0%. De steilste stroken lopen hier op tot in de 8%.

    Vooraan ligt het tempo te hoog voor de jonge Sean McElroy, die als eerste vooraan laat lopen. Het is Cheyne die het tempo hier bepaalt in de hoop de eerste bergtrui veilig te stellen. Niet al te veel later zien we Cory Williams op een gaatje worden gezet. De L39ion-renner is echter taai en weet op de vlakkere tussenstrook terug de aansluiting te maken. Het peloton is intussen ook begonnen aan die beklimming. Het tempo van BikeExchange en Bora Hansgrohe is voor enkele knechten en sprinters te hoog. Jakub Mareczko is een verwachte afwezige, maar ook Albert Torres, Itamar Einhorn en, wellicht iets verrassender, Jasper Philipsen laten hier de grote groep lopen. Vooraan zijn ze nu terug op de wat steilere stroken. Aanval van Riccitello nu, daar moet Cheyne op reageren. Met de grootste moeite weet de Canadees terug op het wiel te keren, maar het lukt. Daarachter is Castelblanco nu de naaste achtervolger op een seconde of 10. Die achterstand loopt echter op, want het tempo van Riccitello is stevig op iets minder dan 2 kilometer van de top. Ook Fernando Gaviria, Olav Kooij en Kaden Groves, de winnaar van het inleidende criterium, lossen nu de rol in het peloton. Vooraan bereiken de koplopers de top. Het is de ervaren Cheyne die het bordje van de jonge Riccitello goed heeft leeggegeten en wederom als eerste boven weet te komen. Daarmee is de eerste bergtrui voor Elevate Webiplex. Riccitello logischerwijs tweede, voor Castelblanco op 38 seconden. Cory Williams komt als vierde boven op 54 seconden, gevolgd door Henttala op 1:38 en McElroy op al 2:47. Het peloton heeft het tempo duidelijk opgeschroefd en komt op iets meer dan 3 minuten boven. McElroy wordt dan ook niet al te lang na de top van Cascade Lakes ingelopen door de grote groep. Vanaf de top zijn er nog 67 kilometers te gaan en nog 24 kilometer tot de tussensprint in Lake Placid. De koers voert verder langs de Cascade Lakes en het bobslee- biatlon- en langlaufcomplex van Mount van Hoevenberg. Onder meer de Zweedse langlaufster Thomas Wassberg wist hier naar een gouden medaille te snellen, alsook zijn Russische concurrent Nikolay Zimyatov, die zelfs 2 gouden plakken mee naar Moskou wist te nemen. Ook zijn legendarische landgenote Raisa Smetanina was hier aan het feest.

    Cory Williams weet intussen weer aan te sluiten bij Castelblanco, op een minuut van het kopduo. Dit is belangrijk met het oog op het tussensprintklassement, aangezien zijn naaste belagers, McElroy en Henttala intussen al zijn ingelopen door het peloton. Een korte afdaling wordt genomen richting de springschansen van de Spelen van 1980 en zo komen we aan de rand van Lake Placid. Daar zien we ook de Olympische fakkel staan. We trekken echter niet gelijk door naar de streep, maar maken nog een ommetje langs de oevers van de Au Sable River. Dit is ook waar de mannen het lokale circuit opdraaien. Zo krijgen ook volgers die wat later in hebben geschakeld iets mee van het prachtige natuurschoon in deze regio. Langzaam gaat het nu weer terug richting Lake Placid. Vanuit het oosten komen we het resort nu binnen. Het begint al te glooien en vervelend op te lopen als we langs de golfbanen van Lake Placid trekken. Het tekent de pittige 5 slotkilometers van deze ronde, die door een dalende strook kort voor de laatste kilometer slechts een gemiddelde van 1.4% telt. Voor grote delen loopt het hier echter rond de 3% op. Tussen de boarding trekken we langs het schaatsstadion waar Eric Heiden en Annie Borckink aan het feest waren, langs het ijshockeystadion, bekend door het Miracle on Ice. Vooraan volgt een halfbakken sprintje, waarbij bergkoning Cheyne de punten aan de jonge Riccitello laat. Op 45 seconden is het dan Williams die de leiding in het Major Taylorklassement voor vandaag veiligstelt. Castelblanco passeert als vierde. In het peloton lijkt er weinig interesse te zijn voor het laatste puntje, waardoor McElroy zijn kans ziet om nog een korte inspanning te plaatsen. Het peloton volgt op 2:40. Nog 43 kilometer te gaan, nog 2 rondes van 21.5 kilometer.

    Het traject loopt verder langs Main Street, de knusse winkelstraat van Lake Placid. Langs de oevers van Mirror Lake. Achter het dorpje langs trekken we terug naar het zuiden, via de Chubbs River, naar de skispringschansen, waarna we weer het bekende traject langs de Au Sable River afleggen. De eerste ronde wordt in iets meer dan een halfuur voltooid. Vooraan lopen de heren Cheyne en Riccitello weer uit op achtervolgers Castoblanco en Williams, maar het peloton is dan al genaderd tot onder de 1:45. Op 2 kilometer van de laatste doorkomst aan de streem worden de Panamees en Californiër door de voorwachten opgeslokt. Nog één ronde te gaan tot we weten wie hier de zege gaat pakken. Nog altijd zien we BikeExchange en Bora Hansgrohe het tempo verzorgen, al meldt ook Trek Segafredo zich nu vooraan. Matteo Moschetti zit er in tegenstelling tot veel sprinters namelijk nog wel bij. Wanneer we de brede wegen bij het verlaten van Lake Placid opzoeken loopt de voorsprong snel terug. Op 15 kilometer heeft het kopduo nog iets meer dan een minuut voorsprong, op 10 kilometer is dit al teruggelopen tot onder de halve minuut. De mannen van Trek Segafredo bepalen het tempo nu al enkele kilometers, maar dan neemt Bora op een kilometer of 8 het heft in handen. Iedereen behalve Lennard Kämna nu in dienst van Peter Sagan. Enkele decameters later worden Cheyne en Riccitello dan bijgehaald. We gaan naar de slotkilometers. Ook INEOS en Jumbo Visma melden zich nu op de voorposten. Nog 5 kilometer te gaan. Het wegdek begint hier weer lichtjes op te lopen. Op 3.4 kilometer van de meet volgt dan een aanval. Ben King rijdt weg uit het peloton in de hoop het peloton te verrassen. Lang houdt hij het echter niet vol en binnen enkele honderden meters wordt hij weer teruggeworpen in het peloton. Het zorgt echter wel voor inspiratie want op het steilste stuk van 4%, vlak voor de golfbanen, is het Johan Jacobs die een poging waagt. De Zwitserse Belg plaatst zijn poging op 2.4 kilometer van de streep en houdt die inspanning langer door dan King zojuist, maar op 1.7 kilometer wordt ook hij tot de orde geroepen. Alles lijkt te duiden op een groepssprint in de straten van Lake Placid.

    Ingang laatste kilometer. Echt scherpe bochten zitten er niet meer in, wel nog enkele breed draaiende wegen, waaronder de laatste 300 meter. Ook hier zoeken we de 4% weer op. Bora nog altijd op kop. Giovanni Aleotti op kop, maar die wordt al snel afgelost door Daniel Oss. Ide Schelling zal dan deze oplopende sprint inleiden voor zijn Slowaakse kopman. Michael Matthews op het wiel, beschermd door Brent Bookwalter en ook Ineos zien we met een treintje komen. Owain Doull daar voor Ben Swift en Ethan Hayter. Nog 400 meter, Schelling nu met de inleiding voor Sagan. Swift komt op links langszij. Matthews die van wiel verandert en meeschuift met Hayter. Drukt daarbij wel Pascal Eenkhoorn opzij. Bora heeft echter wel de binnenkant van die ruime rechtse bocht naar de streep. Ethan Hayter die er nu uitkomt, hij schiet Swift aan de linkerkant voorbij, met Matthews in het wiel. Sagan zit ietwat ingesloten en moet wachten tot Swift de ruimte maakt. Bijna een val dan door Moschetti die van achteren uit in het centrale gat wil duiken, maar daar zat Swift dus nog. Daardoor stokt het wat in die binnenbocht. Nog 100 meter te gaan. Sagan intussen met wat vrije ruimte, maar het is Matthews die in het gat tussen Schelling en Hayter induikt. Sagan moet daardoor toch weer even de benen stilhouden. De opkomende mannen komen langs de buitenkant, maar het zal tussen dit trio gaan voor de dagzege. Sagan die nu weer een gat tussen Matthews en Hayter probeert te zoeken maar hij komt te laat. Michael Matthews wint de openingsetappe van de Wielerweek van New York, iets wat zijn landgenoot Caleb Ewan hem in 2018 al eens voordeed. Met een fietslengte voorsprong wint hij voor Hayter, die Sagan nog nipt achter zich houdt. Pascal Eenkhoorn wordt hier vierde, voor Ivo Oliveira, Colin Joyce, Ide Schelling, Jarrad Drizners, Natnael Tesfatsion en Alexander Cowan. Matthews is uiteraard ook de eerste leider van deze ronde, terwijl Ethan Hayter de beste jongere is en met zijn ploeg INEOS Grenadiers ook het ploegenklassement aanvoert. Zo is de kop er weer vanaf: de New York Cycling Week is weer op volle toeren. Morgen gaan we verder met de individuele tijdrit van deze ronde, heel vroeg dus al tijdens deze uitgave. Graag tot morgen, als we aan de oevers van Lake George aanmeren.

    Etappe 1: Plattsburgh > Lake Placid
    1. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange “3:54:26
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + zt
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + zt
    4. Pascal Eenkhoorn 🇳🇱 Jumbo Visma + zt
    5. Ivo Oliveira 🇵🇹 UAE Team Emirates + zt
    6. Colin Joyce 🇺🇸 Rally Cycling + zt
    7. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + zt
    8. Jarrad Drizners 🇦🇺 Hagens Berman Axeon + zt
    9. Natnael Tesfatsion 🇪🇷 Androni Giocattoli + zt
    10. Alexander Cowan 🇨🇦 L39ion of Los Angeles + zt

    Algemeen Klassement
    1. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange “3:54:26
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers + 0:04
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe + 0:07
    4. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + zt
    5. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex + 0:08
    6. Joonas Henttala 🇫🇮 Team Novo Nordisk + 0:09
    7. Pascal Eenkhoorn 🇳🇱 Jumbo Visma + 0:10
    8. Ivo Oliveira 🇵🇹 UAE Team Emirates + zt
    9. Colin Joyce 🇺🇸 Rally Cycling + zt
    10. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + zt

    Puntenklassement
    1. Michael Matthews 🇦🇺 BikeExchange – 25 punten
    2. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers – 18 punten
    3. Peter Sagan 🇸🇰 Bora Hansgrohe – 14 punten
    4. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    5. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 12 punten

    Bergklassement
    1. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 20 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 13 punten
    3. Jorge Castelblanco 🇵🇦 Panama es Cultura y Valores – 8 punten
    4. Joonas Henttala 🇫🇮 Team Novo Nordisk – 4 punten
    5. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 4 punten

    Jongerenklassement
    1. Ethan Hayter 🇬🇧 INEOS Grenadiers “3:54:26
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon + 0:03
    3. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hansgrohe + 0:06
    4. Jarrad Drizners 🇦🇺 Hagens Berman Axeon + zt
    5. Natnael Tesfatsion 🇪🇷 Androni Giocattoli + zt

    Major Taylorklassement
    1. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 14 punten
    2. Matthew Riccitello 🇺🇸 Hagens Berman Axeon – 12 punten
    3. Jordan Cheyne 🇨🇦 Elevate Webiplex – 7 punten
    4. Sean McElroy 🇺🇸 Aevolo – 7 punten
    5. Joonas Henttala 🇫🇮 Team Novo Nordisk – 4 punten

    Ploegenklassement
    1. INEOS Grenadiers 🇬🇧 “11:43:18
    2. Team BikeExchange 🇦🇺 + zt
    3. Rally Cycling 🇺🇸 + zt
    4. Bora – Hansgrohe 🇩🇪 + zt
    5. Trek – Segafredo 🇺🇸 + zt

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #734807

    NYCW Pre-Race Pro Crit 2021 Plattsburgh
    https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/436696

    Van het parcours van het eerste profcriterium aan de vooravond van de New York Cycling Week zal menig model jaloers kunnen worden. Door de straten van Plattsburgh is namelijk een zandlopervormig, 1.2 kilometer lang traject uitgetekend.

    Start/Finish ligt op City Hall Place, tussen het stadshuis en het MacDonough Monument. Via Cornelia Street gaat het naar Margaret Street, de pittoreske hoofdstraat door het knusse commerciële centrum van het stadje. Ter hoogte van de indrukwekkende St. John’s kerk gaat het via Broad Street naar de laatste haakse bocht op 400 meter van de streep. Via Durkee Street gaat het licht afbuigend naar rechts naar de meet. Op de aangrenzende parkeerplaats staan de nodige randfestiviteiten, zoals eetkraampjes, merchandising, livemuziek, et cetera. Via Trinity Place gaat het dan terug naar de streep aan het MacDonough Park. De mannen zullen 50 ronden afleggen, goed voor 60 kilometer, en de vrouwen rijden 35 ronden, wat uitkomt op 42 kilometer.

    Er zijn drie prijzen te winnen. De hoofdprijs is natuurlijk voor de winnaar van het criterium, de renner die na respectievelijk 50 of 35 ronden als eerste over de meet komt. Ook is er de bonusprijs. Bij de mannen is er iedere 10 ronden een tussensprint, bij de vrouwen iedere 7 ronden een tussensprint. Bij deze tussensprint zijn er voor de eerste vijf renners 8, 5, 3, 2 of 1 punten te verdienen. De renner of renster met de meeste punten wint de bonusprijs. Ook is er de ploegenprijs voor de ploeg die de meeste punten verzamelt. Bij de mannen gaan 60 renners van start, bij de vrouwen zijn dat er 62. Bij de mannen is de profploegen gevraagd 2 of 3 renners af te vaardigen, de Amerikaanse conti’s 3 of 4 renners en vaardigt USA Cycling 4 extra renners af. Bij de vrouwen vaardigen alle deelnemende ploegen 2 of 3 rensters af en starten bovendien 3 nationale ploegen: Colavita/HelloFresh, L39ion of Los Angeles en LA Sweat. Daarnaast vaardigt USA Cycling nog 2 extra rensters af.

    Verslag
    Welkom dames en heren bij het profcriterium voor de Wielerweek van New York. We zijn vandaag in Plattsburgh, waar de heren morgen vertrekken voor een tocht naar Lake Placid, om aan de festiviteiten van deze week te beginnen. Het is bijna 18:00 wat wil zeggen dat het criterium voor vrouwen bijna van start gaat. Zij zullen 35 ronden van 1.2 kilometer afleggen, goed voor 42 kilometer in totaal. 62 vrouwen staan aan de start aan het MacDonough Monument, ter ere van kapitein Thomas MacDonough, die in de Amerikaanse vloot tijdens de oorlog van 1812 naar een beslissende overwinning leidde tijdens de Slag om Plattsburgh. De vrouwen zijn vertrokken. In de eerste ronden ontstaat er een klein kopgroepje, met daarbij vooral de uitgenodigde Amerikaanse amateurs. Kaitlyn Keough is mee namens L39ion, veterane Christina Gokey-Smith is namens Colavita/HelloFresh van de partij, Katie Maradayat is mee namens LA Sweat en dan is er nog Ayesha McGowan, de Liv-stagiaire die we als enige van dit viertal ook later deze week in actie zullen zien. Veel voorsprong krijgen zij echter niet en het zijn de vrouwen van Rally Cycling die het laatste gaatje in ronde 4 dichten. De ronde daarna rijdt er een koppeltje weg. Met Skylar Schneider is L39ion wederom vertegenwoordigd en ook de Canadese Gillian Ellsay is ditmaal mee namens InstaFund La Prima. De twee nemen een voorsprong van een seconde of 12. Zij bereiken ook als eerste de tussensprint na 7 ronden. Schneider neemt de doorkomst voor haar rekening, daarachter wordt er gesprint voor de overige punten. Coryn Rivera komt als eerste door, voor Chloe Hosking en Kendall Ryan.

    Als gevolg van de tussensprint ontstaat er een achtervolgend groepje, met daarbij Teniel Campbell van BikeExchange, Coryn Rivera van Team DSM, Kristen Faulkner van Team TIBCO en Kendall Ryan van L39ion. Het zijn de vrouwen van Rally Cycling en Trek Segafredo die naar de kop komen om die aanval te neutraliseren. De achtervolgers weten de aansluiting te maken met de kop in ronde 9, maar worden in ronde 10 alweer ingelopen. Diezelfde ronde nog rijdt er een nieuwe groep weg. Wederom is Schneider erbij, ditmaal met Brittany Parffrey van Colavita/HelloFresh, Danielle Morshead van LA Sweat, Alia Shafi van de nationale selectie, Erica Clevenger van DNA Pro Cycling en Neve Bradbury van Canyon SRAM. Deze groep krijgt de nodige ruimte van het door Team DSM en Rally Cycling geleide peloton, een seconde of 30. Zo bereikt dit zestal ook als eerste de tweede tussensprint na 14 ronden. Wederom neemt Schneider deze voor haar rekening, voor Parffrey, Bradbury, Clevenger en Morshead. Lange tijd is er een status quo in de koers, tot ronde 17. Dan volgt er namelijk een combine uit het veld. Kata Blanka Vas van SD Worx en Clara Honsinger van Tram TIBCO gaan in de achtervolging op de vrouwen vooraan. Ook Justine Barrow van Roxsolt sluipt met wat vertraging mee. Ze sluiten echter nog niet op tijd aan voor de derde tussensprint. Deze wordt gewonnen door Bradbury, voor Parffrey, Schneider, Morshead en Shafi. Nog 14 ronden te gaan. Het groepje Barrow-Honsinger-Vas volgt op 8 seconden, het peloton op 21.

    Het duurt tot ronde 23 alvorens de achtervolgende vrouwen de aansluiting weten te maken. Daarop wordt er ook in het peloton weer tempo gemaakt, waardoor de voorsprong daalt naar een seconde of 11. Ook begint de samenwerking wat te stokken en dus besluit Honsinger ervan weg te rijden. Parffrey is snel met de reactie en ook Schneider schuift weer mee. Ook Danielle Morshead maakt aanstalten om weer mee te zijn, maar blijft op een klein gaatje hangen. De overige vluchters worden al snel weer ingelopen. Vooraan haalt het drietal als eerste de laatste tussensprint, op 7 ronden voor het einde. Parffrey passeert als eerste, voor Schneider en Honsinger. Morshead volgt nog net voor het door Katie Clouse aangevoerde peloton op 8 seconden. Tegen het einde van de volgende ronde is het gat zo goed als gedicht, waarna er nieuwe aanvallen volgen. Arlenis Sierra van A.R. Monex probeert op en over de kopgroep solo te gaan. Daar komen echter reacties op. Megan Jastrab van Team DSM, Jessica Allen van BikeExchange, Elizabeth Banks van Ceratizit en Kristabel Doebel-Hickok van Rally Cycling gaan in de achtervolging en achter hen vormt zich een drietal van Colavita/HelloFresh’s Christina Gokey-Smith, Teniel Campbell van BikeExchange en Alison Jackson van Liv Racing.

    Met nog 5 ronden te gaan leidt Sierra 3 seconden voor de eerste achtervolgende groep, 7 seconden voor groep 2 en 11 seconden voor het peloton, waar Kaitlyn Keough zich nu weer op kop heeft gezet. Haar ploeggenote Kendall Ryan is immers nationaal critkampioene. Seconde voor seconde komt het peloton weer dichter, alsook de eerste achtervolgende groep, die vlak voor de dubbele haakse bocht richting Durkee Street de aansluiting maken. Allen neemt echter niet over omdat Campbell op komst is, de snelle vrouw binnen die selectie. Met nog 4 ronden te gaan volgt die groep op 5 seconden, het peloton op 9. Ook Tayler Wiles steekt nu een handje toe in dienst van Chloe Hosking. Nu komen we ineens snel dichter. Tegen het einde van deze ronde is het verschil tussen de kopgroep en de achtervolgers nog steeds 3 seconden, maar volgt het peloton nu op nog maar 5 seconden. Kort na de doorkomst worden de achtervolgers weer gegrepen en tegen het einde van ronde 33 zijn ook de koplopers niet meer ver. Nog 2 ronden te gaan. Vlak na het opdraaien van Margaret Road is ook de kopgroep weer gegrepen en maken we ons op voor de slotfase. Nog een kleine 2 kilometer te gaan. Vlak voor de haakse bocht op Broad Street een nieuwe uitval, dat is op 1.7 kilometer van de finish. Teniel Campbell nog eens, ditmaal met Kristen Faulkner. Zij nemen een voorsprong van een meter of 30.

    Daar gaan we de laatste ronde in, 3 seconden verschil. Onder aanvoering van aanvaller Skylar Schneider wordt het gat niet meer kleiner. Daar draaien we voor een laatste keer Margaret Street op, nog een kilometer te gaan. Jastrab die dan overneemt met Rivera in het wiel. Ietwat vroeg, maar het moet hier nu eenmaal weer samen komen. Dat lijkt te lukken. Daar gaan ze door die rechtse lopende bocht door het centrum, op naar de laatste bochtencombinatie. Kendall Ryan heeft zich in het wiel van Rivera geplaatst, gevolgd door haar zus Alexis en Chloe Hosking zit klaar in vierde positie. Daar is die laatste bochtencombinatie, op 500 meter van de streep. De eerste bocht zijn ze goed door, in de tweede maakt Kendall Ryan een slippertje. Geen grote gevolgen, maar wel even een klein gaatje met Rivera, met nog iets minder dan 400 meter te gaan. Jastrab nu nog met een laatste aanzet en dan gaat er om de zege gesprint worden. Daar de laatste afbuiging naar rechts, op 200 meter. Nu zet Rivera aan op 180 meter, vlak voordat het gaatje door Ryan wordt gedicht, die daardoor al vroeger moest beginnen. Alexis Ryan zit klaar om uit het wiel van haar zus te komen, maar dan komt daar Chloe Hosking snel langs haar opzetten en moet ze de benen stilhouden. Nog 100 meter te gaan. Kan Rivera de voorsprong op Hosking vasthouden? Dat lukt! Coryn Rivera wint het eerste NYCW Pre-Race Pro Crit met een halve kaderlengte voorsprong op Chloe Hosking. Kendall Ryan wordt derde, vlak voor haar zus Alexis. Megan Jastrab wordt nog vijfde, voor Lotta Henttala, Kata Blanka Vas, Skylar Schneider, Erika Milena Botero en Katie Clouse. De bonusprijs is voor Skylar Schneider, die met haar ploeg L39ion of Los Angeles ook de ploegenprijs weet te winnen.

    NYCW Pre-Race Pro Crit 2021 Plattsburgh: Vrouwen
    1. Coryn Rivera 🇺🇸 Team DSM “59:27
    2. Chloe Hosking 🇦🇺 Trek Segafredo + zt
    3. Kendall Ryan 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + zt
    4. Alexis Ryan 🇺🇸 Canyon SRAM + zt
    5. Megan Jastrab 🇺🇸 Team DSM + zt
    6. Lotta Henttala 🇫🇮 Ceratizit WNT + zt
    7. Kata Blanka Vas 🇭🇺 SD Worx + 0:02
    8. Skylar Schneider 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + zt
    9. Erika Milena Botero 🇨🇴 Colnago CM + zt
    10. Katie Clouse 🇺🇸 Rally Cycling + zt

    Bonusprijs
    1. Skylar Schneider 🇺🇸 L39ion of Los Angeles – 24 punten
    2. Coryn Rivera 🇺🇸 Team DSM – 18 punten
    3. Brittany Parffrey 🇺🇸 Colavita/HelloFresh – 18 punten

    Ploegenprijs
    1. L39ion of Los Angeles 🇺🇸 – 31 punten
    2. Team DSM 🇳🇱 – 20 punten
    3. Colavita/HelloFresh Women’s Pro Cycling 🇺🇸 – 18 punten

    Om 19:15, een kwartier na de binnenkomst van de vrouwen, staan ook de mannen klaar voor dit openingscriterium. Bij de profploegen slaan veel toppers met het oog op morgen dit criterium begrijpelijk over, maar nog altijd is er een leuk deelnemersveld, met daarbij onder meer de Amerikaanse en Australische critkampioenen Luke Lamperti en Kaden Groves en rappe mannen als Olav Kooij, Rui Oliveira, Ide Schelling en Itamar Einhorn. Enfin, ook de mannen gaan van start. Het is nu nog licht, maar tegen het einde van de koers zal de zon al deels onder zijn gegaan. Bij de vrouwen waren er 3 echte critploegen aanwezig en een nationale selectie, bij de mannen zien we vijf namen die morgen niet van start zullen gaan. Nationaal critkampioen Luke Lamperti, normaal gesproken van Trinity Racing, Travis McCabe, drie jaar terug nog winnaar van het tussensprintklassement, dezer dagen uitkomend voor Best Buddies Racing, Brendan Rhim van Evo Pro en Stephen Vogel van Project Echelon verdedigen vanavond de kleuren van de nationale ploeg. Dan hebben we ook nog een vreemde eend in de buit: Justin Williams, de manager van L39ion of Los Ageles heeft namelijk dispensatie gekregen om vanavond met zijn ploeg mee te doen. De critspecialist werd in 2018 en 2019 Amerikaans kampioen bij de amateurs, maar komt in tegenstelling tot zijn broer Cory dus niet uit voor de UCI-ploeg. Bovendien start hij in een bijzondere trui. Onlangs heeft hij namelijk besloten voor het thuisland van zijn ouders, Belize, uit te komen. Daar werd hij enkele maanden terug ook gelijk nationaal kampioen.

    De eerste kopgroep wordt in ronde vier op poten gezet. De mannen op uitnodiging laten er geen gras over groeien: Rhim en Vogel zijn gelijk mee namens Team USA. Zij worden vergezeld door Eric Brunner van Aevolo en Spencer Petrov van Wildlife Generation. Daarachter voeren BikeExchange en L39ion het peloton aan. Groot wordt de voorsprong van het viertal echter nooit en in ronde 8 worden zij dan ook teruggepakt. Vlak voor het ingaan van ronde 9 rijdt er een tweetal weg. Het zijn New Yorker Magnus Sheffield van Rally Cycling en bijna wielerpensionaris Brent Bookwalter van BikeExchange. Dit tweetal bereikt ook als eerste de tussensprint aan het einde van ronde 10. Het is een felbevochten sprintje, gewonnen door Sheffield. 12 seconden achter hem een Bookwalter wordt er eerder gedemarreerd dan dat er echt wordt gesprint. Sam Bassetti van Elevate Webiplex, Tyler Stites van Aevolo, Alex Hoehn van Wildlife Generation en Ben Metcalfe van BridgeLane proberen de oversteek te maken. Het kopduo geeft het hun echter niet cadeau. Vooraan rijden bijna 40 seconden voor het peloton uit en de achtervolgers blijven op 15 seconden hangen. Zo verlopen de daaropvolgende 10 rondes tot de nieuwe tussensprint vrij gezapig. Bookwalter en Sheffield gaan wederom om de meeste punten sprinten, waarbij de dertiger het ditmaal wint van de tiener. 13 seconden achter hen is het Hoehn die voor Bassetti en Stites doorkomt. Op 20 seconden volgt het peloton dan weer, waarbij de alle achtervolgers buiten Bassetti weer worden ingelopen in de daaropvolgende ronde.

    Nieuwe vluchterspogingen. Brendan Rhim gaat er weer vandoor, ditmaal samen met Kiel Reijnen van Trek Segafredo. Al snel pikken zij Sam Bassetti op en deze groep weet de oversteek naar de kop na 4 ronden wel te maken. 34 seconden rijden zij voor het door L39ion geleide peloton, waar we ook Edoardo Affini en Gavin Hoover van de Elevate-ploeg van voren mee zien werken. Wederom haalt de groep met Bookwalter en Sheffield de tussensprint. Bookwalter met een verrassende vroege aanval, voor de laatste bochtencombinatie. Aan Sheffield om het gat dan dicht te rijden maar dat gaat moeizaam. Bookwalter wil zich duidelijk nog eens tonen en pakt ook de derde tussensprint. Reijnen komt nog tot het wiel van zijn landgenoot, maar komt er niet meer over. Rhim passeert als derde, voor Bassetti en Sheffield. Nog 20 ronden te gaan. Het peloton passeert op 29 seconden. Langzaam wordt daar het tempo nu opgeschroefd en wanneer de voorsprong na 7 ronden onder de 12 seconden duikt gaat Rhim er vooraan vandoor. Hij krijgt geen bijval en zijn vluchtmakkers worden in de volgende ronde gegrepen. Ook Rhim wordt aan het einde van die ronde bijgehaald. Zijn gelegenheidsploegmaat dan maar: Stephen Vogel. Hij gaat er nu alleen vandoor. Een ronde later is de vierde en laatste tussensprint. Vogel passeert hier 13 seconden voor het achtervolgende peloton. Daar wordt nu voor de overige punten gesprint. Jarrad Drizners van Hagens Berman Axeon, Nicholas White van BridgeLane, de sluwe Brent Bookwalter en Eric Young van Elevate Webiplex pakken die puntjes. Nog 10 ronden te gaan.

    Mits Vogel of Sheffield hier verrassend gaan winnen is Bookwalter zeker van de bonusprijs in zijn laatste seizoen. Vooraan laten ze Vogel zwemmen op een seconde of 17. De meeste ploegen lijken te zinspelen op een eindsprint. Op 7 ronden van het einde schroeft BikeExchange het tempo op in dienst van Kaden Groves. Een ronde later is het dan ook gedaan met het avontuur van Vogel. Een soloaanval van Nickolas Zukowsky wordt snel geneutraliseerd, waarmee we aan de vijfenveertigste ronde zijn begonnen. Brent Bookwalter op kop bij het ingaan van de volgende ronde. Dan krijgen we een nieuwe uitval. Het is de nationale critkampioen Luke Lamperti die in de aanval gaat samen met Samuel Broadman van L39ion, juist een van de ploegen die de hele koers op een sprint aansturen. Het tempo van Bookwalter is schijnbaar niet hoog genoeg meer. Wildlife Generation naar de kop nu. De voorsprong blijft stabiel op een seconde of 7, zeker geen gespeelde zaak dus. Het tempo van die Amerikaanse ploeg is echter niet hoog genoeg. Met nog iets meer dan 2 ronden te gaan komt Affini maar weer naar de kop. De mannen van L39ion zitten echter klaar in het wiel, met ook hun concurrenten van Elevate alert voorin. Bij het opdraaien van de laatste rechte lijn wordt het duo weer gegrepen door het peloton.

    Affini aan kop bij het ingaan van de voorlaatste, maar dan laat hij het weer aan L39ion. Ty Magner aan kop, de snelle man voor de rest van de week. Vanavond is het echter werken voor de broertjes Williams. De zonsondergang is intussen in volle gang aan de oevers van Lake Champlain. 2 kilometer te gaan nog. Broadman knokt zich weer terug naar de kop op Margaret Street. Sam Bassetti komt naar voren om in zijn wiel plaats te nemen. Op anderhalve kilometer neemt de renner van Elevate over. De dubbele haakse bocht van Broad Street en dan is het nog een keer terug naar de finish. De bel rinkelt, laatste ronde! Nog een keer dat lichte heuvelop over Cornelia Street en dan de haakse bocht naar Margaret Street. Nog een kilometer te gaan. Achter Bassetti nu zijn Mexicaanse ploegmaat José Alfredo Rodríguez. Met nog 800 meter te gaan is het echter Magner die weer over neemt. In zijn wiel Cory en dan Justin Williams. Daarachter Eric Young en de goed geplaatste Olav Kooij. Ook Ide Schelling, Ivo Oliveira en Travis McCabe, die het hele criterium verstoppertje hebben gespeeld, zien we goed van voren. Daar brengt Luke Durbridge Kaden Groves naar voren, met in diens wiel zijn landgenoot Jarrad Drizners. Daar de laatste bochtencombinatie met de mannen van L39ion op kop. Peloton op een lint natuurlijk.

    Nog 400 meter te gaan, enkel nog rechttoe rechtaan. Cory Williams met de sprintvoorbereiding nu. Volle bak gaat hij aan met zijn broer in het wiel. Olav Kooij daar nu achter, met in zijn wiel weer Oliveira, Groves en McCabe. Young die zich wat weg heeft laten drukken in het zesde wiel, geflankeerd door Ide Schelling. We maken ons op voor de sprint. Het is Kooij die als eerste aangaat op iets meer dan 200 meter van de streep. Justin Williams natuurlijk met de reactie, maar ook Oliveira in een hele goede positie. Op 150 meter is het dan Groves die zijn sprint echt kan aanvatten. De Australiër komt nu wel heel snel opzetten. Kan Kooij dat houden op de zo licht aanlopende aankomststrook. Daar ligt de streep en ze maken nog een jump. Nog iemand die helemaal op rechts aan komt zetten maar het is Kaden Groves die dit eerste NYCW Pre-Race Pro Crit op zijn naam schrijft. Voor de zekerheid wordt de finishfoto geraadpleegd, maar Kooij komt een banddikte te kort om de Australische critkampioen hier te verslaan. Het was overigens Ide Schelling die nog zo explosief op wist te komen en nog bijna de winst weg wist te snoepen. Eric Young wordt in zijn wiel vierde, voor Justin Williams, Rui Oliveira, Travis McCabe, Jarrad Drizners, Cory Williams en Nicholas White.

    NYCW Pre-Race Pro Crit 2021 Plattsburgh: Mannen
    1. Kaden Groves 🇦🇺 BikeExchange “1:15:37
    2. Olav Kooij 🇳🇱 Jumbo Visma + zt
    3. Ide Schelling 🇳🇱 Bora Hasgrohe + zt
    4. Eric Young 🇺🇸 Elevate Webiplex + zt
    5. Justin Williams 🇧🇿 L39ion of Los Angeles + zt
    6. Rui Oliveira 🇵🇹 UAE Team Emirates + zt
    7. Travis McCabe 🇺🇸 US Select National Team + zt
    8. Jarrad Drizners 🇦🇺 Hagens Berman Axeon + zt
    9. Cory Williams 🇺🇸 L39ion of Los Angeles + 0:04
    10. Nicholas White 🇦🇺 Team BridgeLane + zt

    Bonusprijs
    1. Brent Bookwalter 🇺🇸 BikeExchange – 23 punten
    2. Kaden Groves 🇦🇺 BikeExchange – 15 punten
    3. Magnus Sheffield 🇺🇸 Rally Cycling – 14 punten

    Ploegenprijs
    1. Team BikeExchange 🇦🇺 – 38 punten
    2. Rally Cycling 🇺🇸 – 14 punten
    3. Elevate – Webiplex Pro Cycling 🇺🇸 – 12 punten

    Zo komt er een einde aan deze enerverende openingsavond van de Wielerweek van New York. Met Kaden Groves en Coryn Rivera hebben we twee mooie winnaars voor deze eerste uitgave van dit inleidende criterium. Daarnaast pikt Brent Bookwalter al een leuk afscheidscadeau mee en laat ook oud-Boelsrenster Skylar Schneider van zich horen met de bonusprijs. Morgen gaat het echte werk van start, voor de vrouwen is het nog wachten tot aankomende donderdag. Graag tot dan.

    Volledige uitslag: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: Scorito – Vuelta a España 2021 #733066

    Morgen voor mij de laatste lastige dag qua selectie. Mits ze bij BikeExchange geen ezels zijn en zich niet voor de derde keer aan dezelfde steen stoten wordt het een dag voor de vluchters. Toch wil ik ook niet al mijn sprinters gelijk overboord gooien. Cort lijkt de logische kopman, laatste plek is twisten tussen Schultz, Démare en Großschartner. Schultz was vandaag al mee, Démare is simpelweg niet te vertrouwen deze Vuelta en Großschartner is in een uitgedunde groep altijd wel goed voor puntjes, maar staat waarschijnlijk te dicht om in een grote vlucht mee te mogen. Schultz en Großschartner zijn nu de voornaamste kandidaten, waarbij ik toch naar Schultz neig, mede omdat het morgen zomaar Matthews zijn dag kan zijn.

    In reactie op: Scorito – Vuelta a España 2021 #732436

    Wat een mooie etappe. Dan wordt zo’n poultje bij mij idd ook bijzaak

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #731163

    Volledige route: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/tours/view/16331

    Zondag 22 Augustus – Plattsburgh > Lake Placid (168,8 km)
    We vangen deze editie aan in het hoge noorden van de Empire State. Het stadje van 19.500 inwoners ligt aan de westoevers van Lake Champlain, de natuurlijke grens tussen New York en Vermont. Ondanks het bescheiden formaat is het een bekend en trots dorpje. Door de ligging ten opzichte van Canada zijn er meerdere slagen tijdens de zestigjarige oorlog bevochten in de buurt van Plattsburgh. Tevens huisvestte het stadje een van de grootste militaire trainingscampussen in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog en was de militaire luchtbasis het oostelijke operatiecentrum van de voormalige Strategic Air Command tijdens de Koude Oorlog. Door de ligging nabij de Canadese grens en vooral Montréal, is Plattsburgh een populair toeristenstadje bij de noorderburen. Bekende Plattsburghers zijn Columbia-shuttle astronaut Michael P. Anderson, actrice Jean Arthur, zanger Tom Chapin, American football speler Roman Phifer en Tony Award-winnaar John Lloyd Young. Ten slotte doet de stad zich gelden als commercieel centrum van de dunbevolkte Adirondack Mountains, het toneel van deze etappe.

    De openingsfase van deze etappe is vlak te noemen. Via steeds kleiner wordende dorpjes als Schuyler Falls, Peru en Keeseville rijden de renners de Adirondacks binnen. In Au Sable Forks ligt dan de eerste tussensprint, gevolgd door ravitaillering in het dropje Keene. Vanuit Keene moet er dan worden geklommen. Corliss Mountain is 2,8 kilometer lang aan een gemiddelde van 8,6% met 14% als hoogste stijgingspercentage. De afdaling terug naar Keene luidt de tweede koershelft in. De tweede en laatste klim van de dag is de beklimming van Cascade Lakes. 7,4 kilometer lang aan 5% gemiddeld. In 2018 beklommen we deze ook al eens, toen kwam Sepp Kuss als eerste boven. De top ligt op 68 kilometer van de meet. Kort na de top rijden de renners over een plateau naar Mount van Hoevenberg, waar tijdens de Olympische Winterspelen van 1932 en 1980 bobslee gerelateerde sporten werden betwist en voor de spelen van 1980 ook een uitgebreid langlauf en biatlon netwerk is aangelegd. Dit gaat het strijdtoneel van de voornamelijk vlakke finale vormen. Een echte ode naar het Olympische dorp Lake Placid. Een korte afdaling leidt naar de skispringschans, gelegen nabij het lokale vliegveld.

    Het dorpje huisvest 2300 inwoners en kent een opvallende historie. Het dorpje werd gesticht als huisvesting voor een ijzerertsmijn. In 1845 kocht de abolitionist Gerrit Smith een groot stuk land rond North Elba, waar hij voormalige slaven een eigen stuk land gaf. Kort daarna vestigde de bekende abolitionist John Brown zich in het dorpje dat werd omgedoopt tot Timbuctoo. Brown zou later bekend en berucht worden door verschillende bekende anti-slavernij acties, voornamelijk in Kansas en Virginia. Door strenge winters was de leefbaarheid voor het boerendorpje slechts van korte duur. Later in de 19e eeuw ontdekte de rijke bovenlaag van de samenleving het meertje en werd het een resort. Vanaf dat moment werd er geïnvesteerd in wintersporten, wat uiteindelijk leidde tot de komst van de Olypische Spelen van 1932. Naast de Winterspelen van ’32 en ’80 werd ook de Winter Universiade van 1972 hier georganiseerd en zullen deze studentenspelen in 2023 terugkeren naar dit echte sportresort, dat tevens een van de oudste Noord-Amerikaanse Ironmans organiseert. Hierdoor vonden ook verschillende magische momenten plaats in Lake Placid. Zo werd bobsleeër Eddie Eagan de eerste en nog altijd enige atleet die zowel goud won op de Winterspelen als de Zomerspelen. Eerder won hij in 1920 in Antwerpen al het bokstoernooi. De spelen van 1980 zullen in Amerika altijd worden herinnerd door het Miracle on Ice waarbij het Amerikaanse ijshockeyteam, bestaande uit louter studenten, met 4-3 wist te winnen tegen de profs uit de Sovjet-Unie. Op dat moment, natuurlijk tijdens de koude oorlog, waren de Sovjets driemaal achtereen Olympisch ijshockeykampioen geworden en hadden tijdens verschillende oefenwedstrijden tegen de Amerikaanse en Canadese NHL-profs telkens gewonnen. De Amerikaanse studenten zouden doorstomen naar de gouden medaille. Bekende inwoners zijn vooral sporters zoals bobsleeër Chris Mazdzer, schaatser Jack Shea en zijn zoon Jimmy, goudenmedaillewinnaar bij het skeleton in 2002, skiër Andrew Weibrecht en golfer Craig Wood. Daarnaast opvallend: ook acteur James Tolkan en zangeres Lana del Rey noemen dit Olympisch dorpje hun thuis.

    De ronde door Lake Placid is 21,8 kilometer lang en grotendeels vlak. De eerste 9 kilometers rond het dorpje zijn in licht dalende lijn en leiden terug naar de skispringschans, waar ook de olympische fakkel te vinden is. Hier gaat het via de oevers van de westelijke aftakking van de Ausablerivier terug de bossen in. Met nog 5 kilometer te gaan draaien de renners dan terug richting Lake Placid, waar het licht heuvelop gaat richting Cobble Hill. Hier loopt het 2,5 kilometer lang op aan 2,2% gemiddeld. Via de golfbanen gaat het dan terug richting het dorpje, waar de laatste 900 meter nog oplopen aan 2,6% met een piek van 4,5% aan de streep. Deze laatste meters lopen langs de openluchtschaatsbaan af, waar Eric Heiden in 1980 5 gouden medailles veroverde en Annie Borckink namens ons land de 1500 meter won. Via een flauwe linkse bocht gaat het naar de streep, gelegen naast de Herb Brooks Arena, waar het Miracle on Ice zich afspeelde. In totaal zullen de renners hier 3 keer passeren en 2 volledige rondes afleggen.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Plattsburgh – Start
    52,1 km – Au Sable Forks – Tussensprint 1
    73,8 km – Keene – Ravitailleringszone
    80,7 km – Corliss Mountain (2,8 km à 8,6%) – 2e Categorie
    101,3 km – Cascade Lakes (7,4 km à 5,0%) – 1e Categorie
    125,7 km – Lake Placid – Tussensprint 2
    186,8 km – Lake Placid – Finish

    Etappe 1: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384576

    Maandag 23 Augustus – Lake George > Lake George (24,7 km – ITT)
    Na de openingsetappe volgt op dag twee al de individuele tijdrit, een rit die de afgelopen twee edities een sleutelrol speelde in het bepalen van de eindwinnaar, beide keren Tejay van Garderen. Rond Lake George is een lastige omloop uitgetekend, waarbij ook al de nodige klimkilometers worden voorgeschoteld. Tweemaal eerder was Lake George etappeplaats van deze ronde. Tijdens de eerste editie won Larry Warbasse won op de nabijgelegen Prospect Mountain de tweede etappe. In 2018 vertrok de koninginnenrit richting Whiteface Mountain hier. Toen was Tejay van Garderen de sterkste. Het dorpje Lake George is een klassiek zomerresort voor de rijken uit de regio, maar telt minder dan 1000 vaste inwoners. Het ligt aan het zuidelijke puntje van het lange en smalle Lake George, dat afwatert in Lake Champlain en vervolgens de Saint-Lawrencerivier. Start en finish liggen aan het herbouwde Fort William Henry, een fort dat door de Britten werd gebouwd ten tijde van de oorlogen met de Fransen en lokale Indianen. Deze waterweg was immers een belangrijke connectie tussen New York en de stad Montréal, waar de Britten hun oog op hadden laten vallen. De Fransen en Indianen wisten het fort te veroveren, waarna de Britten veelal werden gedood. De gebeurtenissen van deze slag worden beschreven in de The Last of the Mohicans, een bekende roman in Amerika. Dezer dagen geld het fort als een museum.

    Vanaf het fort vertrekken de renners via de Main Street van het dorpje richting de westoever van Lake George. Na 7 kilometer over rechte wegen slaan de renners bij Diamond Point linksaf en moet er worden geklommen. Diamond Point Road is 2,4 kilometer lang aan een gemiddelde van 7,3% met een maximum van 10% dat meermaals wordt aangetikt. De top en eerste tijdsmeting volgen na 9,5 kilometer. Na de top volgt geen afdaling, maar een haast onmerkbare dalende lijn richting het dorpje Warrensburg, even boven Lake George gelegen. Vlak voordat de renners de snelwegafslag passeren laten ze Warrensburg links liggen en draaien op voor de tweede klim. Truesdale Hill is 1,8 kilometer lang aan gemiddeld 7,1% met een piek van ruim 12%. De top en tweede tijdsmeting volgen na 14,8 kilometer. Er volgen dan nog tweeënhalve glooiende kilometers alvorens de afdaling terug naar Lake George volgt. Na 5 kilometer dalen volgen dan nog 2 vlakke kilometers, terug over Main Street, achter Fort William Henry door, langs de slagvelden om vervolgens weer aan de voordeur van het museum te finishen.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Lake George – Start
    9,5 km – Diamond Point Road (2,4 km à 7,4%) – 3e Categorie
    9,5 km – Diamond Point Road – 1e Tijdsmeting
    14,8 km – Truesdale Hill (1,8 km à 7,1%) – 4e Categorie
    14,8 km – Truesdale Hill – 2e Tijdsmeting
    24,7 km – Lake George – Finish

    Etappe 2: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384580

    Dinsdag 24 Augustus – Schenectady > Albany (184,5 km)
    Het traject van de derde etappe laat de Adirondack Mountains achter zich en trekt verder naar het zuiden. We gaan koersen door het Capital district. Hoewel we al vaker in deze cluster van steden rond de uitmonding van de Mohawkrivier in de Hudson te gast zijn geweest bezoeken we Schenectady voor het eerst. Schenectady is de Nederlandse vertaling van wat de Mohawk-Indianen dit gebied noemden waar zij in de Fort Orange hadden gesticht, het huidige Albany. De Nederlanders brachten veel slaven naar dit gebied om het tekort in arbeidskrachten te behelpen. Hierdoor werd Schenectady tijdens de industriële revolutie een populaire stad onder abolitionisten. Door de gunstige ligging aan de Mohawk en Hudson groeide de lokale economie. Zo werden onder meer de American Locomotive Company en multinational General Electric opgericht in de stad. Ten tijde van de grote depressie woonden er ruim 95.000 inwoners in Schenectady, wat sindsdien is teruggelopen naar een relatief stabiel inwonersaantal van 66.000. Schenectady is naast het thuis van GE ook het thuis van de nodige bekende Amerikanen waaronder cartoonist Greg Capullo, actrice Ann B. Davis en collega’s Harold Gould en Mickey Rourke, scheikundige Irving Langmuir, dragracer Shirley Muldowney, voormalig NBA-speler en coach, meervoudig kampioen en huidige teampresident van de Miami Heat Pat Riley en politicus Andrew Yang. Naast Yang zijn er nog meer banden met de nationale politiek, voormalig presidenten Chester Arthur en Jimmy Carter studeerden namelijk aan de lokale Union College, alsook acteur Ben Schwartz.

    Via het historische centrum en de campus van Union College vertrekken we uit Schenectady. Via Niskayuna en Guilderland verlaten we het stedelijke gebied wat en trekken langzaam richting de Catskills, het noordelijkste punt van de Appalachian Mountains, een bergketen dat door heel oost-Amerika trekt. Na 34 kilometers bereiken de renners het dorpje Altamont, waar de eerste tussensprint ligt, onmiddellijk gevolgd door de eerste beklimming van de dag, Altamont Hill. Deze is 4,9 kilometer lang aan 5,9% gemiddeld met een maximum van 8%. De afdaling loopt door het John Boyd Tatcher State Park, gelegen op een prachtige klif die uitkijkt over het Capital district. Bij het buitenrijden van het staatspark wacht Wolf Hill, een klim van 5,6 kilometer aan 4,4% gemiddeld, maar wel met een steilste punt van 10%. Via het rurale East Berne gaat het terug richting Altamont. In totaal is dit een lus van 47,8 kilometer. Hierna werken de renners diezelfde lus nog een keer af. Wanneer ze dan voor de derde keer Altamont Hill achter de rug hebben verlaten ze het John Boyd Thacher State Park om terug richting het Capital district te rijden voor de vlakke finale. De top van de laatste keer Altamont Hill ligt op 49 kilometer van de meet. De laatste 35 kilometer lopen door de groene voorsteden van hoofdstad Albany. Op 29 kilometer volgt nog een tussensprint door Voorheesville. In de laatste 4 kilometer door het stedelijke gebied van Albany daalt het nog even af richting de Hudson. De laatste kilometer, dwars door het stadscentrum, loopt dan nog op aan gemiddeld 4,8% met een maximum van 7%.

    Albany werd dus door de Nederlanders gesticht als Fort Orange. Albany is al sinds jaar en dag de hoofdstad van de staat, om zo de macht van New York City ietwat uit te balanceren. Albany wordt tevens als belangrijkste stad in het Capital District gezien, een metropool van ruim 1.100.000 inwoners. Zo’n 98.000 wonen er daarvan in Albany. De stad profiteerde, net als Schenectady, van de gunstige ligging tijdens de industriële revolutie. Dezer dagen is Albany aan het veranderen in een stad voor de technologische industrie. Door haar status als hoofdstad blinkt Albany vooral uit in architectuur. Zo staan het Capitool van New York, het hoofdkwartier van de State University of New York en het kunstcentrum The Egg op Empire State Plaza er indrukwekkend bij. Tevens vind je er ook nog klassieke Britse en Nederlandse architectuur. Qua bekende inwoners moet Albany het met een stuk minder doen. Radio en televisiemaker Andy Rooney, Ironweed-schrijver William Kennedy, Wicked-schrijver Gregory Maguire en basketballer Kevin Huerter zijn de bekendste inwoners. Wel geniet de stad bekendheid door de filmadaptatie van Ironweed, waarvoor zowel Jack Nicholson als Meryl Streep Oscarnominaties voor ontvingen en de films Salt met Angelina Jolie en The Other Guys met Will Farrel en Mark Wahlberg, die zijn gefilmd in deze zusterstad van Nijmegen en Gent.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Schenectady – Start
    34,0 km – Altamont – Tussensprint 1
    39,9 km – Altamont Hill (4,9 km à 5,9%) – 3e Categorie
    57,3 km – Wolf Hill (5,6 km à 4,4%) – 3e Categorie
    87,7 km – Altamont Hill (4,9 km à 5,9%) – 3e Categorie
    94,9 km – John Boyd Thacher State Park – Ravitailleringszone
    105,0 km – Wolf Hill (5,6 km à 4,4%) – 3e Categorie
    135,5 km – Altamont Hill (4,9 km à 5,9%) – 3e Categorie
    155,9 km – Voorheesville – Tussensprint 2
    184,5 km – Albany – Finish

    Etappe 3: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384587

    Woensdag 25 Augustus – Saratoga Springs > Mt. Greylock (207,5 km)
    Op woensdag volgt de koninginnenrit van de Wielerweek van New York. Net als bij de vorige uitgave eindigt de lastigste etappe bovenop Mount Greylock, even over de staatsgrens met Massachusetts. De start is in Saratoga Springs, een spastadje even ten noorden van het Capital District. Saratoga kent bekendheid uit de onafhankelijkheidsoorlog door de Slag om Saratoga. Deze vond echter plaats ver voor de stichting van het stadje, ter hoogte van het dorpje Stillwater. Nadat de bronnen werden ontdekt werd het stadje een toevluchtsoord voor de bovenlaag van New York City. Het kuuroord steeg snel in populariteit en werd er ook een paardenracebaan aangelegd. De in 1863 geopende Saratoga Race Course staat bekend als een van de eerste grote Amerikaanse stadions en is tevens een van de oudste renbanen van Amerika. Met de paardenraces kwam er ook een grote gokmarkt naar Saratoga Springs. In 1870 werd het stadje daardoor een van de meest exclusieve vakantieresorts van Amerika, maar de gevolgen voor het dagelijkse leven tijdens de Tweede Wereldoorlog legden het toerisme in de regio lam. Dezer dagen wordt de lokale economie gedragen door toerisme rondom de paardenraces en traditionele industrie. Zo staat er een perserij van Quad/Graphics in Saratoga Springs, de printers van gerenommeerde tijdschriften als Time, Newsweek, People en Sports Illustrated. Ook zijn er twee hall of fames te vinden in Saratoga Springs: de nationale Hall of Fame van de paardenraces en de nationale Hall of Fame van de dans. Bekende inwoners zijn Tuskegee piloot Clarence Dart, de acteurs David Hyde Pierce en Scott Valentine en American football coach Bill Parcells.

    Na de start gaat het over glooiende wegen richting het oosten. Het gaat door de dorpjes Saratoga Lake, en Schuylerville, waarna de renners de Hudson oversteken. Greenwich, Cambridge en Hoosick Falls leiden naar Petersburg, waar na 90 kilometer de eerste klim opduikt. Petersburg Pass is 6,1 kilometer lang aan een gemiddelde van 6,4% met een maximum van 8,5%. Op de top rijden de renners Massachusetts binnen. Petersburg Pass is een toegangspoort tot de Berkshires, een regio van de Green Mountains die bekend staat als populair toevluchtsoord van de inwoners van New York City. De regio staat bekend om haar buitenactiviteiten, met name de wandelroutes. De afdaling leidt naar Williamstown, een echt studentenstadje dat Williams College huisvest, een kweekvijver voor academisch talent. Zo volgden 9 Pulitzer prijswinnaars, een Nobelprijswinnaar, 71 congresmannen, 22 gouverneurs, president James Garfield, verschillende CEO’s en nog enkele Emmy, Oscar, Tony en Grammy award winnaars alsook een verdwaalde atleet onderwijs aan deze gerenommeerde instelling.

    Vanuit Williamstown trekken de renners dan naar Mount Greylock. Het concept is hetzelfde als bij de vorige uitgave: twee beklimmingen van Mount Greylock, met een lus ten oosten van de berg. De eerste beklimming is 11,8 kilometer lang aan 6,9% gemiddeld met een maximum van 12%. De top ligt op een kleine 80 kilometer van de streep. De afdaling van een kilometer of 17 leidt naar Lanesborough, een dorpje even buiten Pittsfield. Vervolgens gaat het richting Adams, waar de eerste tussensprint ligt en waar een verandering ten opzichte van 2019 volgt. Er is namelijk een extra beklimming opgenomen in het parcours. De smalle beklimming van Savoy Mountain is 4,9 kilometer lang aan een gemiddelde van 8,1% met ook hier een piek van 12%. De top ligt op 40 kilometer, waarna een glooiend plateau volgt door het Savoy Mountain State Park. Met nog 24 kilometer te gaan begint de afdaling naar North Adams, plaats van de tweede tussensprint. De laatste 14,5 kilometer lopen dan weer op, ditmaal helemaal tot de top van Mount Greylock. Ditmaal geldt er een gemiddelde van 5,9%. Vorig jaar kwam Ben Hermans zowel bij de eerste als de tweede passage als eerste boven op deze berg. Daarmee won hij aan de Veterans War Memorial Tower, die op de top van de berg staat, de etappe vanuit de vroege vlucht.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Saratoga Springs – Start
    99,1 km – Petersburg Pass (6,1 km à 6,4%) – 1e Categorie
    110,0 km – Williamstown – Ravitailleringszone
    128,1 km – Mount Greylock (11,8 km à 6,9%) – Buitencategorie
    162,5 km – Adams – Tussensprint 1
    167,9 km – Savoy Mountain (4,9 km à 8,1%) – 2e Categorie
    191,5 km – North Adams – Tussensprint 2
    207,5 km – Mount Greylock (14,5 km à 5,9%) – Buitencategorie
    207,5 km – Mount Greylock – Finish

    Etappe 4: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384595

    Donderdag 26 Augustus – Kingston > Artists Rock. North-South Lake (194,6 km)
    Een tweede achtereenvolgende aankomst bergop, dat is wat de renners te wachten staat. We hebben de Berkshires verlaten en zijn richting de Catskills Mountains getrokken. De start ligt in Kingston. Het stadje aan de westoever van de Hudson, dat zo’n 22.000 mensen huisvest, werd voor de eerste Europeanen bewoond door de Esopus Indianen. De Nederlanders kochten hier grond en stichtten de nederzetting Wiltwyck. Na de Engelse overname van Nieuw Nederland werd het stadje Kington en gold het in 1777 zelfs even als eerste hoofdstad van de staat New York. Dit doordat Albany op dat moment onder dreiging van de Britten lag. Kingston is een historisch dopje, met maar liefst drie historische districten. Ook staat de oude Nederlandse kerk er nog. George Clinton, de eerste gouverneur van New York en vierde vicepresident van Amerika, ligt hier begraven. Kingston kent enkele bekende artiesten. Zo komen director en acteur Peter Bogdanovich, componist Robert Craft, journalist Ron Suskind en voormalig Disney topvrouw Anne Sweeney uit het stadje aan de Hudson.

    Vanuit Kingston rijden de renners in noordelijke richting langs de Hudson. Via het dorpje Saugerties bereiken zij de rand van de Catskills. De eerste berg die ze hier tegenkomen is de steile Platte Cove. Deze opgave van 5,5 kilometer aan 8% met een maximum van 14% ligt echter wel op 157 kilometer van de streep. Na de top volgt een glooiend plateau, waarbij in het skidorpje Hunter een tussensprint ligt te wachten. Via de Mount Zoar wordt er afgedaald naar het dorpje Cairo. De renners koersen hier door een van de meest verlaten gebieden van New York. In een dal van zo’n 22 kilometer loopt het vals plat op naar de voet van de volgende klim. Potter Mountain is 6,9 kilometer lang aan een gemiddelde van 5,3% met een piek van 10,5%. Na een korte afdaling volgt onmiddellijk Steenburg Mountain. Hier geldt 4,1 kilometer aan 5,2% gemiddeld met een piek van 9,5%. Een afdaling van een kilometer of 7 brengt de renners naar de voet van de voorlaatste klim. Mount Nebo is 4,5 kilometer lang aan een gemiddelde van 8,2% en een steilste punt van 12%. De top ligt nog op 60 kilometer van de meet. Een lichte afdaling naar Windham volgt waarna de renners weer vals plat omhoog naar Mount Zoar rijden. Daar wordt er weer afgedaald naar Cairo. Na 17 kilometer dalende lijn volgt een dal van 16 kilometer. Hier rijden de renners via dorpjes als Lawrenceville en Palenville weer richting het zuiden. In Palenville ligt dan nog een tussensprint, vlak voor de slotklim.

    De klim naar Artists Rock is 11,9 kilometer lang aan een gemiddelde van 4,5%. Vooral tussen kilometerpaal 8 en 4 moet er flink worden geklommen, daarvoor en daarna volgen wat flauwere stijgingspercentages. Op haar steilste punt is de stijgingsgraad van de klim 10%. Artists Rock is een klif nabij de nederzetting Haines Falls. Vroeger vond men hier het Catskill Mountain House, een prestigieus hotel dat op de klif was gebouwd en zo over de Hudsonvallei uitkeek. Naast de nodige personen van adel verbleven ook drie presidenten in het pittoreske hotel. Dezer dagen is er een groot kampeercomplex op Artist Rock rond North-South Lake met daarbij verschillende wandelroutes. Ook zijn er verschillende watervallen te vinden rond Artists Rock.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Kingston – Start
    37,7 km – Platte Cove (5,5 km à 8,0%) – 1e Categorie
    51,8 km – Hunter – Tussensprint 1
    102,0 km – Durham – Ravitailleringszone
    112,7 km – Potter Mountain (6,9 km à 5,3%) – 2e Categorie
    121,3 km – Steenburg Mountain (4,1 km à 5,2%) – 3e Categorie
    133,6 km – Mount Nebo (4,5 km à 8,2%) – 2e Categorie
    182,7 km – Palenville – Tussensprint 2
    194,6 km – Artists Rock (11,9 km à 4,5%) – 1e Categorie
    194,6 km – Artists Rock. North-South Lake – Finish

    Etappe 5: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384594

    Vrijdag 27 Augustus – Beacon > White Plains (185,9 km)
    Op vrijdag volgt de tweede sprintersrit van deze ronde. De start is in Beacon, gelegen aan de oostoever van de Hudson. Zoals bij zoveel stadjes aan de Hudson waren de Nederlanders de eerste Europese settelaars. Voor hen leefden de Wappinger Indianen in de regio rond het huidige Beacon. Aanvankelijk bestond Beacon uit twee dorpjes, Matteawan en Fishkill. Over verschillende jaren zijn die echter dichter en dichter tot elkaar gegroeid. De stad kent haar huidige naam doordat ze ten tijde van de onafhankelijkheidsoorlog functioneerde als signaalpost voor de continentale troepen om bewegingen van de Britse troepen te melden. In de 19e eeuw groeide Beacon uit tot de hoedenhoofdstad van Amerika, met maar liefst 50 verschillende hoedenmakers. Tussen de jaren ’60 en ’90 holde de lokale economie achteruit, met de sluiting van het lokale skigebied en de industrie gevestigd in het stadje. In 2003 werd Dia:Beacon geopend, een van de grootste museums voor moderne kunst in Amerika. Onder meer Andy Warhol en Richard Serra hebben werken in het museum staan, dat mede is ingericht door Robert Irwin. Door de directe lijn met Grand Central Terminal in New York City kunnen ze hier jaarlijks op 100.000 bezoekers rekenen. Het stadje met een inwonersaantal van 14.000 was het thuis van onder meer bokskampioen Melio Bettina, dirigent Paul Lavalle, acteur Robert Montgomery, collega Helen Hayes, Nobelprijswinnaar Clifford Shull en Founding Father William Few. Verder is Beacon bekend vanwege enkele films die in het stadje zijn geschoten, waaronder scenes uit War of the Worlds, Drowning Mona, Super Troopers, Nobody’s Fool en A Quiet Place.

    Het vertrek is in het centrum van Beacon, waarna de renners via de Dia:Beacon richting het zuiden trekken, langs de oevers van de Hudson. Bij het dorpje Cold Springs draaien ze dan landinwaarts en volgt de eerste klim van de dag. Fahnestock Hill is 5,1 kilometer lang met een gemiddelde van 4% en een maximum van bijna 10%. Via de verschillende meertjes en reservoirs die dit prachtige gebied kenmerken gaat het vervolgens richting Carmel, waar de eerste tussensprint ligt. Via Brewster, Croton Falls, de ravitaillering in Mahopac en Putnam Valley gaat het dan terug naar de oevers van de Hudson. Daarbij passeren we de voorstadjes Peekskill en Croton-on-Hudson, waar we beginnen aan de tweede beklimming van de dag. Mount Airy is 2,9 kilometer lang aan een gemiddelde van 5,2% en een maximum van bijna 11%. Na de top laten we de Hudsonrivier achter ons en keren landinwaarts. Via het New Croton Reservoir gaat het richting de laatste klim van de dag, McKesson Hill. Deze klim is 1.5 kilometer lang aan 4.8% gemiddeld. Via Chappaqua, Pleasantville en Mount Pleasant bereiken de renners het slotcircuit rond White Plains en de Kensico Dam bij het stadje Valhalla. De slotronde, die tweeënhalve keer moet worden afgelegd, is 12.8 kilometer lang. De eerste zes kilometer van die ronde zijn vrij glooiend, waaronder een kort steil klimmetje naar de Kensico Dam. Hier gaat het nog 500 meter omhoog aan 7.4% met een steilste punt van 11%. De top van die pukkel ligt telkens op 7 kilometer van de streep in Downtown White Plains.

    White Plains is een voorstad van New York dat zo’n 58.000 mensen huisvest. White Plains is de 11e stad van New York en hoofdstad van Westchester County, een groot county waar ook steden als Yonkers, Rye, New Rochelle en Mt. Vernon onder vallen. White Plains kent een belangrijke rol in de geschiedenis van New York, aangezien de onafhankelijkheid van de staat New York werd uitgeroepen in het courthouse van de stad. Vroeg in de onafhankelijkheidsoorlog vond hier ook een slag plaats, waarbij de continentale troepen werden gedwongen zich terug te trekken. De groei van White Plains als stad vond grotendeels plaats na de Tweede Wereldoorlog. Eerst waren het luxueuze winkels als Macy’s, die zich in de voorstad vestigden. Zij werden gevolgd door grote multinationals als General Foods, PepsiCo, IBM, Nestlé en Heineken die het drukke centrum van New York City ontvluchten. De bouw van appartementencomplexen zorgde voor een stroom aan New Yorkers die zich in de stad kwamen vestigen vanwege de goede verbinding met de Big Apple, maar ietwat lagere prijzen, al zijn de huurprijzen in White Plains nog altijd bizar hoog op een macroschaal. Ook zijn er luxueuze hotels te vinden in deze voorstad, als Ritz-Carlton en een Trump Tower. De films The Departed en Sisters zijn deels gefilmd in White Plains, alsmede de serie The Americans. Verder is White Plains het thuis van bekendheden als voormalig NBA-speler Channing Frye, componist Percy Grainger, informaticus Lynn Conway, acteurs David Harbour, Ralph Waite en James Whitmore, zanger Jesse McCartney, schaakgrootmeester Hikaru Nakamura, American football Hall of Famer Art Monk en natuurlijk Facebook CEO Mark Zuckerberg.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Beacon – Start
    23,8 km – Fahnestock Hill (11,2 km à 3,1%) – 2e Categorie
    44,3 km – Carmel – Tussensprint 1
    81,4 km – Mahopac – Ravitailleringszone
    118,6 km – Mount Airy (2,9 km à 5,2%) – 3e Categorie
    135,2 km – McKesson Hill (1,5 km à 4,8%) – 4e Categorie
    160,3 km – White Plains – Tussensprint 2
    185,9 km – White Plains – Finish

    Etappe 6: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/442034

    Zaterdag 28 Augustus – Newburgh > Nyack (169,0 km)
    De voorlaatste etappe is de laatste kans om nog iets te veranderen aan het klassement. We starten weer terug stroomopwaarts aan de Hudson in Newburgh. Deze stad ligt letterlijk aan de andere kant van de Hudson van de startplaats van gisteren, Beacon. Het stadje van 28.000 man sterk werd door de Britten gesticht, nadat Henry Hudson de regio aandeed tijdens zijn eerste kennismaking met de New York. Newburgh is bekend in de Amerikaanse historie door de belangrijke status tijdens de onafhankelijkheidsoorlog. Newburgh vormde het hoofdkwartier van het continentale leger tijdens de laatste fase van de oorlog, waardoor George Washington een tijd in Newburgh woonde voordat hij werd aangesteld als eerste president. Hier werd het continentale leger ook ontbonden na de oorlog was betwist. In 1850 werd het hoofdkwartier van George Washington uitgeroepen tot eerste historisch erfgoed in Amerika. In de 19e eeuw kreeg Newburgh een belangrijke rol als industriestad en transport hub, maar die economische groei stokte en liep zelfs terug tegen het einde van de 20e eeuw. Newburgh heeft nog een bijzondere voetnoot in de geschiedenis. RCA testte in 1939 haar eerste markttelevisies namelijk in Newburgh, waardoor de inwoners als een van de eersten een eigen televisie in huis hadden. Bekende inwoners naast Washington zijn Harry Griffith Cramer, het eerste Amerikaanse slachtoffer in de Vietnamoorlog, politicus Geraldine Ferraro, acteur William S. Hart en kunstenaar Ellsworth Kelly. Ten slotte is ook de werkplaats van Orange County Choppers in Newburgh te vinden, bekend van de hitshow American Chopper.

    Vanuit de start gaat het gelijk landinwaarts. Via New Windsor, Washingtonville en Monroe gaat het telkens vals plat bergop richting het Harriman State Park. Daar volgt na 46 kilometer de eerste klim. Echo Mountain is 2,1 kilometer lang aan 7,2% gemiddeld met een piek van 8%. De uitloper leidt naar Lake Tiorati, gevolgd door de afdaling naar de voet van Grape Swamp Mountain. Deze tweede klim is 2,4 kilometer lang aan 6,4% met een piek van 12%. Kort na de top is daar Lake Welch Beach, waar Rudy Molard tijdens de vorige editie de voorlaatste etappe won. De afdaling leidt de renners naar Stony Point waar Collaberg Mountain, een klim van 1,3 kilometer aan 9,3%, voor de wielen wordt geschoven. Voor het eerst in 75 kilometer komt de Hudson dan weer in zicht. Na de ravitaillering in Haverstraw volgen weer twee heuvels kort achter elkaar. High Tor Pass is 1,3 kilometer lang aan 9,9%, gevolgd door Cheesecote Mountain, 1,8 kilometer lang aan 7,7%. De komende kilometers blijft het glooien, maar de echte beklimmingen laten nog even op zich wachten. De renners koersen hier door Orange County, waar het stedelijke karakter van New York City al duidelijk wordt met aaneengrenzende voorstadjes. Via New Square, New City en Congers gaat het terug richting de Hudson voor de finale, een lokale ronde rond Nyack die twee keer moet worden afgelegd. Deze ronde van 21,2 kilometer begint met de beklimming van Blauvelt Hill. Deze klim is 1,2 kilometer lang aan 8,6%. Na de top volgt een uitloper van ruim een kilometer. Na een afdaling en een kort dal draaien we terug het Blauvelt State Park in, waar ook de top van Blauvelt Hill ligt, voor de beklimming van Clausland Mountain. Deze klim is 2,6 kilometer lang aan 5,5% gemiddeld met een piek van 11%. De top ligt op 9 kilometer van de streep. Een korte uitloper wordt gevolgd door een smalle afdaling van 3 kilometer. Op de wat bredere weg vlakt het anderhalve kilometer lang weer wat af, gevolgd door een tweede afdaling. De laatste anderhalve kilometer zijn dan nog vlak.

    Nyack is een dorpje vernoemd naar de Indianen die er voor de Britse settelaars woonden. Nyack was lange tijd het commerciële centrum van Rockland Country door de scheepsbouwindustrie in het dorpje. Door de aanleg van de Tappan Zee brug in 1955, dat Nyack met Tarrytown en de voorsteden van New York verbond, groeide het inwonersaantal van het dorpje, waar vandaag de dag 7000 mensen wonen. De Tappan Zee brug, die intussen officieel de Mario M. Cuomo brug heet, naar de voormalig gouverneur van New York en vader van huidig gouverneur Andrew en CNN-reporter Chris, blijft nog altijd het kenmerk van Nyack. De brug over het breedste punt van de Hudson werd in 2017 vervangen door een nieuwe moderne brug, die naast verbeterde infrastructuur ook led-lichten gebruikt voor speciale gelegenheden. Nyack ligt aan de Palisades, een kliflijn die de westoever van de Hudson langs het stedelijk gebied van New York kenmerkt. Ondanks het bescheiden formaat kent Nyack een imposant lijstje bekende inwoners. Acteurs Stephen Baldwin, John Francis Daley, Helen Hayes, Van Johnson en James McArthur, director Jonathan Demme, American Footballspelers Ryan Grant en Devin en Jason McCourtney, schrijfster Toni Morrison, talkshow host Rosie O’Donnell, journalist Michael S. Schmidt en stripboektekenaar Jim Shooter komen allen uit het dorpje in de Palisades.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Newburgh – Start
    46,6 km – Echo Mountain (2,1 km à 7,2%) – 3e Categorie
    61,0 km – Grape Swamp Mountain (2,4 km à 6,4%) – 3e Categorie
    72,4 km – Collaberg Mountain (1,3 km à 9,3%) – 4e Categorie
    81,4 km – Haverstraw – Ravitailleringszone
    89,7 km – High Tor Pass (1,3 km à 9,9%) – 4e Categorie
    98,1 km – Cheesecote Mountain (1,8 km à 7,7%) – 4e Categorie
    126,6 km – Nyack – Tussensprint 1
    129,6 km – Blauvelt Hill (1,2 km à 8,6%) – 4e Categorie
    138,7 km – Clausland Mountain (2,6 km à 5,5%) – 3e Categorie
    147,8 km – Nyack – Tussensprint 2
    150,8 km – Blauvelt Hill (1,2 km à 8,6%) – 4e Categorie
    159,9 km – Clausland Mountain (2,6 km à 5,5%) – 3e Categorie
    169,0 km – Nyack – Finish

    Etappe 7: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/384597

    Zondag 29 Augustus – Hoboken > Prospect Park Brooklyn. New York City (134,1 km)
    De laatste etappe is er net als in de voorgaande edities een voor de sprinters. We zoeken New York City weer op, al starten we buiten de staat. Aan de overkant van de Hudson, in Hoboken om precies te zijn. Een betere blik op de skyline van New York City is er niet mogelijk dan vanuit Hoboken. De stad in New Jersey ligt aan de voet van de Palisades en is thuis aan ruim 52.000 mensen. Hoboken is de op drie na dichtstbevolkte stad van Amerika, na aanliggende steden Union City, West New York en Guttenberg, maar nog voor New York City. De stad is vernoemd naar de naam die de Indianen een tabakspijp gaven: Hopoghan. Vlaamse immigranten zorgden ervoor dat de naam werd veranderd naar Hoboken, naar de Antwerpse wijk. Bijnamen van Hoboken zijn de Mile Square City, verwijzend naar de vierkante, compacte vorm van de stadsgrenzen en Little Bremen, naar de vele Duitstalige immigranten in de late 19e eeuw en vroege 20e eeuw. Hoboken werd groot als industrie en transport hub, waarbij het een belangrijk onderdeel van de haven van New York werd. De Hoboken Terminal is nog altijd een belangrijk station voor goederentreinen die van of naar de metropool reizen. Hoboken stond dan ook altijd bekend als arbeidersstad. Gentrificatie heeft er echter voor gezorgd dat de stad de laatste jaren in een meer luxe stad is veranderd, met prijzige condos en appartementen. De lokale Elysian Fields zijn de velden waar waarschijnlijk de eerste honkbalwedstrijden zijn gespeeld. De Knickerbocker Clubs speelden hun wedstrijden op deze velden en Hoboken wordt daarom gezien als geboorteplaats van America’s pastime. Tevens is Hoboken het thuis van het Stevens Institute of Technology. Bekende inwoners zijn computerpionier Howard Aiken, de band The Bongos, tennisser Michael Chang, honkballer Johnny Kucks, American footballer Eli Manning en acteur Joe Pantoliano. Niemand illustreert de relatie tussen Hoboken en New York City echter beter dan haar bekendste inwoner: Frank Sinatra. De legendarische zanger is een van de culturele boegbeelden van New York City, maar werd toch echt geboren en getogen in Hoboken.

    Vanuit Hoboken trekken we weer langs de Palisades richting het noorden. Via de campus van het Stevens Institute en de steden Weehawken, West New York, Guttenberg en Edgewater. Richting het Palisades Interstate Park. Hier volgen de laatste twee beklimmingen van deze ronde. De klim naar Cliffside Park is 1,6 kilometer lang aan 4,9% en de klim van Englewood Cliffs is 1,4 kilometer lang aan een stijgingspercentage van 7,2%. Vervolgens gaat het terug naar Fort Lee, waar we de George Washington Bridge naar Manhattan nemen. De tocht door Manhattan loopt door Washington Heights, het noordelijkste puntje van het eiland, via Rucker Park naar The Bronx. We rijden deze borough binnen nabij Yankee Stadium. Na een lus door de wijken Highbridge, Claremont, Morrisania en Melose keren de renners terug naar Manhattan om via de campus van Ivy League school Columbia University naar Marcus Garvey Memorial Park te rijden, locatie van de Harlem Skyscraper Classic, een bekend nationaal wielercriterium in het hartje van Harlem dat jaarlijks op Vaderdag wordt verreden. Vervolgens trekken de renners door Central Park. De renners doorkruisen dit wereldberoemde park aan de oostzijde, waarna we via de Queensboro Bridge over Roosevelt eiland Queens binnenrijden. Queensboro Bridge is zeer bekend door films, muziek, televisie en boeken, maar wellicht het bekendst door de slotscène van de Spider-Man film van 2002. We verlaten Queens echter al snel om naar Brooklyn te trekken. Daar gaat het via de wijken Greenpoint, Williamsburg, Bedford-Stuyvesant en Crown Heigts richting het slotcircuit van deze ronde. 12 rondes van 6,2 kilometer moeten er af worden gelegd het circuit. Dat wil zeggen om Grand Army Plaza heen, Prospect Park in, tegen de klok in door het park, ten slotte ter hoogte van Lincoln Road het park uit en finishen op Flatbush Avenue, tussen de Prospect Park Zoo en de botanische tuinen van Brooklyn, achter het Brooklyn Museum. De winnaar zal worden gehuldigd op het Grand Army Plaza bij de Soldiers & Sailors Arch. Interessant feitje: Prospect Park valt in de bekende komedieserie Brooklyn Nine-Nine onder het fictionele 99e politiedistrict waar de serie zich afspeelt.

    Brooklyn is een van de oudste stadsdelen van New York en bij associatie van de Verenigde Staten. Het is al ruim 360 jaar geleden dat Nederlandse kolonisten zich in de baai van New York begaven. Het dorpje dat zij hier stichten, nabij de nieuwe kolonie New Amsterdam, werd vernoemd naar het bekende Nederlandse dorpje Breukelen. Daarmee werden de Lenape-indianen uit het gebied verdreven. Tijdens de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog was Brooklyn plaats van de grootste en tevens een van de eerste confrontaties tussen de Britse en continentale troepen. 30.000 man stonden hier destijds tegenover elkaar in de Battle of Long Island. De Britten wonnen de slag en namen beslag over de fortificaties bij Brooklyn Heights, een belangrijke strategische positie, waardoor de Britten voor het grootste deel van de oorlog controle over New York City en haar haven hadden. In de 19e eeuw groeide New York City flink uit haar voegen en trok al snel de East River over naar Long Island, waar Brooklyn en later ook Queens samensmolten met de intussen bekende megastad. Vandaag de dag wonen er ruim 2,6 miljoen mensen in Brooklyn. De borough is misschien wel het beste voorbeeld van de melting pot, zoals New York City vaak genoemd wordt. Zo staat Brooklyn bekend om haar joodse gemeenschap, maar wonen er ook grote West-Indische, Afro-Amerikaanse en Latino gemeenschappen in deze borough, waaronder bijna 50.000 inwoners met roots in de voormalige Nederlandse Midden- en Zuid-Amerikaanse koloniën. Qua sport zijn het de Brooklyn Nets die de borough trots maken. De NBA-ploeg maakte in 2012 de oversteek vanuit New Jersey en is na enkele mindere jaren nu een van de absolute topploegen in de grootste basketbalcompetitie van de wereld. Met de voormalige MVP’s Kevin Durant en James Harden en meervoudig All-Star Kyrie Irving beschikken de zwart- en withemden over een heus sterrenensemble. Zij spelen hun wedstrijden in Barclays Center, even voorbij het Grand Army Plaza gelegen. Voor de oudere generatie zullen ook de Los Angeles Dodgers nog een plaatsje in het hart hebben. Zij komen namelijk oorspronkelijk uit Brooklyn. In 1947 waren het de Dodgers die Jackie Robinson aan de selectie toevoegden, de legendarische speler en tevens eerste zwarte speler toegelaten in de MLB. In 1955 wonnen zij de World Series door haar stadsrivaal, de New York Yankees, te verslaan. Twee jaar later trok de eigenaar met de ploeg naar de West Coast, iets wat nog altijd voor argwaan zorgt bij de lokale sportfans.

    Verder is Brooklyn een broedplaats voor excellentie en creativiteit. Speciaal voor de liefhebbers een waslijst aan bekende inwoners. Muzikanten Aaliyah, Pat Benatar, Busta Rhymes, John Corigliano, Peter Criss, Mos Def, Neil Diamond, Wu-Tang Clanleden GZA, RZA en Ol’ Dirty Bastard, Adelaide Hall, Marvin Hamlish, Richie Havens, Jay Z, Joey Badass, Norah Jones, Big Daddy Kane, Talib Kweli, Maxwell, The Notorious B.I.G., Bebe Rexha, Pop Smoke, Barbra Streisand en Beastie Boy MCA. Film- en televisiepersoonlijkheden Woody Allen, Darren Aronofsky, Mel Brooks, Steve Buscemi, Tony Danza, Jimmy Fallon, Louis Gossett Jr., Elliott Gould, Anne Hathaway, Harvey Keitel, Jimmy Kimmel, de onlangs overleden Larry King, Spike Lee, Nia Long, Alyssa Milano, Mary Tyler Moore, Esai Morales, Mickey Rooney, Adam Sandler, Jimmy Smits, Jerry Stiller, Marisa Tomei, de tevens onlangs overleden Jessica Walter en Michael K. Williams. Comedians Kim Coles, Larry David, Dom DeLuise, Jackie Gleason, The Three Stooges, Eddie en Charlie Murphy, Joan Rivers, Chris Rock, Jerry Seinfeld en Adrianne Tolsch. Onder de sporters basketbalhelden Carmelo Anthony, Red Auerbach, Billy Cunningham, Red Holzman, Mark Jackson, Michael Jordan, Bernard King, Nancy Lieberman en Chris Mullin, American Footballiconen Vince Lombardi, Sid Luckman en respectievelijk honkbal- en bokslegendes Joe Torre en Mike Tyson. Verder zijn ook beeldend artiest Jean-Michel Basquiat, mobsters Al Capone en Henry Hill, politieke figuren Shirley Chisholm, Anthony Fauci, Rudy Giuliani en Bernie Sanders en zelfs de videogamebroers Mario en Luigi en superheld Captain America door en door Brooklyn. Sta er dan bij stil dat er hier echt een poging is gedaan om het te beperken tot de absolute sterren die vanuit deze borough zijn voortgebracht en dan mag de conclusie worden getrokken: Brooklyn zit vol met talent.

    Belangrijke Punten
    0,0 km – Hoboken – Start
    13,0 km – Cliffside Park (1,6 km à 4,5%)
    23,7 km – Edgewater Cliffs (1,5 km à 6,9%)
    58,0 km – Central Park – Ravitailleringszone
    84,2 km – Prospect Park – Tussensprint 1
    109,2 km – Prospect Park – Tussensprint 2
    134,1 km – Prospect Park Brooklyn. New York City – Finish

    Etappe 8: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/viewtrack/419237

    Volledige route: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/tours/view/16331
    Deelnemerslijst: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0
    Sfeerimpressie: https://www.dropbox.com/s/e0xu4ps9jawsrml/New%20York%20Cycling%20Week.pptx?dl=0

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #730696
    In reactie op: Scorito – Vuelta a España 2021 #730656

    Bardet redt mijn dag, jammer dat ik hem niet kopman durfde te maken. Carapaz eruit vind ik toch wel enigszins jammer. Leverde toch telkens 3 puntjes op in de overgangsritten, maar zonder gekkigheid neemt dit wel redelijk wat getwijfel weg in de meer bergachtige ritten. Op de meeste nieuwssites zie ik artikelen rond het uitvallen van Richie pas recentelijk geplaatst worden, dus het lijkt mij inderdaad en DNF

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #730363

    Editie 2021
    Dit jaar telt de ronde voor het eerst 8 etappes, één etappe meer dan de afgelopen twee edities. De leiderstruien zijn enigszins aangepast. De leider draagt de nu de oranje trui, de meest prominente kleur op de vlag van New York. De afgelopen jaren droeg de leider een gele trui. Ook de overige kleuren van de vlag van New York vinden we terug in de overige truien. De leider in het jongerenklassement, voor renners onder de 23 jaar, draagt de witte trui, de leider in het puntenklassement draagt de donkerblauwe trui en de trui voor het bergklassement is groen. Daarnaast is de naam van het tussensprintklassement is veranderd. De renners strijden nu om de Major Taylortrofee. Major Taylor was een wielrenner uit Indianapolis, die in 1896 prof werd op 18-jarige leeftijd. De jonge renner was toen al verhuisd naar Worcester, Massachusetts, niet al te ver van New York. De baanrenner verbeterde in zijn carrière 33 wereldrecords, waarvan 3 in New York. In 1899 werd hij de tweede zwarte atleet die wereldkampioen werd in een professionele sport, door goud te winnen op de sprint tijdens de wereldkampioenschappen op de baan in Montréal. Taylor won het merendeel van zijn wedstrijden in Amerika, maar bewees zich ook tijdens een driejarige tour door Europa, waarbij hij ook de Duitse, Franse en Engelse kampioenen te baas was. Major Taylor is dan nog altijd een geroemd figuur binnen Amerikaanse sportkringen. Een wielerbaan in zijn geboortestad Indianapolis en een boulevard in Worcester zijn naar de renner vernoemd en zijn naam is verbonden aan talloze wielerverenigingen van New York en Boston tot Los Angeles en Seattle.

    Ook is er dit jaar voor het eerst een vrouwenwedstrijd verbonden aan de Wielerweek van New York. De Women’s New York Cycling Week treedt gelijk toe tot de Women’s WorldTour en zal vier dagen in beslag nemen. De eerste etappe wordt op donderdag 26 augustus verreden, op Women’s Equality Day. Deze Amerikaanse feestdag herdenkt het verkrijgen van kiesrecht door vrouwen op diezelfde dag in 1920. Dit jaar is het de 101e verjaardag van dat belangrijke 19e amendement. De leiderstruien zijn bij de vrouwen hetzelfde als bij de mannen. Ten slotte nog een laatste nieuwigheid buiten de profwedstrijden. Op de zaterdagavond voor de start van de ronde zal er in openingsstad Plattsburgh een openingscriterium plaatsvinden, zowel voor de vrouwen als de mannen. Aan dit criterium zullen enkele renners van de profploegen meedoen, alsook enkele outsiders. Met het criterium, afgekeken van de Down Under Classic voor de Tour Down Under, hoopt de organisatie de startorganisatie aantrekkelijker te maken en met uitgebreide festiviteiten de wielersport in deze steden te stimuleren.

    Parcours
    Dat New York een veelzijdige staat is wordt al in de eerste etappe onderstreept. Als je aan de Olympische Winterspelen denkt denk je aan Alpensteden, de Rocky Mountains of de onbekende bergketens die Azië huisvest. Toch heeft deze staat, met een hoogste punt van 1629 meter, tweemaal de Olympische Winterspelen georganiseerd. Onder de schaduw van Mount Marcy en Whiteface Mountain ligt Lake Placid, in 1932 en 1980 gastheer van de Winterolympiade. Hier finishen we met de openingsetappe, die vertrekt vanuit Plattsburgh, gelegen op 20 minuten van de Canadese grens en ruim een uurtje van Montréal. Op dag 2 volgt al gelijk de tijdrit, een heuvelachtige opgave rond Lake George. Na een heuveletappe in het Capital district tussen Schenectady en Albany volgt de koninginnenrit tussen Saratoga Springs en Mount Greylock. Deze piek in Massachusetts moet net als in 2019 tweemaal moeten worden beklommen. Daags daarna volgt een tocht vanuit Kingston door de verlaten Catskills met de finish op Artists Rock. Wat nog volgt is een sprintersrit van Beacon naar de voorstad White Plains en een enigszins parallel lopende heuvelrit tussen Newburgh en Nyack. De slotetappe is weer een sprintersrit die start in Hoboken, New Jersey en vervolgens via de Palisades en Manhattan naar Prospect Park in Brooklyn voert.

    De eerste editie van de Women’s New York Cycling Week kent verschillende gelijkenissen met dat van de mannen, maar loopt niet geheel parallel met de tocht die de mannen afleggen in de Empire State. De eerste etappe voert van Saratoga Springs naar Mount Greylock over een gelijkaardig parcours als dat van de mannen daags daarvoor. Op vrijdag volgt een tijdrit in en rond Beacon nadat de mannen daar vertrokken zijn voor hun etappe richting White Plains. De laatste twee etappes worden verreden over de finalecircuits van het mannenparcours, voordat zij daar later die middag aankomen. Daarbij is sprake van een rit rond Nyack door de Palisades en een rit door Prospect Park in Brooklyn.

    Etappeschema New York Cycling Week (2.Pro)
    *21 Augustus – NYCW Pre-Race Pro Crit 2021 Plattsburgh*
    22 Augustus – Plattsburgh > Lake Placid (168,8 km)
    23 Augustus – Lake George > Lake George (24,7 km – ITT)
    24 Augustus – Schenectady > Albany (184,5 km)
    25 Augustus – Saratoga Springs > Mt. Greylock, MA (207,5 km)
    26 Augustus – Kingston > Artists Rock (194,6 km)
    27 Augustus – Beacon > White Plains (185,9 km)
    28 Augustus – Newburgh > Nyack (169,0 km)
    29 Augustus – Hoboken, NJ > Prospect Park Brooklyn. New York City (141,7 km)

    Details route: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/tours/view/16331

    Etappeschema Women’s New York Cycling Week (2.WWT)
    *21 Augustus – NYCW Pre-Race Pro Crit 2021 Plattsburgh*
    26 Augustus – Saratoga Springs > Mt. Greylock, MA
    27 Augustus – Beacon > Beacon (ITT)
    28 Augustus – Nyack > Nyack
    29 Augustus – Prospect Park Brooklyn > Prospect Park Brooklyn

    Details route: https://www.la-flamme-rouge.eu/maps/tours/view/17522

    Deelnemersveld
    De Wielerweek van New York heeft een gemixt deelnemersveld, met 9 World Teams, 5 Pro Teams en 8 Continentale ploegen. Dat wil zeggen de sterkste renners van het Amerikaanse circuit aangevuld door de internationale toppers uit Europa. ‘Thuisploegen’ EF Education Nippo en Trek Segafredo worden vergezeld door INEOS Grenadiers, Jumbo Visma, UAE Team Emirates, Bora Hansgrohe, BikeExchange, Movistar en Israel Start-Up Nation. Daarbij enkele grote namen als Bauke Mollema, Peter Sagan, Richie Porte en Michael Matthews. Bij de Pro Teams twee Amerikaanse, twee Italiaanse en een Belgische ploeg. Alpecin Fenix wordt aangevoerd door Jasper Philipsen, terwijl Jakub Mareczko de bekendste naam bij Vini Zabù is. Ook starten Androni Giocattoli, Novo Nordisk en natuurlijk Rally Cycling, met daarbij oud-winnaar Rob Britton. Naast vijf Amerikaanse Continentale ploegen starten er ook twee buitenlandse conti’s. Het Australische Team BridgeLane en het Panamese Panama es Cultura y Valores vergezellen de Amerikaanse formaties van Elevate Webiplex, L39ion of Los Angeles en Wildlife Generation en de opleidingsploegen Aevolo en Hagens Berman Axeon.

    Bij de vrouwen staat een ijzersterk deelnemersveld aan de start. De nieuwbakken koers kreeg immers gelijk het Women’s World Tour label. De 18 aanwezige ploegen worden aangevoerd door de 11 World Tour teams; Trek Segafredo, Canyon SRAM, Movistar, Alé BTC Ljubljana, FDJ Nouvelle Atlantique, Liv Racing, BikeExchange, SD Worx en Team DSM. Daarnaast staan ook de Amerikaanse formaties van DNA Pro Cycling, Rally Cycling en TIBCO SVB, de Canadese ploegen Instafund La Prima en Macogep Tornatech, het Italiaanse A.R. Monex, het Duitse Ceratizit WNT, het Russische Cogeas Mettler en het Australische Roxsolt.

    Startlijsten: https://www.dropbox.com/s/zwilghzxqt6c7qn/New%20York%20Cycling%20Week%202021.xlsx?dl=0

    In reactie op: Scorito – Vuelta a España 2021 #730229

    Als Venturini de Clown van de Vuelta is nomineer ik Démare graag nog maar eens voor de Natte Krant Award

    In reactie op: WF FICTIEVE KOERSEN 2021 (NewYork cycling week 2021) #730022

    Met een weekje vertraging volgt binnenkort de New York Cycling Week (2.Pro)

    Na een jaar van onderbreking zijn we terug in New York voor de Wielerweek van New York, de grootste meerdaagse van het oosten van de Verenigde Staten. Vorig jaar was het al snel duidelijk dat de koers geen doorgang kon vinden, New York was in de eerste maanden van de pandemie namelijk een van de grootste Corona-brandhaarden ter wereld. Dit jaar zijn we echter terug in de meest roemruchte stad van de wereld en haar verborgen maar imposante achterland. Met het wegvallen van de Tour of Utah is de ronde dit jaar het hoogtepunt van het Amerikaanse seizoen. We gaan op zoek naar een opvolger voor Tejay van Garderen die zich intussen al drie jaar titelhouder mag noemen.

    In 2017 was de Canadees Rob Britton de eerste naam die werd bijgeschreven op de erelijst na een tocht van 5 etappes. De afgelopen twee edities was thuisheld Tejay van Garderen de sterkste, waarbij hij de basis legde in de tijdritten. De eerste etappe ging bij de laatste editie in 2019 gelijk naar de ploeg van EF Education First, nadat Sean Bennett Adam de Vos versloeg in een sprint-a-deux in Staten Island. Adam Yates won vervolgens een heuveletappe naar het bekende Woodstock, waarbij Patrick Konrad de leiderstrui overnam. Daags daarna was Luka Mezgec de sterkste in de oplopende sprint in Utica, gevolgd door een dubbelslag van Tejay van Garderen in de tijdrit tussen de Glove Cities. Hij hield stand op Mount Greylock, waar de zege aan Ben Hermans was. Ook de heuvelrit naar Lake Welch Beach overleefde de renner uit Tacoma en wist zo de eindzege veilig te stellen. Rudy Molard wist de etappe te winnen. Ten slotte won Peter Sagan de koninklijke sprint in Prospect Park in Brooklyn.

    New York Cycling Week 2019
    1. Tejay van Garderen 🇺🇸 EF Education First “23:48:04
    2. Patrick Konrad 🇦🇹 Bora Hansgrohe + 0:12
    3. Neilson Powless 🇺🇸 Jumbo Visma + 0:42
    4. Bauke Mollema 🇳🇱 Trek Segafredo + 1:07
    5. Pavel Sivakov 🇷🇺 Team INEOS + 1:57

25 berichten aan het bekijken - 1 tot 25 (van in totaal 410)

Volg hier

Headlines