Forum - Column
Geplaats door Balou op vrijdag 24 juni 2011 om 11:11.
Onderstaand een stukje dat ik met het oog op de komende Tour heb geschreven.
Onze vaders
Robert Gesink en ik hebben één ding gemeen, allebei onze vaders zijn helaas overleden op 51 jarige leeftijd. Voor Robert is dit nog erg vers en hij zal zijn eerste Tour gaan rijden na het overlijden van zijn grootste fan, zijn vader. De verwachtingen in Nederland zijn hoog gespannen er zijn zelfs mensen die al spreken over een Tour overwinning, persoonlijk denk ik dat dit nog een brug te ver is, maar ik laat me graag verrassen zoals Robert mij al vaker verrast heeft. Robert is een nuchtere, mentaal sterke vent en zal deze Tour gaan knallen en zorgen dat z’n vader trots op hem is.
De dag voor de Tourstart, vrijdag 1 juli, is het alweer 8 jaar dat mijn vader overleed. Mijn vader was een groot wielerliefhebber, net zoals ik, de appel valt tenslotte niet ver van de boom. Als kleine jongen keek ik met mijn vader mee naar de Tour, terwijl de mussen dood van het dak vielen zaten mijn vader en ik binnen voor TV naar de meest prachtige etappes te kijken. In het begin ging dit niet om het wielrennen maar vond ik het gewoon gezellig met mijn vader TV te kijken, want als hij binnen zat terwijl het schitterend weer was dan moest het wel iets bijzonders zijn. Als kind was ik fan van Gianni Bugno en van Djamolidin Abdoesjaparov, bij die laatste denk ik dat het de naam was die het meeste indruk maakte.
Toen ik wat ouder werd ben ik vaak thuisgekomen, en dat mijn vader me begroette met de woorden “Je bent net op tijd ze moeten nog 10 km” waarna ik voor de TV plaatsnam en de finish keek.
Het is erg jammer dat mijn vader bepaalde momenten in mijn leven niet meer mee heeft kunnen maken. De momenten waarop ik dit het meeste heb zijn de leuke momenten in het leven, zo had ik erg graag gezien dat mijn kinderen hun opa hadden leren kennen. Maar ook heb ik dit bij een schitterde koers op TV, dan denk ik bij mezelf had hij dit maar kunnen zien.
Als ik op dit moment Robert zie fietsen dan krijg ik hetzelfde gevoel, jammer dat m’n pa dit niet mee kan maken. Ik hoop dat Robert in de komende tour zal schitteren en dat wij tijdens zijn overwinning op Alpe d’Huez tegelijkertijd denken ik wou dat m’n vader dit kon zien.
Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in en zit voor de TV tijdens de komende Tour, samen met mijn zoon, nu 9 maanden oud.
