Wout van Aert: “Dood Michael Goolaerts deed me beseffen hoe relatief sport is”

dinsdag 1 januari 2019 om 18:00

foto: Cor Vos

Mijn allerbeste wensen aan de lezers van WielerFlits. Ook voor mij is het dit jaar een ontspannen nieuwjaarsdag. Ideaal voor een terugblik op 2018. Een bewogen jaar en dat is nog zacht uitgedrukt. Een rollercoaster van emoties, weliswaar met één uiterste die al de rest in het niets doet verdwijnen: de dood van Michael Goolaerts. Meer dan acht maanden later heb ik dat verlies nog steeds geen plaats kunnen geven.


Een derde Belgische titel op rij, gevolgd door een derde opeenvolgende regenboogtrui. In Valkenburg gaf ik een matige winter in extremis heel wat glans. Ik heb de voorbije drie jaar geleerd te focussen richting een belangrijke wedstrijd. Zowel mentaal als fysiek. Het rendeerde ook in de winter van 2018. De voldoening was enorm. De daarmee gepaard gaande vertrouwensboost zorgde mee voor een vlotte overstap naar de weg.

Dat Vlaamse voorjaar werd eveneens een succes. Twee jaar lang kreeg ik te horen dat de combinatie veld-weg in het huidige wielrennen geen haalbare kaart was. Alsof iedereen er zat op te wachten dat het mislukte. Maar van de Omloop tot Parijs-Roubaix deed ik beter dan vooraf verwacht. Het doet me geloven dat er op termijn, mits wat meer ervaring en een sterker team om me heen, nog meer in zit. Wie weet binnen een paar maanden al, dan in Jumbo-Visma outfit.

“Heb de dood van Michael nog steeds geen plaats kunnen geven”
Maar op de piste van Roubaix in schoonheid afscheid nemen van dat voorjaar, is er jammer genoeg niet van gekomen. Die dag verloren we met Michael Goolaerts niet alleen een ploegmaat, maar ook een goede vriend. Een drama in de letterlijke zin van het woord. Ondertussen zijn we meer dan acht maanden verder, maar ik heb de dood van Michael nog steeds geen plaats kunnen geven. Ik sta er ook nog heel vaak bij stil. Zo las ik het voorbije weekend nog een bijlage in de Gazet van Antwerpen: 2018 in beeld. Uiteraard werd daarin ook aandacht besteed aan Michael. Gelukkig maar. Laat ons hopen dat de (wieler)wereld hem ook in 2019 niet vergeet.

Zijn naam prijkt nog steeds op het kader van mijn fietsen. Na mijn contractbreuk bij mijn vorig team, heb ik er bij het lakken van mijn nieuwe fietsen op aangedrongen om #All4Goolie opnieuw op te zetten. Zo blijft hij met ons mee fietsen. Een paar weken geleden kreeg ik vier nieuwe fietsen, een verrassing waar mijn mecanicien Kristof Cop voor zorgde. Witte crossfietsen met baby-blauw en een aantal andere accenten die verwijzen naar ‘Team Belgium’ met een nieuw design richting de kampioenschappen. Stevens Bikes zorgde ook hierop voor de hashtag die naar Michael verwijst. Het is iets wat ik in de toekomst wil blijven behouden, desnoods met een stickertje. De dood van Michael zinderde lang na. Zo annuleerden we onze huwelijksreis naar de States omdat ik absoluut de begrafenis niet wilde missen. Ik ben nog steeds blij dat ik toen die beslissing heb genomen.

“Het deed me beseffen hoe relatief sport is”
Eind juni volgde met ons huwelijk een nieuw persoonlijk hoogtepunt. Ook sportief liep het deze zomer vlot met een podiumplaats op het Europees kampioenschap in Glasgow. Het najaar was dan weer pakken minder door de contractbreuk met de ploeg en een eerste seizoenshelft in het veld waarin het nooit vlotte zoals ik wilde. Natuurlijk kan ik hier niet blij mee zijn. Maar als je dan bij een terugblik het hele jaar nog eens ziet passeren, dan verdwijnen al die uitersten in het niets bij het overlijden van Michael Goolaerts. Het doet me beseffen hoe relatief sport – zelfs al is het topsport – is. Dat heb ik dit jaar meer dan ooit beseft. Noem het gerust een levensles.

Wat mij betreft mag 2019 iets ‘vlakker’ zijn. Ik weet, iedereen kent in zijn jaar ups en downs. Daar had ik zelf ook al best wat ervaring mee. Maar 2018 was er toch één met te extreme uitersten. Anderzijds mag je ook niet té veel de sport relativeren. Persoonlijk leef ik vanaf nu vol toe naar het WK en het daaropvolgende voorjaar. Het worden nog interessante weken, met het Belgisch kampioenschap en het WK in Bogense als eerste hoogtepunten. Hopelijk kan ik daar in Denemarken voor wat extra spanning zorgen.

Dit artikel delen:

31 Reacties

kielabokki 1 januari 2019 om 18:06

Daar istie dan, de eerste column met echte inhoud.

Merlinappa 1 januari 2019 om 18:15

Mwoah. Geen slecht woord over Goolaerts, maar inhoudelijk zijn dit allemaal inkoppertjes. Deze column had ik ook kunnen schrijven over Van Aert. Ik mis nog steeds echt de diepgang en een sterkere mening.

kielabokki 1 januari 2019 om 19:04

Klopt, maar het gaat over iets aansprekend, niet over de pasta met de kerst.

Merlinappa 1 januari 2019 om 19:12

Klopt. Een nieuwsbericht kan ook over iets aansprekends gaan, maar het blijft nog steeds droge kost. Ik vind het gewoon allemaal te veel aan het oppervlak, het zijn makkelijke columns die eigenlijk geeneens echte columns zijn.

“Een column is een vaste rubriek, een kort stukje proza in een krant, tijdschrift, een bepaald medium op internet of uitgesproken op televisie en radio waarin de auteur zijn of haar mening puntig en uitdagend uiteenzet. Vaak heeft een column een zekere actualiteitswaarde.”

Ik vind Wout’s mening eigenlijk nooit naar voren komen, laat staan dat hij het puntig en uitdagend uiteenzet. Het zijn eigenlijk gewoon saaie verhaaltjes over Wout’s leven zonder diepgang.

Mwielerfan 1 januari 2019 om 20:46

Helemaal mee eens, het blijft allemaal aan de oppervlakte. Zo wordt nergens inzichtelijk hoezeer wva het er moeilijk mee heeft.

Pietspeed 1 januari 2019 om 19:31

Beste wensen voor alle wielerfans!

edit wf: laat onzin achterwege

kampie 1 januari 2019 om 19:43

Prima column. Past bij de nieuwjaarsdag.
Spitsvondigheid kan misschien in toekomst nog.

sooike 2 januari 2019 om 10:17

Spitsvondigheid? Bij Van Aert? Dit is opnieuw een schrijfsel dat de naam “column” niet verdient. Het is een dagboek-terugblik op het voorbije jaar. Maar daarbij vergeet hij gemakshalve te vermelden dat hij weekeinde na weekeinde door Van der Poel naar huis is gereden. Wat doet hij met dat inleveren van zijn suprematie? Wat vindt hij van de beweringen dat Van der Poel de cross kapot maakt? Dat zijn thema’s waarop ik bij Van Aert zit te wachten. Niet dat gelul over zijn huwelijk of een overleden ploegmaat.

tendam 2 januari 2019 om 11:50

‘Mijn leven in de schaduw van Mathieu van der Poel’. Door Wout van Aert.

HSV 1 januari 2019 om 20:08

ik vind de columns best leesbaar. Zeker in het kader dat het bijzaak is voor Wout. Hij is geen broodschrijver immers.

Zjoske 2 januari 2019 om 15:03

Zijn ghostwriter daarentegen…

Martino87 1 januari 2019 om 20:44

Het kan beter ‘verhaaltje’ in plaats van ‘column’ genoemd worden.

Thijs E 1 januari 2019 om 22:00

Column, verhaaltje, what’s in a name. Het zijn bespiegelingen van WvA over zijn leven en deze is zijn persoonlijke terugkijk op 2018. Prima leesbaar en hij geeft best wat openheid en vertelt ook over persoonlijke zaken

Luc 2 januari 2019 om 08:51

Als ik de criticasters hier lees vraag ik mij af waarom Nederland niet vol loopt met Nobelprijswinnaars literatuur.

Merlinappa 2 januari 2019 om 09:53

Hey Luc! Toevallig schrijf ik zelf voor een wielermagazine, dus ik hoop dat ik dan wel recht van spreken heb volgens jou. Daarnaast mag je natuurlijk gewoon kritiek hebben zonder het zelf beter te kunnen, dat is een beetje het ding met vrijheid van meningsuiting. ;)

Romāns Vainšteins 2 januari 2019 om 10:16

Wielermagazine, bestaat dat nog ?

In het kader van > misschien handig om op anonieme fora de kaarten tegen de borst te houden ? :)

sooike 2 januari 2019 om 10:19

Dus als iemand kritiek heeft verbind jij daar de conclusie aan dat hij of zij het zelf beter kan? Wat een onzinnige redenering !

Merlinappa 2 januari 2019 om 10:30

@rv
Ik bedoelde een wielermagazine, niet het wielermagazine. Ken ik ook niet. Zet hier ook niet neer welk magazine wel, al kan je daar vast wel achter komen met wat zoekwerk :)

Romāns Vainšteins 2 januari 2019 om 12:07

Het is ook wel rot doch eigen schuld ook.

Normaal gesproken ben je lekker makkelijk de bink in je niche als potentiele wielrenner tegen de lokale lalalala. Maar nu leg je het steeds af tegen 1 andere gast die ook weigert om gewoon de weg op te gaan. Ergste nog dat volgend jaar precies hetzelfde gedoe zich weer dreigt te herhalen vanwege het feit dat de 1 zich er contractueel toe verplicht waar de ander Svenkrameritus lijkt te hebben.

skylimit 2 januari 2019 om 13:56

Allereerst iedereen de beste wensen voor 2019.
Achteraf vond ik het nog niet eens zo'n gek van Wielerflits.nl om voor de column van Wout van Aert alleen een teaser hier te plaatsen met verwijziging naar de site .be.
Van mij mag Wielerflits.nl daarmee doorgaan, ik kan er natuurlijk ook voor kiezen de column van WVA te negeren natuurlijk;)

edit wf: ongepast

WVA het hele leven is relatief en daar hoort helaas ook de dood bij.
Mag Michael Goolaerts verder in vrede ruste!

achtpuntzes 2 januari 2019 om 15:41

edit wf: laat trollgedrag achterwege

skylimit 2 januari 2019 om 16:13

edit wf: tot ziens

El_Magico777 2 januari 2019 om 18:52

Hey Wout,
Laat ze lekker lullen hierboven. Je stukjes lees ik elke week met plezier en geven mij een beetje inzicht in hoe jij naar de zaken kijkt. Dit is ook wat ik van deze stukjes verwacht. Natuurlijk kunnen er dingen beter en uitdagender maar je bent tenslotte geen journalist dus ik vind het al dikke prima zo.

Als mensen verwachten dat je voor een kolumn juist hele excentrieke meningen naar buiten gaat brengen om de boel een beetje op stelten te zetten dan snap je het leven van een topsporter volgens mij niet helemaal.

Ga lekker door zoals je bezig bent en gefeliciteerd met je overwinning van de week!

fringale 2 januari 2019 om 19:47

+1

mik-hail-tal 4 januari 2019 om 11:58

+1

Kelder is de Man 2 januari 2019 om 19:17

Rare reacties.

wulu 2 januari 2019 om 19:35

Ik lees die hele column niet, die sla ik meteen over om de reacties van de WF leden te lezen. Die zijn pas echt vermakelijk hahaha

bloemist 2 januari 2019 om 21:39

Naast zijn talent als wielrenner bewonder ik Wout zijn familie waarden, en ik lees heel graag elke dinsdag het hele verhaal. Richard Plugge ziet het helemaal zitten, Wout kan nog veel meer dan klassiekers rijden. Daar zal de baas van Jumbo Tijdrijden en ritten koersen mee bedoeld hebben veronderstel ik.

Martin Bergstra 2 januari 2019 om 22:28

Zou je familie op het podium laten wachten in de kou?

Jeff 2 januari 2019 om 23:02

Zoals steeds met veel plezier de column van Wout gelezen. Proficiat ook aan de redactie van Wielerflits om de zwaarste van Aert-bashers aan te pakken en zo de huisregels in ere te houden.

bloemist 3 januari 2019 om 07:55

Het veldrijden ter plaatse bekijken staat gelijk aan enkele uren in de buiten lucht met mogelijk wind, regen of vrieskou erbij. Een paar minuten langer wachten op de ceremonie maakt dan geen verschil. En het geeft de supporters die tot het laatst op het parcours blijven ook nog de kans om naar het podium af te zakken.

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Giro 2019

Headlines

Materiaalzone

Populair