Weekendinterview: Bobbie Traksel

Geplaatst op zondag 18 oktober 2015 om 09:00

Het leven als wielerprof is minder zorgeloos dan men denkt. Bobbie Traksel (33) wil deze boodschap graag laten landen bij wielerfans. Als voorzitter van de Nederlandse Vakbond van Beroeps Wielrenners (VVBW) maakt hij zich sterk voor verbetering van de arbeidsomstandigheden van wielerprofs.

Meermaals per jaar gaat het mis; extreme temperaturen, niet uitbetaald prijzengeld, onveilige parcoursen of te lange en zware etappes. Voor profwielrenners is het lastig hiertegen een vuist te maken. Vaak zitten ze klem tussen de belangen van hun werkgevers, de ploegen, en die van wedstrijdorganisatoren en beleidsbepalers.

In Nederland is daar de VVBW om op te treden tegen misstanden. De vakbond verdedigt de collectieve belangen van alle Nederlandse beroepsrenners. Hoewel de bond al jaren bestaat, is het draagvlak onder wielrenners nog altijd broos. Pas de laatste jaren ziet Traksel het geloof en vertrouwen groeien. “De komst van de cao voor wielrenners is daarin een belangrijke stap geweest. Sinds 2010 is het wielrennen na de voetballerij de tweede sport met een eigen cao. Een belangrijke mijlpaal. Zaken als het minimumloon en regelingen bij een ontslag zijn op maat van de wielersport en nu voor iedereen duidelijk”, legt Traksel uit.

Voor renners was dat een wake-upcall.

“Toen is ook het na-carrièrefonds bedacht. Een fonds waarmee we renners kunnen helpen ná hun carrière. Maar dat plan is nooit uitgevoerd omdat er weinig aanleiding toe was. De pot is nog leeg. Met drie Nederlandse profploegen ging het wielrennen in Nederland goed. Afgelopen jaar was dat beeld ineens totaal anders. Het zag ernaar uit dat geen enkele ploeg zou overblijven. Voor renners was dat een wake-upcall. ‘En dan?’ Ik merkte toen dat het draagvlak voor de VVBW onder de renners en ploegen snel groeide.”

Vorige maand lanceerde de VVBW opnieuw het plan om fondsen in het leven te roepen als vangnet. Door drie fondsen te openen hopen ze in de toekomst zwaar geblesseerde, werkloze of gestopte wielrenners te kunnen helpen met financiële steun maar vooral ook met diensten. “Denk aan psychische hulp om het zwarte gat te vermijden of ondersteuning bij het aftrainen of het vinden van een maatschappelijke baan. Maar voor het vullen van de fondsen is geld en aandacht nodig.”

Ride with the Pros
Tijdens de Ride with the Pros, morgen (zondag) in Utrecht, wil de VVBW aandacht vragen voor de initiatieven. “Ons voornaamste doel is vooral ook een groot feest maken voor de fans. Wielerliefhebbers krijgen tijdens de toertocht de kans een stukje mee te fietsen met mannen als Tom Dumoulin en Robert Gesink. Een groot gedeelte van het profpeloton is aanwezig. Voor de grap noem ik het ook wel de goedkoopste fietsclinic die er is. Hartstikke mooi toch”, lacht hij.

De afgelopen maanden constateerde Traksel dat het beeld dat fans hebben van profwielrenners vaak niet strookt met de werkelijkheid. “Men vraagt zich af waarom ze wielrenners moeten helpen als ze al honderdduizend euro per jaar verdienen. Maar dat beeld klopt helemaal niet. In Nederland verdient maar een handvol renners echt veel geld. Geen enkele renner verdient een miljoen. Het is echt belangrijk om dat duidelijk te maken. Mensen mogen dat best weten, vind ik.”

Voor een wielerprof op WorldTour-niveau is het minimumloon 30.000 euro bruto per jaar.

“Het merendeel schommelt rond het minimum. Voor een wielerprof op WorldTour niveau is dat 30.000 euro bruto per jaar. Bij een ProContinentale renner is dat nog vijfduizend euro minder. Veel renners stoppen vroegtijdig met school om zich volledig op hun fietscarrière te richten. Wanneer ze na een paar jaar geen contract meer krijgen, hebben ze niets; geen werk, geen opleiding en ook geen gevulde bankrekening. Die jongens willen we helpen met een van de fondsen. Van het inschrijfgeld van de toertocht komt twee derde rechtstreeks ten goede aan die fondsen. Eén derde is bestemd om de kosten van de organisatie te dekken. We proberen renners zover te krijgen de verdeling te maken van het geld over de fondsen.”

Eigen ervaring
Traksel kan meepraten over de nadelen van het onzekere bestaan als wielerprof. In zijn lange carrière (2001-2014) maakte hij veel mee. Langdurige blessures, nooit uitbetaald prijzengeld en zelfs ploegen die plotseling verdwenen. Het overkwam hem twee keer. In 2010 tekende de Eurosport-commentator een contract bij het Australische project dat had moeten uitmonden in de Pegasus Sports-formatie. Ondanks een contract zou de ploeg nooit een wedstrijd rijden. Twee jaar later hield zijn Chinese broodheer Champion System het voor gezien na één seizoen voor de continentale formatie te hebben gereden.

Als voorman van de VVBW hoopt hij die teleurstellingen en onzekerheid te voorkomen bij de huidige lichting profs. “De renners van nu realiseren zich soms niet hoe goed het inmiddels is. Er is al een hoop verbeterd door scherpere regelgeving. In mijn carrière heb ik nog te maken gehad met slechte contracten of loon dat niet werd uitbetaald. Die situatie is nu beter maar nog lang niet top. Ik ben iemand die daar dan achteraan ging en gáát omdat ik het belachelijk vind.”

Ik blijf toch ook een liefhebber van de sport.

“Daardoor werd ik wel al vroeg bestempeld als ‘lastig mannetje’, ook omdat ik weleens mijn mening verkondigde tegen de ploegleider. Dat werd natuurlijk niet altijd geapprecieerd. Na een lange koersdag vroeg ik bijvoorbeeld of het niet beter was in een hotel te overnachten. In plaats daarvan reden we in één zucht heel de nacht vanuit Zuid-Frankrijk naar huis. Voor de kwaliteit van de renners was het natuurlijk beter om te stoppen. Met dat soort zaken hield ik me toen al bezig, ook om de koersen mooier te maken, want ik blijf toch ook een liefhebber van de sport.”

Reacties Toon reacties Verberg reacties

Poll

Wie wint de Vuelta a San Juan 2018?

Stand

Nieuwsbrief

Schrijf je in en ontvang elke maandag de WielerFlits-nieuwsbrief