Kristoffer Halvorsen: “Ik wil graag in de voetsporen van Hushovd treden”

Door Niels Bastiaens, zondag 18 maart 2018 om 08:00

Foto: Sirotti

Een van de meest beloftevolle sprinters van het moment is de Noor Kristoffer Halvorsen. De 21-jarige neoprof tekende afgelopen winter een contract bij Sky, waar hij meteen de man om naar uit te kijken in de sprints is. Op het eerste gezicht een zware taak voor de beloftewereldkampioen van 2016, maar Halvorsen vraagt om geduld: “Ik wil vooral groeien tot een betere renner in het algemeen, inhoud kweken en bijleren. Ik wil geen stappen overslaan in mijn ontwikkeling als renner”, vertelt het Noorse toptalent in het Weekendinterview.

Sky was de afgelopen winter enorm actief op de transfermarkt. Terwijl het gevestigde waarden als Mikel Nieve, Mikel Landa en Elia Viviani liet vertrekken, ging de formatie van Dave Brailsford op jacht naar jong talent. Met de Colombiaanse klimgeit Egan Arley Bernal, de Britse snelle man Christopher Lawless, de Russische rondenspecialist Pavel Sivakov, maar dus ook Halvorsen, haalde het liefst vier ritwinnaars uit de jongste Tour de l’Avenir binnen. Een nieuwe generatie talenten, die de kneepjes van het vak komt leren onder de hoede van Brailsford. Maar wat spreekt die jongens zo aan in de Britse formatie?

Dat ik zou mogen samenwerken met Rod Ellingworth, de voormalige coach van Mark Cavendish, heeft voor een groot deel mijn keuze bepaald.

“Dat moet de vraag zijn die ik het meest krijg”, lacht Halvorsen in gesprek met WielerFlits. “Toen Sky mij contacteerde, hebben ze mij verteld dat ze serieus begaan zijn met mijn ontwikkeling als renner. Ze willen mij helpen om een carrière uit te bouwen en niet alleen op korte termijn koersen te winnen. Dat was één ding. Daarnaast hebben ze natuurlijk een entourage om u tegen te zeggen, met veel ervaring op het hoogste niveau. Qua training, voeding en koersinzicht denk ik dat ik bij deze ploeg het meeste kan leren. Daarom was het op het einde helemaal niet zo’n moeilijke keuze om te kiezen voor dit team. Zeker niet toen ik ook van Edvald Boasson Hagen, die ook een aantal jaar voor de ploeg heeft gereden, hoorde dat er voor een jonge renner zoals ik geen betere equipe is om de stiel te leren als Sky.”

Ellingworth en Grøndahl Jansen
Halvorsen kreeg nochtans een aanbod van zowat elke WorldTour-ploeg, maar twijfelde uiteindelijk tussen Sky en het Nederlandse LottoNL-Jumbo. De Noor overwoog een overstap naar de formatie van Richard Plugge vooral door de aanwezigheid van landgenoot Amund Grøndahl Jansen. “Amund is een heel goede vriend van mij. We hebben veel samen gekoerst bij de beloften en wonen allebei in Girona. Ik had graag met hem samen gereden, maar zoiets mag je keuze nooit bepalen. Op zich was LottoNL-Jumbo een goede ploeg geweest voor mij, omdat ze nog meer op het sprinten focussen dan Sky. Als je ziet wat voor een niveau Groenewegen nu bereikt en wat een ontwikkeling hij heeft doorgemaakt, dan is dat heel knap. Maar ze hebben al te veel snelle mannen bij deze ploeg, met nu ook Danny van Poppel.”

Sky is op het eerste gezicht geen logische ploeg voor een snelle man zoals Doffen, toch wist één bepaalde persoon in de entourage zijn aandacht te trekken. “Dat ik zou mogen samenwerken met Rod Ellingworth, de voormalige coach van Mark Cavendish, heeft voor een groot deel mijn keuze bepaald. Hij is volgens mij de ideale persoon om rondom je te hebben als sprinter. Hij weet exact hoe iemand met mijn kwaliteiten moet trainen en hij kan mij ook helpen met mijn koersinzicht te verbeteren. Na zijn jarenlange samenwerking met Cavendish, weet hij perfect welke keuzes ik moet maken in koers en ook daarbuiten. Stappen vooruit zetten, maar ook niet te snel, is de hoofdzaak in onze samenwerking.”

Het lange termijnplan is het winnen van Parijs-Roubaix en een etappe in de Tour de France. Op korte termijn is dat natuurlijk onrealistisch.

In samenwerking met Ellingworth en de ploeg, is er nu zowel een lange- als korte termijnplan gemaakt. “Ik wil het komende jaar vooral groeien tot een betere wielrenner in het algemeen, inhoud kweken en veel bijleren. Dat is op dit moment belangrijker dan werken aan mijn sprint zelf, want als renner moet je tegenwoordig al heel wat overleven om überhaupt aan spurten toe te komen. Het lange termijnplan is het winnen van Parijs-Roubaix en een etappe in de Tour de France. Op korte termijn is dat natuurlijk totaal onrealistisch. Maar om de motivatie te behouden hebben we ons ook in de nabije toekomst doelen gesteld. Ik wil dit jaar graag een viertal wedstrijden winnen en vooral veel bijleren. De volgende stap is dan om volgend seizoen de koersen die ik wil winnen te concretiseren en voor het eerst echte specifieke doelen te stellen.”

Dankzij levenswijsheid van ouders
Halvorsen moet al op jonge leeftijd omgaan met de status van toptalent en dus veel bijkomende druk. Sinds zijn wereldtitel bij de beloften in 2016, volgt de media met argusogen elke stap die hij zet. Voor een 21-jarige is dat geen makkelijke beproeving. “Toch vind ik dat ik daar redelijk goed mee omga. Ik vind het wel oké om wat druk op mijn schouders te hebben voor een wedstrijd, dat helpt om de focus en de motivatie te vinden. Ik leg zelf sowieso altijd een pak druk op mijn schouders, meer dan de media of de ploeg dat doet. Ik ga niet tevreden naar huis als ik in een koers niet voluit ben gegaan. Maar als ik mij ten volle heb gegeven en als vijfde eindig, dan kan ik mij daar op deze leeftijd wel bij neerleggen. De buitenwereld zal dat dan bestempelen als een teleurstelling, maar dat hoort er gewoon bij.”

“Alleen op het wereldkampioenschap van vorig jaar, in mijn thuisland, ben ik volledig ten ondergegaan aan die druk van mezelf”, geeft Halvorsen toe. “Iedereen verwachtte dat ik daar in Bergen zomaar even opnieuw zou winnen. Vooral ikzelf. Tijdens de wedstrijd zat ik heel stijf op mijn fiets en mijn mindset was niet goed, ik was veel te nerveus. Ik wist eigenlijk al na twintig minuten koers dat ik niet zou winnen, omdat ik de drie à vier dagen daarvoor zoveel energie had verloren door die nervositeit.” Toch onthoudt Halvorsen vooral het positieve van die dag. “Ik heb er veel van geleerd. Ik weet nu al dat zoiets mij geen tweede keer zal overkomen, omdat ik kampioenschappen nu anders ga aanpakken. Ik ga mij pas op de dag zelf op de koers focussen en de dagen voordien meer ontspanning zoeken in andere zaken.”

Om te kunnen winnen, moet je eerst leren verliezen. Dan pas besef je dat alles niet vanzelf komt, dat je moet blijven werken.

Die positiviteit typeert Halvorsen. In elke nederlaag lijkt hij een nieuwe overwinning te zien. “Eigenlijk hebben mijn ouders mij dat van kleins af aangeleerd. Toen ik op mijn twaalfde met wielrennen begon, won ik bijna elke koers waar ik aan de start kwam. Dan weet je dat je talent hebt, maar zij plaatsten meteen de kanttekening dat talent geen garantie is op een succesvol profbestaan. Er zijn voldoende talenten de revue gepasseerd die op jonge leeftijd de pannen van het dak reden, maar die lijn later niet doortrokken. Om te kunnen winnen, moet je eerst leren verliezen. Dan pas besef je dat alles niet vanzelf komt, dat je moet blijven werken. Ik ben mijn entourage heel dankbaar dat ze mij die wijsheden al op zo’n jonge leeftijd hebben kunnen bijbrengen. Anders had ik nu misschien niet eens op dit niveau gestaan.”

In de voetsporen van Thor Hushovd
Het jaar 2018 is vooralsnog niet dat van Halvorsen. Al bij zijn debuut in het Sky-tenue in de People’s Choice Classic liep het mis, toen hij in volle sprint tegen de vlakte ging en daarbij een botje in zijn hand brak. Meer dan een maand later in de Abu Dhabi Tour, was Halvorsen klaar voor een comeback. Maar potten breken deed hij niet in het Midden-Oosten. “Ik moet zeggen dat ik voor die wedstrijd toch best zenuwachtig was. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik met de beste sprinters ter wereld in duel zou kunnen gaan en ik wist niet goed wat te verwachten. Als je dan als vierde kan eindigen zonder veel onder te moeten doen qua topsnelheid, dan weet je dat het met het oog op de toekomst vrij goed zit.”

Toch is er voor de jonge Noor nog genoeg werk aan de winkel. “Mijn timing en positionering, dat zijn voor mij persoonlijk nog werkpunten waar ik met Rod mee aan de slag moet gaan. De topsnelheid zelf heb ik al wel deels, maar dat kan natuurlijk altijd beter. Ik denk dat ik rond mijn 25e à 26e mijn hoogste snelheid zal behalen, zoals de meeste sprinters. Daarnaast moet ik gewoon nog een pak sterker groeien, om in de zwaardere koersen te overleven en in Milaan-San Remo, de Vlaamse klassiekers en Parijs-Roubaix te kunnen meedoen in de diepe finale. Maar daar gaat nog veel tijd overheen. Je kan die hardheid ook niet kweken op training. Daarvoor moet je die wedstrijden gewoon rijden, volgens mij.”

Mijn timing en positionering, dat zijn voor mij nog werkpunten, waar ik mee aan de slag moet gaan. De topsnelheid zelf heb ik al wel deels.

Halvorsen wil zijn idolen Thor Hushovd en Tom Boonen achterna. Vandaar dat hij afgelopen week al naar Vlaanderen afzakte om Nokere Koerse en Handzame Classic af te werken. De komende maand blijft hij in België vertoeven voor onder meer Dwars door Vlaanderen en Gent-Wevelgem. “Die klassiekers zijn altijd een droom van mij geweest. Ik heb er altijd van gedroomd om even goed te zijn als Thor Hushovd en ik zou dan ook onmiddellijk tekenen voor zijn palmares. Hij heeft een generatie Noren geïnspireerd, waaronder ikzelf. Maar ik besef anderzijds ook dat de doelstelling om hem te evenaren allesbehalve vanzelfsprekend is. Ritten winnen in de Tour, het WK en meestrijden voor winst in de klassiekers, dat is fenomenaal. Ik zal hard moeten werken om dat niveau te halen, maar je moet hoog mikken.”


Oakley Fietsbrillen: Profiteer van tientallen euro's voordeel

Nieuwe wieleroutfit nodig? Topdeals voor de nieuwe zomercollectie

Fietsschoenen: Vandaag besteld, morgen gratis bezorgd

Reacties Toon reacties Verberg reacties